ตอนที่ 10 เอาชีวิตเข้าแลก

ความเงียบสงบหลังจากคณะทูตแปรพักตร์เดินจากไปเป็นเพียงภาพลวงตาอันแสนสั้น

ในขณะที่โรสกำลังจะก้าวขาเดินออกจากท้องพระโรงมุ่งหน้ากลับไปยังห้องบรรทมเพื่อเคลียร์ศึกหนักกับจอมหมาป่าคานส์ สัญชาตญาณความหวาดระแวงของเธอก็ตื่นตัวขึ้นฉับพลัน พร้อมกับเสียงระฆังเตือนภัยของระบบ 007 ที่กรีดร้องระเบิดขึ้นในสมองจนหูแทบดับ ตึ่ง! ตึ่ง! ตึ่ง!

【แจ้งเตือนวิกฤตระดับคอขาดบาดตาย!: โฮสต์คะ! ตรวจพบคลื่นพลังโจมตีลอบกัดจากระยะไกลลื่นไถลผ่านช่องลมด้านบนทิศใต้! มันคือศรโลกันตร์กลืนวิญญาณของกษัตริย์อินทรีการูด้าที่ลอบทิ้งดิ่งลงมาทีเผลอค่ะ! เป้าหมายวิถีสังหารพุ่งตรงไปที่... จอมมังกรดราโก้ค๊าาา!】

โรสสะดุ้งสุดตัวตวัดสายตาขึ้นมองเพดานท้องพระโรงทันที ทว่าช้าไปเสียแล้ว แสงสีแดงเพลิงเข้มข้นขนาดยักษ์พุ่งทะลุผ่านความมืดสลัวลงมาด้วยความเร็วแสง อานุภาพของมันรุนแรงจนมวลอากาศรอบด้านฉีกขาดส่งเสียงระเบิด เปรี้ยง! เปรี้ยง!

ที่เบื้องล่างของวิถีศรสังหารนั้นคือดราโก้จอมมังกรโบราณยืนนิ่งสงบ เส้นผมสีเพลิงของเขาปลิวไสวตามแรงลมพายุ นัยน์ตาสีทองอร่ามคู่นั้นหรี่ลงเล็กน้อย จ้องมองศรเพลิงที่กำลังพุ่งลงมาตรงหัวของตนด้วยแววตาที่เรียบเฉยอย่างน่าประหลาด ซึ่งเขารู้ตัวล่วงหน้าอยู่แล้ว มังกรระดับบอสใหญ่อย่างเขามีหรือจะไม่รู้ว่ามีศัตรูลอบโจมตี

แต่ดราโก้เลือกที่จะแกล้งไม่หลบ เขายืนนิ่งพร้อมขยับรอยยิ้มหยันลึกซึ้งที่มุมปาก สมองอันเฉียบคมของมังกรโบราณกำลังเดิมพันด้วยชีวิตเพื่อบีบคั้นสตรีบนบัลลังก์

‘ลงมือสิ... ยัยแม่มดโรส ถ้าพลังของเจ้าไม่ได้แปรปรวนจริงอย่างที่พูดเมื่อครู่ จงใช้มหาเวททมิฬของเจ้าปัดเป่าศรนี่ซะ! แต่ถ้าเจ้าไม่ลงมือหรือหลบหนีไป... ข้าจะได้รู้ความจริงเสียทีว่าเจ้ามันก็แค่เสือกระดาษไร้น้ำยา!’

ดราโก้ยอมเอาชีวิตเข้าเสี่ยง เพื่อเปิดโปงความจริงและบีบให้โรสเผยพลังเวทออกมา

【ระบบ: โฮสต์คะ! ดราโก้แกล้งไม่หลบค่ะ! พลังของศรนั่นถ้าปะทะร่างมังกรของเขาอาจจะแค่บาดเจ็บสาหัส แต่ถ้าโฮสต์ไม่ทำอะไรเลย ดราโก้จะจับไต๋ได้ทันทีว่าโฮสต์ไร้พลังและหลังจากนั้นค่าความแค้นจะพุ่งทะลุ 100% แน่นอนค่ะ!】

‘ไอ้มังกรบ้า! อยากตายนักรึไงฮะ!’ โรสสบถลั่นในใจ วินาทีนั้นไม่มีเวลาให้เธอคิดคำนวณกำไรขาดทุนอีกต่อไป

สมองระดับซุปเปอร์สตาร์รู้ดีว่านี่คือโอกาสทองในการซื้อใจครั้งยิ่งใหญ่ที่สุด ในบทละครทุกเรื่อง ฉากที่ตราตรึงใจคนดูและเปลี่ยนศัตรูให้กลายเป็นมิตรได้ทรงพลังที่สุด คือฉากที่ตัวเอกยอมสละชีวิตปกป้อง!

"ดราโก้... ระวัง!!" โรสกรีดร้องเสียงหลง เธอสลัดมาดราชินีผู้สูงส่งและเย่อหยิ่งทิ้งไปจนหมดสิ้น ก่อนที่ร่างระหงในชุดเดรสยาวสีแดงเพลิงพุ่งทะยานลงจากขั้นบันไดหินอ่อนด้วยความเร็วทั้งหมดที่มีในชีวิต วินาทีนั้นเธอไม่ได้ใช้พลังเวทมนตร์ใด ๆ แต่เธอใช้เพียงแรงกายทางกายภาพของมนุษย์ธรรมดาโยนตัวเองเข้าใส่ความตาย

ฟุ่บ! ก่อนที่ศรโลกันตร์กลืนวิญญาณจะบดขยี้ลงบนร่างของดราโก้ โรสก็พุ่งตัวเข้ามากอดหมึกหมุนร่างของจอมมังกรหนุ่มให้เบี่ยงหลบออกไปด้านข้าง ทำให้แผ่นหลังระหงของเธอเปลี่ยนมารับแรงปะทะจากศรเพลิงสังหารแทนเขาเต็ม ๆ

ตู๊มมมม!!! เสียงระเบิดของมหาเวทดังสนันทวิภพ เปลวไฟสีแดงเพลิงระเบิดออกเป็นวงกว้าง แผดเผาพื้นหินอ่อนจนละลายเป็นจุล แรงกระแทกอันมหาศาลส่งร่างของโรสและดราโก้กระเด็นไปกระแทกกับเสาหินขนาดใหญ่

"อึก...!" โรสกระอักเลือดสีแดงฉานออกมาคำโต ความเจ็บปวดแล่นริ้วเข้าสู่กระดูกและทุกโสตประสาทราวกับร่างกายกำลังจะฉีกขาดเป็นชิ้น ๆ ในขณะที่โลหิตอุ่น ๆ ไหลอาบย้อมชุดเดรสสีแดงจนชุ่ม

สติของดาราสาวเริ่มพร่าเลือนลาง แสงไฟในดวงตาค่อย ๆ ดับวูบลงพร้อมกับร่างที่ร่วงหล่นลงมาตามแรงโน้มถ่วง ทว่าก่อนที่ร่างของเธอจะกระแทกพื้น มือหนาอันสั่นเทาของใครบางคนก็รีบเอื้อมมารับร่างของเธอไว้ได้ทันท่วงที วินาทีนั้นดราโก้ตกตะลึงพรึงเพริดจนวิญญาณแทบหลุดออกจากร่าง

จอมมังกรโบราณผู้ไม่เคยเกรงกลัวสิ่งใด บัดนี้ดวงตาสีทองเบิกกว้างด้วยความช็อกสุดขีด หัวใจของเขาเต้นรัวเร็วจนแทบจะระเบิดออกมานอกอก มือหนาทั้งสองข้างประคองรองรับร่างระหงที่ไร้สติของโรสไว้ในอ้อมแขน แผงอกหนาของเขาสัมผัสได้ถึงความเย็นเฉียบของร่างสตรีตรงหน้าและโลหิตอุ่น ๆ ของเธอที่ไหลนองชโลมเต็มมือของเขา

"ฝ่าบาท...? โรส! นี่เจ้า... ทำไม...?" น้ำเสียงทุ้มต่ำของดราโก้สั่นเครืออย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนในชีวิต

สมองของบอสใหญ่มังกรขาวโพลนไปหมด ความคิดที่จะจับผิดหรือบีบคั้นพลังเวทมนตร์เมื่อครู่มลายหายไปสิ้น เหลือเพียงความงุนงงและสับสนขั้นสูงสุดที่เข้าโจมตีจิตใจ

‘นางยอมเอาชีวิตเข้าแลก... เพื่อปกป้องทาสอย่างเขางั้นรึ?’

"ฝ่าบาท!!"

"ฝ่าบาท!!”

"ฝ่าบาท!!”

เสียงร้องตะโกนด้วยความขวัญเสียดังประสานขึ้นพร้อมกัน ในขณะที่ร่างของ คานส์ เซนิต และเอลเลน พุ่งทะยานเข้ามาล้อมรอบร่างของราชินีสาวทันที จอมปีศาจทั้งสี่ตกใจและขวัญหนีดีฝ่อสุดขีดในแบบที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในรอบหลายร้อยปี

ราชินีปีศาจผู้เห็นแก่ตัวสตรีวิปริตที่รักตัวกลัวตายยิ่งกว่าสิ่งใด เจ้าของตรรกะที่มองพวกเขาเป็นเพียงสัตว์เลี้ยงและขยะเลี่ยมทอง วันนี้นางกลับยอมเอาตัวเข้าบังศรสังหารเพื่อรับความเจ็บปวดแทนมังกรที่เป็นศัตรูตัวฉกาจ ภาพตรงหน้ามันช่างขัดแย้งกับความจริงจนกำแพงความแค้นในใจของพวกเขาจนเกิดเสียงแตกหักดัง เพล้ง!

คานส์คุกเข่าลงข้างเตียงนอนจำลองบนพื้น มือหนากำหมัดแน่น แววตาสีเทาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและรู้สึกผิดอันล้นพ้น ยารักษาที่เธอเพิ่งส่งให้เขาดื่มยังคงซึมซาบอยู่ในกาย แต่ตัวเธอในตอนนี้กลับต้องมานอนจมกองเลือดเพื่อพวกของเขา

"เอลเลน! รีบใช้เวทมนตร์รักษาเร็วเข้า! อย่าให้นางตาย!" เซนิตแวมไพร์เจ้าเล่ห์ตวาดลั่น ใบหน้าหล่อเหลาบิดเบี้ยวด้วยความกังวลอย่างแท้จริง แววตาขี้เล่นหายไปเหลือเพียงความตื่นตระหนก

"ข้า... ข้ากำลังทำ!" เอลเลนรีบพุ่งเข้ามา ปลายนิ้วสั่นระริกขณะร่ายมหาเวทรักษาชีวิตสีเขียวมรกตเข้าชโลมบาดแผลบนแผ่นหลังของโรสอย่างสุดความสามารถ

ภายใต้แสงเวทมนตร์อันอ่อนโยนที่กำลังเยียวยาร่างกาย ภาพของโรสในยามนี้ช่างดูบอบบาง แตกหักง่าย และน่าทะนุถนอมจนจับใจ ใบหน้าสวยซีดเซียวไร้สีเลือด ริมฝีปากบางที่เคยเอ่ยคำร้ายกาจเผยอออกน้อย ๆ ตามจังหวะหายใจที่แผ่วเบา เส้นผมสีดำขลับแผ่สยายตัดกับโลหิตสีแดงสดบนพื้นหินอ่อน คล้ายคลึงกับภาพลักษณ์ดั่งความงามที่แฝงไปด้วยความโศกเศร้าอันลึกซึ้ง ราวกับรูปสลักของเทพธิดาผู้ยอมเสียสละตนเพื่อล้างบาปให้แก่โลกหล้า

ความงามที่ปนเปไปด้วยหยาดเลือดและความโศกเศร้าในยามนิทรานี้ มันช่างทรงเสน่ห์และกระชากหัวใจของบุรุษทั้งสี่ให้ดิ่งลึกลงสู่ห้วงแห่งความรู้สึกผิดและความปรารถนาที่จะปกป้องอย่างที่ไม่เคยรู้สึกกับร่างเดิมมาก่อนเลยในชีวิต

ส่วนดราโก้ก็จ้องมองใบหน้ายามหมดสติของโรส มือหนาเผลอกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว พร้อมกับความรู้สึกโกรธแค้นที่เคยมีมานานหลายปีบัดนี้กลับถูกแทนที่ด้วยความหวั่นไหวและสับสนจนเกินจะต้านทาน

‘เจ้าเป็นใครกันแน่... โรส? ทำไมเจ้าถึงยอมสละชีวิตเพื่อข้า... คนที่จ้องจะฆ่าเจ้าตลอดเวลาเช่นนี้...’ จอมมังกรโบราณคิดในใจ พลางก้มหน้าลงกับไหล่บางของเธออย่างยอมจำนน

【ระบบ: โฮสต์คะ! แผนการเอาชีวิตเข้าแลกสำเร็จผลระดับตำนานแล้วค่ะ! แถบค่าความแค้นของทั้งสี่คนระเบิดตู้มเป็นสีเขียวแล้วค่ะ! ดราโก้ลดฮวบลง 20% เหลือ 76.5%! คานส์เหลือ 70%! เซนิตและเอลเลนร่วงกราวลงมาเหลือ 75% แล้วค่ะ! กำแพงความแค้นพังทลายลงแล้วค่ะโฮสต์!】

เสียงระบบรายงานผลลัพธ์ดังก้องในความมืดมิดของห้วงจิตสำนึก แม้ตัวของโรสจะสลบไสลไปเพราะความเจ็บปวด แต่ในใจของดาราสาวกลับจุดรอยยิ้มกริ่มอย่างผู้ชนะ

‘เจ็บตัวปางตาย... แต่คะแนนพุ่งกลับมาพร้อมกันสี่คน... นับว่าซุปเปอร์สตาร์โรสคนนี้ ลงทุนได้คุ้มค่าแล้ว!’