หวงรักเมียบำเรอ #ภูริตา LoveSick / NC25+

หวงรักเมียบำเรอ #ภูริตา LoveSick / NC25+

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-08-08
โดย:  Queenie P.จบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
101บท
4.0Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

เมื่อโชคชะตา..เหวี่ยงคนที่เหมือนตายจากกันไปแล้วให้วนกลับมา การแก้แค้นจึงเริ่มขึ้น เรื่องย่อ เมื่อโชคชะตาพลิกผันนำพา ‘ภูริต’ นักธุรกิจหนุ่มไฟแรง เพลย์บอยตัวพ่อ ที่เบื้องหลังเต็มไปด้วยบาดแผลในอดีต ให้หวนกลับมาพบกับ ‘ปาริตา’ รักแรกของเขาที่หายไปอย่างไร้ร่องรอยนานถึงหกปี หญิงสาวผู้เคยฝากทั้งความทรงจำแสนหวานและความเจ็บปวดเจียนตาย กลับมาปรากฏตัวในงานเลี้ยงหรูในฐานะพนักงานเสิร์ฟ ในอดีต..ปาริตาคือหญิงสาวที่ภูริตรักจนหมดใจ ทว่าทุกอย่างต้องจบลงเพียงเพราะเธอเลือกที่จะทิ้งเขาไปเพราะเงิน.. รวมทั้งข่าวลือที่ว่า เธอนอกใจเขา! เหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้ภูริตแตกสลาย ปางตาย... ความเจ็บปวดเหล่านั้นเกาะกินใจจนกลายเป็น ‘ความแค้น’ รอวันเอาคืน เมื่อได้หวนกลับมาพบกันอีกครั้ง เขาจึงไม่ลังเลที่จะใช้ความแค้นทวงคืนทุกอย่างที่เคยสูญเสียไป และดึงเธอเข้ามาในวังวนของเขาด้วยเงื่อนไขอันโหดร้าย... "เธอจะต้องชดใช้ในฐานะนางบำเรอของเขา"

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

บทนำ 1 แรกรัก

The whole room was lit brightly, Sofia sat down in front of her mirror, her eyes closed as she inhaled and exhaled nervously. For the past year, this has been her hell. And is the worst time and place of her life. Her body still hurts  as though she just started this a few days ago.

Another night to dance as a stripper in front of men old enough to be her father or grandfather,she felt knots tied in her stomach and she wanted to puke as images of these men touching her body flashed through her mind. 

She wished she could be anywhere but here,if only she could turn her wishes into reality. It took every self- restraint in her not to scream out in frustration and anger.

Ever since her mother died a year ago, it has just been her fending for her sick grandmother and herself. Life was extremely hard when she found out her mother was owing a businessman a large amount of money. He had asked for the full payment, but where would she get five hundred thousand dollars to pay? Where would a teenager get such an amount of money?

He had asked her to work in his club without any payment, she had to look for another job to earn and cater for her sick mother. She was an amazing ballet dancer, another dream she had to halt to repay her mother's debts. The bills were piling up, she had applied for other jobs, but never got employed it seemed the universe was against her.

“Why aren't you ready?” Cassie, her colleague asked. Snapping her out of reverie. 

Sofia opened her eyes, her eyes darting around as she realized she was alone in the dressing room. 

She gave Cassie a faint smile, “I'll be ready soon”.

Cassie gave her a broad smile, and pinched her cheeks as she sat on the dressing table next to Sofia.

“Hey, love. I know you wouldn't be here if you had a choice, but you have to come to terms with it. You still have the debts to pay, the faster the better for you. You're not like the rest of us here, I'm rooting for you darling” she said, patting Sofia's shoulder. “Now let's get you dressed and ready for work”.she said with a grin.

Cassie was nicer to Sofia than the rest of the matured strippers. The first day she got there, they hated her, maybe because she was younger and they were threatened by her beauty and shape. Cassie was her only friend in the club, she was more like a big sister to her.

“Let me fix your makeup,” Cassie offered as she helped Sofia. Sofia allowed her to work her magic on her face, Cassie was her special make up artist in the club.

By the time she was done, Sofia looked at the mirror. She admired herself, she was radiating that she could barely recognize herself. She no longer wore that worried, depressed face. 

“Cassie, you're so talented. You should try it as a side hustle”. Sofia complimented her, with a smile on her face.

Cassie smiled as she flipped her hair with a smile on her face as she looked at Sofia “Is that a smile I see on your pretty face?”

Suddenly the door opened, two other ladies walked in, sweat dripping their bodies.

“Hey, what are you still doing here?” the red haired lady asked. “Sofia or whatever you're called, the men are waiting for your performance” she said, taking off her wig as she laid on the couch.

Sofia always wondered who the boss was, the dressing room was giving luxury and comfort, probably that's why the ladies took their jobs seriously. She has heard people talking about this club when she was in high school, she thought it was mere rumors until she got here a year ago.

"Hey kiddo, boss is here today and there must be no mistakes and messy performances" the second lady, chorused as she eyed Sofia from her head to toe like she was some low life beggar, begging her for money.

Boss? She has never met the boss. She only heard from the others that he was young,handsome, and very ruthless. No wonder he asked a teenager to work in his strip club.

"Hey, take a chill pill”.Cassie said with a sigh."Sofia has never messed up and she won't. Stop being so hard on the poor girl" she added with a frown.

“Oh, please. Stop playing games. You're not different from the rest of us who hate her, “ the red haired lady said.

“You know what the boss can do, if you care so much about her. Tell her to do her best” the second lady added,as she removed her wig and was looking at the mirror.

“She's a teenager for Christ sake. If you don't know how to encourage someone, just shut the fuck up!” Cassie barked, her voice laced with anger.

“She should be working with her mates, not dragging clients with her seniors” the red haired lady said.

“You think she's here because she lacks education or proper home training like you? I shouldn't even waste my time responding to you” Cassie shot at the red haired lady.

The second lady quietly walked to an empty chair and sat down without saying anything else. Cassie wasn't someone to mess with, she had an upper hand in the club. She could badmouth you into depression.

 “Sofia” Cassie began turning to face Sofia, "You will do great tonight. Go over there and show them what you are made of. I'll be cheering for you, darling"

Sofia smiled, no wonder she loved Cassie.

“Thank you,big sis”. Cassie had taught her to ignore the other ladies, since she was there to pay debts. If they fought, the boss wouldn't handle things in her favour.

Sofia took in deep breaths trying to calm the torrents of nervousness coursing through her and stared at my appearance in the mirror. She stared at my nude self from her laced underpants to her red lingerie and dagger heels.

Then her eyes darted to her face and the breathtaking makeup Cassie applied on it.

Satisfied with her look, she sighed. Damn! She really looked like a certified stripper. Her only wish was that her grandmother shouldn't find out about her line of work. She lied that she waà working as a waitress in the creditors restaurant. Her grandmother would die of heart attack if she found out her darling teenage granddaughter was a stripper.

"Babes, once you're out there, free your mind and relax. You look so tense. Do your thing and get the money flowing". Cassie urged with a chuckle.

Sofia gulped and nodded her head. She took one last glance at the mirror before walking towards the door. She opened the door but not before giving Cassie a soft smile whilst the other two girls exchanged glares at them.

She began walking down the narrow walkway. Loud deafening music and the rush from the crowd could be heard from the hall.

She approached it briskly. Once she got to the blue coloured closed curtains, She took in deep breaths and tried relaxing herself

.

Soon enough the curtains were pulled open revealing a hall bustling with life. A dimly lit, pulsating atmosphere with flashing lights and loud music.Patrons were sitting at the other end of the bar, sipping drinks. The air is thick with anticipation for the next dancer. Loud music was blasting from all corners of the hall.

Some men were dancing shamelessly with multiple half nude women and an endless swarm of waiters buzzing around filled the entire atmosphere with the stench of sex, drugs, perfumes mixed with sweat and alcohol. She still hasn't gotten used to the smell in the club, everyday she felt the urge to puke.

There was no time to stop and think as she was already on the stage with poles. sprouting out of them.

A new song was played by the DJ and the crowd went noisy, cheering and expecting her to dance whilst feeding their eyes on her body. The men were yelling that she should strip herself naked. Sofia suddenly  felt like running back but she couldn't. She had to do this to pay her mother's debts.

Immediately, she began moving her hips, her hands ran down her body seductively in accordance to the beat of the song. She grasped a long pole as she swirled her body around it.

The men were howling as they fed their eyes hungrily on her body.

"Damn! 

Girl, you're sexy!"

"Come naked,darling!"

"Give us that ass!!"

“Slip your finger into that pussy!”

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
101
บทนำ 1 แรกรัก
บทนำ 1 แรกรักภายในงานเปิดตัวโรงแรมของนักธุรกิจดังระดับประเทศ ‘ภูริต โสภณวัชร’ ในชุดสูทแพงระยับกำลังยืนจิบแชมเปญคุยกับเพื่อนซี้อย่างออกรสออกชาติด้วยไม่ได้เจอกันนานพอสมควร เพราะแต่ละคนต่างก็มีงานยุ่งกันทั้งนั้น กว่าจะหาเวลาเจอกันได้แต่ละครั้งจึงเป็นเรื่องยาก“นึกว่าจะไม่ได้เจอพี่เสียแล้ว”เสียงห้าวคล้ายกับจะหาเรื่องมากกว่าสนทนากันแบบคนปกติของ ‘ธันวา’ ดังขึ้น ในมือถือแก้วน้ำสีอำพันมากกว่าจะเป็นแชมเปญ“ได้เจอกันสักทีนะ ไหนตอนแรกบอกว่าไม่ว่างมาไง”“ผมเปลี่ยนใจน่ะ อยากเจอพี่ด้วย สบายดีนะครับ”ชายหนุ่มพยักหน้า เขากับธันวาเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องมหาวิทยาลัยเดียวกัน เคยมีเรื่องให้ต้องช่วยเหลือกันไว้ก็เลยสนิทสนมกันมาตั้งแต่ตอนนั้น“จริงสิ ฉันจะแนะนำให้รู้จัก”ธันวามองเลยไปด้านหลังเขา ภูริตไม่ได้มาเพียงลำพังแต่ยังพาชายหนุ่มหน้าตาดีอีกคนมาด้วย“นี่คุณ ‘เควิน’ เพื่อนของฉัน เรารู้จักกันสมัยที่ฉันไปเรียนต่อที่ออสเตรเลีย อายุเขามากกว่าและฉันก็นับถือเขาเป็นพี่ชายคนหนึ่ง เพราะอย่างนั้นเขาถือเป็นพี่นายด้วย”“ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผมชื่อธันวา”เควินยิ้มแย้มตอบกลับ เขาได้ยินเรื่องของธันวาจากภูริตมาบ้าง เพียง
อ่านเพิ่มเติม
บทนำ 2 แรกรัก
บทนำ 2 แรกรักหกปีก่อน“อ้าม…”ภูริต..ในวัยยี่สิบสองปีกำลังอ้าปากกินผลไม้ที่แฟนสาวรุ่นน้องนามว่า..ปาริตา ป้อนให้ด้วยใบหน้ามีความสุขแบบสุด ๆ เขาเชื่อ..ของเขาคนเดียวว่าบนโลกนี้ตนเองคือคนที่ความสุขที่สุดในโลกแล้วเพราะอะไรน่ะเหรอ ?เพราะชายหนุ่มมีแฟนที่ชื่อว่าปาริตา ดาวคนสวยปีสองของคณะบริหารฯ อย่างไรล่ะ แน่นอนว่ามีแต่คนอิจฉาเขาเต็มไปหมด แต่ถึงอย่างนั้นฝ่ายชายหนุ่มเองก็ไม่ได้น้อยหน้า เพราะมีดีกรีเป็นถึงเดือนคณะวิศวะฯ ทั้งสองจึงกลายเป็นคู่รักที่ทุกคนขนานนามให้ว่า ‘กิ่งทองใบหยก’ อย่างแท้จริง“โอ๊ย ตาจะบอด หวานจนน้ำตาลเรียกพี่แล้วครับพี่”ธันวาเอ่ยแซวเมื่อทนนั่งมองสายตาหวานฉ่ำของภูริตที่มองปาริตามาพักใหญ่แล้ว หนำซ้ำยังเอาแต่ออดอ้อนให้เธอคอยป้อนนู่นป้อนนี่เหมือนเด็กน้อยกินอะไรเองไม่เป็น“พูดมาก ทนไม่ได้ก็ไปหาแฟนบ้างไป๊”“โหพี่ แฟนนะไม่ใช่ผักใช่ปลา จะได้หาเจอง่าย ๆ ตามตลาด”ปาริตาหัวเราะเล็กน้อยในความคิดของธันวา เขาเป็นรุ่นน้องของแฟนหนุ่มที่อายุเท่ากันกับเธอ แม้จะไม่ได้สนิทกับหล่อนเป็นพิเศษ แต่ก็เจอกันอยู่เรื่อย ๆ ด้วยภูริตกับธันวาค่อนข้างสนิทกัน“จริงสิ เรื่องไปเรียนต่อต่างประเทศที่พี่เคยบอกร
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 1.1 รักแรก
บทที่ 1.1 รักแรกหกปีต่อมา“ริตา! ไม่เห็นหรือไงว่าตรงนี้มันสกปรกแค่ไหน ตอนเช็ดได้ใช้ตามองบ้างหรือเปล่า หรือมัวแต่เอาลูกตาไปมองผัวชาวบ้าน!”เสียงแปดหลอดของ ‘เจ๊ขวัญ’ เมียเจ้าของร้านข้าวมันไก่ที่หญิงสาวมารับจ๊อบเป็นพนักงานจิปาถะ หรือพูดง่าย ๆ คือเบ๊ที่ทำตั้งแต่สากกะเบือยันเรือรบ ไม่ว่าจะเป็นปัด กวาด เช็ด ถูร้านไปจนถึงล้างจานและเสิร์ฟอาหารหล่อนจำเป็นต้องกล้ำกลืนฝืนทนทำต่อไป แม้จะต้องฟังถ้อยคำดูถูกจากเจ๊ขวัญมากมายก็ตาม คนที่เรียนไม่จบและไร้วุฒิการศึกษาสูง ๆ ไม่ได้มีงานดี ๆ รองรับมากมายนัก“จะเช็ดให้ใหม่เดี๋ยวนี้แหละจ้ะเจ๊”เธอตอบเสียงเบา ก้มหน้าก้มตาทำตามคำสั่งต่อไปด้วยจำเป็นต้องใช้เงินมาก อะไรที่มองข้ามได้ หญิงสาวก็จะมองข้ามมันไปเพื่อให้วันเวลาเลวร้ายพวกนี้ผ่านพ้นไปอีกวันเจ๊ขวัญยืนจิกตามองหล่อนอยู่ครู่เดียวก็มีสายเรียกเข้าในมือถือจึงปลีกตัวไปคุยธุระ คนตัวเล็กมองตามแล้วได้แต่ถอนหายใจด้วยความโล่งอก การถูกจ้องแบบกดดันสร้างความกังวลให้ไม่น้อย ทำเอามือไม้แข็งจนเกือบทำงานไม่ได้หมับ!คล้อยสายตาเจ๊ขวัญไปได้ไม่ทันเท่าไหร่ ปาริตาก็ถูกจู่โจมกอดจากด้านหลังด้วยฝีมือของ ‘เฮียฮง’ เจ้าของร้านหรือพูดใ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 1.2 รักแรก
บทที่ 1.2 รักแรกเจ็ดปีก่อน“เชิญค่ะ”ภูริตผายมือเชิญให้แฟนสาวเข้ามาในห้อง หลังจากตกลงกันแล้วว่าคืนนี้หล่อนจะมาค้างกับเขา คบกันมานานก็จริงหากแต่ไม่เคยมีความสัมพันธ์เกินเลยสักครั้งเดียว เต็มที่ก็ได้แค่จูบกันเหมือนแฟนทั่วไปทว่าวันนี้เป็นวันครบรอบหนึ่งปีที่ได้คบกัน หลังไปฉลองด้วยดินเนอร์ในร้านสุดหรูที่ชายหนุ่มเป็นคนออกเงินเองทั้งหมด ปาริตาก็ตั้งใจจะก้าวหน้ากับเขาไปอีกขั้นจึงตัดสินใจมานอนค้างด้วยคนตัวเล็กก้าวเข้ามาในห้องคอนโดฯ หรูใจกลางเมืองเชียงใหม่ที่เพิ่งสร้างเสร็จได้ไม่นาน และที่นี่คือที่พักของเขา ซึ่งบ่งบอกถึงฐานะร่ำรวยของเจ้าของห้องได้เป็นอย่างดี แน่นอนว่าต่างกับหญิงสาวราวฟ้ากับเหว“ห้องสวยมากเลยนะคะ”“แต่พี่ว่าริตาสวยกว่าอีกนะคะ”เขาเอ่ยชม ในสายตาของภูริตไม่มีอะไรสวยถูกใจไปกว่าหญิงสาวตรงหน้าอีกแล้ว คนถูกชมยิ้มเขิน แก้มขาวแดงปลั่ง หัวใจยังเต้นแรงเสมอเวลาถูกแฟนหนุ่มรุกใส่มองจากห้องนี้เห็นวิวเชียงใหม่ยามค่ำคืนแจ่มชัดโดยเฉพาะช่วงหน้าร้อน รถบนถนนไม่ได้แน่นขนัดอย่างในเมืองหลวงแต่ก็มีพอให้มองเห็น ภูริตเดินตามมายืนซ้อนที่ด้านหลังก่อนโอบกอดหล่อนไว้ในอ้อมแขน“ชอบมั้ยคะ”“ชอบค่ะ พี่ภูนี่น
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 2.1 แสงสว่างรำไร
บทที่ 2.1 แสงสว่างรำไร“ผมรู้แล้วน่า ไม่ต้องมายุ่งจะได้มั้ย ถึงคุณจะเป็นเมียพ่อผม แต่ก็ไม่ใช่แม่ของผม ช่วยอยู่ในที่ของตัวเองด้วย!”ภูริตเอ่ยกับปลายสายอย่างหัวเสียอยู่ตรงระเบียงห้อง ปาริตายืนมองจากด้านในอย่างเป็นห่วง ปกติแล้วอีกฝ่ายจะเป็นคนใจเย็นและเป็นสุภาพบุรุษราวกับพ่อพระมาโปรด นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้เห็นเขามีท่าทีอย่างนี้เผลอแป๊บเดียวก็จะครบสองปีที่เป็นแฟนกันแล้ว เท่ากับว่าหญิงสาวย้ายมาอยู่กับแฟนหนุ่มได้เกือบปีแล้วสินะ ปกติแล้วเธอจะเช่าหอมหาวิทยาลัยอยู่ด้วยราคาค่อนข้างถูกและอยู่ใกล้ทำให้ไม่ต้องเสียค่ารถเดินทางเวลาไปเรียน บ้านของปาริตาอยู่ต่างอำเภอจึงไม่สะดวกที่จะกลับไปนอนบ้านทุกคืนการย้ายมาอยู่กับเขาจึงช่วยประหยัดรายจ่ายไปได้มากโข ไม่ว่าจะเป็นค่าเช่าห้อง ค่ากิน ค่าอยู่ ไปจนถึงค่าเดินทางเพราะภูริตออกให้ทั้งหมด อีกทั้งเขายังมีรถยนต์ของตนเองในการขับไปเรียนและรับส่งหล่อนอีกด้วยครืด…“อ้าวริตา มายืนอยู่ตรงนี้นานหรือยังคะ”เขาตรงเข้ามากอดหอมหล่อนด้วยความรัก ภูริตยังคงเสมอต้นเสมอปลายไม่เคยเปลี่ยน วันแรกที่คบกันเคยแสดงออกว่ารักเธอมากอย่างไร วันนี้ก็ยังแสดงออกอย่างนั้น“ริตาแค่จะมาตามพี
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 2.2 แสงสว่างรำไร
บทที่ 2.2 แสงสว่างรำไรกลับมาปัจจุบันปาริตาเดินลงจากรถเมล์ในสภาพแก้มบวมแดงเล็กน้อยจากการถูกตบ ในมือกำเงินค่าจ้างสามร้อยบาทของวันนี้เอาไว้แน่น ตลอดทางเอาแต่นึกถึงความทรงจำแสนวิเศษนั้นเพื่อรักษาใจที่บอบช้ำของตนเองในวันนี้หญิงสาวเข้ามาในซอยเล็ก ๆ แหล่งชุมชนแออัดซึ่งราคาไม่แพงและพอจะหาจ่ายไหว ผู้คนแถวนี้มีแต่พวกหาเช้ากินค่ำเหมือนกันไปจนถึงกลุ่มคนที่ถูกเรียกว่า ‘ชาวสลัม’ จะรวมตัวกันอยู่ในนี้ ผู้หญิงส่วนใหญ่ทำงานขายบริการเพราะรายได้ดี หาเลี้ยงตนเองได้ แกร๊ก…ปาริตาไขกุญแจเข้าบ้าน นั่งลงบนโซฟามือสองเก่า ๆ ที่ใช้เวลาหลายเดือนกว่าจะเก็บเงินซื้อมาได้ เธอหันไปเปิดลิ้นชักข้าง ๆ แล้วหยิบกล่องคุกกี้ที่เอามาทำเป็นกระปุกออมสินออกมา ก่อนเปิดออกเพื่อใส่เงินค่าจ้างของวันนี้ลงไปมีเงินอัดแน่นอยู่จำนวนไม่น้อย แต่มันก็ยังไม่มากพอเท่าที่หล่อนต้องการ ไม่ว่าจะทำงานอย่างหนักสักแค่ไหน เงินที่มีอยู่น้อยนิด ก็เพิ่มขึ้นมาวันละเพียงเล็กน้อยเท่านั้น‘ถ้ามีเงินมากพอ ผมก็สามารถหาคนช่วยวิ่งเต้นเอาพี่สาวคุณออกจากคุกได้ คุณมีเงินมากขนาดนั้นไหมล่ะ?’คำพูดของเจ้าหน้าที่คนหนึ่งยังคงย้ำเตือนเธออยู่ทุกครั้งเมื่อเริ่มรู้สึก
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 3.1 รักอย่างเดียวไม่พอ
บทที่ 3.1 รักอย่างเดียวไม่พอหกปีก่อน[รักกันหวานชื่นมันก็ดีอยู่หรอก พี่ดีใจด้วยเพราะจากที่เคยเจอเขาดูเป็นคนใช้ได้เลยทีเดียว ท่าทางเขายังรักแกมากอีกต่างหาก]ปาริฉัตรพูดด้วยน้ำเสียงมีความสุข เมื่อน้องสาวโทรมาหาหลังจากไม่ได้คุยกันมาหลายอาทิตย์“แต่ความรักอย่างเดียวมันก็ไม่พอหรือเปล่าพี่ฉัตร เราทุกคนต้องโตขึ้นทุกวัน การคิดเรื่องอนาคตเป็นสิ่งสำคัญมากนะ”น้ำเสียงของปาริตาไม่ค่อยสู้ดีเท่าไหร่ ราวกับหล่อนมีเรื่องหนักใจให้คิด คนตัวเล็กถอนหายใจ นึกถึงสิ่งที่ภูริตเอ่ยกับตนก่อนหน้านี้ที่มหาวิทยาลัย‘คือว่าพี่…ตัดสินใจจะไม่ไปเรียนต่อเมืองนอกแล้วนะ พี่จะอยู่ที่นี่กับริตา’‘มันก็ใช่ แต่ไม่เห็นเป็นไรเลย พี่อยากรอให้ริตาเรียนจบก่อนแล้วค่อยบินไปพร้อมกัน ถึงตอนนั้นค่อยเรียนก็ยังไม่สาย’[แกพูดเหมือนอยู่กับเขาจะไม่มีอนาคตอย่างงั้นแหละ บ้านคุณภูรวยจะตายไปไม่ใช่เหรอ อีกหน่อยแต่งงานกันก็สบายมีเงินใช้ไปทั้งชาติแล้ว]คำพูดของพี่สาวไม่ได้ทำให้หล่อนสบายใจขึ้นแม้แต่นิดเดียว การที่เขาคิดจะขัดคำสั่งครอบครัวไม่ไปเรียนต่อเพื่อจะอยู่กับหล่อนคงไม่ใช่การตัดสินใจที่ถูกเท่าไหร่ดีไม่ดีอาจถูกตัดออกจากกองมรดกเสียด้วยซ้ำ“ช
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 3.2 รักอย่างเดียวไม่พอ
บทที่ 3.2 รักอย่างเดียวไม่พอ“ฉันนึกว่าคุณล้มเลิกข้อเสนอไปแล้ว”[ยังหรอก ข้อเสนอยังมีผลอยู่เสมอถ้าเธอตอบรับ วันนี้คุณภูกลับมาที่บ้าน บอกกับคุณพ่อของเขาว่าจะยังไม่ไปเรียนต่อจนกว่าแฟนจะเรียนจบแล้วจะไปพร้อมกัน รู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น…]สีหน้าของปาริตาเต็มไปด้วยความกังวล หล่อนไม่คิดว่าชายหนุ่มจะด่วนตัดสินใจเร็วถึงขนาดบอกกับทางบ้านแล้วอย่างนี้[คุณ ‘ภูผา’ โกรธมาก ขู่จะตัดเขาออกจากกองมรดก ถ้าเธอหวังจะรวยทางลัดด้วยการเป็นเมียของคุณภูละก็…เลิกคิดไปได้เลย เพราะเธอจะได้ไปแค่ตัวกับหัวใจเขาเท่านั้น แต่เงินทุกบาททุกสตางค์จะไม่มีวันเป็นของเธอ]“ข้อเสนอที่คุณเคยบอกเอาไว้ แน่ใจใช่มั้ยว่าฉันจะได้ทุกอย่างตามนั้น”ปาริตาถามย้ำเพื่อความมั่นใจ ได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอมาจากปลายสาย[แน่นอน ทั้งเรื่องนั้นและเงินห้าแสนจะเป็นของเธอทันทีหากยอมทำตามข้อตกลง เพื่ออนาคตของคุณภูและเพื่อผลประโยชน์ของเธอเองด้วย วินวินทั้งสองฝ่าย รีบตัดสินใจเสียล่ะ ถ้าคุณภูจัดการยกเลิกทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยเมื่อไหร่ ข้อเสนอนี้เป็นอันยกเลิก!]“เข้าใจแล้ว วันอาทิตย์นี้ไปเจอกันที่ร้านเดิมค่ะ แล้วอย่าลืมเอาเงินห้าแสนของฉันมาด้วย”หญิงสาวพูดช
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 4.1 แก้แค้น
บทที่ 4.1 แก้แค้นบริกรผู้ชายที่ทำงานด้วยกันตรงเข้ามาช่วยดึงหญิงสาวขึ้นจากสระ หัวหน้าที่มาเห็นทุกอย่างเข้าพอดีจึงรีบขอโทษขอโพยแขกทุกคนที่ทำให้ต้องตื่นตกใจ ปาริตาหันไปมองชายหนุ่มด้วยความไม่พอใจ หล่อนมั่นใจมากว่าเขาจงใจปล่อยมือออกเพื่อให้ตนเองตกลงไปในสระ!ภูริตมองตามหญิงสาวไปจนลับสายตา หล่อนถูกพาเข้าไปในห้องพักพนักงานเขาจึงตามไปต่อไม่ได้ คนตัวสูงกำหมัดแน่นก่อนค่อย ๆ คลายเนกไทเล็กน้อยเพราะรู้สึกเหมือนหายใจไม่ออก“ยัยนั่น…”ชายหนุ่มกัดฟันแน่น ความทรงจำสุดท้ายที่มีกับผู้หญิงคนนั้นไม่เคยเลือนรางไปจากใจแม้เวลาจะผ่านมานานถึงหกปีแล้วก็ตาม‘เราเลิกกันเถอะค่ะ ริตาเคยคิดว่าตัวเองโชคดีที่จะได้เป็นแฟนคนรวย ๆ ไม่ต้องทนลำบากเหมือนที่ผ่านมา แต่คิดไม่ถึงเลยว่าพี่จะโง่ทิ้งมรดกมากมายแบบนั้นเพื่อบูชาความรักบ้าบอนี่ ตื่นเถอะค่ะ ความรักมันกินไม่ได้ เงินต่างหากที่สำคัญ!’ทั้งที่เคยคิดว่าเรื่องของหล่อน..เป็นแค่อดีตที่ไม่คิดจะจดจำอีกต่อไปแล้ว ทว่าพอได้กลับมาเจอปาริตาอีกครั้ง บาดแผลใหญ่ในใจที่ภูริตเพียงแค่ปิดผนึกมันเอาไว้แต่ไม่เคยหายไปไหน.....ก็พังประตูที่ปิดตายนั้นออกมา“บ้าจริง!”ภูริตสบถออกมาเบา ๆ เรื่องนี้
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 4.2 แก้แค้น
บทที่ 4.2 แก้แค้นด้านภูริตเขายังไม่เลิกครุ่นคิดเรื่องของปาริตาแม้จะผ่านมาหลายวันแล้วหลังจากได้เจอกันโดยบังเอิญ ความแค้นที่รอวันชำระตลอดหกปีพร้อมจะปะทุได้ทุกเมื่อ คิดไม่ถึงเลยว่าหลังกลับมาประเทศไทยได้ไม่นานก็จะเจอกับหล่อนรวดเร็วแบบนั้น ทั้งที่คิดว่าเธออาจแต่งงานกับผู้ชายรวย ๆ ที่ไหนไปแล้วนั่นสิ แต่งงาน?“หรือจะแต่งงานแล้ว”ชายหนุ่มพึมพำกับตนเองภูริตกลับมาไทยเพื่อจัดการเรื่องงานศพของบิดาที่เสียชีวิตลง รวมถึงเรื่องมรดกต่าง ๆ และธุรกิจของบิดา ตั้งแต่เมื่อสามปีก่อน ทว่าก่อนหน้านี้เขาเดินทางตลอด เพิ่งตัดสินใจปักหลักถาวรเมื่อปลายปีก่อน เพราะธุรกิจที่เขาก่อร่างสร้างขึ้นเองเริ่มไปได้สวย ภูริตเปิดผับมากมายกระจายอยู่ทั่วประเทศ รวมถึงเปิดบ่อนเล็ก ๆ สำหรับลูกค้าที่ต้องการเล่นสนุกก๊อกก๊อกก๊อก“เข้ามา”เสียงทุ้มอนุญาต ‘สิธา’ ลูกน้องคนสนิทที่คอยช่วยงานเขาทุกอย่าง เขาเดินเข้ามาพร้อมเอกสารที่ชายหนุ่มกำลังรออยู่“เรื่องที่เจ้านายให้ไปสืบ ได้แล้วครับ”“จริงเหรอ ส่งมาสิ”สิธาส่งเอกสารให้ คนตัวสูงรับไปเปิดอ่าน และสิ่งแรกที่ชายหนุ่มสนใจก็คือสถานภาพของหล่อน เมื่อเห็นว่ายังไม่ได้แต่งงานก็รู้สึกโล่งใจ ก่อ
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status