Beranda / โรแมนติก / พ่ายธาวิน / Chapter 27 มีความสุขด้วยกัน

Share

Chapter 27 มีความสุขด้วยกัน

last update Tanggal publikasi: 2026-04-16 15:27:21

หมดเวลาพัก เมญ่ากลับมาทำงานตามเดิม ทุกอย่างเป็นไปเรื่อย ๆ ว่างจากการรับลูกค้าหน้าเคาน์เตอร์ก็ไปช่วยเหลืองานอย่างอื่น ดูแลลูกค้าหน้าหาดและรวมถึงความเรียบร้อย โดยไม่รู้เลยว่ามีสายตาของใครบางคนมองมาจากห้องทำงานส่วนตัว

สายตาที่เอาแต่มองตามกับใบหน้าแสดงออกมาเรียบ ๆ ซ่อนความรู้สึกบางอย่างเอาไว้ ธาวินปั่นป่วนไม่น้อย แต่ยังมีอะไรบางอย่างที่ทำให้เขาไม่เต็มร้อยกับความรู้สึกนี้ อธิบายไม่ถูกและสับสนไม่น้อยเช่นกัน เมื่อจัดการความรู้สึกตัวเองไม่รู้ ก็ยกหูต่อสายลงไปข้างล่าง

(สวัสดีค่ะ)

“ผมอยากได้เครื่องดื่ม”

(ได้ค่ะ)

บาร์ส่วนในโรงแรมรีบจัดการตามคำสั่งของผู้บริหาร ไม่นานนักเครื่องดื่มที่ต้องการก็มาเสิร์ฟถึงที่

ชายหนุ่มทิ้งงานที่ยังคั่งค้าง เทแอลกอฮอล์ลงแก้วแล้วนั่งดื่มเพียงลำพัง ธาวินเป็นประเภทดื่มที่ไหนก็ได้ ตรงไหนก็ได้ ไม่จำเป็นต้องมีใครนั่งดื่มด้วย เขาอยู่กับตัวเองในห้องทำงานเงียบ ๆ นานหลายชั่วโมง กระทั่งเสียงประตูดังขึ้น

มีคนขึ้นมาหา

ชายหนุ่มคิ้วขมวด ตอนนี้เป็นเวลา 2 ทุ่ม ไม่ได้นัดหมายใครเข้ามาคุยงาน

“เข้ามาเลย”

เขาตะโกนออกไป โดยที่ยังนั่งบนโซฟาตัวเดิม เท้ายังพาดไว้กับโต๊ะเตี้ยตรงหน้า มือถือแก้วและบุหรี่ตัวที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้ ธาวินไม่ได้สนใจว่าเป็นใคร เขาคิดว่าไม่ผู้จัดการรายงานเรื่องด่วนก็คงเป็นแม่บ้านขึ้นมาทำความสะอาดหรือเก็บถ้วยกาแฟเท่านั้น ทว่าเสียงของเท้าที่ก้าวเข้ามามันดังต๊อกแต๊กเหมือนรองเท้ามีส้น พลันนั้นรีบหันมาดูทันที คนมาใหม่ไม่ใช่ผู้จัดการ ไม่ใช่แม่บ้าน แต่คือเมญ่า

“ยังไม่กลับที่พักเหรอ”

“ยัง...ญ่าเอามาคืน”

ผ้าเช็ดหน้าผืนเดิม เธอให้แม่บ้านของโรงแรมช่วยชักและรีดให้อย่างดี มีกลิ่นหอมอ่อนๆ ลอยคลุ้งขึ้น มือขาวยืนไปต่อหน้า แต่แทนที่ธาวินจะรับแค่ของในมือ เขากลับดึงคนตัวเล็กลงมานั่งเกยตัก

“ไม่เอาคืน”

“แต่ว่า...” ริมฝีปากฉกฉวยอย่างอุกอาจ เมญ่าได้กลิ่นแอลกอฮอล์จากโพรงปากชายหนุ่ม ก็รีบถอดออกทันที “คุณเมา”

“ฉันดื่ม แต่ไม่เมา”

ว่าแล้วก็ป้อนจูบเข้าไปใหม่ ไม่ปล่อยโอกาสให้คนบนตักได้ตั้งตัว ท่าทางดูหื่นกระหาย ดูดดื่มเรียวปากอิ่มจนมันบวมเจ่อขึ้นเล็กน้อย

“พอแล้ว ญ่าต้องกลับเดี๋ยวรถหมด”

“ถ้าจะขอให้อยู่ด้วยกัน จะอยู่ไหม”

เมญ่าเม้มปาก มองใบหน้าแดงก่ำขึ้นเล็กน้อย ขอให้อยู่ด้วยกันมันหมายว่ายังไง ถ้าไม่หมายถึงว่าเขาอยากมีเธออยู่ข้าง ๆ

แน่ใจแล้ว ธาวินคิดเหมือนกับเธอ...

ความรักครั้งใหม่กำลังจะเริ่มอีกแล้วเหรอและมันคงจะดีกว่าที่ผ่านมา

“แล้วจะไปส่งไหม”

“ส่งสิ ถึงห้องเลย”

ธาวินตอบด้วยน้ำเสียงแหบพร่า กอดคนบนตักไม่ยอมปล่อย เขายกแก้วเครื่องดื่มกลืนมันครั้งเดียวแล้วหันกลับมามองดวงหน้าสวย จากนั้นอุ้มคนตัวเล็กเข้าไปในห้องส่วนตัวที่สามารถเปิดประตูเข้าไปได้แล้วล็อกอย่างหนาแน่น

ห้องส่วนตัวในโรงแรมหรู ไม่ต่างจากคอนโดขนาดย่อม ภายในมีโซนนั่งเล่นเล็กๆ ที่อยู่แบบไม่อึดอัดได้เพียงสองคน ถัดไปเป็นเตียงนอนนิ่มสีขาว ภายในถูกตกแต่งไม่ต่างจากบ้านพักตากอากาศของเขาเลยสักนิด ธาวินมักใช้ห้องนี้สำหรับพักผ่อนในวันที่ขี้เกียจขับรถกลับบ้าน แต่ส่วนมากหากจำเป็นต้องอยู่โรงแรมคือมีงานที่ต้องจัดการหรือดูแลเกือบทั้งคืน

เมญ่านั่งบนเตียงอย่างประหม่า แม้จะรู้ว่าต่อจากนี้จะเกิดอะไรขึ้นก็ยังตื่นเต้นทุกครั้งที่เป็นธาวิน มองร่างสูงยืนแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวทีละเม็ดอย่างใจเย็น ขณะที่ชายหนุ่มสืบเท้าเข้าใกล้แล้วโฉบหน้าลงป้อนจูบไปพร้อมกับการแกะเม็ดกระดุม

เมญ่าเชิดใบหน้า อ้าริมฝีปากรับ ตอบสนองความต้องการของอีกฝ่าย สมยอมโดยที่ไม่ได้เป็นอะไรกัน ไม่ต่างจากคนใจง่ายเอาเสียเลย ก่อนจะยกเรียวแขนคล้องคอชายหนุ่ม เอียงหน้าหวานแล้วออกลีลาบดจูบเข้าใส่อย่างเร่าร้อน

จ้วบ

จ้วบ

เสื้อเชิ้ตหลุดจากกายหนา ต่อมาปลดเข็มขัดและแกะกระดุมกางเกง กระทั่งเห็นว่าภายใต้กางเกงชั้นในสีขาวนั้นมันมีท่อนลำดุนดันขึ้นทั้งดุ้นล้นนอกซิปที่รูดลง

ธาวินประคองหญิงสาว จากที่นั่งก็ลุกยืน ทว่าเมญ่าที่ส่วนสูงน้อยกว่าต้องเขย่งปลายเท้าเพื่อส่งจูบไม่ให้ขาดช่วง

ภายในห้องเงียบสงัด มีเพียงเสียงของลมหายใจกระเส่าขึ้นตามอารมณ์ที่โหนสูง กลิ่นแอลกอฮอล์คลุ้งภายในโพรงปาก ส่งผ่านลมหายใจทำเมญ่ามึนเบลอเล็กน้อย

“คุณวิน”

“ฮืม”

“คุณทำแบบนี้ ญ่าคิดไปไกลแล้วนะ”

ธาวินไม่ถามกลับใดๆ ตั้งอกตั้งใจเร่าโรมเรือนกายขาวผ่อง ใบหน้าคมฝั่งลงข้างคอ ดอมดมกลิ่นตัวหอม พลางดูดเม้มจนมันเกิดรอยแดง

“ฮื่อ”

“เรากำลังจะมีความสุขกัน”

ประโยคนี้ตอกย้ำในความรู้สึก มั่นใจแล้วว่าชายคนนี้มีใจให้เธอจริงๆ หัวใจเต้นโครมครามหนัก ทั้งยังสั่นระรัวอย่างร้ายกาจ ความรู้สึกเชื่อมั่นอย่างเต็มเปี่ยมทำหัวใจอุ่นวาบไปทั้งดวง

มือหนาร่นลงจากหลังบาง ขย้ำแก้มก้นงอนสองข้าง กระทั่งกระโปรงตัวสั้นเลิกขึ้นสูงกองบนสะโพก ธาวินยังเกเร บีบเน้นๆ ทั้งจิกกำกางเกงในตัวบางแทบจะขาดติดมืออยู่รอมร่อ ก่อนจะคลำหาซิปกระโปรง รูดลงพร้อมกับดึงกางเกงออกทางปลายเท้าขาว

เขาย่อตัวลง ขณะที่เมญ่ายังยืนนิ่ง ดวงตาคมมองเนินอวบอูมที่ยังมีกางเกงสีเนื้อคาอยู่ มองตรงนั้นแล้วกลืนน้ำลาย ก่อนจะใช้ท้องนิ้วโป้งกดคลึงลงไป

“อ้ะ”

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • พ่ายธาวิน   Chapter 56 พ่ายธาวิน

    20:30Just’ 69 Haremทันทีที่รถหรูเคลื่อนจอด เมญ่าตาเบิกกว้าง ไม่ได้ตกใจที่ได้กลับมาที่นี่ แต่ตกใจที่ธาวินพาเธอมา“คุณวิน”“ทำไมทำหน้าแบบนั้น”“พาญ่ามาที่นี่”หันหน้ากลับไปถามด้วยท่าทางงงๆ“ทุกอย่างมันคืออดีตไปแล้วญ่า ต่อให้เธอเคยเป็นของใครมาก่อน ฉันก็ไม่คิดแบบนั้นอีกแล้ว”ชายหนุ่มแตะมือลงต้นขานิ่ม บีบเบาๆ และยิ้มอย่างสบายใจ พลันนั้นก็ลงจากรถมาก่อน เดินอ้อมมาเปิดประตูให้คนด้านในลงตาม วันนี้เมญ่าแต่งตัวสวยและเซ็กซี่ที่สุดดวงตาสีอ่อนมองด้านหน้าของ Just’ 69 Harem ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือมีการ์ดรักษาความปลอดภัยหน้าใหม่ๆ ที่เธอไม่เคยเห็น อาจเป็นไปได้ว่าเมฆารับเข้ามาหลังจากเธอลาออกในครั้งนั้นมือหนากระชับมือขาวบาง ธาวินเดินล้วงกระเป๋าไปยังประตูทางเข้าพิเศษที่มีไว้ให้กับลูกค้าคนสำคัญและธาวินคือหนึ่งในนั้นด้านในอึกทึกด้วยเสียงเพลงและแสงไฟละลานตา ทันทีที่เข้าไป เมญ่าแอบหรี่ตาเล็กน้อย ครั้นตอนนี้ไม่ชินกับแสงไฟสีแดงม่วงสลับกับฟ้าและสีอื่นๆ ลูกค้าเข้ามาใช้บริการค่อนข้างมาก แต่ก็ยังคงให้ความเป็นส่วนตัวได้ดี“ญ่า...ญ่า!!”เสียงดังตะโกนแข่งกับเสียงเพลงที่เปิดภายใน เจ้าของชื่อที่ได้ยินห

  • พ่ายธาวิน   Chapter 55 ไม่นานเกินรอ

    หลายวันต่อมาความเกร็งเมื่อเจอต้องญาติผู้ใหญ่ของธาวินค่อยๆ เบาลง เปลี่ยนเป็นความสนิทสนมระหว่างเมญ่าและแม่ของธาวิน บรรยากาศภายในบ้านหลังโตเป็นไปอย่างอบอุ่น ชายหนุ่มได้ใช้โอกาสนี้พักผ่อนเต็มตัว อยู่กับครอบครัวมากขึ้นหลังจากย้ายไปอยู่ภูเก็ตถาวรเพราะต้องดูแลกิจการภายในห้องครัวกำลังวุ่นวาย ดวงเด่นนึกสนุก อยากโชว์ฝีมือตัวเองลองทำขนมให้ว่าที่ลูกสะใภ้ได้ชิม“ตอนแม่เป็นสาว ชอบทำให้คุณธวัฒน์กิน แต่พอคลอดตาวินไม่มีเวลาเลย ทิ้งฝีมือตัวเองนานหลายปี”“เหรอคะ”เมญ่ามองอุปกรณ์ต้องตาตาโต ไม่นึกมาก่อนว่าคนแก่กว่าจะชอบทำขนมเป็นงานอดิเรก“วันนี้มีโอกาสเสียที ลองดูนะญ่า”“ค่ะ”นอกจากจะเป็นหัวเรือใหญ่ทำของอร่อยๆ ในวันนี้ ยังได้เมญ่าและแม่บ้านคอยเป็นผู้ช่วย เมญ่าค่อยๆ นวดแป้ง โดยได้ดวงเด่นเป็นคนสอน ยังทำเงอะงะเพราะส่วนตัวเธอไม่ใช่ผู้หญิงมีปลายจวัก ทว่าต้องลองทำเพื่อไม่ให้ดูน่าเกลียดและโดนตำหนิว่าทำอะไรไม่เป็นเลย“ทำได้ใช่ไหม”“ได้ค่ะ ญ่าอาจทำไม่เก่ง แต่จะพยายามนะคะคุณแม่”“ชอบจัง...ชอบคนตั้งใจ”ดวงเด่นอดชื่นชมคนตรงหน้าไม่ได้ มองใบหน้าจิ้มลิ้มไม่มีเครื่องสำอางแต่งแต้ม พลางยิ้มกว้างราวกับภูมิใจ ดวงเด่นชอบคนม

  • พ่ายธาวิน   Chapter 54 ที่รักของธาวิน Nc

    ธาวินถอดริมฝีปาก มองเนินปากอวบของเมญ่าแดงก่ำเพราะถูกเขาดูดอย่างแรง ขณะที่ปากตนเปื้อนด้วยหยาดน้ำลายยืดออกมาเป็นสาย เมญ่าปรือดวงตามอง กระเส่าลมหายใจครั้นความซาบซ่านเล่นงานขึ้นมาทีละนิดชุดนอนสีชมพูไม่ได้บางมาก สังเกตดีๆ จะเห็นบราเซียและกางเกงชั้นในที่ยังสวม ธาวินวางมือบนอกอวบอิ่ม บีบเต็มง่ามและนวดฉุดความต้องการของเมญ่าออกมา จากนั้นสอดเข้าไปใต้แผ่นหลัง ใช้เพียงมือเดียวบีบตะขอบราเซียและปลดมันออกอย่างชำนาญ หัวนมกลมแป้นดุนดันผ่านชุดนอน สองจุกกลมตั้งเด่นตระหง่านต่อดวงตาสีรัตติกาลอันแสนหื่นกามท้องนิ้วโป้งคลึงเม็ดนมแข็งเป็นไต มองเจ้าของหน้าอกอวบนอนครางกระเส่าและหลับตาพริ้มอย่างมีอารมณ์ใต้ร่างตนเขาชอบเมญ่าตอนทำหน้าแบบนี้ หน้าเสียวๆ โคตรเซ็กซี่“ฮื่อ...!”ร่างอ้อนแอ้นบิดเร้า ทำผ้าปูเรียบตึงเริ่มยับยู่ยี่ ธาวินร่นกายลงต่ำ ดันหัวเข่าแยกออกจากกัน อ้ากว้างเห็นเนินอวบกลางหว่างขาถูกห่อรัดด้วยกางเกงชั้นในสีเดียวกับบราเซีย นิ้วโป้งคลึงตรงตำแหน่งรอยแยก ขยี้เบาๆ แต่ทำเมญ่าสะดุ้งจนก้นลอย สักพักก็ทิ้งลงเตียงเช่นเดิม ก่อนจะสะดุ้งโหยงอีกครั้ง เมื่อปลายลิ้นตวัดเลียช่องทางโดยไม่ถอดกางเกงในของเธอออก“อ่าส์...!

  • พ่ายธาวิน   Chapter 53 ใครก็ห้ามไม่ได้

    ห้องนอนสำหรับแขกถูกเตรียมไว้รอ เมญ่านั่งบนเตียงนิ่มสีขาว ซับผมที่เปียกจากการโดนน้ำขณะที่อาบ ดวงเด่นเป็นคนหัวโบราณ ต่อให้รู้ว่าลูกชายและคนรักจะเลยเถิดมากันนับครั้งไม่ถ้วน ถ้ายังไม่แต่งงานต้องนอนแยกห้องกัน ฉะนั้นคืนนี้ เมญ่าต้องนอนคนเดียวในห้องกว้างๆ ที่ไม่คุ้นชินเสียเท่าไหร่ก๊อก ๆ !!เสียงเคาะไม่ดังมาก แต่ดึงความสนใจของคนด้านในได้ดี หญิงสาวมองไปยังต้นทางของเสียง ขมวดหัวคิ้วเข้าหากันเล็กน้อย ตอนนี้เป็นเวลาเกือบ 5 ทุ่ม บ้านหลังโตเงียบสนิทเหมือนทุกคนต่างเข้านอน หรือจะเป็นธาวิน ไม่น่าใช่ เพราะถูกแม่สั่งไว้ว่า ห้ามเข้าหาเธอเด็ดเหรอ ครุ่นคิดเพียงชั่วครู่ก็ลุกขึ้น จากนั้นเปิดประตู ค่อยๆ แง้มและชะโงกหน้าออกมาก็เห็นว่าเป็นดวงเด่นที่เคาะห้องเธอ คนแก่กว่าสวมชุดนอนผ้าซาตินสีม่วงเข้ม ยืนยิ้มแป้นไม่เห็นฟันอยู่ด้านหน้า“หนูญ่า...ยังไม่นอนใช่ไหม”“ยังค่ะ คุณแม่ละคะ”“แม่นอนไม่ค่อยหลับ เลยออกมาหาหนู”“...”คนอายุน้อยยิ้มรับเบาๆ เขินเล็กน้อยเมื่อถูกคนในบ้านหลังโตให้การดูแลและต้อนรับเป็นอย่างดี“แม่ขอเข้าไปหน่อย”เมื่อเจ้าของบ้านต้องการมีหรือจะกล้าขัด เมญ่าพยักหน้ารีบเปิดประตูอ้าออกกว้างแล้วถอยตัวให้คนแ

  • พ่ายธาวิน   Chapter 52 ว่าที่ลูกสะใภ้

    รถยนต์จอดสนิท เพียงเสี้ยววินาทีเสียงเปิดประตูก็ดังขึ้น ด้านนอกมีคนรอรับและรออำนวยความสะดวก เมญ่าดวงตาเบิกกว้างอย่างตกใจ คนนอกสวมชุดเหมือนอย่างเป็นทางการ ท่าทางแสดงออกทำอย่างกับว่าเธอเป็นเจ้าหญิงจากแคว้นใดในโลกหล้า ขณะที่ธาวินยังอมยิ้มมองอาการของคนรัก“คนใช้ คนสวน คนสนิทของคุณพ่อคุณแม่ทั้งนั้น”“รอกันแบบนี้เลยเหรอ”“อืม...เป็นปกติ”แต่ไม่ปกติสำหรับเมญ่าเลยสักนิดธาวินชินกับเหตุการณ์ตรงหน้า เวลาเขากลับบ้านมักถูกต้อนรับแบบนี้เสมอ ทว่าอีกคนยังเกร็งแทบก้าวขาไม่ออก เป็นผลให้ชายหนุ่มลงนำมาก่อนแล้วเดินอ้อมมารับเธอ“ทุกคนไปทำงานตัวเองเถอะ แฟนผมทำตัวไม่ถูกแล้วเห็นไหม”ผู้ใต้บังคับบัญชามองหน้ากัน เมื่อเป็นคำสั่งก็ไม่มีใครกล้าขัด เดินไปคนละทิศละทางแต่ยังชะเง้อและเหล่ตามอง เป็นเรื่องตื่นเต้นของตระกูลกนกวาณิชย์“ลงมา”“คุณวิน ญ่า...”“ลงมา ไม่อย่างนั้นจะมีแต่คนมอง”หญิงสาวกระชับมือบนตัก สูดหายใจหนักๆ แล้วส่งมือให้ธาวินประคองลงจากรถ มือหนากันศีรษะทุยกระแทกขอบประตู ระวังไม่ให้ล้มแล้วจับมือเดินเข้าบ้านที่ตนคุ้นเคยภายในห้องกว้างและใหญ่โต ข้าวของตกแต่งมีราคาสมกับเป็นบ้านคนรวย กลิ่นหอมละมุนของดอกไม้สดที

  • พ่ายธาวิน   Chapter 51 พามาพบผู้ใหญ่

    เครื่องบินโบอิ้งลำใหญ่ของสายการบินอันดับหนึ่งที่ใครๆ ต้องยกนิ้วให้ในการบริการและความหรูหรา ทะยานขึ้นท้องฟ้าจากภูเก็ตมายังสนามบินสุวรรณภูมิ โดยเลือกเวลาเดินทางในช่วงบ่ายเพราะเป็นเที่ยวบินที่เร็วที่สุดและมีที่นั่งติดกันธาวินกุมมือนุ่มของคนรักมาตลอดการเดินทาง มองหญิงสาวที่ปิดปากเงียบตั้งแต่เครื่องเริ่มสูงขึ้นกระทั่งลอยบนน่านฟ้า มองนอกหน้าต่างยังเห็นกลุ่มก้อนเมฆสีขาวลอยเป็นปุยนุ่นสะท้อนโดนแสงแดดที่อยู่เหนือกว่าสาดส่องลงมา บางจังหวะตัวเครื่องสั่นโครง ครั้นบินผ่านก้อนเมฆกลุ่มใหญ่ เพียงชั่วครู่ก็นิ่งตามเดิมเมญ่ามีอาการสั่นๆ กระนั้นไม่ใช่เพราะเธอกลัวความสูงแต่อย่างใด แต่กำลังกังวลและตื่นเต้นเมื่อต้องพบเจอผู้ใหญ่ของธาวินเป็นครั้งแรก มือหนากระชับแน่นคลายออกแต่ไม่ได้ผละออกจากกัน ธาวินใช้ปลายนิ้วเกลี่ยบนหลังมือขาวเบาๆ พลางยกมุมปากยิ้มละมุนส่งให้คนทำสีหน้าจะร้องไห้อยู่รอมร่อ“เป็นอะไร”“ญ่า...”“ไม่มีอะไรให้กังวลสักนิด ทุกคนต้องยินดี”แม้ธาวินจะการันตีว่าทุกคนในตระกูลใจดี ทว่าตัวเองเป็นเพียงลูกหลานชาวประมง ฐานะครอบครัวไม่ได้ยากจนข้นแค้น แต่ใช่ว่าจะร่ำรวยจนสมฐานะของอีกฝ่าย ทั้งอดีตที่ผ่านมาและอาช

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status