นางร้ายอ้อนรักพ่อหม้ายชาวสวนยุค 70

นางร้ายอ้อนรักพ่อหม้ายชาวสวนยุค 70

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-04-22
โดย:  บ้านเขมปัณณ์ยังไม่จบ
ภาษา: Thai
goodnovel16goodnovel
10
1 คะแนน. 1 ทบทวน
37บท
2.5Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

โจวหยางซี ไม่อยากตกเป็นของเล่นแก๊งอันธพาล จึงจำใจแต่งงานกับพ่อหม้ายเรือพ่วง แต่นางร้ายมีหรือจะยอมเหนื่อยยาก หึๆ ๆ หนึ่งขายลูกเขากินเสียก่อน สอง วางยาทำให้สามีพิการ เช่นนี้ก็ไม่มีลูกผัวคอยกวนใจ

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

1 บทนำ

Point de vue d’ASHANTI

« Bonjour, vous êtes sur la messagerie de Collin, laissez un message après le bip. Un bip fort retentit, et je raccroche immédiatement, poussant un gros soupir.

« Allez ! » éclate-je de frustration, saisissant mon sac à main et sortant ma chambre à toute vitesse.

Essayé de joindre mon petit ami depuis des heures m'énerve au plus haut point. Il ne m'a pas appelé ni envoyé de message depuis ce matin, ce qui est très inhabituel. Cela n'a jamais été le cas auparavant.

Il faut que je passe chez Collin pour comprendre ce qui se passe. Nous devions sortir ensemble aujourd'hui et il devait passer me prendre. En descendant l'escalier, je retente de l'appeler, mais ça sonne toujours occupé. J'ai l'impression que mon téléphone va exploser entre mes mains.

« Ashanti ! » me lance une voix familière alors que je quitte le salon. Je soupir à nouveau et me retourne pour faire face à la personne qui m'a interpellée.

« Oui, maman. » À chaque fois que je l'appelle ainsi, j'ai l'impression d’« avaler de travers ».

Je n'aime pas du tout m'y plier, mais papa insiste pour que je l'appelle ainsi.

« Va chercher Rhéa pour moi, il y a quelque chose que je dois lui dire. » ordonne-t-elle en m'adressant un regard perçant.

« Pourriez-vous envoyer un des domestiques faire cela, s'il vous plaît ? » Je demande aussi poliment que possible. « Je suis sur le point de sortir et c'est assez urgent. »

« Est-ce que tu essayes de me désobéir ? » demande-t-elle en levant un sourcil.

« Non … Je … »

« Tu verras quand ton père apprendra ça. » Elle me lance un regard vicieux avant de s'éloigner. Si je la laisse sortir par cette porte et aller voir mon père, elle lui racontera quelque chose que je n'ai jamais fait, et bien sûr, mon père la croira, et cela se terminera mal.

« Bon, d'accord ! » Je finis par céder, « Je vais la chercher. » Je fais attention de ne pas croiser son regard, car le sourire victorieux qui orne son visage me met hors de moi.

Je rebrousse chemin vers l'escalier, perdu dans mes pensées à propos de Collin. Je compose son numéro une fois de plus, mais ça tombe toujours sur la messagerie. Une peur soudaine m'envahit. Jamais cela ne m'était arrivé avant.

J'ai peur.

Alors que je m'arrête devant la chambre de ma demi-sœur, des sons incroyables en proviennent.

« Ouh … Ouh … » Une voix gémit depuis la chambre de Rhéa. C'est bien elle qui crie. Je m'immobilise sur place et tends l'oreille. Sa voix devient plus aiguë. Un frisson parcourt mon échine quand je réalise enfin ce qui se passe.

« Oh mon Dieu … Oui … Baise-moi ! »

Bien sûr que c'est elle, et elle s'y livre déjà à cette heure de la journée.

Ce n'est pas une nouvelle, mais pourquoi diable est-elle aussi bruyante ? Heureusement que papa ne vient jamais ici, sinon son cœur serait brisé en entendant sa fille chérie pousser des cris aussi impudiques.

« Pourquoi ne romps-tu pas avec ma sœur ? Tu ne veux pas sortir avec moi ? Je suis la fille préférée de papa. Si tu m’épouses, tu auras plus de chances de devenir Alpha qu'avec Ashanti. » Je m'arrête et essaie de saisir ce que je viens d'entendre dire par Rhéa.

Ma tête tourne. Mon cœur bat la chamade et mes oreilles bourdonnent.

« Ce n'est pas parce que je souhaite devenir Alpha un jour avec toi, Rhéa. »

Cette voix …

Cette voix de baryton veloutée …

Elle appartient à une seule et unique personne : mon petit ami, Collin !

« Ce que j'aime chez toi, c'est qui tu es. Ta personnalité me fascine. Tu es celui avec qui je souhaite être. »

« Arrête, je sais bien que c'est parce que je suis la meilleure. » répond Rhéa en rigolant.

Leur flirt me donne envie de vomir.

Les derniers mots de Collin me frappent comme un coup physique douloureux. Mon cœur se soulève, j'ai du mal à respirer.

Pendant une fraction de seconde, j'ai envie d'écouter mon cœur qui me dit de faire demi-tour et de partir, mais ma raison l'emporte et je fais irruption dans la chambre, bouillonnant de colère.

Collin et Rhéa sursautent de peur en me voyant. Collin me fixe comme si je venais de pousser deux têtes.

« Oh oui ? » demande-je d'une voix tremblante. Les larmes me piquent les yeux, et je dois cligner plusieurs fois des paupières pour les retenir.

Je ne pleurerai pas pour lui. Il ne le vaut pas !

« Ashanti, s'il te plaît, je peux expliquer ! » implore Collin en essayant de descendre du lit, mais il ne peut pas parce qu'il est totalement nu sous la couette.

« Ashanti, mais qu'est-ce que tu fais dans ma chambre ? » hurle Rhéa à son tour, et je détourne mes yeux de Collin pour les projeter sur son visage. Elle ne semble ni effrayée ni coupable.

Elle a l'air furieuse.

« Maman m'a dit de venir te chercher. Et puis, qu'est-ce que tu fais dans le lit avec mon petit ami ? » demande-je en élevant la voix.

« Je viens de faire l'amour avec lui. Et alors ? » répond-elle en croisant les bras sur sa poitrine et en me fixant avec un sourire moqueur.

Sa franchise me laisse sans voix.

Sa confiance immédiate me fait comprendre que ce n'est pas la première fois qu'ils couchent ensemble. Ils le font depuis un moment maintenant, dans mon dos.

« Allez, Collin. » Le pousse-t-elle en lui donnant un coup de coude. « Dis-lui en face que c'est moi que tu veux, parce que je suis meilleure qu'elle. »

Elle recommence. Elle essaie toujours de s'emparer de ce qui m'appartient. Rhéa est le petit oiseau favori de la famille depuis son arrivée. Mon père l'adore et lui cède tous ses caprices, mais elle ne semble vouloir que ce qui est à moi. Depuis notre enfance, elle détourne mes amis en les dressant contre moi pour prouver qu'elle est la plus populaire de la meute, et maintenant, c'est à mon petit ami qu'elle s'en prend.

Elle m'a volé mon petit ami de la même façon que sa mère a volé papa à ma mère. Maman et papa formaient un couple heureux, jusqu'au jour où ma belle-mère est apparue de nulle part avec Rhéa dans ses bras. C'est ainsi que maman a découvert que papa l’avait trompée avec une autre. Elle n'a pas pu le supporter et a quitté la famille, ainsi que la meute. On ne lui a pas permis de m'emmener avec elle. Mon père a soutenu qu'il était l'Alpha de la meute et que ma mère n'était pas assez stable mentalement pour prendre soin de moi.

Papa n'a pas dénoncé maman comme une traitre, mais il ne l'a jamais cherchée non plus et, depuis, ni lui ni moi n'avons eu de nouvelles d'elle.

On pourrait penser que papa m'aimait suffisamment pour m'avoir gardée à ses côtés, mais la façon dont j'étais traitée par tout le monde dans cette famille me faisait sentir comme une intruse.

Une larme perle sur ma joue, involontairement, je l’essuie rapidement et prends une grande inspiration. Je fixe Rhéa qui me toise.

J'aimerais tant pouvoir anéantir son arrogance d'une claque.

« Tu es vraiment pauvre, Rhéa. » Je ris, malgré la douleur, « Tu aimes voler les hommes des autres, comme ta mère. La pomme ne tombe jamais loin de l'arbre, n'est-ce pas ? » Son regard s'assombrit et son sourire moqueur disparaît, remplacé par un air de mépris.

« Toi et ta mère êtes des perdantes qui ne pouvez garder vos hommes ! Les hommes savent toujours distinguer ce qui est meilleur. »

« Oh, vraiment ? Ou est-ce qu'il est avec toi parce qu'il veut devenir Alpha un jour ? » Je lutte pour rester forte et tenir bon face à cette confrontation. Ma respiration est rapide et mon cœur semble avoir été poignardé par cent dagues.

« C'est exactement la valeur que je peux lui apporter et j'en suis fière. Et toi, qu'est-ce que tu pourrais lui offrir s'il restait avec toi ? Tu n'es rien, Ashanti ! Tu ne le vois pas ? Tout ce temps, tu as cru être meilleure que moi parce que je suis arrivée plus tard, mais regarde ! On a bien vu, encore et encore, que je suis meilleure que toi. Je suis l'enfant préféré de papa, tes amis m'aiment mieux et ton Collin est plus heureux avec moi. Tu n'as aucune valeur, parce que tu gâches tout ! » Ses mots me blessent comme des centaines de gifles.

Ce n'est pas la première fois qu'elle me fait du mal avec ses paroles. Elle le fait tout le temps et ça fait toujours aussi mal. Mais je dois rester forte et ne pas laisser ces mots m'affecter.

Je fixe son visage malveillant.

Je n'arrive toujours pas à y croire. C'est un cauchemar, dont je devrais pouvoir me réveiller.

« Ashanti, s'il te plaît, tu dois m'écouter … » dit encore Collin, mais je l'interromps.

« Pas besoin d'en discuter, Collin. Je vois que tu as fait ton choix. Félicitations. »

À quoi bon continuer à faire semblant ? Je suis l'enfant le moins favorisé et Rhéa l'aidera à devenir Alpha grâce à ses doux mots aux oreilles de papa. Il a déjà obtenu ce qu'il voulait, non ?

« Je … » Ses mots sont coupés par le bruit de pas qui résonnent dans la chambre. Nous nous retournons tous vers la porte et voyons une domestique debout dans l'encadrement.

« J'ai des nouvelles de l'Alpha Andrésen. »

C’est notre père.

Le silence tombe.

Nous tendons tous l'oreille.

« Le Bêta de la meute de Lune Croissante et ses hommes sont arrivés, et l'Alpha Andrésen demande que les deux sœurs se présentent immédiatement dans son bureau ! » annonce-t-elle. Rhéa saute immédiatement du lit et file dans la salle de bain à toute vitesse, comme si elle avait été mordue par un serpent.

Mon cœur s'emballe, car je sais que ce n'est pas une bonne nouvelle.

Quelque chose va de travers.

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ

ความคิดเห็น

Paison Thimdib
Paison Thimdib
ขอบคุณ อ่านจบแล้ว
2025-05-23 14:09:44
2
0
37
1 บทนำ
โจวหยางซี หายใจไม่ทัน แต่มีความสุขเหลือเกินหูเธอได้ยินเขาพูดไม่ขาดปาก ชมว่าเธอสวย เธอเป็นผู้หญิงแสนวิเศษที่เขาจะไม่มีวันปล่อยให้หลุดมือ “เสี่ยวซี ถ้าคืนนี้อั๊วตายคาอก ก็อย่าลืม... เผากระดาษเงินกระดาษทองไปให้เยอะๆ นะ อ่อ พวกของกินก็ทำให้บ้าง จุดธูปเรียกบ่อยๆ อั๊วก็ไม่อดตายแล้ว” เธอแปลกใจที่เขาพูดเป็นลางไม่ดี ทว่าพอชายหนุ่มตัวสั่นรุนแรง และภายในร่างกายหญิงสาวก็รับรู้ถึง...XXX ***********************แนะนำตัวละครคนบ้านเซียวเซียวหวังเหล่ย พ่อหม้ายลูกสาว ชายหนุ่มวัยสามสิบกว่าๆ มีคำมั่นสัญญาที่ให้ไว้กับบิดาว่าต้องแต่งงานกับคนตระกูลโจว เพื่อตอบแทนน้ำใจที่โจวเหวินเคยช่วยชีวิตเซียวหวังเหล่ยไว้เมื่อครั้งเกิดไฟไหม้บ้านเซียวเซียวก้งเยว่ วัยสิบสี่ย่างสิบห้าปี เป็นเด็กสาวที่เงียบ มีโลกส่วนตัวสูง ภายหน้าเธอ ได้ใช้ความรู้ในการบริหารกิจการของตระกูลเซียว แต่กว่าจะมีวันนั้น เซียวก้งเยว่ ก็หนีออกจากบ้านอยู่หลายครั้งหลายหนเซียวอู๋ทง เขาอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่หก ร่าเริง กินเก่ง และชอบด้านศิลปะ เมื่อเขาโตขึ้น ได้เป็นเทพบุตรหน้าหยกของเมืองไห่ซาน ดังระดับซุปเปอร์สตาร์ทั่วทั้งเอเชียเลยที
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-04-09
อ่านเพิ่มเติม
2 ฉันนี่แหละโจวหยางซีคนใหม่
ฉันนี่แหละโจวหยางซีคนใหม่ เมืองไห่ซาน เขตปกครองตนเอง อยู่ฝั่งตรงข้ามพื้นที่เช่าของชาวต่างชาติ สถานการณ์ยามนี้ อยู่ในการควบคุมของทหาร เพราะเกิดการจับกุมตัวผู้นำคนเก่าไปเข้าสู่กระบวนการไต่สวนความผิด และกำลังจะมีการแต่งตั้งผู้นำใหม่ขึ้นมาดูแลบ้านเมือง ส่วนตอนนี้ สิ่งที่โจวหยางซีต้องตระหนักให้มาก หญิงสาวจะพลาดอีกหนไม่ได้ รถยนต์ของพวกแก๊งขวานลำพองขับวนไปวนมาที่หน้าตรอกถนนสายสี่อยู่เป็นชั่วโมง และเธอเข้ามาหลบซ่อนที่ห้องสมุด ซึ่งแทบจะร้างผู้คน เนื่องจากส่วนมากนิยมไปใช้บริการที่ฝั่งพื้นที่เช่าซึ่งหรูหรา มีแต่พวกปัญญาชนขลุกตัวอยู่ ส่วนโจวหยางซีคนนี้ เรียนหนังสือไม่เอาไหน หัวทึบสักหน่อย ให้ดีคือกินเก่ง หน้าตาจัดว่างดงาม นั่นจึงทำให้ชะตาชีวิตหญิงสาวพุ่งขึ้นไปเจิดจรัสเหมือนดอกไม้ไฟ ก่อนจะดับวูบลง และไม่มีใครจดจำได้ โจวหยางซีเลือกที่จะมาที่นี่ เธอได้ข้อมูลจากเด็กๆ ของมารดาที่จ้างไว้ให้ดูลาดเลา ทราบว่าคนตัวสูงๆ ซึ่งเป็นเป้าหมายนั้น หมู่นี่มักมาขลุกในห้องสมุด ช่วงยามสายไปจนถึงบ่ายแก่ๆ เขามาที่นี่อาทิตย์ละสามวัน การที่เธอดักมาพบเขาเป็นการชี้เป็นชี้ตายของเธอ ถึงแม้ว่าในเ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-04-09
อ่านเพิ่มเติม
3 ถึงเวลานางร้ายพลิกบท
ถึงเวลานางร้ายพลิกบท ตอนแรกโจวหยางซีตั้งใจกลับบ้าน อันที่จริงเรียกว่าห้องพักถึงจะถูก ครอบครัวเธออยู่ตึกสูงสามชั้นสีเขียว มีพื้นที่แออัดสักหน่อย แต่ยามนี้ คุณนายหลี่ หรือ หลี่ฉู่กำลังสร้างเรื่องอย่างหนัก นั่นเป็นเพราะติดหนี้หลายทางโดยเฉพาะกับแก๊งขวานลำพอง และนั่นเป็นอีกเหตุที่เธอต้องรีบหาเงิน นอกจากนั้นตัวละครนี้ยังมีแรงปรารถนาอันแรงกล้าจะเป็นคุณนายมาเฟียตระกูลกัง อีกฝ่ายคือกังเหริน ภายภาคหน้าคือผู้ทรงอิทธิพลไม่น้อย และยังไม่กินเส้นกับเซียวหวังเหล่ยด้วย หญิงสาวคุ้นๆ ว่าพวกเขามีรสนิยมชอบผู้หญิงคล้ายๆ กัน นั่นจึงทำให้ มีเหตุการณ์ช่วงกลางเรื่อง ถึงขั้นเกือบมีศึกชิงนางก็ว่าได้ หากน่าเสียดายผู้หญิงที่พวกเขาแย่งไม่ใช่ โจวหยางซี กลับเป็นนางเอกของเรื่อง แต่ตอนนี้ไม่ปรากฏตัว ครึ่งชั่งโมงต่อมา หลังจากโจวหยางซีมั่นใจว่า เซียวหวังเหล่ยหนีหน้าเธออย่างแน่นอน ร่างทรงเสน่ห์จึงก้าวออกจากห้องสมุด เธอใช้ความคิดอย่างหนักแล้วต้องทำอย่างไรที่จะมัดใจอีกฝ่าย เมื่อเซียวหวังเหล่ยปฏิเสธอย่างไม่มีเยื่อใย ถึงอย่างนั้น เธอเชื่ออยู่ลึก ๆ ว่าเขาชอบเธอ เป็นเพราะนิยายถูกเขียนไว้อย่างนั้น ตอนนี้
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-04-09
อ่านเพิ่มเติม
4 ใครว่าพระเอกขี่ม้าขาว
ใครว่าพระเอกขี่ม้าขาว ชีวิตโจวหยางซีในโลกที่จากมาเป็นเพียงพนักงานร้านสะดวกซื้อ แต่ทำอยู่หลายปีและที่ไม่ยอมเลื่อนตำแหน่งเป็นผู้จัดการร้าน หรือเจ้าหน้าที่ระดับสูง เธอไม่อยากรับผิดชอบอะไรมากมาย เพียงแค่ต้องการมีเงินใช้ ได้อยู่ห้องแอร์เย็นๆ ทำงานใกล้บ้าน เพียงเท่านี้ชีวิตก็สมบูรณ์ เธอเรียนจนระดับปริญญาตรี การเรียนไม่ได้ใช่ไก่แลกเกรด อีกอย่างวันๆ พบคนหลายประเภท และยังชอบศึกษาเรื่องต่างๆ เป็นนักอ่านตัวยง เหนืออื่นใด อายุเธอไม่น้อยแล้วเฉียดสามสิบกว่า ประสบการณ์ชีวิตจึงมีพอตัว ส่วนการมาอยู่ในร่างหญิงสาววัยยี่สิบเอ็ดปี นับว่าเป็นกำไรมากโข ซึ่งเธอจะใช้มันให้เกิดประโยชน์สูงสุด และตอนนี้คือการสั่งสอน เด็กที่บังอาจปีนเกลียวกับเธอ “ฮึ พ่อแกคงมัวแต่ประจบพวกนักการเมือง เลยไม่มีเวลาได้สั่งสอน ส่วนแม่นั้น...” โจวหยางซีมองไปที่อีกฝ่าย ใช้สายตาอย่างพินิจ ช่วงเวลานั้น เรื่องราวของไป๋อันเหมยปรากฏในหัว อีกฝ่ายกำพร้ามารดา เนื่องจากหล่อนทนความอดดันในสกุลไป๋ไม่ไหว สามีเย็นชาและบ้างาน ส่วนแม่สามีเป็นพวกไม่อยากเห็นลูกสะใภ้ได้ดี มารดาไป๋อันเหมยจึงตัดสินใจผูกคอตายลาโลก ทิ้งเธอให้อยู
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-04-09
อ่านเพิ่มเติม
5 มามี้สุดหล่อ
มามี้สุดหล่อ เหตุการณ์ก่อนหน้า ในขณะที่เซียวหวังเหล่ยจะไปรับลูกชายคนเล็กที่ชื่อหลุนหลุน หรือ เซียวตี้หลุนกับพี่เลี้ยงที่ดูแล เขาได้ยินเสียงรถของแก๊งขวานลำพองดังอย่างน่ารำคาญ ฝ่ายพวกแม่ค้าในละแวกนั้นบอกว่า กุ๊ยพวกนี้ ตั้งใจมาก่อกวนชุมชนตลาดเก่าเนื่องจากกังเหรินอยากได้พื้นที่บริเวณนั้นสร้างผับและคาสิโน ฝ่ายเขาไม่ค่อยสนใจ ด้วยตระกูลเซียวเป็นพวกชนชั้นสูงเก่า อีกทั้งมุ่งเน้นการค้าเป็นหลัก หากมีเรื่องใดๆ ก็จะมีหน่วยทหารจากแผ่นดินใหญ่ กับพรรคพวกของปู่ให้ความช่วยเหลือ นอกจากนั้นเขาอยากรีบพาลูกชายกลับบ้าน ตั้งใจจะทำแพนเค้กกินกับน้ำผึ้งเป็นอาหารเย็น และสิ่งที่ตั้งใจทำก่อนหน้านั้นก็สำเร็จไปด้วยดี รอเพียงปลาตัวโตๆ แสนสวยกินเหยื่อจากนั้นทุกอย่างคงเรียบร้อย ทว่าเป็นช่วงเวลานั้นที่พบลูกสาวคนโตที่วิ่งหน้าตื่นมา เขาให้คนรอรับเธอแท้ๆ แต่เซียวก้งเยว่คือขาลุย เรียกได้ว่าเป็นเด็กแสบคนหนึ่ง แน่นอนเธอไม่ต่างจากเขาตอนที่อายุน้อย “ป่าป๊า...เอ่อๆ ผู้หญิงคนนั้นน่ะ ถูกรุ่นพี่ที่โรงเรียนหนูจับตัวไว้ ขอโทษจริงๆ นะคะ ไม่นึกว่ามันจะมีเรื่องร้ายแรงจนได้” “เสี่ยวเยว่ หมายถึงใค
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-04-09
อ่านเพิ่มเติม
6 ฟันแล้วทิ้ง
ฟันแล้วทิ้ง ประตูรถปิดดังปัง และนั่นคือจุดเริ่มต้นของโจวหยางซี แน่ล่ะ เพราะเธอยังเล่นบทสลบไม่ได้สติ และยังหลับตาปี๋อย่างสมจริง ฝ่ายคนแซ่เซียวเลยอุ้ม และพาขึ้นมายังชั้นสองของตึกเขียว มันเป็นอาคารสี่เหลี่ยมที่ห้องเรียงกันเป็นแถว บรรยากาศไม่เจริญหูเจริญตา และตอนนี้เขาใช้เท้าเตะประตูห้องพักเธอ เสียงดังปังๆ อย่างคนไร้มารยาท ความเกรงใจคนอื่น สำหรับเซียวหวังเหล่ยคงไม่มี หรือไม่อย่างนั้น เขาก็ต้องการทำบางสิ่งให้บรรลุเป้าหมาย เลยเล่นใหญ่แบบจัดเต็ม “คุณนายโจว ออกมารับลูกสาวเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นผมจะทุ่มลงไปชั้นล่าง บอกไว้ก่อน ไม่พิการ ก็คงนอนซมหยอดน้ำข้าวต้มเป็นเดือนๆ” ให้ตายเถอะ ผู้ชายคนนี้ยังจะสามารถเป็นตัวเอกของนิยายเรื่องนี้ได้หรือ คิดไปคิดมาโจวหยางซีก็หวาดหวั่น หรือว่าเธอควรเดินตามบทเดิม คือกลับไปหากังเหริน แล้วค่อยๆ ปลอกลอกเขา พอได้เงินมาสักก้อน จึงหายตัวเข้ากลีบเมฆ จากนั้นก็ตัดหางปล่อยวัดผู้ชายเฮงซวยทุกคนในนิยายเรื่องนี้ไปเสีย แต่ความคิดของเธอต้องหายแวบไปเมื่อเสียงชายหนุ่มดังอย่างน่ารำคาญขึ้นอีก “คุณนายโจว!” ทั้งเสีย
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-04-09
อ่านเพิ่มเติม
7 นางร้ายตกสวรรค์ (1)
นางร้ายตกสวรรค์ ส่วนเถาจื่อนั้นแทบอยากแทรกแผ่นดินหนี หล่อนอับอายแทนหลานสาวคนนี้ เลี้ยงอีกฝ่ายช่วยหลี่ฉู่มาตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอย แม้จะรู้ว่าเธอแสบ ก๋ากั๋น แต่ใครเล่าจะกล้าคิดว่า วันนี้ ถึงขั้นอยากเป็นเมียของเซียวหวังเหล่ยจนตัวสั่น เถาจื่อเลยต้องสะกิดแขนหญิงสาวหวังให้เธอลดคำพูดคำจาลง ผู้ชายดีๆ ที่ไหนจะทนฟังเสียงนางงิ้ว ที่รับบทสตรีร่านราคะได้ ฝ่ายโจวหยางซีกลับทำเหมือนไม่รู้ตัว เธอยิ้มหวานหว่านเสน่ห์ให้อีกฝ่าย ขนตาที่งอนดำเงางามไหวไปมา จริตเช่นนั้น ผู้ชายได้แต่ถอนหายใจด้วยความเบื่อหน่าย ทว่าแทนที่เขาจะสั่งให้หยุดทำ กลับพูดว่า “ฮึ เอาไว้ เธอได้นอนกับฉันบนเตียงเมื่อไหร่ แล้วฉันจะให้เธอใช้คำว่าเมีย พร้อมทำหน้าที่นั้นอย่างเหนื่อยยากที่เดียวเลยล่ะ ” โจวหยางซีมองชายหนุ่ม มองและทำตาหวานเยิ้มกว่าเดิม ผู้ชายคนนี้ ปากร้าย พูดจาไม่เข้าหู แต่ลึกๆ ก็เซี้ยวจัด และทำให้เธอมันเขี้ยว แน่นอนหากคาดการณ์ไม่ผิด เขามีใจให้หญิงสาวอย่างไม่ต้องสงสัย ฮิๆ ๆ จับผู้ชายที่ขี้เก๊ก ชอบวางมาด ง่ายแค่นี้เอง “ตกลงค่ะ ถ้าเหล่ยต้าเกอยังเตะปี๊บดังปังๆ ๆ ซีซีก็จะนอนทั้งบ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-04-11
อ่านเพิ่มเติม
8 นางร้ายตกสวรรค์ (2)
ในเวลาเกือบสามทุ่ม โจวหยางซียังปรับตัวไม่ได้เลย เธอได้ยินแต่เสียงแมลง กับสุนัขเห่าสลับกันไปมา ท้องร้องหิวมาก อีกอย่าง...เธอพักที่เรือนคนงานหญิง เป็นที่นอนรวมมีกันหลายชีวิต! ฮึ มารดาเซียวหวังเหล่ยเถิด ตาลุงหน้าเข้มกำลังเล่นตลกอะไรกับเธอกันแน่ หญิงสาวนอนกุมท้องตนเอง ยามนี้หิวจัดเลยทีเดียว นั่นเป็นเพราะเธอมาถึงที่นี่ เห็นคนงานกินของที่ชวนให้คลื่นไส้ มีแต่ผักพัดน้ำมันเยิ้ม ไข่ไก่ที่ผัดใส่มะเขือเทศ บางส่วนก็ไหม้ กินไปได้คำเดียวก็เวียนหัว สุดท้ายพอถึงเวลาต้องนอน เสียงท้องร้องดัง และหิวจนนอนกระสับกระส่าย เป็นเหตุให้คนที่ดูแลเรือนนอน ซึ่งเป็นหัวหน้าคนงานหญิงเดินมาถาม “อาซี... เธอไหวหรือไม่” เฮยหมิงก้าวมาที่ฟูกปูบนตั่งไม้ยกพื้น ยามนั้นโจวหยางซียังรู้สึกว่าตนเป็นนางฟ้าตกสวรรค์ โดยแท้ “หิว... และไม่สบายตัว ไม่รู้ว่าฉันเป็นไข้หรือเปล่า” “มีหมั่นโถวเหลืออยู่สองลูก เธอไปเอามากินเถิด พรุ่งนี้ต้องลุกตั้งแต่ตีสี่ เตรียมเก็บไข่ไก่ ไข่เป็ดแล้วก็รดน้ำที่แปลงผัก” ได้ยินอย่างนั้น หญิงสาวจึงนิ่งค้าง นี่คืองานที่ต้องทำหรือ มิน่
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-04-12
อ่านเพิ่มเติม
9 ด้ายแดงร้อยใจ
ด้ายแดงร้อยใจ “เหล่ยต้าเกอ คุณเป็นบ้าไปแล้วหรือยังไงเสี่ยวหลุนอยู่ตรงนี้” “เฮอะ บ้าแน่นอน ถ้ายังได้ยินเสียงเธอหัวเราะเยาะเรื่องของอั๊ว” ยามนั้น เซียวตี้หลุนทำตัวสั่นน้อยๆ ไม่ได้กลัว หรือตกใจ เขาแค่สนใจสิ่งที่เกิดขึ้น อีกอย่างเด็กชายรู้ว่า บิดามาที่นี่เพราะจะพาหญิงสาวกลับเรือนหลักด้วยกัน และนั่นคือสิ่งที่เขาร้องขอมาหลายวัน “น้องแค่อยากให้พี่ซีซี ไปนอนเล่นด้วย ปะ ป๊า อย่าโกรธเลยนะ เกี่ยวก้อยกันเถอะ ครอบครัวเดียวกัน ต้องรักกันไว้ฮะ” ชายหนุ่มลดความฉุนเฉียวลง ก่อนกวักมือเรียกพี่เลี้ยงของลูกชายให้มารับตัวเขาไป “เสี่ยวหลุนเด็กดี กลับบ้านไปกินขนมกับคุณย่าใหญ่ก่อนนะครับ เดี๋ยวป่าป๊า จะพามามี้ เอ๊ย พี่ซีซี ไปหาช่วงบ่าย ตอนนี้ต้องทำธุระของผู้ใหญ่ให้เสร็จเสียก่อน” “ได้ฮะ แต่ห้ามตีก้นเพียะๆ แต่นอนบนเตียงเล่นกันได้ น้องอนุญาตแล้ว จะไม่งองแง และร้องไห้สักแอะ ให้ป่าป๊าปวดหัว” ความไร้เดียงสาทำให้ทั้งชายหนุ่ม และหญิงสาวเงียบไปเกือบหนึ่งอึดใจใหญ่ๆ ก่อนที่เขาจะพูดเจื้อยแจ้วต่อ “ถ้าไม่ชอบ จะนอนกันสามคนก็ได้ น้องหลุนจะเป็นลูกให้ป่าป๊า
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-04-14
อ่านเพิ่มเติม
10 บทรักแสนเฮงซวย
บทรักแสนเฮงซวย โจวหยางซีถูกพาตัวไปโรงเก็บอุปกรณ์การเกษตร และด้านหน้ามีออฟฟิศ ซึ่งอยู่ใกล้ๆ กับเรือนหลัก เซียวหวังเหล่ยมากับเธอ ตั้งใจสอบถามหลายสิ่ง พร้อมกันนั้นคือเขาไม่อยากให้คนอื่นวุ่นวายกับหญิงสาว จึงไล่คนงาน และคนติดตามออกไปให้หมด เมื่อไม่มีใครอยู่ขวางหูขวางตา โจวหยางซีก็เพิ่งตระหนักได้ว่า ผู้ชายคนนี้แอบน่ากลัว และดูโรคจิตนิดๆ “ซีซี เมื่อเธออยากมาที่นี่ ต้องรับมือทุกเรื่องให้ได้ ฝ่ายอั๊วรู้ว่า เธอไม่ค่อยได้เรื่อง ในหัวมีแต่เรื่องเดียว คืออยากเป็นเมียอั๊ว” เขาหยาบคายมาก แรกๆ เธอก็ชื่นชมอยู่หรอก ตอนนี้ไม่อยากจะยกหางเขาแล้ว หากมีมีดคมๆ เธอก็จะตัดหางอีกฝ่ายทิ้งเสีย “หลงตัวเอง ซีซีก็แค่อยากเอาตัวรอด ไม่ได้พิศวาสคุณ อีกอย่างไม่มีรสนิยมกินเนื้อโคแก่” ทั้งหมดนั้น เธอพูดในใจ แต่สายตาที่สื่อถึงเขา มันเต็มไปด้วยอารมณ์คุกรุ่น “อืม และอั๊วเชื่อว่า เธอคงไม่เก่งกล้า หรือมีความรู้มากพอที่จะทำเรื่องอัปมงคลพวกนั้น” “แน่นอน ซีซี...จะทำไปเพื่อเหตุผลอะไร ในเมื่อสุดท้ายเหล่ยต้าเกอก็เรียกหา และอยากให้ขึ้นเตียงอยู่ดี” โจวหยางซีพยายาม
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-04-14
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status