หวงรักเมียบำเรอ #ภูริตา LoveSick / NC25+

หวงรักเมียบำเรอ #ภูริตา LoveSick / NC25+

last updateDernière mise à jour : 2025-08-08
Par:  Queenie P.Complété
Langue: Thai
goodnovel18goodnovel
Notes insuffisantes
101Chapitres
4.0KVues
Lire
Bibliothèque

Partager:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

เมื่อโชคชะตา..เหวี่ยงคนที่เหมือนตายจากกันไปแล้วให้วนกลับมา การแก้แค้นจึงเริ่มขึ้น เรื่องย่อ เมื่อโชคชะตาพลิกผันนำพา ‘ภูริต’ นักธุรกิจหนุ่มไฟแรง เพลย์บอยตัวพ่อ ที่เบื้องหลังเต็มไปด้วยบาดแผลในอดีต ให้หวนกลับมาพบกับ ‘ปาริตา’ รักแรกของเขาที่หายไปอย่างไร้ร่องรอยนานถึงหกปี หญิงสาวผู้เคยฝากทั้งความทรงจำแสนหวานและความเจ็บปวดเจียนตาย กลับมาปรากฏตัวในงานเลี้ยงหรูในฐานะพนักงานเสิร์ฟ ในอดีต..ปาริตาคือหญิงสาวที่ภูริตรักจนหมดใจ ทว่าทุกอย่างต้องจบลงเพียงเพราะเธอเลือกที่จะทิ้งเขาไปเพราะเงิน.. รวมทั้งข่าวลือที่ว่า เธอนอกใจเขา! เหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้ภูริตแตกสลาย ปางตาย... ความเจ็บปวดเหล่านั้นเกาะกินใจจนกลายเป็น ‘ความแค้น’ รอวันเอาคืน เมื่อได้หวนกลับมาพบกันอีกครั้ง เขาจึงไม่ลังเลที่จะใช้ความแค้นทวงคืนทุกอย่างที่เคยสูญเสียไป และดึงเธอเข้ามาในวังวนของเขาด้วยเงื่อนไขอันโหดร้าย... "เธอจะต้องชดใช้ในฐานะนางบำเรอของเขา"

Voir plus

Chapitre 1

บทนำ 1 แรกรัก

เดือนมิถุนายนสภาพกรุงเทพมหานคร เมืองหลวงของประเทศไทยในเขตใกล้เส้นศูนย์สูตร ในช่วงค่ำคืนที่ผ่านของเมื่อวานฝนตกลงมาอย่างหนักต่อเนื่องจนถึงเช้าวันนี้ เป็นธรรมดาของทุกๆ ปีที่ฤดูฝนที่ลากยาวไปถึงเดือนตุลาคม ถ้าสภาพแปรปรวนพายุเขานั้นก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง แต่ว่าวันนี้อากาศเย็นสบายเหมาะกับการหลับนอนเป็นอย่างยิ่งในเช้าวันอาทิตย์ ซึ่งเป็นวันหยุดปกติของสัปดาห์

ชายหนุ่มร่างสูงและหนาสมส่วน เขานั้นสูงถึงสองร้อยสิบถือว่าสูงกว่ามาตรฐานชายไทยไปมาก โครงหน้ารูปเรียว คิ้วหนา นัยน์ตาสีน้ำตาลไหม้ จมูกโด่งเป็นสันได้รูปสวย ริมฝีปากหนา และยังมีผิวขาวอมชมพูบ่งบอกถึงสุขภาพดี เขานั่งเปลือยเปลือยเปล่าอยู่บนเตียงกว้าง ในมือหนาขาวขวาถือแก้วบรั่นดีสีทองเข้มที่อยู่ก้นแก้ว ทอดสายตามองหญิงสาวใบหน้าสวยมีดีกรีเป็นนางแบบแนวหน้า เธอนั้นสวมเพียงจีสตริงสีแดงสดลายลูกไม้บางจนเห็นกลีบร่องอวบอูมของเธอ รองเท้าแบรนด์ส้นสูงสีดำพื้นล่างของรองเท้าสีแดงที่ปลายแหลมสูงถึงสี่นิ้ว อีกทั้งเธอริมฝีปากสีนู๊ดเผยรอยยิ้มให้เขา นัยน์ตาช่างเร่าร้อนสุดแสนจะยั่วยวนปลุกปั่นอารมณ์ให้เกิดกำหนัดโดยไม่ยาก แต่ทว่าเขากลับไม่ค่อยมีอารมณ์เท่าไหร่ หรือว่าตัวเองเครียดจากเรื่องงานมากจนเกินไป ถึงรู้สึกไม่ค่อยมีอารมณ์ หรือไม่ก่อนหน้านี้เขานอนกับผู้หญิงไปแล้วสี่คน ซึ่งพวกเธอนอนอยู่บนโซฟา บนพื้นและบนเตียงข้างๆ เขาอีกหนึ่งคน

“เหม คุณเป็นอะไรหรือเปล่า” หญิงสาวเอ่ยถามด้วยความสงสัย

“ไม่มีอะไร” เหมราชเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเรียบ แล้วหยิบขวดโหลคริสตัลปากบานที่มีบรั่นดีครึ่งขวดเทใส่แก้วเหล้า เธอนั่งลงบนเตียง ตรงขาของเขาที่ชันข้างหนึ่ง อีกข้างหนึ่งเหยียดตรง เธอส่งสายตาเป็นประกายออดอ้อนเขา

“ให้น้ำหวานเอาน้ำออกให้นะคะ” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบากระเส่าโทนต่ำ มือเรียวของเธอจับดุ้นใหญ่และยาวที่มือเรียวของเธอกำไม่มิด เธอใช้มือเรียวปัดผมหนายาวไปถึงก้นที่ปิดใบหน้าปัดไปยังด้านขวา เธอก้มเลียหัวดุ้นของเขา ในขณะเดียวกันเธอใช้มือรูดขึ้นลงบนดุ้นที่ยังไม่แข็งตัวด้วยซ้ำ เธอจึงเลียตั้งแต่หัวจรดโคลนดุ้นช้าๆ ขึ้นลงเพื่อกระตุ้นอารมณ์ของเขาให้ตื่นตัว แล้วใช้ปากเลียหัวอีกครั้ง เธอดูดเลียดุ้นปากครอบครองไปด้วย จนกระทั่งเขาร้องครางในลำคอ ใช้มือหนากดหัวเธอลงบนดุ้นของเขาเกือบสุดลำ หญิงสาวที่นอนหลับอยู่ข้างๆ เขาลืมตาขึ้นมามองเพื่อนร่วมเตียงกับเขา ซึ่งเป็นนางแบบในวงการเดียวกัน ใบหน้าของเธอดูคมสวย อกของเธออวบอิ่มจากการศัลยกรรมเต้านมทำให้ดูอวบอิ่มเซ็กซี่ เธอใช้ริมฝีปากซอกไซ้ลำคอของเขา มือเรียวอีกข้างลูบไล้อกแกร่งที่อุดมไปด้วยซิกแพคหนา

น้ำหวานเงยหน้าขึ้นมองเหมราชและเพื่อนของเธอที่กำลังยั่วยวนเล้าโลมเขาอยู่ เธอหยิบถุงยางที่ยังไม่ใช่ที่อยู่บนโต๊ะข้างเตียง แกะห่อถุงยางออก แล้วเอาถุงยางสวมใส่ลงบนดุ้นของเขา เธอดึงเชือกด้านขวาและด้านซ้ายของจีสตริงออก แล้วขยี้กลีบร่องหนักๆ แล้วหย่อนกลีบร่องช้าๆ ลงบนดุ้นของเขา

“อึก...อ๊ะ...ฮึก...อือ...อ๊า...อ๊ะ!!!” น้ำหวานร้องครางกระเส่าด้วยความหวาดเสียวไปจนถึงท้องน้อยของเธอ ทั้งที่สอดเข้ามายังไม่ถึงครึ่งด้วยซ้ำ

“ใส่ไปให้หมดเดี๋ยวนี้” เหมราชเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเรียบ เหมือนกับออกคำสั่งมากกว่า หญิงสาวที่โลมเลียเหมราชอยู่หยุดชะงัก เพราะน้ำเสียงของเขา

“อึก...อื้อ...อ่า...อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ...อื้อ...!!!” น้ำหวานร้องครางกระเส่าแทบขาดใจ เพราะเธอสวมกลีบร่องจนสุดลำทั้งที่มันยังไม่ขยายเต็มที่ด้วยซ้ำ มันกลับทำให้เธอเสียวจนแทบขาดใจ

“ยูกิ ทำต่อสิ” เหมราชเอ่ยบอกหญิงสาวที่ชื่อยูกิที่เล้าโลมเขาอยู่เลียดูดและดูดหัวนมของเขา เหมราชมองน้ำหวานไม่ค่อยสบอารมณ์นัก เธอขมิบร่องใส่เขามันไม่ทำให้เขารู้สึกเสียวแต่อย่างใด มันกลับทำให้เขาหงุดหงิดมากกว่า อีกทั้งเสียงครางกระเส่าของเธอไม่ได้กระตุ้นอารมณ์เขาแต่อย่างใด เขาจึงพลิกลำตัวเธอลงมาข้างล่าง

“เลิกร้องเสียงครวญครางได้แล้ว มันน่าหนวกหู!!!” เหมราชเอ่ยด้วยน้ำเสียงดุดันทำให้หญิงสาวรู้สึกหวาดกลัวกับคำพูดของเขา อีกทั้งเขาตอกใส่กลีบร่องของเธออย่างหนักหน่วง เธอใช้มือเรียวปิดปากไม่ให้เสียงครางเล็ดลอดออกมาแต่อย่างใด เขารู้สึกว่ามันน่าหงุดหงิดเกินไป ไม่รู้เพราะทำไมถึงรู้สึกไม่ค่อยสบอารมณ์แบบนี้ หรือว่าเขาจะมีเซ็กส์มากเกินความจำเป็น

ในหนึ่งสัปดาห์เขาต้องมีเซ็กซ์ไม่ต่ำกว่าสามวัน แต่ละครั้งเขาจะเรียกหญิงสาวจากไนต์คลับมานอนด้วย หรือไม่ก็เป็นดาราหรือนางแบบมานอน ทำรอบได้ทั้งคืนจนถึงรุ่งเช้า บางครั้งสามวันสี่วันติดต่อกันก็ยังมี จนหญิงสาวหมดสติไปขณะที่ยังมีเซ็กส์กันอยู่

..........................................

ตอนแรกมาแล้ว!!! สนุกไหมคะ

ตอนแรกขอเอาพี่เหมราชมาเสิร์ฟก่อนนะ ตอนต่อไปได้เจอน้องอิงฟ้าแน่นอน

ทุกคนนิยายเรื่องนี้มีตัวละครหลักๆ มีประมาณสองตัวละคร คือ เหมราชและอิงฟ้า อาจมีตัวละครออกมาเรื่อยๆ และเนื้อหาเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ ไปตามบริบทของตัวละครเช่นกันความแซ่บจะปะทุทุก EP

ไรท์ชอบอ่านคอมเม้นท์ของทุกๆ ท่าน อย่าลืมคอมเม้นท์ด้วยนะคะ

เม้นท์แล้ว อย่าลืมกดหัวใจให้ด้วยนะ

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Dernier chapitre

Plus de chapitres
Pas de commentaire
101
บทนำ 1 แรกรัก
บทนำ 1 แรกรักภายในงานเปิดตัวโรงแรมของนักธุรกิจดังระดับประเทศ ‘ภูริต โสภณวัชร’ ในชุดสูทแพงระยับกำลังยืนจิบแชมเปญคุยกับเพื่อนซี้อย่างออกรสออกชาติด้วยไม่ได้เจอกันนานพอสมควร เพราะแต่ละคนต่างก็มีงานยุ่งกันทั้งนั้น กว่าจะหาเวลาเจอกันได้แต่ละครั้งจึงเป็นเรื่องยาก“นึกว่าจะไม่ได้เจอพี่เสียแล้ว”เสียงห้าวคล้ายกับจะหาเรื่องมากกว่าสนทนากันแบบคนปกติของ ‘ธันวา’ ดังขึ้น ในมือถือแก้วน้ำสีอำพันมากกว่าจะเป็นแชมเปญ“ได้เจอกันสักทีนะ ไหนตอนแรกบอกว่าไม่ว่างมาไง”“ผมเปลี่ยนใจน่ะ อยากเจอพี่ด้วย สบายดีนะครับ”ชายหนุ่มพยักหน้า เขากับธันวาเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องมหาวิทยาลัยเดียวกัน เคยมีเรื่องให้ต้องช่วยเหลือกันไว้ก็เลยสนิทสนมกันมาตั้งแต่ตอนนั้น“จริงสิ ฉันจะแนะนำให้รู้จัก”ธันวามองเลยไปด้านหลังเขา ภูริตไม่ได้มาเพียงลำพังแต่ยังพาชายหนุ่มหน้าตาดีอีกคนมาด้วย“นี่คุณ ‘เควิน’ เพื่อนของฉัน เรารู้จักกันสมัยที่ฉันไปเรียนต่อที่ออสเตรเลีย อายุเขามากกว่าและฉันก็นับถือเขาเป็นพี่ชายคนหนึ่ง เพราะอย่างนั้นเขาถือเป็นพี่นายด้วย”“ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผมชื่อธันวา”เควินยิ้มแย้มตอบกลับ เขาได้ยินเรื่องของธันวาจากภูริตมาบ้าง เพียง
Read More
บทนำ 2 แรกรัก
บทนำ 2 แรกรักหกปีก่อน“อ้าม…”ภูริต..ในวัยยี่สิบสองปีกำลังอ้าปากกินผลไม้ที่แฟนสาวรุ่นน้องนามว่า..ปาริตา ป้อนให้ด้วยใบหน้ามีความสุขแบบสุด ๆ เขาเชื่อ..ของเขาคนเดียวว่าบนโลกนี้ตนเองคือคนที่ความสุขที่สุดในโลกแล้วเพราะอะไรน่ะเหรอ ?เพราะชายหนุ่มมีแฟนที่ชื่อว่าปาริตา ดาวคนสวยปีสองของคณะบริหารฯ อย่างไรล่ะ แน่นอนว่ามีแต่คนอิจฉาเขาเต็มไปหมด แต่ถึงอย่างนั้นฝ่ายชายหนุ่มเองก็ไม่ได้น้อยหน้า เพราะมีดีกรีเป็นถึงเดือนคณะวิศวะฯ ทั้งสองจึงกลายเป็นคู่รักที่ทุกคนขนานนามให้ว่า ‘กิ่งทองใบหยก’ อย่างแท้จริง“โอ๊ย ตาจะบอด หวานจนน้ำตาลเรียกพี่แล้วครับพี่”ธันวาเอ่ยแซวเมื่อทนนั่งมองสายตาหวานฉ่ำของภูริตที่มองปาริตามาพักใหญ่แล้ว หนำซ้ำยังเอาแต่ออดอ้อนให้เธอคอยป้อนนู่นป้อนนี่เหมือนเด็กน้อยกินอะไรเองไม่เป็น“พูดมาก ทนไม่ได้ก็ไปหาแฟนบ้างไป๊”“โหพี่ แฟนนะไม่ใช่ผักใช่ปลา จะได้หาเจอง่าย ๆ ตามตลาด”ปาริตาหัวเราะเล็กน้อยในความคิดของธันวา เขาเป็นรุ่นน้องของแฟนหนุ่มที่อายุเท่ากันกับเธอ แม้จะไม่ได้สนิทกับหล่อนเป็นพิเศษ แต่ก็เจอกันอยู่เรื่อย ๆ ด้วยภูริตกับธันวาค่อนข้างสนิทกัน“จริงสิ เรื่องไปเรียนต่อต่างประเทศที่พี่เคยบอกร
Read More
บทที่ 1.1 รักแรก
บทที่ 1.1 รักแรกหกปีต่อมา“ริตา! ไม่เห็นหรือไงว่าตรงนี้มันสกปรกแค่ไหน ตอนเช็ดได้ใช้ตามองบ้างหรือเปล่า หรือมัวแต่เอาลูกตาไปมองผัวชาวบ้าน!”เสียงแปดหลอดของ ‘เจ๊ขวัญ’ เมียเจ้าของร้านข้าวมันไก่ที่หญิงสาวมารับจ๊อบเป็นพนักงานจิปาถะ หรือพูดง่าย ๆ คือเบ๊ที่ทำตั้งแต่สากกะเบือยันเรือรบ ไม่ว่าจะเป็นปัด กวาด เช็ด ถูร้านไปจนถึงล้างจานและเสิร์ฟอาหารหล่อนจำเป็นต้องกล้ำกลืนฝืนทนทำต่อไป แม้จะต้องฟังถ้อยคำดูถูกจากเจ๊ขวัญมากมายก็ตาม คนที่เรียนไม่จบและไร้วุฒิการศึกษาสูง ๆ ไม่ได้มีงานดี ๆ รองรับมากมายนัก“จะเช็ดให้ใหม่เดี๋ยวนี้แหละจ้ะเจ๊”เธอตอบเสียงเบา ก้มหน้าก้มตาทำตามคำสั่งต่อไปด้วยจำเป็นต้องใช้เงินมาก อะไรที่มองข้ามได้ หญิงสาวก็จะมองข้ามมันไปเพื่อให้วันเวลาเลวร้ายพวกนี้ผ่านพ้นไปอีกวันเจ๊ขวัญยืนจิกตามองหล่อนอยู่ครู่เดียวก็มีสายเรียกเข้าในมือถือจึงปลีกตัวไปคุยธุระ คนตัวเล็กมองตามแล้วได้แต่ถอนหายใจด้วยความโล่งอก การถูกจ้องแบบกดดันสร้างความกังวลให้ไม่น้อย ทำเอามือไม้แข็งจนเกือบทำงานไม่ได้หมับ!คล้อยสายตาเจ๊ขวัญไปได้ไม่ทันเท่าไหร่ ปาริตาก็ถูกจู่โจมกอดจากด้านหลังด้วยฝีมือของ ‘เฮียฮง’ เจ้าของร้านหรือพูดใ
Read More
บทที่ 1.2 รักแรก
บทที่ 1.2 รักแรกเจ็ดปีก่อน“เชิญค่ะ”ภูริตผายมือเชิญให้แฟนสาวเข้ามาในห้อง หลังจากตกลงกันแล้วว่าคืนนี้หล่อนจะมาค้างกับเขา คบกันมานานก็จริงหากแต่ไม่เคยมีความสัมพันธ์เกินเลยสักครั้งเดียว เต็มที่ก็ได้แค่จูบกันเหมือนแฟนทั่วไปทว่าวันนี้เป็นวันครบรอบหนึ่งปีที่ได้คบกัน หลังไปฉลองด้วยดินเนอร์ในร้านสุดหรูที่ชายหนุ่มเป็นคนออกเงินเองทั้งหมด ปาริตาก็ตั้งใจจะก้าวหน้ากับเขาไปอีกขั้นจึงตัดสินใจมานอนค้างด้วยคนตัวเล็กก้าวเข้ามาในห้องคอนโดฯ หรูใจกลางเมืองเชียงใหม่ที่เพิ่งสร้างเสร็จได้ไม่นาน และที่นี่คือที่พักของเขา ซึ่งบ่งบอกถึงฐานะร่ำรวยของเจ้าของห้องได้เป็นอย่างดี แน่นอนว่าต่างกับหญิงสาวราวฟ้ากับเหว“ห้องสวยมากเลยนะคะ”“แต่พี่ว่าริตาสวยกว่าอีกนะคะ”เขาเอ่ยชม ในสายตาของภูริตไม่มีอะไรสวยถูกใจไปกว่าหญิงสาวตรงหน้าอีกแล้ว คนถูกชมยิ้มเขิน แก้มขาวแดงปลั่ง หัวใจยังเต้นแรงเสมอเวลาถูกแฟนหนุ่มรุกใส่มองจากห้องนี้เห็นวิวเชียงใหม่ยามค่ำคืนแจ่มชัดโดยเฉพาะช่วงหน้าร้อน รถบนถนนไม่ได้แน่นขนัดอย่างในเมืองหลวงแต่ก็มีพอให้มองเห็น ภูริตเดินตามมายืนซ้อนที่ด้านหลังก่อนโอบกอดหล่อนไว้ในอ้อมแขน“ชอบมั้ยคะ”“ชอบค่ะ พี่ภูนี่น
Read More
บทที่ 2.1 แสงสว่างรำไร
บทที่ 2.1 แสงสว่างรำไร“ผมรู้แล้วน่า ไม่ต้องมายุ่งจะได้มั้ย ถึงคุณจะเป็นเมียพ่อผม แต่ก็ไม่ใช่แม่ของผม ช่วยอยู่ในที่ของตัวเองด้วย!”ภูริตเอ่ยกับปลายสายอย่างหัวเสียอยู่ตรงระเบียงห้อง ปาริตายืนมองจากด้านในอย่างเป็นห่วง ปกติแล้วอีกฝ่ายจะเป็นคนใจเย็นและเป็นสุภาพบุรุษราวกับพ่อพระมาโปรด นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้เห็นเขามีท่าทีอย่างนี้เผลอแป๊บเดียวก็จะครบสองปีที่เป็นแฟนกันแล้ว เท่ากับว่าหญิงสาวย้ายมาอยู่กับแฟนหนุ่มได้เกือบปีแล้วสินะ ปกติแล้วเธอจะเช่าหอมหาวิทยาลัยอยู่ด้วยราคาค่อนข้างถูกและอยู่ใกล้ทำให้ไม่ต้องเสียค่ารถเดินทางเวลาไปเรียน บ้านของปาริตาอยู่ต่างอำเภอจึงไม่สะดวกที่จะกลับไปนอนบ้านทุกคืนการย้ายมาอยู่กับเขาจึงช่วยประหยัดรายจ่ายไปได้มากโข ไม่ว่าจะเป็นค่าเช่าห้อง ค่ากิน ค่าอยู่ ไปจนถึงค่าเดินทางเพราะภูริตออกให้ทั้งหมด อีกทั้งเขายังมีรถยนต์ของตนเองในการขับไปเรียนและรับส่งหล่อนอีกด้วยครืด…“อ้าวริตา มายืนอยู่ตรงนี้นานหรือยังคะ”เขาตรงเข้ามากอดหอมหล่อนด้วยความรัก ภูริตยังคงเสมอต้นเสมอปลายไม่เคยเปลี่ยน วันแรกที่คบกันเคยแสดงออกว่ารักเธอมากอย่างไร วันนี้ก็ยังแสดงออกอย่างนั้น“ริตาแค่จะมาตามพี
Read More
บทที่ 2.2 แสงสว่างรำไร
บทที่ 2.2 แสงสว่างรำไรกลับมาปัจจุบันปาริตาเดินลงจากรถเมล์ในสภาพแก้มบวมแดงเล็กน้อยจากการถูกตบ ในมือกำเงินค่าจ้างสามร้อยบาทของวันนี้เอาไว้แน่น ตลอดทางเอาแต่นึกถึงความทรงจำแสนวิเศษนั้นเพื่อรักษาใจที่บอบช้ำของตนเองในวันนี้หญิงสาวเข้ามาในซอยเล็ก ๆ แหล่งชุมชนแออัดซึ่งราคาไม่แพงและพอจะหาจ่ายไหว ผู้คนแถวนี้มีแต่พวกหาเช้ากินค่ำเหมือนกันไปจนถึงกลุ่มคนที่ถูกเรียกว่า ‘ชาวสลัม’ จะรวมตัวกันอยู่ในนี้ ผู้หญิงส่วนใหญ่ทำงานขายบริการเพราะรายได้ดี หาเลี้ยงตนเองได้ แกร๊ก…ปาริตาไขกุญแจเข้าบ้าน นั่งลงบนโซฟามือสองเก่า ๆ ที่ใช้เวลาหลายเดือนกว่าจะเก็บเงินซื้อมาได้ เธอหันไปเปิดลิ้นชักข้าง ๆ แล้วหยิบกล่องคุกกี้ที่เอามาทำเป็นกระปุกออมสินออกมา ก่อนเปิดออกเพื่อใส่เงินค่าจ้างของวันนี้ลงไปมีเงินอัดแน่นอยู่จำนวนไม่น้อย แต่มันก็ยังไม่มากพอเท่าที่หล่อนต้องการ ไม่ว่าจะทำงานอย่างหนักสักแค่ไหน เงินที่มีอยู่น้อยนิด ก็เพิ่มขึ้นมาวันละเพียงเล็กน้อยเท่านั้น‘ถ้ามีเงินมากพอ ผมก็สามารถหาคนช่วยวิ่งเต้นเอาพี่สาวคุณออกจากคุกได้ คุณมีเงินมากขนาดนั้นไหมล่ะ?’คำพูดของเจ้าหน้าที่คนหนึ่งยังคงย้ำเตือนเธออยู่ทุกครั้งเมื่อเริ่มรู้สึก
Read More
บทที่ 3.1 รักอย่างเดียวไม่พอ
บทที่ 3.1 รักอย่างเดียวไม่พอหกปีก่อน[รักกันหวานชื่นมันก็ดีอยู่หรอก พี่ดีใจด้วยเพราะจากที่เคยเจอเขาดูเป็นคนใช้ได้เลยทีเดียว ท่าทางเขายังรักแกมากอีกต่างหาก]ปาริฉัตรพูดด้วยน้ำเสียงมีความสุข เมื่อน้องสาวโทรมาหาหลังจากไม่ได้คุยกันมาหลายอาทิตย์“แต่ความรักอย่างเดียวมันก็ไม่พอหรือเปล่าพี่ฉัตร เราทุกคนต้องโตขึ้นทุกวัน การคิดเรื่องอนาคตเป็นสิ่งสำคัญมากนะ”น้ำเสียงของปาริตาไม่ค่อยสู้ดีเท่าไหร่ ราวกับหล่อนมีเรื่องหนักใจให้คิด คนตัวเล็กถอนหายใจ นึกถึงสิ่งที่ภูริตเอ่ยกับตนก่อนหน้านี้ที่มหาวิทยาลัย‘คือว่าพี่…ตัดสินใจจะไม่ไปเรียนต่อเมืองนอกแล้วนะ พี่จะอยู่ที่นี่กับริตา’‘มันก็ใช่ แต่ไม่เห็นเป็นไรเลย พี่อยากรอให้ริตาเรียนจบก่อนแล้วค่อยบินไปพร้อมกัน ถึงตอนนั้นค่อยเรียนก็ยังไม่สาย’[แกพูดเหมือนอยู่กับเขาจะไม่มีอนาคตอย่างงั้นแหละ บ้านคุณภูรวยจะตายไปไม่ใช่เหรอ อีกหน่อยแต่งงานกันก็สบายมีเงินใช้ไปทั้งชาติแล้ว]คำพูดของพี่สาวไม่ได้ทำให้หล่อนสบายใจขึ้นแม้แต่นิดเดียว การที่เขาคิดจะขัดคำสั่งครอบครัวไม่ไปเรียนต่อเพื่อจะอยู่กับหล่อนคงไม่ใช่การตัดสินใจที่ถูกเท่าไหร่ดีไม่ดีอาจถูกตัดออกจากกองมรดกเสียด้วยซ้ำ“ช
Read More
บทที่ 3.2 รักอย่างเดียวไม่พอ
บทที่ 3.2 รักอย่างเดียวไม่พอ“ฉันนึกว่าคุณล้มเลิกข้อเสนอไปแล้ว”[ยังหรอก ข้อเสนอยังมีผลอยู่เสมอถ้าเธอตอบรับ วันนี้คุณภูกลับมาที่บ้าน บอกกับคุณพ่อของเขาว่าจะยังไม่ไปเรียนต่อจนกว่าแฟนจะเรียนจบแล้วจะไปพร้อมกัน รู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น…]สีหน้าของปาริตาเต็มไปด้วยความกังวล หล่อนไม่คิดว่าชายหนุ่มจะด่วนตัดสินใจเร็วถึงขนาดบอกกับทางบ้านแล้วอย่างนี้[คุณ ‘ภูผา’ โกรธมาก ขู่จะตัดเขาออกจากกองมรดก ถ้าเธอหวังจะรวยทางลัดด้วยการเป็นเมียของคุณภูละก็…เลิกคิดไปได้เลย เพราะเธอจะได้ไปแค่ตัวกับหัวใจเขาเท่านั้น แต่เงินทุกบาททุกสตางค์จะไม่มีวันเป็นของเธอ]“ข้อเสนอที่คุณเคยบอกเอาไว้ แน่ใจใช่มั้ยว่าฉันจะได้ทุกอย่างตามนั้น”ปาริตาถามย้ำเพื่อความมั่นใจ ได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอมาจากปลายสาย[แน่นอน ทั้งเรื่องนั้นและเงินห้าแสนจะเป็นของเธอทันทีหากยอมทำตามข้อตกลง เพื่ออนาคตของคุณภูและเพื่อผลประโยชน์ของเธอเองด้วย วินวินทั้งสองฝ่าย รีบตัดสินใจเสียล่ะ ถ้าคุณภูจัดการยกเลิกทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยเมื่อไหร่ ข้อเสนอนี้เป็นอันยกเลิก!]“เข้าใจแล้ว วันอาทิตย์นี้ไปเจอกันที่ร้านเดิมค่ะ แล้วอย่าลืมเอาเงินห้าแสนของฉันมาด้วย”หญิงสาวพูดช
Read More
บทที่ 4.1 แก้แค้น
บทที่ 4.1 แก้แค้นบริกรผู้ชายที่ทำงานด้วยกันตรงเข้ามาช่วยดึงหญิงสาวขึ้นจากสระ หัวหน้าที่มาเห็นทุกอย่างเข้าพอดีจึงรีบขอโทษขอโพยแขกทุกคนที่ทำให้ต้องตื่นตกใจ ปาริตาหันไปมองชายหนุ่มด้วยความไม่พอใจ หล่อนมั่นใจมากว่าเขาจงใจปล่อยมือออกเพื่อให้ตนเองตกลงไปในสระ!ภูริตมองตามหญิงสาวไปจนลับสายตา หล่อนถูกพาเข้าไปในห้องพักพนักงานเขาจึงตามไปต่อไม่ได้ คนตัวสูงกำหมัดแน่นก่อนค่อย ๆ คลายเนกไทเล็กน้อยเพราะรู้สึกเหมือนหายใจไม่ออก“ยัยนั่น…”ชายหนุ่มกัดฟันแน่น ความทรงจำสุดท้ายที่มีกับผู้หญิงคนนั้นไม่เคยเลือนรางไปจากใจแม้เวลาจะผ่านมานานถึงหกปีแล้วก็ตาม‘เราเลิกกันเถอะค่ะ ริตาเคยคิดว่าตัวเองโชคดีที่จะได้เป็นแฟนคนรวย ๆ ไม่ต้องทนลำบากเหมือนที่ผ่านมา แต่คิดไม่ถึงเลยว่าพี่จะโง่ทิ้งมรดกมากมายแบบนั้นเพื่อบูชาความรักบ้าบอนี่ ตื่นเถอะค่ะ ความรักมันกินไม่ได้ เงินต่างหากที่สำคัญ!’ทั้งที่เคยคิดว่าเรื่องของหล่อน..เป็นแค่อดีตที่ไม่คิดจะจดจำอีกต่อไปแล้ว ทว่าพอได้กลับมาเจอปาริตาอีกครั้ง บาดแผลใหญ่ในใจที่ภูริตเพียงแค่ปิดผนึกมันเอาไว้แต่ไม่เคยหายไปไหน.....ก็พังประตูที่ปิดตายนั้นออกมา“บ้าจริง!”ภูริตสบถออกมาเบา ๆ เรื่องนี้
Read More
บทที่ 4.2 แก้แค้น
บทที่ 4.2 แก้แค้นด้านภูริตเขายังไม่เลิกครุ่นคิดเรื่องของปาริตาแม้จะผ่านมาหลายวันแล้วหลังจากได้เจอกันโดยบังเอิญ ความแค้นที่รอวันชำระตลอดหกปีพร้อมจะปะทุได้ทุกเมื่อ คิดไม่ถึงเลยว่าหลังกลับมาประเทศไทยได้ไม่นานก็จะเจอกับหล่อนรวดเร็วแบบนั้น ทั้งที่คิดว่าเธออาจแต่งงานกับผู้ชายรวย ๆ ที่ไหนไปแล้วนั่นสิ แต่งงาน?“หรือจะแต่งงานแล้ว”ชายหนุ่มพึมพำกับตนเองภูริตกลับมาไทยเพื่อจัดการเรื่องงานศพของบิดาที่เสียชีวิตลง รวมถึงเรื่องมรดกต่าง ๆ และธุรกิจของบิดา ตั้งแต่เมื่อสามปีก่อน ทว่าก่อนหน้านี้เขาเดินทางตลอด เพิ่งตัดสินใจปักหลักถาวรเมื่อปลายปีก่อน เพราะธุรกิจที่เขาก่อร่างสร้างขึ้นเองเริ่มไปได้สวย ภูริตเปิดผับมากมายกระจายอยู่ทั่วประเทศ รวมถึงเปิดบ่อนเล็ก ๆ สำหรับลูกค้าที่ต้องการเล่นสนุกก๊อกก๊อกก๊อก“เข้ามา”เสียงทุ้มอนุญาต ‘สิธา’ ลูกน้องคนสนิทที่คอยช่วยงานเขาทุกอย่าง เขาเดินเข้ามาพร้อมเอกสารที่ชายหนุ่มกำลังรออยู่“เรื่องที่เจ้านายให้ไปสืบ ได้แล้วครับ”“จริงเหรอ ส่งมาสิ”สิธาส่งเอกสารให้ คนตัวสูงรับไปเปิดอ่าน และสิ่งแรกที่ชายหนุ่มสนใจก็คือสถานภาพของหล่อน เมื่อเห็นว่ายังไม่ได้แต่งงานก็รู้สึกโล่งใจ ก่อ
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status