พ่ายรักเมียสวมรอย[นิยายชุดหนุ่มบ้านไร่]

พ่ายรักเมียสวมรอย[นิยายชุดหนุ่มบ้านไร่]

last updateHuling Na-update : 2025-07-21
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
10
1 Rating. 1 Rebyu
82Mga Kabanata
3.1Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

บางครั้งชีวิตจริงมันก็ยิ่งกว่านิยาย เมื่อครอบครัวส่งเธอให้มาอยู่กับคู่หมั้นของน้องสาว มีแต่นางเอกไม่ใช่หรือที่ต้องเจอกับอะไรแบบนี้ แล้วนี่มันเกิดอะไรขึ้น นางร้ายอย่างเธอทำไมถึงต้องมารับกรรมแทน

view more

Kabanata 1

ทำไมถึงเป็นเธอ

청담동.

서울의 화려한 야경을 가장 가까이에서 내려다볼 수 있는 최고급 펜트하우스.

수백억 원을 호가하는 이 공간은 누구나 꿈꾸는 낙원이었지만, 이수아에게는 지난 3년 동안 한 걸음도 벗어날 수 없었던 감옥이었다.

세상의 시선으로부터 그녀를 완벽하게 감춘, 차 도윤 만을 위한 비밀스러운 공간.

수아는 조용히 화장대 앞에 섰다.

거울 속 자신의 얼굴은 창백할 만큼 핏기가 없었다.

떨리는 손끝에는 얼마 전 도윤이 아무렇지도 않은 표정으로 건네 주었던 빨간 립스틱이 들려 있었다.

'이 색이 당신한테 제일 잘 어울려.'

그때 그의 무심한 한마디가 아직도 귓가에 선명했다.

수아는 천천히 립스틱 뚜껑을 열었다.

붉은 색이 거울 위를 스쳐 지나가기 시작했다.

사각.

사각.

떨리는 손끝이 한 글자씩 새겨 넣었다.

‘안녕.’

단 두 글자.

하지만 그 두 글자를 쓰는 데는 지난 3년의 모든 시간이 담겨 있었다.

눈물이 한 방울 떨어졌다.

붉은 글씨 위로 투명한 물방울이 번져 내렸다.

"...미안해요."

작게 중얼거린 그녀는 입술을 깨물었다.

이별은 언제나 사랑하는 사람이 더 아픈 법이었다.

차도윤.

태하그룹 회장 차 태하의 장남.

그는 태어나는 순간부터 평범한 삶을 허락 받지 못한 사람이었다.

태하그룹의 후계자.

그 단 하나의 목적을 위해 철저하게 길러진 남자.

영어와 일본어, 중국어는 물론 아랍어까지 자유롭게 구사했고,

승마와 골프, 펜싱, 피아노까지.

그의 인생에는 '싫다'는 선택지가 존재하지 않았다.

어머니 이명희는 아들의 완벽을 위해 자신의 인생까지 희생했고,

도윤 역시 단 한 번도 그 기대를 저버리지 않았다.

냉철했다.

계산적이었다.

그리고 누구보다 잔인했다.

그에게 사람은 신뢰의 대상이 아니라 관리의 대상이었다.

여자 역시 예외는 아니었다.

냉철하고 계산적인 그에게 세상은 단 하나, 태하그룹을 지켜내야 하는 전장일 뿐이었다. 그런 냉혹한 세계에서 그에게 여자란 자신의 욕망을 해소하는 도구이거나, 혹은 그룹의 안위와 미래를 위한 정략결혼의 수단 그 이상도 이하도 아니었다.

이수아 역시 처음에는 그 수많은 여자들 가운데 하나였을 뿐이었다.

태하그룹 본사 옆 작은 카페.

대학 마지막 학기 아르바이트를 하던 스물 네 살의 이수아.

우연히 그녀를 본 순간,

도윤은 처음으로 계획에 없던 감정을 느꼈다.

'갖고 싶다.'

그것뿐이었다.

그래서 그녀를 자신의 세상으로 데려왔다.

1년.

길어야 1년이면 충분하다고 생각했다.

싫증이 나면 넉넉한 보상을 해 주고 보내 줄 계획이었다.

하지만 예상은 완전히 빗나갔다.

1년이 지나도.

2년이 지나도.

3년이 지나도.

그는 그녀를 놓을 수 없었다.

그럼에도 끝내 그녀를 사랑한다고 말할 수는 없었다.

태하그룹을 이어받기 위해서는 집안에서 정해 놓은 정략결혼을 해야 했다.

후계자는 사랑보다 책임이 우선이었다.

그래서 그는 수아에게 수없이 말했다.

"결혼은 안 돼."

"..."

"아이도 안 돼."

"..."

"내 아이는 태하그룹의 후계자로 태어나야 해."

그 말을 들을 때마다

수아는 웃으며 고개를 끄덕였다.

하지만 돌아서면 혼자 울었다.

수아는 천천히 자신의 배 위에 손을 올렸다.

아직 아무도 모르는 작은 생명.

도윤조차 모르는 그의 아이.

'미안해요.'

'하지만 이 아이만은...'

'무슨 일이 있어도 지킬 거예요.'

그 순간,

거울에서 시선을 거둔 수아는 지난밤, 그녀의 몸에 새겨진 붉은 흔적들을 내려다보며 마지막 밤을 떠올렸다.

"학…하아……."

도윤이 유럽 출장을 떠나기 직전이었다 그는 항상 그래왔듯이 출장을 가기 전에는 수아를 찾아 왔다. 그리고 수아가 지쳐 해도 여러 번 그녀의 몸을 가졌다. 지난밤도 도윤은 수아를 찾아 펜트하우스로 찾아왔다. 그러나 지난밤은

평소와 달리 수아도 그에게 온몸의 열정을 다해 매달렸었다. 그의 목을 끌어안고, 그를 탐하고, 그의 모든 흔적을 제 몸 구석구석에 새기듯 받아 내었다. 그의 입술을 먼저 탐하며, 그의 입 깊숙히 그녀의 혀를 넣었다.

마치 이것이 세상에서의 마지막 호흡인 것처럼.

도윤 역시 그녀의 낯선 열정에 답하듯, 평소보다 훨씬 거칠고 뜨겁게 그녀를 온전히 자신만의 여자로 가졌었다. 그의 품 안에서 안기어 눈물을 삼키던 밤, 도윤은 알지 못했다. 그것이 그가 수아의 온기를 느낄 수 있는 마지막 순간이 될 줄은.

도윤이 유럽으로 떠난 비행기가 구름을 뚫고 멀어지는 시각, 수아는 드디어 결심을 행동으로 옮기기로 했다.

더 이상 그에게 '가져야 할 여자'나 '욕망의 대상'으로 남지 않기 위해. 그리고 그가 결코 원치 않는 아이를 홀로 지키기 위해.

수아는 붉은 립스틱으로 적힌 거울 속 단어를 뒤로 한 채, 조용히 현관문을 나섰다.

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata

Rebyu

เฉิ่ม🐹
เฉิ่ม🐹
สนุกมากค่ะ อ่านวันเดียวจบ ติดตามตลอดนะคะ
2026-01-10 23:43:05
0
0
82 Kabanata
ทำไมถึงเป็นเธอ
ร่างสูงใหญ่ยืนพิงขอบประตูบานสูง ดวงตาคมเข้มมองไปยังเบื้องหน้าอย่างไร้จุดหมาย หัวคิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน ก่อนจะคลายออกเมื่อคิดอะไรขึ้นได้ มือแกร่งยกบุหรี่ที่คาในมืออัดควันเข้าปอด คำใหญ่ ก่อนจะขยี้อีกครึ่งมวนที่เหลือลงกับจานรอง แก้วเหล้าบนโต๊ะถูกยกขึ้นสาดน้ำสีเข้มลงคอรวดเดียวหมดแก้ว ก่อนจะทิ้งตัวลงบนโซฟาตัวที่ใกล้ที่สุดนี่มันเรื่องบ้าบออะไรกัน... หลังจากที่คนสนิทเข้ามารายงานว่า ‘เจ้าสาว’ เขาหายตัวไปตั้งแต่เมื่อคืน จนป่านนี้ยังหาตัวไม่เจอมือแกร่งกำเข้าหากันแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน มะรืนนี้เขาจะ เดินทางเข้ากรุงเทพฯ เพื่อไปรับตัวเจ้าสาวที่หมั้นหมายกันมาตั้งแต่เด็ก อยู่ ๆ ก็ได้รับข่าวว่าเจ้าสาวหายตัวไป มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ หรือว่า ฝ่ายนั้นจงใจเล่นตลกกับเขา เกิดเปลี่ยนใจไม่อยากยกลูกสาวให้ ‘ไอ้หน้าผี’ อย่างเขา มือแกร่งลูบไล้ไปบนซีกหน้าด้านซ้ายที่มีแผลเป็นปูดโปนเป็นริ้วกระจายไปทั่วใบหน้า ยิ่งคิดก็ยิ่งแค้น เพราะหลังจากที่เขาประสบอุบัติเหตุเมื่อห้าปีก่อน ทางฝั่งโน้นก็ไม่เคยมาไยดีเขาอีกเลย มิหนำซ้ำว่าที่เจ้าสาวของเขาก็ไม่เคยมาดูดำดูดี ถ้าจำไม่ผิด... เขา เห็นหน้าคู่หมั้นครั้งสุดท้
Magbasa pa
เจ้าสาวส้มหล่น
“อะไรนะคะ! คุณพ่อ คุณแม่!!” เสียงที่ดังมาจากคนที่นั่ง ฝั่งตรงข้าม ทำให้คุณประกรกับคุณลัดดาปวดจี๊ดไปจนถึงแก้วหู“แกจะแหกปากทำไมยายปอ” คุณลัดดาตะโกนตอบ“ก็เมื่อกี้คุณพ่อบอกว่าจะให้ปอแต่งงาน”“ใช่ แกฟังไม่ผิดหรอก”“อะไรนะคะ!”“ โอ๊ย! ยายปอ แกจะตะโกนให้คนมันแตกตื่นกันทั้งบ้านเลย หรือไง” คุณประกรดุลลนาอีกคน“ก็คุณพ่อบอกว่า...”“ใช่ พรุ่งนี้แกต้องแต่งงานแทนน้อง”“แต่งงานแทนยายป่าน... อะไรกันคะ ใครก็ได้ช่วยพูดให้ปอเคลียร์หน่อยเถอะค่ะ” ลลนาตาสว่างขึ้นทันที หลังจากง่วงมาตั้งแต่ ขับรถกลับมาจากกองถ่าย“ตั้งใจฟังนะยายปอ แม่จะพูดแค่ครั้งเดียว พรุ่งนี้แกเตรียมตัวเก็บข้าวของไปอยู่ไร่กับคุณเผ่าเพชร คู่หมั้นน้องป่านที่เชียงราย คุณเผ่าเขาจะมารับแกตอนเก้าโมง แกก็เตรียมตัวรอเขาเลย”“เดี๋ยวนะคะ คู่หมั้นยายป่าน แล้วทำไมป่านไม่ไปเองล่ะคะ”ลลนาถามกลับ ตอนนี้เธอมึนงงไปหมดแล้ว“ก็น้องยังเด็ก แถมน้องยังขี้โรค อ่อนแอ ให้น้องไปอยู่ที่โน่นก็เท่ากับส่งน้องไปตายน่ะสิ ไอ้หน้าผีนั่นยิ่งสติไม่ค่อยดีอยู่ด้วย”“เดี๋ยวนะคะแม่ คุณเผ่าเพชร! คู่หมั้นยายป่าน! ไอ้หน้าผี! นี่คืออะไรคะ ปอขอคำอธิบายตรงนี้ก่อน สั้น ๆ นะคะ”“
Magbasa pa
แค่ตัวแทน
ก๊อก ๆ ๆ ๆ เสียงเคาะประตูดังขึ้น แต่เจ้าของห้องไม่สนใจที่จะเปิดมัน ร่างบางยังคงนอนคว่ำหน้าลงบนหมอน ใบหน้าสวยอาบไปด้วยน้ำตา คำพูดของมารดายังคงก้องอยู่ในหู ‘ชื่อเสียงวงศ์ตระกูลป่นปี้’ คำพูดนี้เปรียบเสมือนไม้หน้าสามที่ฟาดแสกหน้าของเธอซ้ำ ๆ ทั้งเจ็บ ทั้งมึน ที่ผ่านมาด้วยอาชีพการงานของเธอ การมีข่าวคาว ๆ ก็เป็นเรื่องธรรมดา ยิ่งมีชื่อเสียงมากเท่าไร ก็เป็นที่จับตามองของนักข่าวมากเท่านั้นดารานางร้ายอย่างเธอมันก็ต้องเล่นไปตามบท แต่ละครั้งที่เธอแสดงก็ต้องเปลืองเนื้อเปลืองตัว จนทำให้นักข่าวและคนดูต่างก็วิจารณ์เธอไปต่าง ๆ นานา แต่เธอไม่เคยสนใจ เพราะรู้ดีว่ากำลังทำอะไรอยู่ จนวันนี้เธอได้ยินคำพูดเหล่านั้นจากปากของคนเป็นแม่ ทำให้เธอรู้ว่า ที่ผ่านมาคนในครอบครัวก็คิดว่าเธอเป็นแบบนั้น ตอนนี้เธอกำลังมีข่าวเรื่องขึ้นคอนโดฯ ไฮโซหนุ่ม และยังเคลียร์ไม่จบเพราะฝ่ายชายทำท่าว่าจะยอมรับ พ่อกับแม่ก็คงเชื่อไปด้วย “ปอ... เปิดประตูให้พ่อหน่อยลูก” คุณประกรยังคงเรียกอยู่ซ้ำ ๆ แต่ได้ไม่ทำให้ลลนารู้สึกดีขึ้นเลย เพราะเธอรู้ว่าพ่อจะตามมาพูดเรื่องอะไร และสุดท้ายเธอก็ต้องเดินทางไปแต่งงานกับว่าที่สามีของน้
Magbasa pa
แค่เริ่มต้น
ลลนาลงมาจากชั้นบน เมื่อเด็กรับใช้ขึ้นไปรายงานว่า รถของไร่แสงตะวันมาถึงแล้ว เก้าโมงตรงไม่ขาดไม่เกิน เมื่อข้อมือบางพลิกนาฬิกาข้อมือขึ้นดู เธอรับรู้อีกอย่างว่าเผ่าเพชรเป็นคนตรงเวลา ร่างบางเดินลงบันไดมาเรื่อย ๆ ข้าวของเครื่องใช้ของเธอถูกเด็กรับใช้ ขนลงมาตั้งแต่เช้า และกำลังถูกลำเลียงขึ้นท้ายรถเอสยูวีสีดำที่จอดอยู่หน้าบ้านตั้งแต่เมื่อวานลลนาไม่ได้ลงมาชั้นล่างอีกเลย เธอปฏิเสธมื้อเย็นและมื้อเช้า สำรับที่เด็กรับใช้ยกขึ้นไปให้ เธอก็ไม่แตะมัน ไม่ได้ประท้วงเพราะรู้ว่าทำไปก็ไร้ประโยชน์ เพราะไม่มีใครสนใจเธอสักเท่าไร ร่างบางเดินมาหยุดอยู่หน้าห้องรับแขกที่มีคุณประกรกับคุณลัดดากำลังนั่งเล่นละครอยู่ ด้านหน้าท่านเป็นไหล่กว้างของใครบางคนที่นั่งหันหลังให้เธอ ผู้ชายคนนี้ตัวใหญ่ มากขนาดนั่งแผ่นหลังยังสูงเลยพนักโซฟาขึ้นมา ลลนากวาดมองไปยังไหล่กว้างภายใต้เสื้อเชิ้ตลายตารางหมากรุกสีเข้ม ไล่ขึ้นไปตามลำคอแกร่ง ก่อนจะไปหยุดที่เส้นผมสีน้ำตาลเข้มที่ยาว ประบ่า “อ้าว... ยายปอลงมาพอดีเลย มานี่ลูก มาสวัสดีพี่เผ่าสิลูก”คุณลัดดาเอ่ยเรียกเธอเสียงหวาน ยังไม่ทันที่เท้าบางจะขยับ ไปไหน คนที่นั่งหันหลังให้ก็หันมา ล
Magbasa pa
แค่เริ่มต้น(จบ)
ภาพผ้าม่านหน้าต่างห้องสั่นไหวยังติดอยู่ในหัว เขารู้ว่าลันลดาอยู่บนนั้น แต่คุณประกรเลือกที่จะส่งลลนามาให้เขาแทน แต่จะเป็นใคร เขาไม่เกี่ยง เพราะสุดท้ายเธอก็จะมีจุดจบเดียวกัน ไม่นานคนที่นั่ง คอแข็งหลับตานิ่งก็คออ่อนพับลงมากับเบาะรถ เผ่าเพชรเหลือบมองหน้าเธออีกครั้ง ทั้งที่บอกไม่สนใจเธอ แต่สายตาเจ้ากรรมกลับเฝ้าวนเวียนมองไปแต่ที่ใบหน้าสวยหวาน ผู้หญิงคนนี้ชื่อลลนา คนที่จะไปใช้ชีวิตอยู่กับเขา รถเอสยูวีหักพวงมาลัยเข้าปั๊ม เมื่อเผ่าเพชรอยากทำธุระส่วนตัว ร่างสูงก้าวลงจากรถเมื่อหาที่จอดได้ เขาไม่สนใจคนที่นั่งหลับ ไม่ปลุกไม่ถาม อยากนอนก็ให้เธอนอนไปลลนารู้สึกตัวเมื่อเริ่มร้อน นี่เธออยู่ที่ไหน หญิงสาวถามตัวเอง กวาดตามองไปรอบ ๆ ก่อนจะไปสะดุดกับร้านสะดวกซื้อ ปั๊มน้ำมันคือคำตอบที่ได้ เมื่อเห็นโลโก้ประจำปั๊ม เผ่าเพชรคงแวะเติมน้ำมัน แล้วตอนนี้เขาหายไปไหน และที่น่าโมโหคือเขาดับเครื่องยนต์แล้วทิ้งรถไว้กลางแดด ทั้ง ๆ ที่เธอยังอยู่ในรถนี่นะ มือบางกำเข้าหากันแน่น จะเกินไปแล้วนะ! ถ้าเธอขาดอาการหายใจตายขึ้นมาจะทำยังไง หญิงสาวเปิดประตูก่อนจะก้าวลงจากรถ ไม่ลืมใส่แว่นกันแดดกับหมวกแก๊ปเพ
Magbasa pa
ที่อยู่ใหม่
เวลาผ่านไปนานแค่ไหนไม่รู้ มารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่มีมือหยาบ ๆ ของใครบางคนตบลงมาบนท่อนแขนกลมกลึงอย่างแรง ลลนาลืมตาขึ้น ก่อนจะลำดับเรื่องราว เธอนั่งรถมากับเผ่าเพชร ก่อนจะหลับไปเพราะระยะทางที่ไกลเหลือเกิน พลิกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดู นี่เท่ากับว่าเธอนั่งหลับข้ามคืนเลยทีเดียว เพราะตอนนี้นาฬิกาบอกว่าเป็น ตอนสายของอีกวัน ดวงตากลมโตมองไปรอบ ๆ ก่อนจะถอนหายใจหนัก ๆ กับภาพที่ปรากฏตรงหน้า นี่ใช่ไหมนรกบนดินของเธอ…“ลงจากรถแล้วขนของคุณไปไว้ที่นั่น” เผ่าเพชรบอก พร้อมกับ ชี้นิ้วไปยังเพิงสังกะสีหลังเล็ก ๆ ที่รายล้อมไปด้วยต้นไม้น้อยใหญ่ “นี่เราอยู่ที่ไหนกันคะ” ลลนาถามเขา หลังจากที่ไม่ได้คุยอะไร กับเขาเลยตลอดทาง จนเผลอหลับไปในที่สุด“ไร่ผม” เผ่าเพชรตอบเสียงขรึม ก่อนจะทำท่าเปิดประตูรถ“แล้วทำไมฉัน... ต้องมาอยู่ เอ่อ...”จะให้เธอเรียกสิ่งที่เห็นว่าอะไรดีล่ะ บ้าน... กระท่อม... หรือโรงเรือน “ที่นี่เหมาะกับคนอย่างคุณแล้ว คุณคาดหวังอะไรจากที่นี่เหรอลลนา” เผ่าเพชรถามกลับ ใบหน้าที่เคยหล่อเหลายิ้มเย็น แต่ดวงตา คมเข้มแข็งกร้าว ซีกหน้าที่มีรอยแผลเป็นปูดโปนจนดูน่ากลัวลลนาถอนหายใจ ป่วยการจะพูดกับคนอย่างเขา
Magbasa pa
ที่อยู่ใหม่(จบ)
ลลนาเดินตามแตงมาจนถึงโรงอาหาร ตอนนี้เป็นเวลาเกือบ บ่ายสองแล้ว จึงไม่มีกับข้าวอะไรเหลือ แตงแนะนำให้เธอรู้จักกับ ป้านวล แม่ครัวประจำที่นี่ ลลนาได้ข้าวไข่เจียวเป็นอาหารกลางวัน แตงชวนเธอคุยนั่นนี่ ลลนารับรู้ว่าแตงทำงานเป็นแม่บ้าน ไม่ต้องเข้าไร่เหมือนคนอื่น มิน่าแตงถึงได้ว่างมานั่งชวนเธอคุย หญิงสาวรู้สึกดีขึ้น อย่างน้อย ๆ ที่นี่ก็ยังมีเพื่อนคุย แตงรอจนลลนากินอิ่ม ก่อนจะชวนเธอออกไปเดินสำรวจในไร่ ลลนาไม่ลืมขอบคุณป้านวลที่ทำข้าวให้เธอ ได้อิ่มท้องวันนี้ยังไม่ต้องเริ่มงานตามที่เผ่าเพชรบอก ร่างบางเลยเดินตามแตงไปเรื่อยเปื่อย แตงพาเธอเดินดูคนงานเก็บผลผลิต แต่ยังไม่ทั่วเพราะที่นี่กว้างมาก นี่น่ะเหรอสินสอดที่ทางเผ่าเพชรใช้เป็นของหมั้น ลันลดา ที่ดินนับพันไร่... ตอนนี้เธอมาเป็นตัวแทนของลันลดา ไม่แน่ว่าเผ่าเพชรอาจจะแบ่งให้เธอครึ่งหนึ่งก็ได้ คิดอย่างขำ ๆ เมื่อเริ่มเพลิน กับการเดินสำรวจไร่แตงพาเธอมาซื้อของที่ร้านสหกรณ์ในไร่ วันนี้ลลนายังไม่มีบัตรสมาชิก จึงใช้สิทธิ์ของแตงไปก่อน หญิงสาวนึกชอบใจเมื่อแตงเล่าว่า สิ้นปีจะมีเงินปันผลให้ ถ้าใครซื้อเยอะก็ได้เงินคืนเยอะ ก็ยังดี... อย่าง น้อย
Magbasa pa
น้ำตก
เผ่าเพชรยืนมองคนที่นั่งเล่นน้ำอย่างสนุกสนานนั่นด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย แต่ที่ชัดเจนที่สุดคือความโกรธที่ปะทุขึ้น เธอกล้าดียังไงถึงเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของเขา ระยะทางจากไร่มาถึงที่นี่ไม่ใช่ใกล้ ๆ นี่แสดงว่าแม่ดารานี่เดินสำรวจไร่เขาจนทั่วแล้วสินะ เพิ่งจะมาอยู่ได้วันเดียวก็เริ่มทำตัววุ่นวาย มือแกร่งหยิบก้อนหินขนาดเหมาะมือที่อยู่ใกล้ ๆ ขึ้นมาเดาะเล่นตูม!“ว้าย! กรี๊ดด!!”ตูม!เสียงของหนักร่วงลงน้ำแล้วตามมาด้วยเสียงร้องตกใจ เสียง กรีดร้อง และเสียงของหนักร่วงลงน้ำอีกครั้ง เผ่าเพชรสะใจกับภาพตรงหน้า ‘เมียตัวแทน’ ของเขาจมหายลงไปในน้ำ ก่อนจะโผล่ขึ้นมาแล้วจมหายไปอีกรอบ ผลุบ ๆ โผล่ ๆ อยู่แบบนั้นอีกหลายครั้ง ความสะใจเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความตกใจ อย่าบอกนะว่า เธอว่ายน้ำไม่เป็น! เผ่าเพชรตั้งข้อสังเกต และไวเท่าความคิดร่างสูงกระโจนลงน้ำไปคว้าคอลลนา ก่อนที่เธอจะจมหายลงไปอีกครั้ง“ยายบ้า! โตจนป่านนี้ว่ายน้ำไม่เป็นหรือไง”เผ่าเพชรคำรามลั่นเมื่อลากคนจมน้ำเข้ามาที่ฝั่ง ก่อนจะอุ้มคนหมดสติมาวางบนโขดหิน ลลนายังหลับสนิท เมื่อเผ่าเพชรแนบหน้าลงไปฟังเสียงหัวใจ ใบหน้าที่เคยคมคายเงยขึ้น ก่อนจะล
Magbasa pa
กอด
“นับหนึ่งถึงสาม ถ้าคุณไม่ถอดเอง ผมจะถอดให้!” พูดจบ ตาคมดุก็มองคนตรงหน้า ก่อนจะนึกโมโหกับอาการของคนตัวเล็กที่ผงะถอยหนี แล้วลุกขึ้นทำท่าจะเดินหนีเขา เขาไม่ได้พิศวาสอะไรเธอ เพียงแต่เห็นหนาวจนสั่น เพราะใส่เสื้อผ้าเปียก ถ้ายังขืนอยู่ในชุดนั้น มีหวังได้จับไข้แน่นอน“หนึ่ง...” เผ่าเพชรเริ่มทำตามที่พูด ลลนาหน้าเสีย เมื่อได้ยินเสียงนับอย่างจริงจังของเขา“นี่! หยุดนะ จะบ้าหรือไง จะให้ฉันแก้ผ้าเนี่ยนะ”ถึงแม้จะกลัวแต่ด้วยนิสัยที่เอาแต่ใจและไม่ยอมคน ลลนาจึงแหวกลับ“สอง...”“นี่คุณเผ่า คุณไม่ได้ยินที่ฉันพูดหรือไง ฉันไม่ถอด!”พูดพร้อมกับเดินกลับไปที่โขดหินที่นั่งในตอนแรก ถึงจะอุ่นที่ได้อยู่ใกล้ ๆ กองไฟ แต่ถ้าคนบ้านี่จะมาสั่งให้เธอแก้ผ้า ลลนาขอยอมหนาวดีกว่าไม่มีเสียงนับเมื่อคนร่างบางเดินหนี เผ่าเพชรก็ลุกขึ้น ร่างสูงเดินตรงเข้าหาคนตัวเล็กด้วยท่าทีคุกคาม ลลนาผงะหนี มือหนาคว้าหมับที่ไหล่บาง ก่อนจะสอดมืออีกข้างเข้าชายเสื้อแล้วออกแรงดึง ลลนาตกใจกับการจู่โจมของเขา จึงพยายามดิ้นหนี “อย่าดิ้น!”“แล้วคุณจะมายุ่งกับฉันทำไม! ปล่อย!!”“อยากปอดบวมตายหรือไง”“ตายก็เรื่องของฉัน ปล่อยนะ!”ลลนาไม่ยอมง่าย ๆ
Magbasa pa
อ้อมกอดคนเถื่อน
ความใกล้ชิดที่เกิดขึ้น สร้างความอึดอัดให้กับลลนา เป็นอย่างมาก เธอแทบไม่รู้จักกับผู้ชายคนนี้เลยด้วยซ้ำ อยู่ ๆ มา ถูกกอดในลักษณะที่แนบชิด และอยู่ในสภาพที่ล่อแหลมด้วยกันทั้งคู่ ความรู้สึกแปลกใหม่จึงเกิดขึ้น หญิงสาวยอมรับว่ารู้สึกอุบอุ่นและปลอดภัยเมื่อได้อยู่ในอ้อมแขนของเขาลลนานั่งตัวแข็งทื่อ ไม่กล้าขยับตัวเพราะแผ่นหลังเบียดอยู่กับอกของเขา เผ่าเพชรเงียบไปแล้ว ลลนาได้ยินเสียงลมหายใจเขาสม่ำเสมอ การหายใจก็เป็นจังหวะต่อเนื่อง หรือเขาจะหลับ... หญิงสาวคิดในใจ พยายามเอี้ยวตัวหันไปมอง ถ้าเขาหลับจริง ๆ เธอจะได้ย่องออกจากอ้อมแขนของเขา“ว้าย!”ทันทีที่บิดตัวเพื่อจะดูเขา แขนแกร่งก็จับร่างเธอหมุนกลับมาเผชิญหน้ากันทันที ลลนาที่ไม่ทันระวังตัวร้องลั่น ตกใจกับการกระทำอันรวดเร็วของเขา ใบหน้าสวยกระแทกเข้ากับแผงอกกำยำ หน้าอกอวบสัมผัสกับหน้าท้องแข็งแรง มือบางค้ำแผงอกเขาไว้ พยายามขืนตัว ไม่ให้แนบชิดไปมากกว่านี้เผ่าเพชรไม่พูดอะไร แต่กระชับแขนแน่นขึ้น ลลนาก่นด่าตัวเองในใจที่ประมาทจนทำให้เขาถือโอกาสลวนลามเอาได้“คะ... คุณเผ่า ฉะ... ฉันไม่หนาวแล้วค่ะ”“แต่ผมหนาว”“ถ้าหนาวคุณก็ขยับเข้าไปนั่งใกล้ ๆ กองไ
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status