พระรามหวงรัก

พระรามหวงรัก

last updateÚltima atualização : 2025-06-17
Idioma: Thai
goodnovel16goodnovel
Classificações insuficientes
60Capítulos
1.1Kvisualizações
Ler
Adicionar à biblioteca

Compartilhar:  

Denunciar
Visão geral
Catálogo
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

เขาคือคือนักธุรกิจหนุ่มชื่อดัง ที่ใครๆต่างรู้จักกันเป็นอย่างดี ในภาพลักษณ์เงียบขรึม และโลกส่วนตัวที่สูงมากๆจนไม่มีใครรู้ได้ว่าในใจของเขานั้นคิดอะไรอยู่ เป็นคนที่ยิ้มยากมากและด้วยบุคลิกที่ดูหยิ่ง และถือตัวทำให้คนภายนอกมองไม่ออกว่าเขาเป็นคนเช่นไร

Ver mais

Capítulo 1

บทนำ

Semua orang yang berada di ruangan ini hanya dapat terdiam membeku saat melihat sesuatu yang tertancap di dinding, itu termasuk diriku yang hanya bisa menatap tak percaya pada apa yang jelas-jelas dapat kulihat di depan mataku.

Cairan warna merah terus menetes dari benda itu, padahal lantai ruangan itu sudah diwarnai oleh warna merah dimana-mana.

Bau menyengat juga dapat tercium dari benda tersebut. Beberapa orang yang tak tahan dengan apa yang mereka lihat mulai muntah dan meninggalkan ruangan secepat mungkin, tapi beberapa orang masih bertahan tak bergerak dari posisi mereka berdiri.

“Kenapa hal ini bisa terjadi....?”

Sebuah pertanyaan dapat terdengar dari seseorang, tapi Aku tak yakin siapa yang mengatakan hal tersebut. Sejujurnya otakku saat ini tak memiliki ruang untuk memikirkan siapa yang menanyakan hal tersebut, karena saat ini Aku juga memikirkan hal yang sama dengan orang tersebut. ‘Kenapa hal ini bisa terjadi?’

Pemandangan yang sungguh tak bisa dipercaya oleh mata ada di hadapanku. Tubuh seorang pria baru saja dipajang di sana dengan bagian tubuh yang terpotong-potong menjadi 10 bagian.

Padahal pria itu baru beberapa jam yang lalu masih bersama kami dan masih bisa berbicara dengan kami, tapi kenapa hanya dalam waktu hitungan jam, tubuh orang itu bisa berubah menjadi potongan daging. Siapa orang yang dapat melakukan hal tersebut? Dan tanpa ada yang menyadarinya? Hal seperti ini jelas tak logis bagi otakku.

Saat pikiranku sedang memproses apa yang baru saja terjadi, pikiranku kembali ke kemarin pagi, saat awal dari semua ini dimulai.

Pagi yang cerah dengan matahari yang baru saja menampakan dirinya. Aku keluar dari rumahku sambil membawa 2 tas yang berisi pakaian, peralatan dan perlengkapan yang akan diperlukan untukku memulai hidup baru di tempat yang baru.

“Oi, Kau... kenapa kau lama sekali?”

Setelah berjalan cukup jauh dari rumahku, Aku bertemu dengan teman lamaku. Dia sedang menyilangkan tangannya sambil menyenderkan tubuhnya pada sebuah tiang. Sepertinya Aku telah membuatnya menunggu cukup lama.

“Maaf, Aku harus menunggu waktu yang tepat sebelum bisa keluar dari rumah.”

“Begitukah? Kalau begitu, cepatlah! Mereka meninggalkan kita.”

Tanpa membuang banyak waktu, dia mulai berjalan. Aku segera mengikutinya dari belakang.

“Apa kau tahu dimana tempat pertemuannya?”

“Bukankah kau sudah menerima e-mail dari mereka? Kau hanya perlu mengikuti koordinat yang diberikan oleh mereka.”

“Itu memang benar, tapi Aku penasaran dengan koordinat yang mereka berikan... Aku tidak merasa bahwa tempat itu adalah tempat pemberhentian bis atau tempat kendaraan apapun untuk menunggu... kita akan naik bis untuk ke sana, kan?”

“Entahlah... kita tidak mendapatkan informasi apapun tentang itu, kan? Apakah itu penting?”

“Hmm... Aku tidak begitu yakin, tapi tempat yang akan kita tuju... Desa tanpa nama, Aku merasa ada banyak hal yang aneh dengan desa itu.”

“Ada apa? Apa kau ingin berhenti dan pulang ke rumahmu?”

Setelah berpikir selama beberapa saat, Aku akhirnya menjawab pertanyaannya.

“Kurasa tempat itu masih lebih baik dari pada rumahku saat ini... jadi kurasa Aku tak akan kembali!”

“Begitukah? Kalau begitu berhenti mengeluh dan percepat langkah kaki lambatmu itu!”

Setelah mengatakan itu, dia segera mempercepat langkah kakinya sambil memeriksa smartphone-nya untuk memastikan tempat yang akan kita tuju sudah benar arahnya.

“Hei! Tunggu Aku!”

Aku segera berlari kecil untuk dapat mengejar langkah kakinya yang sangat cepat itu.

Tak butuh waktu lama bagi kami untuk sampai ke tempat tujuan kita.

Saat sampai di sana, kami dapat melihat sebuah bis yang berukuran cukup besar sedang terparkir. Kami juga bisa melihat orang-orang yang sedang berkumpul di dalam bis itu.

“Apakah bis itu adalah tujuan kita?”

“Entahlah, kenapa tak periksa saja?”

“Hm... baiklah.”

Aku melangkahkan kakiku menuju pintu bis yang terbuka. Di sana Aku dapat melihat seorang sopir bis yang sudah tua.

“Anu, maaf... apakah bis ini menuju ke Desa tanpa nama?”

Pak tua itu kemudian melihat ke arahku dengan menggerakan kepalanya dengan perlahan, lalu dia menjawab pertanyaanku tanpa merubah ekspresi wajahnya.

“Ya, bis ini sebentar lagi akan berangkat ke Desa tanpa nama.”

“Begitukah! Syukurlah! Kami tak terlambat.”

Setelah itu, kami berdua segera memasuki bis itu, tapi tak berapa lama kemudian, Aku merasakan ada orang yang berlari ke arah bis ini.

Aku menengokan kepalaku untuk melihat siapakah orang itu. Di sana Aku dapat melihat seorang gadis kecil yang sedang berlari sekuat tenaganya menuju ke bis ini.

“Tungguuuu!”

Mendengar teriakan itu, beberapa penumpang bis langsung memfokuskan pandangan mereka pada gadis yang berlari itu. Mereka pasti bertanya-tanya siapakah gadis itu, sama seperti diriku.

Gadis itu sampai di depan pintu bis dengan napas yang memburu. Sambil membungkuk, kedua tangannya memegang lututnya. Untuk beberapa detik, dia mencoba untuk mengatur napasnya kembali.

“Hm... Anu... apa kau tak apa-apa?”

Aku bertanya sambil mengulurkan tanganku padanya.

“Eh?”

Gadis itu menengokan kepalanya ke arahku dengan wajah terkejut. Kemudian melihat ke tanganku yang terulur, lalu melihat ke wajahku.

Dia nampak ragu untuk menangkap uluran tanganku. Tangannya yang ramping dengan gemetar mencoba untuk meraih tanganku, tapi pada akhirnya tangan kami tak pernah bersentuhan.

Saat akan bersentuhan dengan tanganku, tangannya malah berbelok ke arah samping pintu bis. Wajahnya nampak pucat saat dia melakukan itu

“Maaf...”

Katanya pelan sambil mencoba untuk masuk ke dalam bis. Aku yang berdiri di pintu masuk bis segera memberi ruang agar gadis itu bisa naik ke dalam bis dengan aman.

Gadis itu segera mencari kursi yang kosong, lalu duduk di sana. Dia nampak menundukkan kepalanya tanpa memperhatikan sekitarnya yang berisik.

Aku kemudian duduk di samping temanku yang sudah mendapatkan tempat duduk sedari tadi. Dia nampaknya sama sekali tak peduli dengan gadis yang datang terakhir tadi.

Aku menaruh barang bawaanku loker yang ada di atas tempat duduk kami, tapi karena satu tasku tak muat, Aku menaruhnya di bawah tempat dudukku.

“Bis akan berangkat sebentar lagi! Jika ada dari kalian yang ingin keluar dari bis ini, maka cepat lakukan sekarang juga!”

Suara dari sopir bis dapat terdengar dari pengeras suara.

Meskipun terjadi keributan kecil saat kami mendengar pengumuman itu, tapi tak ada satupun dari kami yang turun dari bis ini.

Aku melihat sekelilingku dan menghitung jumlah orang yang ada di dalam bis ini. Ada 30 orang di antara kami, termasuk Aku dan temanku, kecuali si sopir bis. Jadi apakah mereka semua yang akan menjadi teman sepanjang hidupku setelah ini?

“Kami berangkat!”

Aku sedikit terkejut saat mendengar hal itu dari pengeras suara.

Setelah itu, pintu bis tertutup secara otomatis, lalu bis mulai bergerak.

Aku dapat mendengar keramaian di dalam bis saat bis bergerak menuju tempat tujuan kami.

Saat itu, kami sama sekali tak tahu bahwa peringatan yang diberikan oleh si sopir bis mungkin adalah peringatan terbaik yang seharusnya kami turuti. Seharusnya pada waktu itu, kami keluar saja dari bis itu.

Tapi semuanya sudah terlambat, saat pintu bis itu tertutup, takdir kami sudah ditentukan. Kami tidak bisa kembali lagi ke kehidupan kami yang sebelumnya.

Expandir
Próximo capítulo
Baixar

Último capítulo

Mais capítulos
Sem comentários
60 Capítulos
บทนำ
บทนำพระรามหวงรักปัง ปัง!“ช่วยด้วยค่ะช่วยด้วย! ฉันติดอยู่ในนี้มีใครได้ยินไหม” อลิสาพยายามร้องขอความช่วยเหลือจากคนด้านนอกแต่ก็ไม่มีใครผ่านมาแถวนี้เลยแม้แต่คนเดียวมือบางพยายามหมุนลูกบิดแต่มันก็เปิดไม่ออก จนเธอหมดหนทางที่จะออกไปจากห้องนี้ ก่อนหน้านี้เธอทั้งทุบประตู ทั้งตะโกนขอความช่วยเหลือก็ไม่มีใครผ่านมาหรือได้ยินเลยสักคน“พี่ฟิล์มคะ ช่วยน้องเฟรชด้วยน้องเฟรชกลัว” อลิสาพูดถึงบุคคลที่ตนคิดถึงอยู่ตอนนี้ด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ร่างบางในชุดเอี้ยมกางเกงขาสั้นทิ้งตัวลงนั่งกับพื้นห้องอย่างหมดแรงดวงตากลมโตมองไปรอบๆห้องด้วยความหวาดกลัว เมื่อมองไปทางไหนก็มีแต่ความมืด จะมองเห็นสิ่งของก็แค่เรือนลางเท่านั้นอลิสาเขยิบถอยหลังมาเรื่อยๆจนแผ่นหลังบางสัมผัสกับความเย็นของกำแพงห้องสีขาวข้างประตู หญิงสาวเปลี่ยนท่านั่งพับเพียบมาเป็นนั่งกอดเข่าแทนใบหน้าหวานฟุบลงกับหัวเข่าตัวเองที่ตั้งชันขึ้นมา ส่วนแขนบางก็โอบกอดรอบขาตัวเองไว้อย่างน่าสงสาร ริมฝีปากจิ้มลิ้มก็ร่ำร้องหาคนที่คิดถึงมากที่สุดในตอนนี้ไปด้วยความหวาดกลัวไปสารพัด“พี่ฟิล์มคะ พี่ฟิล์มอยู่ไหนมาช่วยน้องเฟรชทีน้องเฟรชกลัว ฮื่อๆ” เสียงหวานเอ่ยออกมาเสียงสั่
last updateÚltima atualização : 2025-05-25
Ler mais
บทที่ 1/1
บทที่ 1“คู่นอน” กับ “คู่หมั้น”“นี่แกไม่มีปัญญาหาแฟนหรือไงย่ะ ถึงต้องมาแย่งแฟนชาวบ้านเขาแบบนี้น่ะ” หญิงสาวในชุดเดรสกำมะหยี่สีแดงเอ่ยตวาดใส่ร่างบางที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอเสียงดัง นัยน์ตาคมมองจิกร่างบางเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อ“ฉันไม่เคยคิดที่จะแย่งพี่วินไปจากเธอเลยนะ” หญิงสาวที่โดนตวาดใส่ก่อนหน้านี้บอกคนตรงหน้าด้วยใบหน้าเจ็บปวดอย่างน่าสงสาร“ไม่เคยคิด หึ! ตอแหล! ปากบอกว่าไม่เคยคิดแต่ในใจแกคงอยากให้ฉันกับพี่วินเลิกกันเร็วๆใช่ไหมละ” เสียงแหลมตวาดใส่ร่างบางอย่างใส่อารมณ์ ริมฝีปากอวบอิ่มที่ทาด้วยลิปสติกสีแดงเหมือนชุดเหยียดยิ้มออกมาอย่างสมเพชและดูถูกอีกฝ่าย“ฟ้าแกเป็นเพื่อนรักฉันนะ ฉันไม่มีทางทำแบบนั้นกับแกเด็ดขาดแกก็รู้ ฮื่อๆ” หญิงสาวบอกเพื่อนรักด้วยน้ำตานองหน้าอย่างน่าสงสาร“หึ! เพื่อนรัก? ใช่เมื่อก่อนฉันกับแกอาจจะเป็นเพื่อนรักกัน แต่นับตั้งแต่ที่ฉันรู้ว่าแกแย่งแฟนฉัน แกก็ไม่ใช่เพื่อนรักฉันอีกต่อไป” พูดจบหญิงสาวชุดแดงก็เดินกระแทกไหล่บางของคนที่เคยเป็นเพื่อนรักกันออกไปทันที“ฟ้าไม่นะฟ้า แกฟังฉันก่อนสิฟ้า ฮื่อๆ” หญิงสาวทรุดตัวลงนั่งอย่างไม่อายใครก่อนจะร้องให้ออกมาอย่างเจ็บปวด“คัท! ดีมากครับน
last updateÚltima atualização : 2025-05-25
Ler mais
บทที่ 1/2
-ต่อ-ภายในห้องนอนสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ของโรงแรม ห้องนี้อยู่ชั้นบนสุดของโรงแรมและมีผู้เป็นเจ้าของคือนักธุรกิจชื่อดังระดับประเทศอย่าง 'พระราม วสุเกรียงไกร' ด้วยบุคลิกที่น่าเกรงขาม และตัวชายหนุ่มเองก็เหมือนจะเป็นคนนิ่ง ขรึมอยู่แล้วด้วย จึงไม่ค่อยมีใครทำอะไรขัดใจเขาสักเท่าไหร่นัก เพราะถ้ามีคนขัดใจและขัดคำสั่งนั้นหมายถึงอสูรร้ายกำลังจะมาเยือนคนนั้นแล้และด้วยเหตุนี้เองชายหนุ่มจึงค่อนข้างเป็นคนเอาแต่ใจพอสมควร แต่สำหรับคนที่เห็นเขาภายนอกนั้นจะไม่มีทางรู้เลยว่าชายหนุ่มเป็นคนเช่นไร ถ้าเขาไม่ยอมเปิดเผยตัวตนให้คนคนนั้นได้รู้จักแต่ถึงแม้ชายหนุ่มจะเป็นคนที่บุคลิกเงียบขรึม แต่เขาก็เป็นผู้ชายคนหนึ่งที่ควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าเลยก็ว่าได้แต่ก็ไม่มีผู้หญิงคนไหนสามารถครองใจชายหนุ่มได้เลยสักคนแต่บรรดาเหล่าคู่ควงทั้งหลายบอกเป็นเสียงเดียวกันว่า พวกเธอเห็นแหวนที่ชายหนุ่มสวมติดตัวเอาไว้ตลอดบนนิ้วนางข้างซ้ายของเขา เท่านี้พวกเธอก็รู้แล้วว่าเพราะอะไรชายหนุ่มถึงไม่มีใจให้พวกเธอ แต่สิ่งที่พวกเธอสงสัยก็คือชายหนุ่มมีคู่หมั้นอยู่แล้ว ทำไมถึงต้องควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าด้วย แล้วคนที่เป็นคู่หมั้นไม่หึงหวงบ้างหรอ แต่ถึงกระนั
last updateÚltima atualização : 2025-05-25
Ler mais
บทที่ 1/3
-ต่อ-“ขอบคุณพี่กุ๊กไก่มากนะคะที่มาส่ง พรุ่งนี้เจอกันบ่ายโมงคะ” อลิสาบอกกับสุภิชญาผู้จัดการสาวเสียงหวานพร้อมกับยกมือไหว้ขอบคุณอีกฝ่ายเหมือนเช่นทุกครั้งที่สุภิชญามาส่งทำให้สุภิชญายกมือรับไหว้แทบไม่ทัน ถึงอีกฝ่ายจะขอบคุณเธอบ่อยมากก็เถอะแต่สุภิชญาก็ยังไม่รู้สึกชินเสียที“จ้า นอนหลับฝันดีนะจ้ะน้องสาวคนสวยของพี่กุ๊กไก่ เจอนายฟิล์มก็ฝากความคิดถึงไปให้ด้วยนะแล้วก็บอกมันว่าอย่าทำงานหนักจนเกินไปละเดี๋ยวหน้ามันจะแก่ก่อนมีเมียไม่รู้ด้วยนะ อิอิ” พูดจบสุภิชญาก็เอามือปิดปากหัวเราะออกมาอย่างขบขันกับความคิดของตัวเองในประโยคท้าย ทำให้อลิสาอดหัวเราะตามออกมาไม่ได้“ค่า ถ้าเฟรชเจอพี่ฟิล์มเฟรชจะรีบบอกให้ทันทีเลยนะคะ ฝันดีคะพี่กุ๊กไก่” อลิสาปิดประตูรถเมื่อพูดจบ ก่อนจะโบกมือลาเมื่อรถเคลื่อนตัวออกไปอลิสาหมุนตัวเดินกลับเข้าไปในบ้านหรือคฤหาสน์ที่ผู้คนในละแวกนี้ต่างใช้เรียกกันเพราะบ้านหลังนี้ที่เธออาศัยออยู่กับพี่ชายนั้นหลังใหญ่ที่สุดแล้วครืดดด ครืดดดเครื่องมือสื่อสารเครื่องหรูส่งเสียงสั่นเมื่อมีคนโทรเข้ามาแต่เจ้าของมันกลับไม่มีทีท่าว่าจะรับสายเลยแม้แต่น้อย จนในที่สุดมันก็หยุดส่งเสียงสั่นแล้วขึ้นเป็นข้อควา
last updateÚltima atualização : 2025-05-25
Ler mais
บทที่ 2/1
บทที่ 2“นักธุรกิจ” หรือ “โรคจิต”ภายในห้องแต่งตัวที่เต็มไปด้วยผู้คนมากมายมีทั้งดารา ผู้จัดการส่วนตัวและช่างแต่งหน้าทั้งชายและหญิงอยู่เต็มไปหมด ถึงแม้ว่าภายในห้องนี้จะใหญ่มากก็เถอะแต่มันก็สามารถทำให้รู้สึกแคบขึ้นมาถนัดตาเมื่อมีผู้คนเดินเข้าออกห้องแต่งตัวไปมาแบบนี้“เมื่อกี๊พี่กุ๊กไก่ว่าอะไรนะคะ เฟรชไม่ได้ฟังเลยค่ะ” อลิสาที่นั่งอยู่หน้าโต๊ะกระจกที่เต็มไปด้วยเครื่องสำอางต่างๆ ที่มีทั้งแบบเติมและแบบล้างออกวางไว้ให้เสร็จสรรพ“เฮ้อ~ เลิกสนใจคนอื่นก่อนเถอะนะคะสนใจเรื่องที่พี่จะบอกดีกว่า คราวนี้พี่กุ๊กไก่จะบอกแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว ถ้าขืนน้องเฟรชไม่ฟังอีกล่ะก็พี่กุ๊กไก่จะงอนน้องเฟรชจริงๆด้วย โทษฐานที่สนใจคนอื่นมากว่าผู้จัดการสุดสวยอย่างพี่กุ๊กไก่” สุภิชญาพูดไปทำหน้าโหดใส่เหมือนเป็นการบอกนัยๆว่าถ้าอลิสาสนใจคนอื่นมากกว่าตัวเธออีกละก็เธอจะทำอย่าที่พูดจริงๆด้วย“ฮ่าๆ โอเคค่ะ โอเคเฟรชจะตั้งใจฟังเลยคะ” อลิสาอดหัวเราะออกมาไม่ได้เมื่อผู้จัดการสาวของเธอทำหน้าโหดใส่ทั้งที่มันก็ไม่เข้ากับใบหน้าที่หวานเหมือนผู้หญิงแท้เลยแม้แต่น้อย“เอาล่ะค่ะ ตั้งใจฟังให้ดีนะคะน้องเฟรชชี่สุดสวยของพี่กุ๊กไก่ อาทิตย์หน้าที่
last updateÚltima atualização : 2025-05-25
Ler mais
บทที่ 2/2
-ต่อ-“กรี๊ด! อีกแล้วค่า สุดหล่อของลูกหมีเป็นข่าวอีกแล้วค่า ลูกหมีสุดสวยรับไม่ได้!” เสียงห้าวดัดจนเป็นเสียงแหลมเล็กดังขึ้นมาแต่ไกลก่อนที่เจ้าตัวจะมาเสียอีก ทำให้อลิสาที่กำลังนั่งอ่านหนังสือเล่นอยู่ตรงโต๊ะหินอ่อนหันมาสนใจเสียงของเพื่อนสนิททันที“ใครเป็นข่าวหรอลูกหมีเสียงดังมาแต่ไกลเชียว” อลิสาเอ่ยถามเพื่อนสนิทที่นั่งข้างเธอเรียบร้อยแล้วก่อนจะหันมาสนใจหนังสือของตัวเองต่อ“โอ๊ย! ยัยเฟรชชี่ก็จะใครซะอีกล่ะก็สุดหล่อของฉันยังไงล่ะ” 'อาทิตย์' หรือลูกหมีที่อลิสาใช่เรียกเขาก่อนหน้านี้คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันก่อนจะหันมาถามคนที่นั่งอยู่ข้างๆเธอพร้อมกับถามเพื่อนชายแต่ใจหญิงเหมือนสนใจเสียเต็มประดาทั้งๆที่ความจริงแล้วอลิสานั้นไม่คิดที่จะสนใจเลยก็แค่อยากจะรู้ว่าสุดหล่อของเพื่อนเธอนั้นจะเป็นใครกัน“เฟรชรู้แล้วว่าลูกหมีหมายถึงสุดหล่อของลูกหมี แต่เฟรชอยากรู้ว่าเขาเป็นใครกันทำไมถึงได้ทำให้ลูกหมีของเฟรชร้องเสียงดังเหมือนจะเป็นจะตายแบบนี้”“ก็คุณรามน่ะสิควงดาราอย่างยัยบัวบงกชพี่สาวยัยบัวชมพูเข้าคอนโด มันหน้าเจ็บใจมากเลยอะแก ถ้าเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่ยัยบัวบงกชนะ ฉันจะไม่กรี๊ดดังถึงขนาดนี้เลย” อาทิตย์เอ่ยออกม
last updateÚltima atualização : 2025-05-25
Ler mais
บทที่ 2/3
-ต่อ-ตึกสี่เหลี่ยมพื้นผ้าแนวตั้งหรือที่ใครๆต่างเรียกกันติดปากว่า 'บริษัท' หรือที่ทำงานนั้นเอง ตอนนี้ไม่ค่อยมีพนักงานเดินผ่านไปมาเหมือนช่วงเช้า เพราะถึงเวลาทำงานของแต่ละแผนกแล้วพนักงานที่ทำงานกับบริษัทนี้ต่างเต็มใจที่ทำงานกันทั้งนั้น เพราะเงินเดือนของที่นี้ดีมาก ขอแค่บุคคลนั้นรู้จักหน้าที่และปฏิบัติกฎของบริษัทอย่างดีเยี่ยม และกฎเหล็กของที่นี้เลยก็คือพนักงานทุกคนของบริษัทนี้ต้องซื่อสัตย์ ห้ามนำข้อมูลของบริษัทไปเผยแผ่ให้คนนอกหรือคู่แข่งล่วงรู้เลยเด็ดขาดภายในห้องประชุมชั้นที่สามสิบแปดตอนนี้หัวหน้าแต่ละแผนกกำลังนั่งประชุมกันอย่างเคร่งเครียดและหนึ่งในนั้นก็รวมถึงประธานบริษัทอย่างพระราม วสุเกรียงไกรใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพบุตรเรียบนิ่งไม่แสดงอารมณ์อะไรออกมา นอกจากใช้นัยน์ตาคมไล่มองเอกสารที่อยู่ในมือด้วยท่าทางสงบนิ่ง“ผมคิดว่าผมพอจะรู้แล้วว่าใครเป็นคนยักยอกเงินส่วนนี้ไป เอาเป็นว่าเรื่องนี้เดี๋ยวผมจะจัดการเอง ส่วนพวกคุณมีหน้าที่จับตาดูคนที่คิดว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ถ้าเห็นอะไรผิดปกติให้รีบรายงานผมหรือธนาธิปทันที ..อ่อ แล้วที่สำคัญเลยทุกคนต้องทำตัวให้เป็นปกติอย่างให้อีกฝ่ายรู้ตัวโดย
last updateÚltima atualização : 2025-05-25
Ler mais
บทที่ 3/1
บทที่ 3“เพื่อนรัก” กับ “คู่หมั้น”ทางด้านของคนขี้หวงตอนนี้กำลังนั่งอยู่ในรถสปอร์ตของตัวเองอย่างร้อนรน แต่พระรามก็ไม่คิดจะแสดงตัวให้อีกฝ่ายรู้ นัยน์ตาคมเข้มจ้องมองบ้านหลังใหญ่สไตล์ยุโรปข้างหน้า ใบหน้าหล่อเหลาตอนนี้เคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด ถ้ามีคนเดินผ่านไปมาแล้วเห็นหน้าชายหนุ่มตอนนี้คงไม่มีใครกล้าเข้าใกล้เป็นแน่แท้มือหนาหยิบบุหรี่กับไฟแช็คออกมาจากลิ้นชัก ก่อนชายหนุ่มจะทำการจุดไปปลายมวนบุหรี่ด้วยท่าทางนิ่งๆ สายตาก็จับจ้องที่บ้านหลังใหญ่ไม่วางตา ริมฝีปากหยักลึกพ่นกลุ่มควันสีขาวออกมาจากปากและจมูกโด่งเป็นสัน หลังจากที่เลื่อนกระจกลงแล้วเรียบร้อย“อย่าให้ฉันรู้นะว่าเธอกับไอ้หมอนั่นเป็นมากกว่าเพื่อน ฉันฆ่าเธอสองคนแน่!” พระรามเอ่ยกับตัวเองขณะที่พ่นควันออกจากเสียงรอดไรฟัน นัยน์ตาคมก็มองภาพผ่านแว่นสีชาของตัวเองไปด้วย มือก็ทำหน้าที่ส่งบุหรี่เข้าปาก จนชายหนุ่มเริ่มผ่อนคลายลงนั้นและถึงขยี้บุหรี่ลงกับจานบุหรี่ข้างเกียร์มือ ซึ่งมันก็เหลือไม่มากเมื่อเวลาผ่านไปสักพักจนตอนนี้เป็นเวลาหกโมงกว่าๆแล้ว คนที่ชายหนุ่มรอก็ไม่มีทีท่าจะมาเสียทีพระรามก็เริ่มหงุดหงิดอารมณ์เสียเมื่อคนที่เขาอยากเจอไม่เดินทางกล
last updateÚltima atualização : 2025-05-28
Ler mais
บทที่ 3/2
หลังจากที่อลิสากับอาทิตย์ได้ทานอาหารหลังจากทำรายงานเสร็จแล้วทั้งสองก็กลับบ้าน อลิสาที่ไม่ได้เอารถมามหาวิทยาลัยก็ให้เพื่อนสาวที่อยู่ในร่างชายหนุ่มมาส่งที่หน้าประตูบ้าน สาวน้อยไม่อยากให้คนในบ้านมาเปิดประตูให้จึงสั่งให้เพื่อนจอดรถแค่หน้าบ้านพอเดี๋ยวเธอจะเดินเข้าไปในบ้านเอง“แกจะไม่ให้ฉันรอจนกว่าแกจะเข้าบ้านจริงหรอ” อาทิตย์หันไปถามเพื่อนสาวที่กำลังจะเปิดประตูลงรถด้วยใบหน้าเป็นห่วง“จ้ะ ลูกหมีกลับไปได้เลยไม่ต้องเป็นห่วง เดี๋ยวเฟรชลงไปเปิดประตูแล้วจะรีบเข้าบ้านเลย” อลิสาบอกกับเพื่อนเสียงหวานเพราะไม่อยากให้เพื่อนไม่สบายใจจนเกินไป“เฮ้อ~ อะๆเอาแบบนั้นก็ได้แต่ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นแกก็ใช้วิชาที่ฉันเคยสอนแกแล้วกันแล้วก็วิ่งหนีไปให้ไกล ถ้าเป็นไปได้ถ้าเกิดแกเข้าบ้านได้ก็ให้เข้าแล้วล็อกประตูให้แน่นหนา”“จ้า เฟรชจะทำตามที่ลูกหมีบอกทุกอย่างเลย” เสียงหวานเอ่ยบอกเพื่อนก่อนจะลงจากรถของอีกฝ่ายพร้อยกับปิดประตูแล้วเดินไปข้างประตูใหญ่หน้าบ้านเพื่อรอให้เพื่อนกลับรถแล้วขับออกไป ก่อนอาทิตย์จะจากไปอลิสาก็ไม่วายยกมือขึ้นมาแกว่งไปมาบนอากาศเป็นการลา“เฮ้อ~ ทำไมวันนี้รู้สึกเหนื่อยกว่าทุกวันจังนะ”อลิสาพึมพำกับตัวเองเสี
last updateÚltima atualização : 2025-05-28
Ler mais
บทที่ 3/3
“คุณพูดแบบนี้หมายาความว่าไงคะ อื้อ!” เสียงหวานเอ่ยถามกลับไปด้วยความสงสัย ใบหน้าหวานหันกลับไปในขณะที่พูดแต่ก็ต้องตกใจจนเบิกตากว้างเมื่อริมฝีปากหยักลึกของผู้ชายคนนั้นกระแทกลงมาบนริมฝีปากจิ้มลิ้มของเธอแบบไม่ทันตั้งตัวมือบางพยายามผลักบ่าของอีกฝ่ายออกไป แต่อีกฝ่ายก็ไม่ขยับเขยื้อนเลยสักนิด กลับกันร่างสูงขยับเบียดกายเข้ามาก่อนจะกอดรัดเธอเอาไว้เหมือนงูที่รัดเหยื่อของมันไม่มีผิดพระรามขบกัดริมฝีปากของคนตัวเล็กเพื่อที่เขาจะได้เข้าไปชิมความหวานของอีกฝ่าย แต่คนตัวเล็กก็ไม่ให้ความรวมมือเลยสักนิดเอาแต่ผลักเขา ใบหน้าหวานก็พยายามหลบเลี่ยงจนเขาต้องตามติดอีกฝ่ายไปแล้วจับท้ายทอยของอีกฝ่ายไว้แต่ในที่สุดชายหนุ่มก็สามารถสอดลิ้นเข้าไปในโพรงปากของอลิสาได้สำเร็จ ลิ้นหนาเกี่ยวกระหวัดกับลิ้นเล็กที่พยายามหลบเลี่ยงเขาแต่ก็หนีไม่พ้น สาวน้อยไม่มีทางเลือกจนต้องยอมให้อีกฝ่ายจูบเธอและเผลอตอบสนองคนตัวสูงออกไปอย่างเงอะๆงะๆ"อื้ม~"แต่แค่นั้นมันก็มากพอที่จะทำให้พระรามรู้สึกคลั่งได้แล้ว ชายหนุ่มส่งเสียงในลำคอออกมาด้วยความพอใจ ก่อนจะค่อยถอนริมฝีปากออกมา นัยน์ตาคมเข้มจ้องมองใบหน้าเรียวสวยของคนตัวเล็กด้วยสายตาเย็นชาแต่ลึกๆ
last updateÚltima atualização : 2025-05-28
Ler mais
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status