MasukShare
บทที่7สังเกตการณ์
Tanggal publikasi:
2026-05-12 18:09:24ดวงอาทิตย์เลื่อนขึ้นผ่านจากก้อนเมฆทีละนิดเริ่มประกายสองแสงสว่างผ่านหน้าต่างและพาดผ่านมายังร่างกายของหญิงสาวที่กำลังนอนหลับสบายอยู่แต่ก็ถูกแสงของอาทิตย์นี้แหละที่มารบกวนเวลานอนของเธอ
ติ้ด ติ้ด ติ้ด เสียงนาฬิกาปลุกเป็นสัญญาณบอกให้หญิงสาวที่นอนหลับใหลอย่างสบายให้ตื่นขึ้นมาได้แล้ว ถึงแม้ว่าหญิงสาวจะไม่อยากตื่นเลยก็ตาม แต่เธอต้องฝืนตื่นขึ้นมาเพื่อธุระส่วนตัว เพื่อที่เธอจะได้ไปทานข้าวเช้าให้ตรงเวลาตามที่เจ้าของบ้านบอก แต่อันที่จริงถ้าไม่ได้ทานข้าวเช้าเธอก็ไม่ได้เป็นอะไรเพราะปกติตอนอยู่มหาลัยเธอก็ไม่ได้ทานอยู่แล้วไม่ เรียกว่าหาอะไรทานไม่ทันก่อนไปเรียนเสียมากกว่าเพราะว่าตื่นสายเป็นประจำอยู่แล้ว แต่วันนี้เริ่มวฝึกงานเป็นวันแรกเธอจะสายเหมือนไปเรียนไม่ได้เด็ดขาด “เธอมาสาย” “สาย สายอะไรคะ” กอหญ้าทำหน้างงเล็กน้อย “ไม่ต้องทำหน้าสงสัย แล้วก็คิดว่าตัวเองผิดอะไร ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าข้าวเช้าจะต้องทานตอนเจ็ดโมงตรง เธอมาสาย” “ถึงจะสายแต่ก็ทันทานข้าวค่ะ ใช้เวลาทานข้าวแค่สิบนาทีพอค่ะ” กอหญ้ายิ้มตอบและไม่พูดไม่เถียงอะไรอีก แต่เธอรีบตักข้าวต้มใส่ปากของเธอทันทีด้วยความรวดเร็วโดยที่ข้าวต้มถูกตักวางไว้บนโต๊ะนานแล้ว ทำให้เธอทานข้าวต้มได้อย่างรวดเร็วเพราะอุณหภูมิของอาหารกำลังอุ่นพอดีไม่ทำให้ลวกปากของเธอ “ค่อยๆ ทานก็ได้เดียวข้าวต้มก็ติดคอกันพอดี วันนี้ฉันไม่รีบ” “ไม่เป็นไรค่ะกอหญ้าอิ่มแล้ว ไปได้เลยค่ะ” “แต่ฉันยังไม่อิ่มแต่นี่จะเจ็ดโมงครึ่งแล้วนะคะ” “แต่ฉันยังทานไม่อิ่ม” “ค่ะไม่อิ่มก็ไม่อิ่ม”กอหญ้าจากที่เธอกำลังเอามือเท้ากับโต๊ะเพื่อยืนขึ้น เธอต้องทิ้งตูดงอนงามของเธอนั่งลงเก้าอี้อีกครั้งเพื่อรอชายหนุ่มร่างโตตรงหน้าทานข้าวให้เสร็จเสียก่อน และในช่วงเวลานี้เองเธอจึงจำคำของนนท์นี่ที่ว่าให้ลองสังเกตพฤติกรรมท่าทางต่างๆ ของชายหนุ่มตามที่นนท์ฺนี่บอกเอาไว้ วันนี้กระทิงสีเสื้อยืดด้านในสีน้ำตาลใส่เสื้อคลุมด้านนอกเป็นเสื้อยีน ดูการแต่งกายภายนอกแล้วเหมือนผู้ชายปกติ แต่ถ้าจะทำให้คิดได้ก็คงจะเป็นกางเกงยีนสุดฟิตแน่นรัดขาจนเกินไป “มองอะไรไม่กินข้าวแล้วหรือ” “มองคนหล่อ” “จะกินข้าวต่อไหม” “กินค่ะ”ชายหนุ่มมองหน้าหญิงสาวสักครู่หนึ่งก่อนจะตักข้าวเข้าปากและถามกับตัวเองในใจว่านานแค่ไหนแล้วที่เขาไม่ได้โดนผู้หญิงแซวหรือหยอกล้อแบบนี้ แต่ที่จริงเขาก็พอจะอิ่มบ้างแล้ว แต่เขาเห็นว่ากอหญ้าตักข้าวเข้าปากได้ไม่กี่คำก็บอกว่าอิ่มแล้ว กระทิงคิดว่าทานแค่นั้นจะไปอิ่มอะไร ก็เลยอยู่ต่อให้กอหญ้าทานข้าวให้เสร็จก่อน ส่วนกอหญ้าเธอก็ตักข้าวเข้าปากต่อแต่สายตาของเธอก็ยังไม่วายที่จะชำเลืองมองกิริยาท่าทางของชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าของเธอ เวลาจับช้อนก็ปกติ เวลาดื่มกาแฟนิ้วก้อยก็ไม่กระดิกขึ้น แต่จากที่เธอจะมองด้วยการสำรวจด้วยสายตาเธอก็ยังตอบคำถามกับตัวเองไม่ได้อยู่ดีว่าตกลงกระทิงชอบผู้หญิงหรือผู้ชายกันแน่ และยิ่งไปกว่านั้นไม่รู้ว่าทำไมเธอยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกว่าผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าของเธอในตอนนี้ช่างน่ามองและมีเสน่ห์น่าน่าดึงดูดจากที่เธอมองด้วยความสงสัยแปรเปลี่ยนเป็นความหลงใหล และชื่นชมใบหน้าของชายคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามเธอ ว่าหล่อดูดีเหมือนดังกับเทพบุตรเสียนี่ “มองอะไรทานข้าวอิ่มหรือยัง” “...” “กอหญ้า” “ค่ะ”หญิงสาวหยุดมองและกะพริบตาถี่ๆ “ทานข้าวอิ่มหรือยัง” “อะ อิ่มแล้วค่ะ” “อิ่มก็ลุกขึ้นได้แล้วเดี๋ยวฉันจะไปส่ง” “จะไปส่งทำไมเหรอคะกอหญ้าเอารถมา” “ฉันให้สิงโตเอารถยนต์เธอไปคืนแล้วล่ะ” “เอาไปคืน เอารถไปคืนทำไมหรือคะ” กอหญ้าทำหน้าแปลกใจเล็กน้อยและไม่เข้าใจว่าทำไมต้องเอารถของเธอกลับไปคืนด้วย “ฉันเห็นว่าที่บ้านเธอช่วงนี้มีแขกมาพักเยอะจำเป็นต้องใช้รถแล้วอีกอย่างรถของเธอมันก็จอดขวางทางรถของฉันด้วย” “จอดขวางทาง” “ใช่จอดขวางทาง จะไปได้หรือยัง จะถามอีกนานไหม จะสายแล้วน่ะ” “เออ แล้วถ้วยชามพวกนี้ล่ะจะไม่เก็บก่อนหรือคะ”กอหญ้าชี้ลงไปที่ถ้วยข้าวต้มที่เธอและเขาเพิ่งทานเสร็จและยังวางอยู่บนโต๊ะ เธอคิดว่าต้องทำความสะอาดก่อนที่จะไปทำงาน “เอาทิ้งไว้ตรงนี้แหละปกติก็มีแม่บ้านมาเก็บให้” “ค่ะ” “เออ พี่กระทิงค่ะโรงงานใกล้แค่นี้เองไม่มีรถรางผ่านมารับบ้างหรือคะ” “ไม่มีฉันจะไปส่งเธอทุกเช้าก็แล้วกันแต่เธอต้องตื่นมาทานอาหารเช้าให้ทันและฉันจะไปทำงานตอนแปดโมงเช้า เธอต้องเตรียมตัวให้พร้อมด้วย” “ค่ะ”หญิงสาวพยักหน้าตอบรับและเดินตามหลังชายหนุ่มต้อยๆ ไปขึ้นรถทันที “นี้โรงงานผลไม้อบแห้งตอนเที่ยงเธอก็ไปทานอาหารที่โรงอาหารกลางได้” “เข้าใจค่ะพี่กระทิง” “กอหญ้า ทางนี้จะ” “อ้าวยังไม่ไปโรงงานไวน์หรือนนท์นี่ กล้าหาญ” “กำลังจะไป” “นี้กำลังรอรถรางมารับหรือ"ถึงจะดูแล้วว่าโรงงานติดกันแต่ถ้าเดินไปอีกโรงงานก็เป็นกิโลเลย” “อืมกำลังรอรถอยู่นะ แล้วเป็นอย่างไงบ้างอยู่ได้จริงๆ ใช้ไหม” “อืมอยู่ได้” “มาฝึกงานวันแรกก็มีผู้ชายมาส่งเลยนะ คือดีอ่ะ”นนท์นี่ทำหน้าดีด๊าดีใจที่เห็นว่ามีผู้ชายมาส่งเพื่อนแต่ช่างแตกต่างจากกอหญ้าเสียเหลือเกินที่ไม่ได้ดีใจอะไรที่มีผู้ชายมาส่ง “ดีอะไรล่ะเขายกรถของกอหญ้ากลับบ้านไปให้คุณแม่แล้ว โอกาสที่เราจะได้ไปมาหากันก็น้อยลง แล้วอีกอย่างเรายังไม่รู้เลยนะว่าพี่เขาชอบผู้หญิงหรือผู้ชายกันแน่” “วิธีสังเกตที่ฉันบอกไปได้ลองทำบ้างแล้วหรือยัง” “ก็สังเกตสินอกจากที่พี่กระทิงชอบใส่กางเกงยีนรัดๆ ใส่เสื้อยืดที่โชว์กล้ามและเป็นคนตรงต่อเวลามากๆ ก็ไม่มีอะไรน่าสงสัยเลย” “แล้วเรื่องที่ทำให้เขาตกใจล่ะได้ทำบ้างหรือยัง” “ยัง” กอหญ้าถอนหายใจ เธอหนักใจมากๆ ไม่รู้จะหาวิธีไหนที่ทำให้กระทิงตกใจได้เลยเรื่องที่คิดว่าจะทำให้กระทิงตกใจหรือกลัวจนร้อง ก็ดันเป็นทุกอย่างที่เธอกลัวเหมือนกัน" “ถ้าเรื่องที่ทำให้เขาตกใจมันยากเกินไปลองวิธีนี้ไหมล่ะ” “วิธีอะไร” “เอาหูมาเดี๋ยวกล้าหาญมันจะขัดไม่ให้ทำ”กอหญ้ายื่นหูไปใกล้ๆ เจ๊นนท์นี่ เพื่อจะได้รู้วิธีการการพิสูจน์ ว่าผู้ชายที่เธอเคยเล่นมาตั้งแต่เด็กจะเป็นหรือไม่เป็นกันแน่ “วิธีนี้น่าจะเสี่ยงหน่อยแต่ก็อาจได้ผล 100%” “วิธีอะไรรีบบอกมาเลยเนนท์นี่เดี๋ยวจะต้องไปทำงานแล้วอย่าลีลา” “ก็คือการ หลอกล่อยั่วยวนถ้าเป็นผู้ชายยังไงก็คงมีท่าทีตอบรับบ้าง” “จะบ้าหรือนนท์นี่” “บอกแล้วไงว่าอย่าเสียงดังเดี๋ยวกล้าหาญมันจะฆ่าฉันได้ แต่วิธีนี้อาจจะได้ผลที่สุดน่ะ เพราะการเย้ายวนหลอกล่อให้หลงให้รักนี้แหละมันเป็นวิธีที่ดีที่สุด ถ้าเขาเป็นจริงมากสุดเขาก็อาจทำหน้าขยะแขยงหรือรังเกียจ แต่ถ้าเขาเป็นชายแท้เธอก็อาจจะต้องเปลืองตัวหน่อยหนึ่งน่ะ"นนท์นี่พูดคุยด้วยพร้อมกับยิ้มเจ้าเล่ห์” “ไม่เอาหรอดนนท์นี่กอหญ้าไม่กล้าหาวิธีอื่นได้ไหม” “ไม่มีหลอกที่คิดได้ตอนนี้ก็เห็นจะเป็นวิธีนี้วิธีเดี๋ยวเท่านั้น” “หลอกล่อยั่วยวนทำให้หลงเสน่ห์ให้ได้” “จะดีหรือนนท์นี่”กอหญ้าเริ่มจะชั่งใจว่าเธอควรจะทำวิธีนี้หรือไม่ “งั้นฉันขอเก็บไปคิดก่อนน่ะ” “แล้วแต่เลย” “หรือว่าเธอจะสังเกตการณ์ไปเรื่อยๆ ก็ได้น่ะ” “อืมก็คงต้องเป็นแบบนั้นก่อน” “รถมาแล้วไปก่อนน่ะกอหญ้าตอนเที่ยงเจอกันที่โรงอาหารกลางนะ” “อืม เราไปก่อนน่ะกล้าหาญ”กอหญ้ารีบลาเพื่อนเพราะเธอก็ต้องรีบเข้าไปฝึกงานเหมือนกัน วันแรกเธอจะสายไม่ได้ “เสียดายที่เราไม่ได้ฝึกงานด้วยกัน”กล้าหาญตัดพ้อเล็กน้อย “โอ๋ๆ อย่าเสียใจไปเลยน่ะเดียวเสาร์อาทิตย์จะพาไปเที่ยวปลอบใจน่ะ” “อืม”กอหญ้าลาเพื่อนของต้นและรีบเร่งฝีเท้าของตัวเองเข้าไปโรงงานทันที “ไปไหนมาทำไมไม่เข้ามาที่โรงงานเลย” เมื่อเธอกล้าเท้าเข้ามาในโรงงานก็ถูกคนตัวโตทักขึ้นมาทันทีด้วยน้ำเสียงเรียบเย็น “พอดีกอหญ้าเจอเพื่อนนะคะก็เลยแวะทักทายกันนิดหน่อยค่ะพี่กระทิง” “ตามฉันมาที่ห้องด้วย” “ค่ะ”หญิงสาวได้แต่เดินตามหลังชายหนุ่มไปอย่างเชื่อฟัง “วันหลังไม่ต้องอ้อยอิ่งรีบเข้ามาเลยเข้าใจไหม” “เข้าใจค่ะพี่กระทิง”แวะแป๊บเดียวก็ไม่ได้ไม่รู้ว่าทำไมยิ่งโตขึ้นพี่กระทิงถึงได้ดุแบบนี้ก็ไม่รู้ไม่เห็นใจดีเหมือนตอนเด็กเลยเปลี่ยนไปมากเลยรู้ตัวไหมคะกอหญ้าได้แต่มองหน้าและพูดในใจเท่านั้น “คุณกระทิงครับกาแฟเย็นมาแล้วครับ” “เอาวางไว้” “นี่พี่กินกาแฟร้อนตอนเช้าที่บ้านแล้วยังกินกาแฟเย็นที่โรงงานอีกหรือคะ” “ทำไมฉันจะกินไม่ได้หรือ” “กินกาแฟแบบนี้มากๆ ตกดึกคงไม่หลับไม่นอนกันพอดีค่ะ” “มันเรื่องของฉัน” “คะ” “สิงโตนายพากอหญ้าไปฝากคุณนิดให้สอนงานหน่อ” “ครับนาย” “หลังจากที่ไปส่งกอหญ้าเสร็จนายก็กลับมาหาฉันด้วยน่ะ” “ครับ”ตัวไม่เคยห่างกันเลยน่ะหรือว่าพี่กระทิงกำลังคบหาดูใจอยู่กับคุณสิงโตแต่ไม่อยากให้ใครรู้ พี่กระทิงอาจจะเปลี่ยนใจมาชอบผู้ชายเหมือนกันก็ได้ เธอต้องจับตาดูความสัมพันธ์ระหว่างพี่กระทิงกับคุณสิงโตแล้วสิ
Bab terbaru
พ่ายรักแม่จัดสรร บทที่38เข้าใจผิด
“ใส่ชุดแบบนี้ไปจริงๆ หรือ”กระทิงมองคนรักตั้งแต่หัวจรดเท้าเขาไม่ชอบเลยที่เห็นกอหญ้าแต่งตัวแบบนี้ใส่ชุดเดรสสีดำเหนือเข่าแค่คืบเดียวแต่ด้านหลังเปิดจนถึงเอว“ใส่แบบนี้ไม่ได้หรือคะ”กอหญ้าหมุนตัวและก้มมองดูตัวเอง เธอคิดว่าชุดของเธอไม่เหมาะสมตรงไหนที่จะไปผับแบบนี้ใครๆ ก็ใส่กัน“เดรสสั้นไปแถมยังเปิดหลังลึกจนจะเห็นสะโพกอยู่แล้วแบบนี้พี่ไม่ให้ใส่”กอหญ้าทำหน้าสงสัยและงงปกติเธอก็ใส่แบบนี้แต่วันนี้วันที่เธอมีแฟนแล้วและแฟนของเธอกำลังทำหน้าบึ้งและไม่ชอบใจในชุดที่เธอใส่ตอนนี้ด้วย แต่เธอก็ไม่เข้าใจอยู่ดี“แบบนี้โป๊เหรอคะ กอหญ้าว่ามันไม่…”“ไปเปลี่ยนเสื้อผ้า”“พี่กระทิงค่ะไปผับนะคะไม่ได้ไปวัดจะให้แต่งตัวมิดชิดได้ไงใครๆ เขาก็แต่งแบบนี้กัน กอหญ้าขอแต่งตัวแบบนี้แค่วันเดียวนะคะ”“ไม่ได้ค่ะไปเปลี่ยนเดี๋ยวนี้ ถ้าจะใส่ชุดแบบนี้ต้องมีพี่อยู่ด้วยตลอดเวลานี่พี่ไม่ได้ไปด้วย เปลี่ยนค่ะ จะไปเปลี่ยนหรือว่าจะไม่ไปดีคะ”“ไปเปลี่ยนก็ได้ค่ะ” กอหญ้าเดินออกจากห้องน้ำมาด้วยกางเกงคาร์โก้สีชมพูและเสื้อครอปสีขาวที่โชว์หน้าท้อง“เปลี่ยนเรียบร้อยแล้วไปกันได้ค่ะ”“เดี๋ยวจะโชว์ให้ได้ใช่มั้ย”“แค่พุงนิดเดียวเองค่ะไม่เป็
พ่ายรักแม่จัดสรร บทที่37นำเสนองานถามทำไมให้เจ็บใจ
“จะไปมหาวิทยาลัยใช่ไหมวันนี้”“ค่ะ”“แล้วไหวใช่ไหม”หลังจากที่ผ่านศึกรักมาอย่างหนักหน่วงกระทิงก็ได้ให้กอหญ้าพักผ่อนเต็มๆ หนึ่งวัน แต่ก็อดที่จะถามด้วยความเป็นห่วงไม่ได้“ไหวค่ะ”กระทิงมองหน้ากอหญ้าเพื่อหาคำตอบว่าเธอไหวจริงๆ หรือเปล่า“นำเสนองานใช่เวลานานไหม”“ไม่รู้เหมือนกันค่ะ น่าจะประมาณครึ่งวันก็น่าจะเสร็จแล้วนะคะ”“ครึ่งวัน”“ค่ะน่าจะประมาณนั้น”“งั้นเดี๋ยวถ้านำเสนองานเสร็จแล้วก็โทรมาบอกพี่แล้วกันเดี๋ยวพี่จะไปรับ ““ค่ะ แต่กอหญ้าขออยู่กินข้าวเที่ยงกับ นนท์นี่กับกล้าหาญ จะได้ไหมคะ” กอหญ้า พูดพร้อมกับทำเสียงเบาลงเพราะตนรู้ดีว่ากระทิงไม่ได้ชอบกล้าหาญ และถ้าหากว่ากระทิงมารู้ทีหลังว่าเธอแอบไปกินข้าวกับเพื่อนก็อาจจะงอนหรือโกรธได้“อืมได้ ““ได้จริงๆ หรือคะ”“ได้สิทำไมจะไม่ได้ แต่อนุญาตให้ขนาดนี้ต้องมีรางวัลให้พี่หน่อยไหม”“รางวัลอะไรคะ”กระทิงชี้นิ้วไปที่แก้มและแตะมันเบาเพื่อเป็นสัญญาณให้หญิงสาววางปากเล็กๆ ไว้ที่แก้ม เมื่อกอหญ้าเขย่งเท้าเล็กน้อยก่อนที่จะวางปากเล็กๆ ลงบนแก้มหนาของชายหนุ่ม“จูบ พี่กระทิง” กอหญ้าต้องทำหน้าอึ้งขึ้นมาทันทีเพราะสิ่งที่เธอจูบนั้น ไม่ใช่แก้มแต่เป็นปา
พ่ายรักแม่จัดสรร บทที่36พี่ขอได้ไหม ไม่ไหวแล้ว 18++
“สวัสดีครับคุณป้า”“เรียกแม่ได้ละมั้ง”“ครับคุณแม่”กระทิงเรียกเกษราว่าแม่ด้วยความเขินอายเล็กน้อยเพราะไม่ชิน ตั้งแต่เด็กจนโตก็เรียกคุณป้ามาตลอดไม่คิดว่าวันนี้จะได้เรียกคุณแม่“มารับน้องหรือ น่าจะกำลังใกล้จะลงมาแล้ว เดี๋ยวแม่ไปเรียกให้แล้วกันเดี๋ยวจะเดินทางกันสายนะ”“ไม่เป็นไรครับแม่ผมไม่รีบผมรอได้ครับ”“จะเอาแบบนั้นหรือ แล้วนี่ทานข้าวเช้ามาหรือยัง”“เรียบร้อยแล้วครับ”“มาแล้วค่ะ”“แล้วนี่ไม่เอากระเป๋าไปหรือกอหญ้า”“ไม่เอาไปค่ะคุณแม่เดี๋ยวก็ต้องเก็บของกลับมาอยู่ดีที่โน่นก็มีเสื้อผ้าใช้ค่ะ”“จริงด้วย”“รีบเดินทางกันเถอะจ้ะเดี๋ยวไปถึงที่โน่นมืดค่ำเสียก่อน”“ค่ะ” กระทิงเดินไปเปิด ประตูให้หญิงสาว“ขอบคุณค่ะพี่กระทิง”“เมื่อวานทำไมไม่ทำกับข้าวส่งให้พี่”“ก็พี่กระทิงจะ ไปสั่งงานลูกน้องตามจุดต่างๆ ไม่ใช่หรือคะ กอหญ้าไม่อยากไปรบกวน และไม่อยากโทรถามด้วยว่าพี่กระทิงอยู่ที่ไหนของไร่ อย่าลืมสิว่าไร่ของพี่กระทิงกว้างขวางจะตาย”“แต่พี่ก็อยากกินอาหารฝีมือของกอหญ้า”“ไม่ต้องน้อยใจค่ะ นี่ค่ะวันนี้กอหญ้าทำ แซนด์วิชมาให้ทานระหว่างทางกลัวว่าพี่จะหิวด้วยค่ะ” หญิงสาวหยิบกล่องทัพเพอร์แวร์ออก
พ่ายรักแม่จัดสรร บทที่35นายหญิง
วันนี้ก็ไม่ต่างจากวันไหน ที่กระทิงต้องขึ้นมาส่งกอหญ้าถึงบนห้องนอน“ไม่ได้โกรธพี่ใช่ไหมที่พี่ยังไม่ให้กอหญ้ากลับ”กอหญ้าทำหน้าเศร้าและไม่ได้ตอบคำถามของชายหนุ่มร่างโต ได้แต่ก้มหน้าและไม่เหลียวมามองหน้าชายหนุ่มเลย“อย่าโกรธพี่เลยนะคะคนเก่ง”กระทิงยกมือหนาของตัวเองลูบลงบนผมของหญิงสาวอย่างเบามือ“...”“เดี๋ยวพี่จะ ไปส่ง”“พี่จะไปส่ง”“ครับพี่จะไปส่ง”“พี่จะไปส่งหรือจะไปคุมประพฤติกอหญ้ากันแน่”หญิงสาวทำหน้างอนเล็กน้อย“ไม่ได้ไปคุมประพฤติหรอก มีธุระต้องลงไปกรุงเทพพอดีนะ ไปพร้อมพี่เถอะนะพี่ไม่ได้ไปกรุงเทพนานแล้วจะให้ไปคนเดียว ไม่กลัวพี่หลงทางหรือครับ”“มีธุระ”“ครับมีธุระ”“ธุระอะไรคะ”กอหญ้าพูดพร้อมกับหรี่ตาดูเล็กน้อยเพื่อดูปฏิกิริยาของชายหนุ่มว่าสิ่งที่เขาพูดนั้นจริงไหม“พอดีพี่ต้องไปติดต่อซื้อหุ้นให้ไอ้สิงห์มันน่ะ นัดไว้แล้ว”เมื่อหญิงสาวร่างบางได้พินิจดูแล้วไม่มีพิรุธไม่มีสายตาว่อกแว่ก ไม่มีการหลบตา ก็คงเป็นความจริงตามที่เขาว่า“งั้นก็รอกลับกับพี่กระทิงก็ได้ค่ะ”“ดีแล้วเป็นเด็กต้องว่านอนสอนง่าย”“ไม่ได้เชื่อฟังนะคะแต่กลัวคนแก่หลงทางมากกว่า”ด้วยความมันเขี้ยวของกระทิงที่ได้ยินว่
พ่ายรักแม่จัดสรร บทที่34ตามติด
กระทิงยังตามติดชีวิตของกอหญ้าไม่ห่าง เมื่อรู้ว่าเพื่อนของกอหญ้ายังไม่กลับเขาก็ยิ่งตามติดชีวิตของกอหญ้าอยู่แบบนี้ไม่ให้ห่างกายไปไหน เพราะกระทิงรู้ดีและมองผู้ชายด้วยกันออก ว่าเพื่อนของกอหญ้าคนนี้คิดไม่ซื่อ ไม่ได้มองกอหญ้าเป็นแค่เพื่อนเท่านั้นแต่ยังแอบคิดมากกว่านั้น ดังนั้นกระทิงจะไม่ยอมให้คนที่แอบคิดไม่ซื่อกับผู้หญิงที่เขารักได้อยู่ใกล้กันโดยเด็ดขาด เพราะฉะนั้นตื่นเช้ามาสิ่งที่เขาต้องทำเป็นอย่างแรกนั่นก็คือไปหากอหญ้าที่บ้าน“นายครับวันนี้มีประชุม”“ยกเลิกการประชุมไปเลย”“ฮ่ะอะไรนะครับ ให้ยกเลิกการประชุมหรือครับ ทำไมละครับ นายไม่ได้มีธุระไปไหนไม่ใช่หรือครับ”“มี”“ไปไหนหรือครับผมยังไม่รู้เลย”“จะต้องรู้ไปหมดทุกเรื่องเลยหรือ”“ครับ”กระทิงเริ่มทำหน้าไม่พอใจที่ลูกน้องเขาทำตัวเหมือนเป็นเจ้ากำนายเวร คอยตามติดอยากรู้กิจวัตรประจำวันของเขาไปซะหมด“มึงเป็นลูกน้องมึงไม่ ต้องรู้เรื่องของกูหมดทุกเรื่องก็ได้”“ไม่ได้ครับเพราะว่าถ้านายแม่ถามมาผมก็ต้องตอบได้ว่านายไปไหนครับ”“ไปหาเมีย”“ฮ่ะไปหาเมีย ตั้งแต่ที่นายเริ่มมีเมียจะเกเรแล้วนะครับเริ่มไม่ทำการไม่ทำงานแล้ว” กระทิงทำท่าเอาตีนถีบสิงโต
พ่ายรักแม่จัดสรร บทที่33ตามหึง
กอหญ้า ต้องขอถอนคำพูดที่เคยพูดเอาไว้ว่ากระทิงหึงแบบมีสติและมีเหตุผลออก เพราะตอนนี้และในขณะนี้ที่กอหญ้ากำลังทำบทรายงานอยู่กับเพื่อนๆ อยู่นั้น ก็มีกระทิงคอยตามมาเฝ้าอยู่ไม่ห่างกาย ไม่ยอมไปไหนเลย ถ้าจะห่างคงเป็นที่นั่งเท่านั้นที่เว้นระยะให้หญิงสาวได้ทำงานบ้าง แต่ทางสายตากระทิงไม่ปล่อยให้กอหญ้าหายไปจากสายตาของเขาเลย หลังจากที่พูดคุยกับกอหญ้าและป้าเกษรา ตกลงกันเรียบร้อยว่าจะแต่งงาน กระทิงก็ทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของกอหญ้าอย่างเต็มตัว“นั่งเฝ้าไม่ห่างสายตาแบบนี้ก็คงจะได้เมาท์มอยกันหรอกนะ”“เมาท์มอยอะไร”“ก็เรื่องของแกกับพี่เขาไง”นนท์นี่พยายามพูดให้เบาที่สุดจนน้ำเสียงจะเหมือนกระซิบกันอยู่แล้วเพื่อที่จะไม่ให้คนที่ห่างออกไปไม่ไกลจากพวกเขาไม่มากนักแต่ก็ยังสามารถมองเห็นพวกเธอได้ชัดเจนว่าทำอะไรกันอยู่ กอหญ้าเลือกที่จะนั่งทำงานที่โต๊ะอาหารกลางบ้านเพราะว่าสะดวกสบายกับการทำงานเป็นกลุ่ม ส่วนกระทิงนั้นนั่งโซฟาอยู่ห้องรับแขก และเหมือนว่าจะนั่งทำงานของตัวเองกับ โน๊ตบุ๊คอีกหนึ่งเครื่องแต่ดูเหมือนว่าสายตาของกระทิงนั้นจะมองมาที่กอหญ้าอยู่ตลอดเวลา“มีอะไร”“ขอถามตรงๆ เลยนะสรุปว่าคืนที่เขาเล่าลือกันนะแกได
พ่ายรักแม่จัดสรร บทที่14ชิมไวน์
สองสามวันมานี้กอหญ้าต้องคอยป้อนข้าวป้อนน้ำและติดกระดุมให้ชายหนุ่มร่างโตก่อนไปทำงาน ทุกครั้งทำให้ทั้งสองคนสนิทกันมากขึ้นและกระทิงก็พูดกับกอหญ้าเหมือนคนปกติไม่ได้เย็นชาเหมือนแต่ก่อนแล้ว “สิงโต” “ครับ” “แม่นายหายดีแล้วใช่ไหม” “ครับขอบคุณนายมากเลยนะครับที่ยอมให้ผมหยุดงานทั้งๆ ที่ทางนี้กำลังวุ่น
พ่ายรักแม่จัดสรร บทที่13 อาบน้ำ
เธอไปเอาผ้าเช็ดตัวแล้วเดินตามฉันเข้าไปในห้องน้ำ กอหญ้าเธอรู้สึกหวั่นใจอยู่ไม่น้อยที่ต้องไปอาบน้ำให้กระทิง แต่เธอก็ไม่สามารถเลี่ยงได้เธอจึงเดินเข้าไปหยิบผ้าเช็ดตัวตามที่กระทิงบอก แต่หญิงสาวไม่ได้แค่ไปหยิบผ้าเช็ดตัวของชายหนุ่มร่างโตเท่านั้น แต่เธอยังหยิบผ้าเช็ดหน้าผืนยาวที่สามารถผูกตาของเธอได้ไปด้วย
พ่ายรักแม่จัดสรร บทที่12ดูแล
เช้าอีกวันของวันหยุดที่สอง กอหญ้าเธอออกมานั่งกินข้าวตามเวลาที่เขาสั่งไว้ตามปกติไม่สิตั้งไว้ว่าต้องมานั่งรับประทานอาหารเช้าตอน7.30 น.ของทุกวัน วันนี้ก็เช่นเคยชายร่างโตที่ดูจะไม่มีเรี่ยวมีแรงเลยสักนิดตอนนี้กลับมีสีสันขึ้นบนใบหน้ามามากแล้วดูเหมือนไม่ใช่คนป่วยเลยสักนิดแตกต่างจากเมื่อวานลิบลับราวฟ้าก
พ่ายรักแม่จัดสรร บทที่11ทำเพราะรู้สึกผิด
ตอนเที่ยงกอหญ้าโทรบอกให้แม่บ้านให้จัดเตรียมอาหารที่มีรสชาติไม่จัดจ้านมากนักเหมาะสำหรับคนที่เป็นไข้ นั่นก็คือซุปไก่และฟักทองผัดไข่“ขอบคุณนะคะป้า”“คุณกระทิงเป็นไงบ้าง”“ตอนนี้ไข้ลดลงมากแล้วค่ะ แต่ก็คงต้องให้นอนพักผ่อนให้มากๆ คุณป้าจะเข้าไปดูไหมคะ”“ป้าไม่เข้าไปรบกวนดีกว่าค่ะ ป้ามีงานที่ต้องไปท
Anda juga akan menyukai
ท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน
เจียงจื่อหยา145.1K Dibacaงานแต่งสายฟ้าแลบ：สามีลึกลับเป็นมหาเศษรฐี！
หลั่วหลิ่วหยิง65.0K Dibacaพันธะสัญญา วิวาห์ร้ายรัก
กวักทรัพย์เข้ากรุสมบัติ59.5K DibacaCLOSE FRIEND เพื่อนเล่นไม่เล่นเพื่อน
ACHICHI106.0K DibacaUnforgettable Love รักไม่ลืม
UnknownV68 Dibacaเมารัก Intoxication
DharDhara145 Dibacaลูกชายแม่ค้าหน้าเหมือนท่านประธานคิณ
มะที60 DibacaSET รักร้ายของนายหัว
MOONY MAY40 Dibaca
