ภารกิจอ้อนรัก❤️นายสายฟ้า

ภารกิจอ้อนรัก❤️นายสายฟ้า

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-01-13
Oleh:  Dragon AuthorOngoing
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
43Bab
1.3KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เมื่อเธอได้รับภารกิจลับจากป้าผู้มีพระคุณโดยทำวิธีไหนก็ได้ให้เขาตกหลุมรักเธอและไม่ต้องเดินทางกลับต่างประเทศอีก โดยแลกกับการที่คุณป้าจะชดใช้หนี้ก้อนโตของครอบครัวให้ “ยัยบ้า เธอเข้ามาอยู่ในห้องฉันได้อย่างไง” “ทำไมคุณพูดกับหนูแบบนี้ ฮือ..ฮือ..ฮือ..คุณจำเรื่องเมื่อคืนไม่ได้จริง ๆ เหรอ” “ก็ฉันไม่ได้ทำอะไร เธอนั้นแหละมาอยู่ในห้องฉันได้ไง ฉันไม่มีทางทำเรื่องแบบนี้แน่ ๆ เธอรีบออกจากห้องฉันไปเลยนะก่อนที่แม่ฉันจะเข้ามาเห็น” และนี่คือสิ่งที่ผมบอกเธอแต่เรื่องช็อตฟิลก็เกินขึ้นเมื่อแม่ผมเปิดประตูเข้ามาและเรื่องทุกอย่างดำเนินไปคือ แม่ของผมจับให้ผมหมั้นหมายกับเธอ

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทนำ จุดเริ่มต้น

Lampu gantung kristal di aula utama Hotel Grand Mahardika berpendar menyilaukan, memantulkan kilau kemewahan yang hampir terasa menyesakkan bagi siapa pun yang cukup peka untuk mencium bau busuk di baliknya. Udara di dalam ruangan dipenuhi aroma parfum mahal, cerutu impor, dan minuman beralkohol kelas atas. Namun di balik semua kemewahan itu, ada sesuatu yang jauh lebih samar dan tidak kalah menyengat. Keserakahan yang dibungkus dengan sopan santun para elit.

Malam ini bukan sekadar pesta merger antara Mahardika Group dan Wijaya Group. Bagi Naura Callista Wijaya, malam ini terasa lebih seperti perjamuan para predator.

Naura berdiri di sudut ruangan, memegang gelas sampanye yang hampir tidak ia sentuh sejak tadi. Gaun satin berwarna nude membalut tubuh rampingnya dengan sempurna, kainnya jatuh lembut mengikuti lekuk pinggang hingga paha. Riasan natural menonjolkan wajah mungilnya—mata kecokelatan yang biasanya tampak cerah kini menyimpan sesuatu yang lebih waspada.

Sebagai model papan atas, Naura tahu persis bagaimana cara berdiri agar terlihat rapuh sekaligus memikat. Bahunya sedikit merosot, dagunya terangkat tipis, dan tatapannya dibiarkan lembut seolah ia sama sekali tidak menyadari puluhan pasang mata yang diam-diam mengamatinya.

Padahal Naura sangat sadar bahwa hampir semua pria di ruangan ini memandangnya seperti barang lelang. Dan mereka tidak sepenuhnya salah.

Di balik kain halus yang menyentuh pahanya, tersembunyi sebuah belati keramik kecil yang terikat rapat dengan strap tipis.

Dingin logamnya menempel pada kulit Naura, menjadi satu-satunya hal yang membuatnya merasa sedikit aman di ruangan yang dipenuhi para serigala berbulu tuksedo ini.

“Tersenyumlah, Naura. Kamera ada di mana-mana.”

Suara bariton rendah itu muncul di sampingnya dengan nada tenang yang tidak memberi ruang untuk bantahan.

Naura menoleh sedikit.

Rafael Adrian Wijaya, berdiri di sana. Dalam setelan tuksedo hitamnya, Rafael tampak seperti sosok CEO muda yang sempurna, tenang, percaya diri, dan penuh karisma. Naura cukup mengenalnya untuk tahu bahwa guratan halus di sekitar mata kakaknya bukan hanya karena kelelahan.

Itu ambisi.

Ambisi yang terlalu besar untuk ditahan.

Naura meneguk sampanyenya sedikit sebelum berbisik pelan, nyaris tanpa membuka bibirnya.

“Jadi… berapa harga yang kalian pasang untukku malam ini, Kak?”

Rafael menatapnya sekilas, jelas tidak menyukai arah pembicaraan ini.

“Naura—”

“Ratusan Milyar?” lanjut Naura dengan nada ringan, seolah sedang bercanda. Ia memutar gelas di tangannya, menatap cairan keemasan di dalamnya. “Atau... lebih?”

Kalimatnya terdengar santai. Namun matanya tidak tersenyum.

Rafael menghela napas pelan sambil melirik sekeliling mereka, memastikan tidak ada tamu yang berdiri cukup dekat untuk mendengar percakapan itu.

“Jangan dramatis, kamu tahu kondisi perusahaan.” katanya akhirnya. 

Naura terkekeh pelan. Tawa yang singkat dan kering.

“Benarkah? Karena dari posisiku, ini terlihat sangat dramatis.” Ia menoleh menatap kakaknya. “Kalian menjualku pada Arka Rajendra Mahardika.”

Rafael menegang sedikit.

“Ini hanya pernikahan bisnis, Naura.”

“Dengan pria yang dijuluki Monster oleh dunia bisnis?” Naura mengangkat alis tipis. “Kedengarannya seperti keputusan yang sangat waras.”

“Dua tahun, hanya dua tahun. Setelah itu kamu bisa bebas.” kata Rafael datar.

Naura menatap kakaknya cukup lama hingga Rafael mulai terlihat tidak nyaman. Lalu ia tersenyum tipis.

“Kamu benar-benar gila ya, Kak.”

“Aku hanya menyelamatkan warisan Ayah!” tegas Rafael.

“Dengan menjual adiknya sendiri pada iblis?” Nada suara Naura masih lembut, tapi sesuatu di dalamnya mulai retak.

Rafael akhirnya kehilangan kesabarannya. Ia mendekat sedikit, suaranya turun menjadi bisikan tajam.

“Jangan membuatku mengingatkanmu tentang Dion.”

Nama itu menghantam Naura seperti pukulan. Jari-jarinya langsung menegang di sekitar gelas sampanye.

“Jika kamu menolak ini, aku hanya perlu satu telepon untuk memastikan karier fotografer kecil itu berakhir sebelum matahari terbit.” lanjut Rafael dengan nada yang terlalu santai untuk ancaman seperti itu

Naura terdiam. Ia mematung selama beberapa detik. Sampai kerumunan di dekat pintu aula tiba-tiba bergeser, diikuti riuh kecil yang langsung menyebar di antara para tamu. Beberapa orang menoleh, para fotografer mengangkat kamera mereka, dan dalam hitungan detik perhatian seluruh ruangan tertuju pada satu titik yang sama.

Arka Rajendra Mahardika melangkah masuk.

Ia mengenakan setelan jas navy yang dijahit sempurna, membungkus tubuhnya yang tinggi dan atletis. Rambut hitamnya tertata rapi, sementara senyum ramah yang menghiasi wajah tampannya membuat beberapa wanita di sekitar pintu masuk langsung berbisik kagum satu sama lain.

Jenis senyum yang membuat para pemegang saham percaya bahwa uang mereka berada di tangan yang tepat. Sedangkan untuk para wanita, senyum itu cukup untuk membuat mereka tersihir.

“Selamat malam semuanya,” sapa Arka dengan suara bariton yang tenang dan mudah didengar bahkan di tengah riuh pesta. “Terima kasih sudah menyempatkan waktu untuk hadir malam ini. Selamat menikmati acara malam ini.”Ia tersenyum tipis ketika semua orang memberikan tepuk tangan yang meriah padanya.

Lalu ia berjalan dengan langkah santai, menyapa beberapa investor dengan jabat tangan singkat sebelum akhirnya mendekat ke arah keluarga Wijaya.

Matanya menemukan Naura hampir seketika. Ada sesuatu dalam tatapan itu yang membuat bulu kuduk Naura meremang.

“Arka, senang kamu bisa datang tepat waktu.” Surya Wijaya menyambutnya dengan jabat tangan hangat yang sedikit terlalu antusias.

“Tentu saja, Tuan Wijaya. Saya tidak mungkin melewatkan malam ketika saya akhirnya bisa memiliki permata paling berharga di keluarga Anda.” jawab Arka dengan senyum sopan.

Kalimat itu disambut tawa kecil dari beberapa tamu di sekitar mereka, seolah hanya sebuah pujian biasa.

Namun Naura merasakan sesuatu yang lain di baliknya.

Arka kemudian menoleh ke Rafael.

“Rafael. Kudengar progres pembangunan infrastruktur di proyek Kalimantan kalian mengalami sedikit kendala logistik ya.”ujar Arka pelan.

Rafael langsung mengangguk. “Kami memang sedang mengevaluasi beberapa jalur distribusi.”

“Kita bicarakan itu besok di kantorku, aku yakin kita bisa menemukan solusi yang lebih efisien.” kata Arka santai. 

“Tentu, dukunganmu sangat berarti bagi kami.” jawab Rafael dengan cepat. Nada suaranya hampir terdengar seperti bawahan yang sedang berbicara pada atasannya.

Kemudian, tanpa tergesa, perhatian Arka beralih sepenuhnya pada Naura.

Ia melangkah mendekat.

Jarak di antara mereka menyusut perlahan hingga Naura bisa mencium aroma sandalwood yang samar dari tubuh pria itu, aroma yang bersih, mahal, dan entah kenapa terasa berbahaya.

Arka mengambil tangan Naura dengan gerakan yang halus. Ia menunduk sedikit, lalu mengecup punggung tangan itu. Kecupannya sedikit lebih lama dari yang seharusnya.

“Naura Callista Wijaya,” gumamnya lembut.

Ketika Arka mengangkat wajahnya kembali, matanya menatap langsung ke dalam mata coklat Naura dengan intensitas yang sulit dijelaskan.

“Senang akhirnya bisa bertemu dengan calon istriku secara resmi.” senyumnya melebar tipis.

“Kamu bahkan lebih cantik daripada di majalah Vogue.” pujinya tulus.

Kilatan kamera langsung memenuhi ruangan. Para fotografer berebut mengabadikan momen yang terlihat seperti adegan romantis sempurna.

Naura tersenyum dengan profesional, senyum yang sudah ia latih bertahun-tahun di depan kamera. “Terima kasih, Tuan Mahardika.”

Arka sedikit memiringkan kepala, seolah tidak menyukai panggilan formal itu.

“Panggil aku Arka, Sayang. Kita akan segera menjadi satu keluarga, bukan?”

Ia lalu mendekatkan wajahnya ke telinga Naura, cukup dekat sehingga hanya Naura yang bisa mendengar kalimat berikutnya.

“Simpan ketakutanmu untuk malam pengantin kita sayang.”

Tubuh Naura langsung menegang.

“Aku tahu kamu punya banyak rahasia di balik wajah cantik ini. Dan aku sangat tidak sabar mengulitinya satu per satu.” lanjut Arka pelan.

Arka menarik diri sebelum Naura sempat bereaksi.

Senyumnya kembali sempurna ketika ia menoleh ke arah kamera-kamera yang masih menyala.

Di depan publik, mereka tampak seperti pasangan impian. Namun bagi Naura, perang baru saja dimulai.

Arka melingkarkan tangan Naura ke lengannya seolah itu hal yang biasa.

“Mari kita bicara sebentar,” bisiknya lembut.

Cengkeramannya di pergelangan tangan Naura mengencang, cukup untuk mengingatkan bahwa ini bukan undangan.

Ini perintah.

****

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
43 Bab
บทนำ จุดเริ่มต้น
โครม “กรี๊ด” ตุ๊บ ร่างเล็กลอยละลิ่ว ตกลงที่พื้นคอนกรีตด้านหน้าเรือนรับรองภายในฟ้ามณีรีสอร์ท ขณะที่มีมอเตอร์ไซด์ออโตเมติกสีแดง ล้มอยู่ข้าง ๆ ร่างเล็กและถัดไปมีรถเก๋งคันหรูสีดำคู่กรณีจอดอยู่ข้าง ๆ กัน เหตุเกิดขึ้นเร็วมากฉันกำลังขับรถมอเตอร์ไซค์คู่ใจมาฝึกงานที่ฟ้ามณีรีสอร์ทเหมือนทุกเช้า แต่เนื่องจากเมื่อคือมีฝนตกหนัก ถนนจึงมีความลื่นเป็นพิเศษบวกกับเป็นช่วงเวลาเช้า ๆ แบบนี้จะไม่มีรถมาจอดหน้าเรือนรับรองที่เป็นส่วนของประชาสัมพันธ์และใช้รับรองแขกที่จะมาเข้าพัก ทำให้ฉันเผลอเรอขับรถมาด้วยความเร็วที่ไม่เร็วมากแต่เมื่อกำลังถึงหน้าเรือนรับรองฉันที่เห็นรถจอดอยู่ข้างหน้าในเวลากระชั้นชิดทำให้ฉันเบรครถไม่ทัน ส่งผลให้รถมอเตอร์ไซค์ของฉันชนเข้ากับรถยนต์คันหรูที่จอดหน้าเรือนรับรองจนเกิดเสียงดังสนั่น ขณะที่รถมอเตอร์ไซค์ของฉันแฉลบล้มลงไปไม่เป็นท่า เวลานั้นเองมีผู้ชายรูปร่างสูงหุ่นกำยำ วิ่งออกมาจากเรืิอนรับรองด้วยใบหน้าตื่นตกใจ ก่อนชายคนนั้นจะเอ่ยขึ้นเสียงดัง “ทำอะไรของเธอเนี่ย ขับรถเป็นหรือเปล่า” แน่นอนเมื่อชายใบหน้าหล่อเหลาพูดออกมาเช่นนั้น เขาจะเป็นใครไปไม่ได้เขาต้องเป็นเจ้าของรถคันนั้นนั่นเอง และน
Baca selengkapnya
หนี้สิน
ช่วงเย็นหลังเลิกงาน ฉันขับมอเตอร์ไซค์คู่ใจกลับบ้านซึ่งระยะทางก็ไม่ไกลกับรีสอร์ทของป้ามณีมากนัก แต่เมื่อกลับมาถึงบ้านฉันถึงกับ ต้องตกใจที่เห็นหมายศาลมาติดอยู่หน้ารั้วบ้านในหมายศาลเขียนไว้ชัดว่า ‘ฟ้องล้มละลาย’ ฉันรีบเดินเข้าไปในบ้านเพื่อที่จะถามพ่อกับแม่ให้รู้เรื่องเพราะเรื่องนี้ฉันไม่เคยรู้มาก่อน "แม่คะ พ่อคะ ทำไมมีหมายศาลมาติดที่บ้านเรา"ฉันเมื่อเดินเข้าไปในตัวบ้านเห็นพ่อกับแม่นั่งอยู่ที่เก้าอี้ไม้หน้าทีวี ฉันรีบเอ่ยถามท่านทั้งสองทันที "น้ำนั่งก่อน ไปฝึกงานมาเป็นไงบ้างลูก"เหมือนแม่ฉันเบี่ยงประเด็นอยากรู้อีกเรื่องกับถามฉันอีกเรื่องมันใช่เวลาไหม "พ่อคะทำไมถึงมีหมายศาลมาติดที่บ้านเราคะ"เมื่อแม่ไม่ได้ให้คำตอบฉันในเรื่องที่อยากรู้ฉันจึงหันไปถามคุณพ่อของฉันแทน "พ่อขอโทษลูก"พ่อเอ่ยกับฉันเสียงเศร้าในแววตาท่านช่างปวดร้าว "มีอะไรคะ บอกมาเถอะ"ฉันถามขณะพ่อก็ค่อย ๆ เล่าให้ฉันฟังทีละเรื่อง "ปีที่แล้วเศรษฐกิจซบเซาไม่มีคนมาพักที่รีสอร์ทเราทำให้พ่อต้องไปกู้เงินเพื่อที่จะเอามาใช้จ่ายภายในรีสอร์ท พ่อคิดว่าน่าจะพอหมุนเงินได้ แต่ไม่ใช่เลยยิ่งทำยิ่งขาดทุน จนพ่อต้องไปกู้ยืมเงินมาเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จนตอ
Baca selengkapnya
ข้อเสนอ
"แต่ป้ามีข้อเสนอนะถ้าหนูโอเคกับข้อเสนอป้า ป้าจะยกหนี้ทั้งหมดที่พ่อแม่หนูติดป้า"คุณป้าเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูเหมือนกับอ่อนโยนแต่กับแฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์ไปในตัว"ข้อเสนออะไรคะป้า"ฉันที่สนใจอดถามไม่ได้ถ้าไม่เหนือบ่ากว่าแรงฉันก็พร้อมยอมทำตามที่คุณป้าเสนอ"เข้ามาใกล้ ๆ ป้าสิ มาตรงนี้ป้าจะบอก"คุณป้าบอกฉันขณะที่ฉันขยับเข้าไปใกล้ตามที่คุณป้าบอก ก่อนที่คุณป้าจะยกฝ่ามือขึ้นมาป้องที่ใบหูฉันพร้อมกับยืนปากเข้ามากระซิบด้วยเสียงแผ่วเบา"หนูต้องช่วยป้าเรื่องหนึ่งทำอย่างไรก็ได้ให้ตาสายฟ้าไม่ต้องกลับไปอังกฤษ"เมื่อฉันได้ยินกับทำให้ฉันเบิกตาโพรง ก่อนจะคิดว่ามันเป็นข้อเสนอที่ยากเหลือเกิน แต่ถ้าเราทำได้หนี้ทั้งหมดก็จะเป็นศูนย์เลยนะคุณป้าขยับออกเล็กน้อยก่อนจะหันมาถามฉันอีกรอบ"เอาไงจะช่วยป้าไหม แต่หนูไม่ได้ทำคนเดียวหรอกนะเพราะป้าจะช่วยเหลือหนูอีกแรง"คุณป้าพูดโน้มน้าวฉันขณะที่ฉันยังสองจิตสองใจว่าจะเอาดีนะ ถ้าทำได้ครอบครัวจะหลุดจากหนี้สินที่พะรุงพะรังอยู่ตอนนี้"คือ..."ฉันเริ่มทำน้ำเสียงติดขัดก่อนที่คุณป้าจะพูดสวนขึ้นมา"เอาแบบนี้ ป้าให้หนูลองไปคิดดูก่อนแล้วช่วงเย็นป้าจะมาเอาคำตอบ"ฉันได้แต่พยักหน้าหงึก
Baca selengkapnya
เด็กดี
ฉันกลับมาถึงบ้านช่วงเย็น ขณะที่พ่อกับแม่เริ่มทยอยแพ๊คของใส่กล่องไว้เพื่อเตรียมตัวย้ายออกจากบ้านที่ฉันอยู่มาตั้งแต่เด็ก"สวัสดีคะพ่อแม่ เหลืออีกเยอะไหมเดี๋ยวน้ำช่วย"ฉันถามท่านด้วยความห่วงใยกลัวว่าพ่อกับแม่จะเหนื่อย เพราะทั้งสองช่วยกับแพ็คและเก็บของเพียงลำพัง "หนูไปพักเถอะลูก เก็บแค่ตรงนี้อีกนิดเดียวก็เสร็จแล้ว"คุณแม่บอกพร้อมกับไล่ให้ฉันขึ้นไปพักผ่อน "คะแม่ "ฉันขานรับอย่างว่าง่ายก่อนจะสาวเท้าเข้าห้องตัวเองเพื่อที่จะอาบน้ำและพักผ่อน หลังจากฉันอาบน้ำและออกมาทานข้าวกับพ่อกับแม่ที่ห้องครัวและกลับเข้าห้องนอนเพื่อที่จะพักผ่อน ดวงตาคู่สวยที่พยายามปิดตาลงเท่าไหร่ก็ไม่สามารถปิดลงสักทีก็ในหัวฉันดันคิดแต่เรื่องที่คุณป้ายื่นข้อเสนอให้ฉันวันนี้ ก่อนที่สมองฉันจะคิดประมวลผลถึงข้อดีข้อเสียที่ตัวเองจะได้รับ อยู่ ๆ ฉันก็คิดถึงเรื่องช่วงสายขึ้นมา มือบางลูบลงกลีบปากบาง ใบหน้าเริ่มรู้สึกร้อนผ่าวขึ้นมาเมื่อคิดถึงเหตุการณ์ที่ฉันเสียจูบแรกในวันนี้"บ้าเอ่ยแล้วจะคิดถึงทำไมเนี่ย"ฉันได้แต่กร่นด่าตัวเองในใจทว่าขณะที่ฉันกำลังคิดอะไรเพลิน ๆ กับได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังเข้ามา มือเรียวกดรับสายเมื่อเห็นว่าเพื่อนสนิทโ
Baca selengkapnya
เริ่มอ่อนเบา ๆ
"สวัสดีครับสาว ๆ มาดื่มเหรอครับ"ผู้ชายหนึ่งในนั้นเอ่ยขึ้นขณะที่นางเพชรชี่ดันฉันให้ออกห่างจากตัวเอง ก่อนจะยกฝ่ามือปัดลงเบาะโซฟาข้างตัวเอง"พวกเรามาดื่มครับ เชิญนั่งก่อน"อีเพชรชี่แสดงความแฟรนรี่ทันที ขณะที่ผู้ชายอีกคนในกลุ่มเอ่ยขึ้น"ถ้างั้นพวกผมไม่เกรงใจนะครับ"ผู้ชายคนนั้นดันหลังให้คนใจดำนั่งคั่นกลางระหว่างฉันกับนางเพชรชี่ ส่วนอีกสองคนก็นั่งข้างยัยดาวและยัยเดือน"ว่าแต่พวกพี่ชื่ออะไรกันบ้างคะ ส่วนหนูชื่อเดือนคนที่หน้าเหมือนหนูชื่อดาว ส่วนคนนั้นชื่อม่านน้ำคะและอีกคนที่นั่งริมสุดชื่อเพชรชี่ "ขณะที่ยัยเดือนไล่แนะนำเพื่อนที่ละคนให้คนที่มาร่วมกลุ่มรู้จัก"พี่ชื่อเป้ครับส่วนคนที่นั่งข้างน้องดาวชื่อนิก แล้วคนนั้นชื่อสายฟ้า"ขณะคนชื่อเป้แนะนำ"แล้วมาเที่ยวกันพรุ่งนี้ไม่มีเรียนกันเหรอครับ"คนชื่อเป้ถามขึ้นก่อนเพื่อนฉันนางดาวรีบตอบทันควัน"พวกหนูฝึกงานคะ เรียนปีสุดท้ายแล้วพรุ่งนี้เป็นวันหยุดของพวกเราเลยนัดกันมาเที่ยว""เรียนปีสุดท้ายแล้วเหรอหน้ายังกับเด็กปีหนึ่ง"คนชื่อนิกพูดสวนขึ้น"ว่าแต่น้องม่านน้ำทำไมไม่ค่อยพูดเลยครับ อายพวกพี่หรือเปล่า"พี่เป้ถามขึ้นบ้างเพราะตั้งแต่พวกเขามานั่งในกลุ่มฉันเลือกที
Baca selengkapnya
รับข้อเสนอ
ขณะที่กลุ่มเพื่อนสนิทที่มองทั้งสองคนเต้นกันก็ถึงกับอ้าปากค้างไม่คิดว่า นางน้ำจะกล้าให้ผู้ชายจูบแบบนี้ เพชรชี่ขยับเข้ามานั่งใกล้กับเดือนเมื่อดาวเห็นว่าเพชรชี่ขยับมานั่งใกล้แฝดน้องตัวเองจึงลุกตามมาร่วมกลุ่มสมทบเช่นกัน ขณะที่สองหนุ่มยกแก้วใบใสจิบเหล้าเบา ๆ มุมปากยกยิ้มอย่างสบายอารมณ์ ก่อนจะคิดในใจไอ้เสือร้ายกำลังจะออกอาละวาดอีกแล้วสงสัยสาวผมบลอนด์ที่มันขั้วอยู่ไม่ถูกใจเลยกลับจะมาเอาสาวเอเชียคนนี้แน่ ๆ"อีเพชรชี่มึงผสมเหล้าสูตรไหนให้อีน้ำกิน มันถึงกล้าทำแบบนี้"เดือนถามเพื่อนสนิททันทีหรือเป็นเพราะ ฤทธิ์เหล้าอีเพื่อนตัวดีถึงมีความบ้าบิ่นขนาดนี้"ก็ผสมเหมือนเดิม มันอารมณ์ไหนวะกูไม่เคยเห็นมันยั่วผู้แบบนี้มาก่อน หรือผีเข้าพรุ่งนี้เช้ารีบพามันไปรดน้ำมนต์ด่วนเลยนะ"เพชรชี่เอ่ยบอกพร้อมยังเสนอวิธีแก้ไขแบบข้าง ๆ คลู ๆ ส่วนสองฝาแฝดอย่างเดือนและดาวพยักหน้าเห็นด้วย สงสัยเพื่อนคงโดนผีตัวใดตัวหนึ่งเข้าแน่ ๆตัดมาที่ม่านน้ำและสายฟ้าที่ยืนจูบกันหน้าเวทีอย่างไม่แคร์สายตาใครดั่งว่าพวกเขาอยู่กันแค่สองคนท่อนแขนแกร่งโอบกอดคนตัวเล็กจนแนบชิด ฝ่ามือหนาลูบไล้แผ่นหลังบอบบางอย่างแผ่วเบา ขณะดุ้นลิ้นร้ายที่ทำหน้าที่ไ
Baca selengkapnya
เริ่มแผนการ
ช่วงเย็นฉันยังอยู่ที่รีสอร์ทและยังคงนั่งทำงานอยู่ที่เคาเตอร์ประชาสัมพันธ์ จนเวลาล่วงเลยเกือบใกล้จะ 1 ทุ่มฉันถึงเห็นร่างสูงของคนที่หายหน้าไปสองวันสาวเท้าเข้ามา เขาเหลือบตามองฉันก่อนเดินตรงเขามาหาฉัน"ยังไม่เลิกงานอีกเหรอ"เสียงทุ้มเอ่ยถามมองคนตัวเล็กที่ยังอยู่ในชุดนักศึกษา อดแปลกใจไม่ได้เพราะช่วงเวลานี้เธอน่าจะกลับบ้านได้แล้ว"ยังคะ"ฉันแค่ตอบสั้น ๆ ไม่ได้ตอบอะไรที่มันยืดยาวเขาก็พยักก่อนจะยื่นใบหน้าหล่อคมเข้ามาใกล้ ทว่าจมูกโด่งคมที่ยืนออกมาจรดลงที่พ่วงแก้มเนียนใสของฉันแล้วเขายังจงใจสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ ก่อนจะพ่นลมหายใจอุ่นไอร้อนปะทะแก้มเนียนใสอย่างจงใจ ทว่าเหมือนอุณหภูมิภายในร่างกายของฉันตอนนี้กำลังสูงขึ้นเรื่อย ๆ อีกทั้งหัวใจฉันกับเต้นแรงเหมือนจังหวะตีกลอง จากที่คิดว่าจะทำให้เขาตกหลุมรักไม่ใช่เป็นฉันนะที่จะตกหลุมพรางรักเขาเสียเอง"ฉีดน้ำหอมอะไรทำไมหอมจัง"ฉันถึงกับเลิกลักไม่คิดว่าเขาจะกล้าทำเช่นนี้"คุณเล่นอะไร ไม่กลัวคุณป้ามาเห็นเหรอ"ฉันที่แกล้งพูดออกมาด้วยใบหน้าที่เปื้อนยิ้ม ถ้าวันนี้เขาโดนเล่นงานเขาจะเกลียดฉันไหมนะ ฉันได้แต่คิดในใจระหว่างนั้นเองคุณป้าก็เดินมาหยุดยืนอยู่หน้าเคาน์เตอ
Baca selengkapnya
ละครฉากใหญ่
หึ ! อย่าบอกนะว่าเมื่อคืนผมทำอะไรบ้า ๆ ตอนที่ผมไม่รู้ตัว ว่าแต่ใครวะที่นอนอยู่ข้าง ๆ ผมแต่ดูจากแผ่นหลังขาวเนียนทำให้ผมกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคืองมันช่างคุ้นเคยเหมือนเคยเห็นที่ไหน อีกทั้งกลิ่นตัวหอมสดชื่นที่ส่งกลิ่นลอยมาตามอากาศ ผมอดไม่ได้เลยที่จะจรดจมูกคมดอมดมช่วงต้นแขนขาวเนียนไปหนึ่งฟอดใหญ่ แต่ผมต้องสะกดอารมณ์ตัวเองไว้ก่อนเพราะอยากรู้ว่าสาวที่นอนอยู่นั้นคือใคร มือหนาเอื้อมไปจับคนที่นอนหลับฝันหวานพลิกตะแคงมาดูทันทีดวงตาคู่คมเบิกกว้างด้วยความตกใจที่เห็นหญิงสาวตัวเล็กที่ผมคิดจะเคลมเมื่อหลายวันก่อนแต่ตอนนี้คนตัวเล็กดันมานอนอยู่บนเตียงข้าง ๆ ผม อีกทั้งหลังจากที่พิจารณาจากการมองดูผ้าห่มที่คลุมอยู่แค่ช่วงเนินอกขาวเนียนที่โพล่พ้นผ้าห่มขึ้นมาคาดการว่าตอนนี้คนตัวเล็กอาจมีสภาพโป๊เปลือยไม่ต่างจากผมเท่าไหร่ หัวใจดวงแกร่งคันหยุบหยิบเกิดอาการไม่พอใจขึ้นทันที ก่อนจะใช้สมองอันชาญฉลาดค่อย ๆ คิดไปต่าง ๆ นา ๆ แล้วทำไมเธอถึงกล้ามานอนในห้องของผมได้หละ หรือที่จริงแล้วการที่คนตัวเล็กเข้าหาผมเมื่อหลายวันก่อนเธออาจมีบ้างอย่างที่ผมคิดไม่ถึงก็ได้แล้วอะไรหละที่เธอต้องการ ยิ่งคิดยิ่งปวดหัว ก่อนที่ทุกอย่างจะแย่
Baca selengkapnya
งานหมั้น
แล้วงานหมั้นที่ถูกจัดด้วยความรวดเร็วเพียงระยะเวลาแค่ 7 วันหลังเกิดเรื่อง บรรยากาศภายในงานที่ถูกจัดภายในฟ้ามณีรีสอร์ท ดูจากภายนอกนั้นอาจดูหวานชื่นตลบอบอวล ไปด้วยความรักและความอบอุ่นที่มีแต่ญาติสนิทกับเพื่ิอนไม่กี่คนมาร่วมงานของฉันกับพี่สายฟ้าแต่ถ้าสังเกตุให้ดีภายใต้ใบหน้าหล่อเหลาของคู่หมั้นหนุ่มที่อยู่ในชุดไทยตัวเสื้อเป็นสีครีมโจงกระเบงสีน้ำตาลทองเข้าเซ็ทกับฉันเขากับชักสีหน้าท่าทางเหมือนแบกโลกไว้ทั้งใบด้วยใบหน้าที่บึงตึงไม่ยิ้มแย้มจนคุณป้าต้องกระซิบบอกพี่เขาให้ทำตัวดี ๆ ยิ้มแย้มหน่อย ขณะที่ฉันยิ้มเพียงเล็กน้อยพอเป็นพิธีเท่านั้นตอนนี้ฉันส่วมใส่ชุดไทยประยุกต์สีครีมทอง ผ้าลายสุโขทัยซ้อนทับด้วยสไบสีทอง ทำให้ขับสีผิวที่ขาวเนียนละเอียดดูโดดเด่นเปล่งประกายออร่า เพราะความสวยหรือเปล่าฉันแอบเห็นสายตาของพี่สายฟ้าแอบมองฉันเป็นระยะ หรือฉันคิดไปเองพอฉันหันไปสบตาเขาพี่สายฟ้ากับเสมองไปทิศทางอื่นเหมือนไม่ค่อยสนใจฉันเท่าไหร่ทางด้านสายฟ้าที่จริงวันนี้คนตัวเล็กสวยมากผมไม่คิดว่าเมื่อคนตัวเล็กแต่งองค์ทรงเครื่องแล้วกับสวยเหมือนกับนางฟ้าแต่ทว่าผมต้องเก็บซ่อนอารมณ์ตัวเองไว้สุดฤทธิ์ เพราะยังขุ่นเคืองคนเป็นค
Baca selengkapnya
ต้องทำให้ชิน
เมื่อเข้ามาถึงห้องนอนของพี่สายฟ้า คนตัวสูงไม่พูดพร่ำทำเพลงอยู่ ๆ เขาก็ถอดเสื้อผ้าออกเหลือแต่ตัวเปล่าล่อนจ้อน อวดโชว์หุ่นโป๊เปลือยให้ฉันดู ฉันที่ตกใจไม่เคยเห็นผู้ชายแก้ผ้ามาก่อนรีบยกมือบางขึ้นมาปิดตาไว้ถึงแม้เขาจะมีหุ่นที่กำยำ กล้ามตั้งแต่หน้าอกคู่แกร่งไล่ลงมาจนถึงหน้าท้องและหยุดลงที่วีเชฟไร้ไขมันจะเรียงตัวเป็นร่อนอย่างสวยงามก็เถอะ ก็นะจะให้ฉันทำอย่างไรได้ถึงปากจะเอ่ยว่าเขาแต่สายตายังแอบลอบมองเขาดูระหว่างง้ามนิ้วมือตัวเองอยู่ดีก็เขาดูหล่อน่ากินอย่างนี้ไง ฉันจึงยอมทำตามแผนการที่คุณป้าวางไว้ "ทำอะไรคะ แก้ผ้าทำไม" "หึ อยากอาบน้ำ ร้อน"คนตัวสูงพูดเพียงสั้น ๆ ก่อนจะเดินอวดโชว์หุ่นกำยำที่มีไอ้กร้านโลกปัดปายไปมาอยู่ในอากาศให้ฉันใจสั่นเล่นแล้วเขาก็เดินเข้าห้องน้ำไป "แล้วทำไมไม่ไปถอดที่ห้องน้ำล่ะคะ หรือไม่ก็เอาผ้าเช็ดตัวพันไว้หน่อยก็ยังดี"ฉันเสนอความคิดเมื่อเห็นว่าเขาโผล่มุดเข้าไปในห้องน้ำจนสุดตัวแล้วแต่ยังมิวายคนตัวสูงกับเอี่ยวหน้าโผล่พ้นออกมาจากห้องน้ำแค่เพียงเสียวใบหน้าหล่อก่อนเขาจะบอกฉันว่า "เธอควรทำตัวให้ชินนะเพราะนี่มันห้องนอนส่วนตัวฉัน ฉันจะแก้ผ้าตรงไหนก็ได้"พูดจบเขาก็มุดเข้าไปในห้อ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status