บทที่ 19 ปิดทองหลังพระ 3

ทางด้านท่านเจ้าสัวเมื่อหวนคิดไปถึงบทสนทนาเมื่อตอนเช้าบนโต๊ะอาหาร กวาดตามองภายในห้องชาของตัวเอง เขาก็รู้ทันทีว่าคนส่งคือใคร อีกอย่างมันไม่ใช่วิถีของสืบสาน รายนั้นเป็นคนยอมหักไม่ยอมงอ และไม่มีทางที่จะคอยส่งของขวัญพวกนี้เพื่อถักทอสะพานใจที่มันหักโค่นลงในวันวาน อีกฝ่ายจะเข้ามาพูดคุยเปิดอกกับเขามากกว่า ท่านเจ้าสัวถอดแว่นก่อนจะคลึงหัวตาหยิบโทรศัพท์อีกเครื่องหนึ่งออกมากดโทรหา ไม่นานปลายสายก็รับ

“เรื่องที่คุณท่านไหว้วานให้ทำ ผมยังหาคนแฝงตัวเข้าไปไม่ได้เลยครับ แต่ว่างานนี้น่าจะมีมูล อีกอย่างเบาะแสที่เคยได้มาจู่ ๆ ก็ขาดหายไป”

“ผมไม่ได้โทรมาเร่งเรื่องนั้น แต่ผมอยากให้คุณช่วยสืบเรื่องคนคนหนึ่งให้ผมต่างหาก” ท่านเจ้าสัววางสายก่อนจะยกแก้วชาใบโปรดขึ้นมาจิบ พลางคลึงหมุนแก้วในมือช้า ๆ ครุ่นคิดถึงเรื่องเก่าในวันวาน รวมไปถึงการกลับมาของสืบสานในช่วงที่บริษัทเกิดปัญหาใหญ่พอดี และอุบัติเหตุในครั้งนั้นก็เป็นเพียงฉากหน้า บางทีสืบสานอาจไม่ได้ความจำเสื่อม แล้วมีเหตุผลอะไรที่ต้องลงทุนทำถึงขนาดนั้น หรือว่ามีคนกำลังเล็งเป้าไปยังลูกสะใภ้คนโตของคุณาปกร? แม้ว่าสืบสานจะออกจากบ้านคุณาปกรไปร่วมสืบปี แต่ก็ไม่ได้ออกไปตัวเปล่าอย่างที่หลาย ๆ คนเข้าใจ แม้ว่าตัวสืบสานนั้นจะไม่ได้อยู่ในส่วนบริหาร แต่ตัวของสืบสานเองมีหุ้นในมือถึง 13% แล้วจำนวนนี้หากอยู่ในมือฝ่ายตรงข้าม อำนาจบริหารที่ท่านเจ้าสัวถืออยู่อาจถึงคราวเปลี่ยนมือ

พรรณพิลัยที่เป็นแม่บ้านแม้จะร้ายกาจแต่ก็ไม่อาจว่าจ้างพวกนักเลงหัวไม้พวกนั้นได้ แล้วใครกันที่ตัดสายเบรกรถยนต์ของทศวรรษ ไหนจะกล้องวงจรปิดภายในบ้านของคุณาปกรที่ไม่รู้ว่าติดตั้งตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วไม่รู้ว่าอีกฝ่ายมีข้อมูลสำคัญอะไรในมือแล้วบ้าง แต่ที่ท่านเจ้าสัวรู้ ที่แน่ ๆ กำลังมีมือมืดคอยปั่นหุ้นบริษัทของเขาอยู่ แล้วไม่ใช่คนอื่นคนไกล แถมยังเป็นคนใกล้ชิดอีกด้วย… หากทำสำเร็จจะสร้างความไม่มั่นใจให้กับนักลงทุนรายใหญ่รายอื่น ๆ หากนักลงทุนรายใหญ่ถอนตัว ตัวเล็ก ๆ ก็จะเกิดความหวั่นวิตกเกิดการเทขายมหาศาล บริษัทจะสะดุดเพราะกระแสเงินสดหมุนเวียนไม่เพียงพอ เบื้องหลังต้องมีการกว้านซื้อหุ้นจากรายย่อยคืนแล้วแน่ ๆ งานนี้หากเขาตัดสินใจไม่เด็ดขาดหรือตัดสินใจพลาดไป อำนาจในการบริหารคงจะถูกเปลี่ยนมือในไม่ช้านี้แน่ ๆ ประจวบกับที่สืบสานเสนอแนะให้เขาแตกไลน์เบียร์ใหม่ ๆ ออกมา บางทีเรื่องนี้อาจพอมีทางแก้ไข ท่านเจ้าสัวเคาะโต๊ะสองสามครั้งก่อนจะกดต่อสายหาผู้ถือหุ้น ก่อนจะเรียกประชุมด่วนเป็นการส่วนตัวที่บ้านพักตากอากาศทางชานเมืองโดยมีสืบสานตามไปหารือด้วยอีกแรง

 

เมื่อห้องแห่งความลับถูกเปิดออก แบ่งออกเป็นสองโซน โซนแรกคั่นด้วยตู้หนังสือขนาดใหญ่พอผลักเข้าไปข้างในกลับกลายเป็นโลกไซเบอร์ที่ทศวรรษไม่รู้จักมาก่อน คอมพิวเตอร์หลายเครื่องกำลังทำงาน หน้าจอมอนิเตอร์รันโค้ดต่าง ๆ รวมไปถึงหน้าจอที่ฉายให้เห็นมุมต่าง ๆ ในห้องทำงานแห่งหนึ่ง โซนข้างในว่าตาแตกแล้ว โซนนอกตาแตกมากกว่าโดยเฉพาะรูปวาดที่อยู่บนผืนผ้าใบในแต่ละขนาด แต่ละใบล้วนไปประกอบด้วยรูปภาพของทศวรรษในอิริยาบถต่าง ๆ โดยเฉพาะภาพวาดที่ยังคงค้างอยู่ส่วนหนึ่งที่ไม่ได้ลงสี มีเพียงทศวรรษคนเดียวเท่านั้นที่รู้ว่าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นที่ไหนแล้วเขากำลังทำอะไร

ต้นตาล ปลายฟ้า มะเดี่ยวต่างอุทาน “เชี่ย!!” ออกมาพร้อมกันกับสิ่งที่เห็นภายในห้องนี้ ก่อนจะปิดประตูออกมาตั้งหลังข้างนอกกันอย่างรวดเร็ว

“เชี่ย แม่ง” ต่างฝ่ายต่างอุทานออกมาไม่หยุด ทศวรรษเองก็ยืนอึ้งทำอะไรไม่ถูกอยู่เหมือนกัน

“แม่งเอ้ยยังกะนาตาชา” ต้นตาลโพล่งออกมาด้วยความเหลือเชื่อ

มะเดี่ยว : “แล้วจะเอายังไงต่อละอีทศ”

ทศวรรษ : “กูก็ไม่รู้เหมือนกัน”

ต้นตาล : “สับสนแหละอีดอก”

ปลายฟ้า : “วงในอะไรของมึงที่ว่าคืออะไร แล้วเกี่ยวอะไรกับไอ้พี่โตปืนใหญ่ที่ว่า”

มะเดี่ยว : “กูพอจะรู้มาบ้างว่าฮีพื้นเพเดิมก็ร่ำรวย แต่ทรงตอนมหาลัยไม่ไหว อย่างกะขี้ยา”

ต้นตาล : “ตอนนี้ฮีผันตัวมาเป็นเทรดเดอร์ แต่สำหรับกูฮีเป็นเจ้ามือไฮโลมากกว่า”

ปลายฟ้า : “ยังไง?”