تسجيل الدخولمشاركة
3
تاريخ النشر:
2026-11-09 18:55:56ฉางอันหันกลับมามองนางแวบหนึ่ง สายตาของเด็กชายยังเต็มไปด้วยความระแวง ก่อนจะรีบเดินตามพ่อบ้านออกไป
มู่หว่านเซียนมองตามจนลับสายตา
นางเพิ่งพบเด็กทั้งสามได้ไม่นาน แต่ภาพความหวาดกลัวบนใบหน้าเล็ก ๆ เหล่านั้นกลับติดอยู่ในใจอย่างชัดเจน
“มู่หว่านเซียน” เสียงของม่อเฉินทำให้นางหันกลับมา
“เจ้ามีสิ่งใดจะพูดอีกหรือไม่”
มู่หว่านเซียนสูดลมหายใจเข้าช้า ๆ ก่อนคุกเข่าลง
ม่อเฉินขมวดคิ้ว
“เจ้าทำอะไร”
“ข้าขอโทษเจ้าค่ะ” นางก้มศีรษะลง
“ข้ารู้ว่าคำขอโทษไม่อาจลบล้างสิ่งที่เกิดขึ้น และข้าก็ไม่มีสิทธิ์เรียกร้องให้ท่านหรือลูกทั้งสามให้อภัย” ม่อเฉินยืนนิ่ง
“แต่ข้าอยากขอโอกาสแก้ไขความผิดพลาดที่ผ่านมา”
“เจ้าคิดว่าทุกอย่างจะแก้ไขได้ง่ายถึงเพียงนั้นหรือ”
“ไม่เจ้าค่ะ” มู่หว่านเซียนเงยหน้าขึ้น
“ข้ารู้ว่ามันไม่ง่าย เด็กทั้งสามหวาดกลัวข้าถึงเพียงนั้น ต่อให้ข้าพูดดีเพียงใด พวกเขาก็ไม่มีเหตุผลต้องเชื่อ” นางหยุดเล็กน้อย ก่อนกล่าวต่อ
“ข้าไม่ขอให้ท่านยกโทษให้ในวันนี้ ขอเพียงอย่าเพิ่งตัดสินว่าข้าจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลงได้”
ม่อเฉินมองใบหน้าของภรรยาอย่างพิจารณา สตรีตรงหน้าแตกต่างจากมู่หว่านเซียนที่เขาเคยรู้จักอย่างมาก
ก่อนหน้านี้ หากถูกตำหนิ นางมักร้องไห้โวยวาย กล่าวหาว่าเขารักแต่ลูกจากภรรยาคนแรก และไม่เคยเห็นนางอยู่ในสายตา แต่วันนี้นางกลับยอมรับความผิดโดยไม่กล่าวโทษผู้ใด แม้จะประหลาดใจ เขาก็ไม่ได้ปล่อยให้ความรู้สึกนั้นบดบังสิ่งที่ตนเห็นกับตา
“ข้าเคยคิดว่าการแต่งงานครั้งนี้จะทำให้ลูกทั้งสามมีคนดูแล”
ม่อเฉินกล่าวเสียงต่ำ
“ข้าไม่เคยคาดคิดว่าการตัดสินใจของตนเองจะทำให้พวกเขาต้องทุกข์ทรมาน”
มู่หว่านเซียนก้มหน้าลง
“ข้าขอโทษเจ้าค่ะ”
“ข้าไม่ได้ต้องการคำขอโทษจากเจ้าอีก”
นางเงยหน้าขึ้น ม่อเฉินมองนางด้วยสายตาจริงจัง
“สิ่งที่ข้าต้องการคือให้ลูกทั้งสามปลอดภัย”
“ข้าเข้าใจ”
“นับจากวันนี้ เจ้าห้ามเข้าไปในเรือนของเด็กทั้งสามโดยไม่ได้รับอนุญาต และห้ามเรียกพวกเขามาพบตามลำพัง”
“เจ้าค่ะ”
“ข้าจะตรวจสอบทุกอย่างที่เกิดขึ้นระหว่างข้าไม่อยู่ หากพบว่าเจ้าทำร้ายพวกเขาอีก ข้าจะดำเนินการหย่าขาดทันที”
มู่หว่านเซียนพยักหน้า
“ข้ายอมรับ”
ม่อเฉินมองนางอยู่อีกครู่หนึ่ง
“ส่วนเรื่องที่เจ้าขอโอกาส ข้ายังไม่รับปาก”
“ข้าเข้าใจเจ้าค่ะ”
“เจ้าลุกขึ้นเถอะ”
มู่หว่านเซียนค่อย ๆ ลุกขึ้น เพราะคุกเข่าอยู่นาน ขาทั้งสองจึงชาเล็กน้อย นางเกือบเสียหลัก แต่รีบประคองตัวเองไว้ได้
ม่อเฉินเห็นแล้วขยับมือราวกับจะช่วย ทว่าสุดท้ายก็หยุดไว้
ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับภรรยาในเวลานี้ยังเต็มไปด้วยความผิดหวังและความไม่ไว้วางใจ
เขาไม่อาจทำเหมือนไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น
“ข้าจะให้คนส่งอาหารมาให้เจ้า” เขากล่าว
“คืนนี้พักผ่อนเสีย พรุ่งนี้เรายังมีเรื่องต้องพูดกันอีกมาก”
“เจ้าค่ะ ท่านพี่”
ม่อเฉินหันหลังเดินออกจากห้อง เมื่อมาถึงประตู เขากลับหยุดฝีเท้าแล้วหันมามองไม้เรียวบนพื้น
“เสี่ยวชิง”
“เจ้าค่ะ ท่านแม่ทัพ”
“เก็บไม้เรียวนั่นออกไป และอย่าให้มีของเช่นนี้อยู่ในเรือนของเด็กอีก”
“เจ้าค่ะ”
ม่อเฉินเดินจากไปโดยไม่หันกลับมาอีก
เสี่ยวชิงรีบเก็บไม้เรียว ก่อนเหลือบมองนายหญิงอย่างหวาดระแวง
“ฮูหยิน”
มู่หว่านเซียนหันไปมอง
“มีอะไร”
“ท่านจะให้บ่าวเตรียมน้ำอุ่นหรือไม่เจ้าคะ”
“เตรียมเถอะ”
“เจ้าค่ะ” เสี่ยวชิงกำลังจะเดินออกไป แต่เสียงของมู่หว่านเซียนก็ดังขึ้นอีกครั้ง
“เดี๋ยวก่อน” สาวใช้สะดุ้ง รีบหันกลับมา
“ฮูหยินมีสิ่งใดจะสั่งอีกเจ้าคะ”
มู่หว่านเซียนมองสีหน้าหวาดกลัวของอีกฝ่ายแล้วถอนหายใจเบา ๆ
“เจ้าไม่ต้องกลัว ข้าเพียงอยากถามบางอย่าง”
“เจ้าค่ะ”
“ที่ผ่านมา เด็กทั้งสามกินอาหารครบทุกมื้อหรือไม่”
เสี่ยวชิงชะงัก
“เรื่องนี้…”
“พูดความจริงเถอะ ข้าจะไม่ลงโทษเจ้า”
สาวใช้เม้มริมฝีปาก ก่อนตอบเสียงเบา
“บางวันคุณชายทั้งสามก็ไม่ได้กินอาหารครบทุกมื้อเจ้าค่ะ”
มู่หว่านเซียนขมวดคิ้ว
“เพราะเหตุใด”
“แม่นมเฉียนบอกว่าคุณชายทั้งสามไม่เชื่อฟัง จึงต้องให้อดอาหารเพื่อสั่งสอน บางครั้งอาหารที่ส่งไปก็เป็นเพียงข้าวต้มกับผักดอง”
“แล้วเนื้อสัตว์ ไข่ และอาหารบำรุงที่ควรจัดให้เด็กเล่า”
“บ่าวไม่ทราบเจ้าค่ะ เรื่องเสบียงในเรือนชั้นในอยู่ในความดูแลของแม่นมเฉียน”
มู่หว่านเซียนนิ่งคิด แม่นมเฉียน….
จากความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม สตรีผู้นี้เป็นคนสนิทของมู่ฮูหยิน มารดาเลี้ยงที่ส่งนางมาแต่งเข้าจวนหลี่
ที่ผ่านมาแม่นมเฉียนมักพูดจายุยงว่าเด็กทั้งสามเป็นภาระ และหากปล่อยให้เติบโตขึ้น พวกเขาจะต้องแย่งชิงความรักและทรัพย์สินทั้งหมดไปจากนาง
เจ้าของร่างเดิมหลงเชื่อคำพูดเหล่านั้นมาตลอด แต่ตอนนี้มู่หว่านเซียนเริ่มสงสัยแล้วว่าแม่นมเฉียนอาจมีจุดประสงค์อื่นแอบแฝง
อย่างไรก็ตาม นางยังไม่มีหลักฐาน จึงไม่คิดด่วนตัดสิน
“เสี่ยวชิง”
“เจ้าค่ะ”
“พรุ่งนี้ข้าอยากดูบัญชีเสบียงของเรือนชั้นในทั้งหมด” สาวใช้เบิกตากว้าง
“บัญชีเสบียงหรือเจ้าคะ”
“ใช่ รวมถึงรายการอาหารที่จัดให้เด็กทั้งสามด้วย”
“แต่บัญชีเหล่านั้นแม่นมเฉียนเป็นผู้เก็บรักษา”
“เช่นนั้นก็ให้คนไปแจ้งนาง”
เสี่ยวชิงลังเล
“หากแม่นมเฉียนไม่ยอมเล่าเจ้าคะ”
มู่หว่านเซียนมองสาวใช้ ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบ
“ข้าเป็นฮูหยินของจวนนี้ เหตุใดจึงไม่มีสิทธิ์ตรวจสอบบัญชี”
เสี่ยวชิงรีบก้มหน้า
“บ่าวเข้าใจแล้วเจ้าค่ะ”
“อีกอย่าง”
“เจ้าค่ะ”
“พรุ่งนี้ช่วยถามพ่อบ้านโจวด้วยว่าหมอจะมาตรวจเด็กทั้งสามเมื่อใด ข้าอยากทราบว่าพวกเขาเจ็บป่วยหรือขาดสิ่งใดบ้าง แต่หากท่านแม่ทัพยังไม่อนุญาตให้ข้าเข้าใกล้ ก็ไม่ต้องฝ่าฝืนคำสั่ง”
เสี่ยวชิงมองนายหญิงด้วยความประหลาดใจ
“ฮูหยินเป็นห่วงคุณชายทั้งสามหรือเจ้าคะ”
มู่หว่านเซียนนิ่งไปเล็กน้อย
أحدث فصل
ทะลุมิติเป็นแม่เลี้ยงใจร้าย ข้าขอเปลี่ยนชะตา 48
“พรุ่งนี้ท่านแม่ต้องมากินข้าวกับพวกเราอีกนะขอรับ”“แน่นอน”ฉางเยว่พึมพำ“ข้ารักท่านแม่ขอรับ”มู่หว่านเซียนก้มลงจุมพิตหน้าผากเขาเบา ๆ“แม่ก็รักพวกเจ้าทั้งสาม”หลี่ม่อเฉินเดินเข้ามาห่มผ้าให้อีกด้าน“นอนเถอะ พรุ่งนี้พ่อจะพาไปเดินเล่นในสวน”ฉางจื้อยิ้มทั้งที่ยังหลับตา“แล้วมีขนมหรือไม่ขอรับ”“มี”“ดีจัง…” เสียงของเด็กชายค่อย ๆ เบาลง ก่อนหลับไปในที่สุดมู่หว่านเซียนกับหลี่ม่อเฉินมองหน้ากันแล้วหัวเราะเบา ๆ ทั้งสองเดินออกจากห้องอย่างระมัดระวัง ก่อนหยุดอยู่ที่ระเบียงเรือนฝั่งตะวันออกลมกลางคืนพัดเย็นสบาย แสงจันทร์ทอดลงบนพื้นหินในสวนหลี่ม่อเฉินหันมามองภรรยา“วันนี้เจ้ามีความสุขหรือไม่”มู่หว่านเซียนยิ้ม“มากเจ้าค่ะ”“ข้าก็เช่นกัน”เขายื่นมือมาจับมือนาง“ข้าเคยคิดว่าชีวิตนี้คงไม่มีโอกาสเห็นลูกทั้งสามหัวเราะอย่างสบายใจเช่นนี้อีก”มู่หว่านเซียนมองไปยังห้องที่เด็กทั้งสามนอนหลับอยู่“ต่อจากนี้พวกเราจะช่วยกันดูแลพวกเขาเจ้าค่ะ”“ข้าสัญญา”เขาดึงนางเข้ามากอดอย่างอ่อนโยนมู่หว่านเซียนซบหน้าลงกับอกสามี“ท่านพี่”“ว่าอย่างไร”“ข้าดีใจที่ได้มาอยู่ที่นี่”หลี่ม่อเฉินก้มมองนาง“ข้าก็ดีใจที่มีเจ้าอยู่ข้างกา
ทะลุมิติเป็นแม่เลี้ยงใจร้าย ข้าขอเปลี่ยนชะตา 47
“ดีมาก”เดินต่อมาไม่นาน หลี่ม่อเฉินก็พาภรรยาแวะร้านเครื่องประดับแห่งหนึ่งมู่หว่านเซียนมองเขาอย่างสงสัย“ท่านจะซื้ออะไรหรือเจ้าคะ”“มีของที่ข้าอยากให้เจ้าดู”เขาหันไปบอกเจ้าของร้านให้หยิบกล่องไม้ใบหนึ่งออกมาภายในเป็นปิ่นหยกสีขาวนวล ประดับลวดลายดอกเหมยอย่างประณีตมู่หว่านเซียนมองปิ่นนั้นด้วยความชื่นชม“งดงามมากเจ้าค่ะ”หลี่ม่อเฉินหยิบขึ้นมา“ข้าตั้งใจเลือกให้เจ้า”นางหันมามองเขา“ให้ข้าหรือ”“ใช่”“ท่านไม่จำเป็นต้องซื้อของแพงให้ข้าหรอกเจ้าค่ะ”“ข้ารู้ แต่ข้าอยากให้”เขามองปิ่นในมือ ก่อนกล่าวต่อ“ดอกเหมยผลิบานได้แม้ในวันที่อากาศหนาวเย็น ข้าเห็นแล้วนึกถึงเจ้า”มู่หว่านเซียนยิ้ม“ข้าเหมือนดอกเหมยตรงไหนเจ้าคะ”“เจ้าผ่านช่วงเวลายากลำบาก แต่ก็ยังพยายามสร้างสิ่งดี ๆ ให้ครอบครัวของเรา”นางมองเขาด้วยความซาบซึ้งหลี่ม่อเฉินขยับเข้ามาใกล้“ข้าปักให้ได้หรือไม่”“ได้เจ้าค่ะ”เขาค่อย ๆ ปักปิ่นลงบนมวยผมของนางอย่างระมัดระวังฉางจื้อรีบปรบมือ“ท่านแม่สวยมากขอรับ”ฉางเยว่พยักหน้า“สวยที่สุดเลย”ฉางอันยิ้ม“ปิ่นเหมาะกับท่านแม่มากขอรับ”หลี่ม่อเฉินมองภรรยา ก่อนกล่าว“พ่อก็คิดเช่นนั้น”มู่หว่านเซียนหน้าแด
ทะลุมิติเป็นแม่เลี้ยงใจร้าย ข้าขอเปลี่ยนชะตา 46
เสี่ยวหลันกล่าวเสริม“คุณชายทั้งสามก็มีความสุขขึ้นมากเจ้าค่ะ”เสี่ยวชิงยิ้ม“บ่าวเห็นความเปลี่ยนแปลงของฮูหยินมาตลอด บ่าวดีใจมากเจ้าค่ะ”พ่อบ้านโจวกล่าวอย่างสุภาพ“จวนแม่ทัพสงบสุขขึ้นมากจริง ๆ ขอรับ”มู่หว่านเซียนยิ้ม“ต่อจากนี้หากมีปัญหาใดก็รายงานตามความจริง ไม่ต้องกลัวว่าข้าจะโกรธเพียงเพราะได้ยินเรื่องที่ไม่ถูกใจ”หลี่ม่อเฉินพยักหน้า“ข้าเห็นด้วย ทุกคนควรทำหน้าที่อย่างตรงไปตรงมา”พ่อบ้านโจวและบ่าวรับใช้ต่างรับคำ เมื่อทุกคนออกไป มู่หว่านเซียนจึงหันมาหาสามี“ท่านพี่ ข้าคิดว่าจวนของเราคงต้องใช้เวลาอีกสักพักกว่าทุกคนจะเชื่อใจข้าเต็มที่”“ความไว้วางใจต้องใช้เวลา”“ข้ารู้เจ้าค่ะ”“แต่เจ้าก็เดินมาไกลมากแล้ว”มู่หว่านเซียนยิ้ม“ข้าจะพยายามต่อไป”เย็นวันนั้น มื้ออาหารพิเศษถูกจัดขึ้นในห้องอาหารหลักของจวนอู๋ซื่อเตรียมเกี๊ยวไส้หมู ไข่ตุ๋น ปลานึ่ง และอาหารอีกหลายอย่างตามความชอบของสมาชิกในครอบครัวฉางจื้อมองเกี๊ยวด้วยดวงตาเป็นประกาย“วันนี้มีเกี๊ยวด้วย”มู่หว่านเซียนยิ้ม“เจ้าขอมาหลายวันแล้วนี่”ฉางเยว่ชี้ถ้วยไข่ตุ๋น“ของข้าก็มี”ฉางอันมองปลานึ่ง ก่อนหันมาขอบคุณ“ขอบคุณท่านแม่ขอรับ”หลี่ม่อเฉินกว
ทะลุมิติเป็นแม่เลี้ยงใจร้าย ข้าขอเปลี่ยนชะตา 45
“แต่ข้าไม่ได้รักท่านเพียงเพราะท่านเป็นสามี ข้ารักท่านเพราะท่านเป็นคนที่ข้าอยากใช้ชีวิตอยู่ด้วย”หลี่ม่อเฉินนิ่งไปเล็กน้อยมู่หว่านเซียนสูดลมหายใจ ก่อนเอ่ยชัดเจน“ข้ารักท่านเจ้าค่ะ ม่อเฉิน”รอยยิ้มกว้างปรากฏบนใบหน้าของแม่ทัพหนุ่มทันที“ข้ารอคำนี้มานานแล้ว”มู่หว่านเซียนหัวเราะ“ท่านเพิ่งสารภาพรักข้าไปไม่นานเองนะเจ้าคะ”“สำหรับข้า นานพอแล้ว”เขาดึงนางเข้ามากอดอย่างอ่อนโยน“ข้ารักเจ้า หว่านเซียน”“ข้าก็รักท่านเจ้าค่ะ”หลี่ม่อเฉินผละออกเล็กน้อย ก่อนโน้มลงจุมพิตนางอย่างนุ่มนวลมู่หว่านเซียนหลับตาลง รับสัมผัสนั้นด้วยความเต็มใจเมื่อเขาถอนริมฝีปากออก นางก็ยกมือขึ้นแตะอกเขาเบา ๆ“ท่านพี่ นี่ห้องหนังสือนะเจ้าคะ”“แล้วอย่างไร”“หากมีคนเข้ามาเล่า”“ข้าสั่งไว้แล้วว่าอย่าเพิ่งให้ผู้ใดรบกวน”มู่หว่านเซียนมองเขาอย่างตกใจเล็กน้อย“ท่านเตรียมไว้แล้วหรือ”หลี่ม่อเฉินหัวเราะ“ข้าเพียงอยากคุยกับภรรยาให้เรียบร้อย”“ข้าไม่เชื่อ”“เช่นนั้นเจ้าคงต้องค่อย ๆ เรียนรู้นิสัยข้าอีกมาก”นางส่ายหน้าอย่างจนใจ ก่อนหัวเราะออกมาช่วงสายวันเดียวกัน เสี่ยวชิงเดินมาหามู่หว่านเซียนพร้อมรอยยิ้ม“ฮูหยินเจ้าคะ คุณชายทั้งสามเชิ
ทะลุมิติเป็นแม่เลี้ยงใจร้าย ข้าขอเปลี่ยนชะตา 44
“ขอรับ”เสียงหัวเราะดังขึ้นทั่วห้องอาหารมู่หว่านเซียนเดินไปนั่งข้างสามี ขณะที่ฉางเยว่รีบหยิบม้วนกระดาษซึ่งวางอยู่บนเก้าอี้ขึ้นมา“ท่านแม่ ข้ามีอะไรจะให้ท่านดูขอรับ”“อะไรหรือ”เด็กชายคลี่กระดาษออกอย่างระมัดระวัง บนแผ่นกระดาษมีภาพวาดคนห้าคนยืนจับมือกันอยู่หน้าจวน เส้นสายยังโย้เย้ตามประสาเด็กวัยห้าขวบ แต่ทุกคนในภาพต่างมีรอยยิ้มกว้าง“คนนี้คือท่านพ่อ คนนี้คือท่านแม่ ส่วนสามคนนี้คือพวกเราขอรับ”ฉางเยว่ชี้ทีละคนอย่างภาคภูมิใจมู่หว่านเซียนก้มมองภาพวาดด้วยรอยยิ้ม“เจ้าวาดเองทั้งหมดเลยหรือ”“ขอรับ แต่พี่ใหญ่ช่วยเขียนชื่อให้”ฉางอันรีบอธิบาย“ข้าเพียงช่วยเขียนชื่อใต้ภาพเท่านั้นขอรับ”ฉางจื้อชะโงกหน้ามาดู“แล้วข้าล่ะ ข้าช่วยอะไร”ฉางเยว่ครุ่นคิด ก่อนตอบ“เจ้าช่วยบอกว่าท่านพ่อต้องตัวสูงที่สุด”“ใช่แล้ว เพราะท่านพ่อตัวสูงมาก”หลี่ม่อเฉินมองภาพวาด ก่อนถามบุตรชายคนเล็ก“เหตุใดทุกคนจึงยิ้มกว้างเช่นนี้”ฉางเยว่ตอบโดยไม่ต้องคิด“เพราะพวกเรามีความสุขขอรับ”มู่หว่านเซียนชะงักเล็กน้อยคำตอบสั้น ๆ นั้นทำให้นางนึกถึงวันแรกที่ลืมตาขึ้นมาในร่างนี้ วันที่เด็กทั้งสามหวาดกลัวจนไม่กล้าเข้าใกล้ แม้แต่เสียงฝีเท้
ทะลุมิติเป็นแม่เลี้ยงใจร้าย ข้าขอเปลี่ยนชะตา 43
หลี่ม่อเฉินยิ้มบาง ๆ“เพราะพวกเขาเห็นสิ่งที่เจ้าทำมาตลอด”“ข้ายังมีอีกหลายอย่างที่ต้องเรียนรู้”“ข้าก็เช่นกัน”มู่หว่านเซียนหันไปมองเขา“ท่านหมายถึงเรื่องใดเจ้าคะ”“การเป็นบิดาที่ดี และการเป็นสามีที่ไม่ปล่อยให้ภรรยาต้องเผชิญปัญหาเพียงลำพัง” นางยิ้ม“ท่านทำได้ดีขึ้นมากแล้วเจ้าค่ะ”“จริงหรือ”“จริงสิ”หลี่ม่อเฉินหยุดเดิน ก่อนหันมาหานาง“หว่านเซียน ข้าดีใจที่วันนั้นข้าให้โอกาสเจ้า”มู่หว่านเซียนสบตาเขา“ข้าก็ดีใจที่ท่านยอมให้ข้าแก้ไขความผิด”“ข้าไม่คิดว่าจวนหลังนี้จะกลับมามีเสียงหัวเราะได้มากถึงเพียงนี้”“ข้าก็ไม่คิดเช่นกันเจ้าค่ะ”เขายกมือนางขึ้นจุมพิตเบา ๆ ก่อนโน้มลงแตะริมฝีปากบนหน้าผากนางอย่างอ่อนโยนมู่หว่านเซียนหลับตาลงครู่หนึ่ง“ม่อเฉิน”“ว่าอย่างไร”“ข้าอยากให้บ้านของเราเป็นเช่นนี้ต่อไป”เขายิ้ม“ข้าก็เช่นกัน”“แม้บางวันเด็ก ๆ จะซุกซนจนท่านปวดหัวหรือ”“แม้ฉางจื้อจะเถียงข้าทั้งวันก็ตาม”มู่หว่านเซียนหัวเราะ“แล้วหากฉางเยว่ร้องขอให้ท่านเล่านิทานก่อนนอนทุกคืนเล่า”“ข้าก็จะเล่า”“แล้วฉางอันอยากให้ท่านช่วยฝึกเขียนอักษรทุกวัน”“ข้าก็จะช่วย”นางมองเขาด้วยรอยยิ้ม“ท่านตอบตกลงทุกอย่างเลยหร
قد تعجبك أيضًا
จากสาวน้อยบ้านนาสู่ภรรยาท่านแม่ทัพ (จบ)
ประตูฟ้ายั่งยืน28.9K وجهات النظرยอดชายานักพยากรณ์ : ท่านอ๋อง ชายาท่านเลี้ยงผี
ดอกถังร่วงหล่น277.5K وجهات النظرเกิดใหม่ในร่างพระชายาร้ายร้าย
Jiulin26.0K وجهات النظرพระชายาของท่านอ๋องธงแดง
กระดิ่งจันทร์465.4K وجهات النظرคุณหนูรองผู้นี้คือหมอศพอันดับหนึ่ง
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์230 وجهات النظرทะลุมิติมาเป็นคุณหนูผู้ฉาวโฉ่
Camellia.ma127 وجهات النظرกู้หรันซี ชายาตกอับแห่งแดนเหนือ
น้ำพริกหวาน663 وجهات النظرสลับชะตา บุปผาคู่
ศรีอักษรรินทร์274 وجهات النظر
