MasukShare
บทที่ 9 : เจ้าขา… เจ็บเหลือเกิน(2)
Tanggal publikasi:
2026-06-03 11:00:38ไม่นานนัก ผู้เป็นย่าที่อยู่บ้านข้างเคียงก็เข้ามาประคองพวกเธอทั้งสามด้วยความห่วงใย แม้ชลดาจะเล
Bab terbaru
บอสขา... เจ้าขามาอ่อย บทที่ 30 : เคียงข้างกันทุกย่างก้าว(2)
“นั่งลงเถอะ”ดวงตาคมไม่ต่างจากบุตรชายมองลูกสะใภ้ที่ได้มาแบบงงๆ เขารับรู้เรื่องการจดทะเบียนสมรสของลูกชายแล้ว แม้จะไม่ได้เห็นด้วยทั้งหมด แต่ก็ไม่ได้แสดงความไม่พอใจปรเมศก์ช่วยพยุงเธอกลับไปนั่งบนเตียงและปรับหัวเตียงให้เธอนั่งสบายที่สุด จากนั้นเขาหันไปเผชิญหน้ากับบิดาที่กำลังมองภรรยาตัวเองด้วยสายตาไม่พอใจ“มาอาละวาดที่นี่ทำไม” อนันต์ถามเสียงเรียบมาลาวดีรีบสวนกลับทันที “ฉันก็ไม่ได้อยากมา แต่ลูกชายตัวดีของคุณทำกับตาไม้ขนาดนี้ ฉันจะอยู่เฉยได้ยังไง!”อนันต์รับเอกสารจากวุฒิชัยมาก่อนส่งให้ปัธนัย ดวงตาเหยี่ยวจ้องลูกชายคนเล็กเขม็ง น้ำเสียงที่ทรงอำนาจเอ่ยถาม“แกทำจริงไหม”ปัธนัยรับเอกสารมาดู ดวงตาเบิกกว้างเมื่อเห็นเนื้อหาในนั้น มันเป็นสัญญาที่เขาเซ็นร่วมทุนกับเพื่อนๆ และชาวต่างชาติ“ผมไม่ได้ตั้งใจ ไม่รู้ว่
บอสขา... เจ้าขามาอ่อย บทที่ 30 : เคียงข้างกันทุกย่างก้าว(1)
“อ้าว เจ๊ส้มโอ มีอะไรหรือเปล่าคะ” ชุติมณณ์ละสายตาจากหน้าจอทีวี มองศรรัณย์ที่เดินกลับเข้ามาในห้องพักของโรงพยาบาลด้วยความแปลกใจ“ก็สาหล่อนน่ะสิ ติดธุระเลยให้เจ๊มาอยู่เป็นเพื่อนก่อน” ศรรัณย์จีบปากจีบคอพูด พลางวางกระเป๋าลง“พี่อนงค์ก็อยู่ค่ะ พรุ่งนี้เป็นวันทำงานต้องตื่นเช้า เจ๊ส้มโอกลับไปพักก่อนดีกว่า เจ้าขาเกรงใจ”“โอ๊ย! โรงพยาบาลกับที่พักเจ๊ห่างกันแค่ห้ากิโลเอง อยู่เมาท์กับลูกสาวดีกว่า กลับไปพี่น็อตก็ยังทำโอทีไม่เลิกงานอยู่ดี” ศรรัณย์นั่งลงที่โซฟา ก่อนเหลือบมองหน้าจอทีวี“ดูซีรีย์อะไรหรือเจ้าขา”“ซีรีย์จีนพีเรียดค่ะ เรื่องนี้พระเอกหล่อมาก แต่น้อยกว่าท่านรองนิดนึง คริคริ”“แหวะ ไม่หลงหลัวเลยนะยะ”“แรร์ไอเทมค่ะคนนี้” เธอพูดพลางหัวเราะอารมณ์ดี พยายามปล่อยวางเรื่องราวต่าง ๆ ตามคำแนะนำของหมอที่บอกว่าความเครียดส่งผลต่อลูกในท้องทั้งสามคน รวมอนงค์ที่เป็นขาประจำนั่งดูซีรีย์ด้วยกันที่บ้านทุกเย็น เมาท์มอยเกี่ยวกับเรื่องราวในซีรีย์กันอย่างสนุกสนาน จนไม่ทันสังเกตว่ามีใครอีกคนเดินเข้ามาในห้อง ร่างสูงยืนมองคนตัวเล็กบนเตียงผู้ป่วยที่สดใสขึ้นจากเดิมมาก ด้วยความพอใจปรเมศก์ที่กลับจากบ้านหลังไปอาบน้ำเปลี
บอสขา... เจ้าขามาอ่อย บทที่ 29 : ตัวร้ายโผล่มา
เช้าวันถัดมา…คุณหมอแจ้งว่าอาการของเธอยังต้องดูแลอย่างใกล้ชิด จึงยังไม่ได้รับอนุญาตให้กลับบ้าน ปรเมศก์ให้ชัชวาลหนึ่งในทีมเลขาของเขาพานายทะเบียนมาที่โรงพยาบาลเพื่อจดทะเบียนสมรสนอกสถานที่ เขาจัดเตรียมทุกอย่างไว้ให้เธออย่างพร้อมเพรียงเขาเซ็นชื่อตนเองลงบนเอกสารทุกใบอย่างไม่ลังเล เมื่อทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย ร่างสูงก็ส่งยิ้มบางๆ ให้เธอที่ยังนอนอยู่บนเตียง ก่อนบอกล่วงหน้าว่าต้องเข้าบริษัทไปเคลียร์งานที่ค้างคาหลังจากที่เขาออกไป…ร่างเล็กจ้องมองทะเบียนสมรสในมือ ดวงตากลมโตเต็มไปด้วยความเหม่อลอย เธอไม่เคยคิดฝันว่าชีวิตนี้จะได้มีวันนี้จริงๆ หัวใจเล็กๆ เต้นไม่เป็นจังหวะ เมื่อนึกถึงความจริงที่ว่าเธอได้กลายเป็นภรรยาของคนที่เธอเคยคิดว่าอยู่ไกลเกินเอื้อม ความเหลือเชื่อทำให้เธอเผลอหลุดยิ้มบางๆ ออกมา“ยินดีด้วยนะคะคุณเจ้าขา” เสียงของอนงค์ดังขึ้นเรียกให้เธอหลุดจากภวังค์ดวงตากลมโตหันไปมองแม่บ้านคนเก่งที่ถูกปรเมศก์ตามตัวมาเพื่อดูแลเธอในช่วงบ่าย ชุติมณณ์มองด้วยสายตาขอบคุณ“พี่อนงค์คะ…” เธอเรียกอีกฝ่ายเสียงแผ่ว“ค่ะ คุณเจ้าขามีอะไรหรือเปล่าคะ” อนงค์หันมายิ้มขณะมือยังคงปอกแอปเปิ้ลอยู่ชุติมณณ์เม้มปากเล็กน้
บอสขา... เจ้าขามาอ่อย บทที่ 28 : เลื่อนตำแหน่งเป็นเมีย (2)
เสียงใครบางคนดังขึ้นในความมืด“สักครู่จะมีพยาบาลเข้ามาแนะนำวิธีการดูแลให้นะครับ หมอขอตัวก่อน”เสียงใครกันนะ ไม่คุ้นเลย… ร่างเล็กบนเตียงในโรงพยาบาลคิดในใจชุติมณณ์ค่อยๆ ลืมตาขึ้น ดวงตากลมโตกวาดมองรอบห้องที่ไม่คุ้นเคย แต่บ่งบอกชัดเจนว่าเธออยู่ในโรงพยาบาล ความอ่อนล้าและไร้เรี่ยวแรงยังเล่นงานเธออยู่ เธอพยายามขยับตัวเพื่อลุกขึ้น แต่ก็ยังหนักอึ้ง“เจ้าขา…” เสียงทุ้มคุ้นเคยดึงความสนใจเธอ ร่างสูงเดินกลับเข้ามาในห้อง สายตาคมจ้องเธออย่างเป็นห่วง“พี่เมฆ…” เธอพึมพำเบา ๆ พยายามส่งยิ้มให้เขา“เจ้าขาเลยอดกินข้าวเลย”ปรเมศก์เดินมานั่งลงข้างเตียง สีหน้าของเขายังเรียบนิ่ง แต่แฝงความรู้สึกหลากหลาย“พี่บอกให้มาโรงพยาบาลตั้งหลายวันแล้วก็ไม่มา เกือบทำให้เจ้าขากับเจ้าตัวเล็กเป็นอันตรายแล้วเห็นไหม” เสียงของเขาไม่ได้ดุ แต่กลับทำให้เธอรู้สึกผิดยิ่งกว่าเดิม“เจ้าตัวเล็ก?” เธอพึมพำออกมาเบา ๆ ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ มือเล็กเลื่อนมาสัมผัสหน้าท้องตัวเองโดยไม่รู้ตัว“เจ้าขาท้องหรอคะ?” น้ำเสียงเธอเต็มไปด้วยความสั่นไหว“อืม… ห้าสัปดาห์แล้ว” เขาตอบด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง แต่สายตากลับทอดอ่อนลง“พี่เมฆโกรธหรือ
บอสขา... เจ้าขามาอ่อย บทที่ 28 : เลื่อนตำแหน่งเป็นเมีย (1)
ปรเมศก์ชะงัก ร่างสูงก้มลงมองใบหน้าของชุติมณณ์อย่างไม่อยากเชื่อหู เธอเอ่ยคำพูดนั้นออกมาทั้งที่ยังซุกอยู่บนบ่าของเขา ดวงตากลมโตเปียกชื้นจากหยาดน้ำตาแต่เต็มไปด้วยความแน่วแน่ที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน ฝ่ามือใหญ่จับสะโพกเล็กไว้แน่นราวกับกลัวเธอจะหลุดลอยไป“ฮึก พี่เมฆ เจ้าขาเจ็บ” เธอสะอื้นเบา ๆ เขาผ่อนแรงออกจากสะโพกเล็กน้อย“อย่าเอ่ยคำนี้ออกมาง่าย ๆ” ปรเมศก์พูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง แต่ในใจกลับปั่นป่วนด้วยความโกรธและผิดหวัง เขาพยายามกดความรู้สึกทั้งหมดเอาไว้ ไม่อย่างนั้นร่างเล็กบนตักอาจจะหวาดกลัวได้ร่างเล็กหายใจสะอื้น ก่อนเงยหน้าขึ้นมองเขา ดวงตากลมโตเอ่อล้นด้วยหยาดน้ำตาที่ไหลไม่หยุด“เพราะเจ้าขาไม่อยากเป็นภาระของพี่เมฆ… เจ้าขารู้ว่าพี่เมฆรวยมาก แต่นั่นคือเงินที่มาจากการทำงานของพี่เมฆ ไม่ควรต้องมาจ่ายไปกับหนี้สินของครอบครัวเจ้าขาแบบนี้…”ดวง
บอสขา... เจ้าขามาอ่อย บทที่ 27 : เรา… เลิกกันเถอะ (2)
“อืม… เจ้าขา ถ้าทำแบบนี้เดี๋ยวพี่จะทนไม่ไหวนะ” เขาครางเบา ๆ ในลำคอ ในแววตาเต็มไปด้วยความปารถนา“พอดมพี่เมฆแล้ว เจ้าขารู้สึกมีแรงขึ้นเลยค่ะ” เธอเอ่ยยิ้ม ๆเขาหัวเราะเบาๆ “เห็นพี่เป็นยาดมว่างั้น”เมื่อกลับมาถึงบ้าน ชุติมณณ์หันไปขอบคุณสุทินด้วยความซาบซึ้งใจ“วันนี้ขอบคุณมากนะคะพี่สุทิน”“ไม่เป็นอะไรครับ” สุทินยิ้มตอบอย่างเอ็นดูปรเมศก์ที่รออยู่หน้าประตู มองใบหน้าซีดเซียวและท่าทางอ่อนแรงของร่างเล็กด้วยความห่วงใย แต่ในดวงตาคมยังแฝงความสงสัยบางอย่าง เมื่อคิดถึงท่าทีของเธอในช่วงที่ผ่านมา“เจ้าขาหิวแล้ว เข้าไปทานข้าวกันเถอะค่ะ ยังไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เที่ยงเลย” เธอเอ่ยชวนเขาพลางเดินเข้าไปจับมือหนาไว้แน่น“พี่เมฆได้พักบ้างหรือยังคะ”“หลับมาบนเครื่องแล
บอสขา... เจ้าขามาอ่อย บทที่ 3 : ลูกแมวเจ้าเล่ห์(2)
ซวยแล้วไง ยัยเจ้าขา ทำไมขี้ลืมขนาดนี้…จึงตัดสินใจใส่แมสผ้าปิดบังใบหน้าที่เริ่มบวมลงมาจากชั้นบน ก่อนเดินเข้าครัวไปหาพี่อนงค์อีกครั้งเพื่อขอยาแก้แพ้“พี่อนงค์จ๋า ที่บ้านมียาแก้แพ้ไหมคะ”“ว๊าย คุณเจ้าขา ทำไมหน้าเป็นอย่างนี้คะ” เมื่ออนงค์เห็นดวงตากลมที่บวมจนใกล้จะปิดก็อ
บอสขา... เจ้าขามาอ่อย บทที่ 3 : ลูกแมวเจ้าเล่ห์(1)
รถ MPV คันหรูแล่นเข้าสู่โครงการบ้านจัดสรรระดับหรูที่ตั้งอยู่ในย่านใจกลางเมือง ชุติมณณ์รู้ดีว่าราคาของบ้านในโครงการนี้เริ่มต้นไม่ต่ำกว่าสามสิบล้านบาท เพราะเป็นหนึ่งในโครงการของสว่างวงศ์กรุ๊ปที่เธอทำงานอยู่ แต่ไม่คาดคิดมาก่อนว่าปรเมศก์ ระดับเจ้านายของเธอ จะเลือกใช้ชีวิตในแบบบ้านที่เล็กที่สุดของโครงกา
บอสขา... เจ้าขามาอ่อย บทนำ : จุดเริ่มต้นของความเป็นติ่ง
เช้าวันสำคัญในชีวิต… “สวัสดีค่ะ คุณชุติมณณ์ใช่ไหมคะ” เสียงเรียบแต่เป็นทางการดังขึ้นจากหนึ่งในคณะกรรมการ ดวงตากลมโตของชุติมณณ์เผยความตื่นเต้นออกมาเล็กน้อย แม้เธอพยายามเก็บซ่อนมันไว้ วันนี้เป็นวันสัมภาษณ์งานของเธอที่ สว่างวงศ์กรุ๊ป บริษัทขนาดใหญ่ที่มีอาณาจักรธุรกิจครอบคลุมตั้งแต่ห้างสรรพสินค้า โรงแ
บอสขา... เจ้าขามาอ่อย บทที่ 2 : เก็บลูกแมวกลับบ้าน (2)
“ไปซอยอินทามระนะคะ” เธอบอกสุทินแล้วถอยตัวกลับมานั่งเรียบร้อยปรเมศก์มองเธอเล็กน้อยก่อนจะหลับตาลง เขาทำเหมือนสงบนิ่ง แต่ในใจกลับเต้นระรัว ราวกับเป็นครั้งแรกที่มีใครทำให้เขาหวั่นไหวได้เช่นนี้ดวงตาคมมองตามเส้นทางที่รถเลี้ยวเข้าไปอย่างเงียบๆ ขณะสุทินขับไปตามที่อยู่ที่ชุติมณณ์บอก ในที่สุดก็ถึงหน้าหอพัก
Anda juga akan menyukai
เรื่องสั้นอีโรติก LOVE
C102.6K Dibacaวิศวะร้อนรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์178.5K DibacaGardener คนสวนชวนแซ่บ
กาสะลอง77.4K Dibacaพิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย
เจ้าหน่อไม้น้อยแห่งตระกูลกู่238.3K Dibacaที่นี่ไม่รับซ่อม...คุณหนู
เหนือ กว่าความคาดหมาย105 Dibacaพลาดรักสามีร้าย
RiTAA381 Dibacaมงกุฎกล้วยไม้
ซองกาเรีย วีรกานดา241 Dibacaตั้งใจมาฆ่า แต่ดันมารัก
ฺBigangel - น้ำตาลไหม้ - หอมชื่นใจ180 Dibaca
