มงกุฎกล้วยไม้ 6/1

...ออมพูดแล้วกรีดร้องออกมาเพราะเจ็บปวดกับสิ่งที่เกิดขึ้นทำให้เจ้าหน้าที่และนักโทษคนอื่นๆ ที่อยู่ในบริเวณนั้นต่างหันมามองอย่างตกใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ

“โอเคๆ ใจเย็นๆ นะพี่ออม!! ผมจะไปคุยกับทนายผมรู้ว่าจะคุยกับใคร พี่ชายของไอ้เทพเพื่อนผมก็เป็นทนายที่เก่งมากคนนึง พี่ใจเย็นๆ และถ้าพี่ยืนยันว่าไม่รู้เรื่องก็ต้องมีทางออกสิ ส่วนเรื่องพ่อกับแม่ก็ไม่ต้องห่วง ผมจะทำให้เหมือนว่าพี่ยังอยู่ปกติดี พี่นี่สิดูแลตัวเองดีๆ และรอผมนะผมจะรีบจัดการให้เร็วที่สุด!!”

...โอมปลอบพี่สาวทั้งที่ตัวเองก็ยังตื้ออยู่เหมือนเดิม ออมมองน้องชายด้วยตาละห้อยเพราะเสียใจอย่างที่สุด

“โอม!!! พี่จะคุยกับใครได้บ้างนะ ถึงตอนนี้พี่อยากจะบอกในสิ่งที่พี่พอจะรู้เห็นมาบ้างแต่เพราะตอนนั้นพี่ยอมรับว่าพี่มองเขาแค่มุมเดียวและมันทำให้พี่ตาบอด แต่ตอนนี้พี่รู้แล้ว!! พี่รู้แล้วว่ามันเป็นอย่างไรแต่ถ้าพี่จะคุยกับใครสักคนต้องเป็นคนที่มีพาวเวอร์และเชื่อใจได้ โอมช่วยพี่คิดนะว่าจะคุยกับใครได้บ้าง!!”

...ออมบอกโอมด้วยความรู้สึกละอายใจในสิ่งที่พลาดลงไปและเมื่อคิดได้ทำให้เธอคิดจะเอาคืนพ่อเลี้ยงโดยการบอกข้อมูลที่เธอพอจะรู้มาบ้างในระหว่างที่หลงระเริงและมัวเมาไปกับเขา

...โอมพยักหน้ารับปากพี่สาวว่าเขาต้องไปหาใครสักคนที่มียศตำแหน่งสูงพอและไว้ใจได้ในเรื่องข้อมูลลับที่ออมรู้เห็นมา ต่อให้ยากแค่ไหนเขาก็ต้องไปสืบหาให้ได้ว่าบุคคลที่ออมหมายถึงนั้นจะเป็นใครได้บ้าง

....................

...โอมนั่งหน้าขรึมอยู่ตรงระเบียงบ้านไม้สักหลังใหญ่ริมผา เขาคิดจนหัวหมุนสายตาที่ทอดยาวไปไกลนั้นช่างไร้จุดหมายเสียจริง ในใจคิดถึงแต่เรื่องว่าจะไปหาใครเพื่อรับฟังข้อมูลลับจากพี่สาวเขาได้บ้าง

...แม้ครอบครัวโอมจะทำธุรกิจอยู่ในระดับแถวหน้าของภาคเหนือและรู้จักผู้คนอย่างกว้างขวางแต่นั่นไม่ได้หมายความว่าจะปลอดภัยและไว้ใจได้ทุกคน เช่นเจ้าหน้าที่ของรัฐที่เราเห็นๆ กันอยู่แต่จะใครในตำแหน่งสูงๆ และไว้ใจได้จริงบ้าง ใครบ้างที่ใสสะอาดปราศจากสีเทา

...โอมคิดแล้วคิดอีกจนหัวสมองหมุนม้วนตีลังกาไปมาหลายตลบ แต่มีความคิดบางอย่างที่ผุดขึ้นมาและยังลังเลไม่แน่ใจ จนเมื่อคิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออกว่าจะไปหาใครดี และแล้วเขาก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาพร้อมกดรายชื่อบุคคลที่บันทึกหมายเลขไว้

“ฮัลโหล!! สวัสดีครับคุณวิท”

...โอมกรอกเสียงทักทายวีรวิทย์เมื่อเขารับสาย

“สวัสดีครับคุณโอม!! ดีใจจริงๆ ที่โทรมาสบายดีนะครับ!! แล้วเมื่อไหร่จะเข้ากรุงเทพอีกครับผมจะได้จองคิวชวนไปกินข้าวที่บ้านอีก นี่คุณรู้ไหมคุณพ่อคุณแม่ผมบอกว่าชอบคุณนะรู้สึกถูกชะตาทีเดียว”

...วิทพูดกลับมาอย่างอารมณ์ดีเช่นเคย ยิ่งเมื่อคู่ค้าโทรมาทั้งทีก็ต้องรู้สึกดีใจเป็นธรรมดา

“เหรอครับ!! ต้องขอบพระคุณท่านทั้งสองมากเลยที่รู้สึกดีกับผมขนาดนั้น เอ่อคุณวิทพอจะมีเวลาสักครู่ไหมครับพอดีผมมีเรื่องจะปรึกษาแต่ไม่เกี่ยวกับงานนะครับ ว่าจะลองปรึกษาคุณดูแต่ถ้าไม่สะดวกก็ไม่เป็นไรนะครับผมเองก็เกรงใจไม่ค่อยกล้ารบกวน”

...โอมพูดอย่างอ่อนน้อมและเกรงใจอยู่ในที

“โธ่คุณโอมอย่าพูดอย่างนั้นสิครับ!! เกรงจงเกรงใจอะไรกันคุณ ผมจะบอกให้นะว่าผมรู้สึกดีมากและรู้สึกได้ถึงความจริงใจของคุณ ผมว่ามันเป็นสัญญาณที่ดีที่จะรู้จักคุ้นเคยกันมากกว่าธุรกิจนะครับ อ้อแหมพูดเสียเพลินเลย ว่าแต่คุณโอมมีอะไรจะคุยนะครับถ้าคุณคิดว่าผมน่าจะเป็นคนที่คุณปรึกษาได้ล่ะก็...ผมยินดีครับ!!”

...น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยมิตรภาพนั้นทำให้โอมค่อยคลายอาการเกร็งลงได้มากทีเดียว

...ภาพนายพลตฤณในขณะนั่งรับประทานอาหารโดยมีเขาเป็นแขกในวันนั้นเขาเองก็รู้สึกว่าทั้งบุคลิกและอัธยาศัยของท่านดูเป็นบุคคลมีบารมีน่าเกรงขามทีเดียว คำพูดสุภาพแต่มีพลังและมีเมตตาทำให้โอมสัมผัสได้ถึงความเป็นคน “มีของ” ในตัวของนายพลตฤณ

...และนั่นทำให้เขาอยากรู้เกี่ยวกับท่านจนถึงกับต้องกลับมาค้นหาชีวะประวัติและก็เป็นไปตามคาดจริงๆ เมื่อได้อ่านประวัติการทำงานในสายงานตำรวจก็ได้รู้ชัดขึ้นว่าท่านคือ “บุรุษตงฉิน” ในวงการสีกากีนั่นเอง

...ที่สุดแล้วนี่คือจุดที่ทำให้โอมคิดถึงท่านว่าน่าจะเป็นบุคคลที่พี่สาวเขาจะปล่อยความลับออกมาได้ แม้ต้องเสี่ยงก็ยอมเพราะไม่ว่าจะเลือกใครก็ย่อมเสี่ยงเหมือนกัน สำหรับคุณวีรวิทย์ที่แม้จะเพิ่งรู้จักกันไม่นานแต่นาทีนี้คิดว่าคุณวีรวิทย์และนายพลตฤณคือบุคคลที่น่าเสียงที่สุด

...โอมลำดับเรื่องราวทั้งหมดให้วีรวิทย์ฟัง

“ห้ะ!! เป็นแสนเม็ดเลยเหรอครับ!!”

...วิทฟังโอมเล่าแล้วตกใจจนอุทานอย่างเสียงหลง และรู้สึกขนลุกเมื่อได้ฟังว่าโอมกำลังหาบุคคลที่น่าเชื่อถือเพื่อไปรับฟังข้อมูลซึ่งเป็นความลับจากพี่สาวเขา

...เรื่องราวที่โอมเล่ามาทั้งหมดนั้นทำให้วีรวิทย์เข้าใจถึงความรู้สึกของโอมซึ่งถือว่าหนักทีเดียว และแม้เขาจะรู้เรื่องในวงการตำรวจเป็นอย่างดีเพราะคุ้นเคยกับการทำงานของผู้เป็นพ่อหากแต่ถูกสั่งสอนว่าอย่าเอาบารมีของผู้เป็นพ่อไปอวดอ้างและอย่าทำผิดกฎหมาย

...และนั่นทำให้เขาและน้องอีกสองคนไม่เคยเอาตำแหน่งของพ่อมาข่มเหงหรืออวดอ้างกับใครเลย ตรงกันข้ามที่พยายามใช้ชีวิตไม่ประมาทไม่พลาดพลั้งให้ผู้เป็นพ่อต้องเสียชื่อเสียงในสังคม

...การได้ฟังเรื่องคุณออมพี่สาวของโอมถือว่าเป็นเรื่องใหญ่เพราะเชื่อมโยงถึงบุคคลที่มีชื่อในแบล็คลิสของสำนักงานตำรวจแห่งชาติด้วยก็ยิ่งน่ากลัวเข้าไปอีกเพราะวงการค้ายาเสพติดมักมีเจ้าหน้าตำรวจและเจ้าหน้าของรัฐเข้าไปพัวพันอยู่ด้วยจึงไม่ใช่เรื่องง่ายที่จัดการพ่อค้ารายใหญ่ลงได้

“ครับคุณวิท!! จำนวนเยอะขนาดนั้นผมรู้ว่ามันยากที่จะบอกว่าพี่สาวผมบริสุทธ์และคงต้องพิสูจน์กันอีกยาวแต่สิ่งที่พี่สาวผมสำนึกได้ตอนนี้คือเธออยากบอกข้อมูลสำคัญให้คนที่ไว้ใจได้และส่งผลกระทบกับตัวใหญ่จริงๆ ผมเลยคิดว่าคุณพ่อของคุณวิทน่าจะให้คำแนะนำแก่เราได้น่ะครับ”

“เอาอย่างนี้นะคุณโอมผมจะนำเรื่องนี้ไปปรึกษากับคุณพ่อดูนะครับว่าจะยังไงได้บ้าง เพราะถึงคุณพ่อจะเกษียณราชการแล้วแต่ก็ยังเป็นที่เคารพนับถือของทุกคนอยู่ครับ และอย่างน้อยคุณพ่อก็น่าจะแนะนำได้ว่าคุณควรจะไปหาใครหรือคุยกับใครเพื่อให้เกิดแอ็คชั่นจริงๆ และเพื่อให้พี่สาวคุณปลอดภัยด้วยน่ะครับ คุณโอมไม่ต้องเครียดนะครับผมขอเวลาสามวันแล้วจะรีบอัพเดทมานะครับ”

...วิทบอกโอมด้วยน้ำเสียงจริงจังซึ่งผิดวิสัยคนอารมณ์ดีอย่างเขา เพราะนี่เป็นเรื่องคอขาดบาดตายที่ทำเขาหัวเราะไม่ออกจริงๆ และการรับปากของวีรวิทย์นี่เองที่ทำให้โอมค่อยผ่อนคลายความตึงเครียดลงบ้าง ที่เหลือก็คือรอลุ้นการอัพเดทจากวีรวิทย์ว่านายพลตฤณอดีตนายตำรวจมือพระกาฬจะช่วยพี่สาวเขาได้หรือไม่

....................