บทที่ 6 ในวันที่ฟ้าเป็นสีเทา

ทศวรรษแม้ไม่อยากจะเชื่อว่าเรื่องที่เกิดขึ้นจะเป็นเรื่องจริง แต่เหตุการณ์ตรงหน้าก็ตามหลอกหลอนและรบกวนจิตใจของเขาอยู่ตลอดเวลา ไม่ว่าจะเป็นข่าวหน้าหนึ่งทุกช่องทางออนไลน์ “ทายาทตระกูลดังประสบอุบัติเหตุรถคว่ำ” ไม่ว่าจะครอบครัวเพื่อนฝูงของเขาที่ถามไถ่มา ทศวรรษล้วนโป้ปดเพื่อให้ทุกคนวางใจโดยเพราะกับครอบครัวของเขา แต่กลับเลือกที่จะเก็บทุกสิ่งไว้กับตัว เขาค้นหาข้อมูลมากมายว่าอาการหลงลืมความทรงจำในกรณีที่เกิดอุบัติเหตุอาจเกิดขึ้นได้ แต่ระยะเวลาที่ความทรงจำจะกลับมาไม่แน่นอนขึ้นกับตัวผู้ป่วยเองส่วนหนึ่ง

แต่ก็ไม่มีอะไรจะการันตีได้ว่าความทรงจำที่หายไปเหล่านั้นจะหวนย้อนคืนกลับมา

หลายสัปดาห์มานี้ใบหน้าของเจ้านายดำคล้ำและดูไร้ชีวิตชีวาเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะแววตาคู่นั้นที่มักสุกสกาวและใบหน้ามักยิ้มแย้ม มีบางทีที่เคร่งเครียดแต่ก็ไม่บ่อยนัก ทศวรรษเป็นเจ้านายที่ไม่เหมือนเจ้านายเสียทีเดียว แต่ปกครองพนักงานเสมือนตัวเองเป็นหัวหน้าครอบครัว อีกทั้งคู่ชีวิตที่มักจะเดินทางมาทำงานร่วมกันประจำ ที่ผ่านมาเลขาหน้าห้องอย่างเธอมองเห็นทุกการกระทำของคนทั้งสอง คุณสืบสานแม้จะมีนามสกุลดังห้อยท้ายแต่ก็วางตัวดี ไม่เคยเอาบารมีครอบครัวมาแอบอ้าง ออกจะติดดินและสมถะเสียด้วยซ้ำ

พนักงานที่นี่รับรู้ถึงความสัมพันธ์และยอมรับในความสามารถของคนทั้งคู่อย่างใจจริง หลังจากได้ยินข่าวเรื่องอุบัติเหตุก็ไม่เคยเห็นคุณสืบสานปรากฏตัวที่บริษัทแห่งนี้อีกเลย

ยิ่งเห็นสีหน้าเจ้าของบริษัทที่น่าดำคร่ำเครียดมาทำงานทั้งวันก็ไม่มีใครกล้าปริปากถามไถ่

ทางด้านทศวรรษเองเขาเป็นผู้บริหารก็จริง แต่เขาไม่เคยต้องทำอะไรและคิดอะไรด้วยตัวคนเดียวแบบนี้มาก่อน ทศวรรษยอมรับว่าเขาทำงานตามอำเภอใจเพราะคิดว่ามีสืบสานอยู่ข้างกายเขาไม่ต้องลงมือทำอะไร เลขาที่รอคอยให้ทศวรรษเซ็นเอกสารอนุมัติงบประมาณยืนนิ่งอยู่หน้าโต๊ะด้วยความประหม่าเช่นกัน เธอไม่กล้าเร่งเร้า ได้แต่ยืนรออยู่อย่างนั้น หัวคิ้วที่มุ่นเข้าหากันของเจ้านายตรงหน้าทำเอาเธอได้แต่ยืนเงียบ ๆ แม้แต่จะหายใจเสียงดังยังไม่กล้า

ทศวรรษดันแฟ้มเอกสารเลื่อนไปตรงหน้า “ลองให้คุณสืบสานพิจารณาดูอีกที” กชกรนิ่งงัน ปากอ้าจะแย้งแต่ทศวรรษก็ดึงแฟ้มนั้นกลับเข้าหาตัวอีกครั้งตวัดปลายปากกาเซ็นชื่อตัวเองลงไปอย่างหนักแน่น เสียงหัวปากกาที่เสียดสีกับกระดาษจนเธอกลัวว่ากระดาษจะขาดเสียก่อนที่เจ้านายจะเขียนชื่อตัวเองเสร็จ กชกรรับแฟ้มเอกสารมาด้วยฝ่ามือสั่นเทา

“ขอบคุณค่ะ “จากนั้นเธอก็ผลุบหายจากห้องไปด้วยความรวดเร็ว ลายเซ็นของทศวรรษกดทับจดเป็นรอยซ้อนกันหลายแผ่น บ่งบอกให้รู้ว่าเจ้าของลายเซ็นจรดปลายปากกาลงไปด้วยอารมณ์แบบไหน

ใบหน้าที่ยับย่นความอ่อนล้าฉายชัดในแววตา แต่งานตรงหน้าบริษัทคราฟเบียร์ที่เขาร่วมก่อตั้งร่วมกันกับใครอีกคน ใครที่เป็นมากกว่าคู่ชีวิต ทรัพย์สินที่มีต่างก็ร่วมกันหามา ทุกสิ่งทุกอย่างที่เขามีล้วนมาจากอีกฝ่ายครึ่งหนึ่ง เหนืออื่นใดคือความทรงจำมากมายที่ไหลบ่าเข้ามาในหัวของเขาอย่างไม่ขาดสาย ไม่ว่าจะมองไปยังมุมไหนล้วนแต่มีเรื่องราวของอีกคนอยู่ทั้งนั้น

สืบสานรักเขามากถึงเพียงนี้ แต่ตอนนี้อีกฝ่ายกลับลืมเลือนเขาไปจนหมด ทศวรรษไม่รู้จะโทษอะไรก่อนดี โชคชะตา วาสนา หรือโทษตัวเองที่ปล่อยให้สืบสานออกไปติดต่อธุรกิจเพียงลำพัง

หากวันนั้นเขาตามไปด้วย บางที…คงไม่เกิดเรื่องเลวร้ายกับคนรัก ระหว่างเราคงไม่มีวันนี้

วันที่ไม่อาจพูดคุยกันได้อย่างสนิทใจ สายตาว่างเปล่าที่สืบสานจ้องมองเขาแล้วถามว่าเขาเป็นใครนั้น…เจ็บปวดจนไม่รู้จะบรรยายออกมายังไง เหมือนโลกทั้งใบของเขาหยุดหมุน

แผ่นหลังที่เหยียดเกร็งต่อหน้าเลขาเมื่อครู่กลับลู่ลงเอนพนักพิงอย่างไร้เรี่ยวแรง

เขาต้องเข้มแข็ง…ต้องเป็นขวัญกำลังใจให้พนักงาน ทศวรรษพูดปลอบใจตัวเองอยู่หลายหน อีกอย่างเขาและสืบสานตัดสินใจที่จะย้ายฐานการผลิตบางส่วนจากเวียดนามมาอยู่ที่บ้านเกิดของเขาที่จันทบุรี

ตอนแรกที่เริ่มย้ายบางส่วนมาที่ชานเมืองในกรุงเทพฯ มีเพียงส่วนบริหารเท่านั้น เป็นเพียงออฟฟิศเล็ก ๆ ทาวน์โฮมสองคูหาติดกัน แม้จะเล็กในสายตาคนอื่นแต่ในความคิดของทศวรรษในตอนนี้ ร่างกายที่ไร้เงาสืบสานออฟฟิศแห่งนี้ก็กว้างใหญ่และชวนให้หดหู่อย่างน่าประหลาด ฝ่ามือนั้นที่คอยกอบกุม เปิดประตูรถให้ คนทั้งสองที่เดินอิงแอบกันหลังจากเลิกงาน เสียงหัวเราะของพวกเขาทั้งคู่ที่เคยพูดคุยบอกเล่าเรื่องราวต่าง ๆ ในแต่ละวัน บัดนี้เงียบงันจนน่าใจหาย

แม้ทศวรรษไม่ปริปากพูดอะไรออกมาสักคำแต่เขาไม่รู้ตัวเลยว่าบรรยากาศที่ตัวเองแผ่ออกมาทำให้คนอื่นพลันหนาวเหน็บไปด้วย เหมือนมีก้อนเมฆมรสุมก้อนใหญ่ที่มืดครึ้มลอยอยู่เหนือหัวตลอดเวลา เวลาเขาเดินไปที่ไหนลูกน้องต่างก็เกร็งไปทั้งตัว บรรยากาศสบาย ๆ ภายในออฟฟิศเมื่อก่อนเหมือนจะตายไปกับผู้บริหารอีกคน

“เลิกประชุม” หลังจากทศวรรษเดินออกจากห้องไป พนักงานที่เหลือต่างถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ บ้างก็หยิบยกยาดมยาหม่องขึ้นมาดม ต่างก็สบตากันเป็นนัย

บริษัทสตาร์ทอัพแห่งนี้ ไม่ช้าไม่เร็วต้องเกิดการเปลี่ยนแปลงขนานใหญ่อย่างแน่นอน