Se connecterPartager
ตอนที่3(จบตอน)
Date de publication:
2026-02-01 13:00:50ที่คิดเช่นนี้ไม่ใช่เพื่อตัวของนางเท่านั้น แต่ทุกสิ่งนางคิดเผื่ออีกสองชีวิตทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็นเพียงอรุณหรือเซี่ยผิงหลัวก็ตาม นับจากนี้นางจะมีชีวิตเพื่อก้อนแป้งน้อยทั้งสองส่วน ‘ความรัก’ ระหว่างชายหญิงนางล้วนไม่ใส่ใจให้ค่าอีก ในอดีตเซี่ยผิงหลัวผู้นั้นโง่เขลานักที่คิดยื้อแย่งคนที่ไม่มีใจรักมาครอบครองโดยไม่สนใจถึงความถูกผิดสุดท้ายนอกจากความว่างเปล่าและสูญเสียนางก็ไม่เห็นว่าจวบจนสิ้นใจสตรีนางนั้นจะสมหวังอันใดสักสิ่งและร่วมหนึ่งหนาวนางถือว่าตนเองอดทนให้อู๋หลิงเซียวชำระแค้นมามากพอแล้ว
“เฟยหมิง เฟยเมี่ยว"
ในที่สุดนางก็ได้ชื่อของเจ้าก้อนแป้งน้อยทั้งสองแล้ว ลูกของนาง โอบอุ้มเฝ้าถนอมมาร่วมสิบเดือนด้วยตัวคนเดียวไม่พอ นางยังคลอดออกมาอย่างยากลำบาก แล้วคนผู้นั้นมีสิทธิ์อันใดจะมาตั้งชื่อให้กับเลือดเนื้อเชื้อไขที่เขาทำท่าไม่ต้องการมาตั้งแต่แรกเล่า?
“นับจากนี้คุณชายและคุณหนูมีนามว่า เฟยหมิง และเฟยเมี่ยวพวกเจ้าทั้งสองจงจดจำเอาไว้ให้มั่นนะ หรั่นจี จื่อเว่ย”
ใบหน้าที่ยังคงซีดเผือดเพราะเสียเลือดมากเนื่องจากการคลอดกระจ่างไปด้วยรอยยิ้มในยามหันไปพูดคุยกับสองสาวให้ที่นับจากนี้คงต้องร่วมทุกข์และสุขกันอีกนานแสนนาน
“เจ้าค่ะท่านหญิงห้า"
"เจ้าค่ะท่านหญิงห้า”
ทั้งฉู่หรั่นจีและจางจื่อเว่ยรับคำแข็งขันจากนั้นก็พากันไปชะโงกมองสองหนูน้อยตัวแดงที่ยังหลับสนิทด้วยใบหน้ายิ้มแย้มทั้งคู่พวกนางถึงจะต่างวัยแต่ก็พูดคุยกันถูกคอดีอาจเพราะนางก็มีชีวิตที่ยากลำบากมาไม่ต่างกันกระมังพวกนางจึงรู้สึกวางใจในกันและกันเช่นนี้
“นับจากนี้พวกข้าทั้งสามแม่ลูกคงต้องรบกวนพวกเจ้าทั้งสองแล้ว”
จางจื่อเว่ยถึงกับอ้าปากค้างที่ได้ฟังประโยคเกรงอกเกรงใจดังกล่าวจากเรียวปากของสตรีที่นับได้ว่าสูงศักดิ์ผู้หนึ่งเช่นจิ้งหรานเสียนจู่เซี่ยผิงหลัว แต่ฉู่หรั่นจีนั้นเริ่มจะคุ้นเคยกับนิสัยของท่านหญิงห้าที่เกรงอกเกรงใจไม่กราดเกรี้ยว ไม่เอาแต่ใจ ไม่เจ้าอารมณ์หรือชอบใช้กำลัง มาสักพักแล้ว ทำเพียงหันไปใช้มือข้างจับปลายคางเรียวให้ปากที่ยังอ้างค้างให้ปิดลงเท่านั้น
“มิต้องสงสัยหรือคิดมากไป จื่อเว่ยที่เรือนเล็กแห่งนี้พวกเราอยู่กันเช่นพี่น้องไม่มี ‘นาย’ หรือ ‘บ่าว’ อันใดทั้งสิ้น ในเรือนนี้ข้าคงอายุมากที่สุด รองลงมาคงเป็นหรั่นจี เจ้าเล่าจื่อเว่ยอายุเท่าใดแล้ว”
หลังจากดื่มยาร่วมสิบถ้วยหมดลงเซี่ยผิงหลัวก็วางถ้วยแล้วหันไปสอบถามสมาชิกใหม่ของเรือนท้ายจวนแห่งนี้ทันที
“ข้าอายุสิบสี่หนาวเจ้าค่ะ”
เด็กสาวตอบคนบนเตียงด้วยรอยยิ้มสดใส เพราะชีวิตตนเองนับจากจำความได้ยังไม่เคยมีผู้ใดใจดีและไม่กดศีรษะของนางจนจมปฐพีเช่นท่านหญิงห้ามาก่อนนั่นเองใครกันนะกล่าวว่าท่านหญิงห้าร้ายกาจดังอสรพิษช่างพูดจาเลอะเลือนไปมากจริงๆ
“ข้าจวนจะสิบเก้าแล้ว ส่วนหรั่นจีนั้นจวนจะสิบแปด เช่นนั้นเจ้าก็นับเป็นน้องเล็กของเรือนนี้แล้ว เอาละ หรั่นจีเจ้าก็พาจื่อเว่ยไปดูห้องพักเถิด ข้าจะพักสักครู่อีกไม่นานอาหมิงกับอาเมี่ยวคงจะตื่นมากินนมอีก”
เด็กอ่อนนั้นหลับไม่นานยิ่งน้ำนมของนางยังมีไม่มากพอด้วยแล้ว ที่กินไปยังไม่เต็มท้องคาดว่าอีกไม่ถึงครึ่งชั่วยามก็คงจะตื่นมาร้องไห้โยเยหิวนมอีกเป็นแน่นางต้องรีบพักผ่อนในขณะที่ทั้งสองยังหลับอยู่เสียก่อน
“เจ้าค่ะท่านหญิงห้า”
“เจ้าค่ะท่านหญิงห้า”
ลับหลังสองสาวใช้เซี่ยผิงหลันก็หลับไปด้วยความอ่อนเพลียแทบจะทันที จึงไม่ทราบว่าอีกครู่หนึ่ง บุรุษที่นางชิงชังความใจดำอำมหิตของเขาจนฝังกระดูกได้แอบย่องเข้ามาดูหน้าของเด็กน้อยให้ห่อผ้าทั้งสองอีกครั้ง
“อาเฟย อาเมี่ยวก็นับว่าเป็นชื่อที่ไพเราะไม่น้อย”
นิ้วเรียวยาวแต่หยาบกระด้างยื่นออกไปสัมผัสที่กำปั้นน้อยๆ ของห่อผ้าสีฟ้าเข้มก่อนเป็นคนแรก จากนั้นจึงขยับไปชะโงกมองในห่อผ้าสีชมพูอ่อน เขาไล่ดูตั้งแต่หน้าผากเล็ก คิ้วที่ยังอ่อนจางไม่ชัดเจนแต่เงาเลือนรางก็พอจะคาดเดาได้ว่าอีกไม่นานจะต้องคมเข้มงดงามไม่ต่างจากคิ้วของเขา
นิ้วแกร่งขยับสัมผัสลงบนจมูกเรียวเล็ก ก่อนจะขยับลงมาถึงเรียวปากจิ้มลิ้มซึ่งเขาต้องสะดุ้งเพราะเพียงแตะนิดเดียวเจ้าตัวเล็กก็ขยับคล้ายจะงับเอาปลายนิ้วของเขาเข้าไปเสียแล้ว
“หิวหรือ?”
ปากเล็กๆ นั้นขยับคล้ายหิวโหย อู๋หลิงเซียวถึงกับทำอันใดไม่ถูกไปครู่หนึ่ง แต่ไม่นอนเจ้าตัวน้อยในห่อผ้าสีชมพูอ่อนจางก็สงบลง คาดว่าคงแค่ละเมอเท่านั้น ชายหนุ่มขยับไปชิดใกล้ขอบเตียงอีกนิด ใจจริงอยากจะเปิดดูว่าคนใดเป็นชายและคนใดเป็นหญิงหากแต่เขาไม่กล้าเพราะกลัวขยับแล้วทั้งสองจะตื่น
“ทะ…”
“!!!”
ทั้งฉู่หรั่นจี และจางจื่อเว่ย สองสาวใช้ย้อนกลับดูความเรียบร้อยในห้องอีกครั้งถึงกับตกใจไปตามๆ กันที่พบว่าผู้ใดบุกรุกเข้ามาในยามที่ท่านหญิงห้ากำลังหลับสนิท แต่ไม่ทันได้เอ็ดอึงก็ถูก อู๋หลิงเซียวตะคอกกันด้วยสายตาก็ต่างพากันผวา แต่ก็มิอาจก้าวเข้าไปขับไล่หรือขัดขวางมิให้อีกฝ่ายเข้าไปวุ่นวายกับคุณชายและคุณทั้งสองไปได้
‘ออก-ไป!’
กิริยาตวาดโดยไร้เสียงมีเพียงขยับปากกับมองด้วยดวงตาดุดันไม่อยากทอดทิ้งผู้เป็นนายเพียงใด แต่ฉู่หรั่นจีก็มิอาจอยู่เคียงข้างท่านหญิงห้าเพราะถูกจางจื่อเว่ยฉุดกระชากลากถูกพาร่างสาวใช้รุ่นพี่ให้ออกไปจนได้
พอทั้งห้องเหลือเพียงเขาผู้เดียวที่ไม่ได้หลับ อู๋หลิงเซียว จึงทรุดกายนั่งลงบนส้นเท้าเพื่อให้ใบหน้าอยู่ใกล้กับห่อผ้าน้อยทั้งสอง ถึงกลิ่นยาสมุนไพรในห้องนี้จะเข้มข้น แต่จมูกเขาในยามใกล้ชิดกับลูกน้อยทั้งสองยังได้กลิ่นหอมอ่อนๆ ลอยออกมาจากกายของทั้งสองจนอดใจไม่ไหวกดปลายจมูกโด่งของตนเองไปหอมหน้าผากของทั้งสอง
ดวงหน้าน้อยๆ ทั้งสองยิ่งมองหัวใจของเขาก็ยิ่งเหลวแทบเป็นน้ำจนอดจะประหลาดใจเสียมิได้ว่าตัวเขาชิงชังมารดาของเด็กน้อยทั้งสองอย่างยิ่ง หากแต่เพียงพบหน้าเจ้าตัวน้อยทั้งสองกลับรู้สึกตกหลุมรักอย่างไร้ข้อแม้ ทั้งที่ตั้งใจแล้วว่าจะไม่ยอมผูกพันโดยแท้ ทว่าบัดนี้กลับห้ามใจตนเองมิได้คิดแล้วก็สมเพชตนเองอย่างยิ่ง...
Dernier chapitre
พ่ายรักฮูหยินแสนชัง บทส่งท้าย
บทส่งท้ายผ่านเหตุการณ์คืนพลิกชะตานั้นมานี่ก็ผ่านมาได้สิบวันแล้วจึงมีพิธีกราบไว้บรรพชนสกุลอู๋ และลงลายมือชื่อในหนังสือสมรสแห่งซีฉู่ซึ่งในครั้งนี้นับเป็นครั้งที่สอง โดยมีผู้ลงนามเป็นบุรุษและสตรีคู่เดิมเมื่อกว่าหกหนาวก่อน หากแต่ความรู้สึกของทั้งสองล้วนต่างไปจากเดิมโดยสิ้นเชิงซึ่งทุกพิธีล้วนกระทำเป็นการภายในและเรียบง่าย มีเพียงฮ่องเต้ ฮองเฮา ไท่จื่อ ท่านอ๋องสาม ชินอ๋องกับชินอ๋องซื่อจื่อ รวมไปถึงสองคนสนิทของนางและอู๋หลิงเซียวเช่น จิ้งถี ฉู่หรั่นจี เกาเฟย จางจื่อเว่ย และสองฝาแฝดคนสำคัญที่สุดของเซี่ยผิงหลัวกับอู๋เซียวผู้เป็นเจ้าบ่าวและเจ้าสาวได้อยู่ร่วมรู้ และร่วมเป็นสักขีพยานคนสำคัญที่สุดของผู้เป็นเปี้ยนเฉิงอ๋องและพระชายาเอกในเปี้ยนเฉิงอ๋อง“น้องห้า วันนี้เป็นวันดีของเจ้า พี่ใหญ่เร่งเดินทางมาจากตงอี้ คราวแรกที่เดินทางมาเพราะได้ข่าวที่เสด็จแม่ทำเรื่องไม่ยุติธรรมกับเจ้าและหลานทั้งสอง มิคาดว่าพอมาถึงจะกลายเป็นมีเรื่องมงคล จึงไม่ได้จัดเตรียมของขวัญใดติดกายมาให้เจ้าเลย มีเพียงหยกแขวน และกำไลหยกให้แก่หลานชายและหลานสาวเท่านั้น”หลังจากเสร็จทุกพิธีการวันนี้ เซี่ยเหลียนเฉิงได้ขออนุญาตบิดาเป็นคนส่
พ่ายรักฮูหยินแสนชัง ตอนพิเศษ4 (100%)
แต่ก็เพียงแค่เท่านั้น เพราะเขายังมีสติรู้ว่าหากตนเอง ‘หลอมรวม’ คงยากจะไม่รุนแรงจึงจำต้องระบายออกภายนอก จนกว่าตนเองจะสามารถหลอมรวมเป็นหนึ่งกับนางได้ด้วยสติที่มากกว่านี้อีกหน่อย จึงไม่ทำรุนแรงจนนางยากจะทานทนไหว“ซี้ด…”เสียงแหบหลุดออกมาจากเรียวปากแกร่งเมื่อเขาถอนจุมพิตสูบ แต่ยังคงไถลทั้งปากและจมูกลงไปยังลำคอระหง ในขณะที่ด้านล่างนั้นกำลังขยับสะโพกโยกไหวเสียดสีท่อนลำกับกลีบของบุปผานางหนักหน่วง ความแข็งขึงนั้นก็บดเบียดจนนางเริ่มเสียววูบตรงท้องน้อย จนนิ้วทั้งสิบจิกเกร็งบนท่อนแขนแกร่งไปเต็มแรง“อื้อ!”พอเรียวปากแกร่งแนบลงไปบนลำคอแล้วระหงก่อนจะดูดลงไปเต็มแรงอย่างหักห้ามใจของตนเองไม่ทัน คนตัวเล็กจึงอุทานออกมาเพราะทั้งเจ็บและตกใจ แต่อู๋หลิงเซียวห้ามตนเองไม่ไหว หยุดยิ่งยาก มีเพียงต้องเดินไปให้สุดปลายทางเท่านั้น เพราะเอาเข้าจริงทั้งกลิ่นกายหอมละมุนกับความรักที่ตนเองมีให้กับสตรีในอ้อมแขนจึงยิ่งยากแสนจะยากหากคิดควบคุม“ขออภัยที่ข้ามิอาจทำตามสัญญาได้ แต่จะพยายามนะผิงเอ๋อร์”เสียงเนื้อแนบเนื้อเสียดสีกันดังหยาบโลน แต่ก็เร่งเร้าให้อารมณ์พิศวาสยิ่งตื่นเตลิด ถึงยังไม่ได้สอดใส่หลอมรวม แต่เพราะอีกคนห่างหา
พ่ายรักฮูหยินแสนชัง ตอนพิเศษ4 (50%)
ตอนพิเศษ 4"!!!" เซี่ยผิงหลัวไม่ทันได้อุทานด้วยซ้ำเมื่อเขาออกแรงกระชากข้อมือเล็กของนางให้ล้มลงไปบนหน้าอกแกร่งตึงแน่น และเพียงนางเตรียมจะร้องคัดค้านหลังจากเขาบอกสิ่งที่ประสงค์ เรียวปากแกร่งที่มีกลิ่นสุราผสมอยู่เล็กน้อยกับลมหายใจก็แนบลงมานางจึงเริ่มออกแรงดิ้น ทั้งทุบแผ่นหลังกว้าง ทั้งพยายามจะถีบ แต่ก็ถูกเขาใช้ท่อนขากำยำกดจนกระดิกไม่ได้นางจึงพยายามกางนิ้วทั้งสิบจิกข่วนไม่ยั้ง นางออกแรงจนหอบ พยายามกัดปากปิดแน่นไม่ยอมให้อีกฝ่ายล่วงเกิน แต่พอนางเหนื่อยหอบจากการออกแรงมากไปก็เริ่มจะทนไม่ไหว ยิ่งอีกฝ่ายเล่นวิธีสกปรกบีบจมูกกัน สุดท้ายนางจึงต้องอ้าปากหวังฮุบเอาอากาศเข้าท้อง จึงเปิดโอกาสอู๋หลิงเซียวจุมพิตนางได้เต็มอารมณ์หวาม"อื้อ!!!" เกิดมาสองชีวิตไม่พอ นางยังคงอุ้มท้องและคลอดบุตรมาถึงสองคน แต่เรื่องบนเตียงระหว่างสามีกับภรรยาในความทรงจำนี้เลือนรางนัก ยิ่งจุมพิตหากจำไม่ผิดในราตรีนั้นคล้ายกับว่าอู๋หลิงเซียวไม่ได้แตะต้องเรียวปากของเซี่ยผิงหลัวเลย เขาเพียง 'เสพสม' เพื่อระบายฤทธิ์ยาปลุกกำหนัดเท่านั้นจริงๆ หากแต่ราตรีนี้เขากลับ......จุมพิตนางอย่างลึกซึ้ง...เพียะ! เพียะ! เพียะ!หลังจากเขาถอยห่าง นาง
พ่ายรักฮูหยินแสนชัง ตอนพิเศษ3 (100%)
เพราะอดีตเขาเองก็เผชิญกับสถานการณ์เหล่านี้มาแล้วจากฝีมือของเซี่ยผิงหลัวคนเดิมและผู้เดียวที่เขาเพิ่งหลบเลี่ยงแต่ก่อนจะสลัดนางออกไปก็จำเป็นต้องรับสุราที่นางมอบให้มาดื่มตามมารยาทเพราะยิ่งในวันนี้เขาเป็นถึง'เปี้ยนเฉิงอ๋อง'แล้วทว่ายิ่งตำแหน่งของเขาสูงส่งก็ยิ่งต้องรักษามารยาทรักษาหน้าของราชวงศ์ยิ่งกว่าเดิมแต่เกรงว่ากับสตรีบางคนเขาก็ไม่สมควรรักษามารยาทอันดีอีกต่อไป! "ท่านอ๋องเป็นอันใดหน้าของท่านแดงยิ่งนัก ไม่สบายหรือเพคะ" หลังจากสองแฝดหลับไปแล้วนางเองก็เตรียมจะแยกตัวไปเข้าห้องนอนที่อยู่ติดกันนี้หากทว่าพอลงจากเตียงสภาพของอู๋หลิงเซียวก็ไม่เหมือนเดิมเช่นครู่ก่อนแล้ว เพราะใบหน้าที่หลายเดือนผ่านมาเขาไม่ได้ตากแดดตากลมอยู่ชายแดนผิวจึงกับมาขาวกระจ่างเช่นเดิมพอผิดปกติจึงมองเห็นชัดเจนว่าแดงจัดไม่เว้นแม้แต่ลำคอกับใบหูยิ่งดวงตานั้นยิ่งแดงก่ำหายใจก็แรงฟืดฟาดเหงื่อกาฬไหลซึมเต็มใบผากแต่กลับมมีกลิ่นอายอำมหิตแปลกๆ เช่นอดีตที่นางตื่นขึ้นมาบนเตียงกับเขาให้อดีตหลายหนาวที่ผ่านมา "รบกวนเจ้าพอข้ากลับไปส่งที่เรือนนอนเจ้าสะดวกหรือไม่" ในยามนี้เขาวางใจสตรีตรงหน้าที่สุด หากจะเกิดสิ่งใดขึ้นกับนางมันคือความตั้งใจหา
พ่ายรักฮูหยินแสนชัง ตอนพิเศษ3 (50%)
ตอนพิเศษ3เกิดมาถึงสองชีวิตอายุรวมกันก็ปาเข้าไปยี่สิบสี่หนาวแล้วเซี่ยผิงหลัวก็เพิ่งจะรับรู้ว่าการยืนบื้อใบ้เป็นเช่นไรวันนี้นางเพิ่งซาบซึ้งแก่ใจเป็นครั้งแรกแต่พอนางคิดจะสอบถามเข้าให้กระจ่างจัดมิคาดเจ้าคนเสียสติอู๋หลิงเซียวดันยืมรองเท้าสุนัขมาสวมวิ่งหนีหน้านางไปไม่สมกับเป็นแม่ทัพไร้พ่ายผู้รบสิบครั้งชนะไม่เคยขายหน้าแต่มาตายสนิทกับเพียงคิดจะบอกรักอดีตภรรยาเช่นนาง “บัดซบ!” ‘เขายังเป็นบุรุษอยู่หรือไม่เจ้าคนบ้าเอ๊ย’เซี่ยผิงหลัวสบถด่าคนที่นางยังมองเห็นแผ่นหลังกว้างไวไวก่อนจะลับหายไปจากประตูเพราะอยู่ดีๆ มาบอกรักกันจากนั้นก็วิ่งหนีเขาเห็นนางเป็นสตรีหรือไม่หรือเขาเห็นนางเป็นนางยักษ์ไปแล้วกันแน่เจ้าบุรุษตาขาวผู้นี้ช่างไม่สมกับที่ทรมานนางอยู่นานถึงเก้าเดือนเลยสักนิดหรือที่แท้อู๋หลิงเซียวผู้นี้ก็เป็นดวงจิตของผู้อื่นข้ามภพมาเช่นนางกันแน่ “ท่านแม่…” เสียงบนเตียงดึงให้นางหันไปมองก่อนจะเห็นเด็กแฝดสองคนที่หลับไปแล้วกลับลุกขึ้นมานั่งตาใสมองนางอยู่ก่อนแล้วหญิงสาวจึงหลับตาก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึกเรียบเรียงสติอีกครู่จึงค่อยแน่ใจว่าตนเอง ‘พลาดพลั้ง’ให้กับสองฝาแฝดเสียแล้ว “เดี๋ยวนี้เก่งแล้วนะ รวมหัวกันรัง
พ่ายรักฮูหยินแสนชัง ตอนพิเศษ 2 (100%)
ส่วนชินหวางเฟยผู้เป็นมารดานั้นยิ่งไปกันใหญ่ เพราะนับจากวันที่นางปฏิเสธการที่จะให้คนจากตำหนักพาสองแฝดไปเข้าเฝ้าเพียงลำพัง เพราะฮองเฮาเตือนว่ามารดาของนางไม่ได้คิดดีเป็นแน่ จึงได้ต้องการเพียงสองแฝดให้ไปเข้าเฝ้า ไม่ยอมให้นางที่เป็นมารดานั้นติดตามไปด้วย พระนางกลับไม่ย่อท้อส่งคนมาขโมยตัวของอู๋เฟยเมี่ยวไปจนได้ แล้วจึงเรียกร้องให้นางต้องไปหา โดยใช้บุตรสาวของนางเป็นตัวประกัน ซึ่งทั้งหมดทั้งมวลไม่ใช่เพราะห่วงใย แต่ต้องการนำตัวนางไปลงโทษที่หนีออกจากจวนสกุลอู๋ ไม่พอนางยังข้ามหน้าข้ามตาพระนางด้วยการหย่าขาดจากอู๋หลิงเซียว ทำเอาในวันนั้นนางยิ่งซาบซึ้งว่าบางคนก็ไม่สมควรจะมีบุตรนั้นมีอยู่จริง เพราะชินหวางเฟยผู้นั้นนับจากอดีตจนถึงทุกวันนี้ สุดท้ายพระนางก็รักเพียงตนเองเท่านั้นจริงๆ ยังโชคดีที่ก่อนหน้านั้นอู๋หลิงเซียวเพิ่งได้รับพระราชทานยศเป็นอ๋องต่างแซ่ จากผลงานที่ตงอี้ได้ไปปกครองแคว้นเป่ยหยวนแล้วเขาจึงมีอำนาจพอจะไปต่อกรกับชินหวางเฟยผู้เป็นอดีต 'แม่ยาย' ในฐานะที่เขาคือบิดาของอู๋เฟยเมี่ยว จึงไปพาตัวบุตรสาวออกมาจากเงื้อมือของ 'ปีศาจเฒ่า' ชินหวางเฟยได้ ซึ่งหลังจากเหตุการณ์นั้นชินอ๋องและฮ่องเต้ต่างลงความเห
พ่ายรักฮูหยินแสนชัง ตอนที่30 (100%)
ก้มลงไปพูดกับคนใกล้หมดสติ หวังดึงเขาเอาไว้ให้นานที่สุด และก็ได้ผล บัดนี้ภายในห้วงคำนึงนึกคิดมีเพียงใบหน้าของสองฝาแฝดกับภรรยาเท่านั้น ถึงจะมีโอกาสกินอาหารรสมือของเซี่ยผิงหลัวเพียงหนึ่งครั้ง แต่รสชาตินั้นกลับตราตรึงอยู่ภายในใจของท่านโหวหนุ่มยากจะเลือนหาย“ท่านไม่อยากกลับไปสอนให้อาหมิงและอาเมี่ยวเรียก
Dernière mise à jour : 2026-03-29พ่ายรักฮูหยินแสนชัง ตอนที่17 (100%)
เว่ยซือหลางพอเห็นเซี่ยผิงหลัวอุ้มบุตรอีกคนเดินนำหน้าออกไปทางทุ่งหญ้ากว้างใหญ่อีกด้าน เขาจึงหันไปกำชับคนของตนเองและหันไปร้องขอเด็กน้อยที่เด็กหนุ่มผู้นั้นอุ้มอยู่มาอุ้มเสียเอง คราวแรกจางจื่อเว่ยดูลังเล แต่พอเห็นท่านหญิงห้าหันกลับมามองพร้อมกับพยักหน้าคล้ายอนุญาต นางจึงส่งคุณหนูตัวน้อยให้กับบุรุษที่มีร
Dernière mise à jour : 2026-03-22พ่ายรักฮูหยินแสนชัง ตอนที่13 (100%)
แล้วภาพที่อู๋หลิงเซียวไปเห็นก็ทำเอาเขานิ่งอึ้งพูดอันใดไม่ออกสักเพียงครึ่งคำ ภาพที่ร่างอวบหยิบจับเครื่องปรุงและจับตะหลิว ควงมีดหั่นเนื้อและผัก ทำเอาดวงตาคมดุคู่นั้นเบิกโพลงไม่อยากเชื่อ แต่ภาพดังกล่าวก็เห็นชัดเจน ยิ่งมองก็ยิ่งหน้านิ่วคิ้วขมวด คนเรามันจะเปลี่ยนแปลงไปได้ในเวลาเพียงแค่หนึ่งหนาวผ่านนี้มี
Dernière mise à jour : 2026-03-20พ่ายรักฮูหยินแสนชัง ตอนที่7(50%)
ตอนที่ 7ในช่วงสายของอีกสามวันต่อมา ‘ข่าว’ ที่สตรีบำเรอทั้งสามถูกส่งออกไปนอกจวนก็แว่วมาเข้าหู ทว่าเซี่ยผิงหลัวก็มิได้ใส่ใจ เพราะทั้งสามถูกปลดประเดี๋ยวก็มีสาวงามเข้ามาแทนที่อีกเป็นแน่ วงเวียนนี้ยากจะสิ้นสุด มันเป็นเรื่องปกติธรรมดาในแผ่นดินซีฉู่แห่งนี้ที่บุรุษสูงศักดิ์และมีฐานะร่ำรวยจะมีสตรีบำเรอติดจ
Dernière mise à jour : 2026-03-17
Vous vous intéresseriez aussi à
เพียงนางที่ข้าจะรัก
ชวี่เหว่ย24.5K Vuesท่านแม่ทัพได้โปรดปล่อยข้าไป
ดอกท้อในสายลม37.6K Vuesกลรักร้ายเสด็จอาเล็ก
อีปี้ถังถัง64.5K Vuesย้อนชะตาวิวาห์รัก ชาตินี้ข้าขอเป็นฮองเฮา
กระต่ายน้อยใต้ดวงจันทร์101.7K Vuesไม่เจ็บอย่างข้าผู้ใดจะเข้าใจ
จ้าวเฉียว / พลอยพันแสง260 Vuesทะลุมิติไปเลี้ยงดูสามีสติไม่ดี พร้อมระบบซูเปอร์มาร์เก็ต
ดอกไม้หนาม1.4K Vuesเจ้าสาวข้ามภพมาเกิดใหม่ในยุค80
บ้านนิยายบายโซ25 Vuesม่านรัก ม่านทระนง
ม่านอวี้441 Vues
