แชร์

บทที่ 2

ผู้เขียน: แมวกวัก
ลู่เหยี่ยถังชะงักไป

คุณย่าลู่เองก็ชะงักไปเช่นกัน

“อิ่งเฉิน แก…”

ฉันตัดบทคุณย่าลู่ “คุณย่า แตงที่ฝืนเด็ดมาย่อมไม่หวาน ผมไม่อยากแต่งงานกับผู้หญิงที่มีคนอื่นอยู่ในใจ”

ฉันหันไปมองลู่เหยี่ยถัง สีหน้าสงบนิ่ง “ลู่เหยี่ยถัง เธอเป็นอิสระแล้ว”

สีหน้าของลู่เหยี่ยถังเปลี่ยนเป็นไม่น่าดูในทันที เธอคงไม่คิดว่าฉันจะยอมปล่อยมืออย่างง่ายดายถึงเพียงนี้ เธอก้าวเข้ามาหนึ่งก้าวแล้วคว้าข้อมือฉันไว้ “ซูอิ่งเฉิน นายกำลังเล่นอะไรอีก อยากจับฉันแล้วปล่อยให้ฉันดิ้นไม่หลุดงั้นหรือ”

“นายก็รู้ว่าซินรุ่ยกำลังจะเข้าคุก ตอนนี้มาพูดเรื่องถอนหมั้น คิดจะบีบให้เขาตายหรือไง”

หัวใจของฉันกระตุกวูบ ในสายตาของเธอ ฉันเป็นคนเลวที่ไม่เลือกวิธีการมาตลอด

“ถ้าเขาไม่ไป ก็เป็นฉันที่ไป แล้วทำไมฉันถึงต้องตายด้วย” ฉันถามกลับด้วยน้ำเสียงเย็นชา

เธอหลบสายตา แต่ยังคงปากแข็ง “ซินรุ่ยสุขภาพไม่ดี เรือนจำเป็นสถานที่แบบนั้น เขาทนไม่ไหวหรอก นายไม่เหมือนกัน นาย…”

นายร่างกายแข็งแรง นายทนไหว

ฉันหัวเราะเยาะตัวเองเบาๆ ใช่แล้ว ฉันเข้มแข็งมาตลอด เพราะอย่างนั้นฉันถึงสมควรเป็นคนรับความทุกข์สินะ

“ลู่เหยี่ยถัง หนี้ที่ตระกูลซูติดค้างไว้ ฉันจะใช้คืนเอง” ฉันสะบัดมือเธอออก แล้วพูดทีละคำ “ส่วนเธอ ฉันไม่เอาแล้ว”

“ซูอิ่งเฉิน” เสียงของเธอแหบพร่า

ฉันไม่หันกลับไป เพียงเดินตรงออกไปทางประตู น้ำตาที่กลั้นไว้ในที่สุดก็ไหลลงมา

ลู่เหยี่ยถัง ชาตินี้ขอให้เธอกับคนที่เธอรักได้อยู่ด้วยกันจนแก่เฒ่า

เมื่อกลับถึงตระกูลซู ฉันก็เริ่มเก็บข้าวของ ที่จริงก็ไม่มีอะไรให้เก็บมากนัก เพราะเข้าเรือนจำไปแล้วก็เอาอะไรติดตัวเข้าไปไม่ได้ ฉันแค่อยากหาอะไรทำ ให้ตัวเองดูไม่สิ้นสภาพจนเกินไป

ฉันไม่ได้นอนทั้งคืน

จะบอกว่าไม่กลัวติดคุกก็คงโกหก นั่นคือโทษจำคุกสิบปี หรืออาจนานกว่านั้น ชีวิตก่อนฉันเคยได้ยินมานานแล้วว่าซูซินรุ่ยต้องทนทุกข์ในนั้นแค่ไหน ชาตินี้ถึงคราวของฉัน แล้วฉันจะมีชีวิตอยู่ในนั้นได้นานแค่ไหน

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ฉันเตรียมไปดูหลุมศพของพ่อ ถือเป็นการบอกลาครั้งสุดท้าย

เพิ่งเดินออกจากประตูคฤหาสน์ ก็มีร่างหนึ่งพุ่งเข้ามาอย่างกะทันหัน ก่อนจะเตะฉันจนล้มลงกับพื้น กลิ่นแอลกอฮอล์ฉุนจัดลอยเข้าจมูก ลู่เหยี่ยถังดวงตาแดงก่ำ ราวกับปีศาจร้ายที่คลานขึ้นมาจากนรก

“ซูอิ่งเฉิน นายจะยืนดูซินรุ่ยตายไปต่อหน้าจริงๆ หรือ”

ความเจ็บแปลบที่ท้องทำให้ฉันตัวงอจนแทบพูดไม่ออก

แต่เธอกลับเหมือนคนเสียสติ ตะคอกใส่ฉัน “ตั้งแต่เด็กนายก็เอาแต่รังแกเขา ตอนนี้แม้แต่ชีวิตของเขาก็ยังจะมาแย่งไปอีกหรือ”

“ซูอิ่งเฉิน ผู้ชายที่เลือดเย็นและชั่วร้ายอย่างนาย สมควรตกนรก”

“คนที่ควรรับผิดแทนตระกูลซูตั้งแต่แรกก็คือนาย”

ร่างกายของฉันแข็งค้าง ประโยคนี้เหมือนกับชาติก่อนไม่มีผิด ชาติก่อนหลังจากซูซินรุ่ยตาย เธอก็พูดกับฉันแบบนี้ บอกว่าฉันสมควรตาย ในชั่วขณะที่ใจเลื่อนลอย น้ำตาก็ไหลลงมาในทันที

เมื่อลู่เหยี่ยถังเห็นท่าทางเจ็บปวดของฉัน ดูเหมือนเธอจะได้สติกลับมาบ้าง เธอถอยหลังอย่างลนลานหนึ่งก้าว

“แค่ก ๆ…” ฉันกุมท้องแล้วไออย่างรุนแรง

แววสำนึกผิดวาบผ่านดวงตาของเธอ เธอคิดจะยื่นมือมาพยุงฉัน “อิ่งเฉิน ขอโทษ ฉันดื่มหนักไปเมื่อคืน ฉันไม่ได้ตั้งใจ…”

ฉันปัดมือเธอออก ไม่พูดอะไรสักคำ แล้วหันหลังขึ้นรถ

ฉันรู้ดีว่า ความรู้สึกผิดที่เธอมีต่อฉันไม่เคยเกิดจากความรัก

เป็นเพียงเพราะพ่อของฉันเคยมีบุญคุณกับเธอ

เธอมองฉันเป็นความรับผิดชอบมาตลอด เป็นพี่ชายที่เธอจำเป็นต้องดูแล

เป็นฉันเองที่เข้าใจความหมายของเธอผิด และเอาแต่พันพัวกับเธอมาตลอดชีวิต

ชาตินี้ ฉันควรตื่นได้แล้ว

หลังกลับจากสุสาน พอเดินเข้าบ้าน ก็เห็นภาพอบอุ่นในห้องรับแขก

ลู่เหยี่ยถังกับซูซินรุ่ยนั่งอยู่บนโซฟา เธอถือกล่องยา ค่อยๆ ทายาให้ข้อมือของซูซินรุ่ยอย่างระมัดระวัง

ดวงตาของซูซินรุ่ยแดงเรื่อ ราวกับสัตว์ตัวน้อยที่ถูกทำให้ได้รับความไม่เป็นธรรม

“พี่สาวเหยี่ยถัง ไม่เจ็บหรอก พี่ไม่ต้องเป็นห่วง” น้ำเสียงของเขาแฝงความเปราะบาง

ลู่เหยี่ยถังขมวดคิ้วแน่น แต่มือกลับอ่อนโยนอย่างที่สุด “ทำไมถึงไม่ระวังเลย แผลลึกจนเลือดออกแล้ว”

แววตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใยและเอ็นดูแบบนั้น เป็นสิ่งที่ฉันไม่เคยเห็นเลยตลอดสิบปีของชีวิตแต่งงาน

หัวใจของฉันเจ็บแปลบขึ้นมา

ซูซินรุ่ยเงยหน้าขึ้นมาเห็นฉัน แววสะใจวาบผ่านดวงตา ก่อนจะเปลี่ยนกลับเป็นสีหน้าที่น่าสงสารเหมือนเดิม

“พี่ชายกลับมาแล้ว” เขาพูดเสียงเบา จากนั้นก็หันไปมองลู่เหยี่ยถัง “พี่สาวเหยี่ยถัง พี่ชายเองก็คงไม่อยากให้ผมเป็นอะไร พี่อย่าโทษพี่ชายเลย”

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • มอบทั้งชีวิตให้เขาแล้ว ชาตินี้คงไม่มีวาสนาได้คู่กัน   บทที่ 9

    สองปีต่อมา เพราะฉันประพฤติตัวดีในเรือนจำ ประกอบกับลู่เหยี่ยถังคอยดำเนินการช่วยเหลืออยู่ข้างนอก ฉันจึงได้รับการลดโทษและได้รับการปล่อยตัวก่อนกำหนดในวันที่ออกจากคุก ท้องฟ้าแจ่มใส แสงแดดส่องสว่างฉันเดินออกจากประตูเรือนจำ สูดอากาศแห่งอิสรภาพเข้าไปเต็มปอดลู่เหยี่ยถังยืนอยู่ไม่ไกล ในมือถือช่อดอกไม้เธอผอมลงยิ่งกว่าเมื่อสองปีก่อน แววตาเต็มไปด้วยร่องรอยของชีวิตที่ผ่านความผันผวนเมื่อเห็นฉัน เธอก็เดินเข้ามาอย่างตื่นเต้น “อิ่งเฉิน คุณออกมาแล้ว”ฉันมองเธออย่างสงบนิ่ง “คุณลู่ มีธุระอะไรหรือ”เธอชะงักไป แสงในดวงตาหม่นลงทันที“อิ่งเฉิน ฉันมารับคุณกลับบ้าน”“บ้านงั้นเหรอ” ฉันยิ้มเล็กน้อย “ฉันไม่มีบ้าน”“คุณมี บ้านของฉันก็คือบ้านของคุณ” เธอพูดอย่างร้อนรนฉันส่ายหน้า “ลู่เหยี่ยถัง ระหว่างเราจบลงแล้ว”ฉันเดินผ่านเธอไปข้างหน้า“อิ่งเฉิน” เธอตะโกนเรียกจากด้านหลัง “คุณจะไปไหน”“ไปในที่ที่ไม่มีคุณ”ฉันเดินทางตามที่อยู่บนหน้าบัตร ไปหาเฮียเตาเขาเปิดร้านปิ้งย่างแห่งหนึ่ง กิจการกำลังไปได้สวย“มาแล้วเหรอ” เมื่อเห็นฉัน เขาก็ยิ้ม“มาแล้ว” ฉันยิ้มตอบฉันอยู่ทำงานที่ร้านปิ้งย่าง โดยเริ่มจากตำแห

  • มอบทั้งชีวิตให้เขาแล้ว ชาตินี้คงไม่มีวาสนาได้คู่กัน   บทที่ 8

    “ก่อนที่ฉันจะตาย คุณบอกฉันว่า ชาติหน้าอย่าได้พบกันอีก”รูม่านตาของลู่เหยี่ยถังหดตัวลงอย่างรวดเร็ว ราวกับนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้“ฉัน...ฉันฝันเรื่องหนึ่ง...” เสียงของเธอสั่นเครือ “ฉันฝันว่าคุณป่วย แล้วฉันเฝ้าอยู่ข้างเตียงคุณ...”“นั่นไม่ใช่ความฝัน” ฉันขัดเธอ “นั่นคือเรื่องราวในชาติที่แล้วของเรา”ลู่เหยี่ยถังพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง เธอยกมือปิดหน้า ร้องไห้จนแทบขาดใจ“อิ่งเฉิน ขอโทษ...ขอโทษ...”“ฉันไม่รู้...ฉันไม่รู้จริง ๆ...”ฉันมองเธอร้องไห้อย่างสงบนิ่ง แต่ในใจกลับไม่มีความรู้สึกใด ๆ หลงเหลือ“ลู่เหยี่ยถัง มันสายเกินไปแล้ว”ฉันลุกขึ้น เตรียมจะเดินจากไป“อิ่งเฉิน” เธอตะโกนขึ้นมา “อย่าไปนะ ขอร้องล่ะ อย่าไป”เธอทุบกระจกอย่างแรง ราวกับต้องการทุบมันให้แตก“ฉันจะใช้ทุกอย่างที่ฉันมีชดใช้ให้คุณ ขอร้องล่ะ ให้โอกาสฉันอีกครั้ง”ฉันหยุดฝีเท้า ก่อนหันกลับไปมองเธอ“ลู่เหยี่ยถัง คุณยังจำสิ่งที่คุณเคยพูดกับ ‘ซูซินรุ่ย’ ได้ไหม”“คุณบอกว่าคุณรักเขา และจะรักเขาตลอดไป”เธอชะงักไป“วันนั้น คนที่อยู่ในรถคือฉัน”ลู่เหยี่ยถังเหมือนถูกฟ้าผ่า ใบหน้าซีดเผือดลงในพริบตา“ไม่...เป็นไปไม่ได้...”“ล

  • มอบทั้งชีวิตให้เขาแล้ว ชาตินี้คงไม่มีวาสนาได้คู่กัน   บทที่ 7

    ฉันตอบสนองได้อย่างรวดเร็ว รีบเบี่ยงตัวหลบ แต่แปรงสีฟันก็ยังเฉี่ยวแก้มของฉันจนเป็นแผล ทิ้งรอยเลือดยาวเอาไว้“ซูอิ่งเฉิน ไอ้สารเลว แกทำให้ฉันต้องติดคุก” นักโทษคนนั้นคำรามเสียงดังฉันจำเขาได้แล้ว เขาคือผู้อำนวยการฝ่ายการเงินของเครือซู และเป็นหนึ่งในแพะรับผิดแทนในคดีตกแต่งบัญชีครั้งนี้เขาจะต้องถูกซูซินรุ่ยซื้อตัวมาแน่ฉันไม่ถอยหนี แต่พุ่งเข้าไปปล้ำกับเขาทันที ฉันจะไม่ยอมรอความตายอยู่เฉย ๆ ฉันเคยตายมาแล้วครั้งหนึ่ง และจะไม่หวาดกลัวอีกฉันใช้แรงทั้งหมดที่มี กดเขาลงกับพื้น แล้วแย่งแปรงสีฟันจากมือของเขามา“ใครเป็นคนสั่งนาย” ฉันถามเสียงเย็นแววตาของเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว แต่กลับไม่กล้าพูดอะไรผู้คุมรีบเข้ามาและแยกพวกเราออกจากกันเพราะก่อเหตุทะเลาะวิวาท ฉันจึงถูกส่งเข้าห้องขังเดี่ยวอีกครั้งครั้งนี้เป็นเวลาสิบห้าวันเมื่อออกจากห้องขังเดี่ยว ฉันแทบหมดเรี่ยวแรงฉันมีไข้สูงจนหมดสติไม่รู้สึกตัวฉันขดตัวนอนอยู่บนเตียงข้างห้องน้ำ บางครั้งก็รู้สึกตัว บางครั้งก็สะลึมสะลือไม่มีใครดูแลฉัน ในสถานที่แห่งนี้ หากล้มลงก็หมายถึงถูกคัดออกฉันอาศัยความเจ็บปวดจากความทรงจำในชาติก่อน และสัญชาตญาณ

  • มอบทั้งชีวิตให้เขาแล้ว ชาตินี้คงไม่มีวาสนาได้คู่กัน   บทที่ 6

    ตกกลางคืน ทุกคนหลับกันหมดแล้วฉันนอนอยู่บนพื้นเย็นเฉียบ สูดกลิ่นเหม็นฉุนจนแสบจมูก ลืมตาอยู่จนฟ้าสางฉันบอกตัวเองว่า ซูอิ่งเฉิน นายตายมาแล้วครั้งหนึ่ง ยังจะกลัวอะไรอีกช่วงหลายวันต่อมา เฮียเตายังคงหาวิธีทรมานฉันสารพัดให้ฉันอาบน้ำเย็น เทอาหารของฉันทิ้ง และให้ฉันทำความสะอาดห้องขังทั้งห้องเพียงคนเดียวแต่ฉันไม่เคยต่อต้านและไม่เคยขอร้อง เพียงชินชาจำยอมรับทุกอย่างปฏิกิริยาของฉันเหมือนชกใส่ก้อนนุ่น ไม่ได้รับการตอบสนองแม้แต่น้อยเมื่อเวลาผ่านไป เฮียเตาก็ดูเหมือนจะรู้สึกหมดสนุกการรังแกคนที่ไม่ร้องไห้ ไม่อ้อนวอน แม้แต่สายตาก็ไม่หลบหนี ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกสะใจสักเท่าไรเขามาหาเรื่องฉันน้อยลงเรื่อยๆ สุดท้ายก็ทำเหมือนฉันเป็นเพียงอากาศธาตุเมื่อคนอื่นๆ ในห้องขังเห็นดังนั้น พวกเขาก็ไม่เข้ามาหาเรื่องฉันอีก ฉันไม่ได้รับความช่วยเหลือจากใคร เพียงอาศัยความเงียบและความอดทนของตัวเอง แลกกับมุมหนึ่งที่สงบและไม่มีใครมารบกวนได้ชั่วคราวลู่เหยี่ยถังมาเยี่ยมฉันอยู่หลายครั้ง แต่ฉันปฏิเสธทั้งหมด ฉันไม่อยากพบเธอ และยิ่งไม่อยากให้เธอเห็นสภาพของฉันในตอนนี้วันเวลาในสถานกักกันค่อยๆ สงบลง แต่ฉันรู้ดีว่านี

  • มอบทั้งชีวิตให้เขาแล้ว ชาตินี้คงไม่มีวาสนาได้คู่กัน   บทที่ 5

    ลู่เหยี่ยถังยืนอยู่ตรงนั้นเป็นเวลานาน จนกระทั่งรถเบนท์ลีย์สีดำคันนั้นหายลับไปจากสายตาเธอกลับไปที่คฤหาสน์ตระกูลลู่ด้วยสภาพใจลอยวันนี้ซินรุ่ยดูผิดปกติมาก เขาไม่เพียงปฏิเสธไม่ให้เธอไปส่ง แม้แต่คำพูดสักคำก็ยังไม่ยอมพูดกับเธอเธอชกพวงมาลัยอย่างแรง ใบหน้าเต็มไปด้วยความเสียใจ เขาคงกำลังโทษตัวเองที่ไร้ความสามารถ ปกป้องเขาไว้ไม่ได้หากเธอแข็งแกร่งกว่านี้อีกสักหน่อย เขาก็คงไม่ต้องเผชิญกับโทษจำคุกแต่ เธอจะทำอะไรได้อีกเธอรับปากคุณย่าไว้แล้วว่าจะต้องแต่งงานกับซูอิ่งเฉิน เธอผิดคำสัญญาไม่ได้เธอติดหนี้บุญคุณพ่อของซูอิ่งเฉิน และต้องชดใช้ด้วยทั้งชีวิตเมื่อมอบทั้งชีวิตให้ซูอิ่งเฉินแล้ว ชาตินี้ก็คงไม่มีวาสนาได้ครองคู่กันจนแก่เฒ่าเธอหลับตาลงอย่างเจ็บปวดเมื่อกลับถึงคฤหาสน์ เธอเตรียมไปคุยกับซูอิ่งเฉิน อย่างน้อยก็ต้องปลอบเขาให้ได้ก่อน จึงจะหาทางช่วยซินรุ่ยได้แต่เมื่อผลักประตูเข้าไป ภาพในห้องรับแขกกลับทำให้เธอตกตะลึงซูซินรุ่ยสวมสูทอย่างประณีต นั่งอยู่บนโซฟาพูดคุยหัวเราะกับซูเจิ้งฮุ่ยอย่างสนิทสนม“พี่สาวเหยี่ยถัง” เมื่อซูซินรุ่ยเห็นเธอ เขาก็รีบวิ่งเข้ามาสวมกอดด้วยความดีใจ“ซินรุ่ย ทำไมถึ

  • มอบทั้งชีวิตให้เขาแล้ว ชาตินี้คงไม่มีวาสนาได้คู่กัน   บทที่ 4

    ฉันกุมบาดแผล มองเธออย่างไม่อยากเชื่อ “ฉันไม่ได้ผลักเขา เขาเป็นคน…”“หุบปาก” แววตาของเธอเย็นชา ราวกับกำลังมองคนบาปที่ชั่วร้ายที่สุด “นายกลายเป็นคนใจร้ายและขี้หึงขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไร นายทำให้ฉันผิดหวังมาก”“ทำแบบนี้ นายไม่รู้สึกผิดต่อพ่อที่ตายไปแล้วของนายบ้างหรือ ถ้าพ่อของนายรู้ว่าเขาสั่งสอนลูกชายอย่างนายออกมา…”“เพียะ”ฉันใช้แรงทั้งหมดที่มีฝืนลุกขึ้น แล้วตบหน้าลู่เหยี่ยถังอย่างแรงเธอชะงักไป มือยกขึ้นตามสัญชาตญาณ ราวกับคิดจะตบฉันกลับ แต่สุดท้ายก็หยุดค้างอยู่กลางอากาศฉันจ้องเธอเขม็ง กัดฟันพูดทีละคำ “ไม่มีใครมีสิทธิ์พูดถึงพ่อของฉัน รวมถึงเธอ”“ลู่เหยี่ยถัง จำไว้ให้ดี คนที่ไปเข้าคุกครั้งนี้คือฉัน ไม่ใช่ซูซินรุ่ย”สิ้นเสียงนั้น ภาพตรงหน้าก็ดับวูบ ฉันหมดสติไปในที่สุดตอนฉันฟื้นขึ้นมา ก็อยู่ที่โรงพยาบาลแล้ว ท้ายทอยถูกพันแผลเรียบร้อย แต่ยังคงปวดตุบๆลู่เหยี่ยถังเฝ้าอยู่หน้าห้องพักผู้ป่วย ฉันมองเห็นใบหน้าอิดโรยของเธอผ่านกระจก เธอดูเหมือนจะเฝ้าอยู่มานาน ใต้ตาดำคล้ำอย่างเห็นได้ชัดพยาบาลบอกว่า เธอไม่ได้หลับมาสามวันแล้วแต่ฉันไม่อยากพบเธอฉันให้พยาบาลไปบอกเธอ ให้กลับไปอยู่เป็นเพื่อน

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status