Mag-log inShare
Chapter 40 ขอโทษที่ทำให้เสียใจ
Petsa ng paglalathala:
2026-04-16 15:38:2321:40
เมื่อต้องพักให้หายดี และบ้านหลังนี้ไม่มีห้องเพียงพอต่อผู้อาศัยใหม่ ที่นอนของธาวินเลยอยู่โถงบ้านเล็กๆ เขาเลือกนอนชิดผนัง และห้องข้าง ๆ คือห้องของเมญ่า ชายหนุ่มสวมกางเกงเอวยืดลายผ้าปาเต๊ะ เสื้อตัวเก่าของลุงสมิง ให้หยิบยืมครั้นธาวินไม่มีเสื้อผ้าติดมาสักตัว นอนสอดแขนใต้ศีรษะ อ้าขากว้าง พลางกระดิกปลายเท้าหนึ่งข้าง มองเงาพัดลมบนเพดานหมุนติ้ว ๆ ไปมา คิดหาวิธีง้องอนคนที่โกรธหนัก ก็คิดไม่ออกว่าควรทำยังไง อีกทั้งการนอนในพื้นที่ไม่คุ้นชินและนอนบนพื้นแข็ง ๆ ทำเขาข่มตาหลับไม่ลงเช่นกัน นอกจากปวดแผลที่ขา อาการปวดหลังก็เริ่มมา ไม่เป็นไร เขาต้องอดทนธาวินไม่เคยง้อใครยากฉิบเป็งเลยแม่ง... ระหว่างที่ครุ่นคิด เสียงประตูห้องข้างๆ มีคนเปิด เตียงลั่นเอี๊ยดอ๊าดแค่สองสามครั้ง ครั้นเมญ่าล้มตัวลงนอน หลังจากอาบน้ำและทาครีมเสร็จ ภายในบ้านมีแต่ความเงียบ ได้ยินเพียงเสียงพัดลมดังแอด ๆ เหมือนจะหลุดลงมากระแทกหน้าธาวิน ทุกคนในบ้านหลับหมด เหลือเพียงเขาและอีกคนที่อยู่ในห้องนอน “ญ่า...” เสียงกระซิบเรียกแผ่วเบา เมญ่าได้ยินแว่ว ๆ แต่รู้ว่ามันมาจากใคร ก่อนจะมีเสียงเหมือนเล็บขูดผนังห้อง ดังแกรก ๆ เชื่องช้า ธาวินวางมือบนผนังและใช้เล็บกุดเกาไปมา ราวกับว่ากำลังสัมผัสคนที่คิดถึงผ่านผนังห้อง “ขอโทษ ได้ยินหรือเปล่า” “...”“ขอโทษที่ทำให้เสียใจ” ยังใช้เล็บเกาผนังดังแกรก ๆ เอ่ยขอโทษซ้ำ ๆ วน ๆ อยู่ข้างนั้น เมญ่าได้ยิน นอนกอดหมอนหันหลังให้อีกฝ่ายที่หันหน้าหาเธอ แบบนี้จะลืมและทำใจได้ยังไง เมื่อไหร่จะหายดี ได้แต่นอนถามตัวเอง ทำหน้างอแง ก่อนจะตะแคงตัวใหม่เพราะท่าเดิมไม่ถนัด ตอนนี้เธอและเขาหันเข้าหากัน งอตัวเล็กน้อยเหมือนกัน ซุกมือลงข้างแก้มระหว่างหมอนที่หนุน โดยมีผนังกั้นห้องอยู่ตรงกลาง ธาวินกลายเป็นสมาชิกใหม่ของบ้านหลังนี้ เพราะยังบาดเจ็บเลยต้องพักอยู่ต่อจนกว่าจะหายดี ชายหนุ่มเดินไม่ถนัด แต่ก็ยังประคองตัวเองออกมานอกบ้าน มะเหมี่ยวกับมายมิ้นท์ไปโรงเรียน มุตาไปท่าเรือกับลุงสมิง ส่วนเมญ่ากำลังตากปลารอแม่ ดวงตาคมเข้มมองหญิงสาว เธอยืนตากแดดแต่สวมหมวกแบบคลุมทั้งหน้า เสื้อและกางเกงเป็นแบบแขนและยาว ยามที่เห็นอีกฝ่ายยกแขนซับเหงื่อบนใบหน้าก็อดสงสารไม่ได้ เมญ่าเป็นคนรักเนื้อตัวและผิวพรรณ ดูแลและถนอมมาอย่างดี ทว่าตอนนี้มันคล้ำจากการตากแดดเป็นเวลานาน หากเขาไม่ปากหมาพูดสวนกับความรู้สึก ป่านนี้เมญ่าคงนั่งยืนเคาน์เตอร์รับลูกค้า แต่งหน้าสวยๆ สวมกระโปรงตัวสั้นโชว์ขาขาวให้เขาแอบมอง เดินกะเผลกมาหา มองอีกฝ่ายตากปลาอย่างคล่องแคล่ว สังเกตดูว่าทำอย่างไร จากนั้นหยิบปลาในถังออกมาช่วยเมญ่าตาก โดยไม่รอใครสั่ง “ทำอะไร” “ตากปลา” “ไม่ต้อง!” เมญ่าดึงถัง พยายามจะแย่งให้หลุดจากมือชายหนุ่ม เขาก็ยื้อไว้ “ฉันช่วย” “บอกว่าไม่ต้อง คุณเจ็บขาไม่ใช่เหรอ” ได้ยินก็ยิ้มแฉ่งเห็นเขี้ยวฟัน พูดแบบนี้หมายความว่าเมญ่าเป็นห่วงกันแน่ๆ “เป็นห่วงฉันใช่ไหม” “กลัวล้มตะครุบแผงตากน่ะสิ กว่าจะแตกแห้งมันไม่ใช่ง่ายๆ” หุบปากลงแทบไม่ทัน เธอไม่ได้ห่วงอาการบาดเจ็บของเขา แต่กลัวว่างานตรงหน้าจะเสียหาย หรือลึกๆ แอบห่วงกันนะ… พูดจบก็หลุบดวงตาต่ำ ทำงานต่อไม่สนใจคนตามง้องอน “มองหน้ากันหน่อยได้ไหม” “…” ราวกับขอร้อง เมญ่าชะงัก แกว่งดวงตาไปครู่หนึ่งแล้วตวัดมองคนที่ยืนเขย่งปลายเท้าหนึ่งข้างท่ามกลางแดด ศีรษะสะท้อนแสงแดดจ้า ร้อนระอุแทบเป็นลม เหงื่อร้อนดั่งไฟเริ่มซึมแตกพลั่กตามกรอบหน้า พลันนั้นดวงตาสีอ่อนก็หลุบมองปลาและวางตากไปทีละตัวอีกครั้ง “ไม่มองจะยืนอยู่แบบนี้” “…” เธอได้ยิน แต่เลือกทำเป็นไม่สนใจ ขยับเท้าต่อกันไปเรื่อยๆ วางปลาลงตะแกรง ตัวไหนแห้งแล้วก็จับพลิกอีกด้านขึ้นหาแดด ไม่หันมองคนที่ยืนมองตามตาละห้อย ธาวินขยับเดิน กะเผลกแทบจะล้มอยู่รอมร่อเพราะตรงนี้ไม่มีอะไรให้ประคองตัว “แค่หันมาสบตากัน เธอจะรู้นะญ่า” เจ้าของชื่อถอนหายใจ หากดื้อดึงไม่แหงนขึ้นคงถูกรบกวนเวลาทำงาน เธอยอมมองอีกครั้ง เหยียดตัวตรงประจันหน้าธาวิน ดวงตาสองคู่ประสานอย่างตั้งใจ ภายในสะท้อนเงาหน้าของกันและกัน ชายหนุ่มประกายความรู้สึกที่มีออกทางแววตา ขณะที่เมญ่าปิดลงลึกไม่แสดงอะไรออกมานอกจากความโกรธ “ไม่เห็นอะไรเลย” เมญ่าพูดตัดรอน ทั้งที่เขาสื่อให้เห็นชัดเจน แววตาของเธอยังโกรธขึ้ง ก่อนจะหมุนตัวหันหลัง สูดหายใจเข้าหนักๆ ครั้นอกสั่นขึ้นมาเสียดื้อๆ แววตาคู่นั้นมันชัดเจนในความรู้สึก ธาวินกำลังบอกว่าเขาต้องการเธออีกครั้ง ต้องการไปทำไมล่ะ…อยากได้เป็นคู่นอนเพราะติดใจในลีลาบนเตียง หรือช่วงนี้หาใครไม่ได้ เมญ่าคิดไปแบบนั้น “อยากขอโทษจริงๆ ฉันผิดไปแล้ว” “เผอิญฉันไม่ชอบยกโทษให้ใคร” “ไม่ยกโทษจะยืนตากแดดอยู่แบบนี้” หญิงสาวไม่ตอบ นอกจากแหงนมองพระอาทิตย์ดวงโตสาดแสงอันแรงกล้าลงมา เวลานี้เธอร้อนแทบทนไม่ไหว วางถังปลาในมือเดินเข้าบ้านหาน้ำเย็นๆ ขณะที่อีกคนชะเง้อคอมองตาม เมญ่าเพิกเฉย ไม่สนใจเลย ธาวินไม่รู้ต้องทำยังไง เหมือนคนหัวเดียวกระเทียมลีบ นึกหาทางง้อก็ได้แค่งูๆ ปลาๆ ยืนตากแดดอยู่แบบนั้น ความร้อนเริ่มสุมหัว เหงื่อไหลท่วมตัวราวกับโดนสาดน้ำมาหมาดๆ ตาพร่าเบลอขึ้นเล็กน้อย แต่ที่ตัดสินใจให้เดินกลับเข้าร่มก็เพราะไอ้ด่างโผล่มา ธาวินผวาหมาตัวนี้ เขากลัวโดนกัดอีกรอบ เรียกร้องความสนใจด้วยการยืนตากแดดไม่เป็นผล นั่งหน้าเซ็งๆ บนเตียงหลังบ้าน บางจังหวะเหมือนคนจะอ้วกเพราะกลิ่นเหม็นคาว “ทำยังไงวะธาวิน ญ่าถึงจะยอมคุยด้วยดี” นี่คือปัญหาใหญ่สำหรับเขา ในสถานการณ์หัวเดียวกระเทียมลีบเขานึกถึงใครไม่ออก นอกจากน้องชายคนสนิท ‘เมฆา
Pinakabagong kabanata
พ่ายธาวิน Chapter 56 พ่ายธาวิน
20:30Just’ 69 Haremทันทีที่รถหรูเคลื่อนจอด เมญ่าตาเบิกกว้าง ไม่ได้ตกใจที่ได้กลับมาที่นี่ แต่ตกใจที่ธาวินพาเธอมา“คุณวิน”“ทำไมทำหน้าแบบนั้น”“พาญ่ามาที่นี่”หันหน้ากลับไปถามด้วยท่าทางงงๆ“ทุกอย่างมันคืออดีตไปแล้วญ่า ต่อให้เธอเคยเป็นของใครมาก่อน ฉันก็ไม่คิดแบบนั้นอีกแล้ว”ชายหนุ่มแตะมือลงต้นขานิ่ม บีบเบาๆ และยิ้มอย่างสบายใจ พลันนั้นก็ลงจากรถมาก่อน เดินอ้อมมาเปิดประตูให้คนด้านในลงตาม วันนี้เมญ่าแต่งตัวสวยและเซ็กซี่ที่สุดดวงตาสีอ่อนมองด้านหน้าของ Just’ 69 Harem ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือมีการ์ดรักษาความปลอดภัยหน้าใหม่ๆ ที่เธอไม่เคยเห็น อาจเป็นไปได้ว่าเมฆารับเข้ามาหลังจากเธอลาออกในครั้งนั้นมือหนากระชับมือขาวบาง ธาวินเดินล้วงกระเป๋าไปยังประตูทางเข้าพิเศษที่มีไว้ให้กับลูกค้าคนสำคัญและธาวินคือหนึ่งในนั้นด้านในอึกทึกด้วยเสียงเพลงและแสงไฟละลานตา ทันทีที่เข้าไป เมญ่าแอบหรี่ตาเล็กน้อย ครั้นตอนนี้ไม่ชินกับแสงไฟสีแดงม่วงสลับกับฟ้าและสีอื่นๆ ลูกค้าเข้ามาใช้บริการค่อนข้างมาก แต่ก็ยังคงให้ความเป็นส่วนตัวได้ดี“ญ่า...ญ่า!!”เสียงดังตะโกนแข่งกับเสียงเพลงที่เปิดภายใน เจ้าของชื่อที่ได้ยินห
พ่ายธาวิน Chapter 55 ไม่นานเกินรอ
หลายวันต่อมาความเกร็งเมื่อเจอต้องญาติผู้ใหญ่ของธาวินค่อยๆ เบาลง เปลี่ยนเป็นความสนิทสนมระหว่างเมญ่าและแม่ของธาวิน บรรยากาศภายในบ้านหลังโตเป็นไปอย่างอบอุ่น ชายหนุ่มได้ใช้โอกาสนี้พักผ่อนเต็มตัว อยู่กับครอบครัวมากขึ้นหลังจากย้ายไปอยู่ภูเก็ตถาวรเพราะต้องดูแลกิจการภายในห้องครัวกำลังวุ่นวาย ดวงเด่นนึกสนุก อยากโชว์ฝีมือตัวเองลองทำขนมให้ว่าที่ลูกสะใภ้ได้ชิม“ตอนแม่เป็นสาว ชอบทำให้คุณธวัฒน์กิน แต่พอคลอดตาวินไม่มีเวลาเลย ทิ้งฝีมือตัวเองนานหลายปี”“เหรอคะ”เมญ่ามองอุปกรณ์ต้องตาตาโต ไม่นึกมาก่อนว่าคนแก่กว่าจะชอบทำขนมเป็นงานอดิเรก“วันนี้มีโอกาสเสียที ลองดูนะญ่า”“ค่ะ”นอกจากจะเป็นหัวเรือใหญ่ทำของอร่อยๆ ในวันนี้ ยังได้เมญ่าและแม่บ้านคอยเป็นผู้ช่วย เมญ่าค่อยๆ นวดแป้ง โดยได้ดวงเด่นเป็นคนสอน ยังทำเงอะงะเพราะส่วนตัวเธอไม่ใช่ผู้หญิงมีปลายจวัก ทว่าต้องลองทำเพื่อไม่ให้ดูน่าเกลียดและโดนตำหนิว่าทำอะไรไม่เป็นเลย“ทำได้ใช่ไหม”“ได้ค่ะ ญ่าอาจทำไม่เก่ง แต่จะพยายามนะคะคุณแม่”“ชอบจัง...ชอบคนตั้งใจ”ดวงเด่นอดชื่นชมคนตรงหน้าไม่ได้ มองใบหน้าจิ้มลิ้มไม่มีเครื่องสำอางแต่งแต้ม พลางยิ้มกว้างราวกับภูมิใจ ดวงเด่นชอบคนม
พ่ายธาวิน Chapter 54 ที่รักของธาวิน Nc
ธาวินถอดริมฝีปาก มองเนินปากอวบของเมญ่าแดงก่ำเพราะถูกเขาดูดอย่างแรง ขณะที่ปากตนเปื้อนด้วยหยาดน้ำลายยืดออกมาเป็นสาย เมญ่าปรือดวงตามอง กระเส่าลมหายใจครั้นความซาบซ่านเล่นงานขึ้นมาทีละนิดชุดนอนสีชมพูไม่ได้บางมาก สังเกตดีๆ จะเห็นบราเซียและกางเกงชั้นในที่ยังสวม ธาวินวางมือบนอกอวบอิ่ม บีบเต็มง่ามและนวดฉุดความต้องการของเมญ่าออกมา จากนั้นสอดเข้าไปใต้แผ่นหลัง ใช้เพียงมือเดียวบีบตะขอบราเซียและปลดมันออกอย่างชำนาญ หัวนมกลมแป้นดุนดันผ่านชุดนอน สองจุกกลมตั้งเด่นตระหง่านต่อดวงตาสีรัตติกาลอันแสนหื่นกามท้องนิ้วโป้งคลึงเม็ดนมแข็งเป็นไต มองเจ้าของหน้าอกอวบนอนครางกระเส่าและหลับตาพริ้มอย่างมีอารมณ์ใต้ร่างตนเขาชอบเมญ่าตอนทำหน้าแบบนี้ หน้าเสียวๆ โคตรเซ็กซี่“ฮื่อ...!”ร่างอ้อนแอ้นบิดเร้า ทำผ้าปูเรียบตึงเริ่มยับยู่ยี่ ธาวินร่นกายลงต่ำ ดันหัวเข่าแยกออกจากกัน อ้ากว้างเห็นเนินอวบกลางหว่างขาถูกห่อรัดด้วยกางเกงชั้นในสีเดียวกับบราเซีย นิ้วโป้งคลึงตรงตำแหน่งรอยแยก ขยี้เบาๆ แต่ทำเมญ่าสะดุ้งจนก้นลอย สักพักก็ทิ้งลงเตียงเช่นเดิม ก่อนจะสะดุ้งโหยงอีกครั้ง เมื่อปลายลิ้นตวัดเลียช่องทางโดยไม่ถอดกางเกงในของเธอออก“อ่าส์...!
พ่ายธาวิน Chapter 53 ใครก็ห้ามไม่ได้
ห้องนอนสำหรับแขกถูกเตรียมไว้รอ เมญ่านั่งบนเตียงนิ่มสีขาว ซับผมที่เปียกจากการโดนน้ำขณะที่อาบ ดวงเด่นเป็นคนหัวโบราณ ต่อให้รู้ว่าลูกชายและคนรักจะเลยเถิดมากันนับครั้งไม่ถ้วน ถ้ายังไม่แต่งงานต้องนอนแยกห้องกัน ฉะนั้นคืนนี้ เมญ่าต้องนอนคนเดียวในห้องกว้างๆ ที่ไม่คุ้นชินเสียเท่าไหร่ก๊อก ๆ !!เสียงเคาะไม่ดังมาก แต่ดึงความสนใจของคนด้านในได้ดี หญิงสาวมองไปยังต้นทางของเสียง ขมวดหัวคิ้วเข้าหากันเล็กน้อย ตอนนี้เป็นเวลาเกือบ 5 ทุ่ม บ้านหลังโตเงียบสนิทเหมือนทุกคนต่างเข้านอน หรือจะเป็นธาวิน ไม่น่าใช่ เพราะถูกแม่สั่งไว้ว่า ห้ามเข้าหาเธอเด็ดเหรอ ครุ่นคิดเพียงชั่วครู่ก็ลุกขึ้น จากนั้นเปิดประตู ค่อยๆ แง้มและชะโงกหน้าออกมาก็เห็นว่าเป็นดวงเด่นที่เคาะห้องเธอ คนแก่กว่าสวมชุดนอนผ้าซาตินสีม่วงเข้ม ยืนยิ้มแป้นไม่เห็นฟันอยู่ด้านหน้า“หนูญ่า...ยังไม่นอนใช่ไหม”“ยังค่ะ คุณแม่ละคะ”“แม่นอนไม่ค่อยหลับ เลยออกมาหาหนู”“...”คนอายุน้อยยิ้มรับเบาๆ เขินเล็กน้อยเมื่อถูกคนในบ้านหลังโตให้การดูแลและต้อนรับเป็นอย่างดี“แม่ขอเข้าไปหน่อย”เมื่อเจ้าของบ้านต้องการมีหรือจะกล้าขัด เมญ่าพยักหน้ารีบเปิดประตูอ้าออกกว้างแล้วถอยตัวให้คนแ
พ่ายธาวิน Chapter 52 ว่าที่ลูกสะใภ้
รถยนต์จอดสนิท เพียงเสี้ยววินาทีเสียงเปิดประตูก็ดังขึ้น ด้านนอกมีคนรอรับและรออำนวยความสะดวก เมญ่าดวงตาเบิกกว้างอย่างตกใจ คนนอกสวมชุดเหมือนอย่างเป็นทางการ ท่าทางแสดงออกทำอย่างกับว่าเธอเป็นเจ้าหญิงจากแคว้นใดในโลกหล้า ขณะที่ธาวินยังอมยิ้มมองอาการของคนรัก“คนใช้ คนสวน คนสนิทของคุณพ่อคุณแม่ทั้งนั้น”“รอกันแบบนี้เลยเหรอ”“อืม...เป็นปกติ”แต่ไม่ปกติสำหรับเมญ่าเลยสักนิดธาวินชินกับเหตุการณ์ตรงหน้า เวลาเขากลับบ้านมักถูกต้อนรับแบบนี้เสมอ ทว่าอีกคนยังเกร็งแทบก้าวขาไม่ออก เป็นผลให้ชายหนุ่มลงนำมาก่อนแล้วเดินอ้อมมารับเธอ“ทุกคนไปทำงานตัวเองเถอะ แฟนผมทำตัวไม่ถูกแล้วเห็นไหม”ผู้ใต้บังคับบัญชามองหน้ากัน เมื่อเป็นคำสั่งก็ไม่มีใครกล้าขัด เดินไปคนละทิศละทางแต่ยังชะเง้อและเหล่ตามอง เป็นเรื่องตื่นเต้นของตระกูลกนกวาณิชย์“ลงมา”“คุณวิน ญ่า...”“ลงมา ไม่อย่างนั้นจะมีแต่คนมอง”หญิงสาวกระชับมือบนตัก สูดหายใจหนักๆ แล้วส่งมือให้ธาวินประคองลงจากรถ มือหนากันศีรษะทุยกระแทกขอบประตู ระวังไม่ให้ล้มแล้วจับมือเดินเข้าบ้านที่ตนคุ้นเคยภายในห้องกว้างและใหญ่โต ข้าวของตกแต่งมีราคาสมกับเป็นบ้านคนรวย กลิ่นหอมละมุนของดอกไม้สดที
พ่ายธาวิน Chapter 51 พามาพบผู้ใหญ่
เครื่องบินโบอิ้งลำใหญ่ของสายการบินอันดับหนึ่งที่ใครๆ ต้องยกนิ้วให้ในการบริการและความหรูหรา ทะยานขึ้นท้องฟ้าจากภูเก็ตมายังสนามบินสุวรรณภูมิ โดยเลือกเวลาเดินทางในช่วงบ่ายเพราะเป็นเที่ยวบินที่เร็วที่สุดและมีที่นั่งติดกันธาวินกุมมือนุ่มของคนรักมาตลอดการเดินทาง มองหญิงสาวที่ปิดปากเงียบตั้งแต่เครื่องเริ่มสูงขึ้นกระทั่งลอยบนน่านฟ้า มองนอกหน้าต่างยังเห็นกลุ่มก้อนเมฆสีขาวลอยเป็นปุยนุ่นสะท้อนโดนแสงแดดที่อยู่เหนือกว่าสาดส่องลงมา บางจังหวะตัวเครื่องสั่นโครง ครั้นบินผ่านก้อนเมฆกลุ่มใหญ่ เพียงชั่วครู่ก็นิ่งตามเดิมเมญ่ามีอาการสั่นๆ กระนั้นไม่ใช่เพราะเธอกลัวความสูงแต่อย่างใด แต่กำลังกังวลและตื่นเต้นเมื่อต้องพบเจอผู้ใหญ่ของธาวินเป็นครั้งแรก มือหนากระชับแน่นคลายออกแต่ไม่ได้ผละออกจากกัน ธาวินใช้ปลายนิ้วเกลี่ยบนหลังมือขาวเบาๆ พลางยกมุมปากยิ้มละมุนส่งให้คนทำสีหน้าจะร้องไห้อยู่รอมร่อ“เป็นอะไร”“ญ่า...”“ไม่มีอะไรให้กังวลสักนิด ทุกคนต้องยินดี”แม้ธาวินจะการันตีว่าทุกคนในตระกูลใจดี ทว่าตัวเองเป็นเพียงลูกหลานชาวประมง ฐานะครอบครัวไม่ได้ยากจนข้นแค้น แต่ใช่ว่าจะร่ำรวยจนสมฐานะของอีกฝ่าย ทั้งอดีตที่ผ่านมาและอาช
พ่ายธาวิน Chapter 50 จะรักให้กลับให้มากกว่านี้
ด้านหลังโรงแรมเป็นลานจอดรถของผู้บริหารและพนักงาน เมญ่าโดนเพื่อนสาวลากตัวออกมาคุยกันตามลำพังและตรงนี้ปลอดภัยเพราะไม่มีคนเดินพลุกพล่านนอกจากพนักงานด้วยกันเองมาเอารถส่วนตัวเพื่อขับกลับบ้าน แต่ตอนนี้เหมือนว่าเพื่อนร่วมงานจะทยอยกลับไม่เหลือแล้ว “อะไรจุ๊บ” “ไปไงมาไง ถึงมากับคุณวินได้” “ก็อย่างที่เห็น”
พ่ายธาวิน Chapter 49 สถานะที่ชัดเจน
หลังจากที่หายไปนานเกือบหนึ่งเดือน ธาวินก็เข้ามานั่งเก้าอี้ผู้บริหารโรงแรมอีกครั้ง รถคันหรูที่เพิ่งเอากลับมาจากบ้านของมุตา โดยใช้บริการรถยกมาส่งถึงที่ในเมื่อวาน วันนี้เขาได้ขับมาทำงานโดยหนีบคนรักอย่างเมญ่ากลับมาด้วยมือหนากระชับมือขาวแน่น เดินผ่านเคาน์เตอร์รับลูกค้า ท่ามกลางสายตาพนักงานหลายคนตกตะลึง
พ่ายธาวิน Chapter 48 แค่เธอคนเดียว
แสงแดดยามเช้าส่องลอดผ้าม่านสีขาวบาง เข้ามาในห้องนอนอันคุ้นเคย เมญ่าขยับตัวเล็กน้อยบนเตียงนุ่ม กลิ่นอ่อนๆ ของน้ำหอมปรับอากาศลอยอบอวล เปลือกตาสวยลืมขึ้นช้าๆ สะบัดขนตาพลิ้วไหวท่ามกลางแสงแดดที่ลอดผ่านเข้ามากระทบ จากที่พร่าเบลอเพราะเพิ่งตื่นก็ปรับโฟกัสชัดเจนขึ้น ภายใต้รู้สึกถึงความเงียบสงบและปลอดภัยโอบล
พ่ายธาวิน Chapter 47 เมญ่ายั่วยวน
ภายในช่องทางรู้สึกปั่นป่วน มวนท้องไม่ต่างจากรูด้านหน้า ก่อนที่เมญ่าจะรู้สึกว่ามันเป็นความแปลกใหม่ที่น่าลิ้มลอง จากที่ยกก้นหนีเพราะไม่ชิน กลับหย่อนก้นลงมาเบาๆ ขยับขึ้นลงราวกับขย่มท่อนนิ้วในจังหวะนั้นภาษากายบ่งบอกชัดเจน ธาวินซุกใบหน้าลงกับซอกคอขาว เกร็งนิ้วมือไม่ต่างจากท่อนไม้ คดหลังมือเพื่อสอดใส่ช่
Maaari mong magustuhan
3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
Sadistic_X130.4K viewsยั่วรักคุณบอส
อักษรปรุงรัก75.3K viewsพลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี
โม่เสียวชี่598.5K viewsสลับวิวาห์ลุ้น คุณประธานขาโหด
กิตติรวิชญ์73.9K viewsวุ่นรักนักชง
Puifhai8526 viewsทาสรักแม่ทัพมู่
เอสเต้/ซีฟางกั๋วเจีย 131 viewsรักจำฝังใจ
วิฬาร์นิล74 views“ทราย…เส้นทางเสียวของครูสาว”
Tiwa Tatree / นามปากกาอัษฎากร54 views
