พันธนาการ รัดรึงใจ

พันธนาการ รัดรึงใจ

last updateLast Updated : 2025-02-26
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
45Chapters
2.6Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เพราะความผิดพลาด จึงทำให้นาง ซูจือหลิง ต้องแต่งเข้าจวนแม่ทัพ ให้แม่ทัพพิทักษ์แดนใต้ เพื่อรอวันหย่า ................................................................. "เจ้ามิคิดหรือว่า ตอนนี้บุตรของข้าอาจจะกำลังฝังอยู่ในตัวเจ้า"

View More

Chapter 1

ตอนที่1 สู่การเริ่มต้น

高梨瞳(たかなし ひとみ)と有馬蓮(ありま れん)は学園公認の、誰もが羨む完璧なカップルだった。

蓮は、すれ違う誰もが思わず振り返るほどの学園のプリンスだ。すらりとした長身に、目を奪われるほど整った顔立ち。いつも制服の上に黒のマウンテンパーカーを羽織り、クールでどこか近寄りがたいオーラを纏っている。

そんな彼に女子たちは我先にと群がるが、彼の目に映るのは、いつだって瞳だけだった。

二人は幼馴染だ。物心ついた時から、二人はいつも一緒だった。一歳の誕生日には互いの小さな手を握り合い、七歳で「大きくなったら結婚しよう」と約束を交わした。十四歳でラブレターを交換し、十六歳で正式に恋人同士となり、十八歳で同じ大学を目指すと誓い合った……

永遠に続くと思われた二人の関係が揺らぎ始めたのは、高校三年の春のことだった。

クラスに一人の転校生がやってきたのだ。小池桃果(こいけ ももか)という子だ。

「成績優秀者による学習サポート」のペアを決める際、担任はあろうことか、蓮を桃果の担当に指名したのだ。

「もし断るつもりなら、校内で瞳とイチャつくのを禁止するからな」

普段の蓮なら即座に突っぱねるところだが、この脅しには逆らえなかった。

最初は本当に、ただの補習のはずだった。勉強を教えたり、校内を案内したりするだけの関係。しかし、次第に歯車が狂い始めた。

桃果が「駅前の有名なケーキ屋さん、すごく並んでるけど食べてみたいな」と呟けば、蓮は自習を抜け出してまで買いに走った。

桃果がSNSに【なんか今日、しんどい】と投稿すると、蓮は深夜まで通話に付き合い、相談に乗るようになった。

極めつけは、桃果の生理痛がひどいと聞いた日だ。蓮は校則違反を承知で塀を乗り越え、コンビニまで温かいココアを買いに走ったのだ……

瞳は悲しみに暮れた。怒りをぶつけ、喧嘩をし、別れを切り出すようになった。

一度目の別れ話は、電話越しだった。蓮は長い沈黙の後、荒い息遣いだけを返してきた。その夜は土砂降りの雨だった。ふと気づけば、彼は瞳の家の前に立っていた。全身ずぶ濡れのまま、朝まで立ち尽くして。彼は掠れた声で何度も何度も瞳の名前を呼び、「ごめん」と繰り返した。

二度目の別れ話の時、彼は学校を丸一日休み、瞳の教室の前で待ち伏せをした。充血した赤い目で、乱れた字で思いの丈を綴った長い手紙を差し出し、「もう一度チャンスをくれ」と深々と頭を下げた。

だが、回数を重ねるうちに――彼は高を括るようになった。

彼女は自分から離れられない、と。

だから彼の謝罪は、回を追うごとに雑になっていった。以前ならすぐに飛んできてくれたのが、一日後、三日後、一週間後……と、その間隔は延びていくばかり。

そして、九十九回目。

大学受験が終わった打ち上げの席でのことだ。桃果が何気なく「スイカ食べたいな」と口にした。すると蓮は、当たり前のような顔をして、一番甘い真ん中の部分をスプーンですくい、桃果の皿に載せたのだ。

すぐ隣に座っている瞳もまた、スイカの真ん中の一番甘い部分が大好きだということを、すっかり忘れてしまったかのように。

積もりに積もった失望が、ついに堰を切った。

瞳は真っ赤なスイカを見つめたまま、恐ろしいほど冷ややかな声で告げた。「蓮、別れよう」

蓮の手が止まる。彼は面倒くさそうに瞼を持ち上げると、心底うんざりした声を出した。「……またそれ?」

瞳はもう、何も言わなかった。バッグを掴むと、個室を出た。

いつもなら追いかけてくるはずの蓮が、今回は動かなかった。

彼はナメていたのだ。瞳がまた機嫌を損ねているだけだ、と。数日もすれば機嫌が直り、いつものように自分の元へ戻ってくるだろう、と。

だから瞳が出て行った後も、彼は余裕の笑みを浮かべ、周囲にからかわれて酒を飲まされそうになる桃果の隣に座り、「二十歳まで俺が守ってやる」などと言ってのけた。

彼は気づいていなかった。今回は、本気だということに。

何度も何度も傷つけられ、すり減ってしまった瞳の心は、ついに最後の温度を失ってしまったのだということに。

……

家に帰って真っ先にしたことは、パソコンを開き、志望校の欄を書き換えることだった。

蓮と一緒に受けると約束していた西京大学を消し、遥か遠方の大学へと変更する。もう二度と、同じ場所にいるわけにはいかない。

次に、蓮との思い出の品をすべて片付け始めた。

限定版のぬいぐるみ、お揃いのブレスレット、甘い言葉が綴られた無数のメモ、二人で撮った写真の束……どれもが、かつてはかけがえのない宝物だった。甘く幸せだった日々も、胸が締め付けられるような切ない瞬間も、今となってはただ重荷でしかない。

瞳はそれらすべてを、大きな段ボール箱に詰め込んだ。

翌日。その段ボール箱を抱え、瞳は蓮の家を訪れた。

昔から知っている執事が、何も聞かずにリビングへと案内してくれる。

広々としたリビングでは、蓮と桃果が並んでソファに座り、最新のゲームに興じていた。二人の距離は妙に近く、桃果は楽しげな歓声を上げている。

「蓮くんすごい!私、このステージ何回やってもクリアできなかったのに!」

瞳は、桃果の服装に目を疑った。

大きめの黒いTシャツ。あまりにも見覚えがありすぎる。去年の蓮の誕生日に、何軒ものショップを回ってようやく見つけ出した限定品だ。

あの時、プレゼントを受け取った蓮は満面の笑みで瞳を抱き上げ、熱を帯びた声で耳元に囁いたのだ。

「瞳がくれたんだ。毎日着るよ」

その「毎日着る」という言葉の中には、簡単に他の女に貸し与えることも含まれていたのだろうか。

瞳の視線に気づき、桃果が振り返った。段ボール箱を抱えた瞳を見ると、彼女は悪びれもせず無邪気な笑みを浮かべた。

「あ、瞳ちゃん!蓮くんに誘われてゲームしに来たんだ。お昼に手作りパスタまでご馳走してくれちゃって。でね、私ドジだからジュースこぼしちゃって……それで蓮くんの服借りちゃった。大丈夫だよね?」

蓮は桃果の言葉に対し、だるそうに視線だけを向けてきた。手元では器用にコントローラーを操作したまま、投げやりに言った。

「何しに来たの?別れたんじゃないのか?」

まるで他人事のようなその態度に、瞳の胸に冷たい自嘲が広がった。

一度目の別れ話の時、土砂降りの中で惨めに謝り続けた彼。二度目、三度目と回数を重ねるごとに、謝罪が遅くなっていった彼。前回に至っては、「もう怒るなよ、夜に焼肉連れてくから」というラインメッセージが一通だけ……

彼は幾度となく、瞳の我慢の限界を試すような真似を繰り返してきた。瞳がそのたびに許してしまうから、彼は際限なく図に乗っていったのだ。

だが彼は知らない。限界というものは、必ず訪れるということを。

九十九回目の別れで、瞳はもう本当に、彼のことを諦めたのだ。

瞳は深く息を吸い、込み上げる感情を押し殺した。「別れたから、返さなきゃいけないものがあって」

蓮は眉間を押さえ、いかにも面倒くさそうに言った。「そこまで怒ってるなら、そんなの勝手に捨てればいいじゃん。わざわざ持ってこなくていいよ」

「……そう」

瞳は静かに頷いた。そして何の迷いもなく、思い出の詰まった段ボール箱を抱えたまま、部屋の隅にある大きなゴミ箱へと歩み寄った。

躊躇いなく、箱ごと放り込む。

段ボールがゴミ箱の底に落ち、鈍く重い音が室内に虚しく響いた。
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
45 Chapters
ตอนที่1 สู่การเริ่มต้น
ซูจือหลิง เด็กสาวกำพร้าที่เติบโตมาจากหมู่บ้านเล็กๆ ที่อยู่ห่างไกลจากเมืองหลวงของแคว้นโจว นางถูกวางเอาไว้ในโพรงไม้ข้างทางนางเฒ่าแซ่ซู หญิงหม้ายที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านผู้เป็นที่พึ่งของบรรดาเด็กๆ ที่เป็นกำพร้าไร้ซึ่งบิดามารดาดังเช่นนางได้ไปพบและนำนางมาเลี้ยงดู เพราะความถูกชะตาประกอบด้วยหน้าตาที่น่ารักน่าเอ็นดูของนาง นางจึงถูกเลี้ยงดูดุจบุตรีและได้รับความรักความเอาใจใส่จากแม่เฒ่ามากกว่าเด็กคนอื่นๆ จวบจนนางนั้นอายุได้สิบสี่หนาว แม่เฒ่าผู้เป็นดังมารดาก็มาจากไปด้วยโรคชรา ก่อนตายท่านแม่เฒ่าก็ได้มอบแหวนหยกสิ่งมีค่าเพียงชิ้นเดียวให้แก่นางเอาไว้ดูต่างหน้า ซึ่งนางนำติดกายเอาไว้ตลอดเวลา ซึ่งท่านแม่เฒ่าได้กล่าวกับนางก่อนสิ้นใจว่า หากนางอยากจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ ให้ขายมัน เพื่อเป็นทุนในการเริ่มต้นและใช้ชีวิตอยู่อย่างมีความสุขนางอดทนใช้ชีวิตอยู่ในกระท่อมหลังน้อยที่จะพังแหล่มิพังแหล่ท้ายหมู่บ้านเพราะมิอาจทนอยู่ในบ้านหลังใหญ่ของท่านแม่เฒ่าที่ทิ้งเอาไว้ให้เด็กๆ ในปกครองได้ใช้ชีวิตอยู่ต่อไป และเป็นสถานที่ในความทรงจำที่นางอยู่อาศัยมาตั้งแต่เล็กนางผู้เคยเป็นเด็กที่ท่านแม่เฒ่ารักที่สุดกลับกลายเป็นเด็กน้อยที
last updateLast Updated : 2025-02-10
Read more
ตอนที่2 จุดแตกหัก
หญิงสาวที่ออกเดินทางมายังร้านขายยาสกุลเกา เมื่อนางก้าวลงจากรถม้า ก็เดินอ้อมไปยังด้านหลังของร้าน นางค่อยๆ ย่างเท้าเข้าไปยังทางเดินที่พาไปสู่ห้องพักผ่อนด้านหลังร้านที่คุ้นเคยเป็นอย่างดี เพราะนางและสหายมักจะมาขลุกอยู่ที่นี่เสมอ ซึ่งเป็นทางลัดส่วนตัวที่ชายหนุ่มเคยพานางเข้ามา เมื่อมาหยุดยืนอยู่หน้าประตูห้อง กำลังจะยกมือบางขึ้นเคาะประตู กลับไปสะดุดกับเสียงบางอย่างที่ดังเล็ดลอดออกมาจากด้านใน ไวเท่าความคิดจึงค่อยๆแง้มประตูเปิดออก ก้าวเท้าที่เริ่มหนักอึ้ง ก้าวเดินอย่างแผ่วเบาตรงไปยังฉากกั้น ซึ่งนางรู้ดีว่าอีกด้านนั้นถูกกั้นเป็นห้องนอนสำหรับพักผ่อนของบุรุษผู้นั้น ก่อนจะแทบหยุดหายใจเมื่อเห็นว่าชายที่นางตัดสินใจจะฝากชีวิตเอาไว้ด้วยกำลังดำเนินบทรักอย่างเร่าร้อนกับสตรีนางหนึ่งอยู่บนเตียงกว้าง"พี่อี้ถง!"ภาพตรงหน้าทำให้นางเจ็บเข้าไปในหัวใจยิ่งกว่าโดนมีดกรีดลงบนเนื้อนวล สตรีผู้ที่กำลังเริงรักอยู่กับเขานั้น นางเคยเจอกับอีกฝ่ายมาก่อน สตรีผู้นี้คือผู้ที่เขาบอกแก่นางว่าเป็นเพียงน้องสาวบุญธรรมที่บิดาของเขาชุบเลี้ยงเอาไว้ ตอนนี้นางกระจ่างแจ้งแล้วว่าเหตุใดนางถึงสัมผัสได้ว่าสตรีนางนี้ดูเกลียดชังนาง ที่แท้
last updateLast Updated : 2025-02-10
Read more
ตอนที่3 ออกงาน
แล้ววันเปิดโรงเตี๊ยมแห่งใหม่ของคุณชายลู่ซานจงก็มาถึง สตรีสองนางที่ช่วยกันแต่งกายจนงดงามตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าดูงดงามไร้ที่ติ"โอ้! เจ้างดงามมากเลยหลิงหลิง"ว่านชิงที่เห็นสหายของนางที่แต่งกายอย่างงดงามในวันนี้ อดที่จะชื่นชมอีกฝ่ายไม่ได้ แม้ปกติสหายของนางผู้นี้จะงดงามมากเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว แต่วันนี้กลับดูงดงามดังเทพเซียน มิแปลกใจเลยว่าเหตุใดคุณชายเกาจึงมิยอมเลิกรายังคงตามตอแยขอคืนดี หากตัวไม่มาก็คอยส่งของกำนันมามิขาด แต่ดูท่าสหายนางจะเจ็บแล้วจำ จึงมิขอข้องเกี่ยวกับอีกฝ่ายอีกต่อไป จึงคอยหลบหน้าและหลีกเลี่ยงที่จะพบเจอบุรุษผู้นั้น"เจ้าก็งามมากเช่นกัน ชิงชิง"*โรงเตี๊ยม ตระกูลลู่*เสียงจุดประทัดเป็นสิริมงคล ดังขึ้นอย่างสนั่นหวั่นไหว งานเปิดโรงเตี๊ยมแห่งนี้ถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่เลยทีเดียว บรรดาแขกต่างมาร่วมแสดงความยินดีอย่างเนืองแน่น เพราะคุณชายรองลู่ซานจงถือเป็นคนมีหน้ามีตาของเมืองนี้ แขกที่มาร่วมยินดีก็ล้วนแต่เป็นคนใหญ่คนโตแทบทั้งสิ้นและยังรวมไปถึงขุนน้ำขุนนางในวังอีกด้วยและหนึ่งในนั้นก็คือคุณชายเกาอี้ถงอดีตคนรักของนาง ที่อีกฝ่ายดูเหมือนจะจับตามองนางอยู่ตลอดเวลาพาให้รู้สึกอึดอัด ยังดีท
last updateLast Updated : 2025-02-10
Read more
ตอนที่4 เข้าห้องผิด
จือหลิงที่มองตามหลังของสหายและคนรักเดินออกไปพ้นขอบประตู ก่อนจะหันหลังเพื่อเดินไปยังห้องพัก เพราะรู้สึกปวดหัวยิ่งนัก แต่สายตากลับไปปะทะเข้ากับสายตาคุ้นเคยที่กำลังจับจ้องนางอยู่ของคุณชายเกาอี้ถงอดีตคนรักของนาง และเขากำลังที่จะก้าวตรงมาหานาง มือเรียวจึงจับราวบันไดไว้มั่นรีบก้าวขาพยุงตัวขึ้นไปบนชั้นสามของโรงเตี๊ยมที่เป็นพื้นที่ส่วนตัวของเจ้าของโรงเตี๊ยม ซึ่งบุคคลภายนอกไม่สามารถขึ้นมาวุ่นวายได้หากไม่ได้รับอนุญาต เสียงฝีเท้าที่ก้าวตามหลังมา ทำให้ร่างบางรีบก้าวขึ้นไปอย่างร้อนรน แม้ในหัวจะหนักอึ้งแต่นางยังไม่อยากจะพบเจอหรือสนทนากับอีกฝ่าย จึงรีบพาตัวเองพุ่งตรงไปยังห้องพักส่วนตัวที่เจ้าของโรงเตี๊ยมได้จัดเตรียมเอาไว้ให้มิรู้ว่าเพราะความรีบร้อนหรือห้องพักนั้นดูคล้ายคลึงกันไปหมดจึงให้สตรีที่พึ่งพุ่งตัวผ่านประตูเข้าไปไม่ทันสังเกตว่านางนั้นเข้าห้องผิด คุณชายเกาอี้ถงที่ยืนมองแผ่นหลังบอบบางที่พ้นไปจากสายตาด้วยความรู้สึกไม่พอใจ เขาอยากจะปรับความเข้าใจกับนาง อยากงอนง้อขอคืนดี แต่พอมีโอกาสที่ได้พบเจอกันก็ไม่สามารถเข้าไปหานางได้ เพราะตอนนี้บุรุษร่างยักษ์สองคนกำลังขัดขวางเขาอยู่ ไม่ยอมให้เขาขึ้นไปยังส่
last updateLast Updated : 2025-02-10
Read more
ตอนที่5 หวาน
ใบหน้าหล่อเหลาที่คิ้วกระบี่นั้นขมวดมุ่น ครั้งนี้คงไม่อาจหลีกเลี่ยงได้อีก เห็นทีมารดาจะเอาจริงเสียแล้วใบหน้าหล่อเหลาที่ครุ่นคิดเพียงครู่ก่อนจะยกยิ้มขึ้นอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะเอ่ยขึ้น"ข้าว่าข้าต้องการสตรีแล้วล่ะ ซานจง"ลู่ซานจงที่มองผู้เป็นน้าอย่างไม่เข้าใจอีกฝ่ายที่พูดจบก็กระดกสุราเข้าปากหมดจอกพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ในสาส์นของท่านยายมีสิ่งใดกัน"ขอเพียงท่านเอ่ยปากข้าก็พร้อมจะจัดหาหญิงงามมาให้ท่านอยู่แล้ว"ซานจงแม้จะไม่ค่อยเข้าใจว่าผู้เป็นน้าคิดจะทำสิ่งใด แต่ก็ยินดีทำตามความต้องการของท่านน้าอย่างเต็มที่"เอาไว้พรุ่งนี้ก่อนดีกว่าเราค่อยคุยกัน วันนี้ดื่มให้กับความสำเร็จของเจ้า และยินดีกับเจ้าที่จะมีภรรยาเสียที"บุรุษผู้สง่าผ่าเผยยกจอกสุราขึ้นชนกับผู้เป็นหลานชายและหลานสะใภ้ตามด้วยเสียงหัวเราะครื้นเครง จากนั้นจึงขอตัวขึ้นไปพักผ่อน เพราะรู้สึกล้ามากแล้วกับการเดินทางในครั้งนี้เมื่อผู้เป็นนายลุกขึ้นบรรดาเหล่าลูกน้องก็ลุกตาม แต่ต้องชะงักเพราะผู้เป็นนายยกมือขึ้นเป็นการเอ่ยห้ามเสียก่อน"ไม่ต้อง วันนี้พวกเจ้าดื่มกินกันให้เต็มที่"ก่อนจะเดินไปยังห้องพักที่ผู้เป็นหลานชายจัดเอาไว้ให้ โดยมีเสี่ยวเอ้อ
last updateLast Updated : 2025-02-11
Read more
ตอนที่6 สุราเป็นเหตุสังเกตได้
มือหนาที่ลูบไล้ไปตามเรือนกายขาวนุ่มนิ่มอย่างหลงใหล เขาไม่เคยเจอสตรีที่มีกลิ่นกายหอมยั่วยวนและผิวที่น่าสัมผัสเช่นสตรีนางนี้มาก่อนเลย ปากหนาที่บรรจงจูบซับความหอมหวานของสตรีงามทุกซอกทุกมุม ก่อนจะปลดเปลื้องอาภรณ์ที่กีดขวางออกจากกายบาง เลื่อนริมฝีปากหนามาบดเคล้าปากอวบอิ่มจนเจ้าของครางฮือจือหลิงที่รู้สึกเจ็บตรงริมฝีปากและรู้สึกเหมือนขาดอากาศหายใจ สะดุ้งตื่นจากภาพฝัน ลืมตาโพลง ภาพที่ปรากฏในครรลองสายตาทำให้ลมหายใจสะดุดกึก เห็นเพียงกลุ่มผมดกดำที่กำลังก้มลงซุกไซร้ซอกคอขาวของตนจนรู้สึกซ่านสยิว จมูกโด่งเล็กได้กลิ่นหอมอ่อนๆ จากกลุ่มผมดำนั้น ฝันซ้อนฝันหรืออย่างไร แขนเล็กที่ไร้เรี่ยวแรงยกขึ้นมาหมายจะผลักเจ้าของร่างหนาหนักออกจากกาย แต่กลับรู้สึกได้ถึงความอุ่นร้อนเปียกชื้นของอุ้งปากที่อ้างับครอบครองเต้าทรวงของนาง ก่อนจะดูดดึงอย่างหิวกระหาย กลายเป็นว่าแขนบอบบางที่คิดจะผลักไสในตอนแรก กลับโอบกระชับต้นคอแกร่งกดศีรษะนั้นให้สัมผัสอกอวบของนางให้มากขึ้น สัมผัสเร่าร้อนและความรู้สึกเจ็บระคนซ่านเสียวบอกให้รู้ว่านี่ไม่ใช่ความฝัน แต่เรี่ยวแรงที่จะปฏิเสธกลับเหือดหาย เมื่อบุรุษที่กำลังสัมผัสนางอยู่นั้นเงยหน้าจากอกอ
last updateLast Updated : 2025-02-11
Read more
ตอนที่7 ครางได้ถูก
กลิ่นหอมอบอวลที่แตะปลายจมูก เรียกร้องให้ลิ้นร้อนต้องแหย่ลงไปลิ้มลองรสชาติหวานล้ำ ค่อยๆ ชำแรกปลายลิ้นไปตามร่องกลางกลีบดอกที่แดงระเรื่อ ก่อนจะขบเม้มกลีบบอบบางดูดดึงจนเกิดเสียงที่ชวนให้สั่นไหว ~อ่าาาส์~เสียงครางแว่วหวานนั้นยิ่งทำให้ปากหนายิ่งปรนเปรอกดย้ำกลีบอวบอูมนั้น ดูดกลืนน้ำหวานที่เอ่อล้นทะลักจนแวววาวเคลือบปากหนา ก่อนจะกดชำแรกห่อลิ้นร้อนโจนจ้วงเข้าไปยังช่องทางรักคับแน่น กระดกปลายลิ้นระรัวจนสะโพกมนบิดเร่า ร่อนขึ้นจากเบาะนุ่มด้วยความสาดเสียว ริมฝีปากและลิ้นร้อนกลืนกินน้ำหวานฉ่ำวาวที่ผุดขึ้นมาไม่ขาดสายอย่างตะกละตะกลาม กายบางที่แอ่นโค้งขึ้น รู้สึกวูบวาบเสียวซ่านจนหน้าท้องแบนราบหน่วงเกร็ง โหนกอวบอูมไร้เส้นขนพองขยาย ก่อนเสียงวี้ดร้องที่บ่งบอกว่านางพร้อมแล้วสำหรับการเริงรักขั้นต่อไปจะดังขึ้น กายขาวผ่องงดงามสั่นเทิ้มกับความสุขสมจากปลายลิ้นร้ายกาจนั้นจนดวงตาฉ่ำน้ำนั้นหยาดเยิ้มไปด้วยแรงอารมณ์กายหนาที่หยัดขึ้นปลดเปลื้องอาภรณ์ออกจากร่างกำยำอย่างเร่งรีบ สายตาคมยังคงจับจ้องกายขาวผ่องด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนาเร่าร้อนที่พุ่งสูงจือหลิงที่มองดูเรือนร่างกำยำตรงหน้าด้วยแววตาฉ่ำปรือ ก่อนสายตา
last updateLast Updated : 2025-02-11
Read more
ตอนที่8 บุคคลที่สาม สี่ ห้า
จือหลิงที่กรีดร้องปลดปล่อยความเสียวซ่านออกมา ทอดกายหอบหายใจอยู่ใต้ร่างแกร่งที่ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดเคลื่อนไหว ยังคงขับเคลื่อนสะโพกสอบเข้าออก ตอกย้ำบนกายนางครั้งแล้วครั้งเล่า แรงกระแทกที่ตอกอัดจนลืมไปว่านี่เป็นครั้งแรกของนาง แรงส่งจากเบื้องล่างทำให้นางแทบขาดใจ สัมผัสรุนแรงจากร่างหนาที่เบื้องล่างกระทุ้งท่อนเอ็นเร็วรัว มือหนาข้างหนึ่งจับกระชับเอวบาง ให้รับแรงส่งจากด้านล่าง มือหนาอีกข้างบีบขย่ำอกอวบที่สะท้อนขึ้นลง ปากหนาคอยป้อนจูบร้อนแรงเกินต้าน จนนางเสร็จสมครั้งแล้วครั้งเร่า กว่าร่างหนาจะปลดปล่อยสายธารขาวขุ่นฉีดเข้าร่างของนาง นางก็แทบจะขาดใจตายอยู่รอมร่อ ~อ่าาาาส์~เสียงคำรามทุ้มต่ำของบุรุษที่เกร็งกระตุก ขยับสะโพกสอบเนิบนาบ รีดน้ำขุ่นข้นที่คั่งค้างออกมาทุกหยาดหยด ก่อนจะถอดถอนแกนกายออกจากร่องบุปผางามที่บวมแดงจนดูน่าสงสารมองของเหลวขาวขุ่นไหลย้อนออกมาจากร่องเล็กด้วยสายตาผ่าวร้อน ก่อนพลิกร่างบางให้นอนตะแคงข้างพากายหนาของตัวเองลงไปนอนซ้อนแผ่นหลังบาง ปากหนาบรรจงจูบซับแผ่นหลังขาวผ่องชื้นเหงื่อคลอเคลียใบหน้าหล่อเหลาไปตามแนวสันหลังเล็ก มือหนาสอดเข้ามาบีบคลึงอกอวบเอาไว้ในอุ้งมือใหญ่ อีกข้างจับขาเรี
last updateLast Updated : 2025-02-11
Read more
ตอนที่9 ลูกผู้ชายกล้าทำกล้ารับ
หยางโม่เหยียน ที่เมื่อรู้สึกตัวตื่น มือหนาก็ควานหาร่างหอมกรุ่นของสตรีด้านข้างที่เขาเริงรักกับนางเกือบทั้งคืนแต่กลับพบเพียงความว่างเปล่า แต่กลับรู้สึกถึงความเคลื่อนไหวอยู่ทางด้านหลัง เมื่อหันกลับไปมองก็เห็นเป็นสตรีที่เขากำลังคิดถึงอยู่ ท่าทางเร่งรีบของอีกฝ่ายที่เร่งสวมอาภรณ์จนไม่สังเกตเลยว่ามีสายตาที่กำลังมองนางด้วยประกายร้อนแรง ผิวเนื้อขาวนวลที่โผล่วับแวมทุกครั้งที่นางขยับตัว ทำให้กลางร่างของเขาร้อนรุ่มขึ้นอีกครั้ง ทั้งๆ ที่ปลดปล่อยใส่นางไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งเมื่อคืนนี้แต่ท่าทางเร่งรีบของนางทำให้คิ้วกระบี่ขมวดมุ่น นางกำลังคิดหนี นางคิดว่าได้เขาแล้วจะคิดทิ้งขว้างง่ายๆ เช่นนั้นหรือ ไม่มีทาง นางต้องรับผิดชอบต่อสิ่งที่นางทำ ไม่รู้หรือไรว่าเขาต้องทุ่มเทแรงใจแรงกายไปเท่าไหร่ในการทำให้นางสุขสมไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง แต่เพียงแค่เขาพูดไม่กี่ประโยค นางกลับผลุนผลันคิดที่จะวิ่งหนีท่าเดียว จนเขารีบกระโจนลงจากเตียงมีเพียงผ้าแพรผืนบางปกปิดช่วงล่าง แต่ใครจะไปคาดคิด ว่าประตูจะถูกผลักเข้ามาโดยฝีมือของคนคุ้นหน้า ที่กำลังมองมาอย่างตกตะลึงกับภาพความใกล้ชิดที่แสนวาบหวิวนั้นภาพโฉมสะคราญที่นั่งหน้าซี
last updateLast Updated : 2025-02-11
Read more
ตอนที่10 บุตรข้า
"เจ้ามิคิดหรือว่า ตอนนี้บุตรของข้าอาจจะกำลังฝังอยู่ในตัวเจ้า"หยางโม่เหยียนที่มองใบหน้างามของสตรีอวดดีที่ซีดขาวสลับแดงก่ำ อย่างเจ้าเล่ห์"การที่ข้าปลดปล่อยในตัวเจ้าไปหลายครั้งหลายครานั้น บุตรของข้าอาจจะกำลังเติบโตอยู่ในตัวของเจ้าแล้วก็เป็นได้"จือหลิงที่มองใบหน้าบุรุษที่กล่าวเรื่องน่าอายขึ้นอย่างไม่เข้าใจ ก็นางกำลังจะรีบกลับไปดื่มยาห้ามครรภ์อย่างไรเล่า นางที่รู้ซึ้งถึงการเป็นเด็กกำพร้าเป็นอย่างดี หากนางจะมีลูกก็อยากให้ลูกเกิดมาจากความรักของบิดามารดา ไม่ใช่เพราะความผิดพลาด"ข้าจะกลับไปดื่มยาท่านไม่ต้องกังวล ข้าไม่ให้ท่านต้องเดือดร้อนหรอก"เสียงหวานที่เอ่ยขึ้นอย่างถือดี แม้จะอับอายกับคำพูดของอีกฝ่ายจนแทบแทรกแผ่นดินหนีก็ตาม "เจ้ามั่นใจหรือว่าแค่ดื่มยาเจ้าจะไม่ตั้งครรภ์ ข้าว่าเจ้าน่าจะรู้ดีกว่าใครนะ ว่าเมื่อคืน...""หยุด ไม่ต้องพูด แล้วท่านจะให้ข้าทำเช่นไร พูดมาเลยดีกว่า"จือหลิงที่รีบเอ่ยแทรกขึ้น ไม่รู้ว่าเขาจะพูดเช่นไร แต่มันคงจะไม่ใช่คำพูดที่น่าฟังเป็นแน่ สู้ถามไปตรงๆ เลยดีกว่าว่าจะเอาอย่างไรกันแน่หยางโม่เหยียนที่ยืดตัวตรงใช้แขนแข็งแรงยกขึ้นกอดอก มองนางอย่างพิจารณาจนกายบางร้อนผ่าว สั
last updateLast Updated : 2025-02-11
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status