Share

8

last update Terakhir Diperbarui: 2026-01-13 21:47:17

เขาทำได้แค่หันหลังให้เธอซึ่งกำลังโกรธ

น้องวี...

แค่คิด... กายชายแข็งขึงขึ้นผงาดตั้งเต็มที่ มันชุ่มฉ่ำอยู่ก่อนหน้านี้จากศึกสมรภูมิหนักหน่วงตลอดค่ำคืนอันแสนยาวนาน! กรามแกร่งขบกัดกันจนเห็นสันกราม ก่อนจะเอื้อมมือไปเปิดลิ้นชักหยิบอาวุธคู่กาย

มีสาวไม่กี่คนได้รับอนุญาตให้นอนหนุนบนไหล่ของภาคิน คบหาใครแล้วเขาก็คบเป็นคนไว้มี SEX มากกว่าจะชักชวนกันไปกินข้าวดูหนัง ครั้นจะให้เขาลุกขึ้นมาบริการงานอื่น ทำกับข้าว ซื้อข้าวของพาช้อปปิ้ง เอาอกเอาใจสาวแล้วยิ่งเป็นไปไม่ได้ใหญ่ เพราะแค่ในเวลางาน บัตเลอร์อย่างเขาแสนเหนื่อยหน่ายสายตัวแทบขาดกับการแบกรับหน้าที่เหล่านั้น

ภากร พี่ชายของเขาเชิดชูอาชีพนี้ ในขณะที่เขาเรียกมันว่างาน ‘สารพัดเบ๊’

“เดียร์... ตื่นหรือยัง... ไปทำงานกี่โมง...?” เขาพูดและเขย่าเธอจนเจ้าตัวลืมตางัวเงีย ส่ายหน้ามองเขาอย่างงง ๆ ใบหน้าเห่อร้อนอีกระลอกเพราะหุ่นเป็นล่ำสัน พ่วงด้วยฟีโรโมนร้อนแรง! ทว่าเธอยังคงเก็บอาการ

“อือ... กี่โมงแล้วอ่ะ?”

“ดูนาฬิกาเอาสิ บนผนังอันเท่าฝาบ้าน อย่าบอกนะว่ามองไม่เห็น”

“ไม่กวนตีนสักวันได้ป่ะ” เธอชักสีหน้าใส่เขา เหลือบมองไปทางผนังห้องสีขาวโล่งสะอาดตามีแค่นาฬิกาอันเบ้อเริ่มค่อยบอก “งั้นเดียร์กลับห้องแล้วนะ...”

“ให้เอาก่อนทีนึงค่อยไป”

“บ้าเหรอ? ตะกละ... อุ้บ!” เสียงหวานขาดช่วงไปเมื่อชายหนุ่มโน้มใบหน้าลงตะบมกดริมฝีปากนุ่มอย่างบ้าคลั่งหยาบคาย นั่นทำให้เธอต้องรับจูบโดยไม่เต็มใจนัก

และเมื่อปลายลิ้นหนาแทรกเข้าโพรงปากน้อย กระหวัดเกี่ยวพัวพัน ดึงลมหายใจออกมาด้วยความรู้สึกหื่นกระหาย เรือนร่างงามราวกับถูกจุดติดด้วยไฟราคะ

มันเป็นไปตามการบังคับควบคุม ตามแผนการของเขาทุกครั้งไป ด้วยประสบการณ์โชกโชนช่ำชองของชายหนุ่ม ที่คงไม่ได้มีเธอเป็นคนแรก

เธอไม่ได้มีเขาคนแรกด้วยเช่นกัน แต่เธอก็ไม่ได้เป็นงานนักต้องให้คอยบอกสอน

อาจเพราะ ‘นาเดียร์’ ไม่ใช่ผู้หญิงที่จะมีเพศสัมพันธ์กับใครไปทั่ว หนุ่มน้อยใหญ่มาตามจีบเธอไม่ได้ใจอ่อนง่าย ๆ กระทั่งพบเจอหนุ่มรูปหล่อนักท่องราตรีขาคนหนึ่งอกถูกใจกันผ่านการแนะนำของลูกค้าในร้าน เวลาที่นักร้องลงไปทักทายแขก

แรกพบสบตาถูกชะตาแล้วเลยจบลงบนเตียงร้อนลุก! ทุกท่วงท่าภาคินผู้ไม่ได้ขาดแคลนเรื่องผู้หญิง สำหรับเธอแล้วเขาเรียกได้ว่าเอาอกเอาใจเก่ง สำหรับเขาก็ถูกอกถูกใจเธอเป็นพิเศษอย่างที่ไม่เคยถูกใจใครมาก่อน

ริมฝีปากหนาได้รูปยอมผละออกเมื่อถึงเวลา ปัดป่ายงานมือไปตามเรือนร่างงามสมส่วน เขาเลื่อนใบหน้าลงต่ำเพื่อดื่มด่ำความหวานจากปลายยอดสีชมพูหวาน

----------

“พี่ภาม... อ๊ะ... อือ...”

เสียงสั่นพร่าเปล่งมาจากลำคอแห้งผาก เจ็บร้าวด้วยความที่บางค่ำคืนนักร้องอย่างเธอต้องรับแก้วช็อตจากลูกค้าในคลับคนรวย ร้องเพลงต่อเนื่องไปหลายชั่วโมง กลับบ้านมาอย่างมึนเมาเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์

ปลายยอดมนสีชมพูหวานแข็งเป็นไตในโพรงปากตะกละ ยินดีตอบรับทั้งปากและมือที่ทำงานไปพร้อม ๆ กัน เขาดูด เลีย อย่างเท่าเทียม ไม่เลิกรางานดื่มอย่างไม่รู้ว่าไปหิวกระหายมาจากไหน

“อื้อ... พี่ภาม... เบา ๆ นะ... เครื่องจะพังอยู่ละ เอาแม่งทั้งวันทั้งคืนบ้าจริง อ๊ะ…” คำบริภาษผ่านเรียวปากอิ่มงามฟังไม่รื่นหู แต่ภาคินเองก็พอกัน

“พี่ว่าน้องพร้อมอ้าให้เอาอยู่ตลอด พูดมากทำไม... หืม...? น้องเดียร์”

คิ้วเรียวสวยเหนือดวงตากลมโตขมวดติดเข้าหากัน เมื่อชายหนุ่มเริ่มงานซุกซน แยกหว่างขาขาวออกด้วยมือปัด ลากพาสัมผัสร้อนลูบไล้ลงบนเนื้อกายสาว จากหน้าท้องแบนราบมีสะดือสวยติดจิวเงินตามแฟชั่นไปถึงเนินอกนุ่ม บีบเคล้นสลับขบเม้มริมฝีปากนุ่มหอม แลกปลายลิ้นนัวเนียสลับนมปากอยู่อย่างนั้นหลายนานจนแม่เสือสาวทนไม่ไหว

“เร็ว ๆ เงี่ยนค่ะ...” เธอยกมือผลักอกแกร่งด้วยสายตาอ้อนขอปานขาดใจ

ลูกกวางน้อยคงพร้อมให้เสือโหยขย้ำ...

“ครับ... ทูนหัว พี่จัดให้” ชายหนุ่มแสยะยิ้มหยาบคาย สอดท่อนแขนแข็งแรงซ้อนไว้ใต้ข้อพับเพื่อกดปลายหัวแดงก่ำอย่างแม่นยำ โดยที่เขาไม่จำเป็นต้องก้มหน้ามองเพราะทำมาสารพัดท่า

ช่องทางเปียกชุ่มร้อนแน่นรัดจนชายหนุ่มเกิดความรู้สึกอึดอัด ทว่าสีหน้าของเขายังคงราบเรียบไร้อารมณ์ แปรเปลี่ยนเพียงแววตาคู่คมประกายกล้า คราเรียนรู้ทุกส่วนสัดในสรีระงามด้วยความตะกละตะกลามดิบเถื่อน

“อ๊าา! พี่ภาม... ซี้ด... อ๊า... อื้อ...”

เสียงหวานครางกระเส่า เมื่อความเป็นชายแข็งขึงเข้าสมสู่ ผลุบเข้าออกตามแรงขยับของสะโพกสอบ ยิ่งกดแรงกระแทกหนักหน่วงมากเท่าไร นักร้องสาวเสียงหวานยิ่งส่งเสียงดังสนั่นลั่นสะท้อนก้องในห้องสี่เหลี่ยม สองมือเรียวตะปบจิกแผ่นหลังกว้างแกร่ง แอ่นเอวรับตามสัญชาตญาณ

กลางช่องท้องของเธอรับรู้ได้ถึงตัวตนและรูปทรงของอาวุธร้ายอย่างชัดเจนแม้มีอุปกรณ์ป้องกันขวางกั้น ภาคินไม่เคยลืมที่จะสวมรอก่อนหน้าเธอลืมตาตื่น เขาทำแบบนั้นเสมอด้วยความเป็นคนมีมักมากในกามสูงลิบ

น้อยคนที่จะทำให้เธอเป็นสุข หญิงสาวจึงบริการงานบนเตียงให้เขาทั้งปาก มืออยู่เสมอ กระทั่งตอนนี้ที่อ้าขาให้กว้างขึ้นกว่าเดิม ปลายเท้าชี้ตรง ขณะถูกกดขาขึ้นข้างบนด้วยพละกำลังมหาศาลจากท่อนแขนเป็นล่ำสัน

“อย่าเพิ่งรีบไปสวรรค์เสียก่อนนะครับ พี่ยังไม่อิ่ม...” เสียงพร่ากระซิบ พลันส่งแรงกระแทกอีกระลอกใหญ่ ชายหนุ่มดูสนุกสนานเมามันกับการทำให้แม่สาวตัวนุ่มนิ่มดิ้นพล่านเป็นปลาขาดน้ำ ก่อนมอบอิสรภาพให้สองมือเล็กตะเกียกตะกายจิกบิดผ้าปูที่นอนสีขาวยับเยินแทนการกอดรัดเขาด้วยอารมณ์แสนโหยหา

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • บัตเลอร์ที่รัก [3P]   41

    ภากรไม่ว่าอย่างไรก็รัก ต่อให้เธอมีความคิดอยากนอนกับผู้ชายสองคนพร้อมกัน! เธอกอดเขาขอโทษเขาที่มีความคิดแบบนั้น และเธอรักภาคินมากแค่ไหน ก่อนขยับไปกอดแฝดคนน้องด้วยท่าทางเหมือนแมวอ้อน“นี่... น้องวีไม่ต้องทำขนาดนี้ก็ได้นะครับ พี่ไม่โกรธอะไรมันแล้ว เรากลับไปนอนห้องเราเถอะนะ”ถ้าเธออยู่ต่อก็คงทนไม่ไหวแน่ ตาคมจรดมองอกอวบอัด ลอบกลืนน้ำลายลงคอแห้งผาก แต่ไม่วายว่าประสาเขาที่เคยเห็นเธอเป็นเด็กสาวตัวน้อย“ใครสั่งชุดนี้มา มันน่าตีนักนะ ไอ้ภีมใช่ไหม?”“วีซื้อมาเอง... อย่าเห็นวีเป็นเด็กเล็ก ๆ สิคะพี่ภาม”วีณาไม่ใช่เด็กอีกต่อไป ภาคินรับรู้ความจริงนั้นเมื่อเธอผละจากอกของเขาเพื่อไปหาอีกคน คืบคลานไปอย่างเสือสาว ส่ายก้นงอนขึ้นสูงแต่ก้มตัวและใบหน้าลง เธอรู้หน้าที่ของตัวเองเมื่อก้มหน้าลงงับอาวุธร้ายผ่านกางเกงนอนลายสก็อตสีน้ำเงินเข้ม ร่างกำยำสะดุ้งเฮือกชนหัวคิ้วเข้าหากัน “น้องวี... อู้ยย อาาาส์... ซนอีกแล้วนะเรา...”โพรงปากนุ่มแทบทำให้ภากรสิ้นสติ ยิ่งเธอไม่ใช่คนชอบรีรออะไรมาก มือล้วงเข้าไปจับตัวการได้ก็เอาออกมาลิ้มเลียจากโคนถึงปลายหัวบานฉ่ำต่อหน้าชายอีกคน ซึ่งคงมองไม่เห็นอะไรนอกจากช่องทางเปียกชุ่

  • บัตเลอร์ที่รัก [3P]   40

    กูรักน้องมากกว่ามึงด้วยซ้ำ!“น้องวี...”เสียงพึมพำเรียกพาพี่ชายมองขวับ ภากรอยากจะคุยกับน้องชายให้รู้เรื่อง! ทันใดนั้นเอง“เฮ้ย!”“ไอ้เชี้ยภามไปไกล ๆ กูเลยนะมึง!”เสียงสบถด่ากร้าวเมื่อมือสัมผัสเย็นวาบสะกิดเข้าต้นขาด้านในผ่านเสื้อกางเกงนอน ต่างคนแยกห่างจากกันคนละมุมเตียง มือยื้อแย่งผ้าห่มผืนโตลายปลานีโม่น่ารักตรงข้ามหน้าตาตื่นตะลึง“อะไรของมึงไอ้ภีม กูนอนของกูดี ๆ”“มึงจับ... ขาอ่อนกูทำไม?”“เปล่า... ไม่ได้จับ”เถียงกันได้ไม่ทันไร เจ้าปลาน้อยก็ปรากฏเป็นคนคุ้ยเคยที่โผล่หัวออกมาจากผ้าห่ม“เฮ้ย! น้องวี!”“เบา ๆ ค่ะ พี่ภีมพี่ภาม...” เธอจุปากปรามสองหนุ่มด้วยท่าทางซุกซน สองหนุ่มมองหน้ากันแล้วเลิกส่งเสียงแต่ตกใจเสียแทนพอผ้าห่มโผล่พ้นแค่ศีรษะน้อย เส้นผมดำขลับส่งกลิ่นหอมของแชมพูหลังอาบน้ำใหม่ ๆ“น้องวีมาทำอะไรครับ คุณอาบอกแล้วว่าอย่ามามุดผ้าห่มพวกพี่รู้มั้ย?” ภาคินบอก เขาเกือบที่จะเอื้อมมือไปเลิกผ้าขึ้นแต่พอสบนัยน์ตาคู่สวยสีน้ำตาลอ่อน เสียงหวานออดอ้อนของคนตรงกลางระหว่างพวกเขาทั้งสอง“ขอน้องวีนอนด้วยคนนะคะ... พี่ภีมขา... พี่ภามขา...”แล้วเธอก็คืบคลานออกมาจากผ้านวมหนาสีส้มแปร๋นเข้าไปใกล้ ๆ พวกเขาท

  • บัตเลอร์ที่รัก [3P]   39

    “วีก็รักพี่ภามค่ะ...”วีณาเป็นผู้เสียสละเสมอในเมื่อเขายืนยันว่าจะไม่ทำ เธอปล่อยให้เขาพักพิงศีรษะ นั่งทำตาปรือเตรียมรับสิ่งที่จะเกิดเมื่อจับมือหนาขึ้นวางบนหน้าขา ให้เขาเลิกกระโปรงบานขึ้นช้า ๆ พ่นลมหายใจร้อนและเสียงพร่าหวาน“ใส่เข้าไปให้วี... หน่อยนะคะ พี่ภามขา...”ไม่ทำให้ก็บ้าเต็มทน! ภาคินยอมที่จะละวางทิฐิอันสูงส่งลงบ้าง จับเจ้าก้อนกลมใส่กางเกงในตัวน้อยลากผ่านกลางกลีบเกสรงามเปียกชุ่มฉ่ำ สอดเข้าไปจนสุดข้อนิ้ว เขาคิดว่ามันไม่ลึกพอและกลัวว่าเธอจะเจ็บมันกลับเข้าไปได้ง่ายเพราะความเปียกแฉะ...เธอเปียกได้ง่ายดายกับแค่การเล่นเกมส์จ้องตา แววตาร้อนแรงถึงเพียงนี้เขาคงไม่ต้องเล้าโลมอะไรเลย แค่กดปุ่ม...“พี่ภาม... อื้ม...!”งานง่าย ๆ ที่ไม่ง่าย เมื่อสาวน้อยพยายามปิดป้องปากตัวเองด้วยมือเล็กของเธอไม่ให้เสียงดังหลุดรอดออกไป ดวงตาคู่คมปลาบประกายฝังตรึงกับภาพแสนรัญจวนยิ่งเสียกว่านอนกับสาวคนไหน ๆ มาทั้งชีวิตน้องสาวเปียกชุ่มเริ่มเปียกปอนมากขึ้นเรื่อย ๆ เหนือหน้าตักของเขาที่เกิดตื่นตูมสำลักน้ำตาม ร่างบางบิดเร่าจนต้องซบหน้าลงบนบ่าของเขาเพราะอารมณ์แสนรัญจวน แรงสั่นจากภายในพาให้ร่างของเธอสั่นสะท้าน เธอตะเกี

  • บัตเลอร์ที่รัก [3P]   38

    แปลกที่วันนี้ยังไม่ถึงวันนั้นของเดือน ภาคินเพิ่งนึกขึ้นได้ด้วยความที่เขาจดจำเรื่องของเธอได้ทุกอย่าง ก็ตอนเหยียบเข้าห้องนอนโทนสีขาวสลับดำราบเรียบ มีกระจกเจ้าหญิงตัวน้อยและมุมของเล่นเล็ก ๆ สมัยเธอยังเป็นเด็กดวงตาคู่คมจรดมองแผ่นหลังบางในเดรสสีขาวสะอาด ปอยผมมัดลวก ๆ วางพาดไว้บนไหล่ขวา“น้องวี... จะแต่งงานเหรอ?” ภาคินถามอย่างไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าพูดอะไรออกไป เธอแค่หันกลับมาถามเขากลับด้วยแววตามาดมั่น“แต่งไหมล่ะ?”“ถามพี่?”“อืม...”“ผู้หญิงหลายใจ”วีณาหัวเราะออกมา เธอแน่ใจว่าเขาคงได้ยินที่เธอคุยกับพ่อว่าจะแต่งงานกับผู้ชายสองคน“สองค่ะ... สองใจ วีไม่ได้มีหลายใจ หนุ่มอื่นวีไม่เอา วีเอาแค่สองคนนี้” ตอบแล้วปลายนิ้วเรียวจิ้มลงบนแผ่งอกกว้าง ก่อนที่เธอจะแผ่ฝ่ามือออกวางด้วยความไว้วางใจ พิงศีรษะลงกับเสื้อเชิ้ตสีครีมอ่อนของเขาอย่างคลั่งไคล้หลงใหล“ทำอะไรครับ?”“วีขอกอดได้ไหมคะ… พี่ภามขา…”พี่ภามขา! พี่ภีมขา! มาเมื่อไร หัวใจชายหนุ่มอ่อนยวบทุกครั้งไปเหมือนกลายเป็นจุดอ่อนของเขาไปเสียแล้ว ภาคินเพิ่งเลิกเป็นไบโพลาร์ไปหลังโดนรุกเร้าอย่างหนัก เขาปิดตาลงพูด“ครับ... ได้ครับ”แล้วปล่อยให้วงแขนเล็กเลื่อนขึ้นลา

  • บัตเลอร์ที่รัก [3P]   37

    “พ่อจะรีบกลับนะ”“ค่ะ”ลูกสาวยิ้มอ่อนมองใบหน้าหล่อเหลา หลังได้ปรับความเข้าใจกัน พ่อกลับมารับประทานอาหารด้วยกันสม่ำเสมอ ยังสังเกตได้ว่าไม่มีสาวมากหน้าหลายตามากวนใจ ภากรก็ไม่ต้องเหนื่อยไปซื้อของสมนาคุณให้หล่อนทั้งหลายเป็นเรื่องดีที่น่าเสียดาย เมื่อลูกน้องฝีมือดีของเธอดันโดนฉกไปคน“ฝากคุณณดาด้วยค่ะ พ่อห้ามหักอกเลขาฯ วีนะคะ ไม่งั้นวีขอเลขาฯ คืน”“เอ้อ... คือมันเป็นอย่างนี้นะ พ่อว่าลูกเข้าใจผิดครับ”“เปล่าเลยค่ะพ่อ เลขาฯ วีนอนอยู่ห้องพ่อนี่คะ นั่นไง”คุณพ่อยิ้มเจื่อนเพราะข่าวมาถึงหูลูกสาวไวเหลือเกิน ประตูเปิดออกอีกรอบหนึ่ง ข้างหลังของคุณพ่อปรากฏเจ้าของร่างบางในเดรสกระโปรงเรียบร้อยงานแบรนด์เนมดูแพงผิดหูผิดตา ถือเอกสารออกมาจากห้องยกมือไหว้เธอก็รับไหว้อย่างไม่ถือสา“ไปเถอะค่ะคุณดา ตามสบายเนอะ”“ค่ะคุณวี... ดาไปก่อนนะคะ ไม่ใช่อย่างที่คิดนะ ไม่ใช่เลยย..”ต่างคนพยายามปฏิเสธไม่ให้เธอเข้าใจผิดแม้ว่าเธอจะแสร้งทำเป็นเข้าใจอย่างคนโลกสวย คิดในแง่ดีว่าเลขาฯ เธอคงช่วยงานคุณพ่ออีกแรง ถึงมองอย่างไรก็แปลกคนเขายังรู้กันทั้งบ้าน!คุณพ่อขอบตาดำเป็นหมีแพนด้าส่วนเลขาฯ คุณลูกเสื้อผ้าไม่เคยเรียบร้อยมืออ่อนขาอ่อน

  • บัตเลอร์ที่รัก [3P]   36

    ภากรไม่มีอะไรจะคุยกับน้องชายจริง ๆ เพราะเขาเป็นฝ่ายโดนโกรธ เนื่องมาจากการผิดคำพูดของเขาเองว่าไม่กล้าแตะต้องน้อง เป็นภาคินที่ไม่เข้าใจกระทั่งหญิงสาวกลับมาหาพวกเขาอีกครั้งด้วยอารมณ์ดั่งพายุร้ายที่สงบลง“พี่ภีมพี่ภาม… ตกลงทะเลาะอะไรกันคะ?”“เปล่า...”สองคนตอบพร้อมกันแม้ไม่มีใครมองหน้ากันเลย พวกเขายังนั่งอยู่ที่เดิมคนละฝั่งตรงข้าม นั่นทำเอาวีณาถึงกับถอนหายใจ“อยากให้วีไม่สบายใจเหรอคะ? พี่ภีม... พี่ภาม... อยากเห็นวีร้องไห้ใช่ไหม?” วีณาไม่ไหวต้องใช้วิธีสุดท้ายคือบีบน้ำตา! ทีแรกเธอคิดอยู่ว่าจะประชดพวกเขาด้วยการไปเที่ยวบาร์โฮสหรือสถานที่อโคจรสักที่ แต่มันคงไม่สามารถแก้ปัญหาตอนนี้“น้องวีจะร้องไห้ทำไมครับ? พวกพี่ไม่ได้ทะเลาะอะไรกันสักหน่อย”คนหนึ่งแววตาเอ่อคลอพอเธอตีหน้าเศร้า ส่วนอีกคน “พี่ขอโทษครับ... อย่าร้องนะน้องวี”ภาคินอาจมีหนทางปรับความเข้าใจกับพี่ชาย ในขณะที่เธอได้แต่หวังว่าเขาจะยอมลดทิฐิตัวเองลงเพื่อเธอ“ก็ได้... งั้น... วันนี้กูขออยู่กับน้องบ้าง... ได้ไหม? พี่ภีม...” พูดอึกอัก ภายใต้แววตาเศร้าหมองบอกว่าเขาเจ็บปวดกับการกระทำของภากรมากแค่ไหน ยังเกิดหวงแหน อยากได้เธอขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status