Home / LGBTQ+ / ฤดูร้อนซ่อนรักโดยMe.Daisy / บทที่ 13 เรื่องนั้นเมื่อเกือบสองปีก่อน

Share

บทที่ 13 เรื่องนั้นเมื่อเกือบสองปีก่อน

Author: Me.Daisy
last update Petsa ng paglalathala: 2026-02-16 07:00:43

              ถุงขนมโดนกัดกระจุยกระจาย  ออมถูกเรียกมาตอนใกล้ฟ้าสาง  นั่นทำให้คนอารมณ์ดีเป็นนิจ  อารมณ์เสียขึ้นมาได้

              ไม่มีใครสารภาพ  ไม่มีหลักฐานใดๆ นอกจาก...

              กล้องวงจรปิด!

              ออมเข้าไปในห้องพนักงาน  วางสัมภาระ  แล้วเดินไปยังหน้าจอของกล้องวงจรปิด  เธอย้อนภาพกลับไปก่อนหน้านั้นหนึ่งชั่วโมง  พบว่าคนร้ายมีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น  นั่นคือ

              แมวส้มขนฟู

              พนักงานที่อยู่ในกะนั้นถูกสอบสวน  เพราะปล่อยให้แมวเข้ามากินของในร้าน  แต่ตัวการบีบมือตัวเอง  อย่างรู้ว่าทำผิดไปแล้ว  แล้วคงไม่ร้ายแรงถึงขั้นไล่ออก

              "พี่อย่าสอบสวนให้เสียเวลาเลยครับ"

              หนุ่มน้อยใส่แว่นกลมบอก  น้ำเสียงเข้มยิ่งกว่ากาแฟอเมริกาโน่ไม่ใส่น้ำตาล

              "ดูในกล้องวงจรปิดไปเลย"

              "หนูเอาแมวเข้ามาเลี้ยงเองค่ะ"

              ตามดาวยกมือขึ้น  ใจเต้นผิดจังหวะ  ทุกคนหันมามองเป็นตาเดียว

.

.

              ย้อนกลับไปเมื่อห้าชั่วโมงก่อน

              แมวอ้วนขนปุกปุยตัวหนึ่งเข้ามาในโฮมรัน  ความน่ารักของมันทำให้ตามดาวชะงักไปครู่หนึ่ง  ก่อนวิ่งเข้าหาราวกับทาสผู้ภักดี

              "จะไปไหน?"

              "..."

              "หนาวไหม  พี่จะพาไปที่ลับ  ไม่เอาไม่ดิ้นนะ  ยอมซะดีๆ"

              เธอพาแมวอ้วนไปหลบในห้องพนักงาน  เทอาหารแมวที่แอบซื้อมาจากร้านโฮมรัน  ตามดาวมองมันกินอย่างหลงใหล  มีแต่ทาสแมวเท่านั้นจะเข้าใจ

              ทุกๆ ชั่วโมง  เธอจะทำเป็นไปตรวจตราห้องต่างๆ รวมทั้งแมวส้ม  ที่ขณะนี้นอนหลับอุตุบนกองผ้าที่เธอปูไว้ให้  หน้าตาของมันทำตามดาวหลงใหลอย่างหนัก

              ที่เธอไม่รู้คือ  มันไม่ได้กินแค่อาหารแมวอย่างเดียว

              ตามดาวให้อาหารแก่แมว  แล้วออกจากกะในเวลาเย็น  เธออยากฝากฝังแมวไว้กับคนกะถัดมา  แต่ของพะรุงพะรังที่แม่ฝากซื้อ  ทำให้เธอลืมซะสนิท

.

.

              ปัจจุบัน

              "หนูเอาแมวเข้ามาเลี้ยงเองค่ะ  มัน..."

              "มันทำไมคะ?"

              "น่ารักเหมือนตัวที่บ้านเลย"

              ก้มหน้างุด  โดนความกดดันทาบทับลงมาที่ต้นคอ  จนเงยหน้าสบตาไม่ไหว

              "แมวที่บ้านมันเป็นปัจเจกแมว  เลยจะเอาน้องไทเกอร์ กลับไปเลี้ยงเพิ่มอีกตัว  ไม่ได้ค่ะ"

              ซัมเมอร์ยิ้มเล็กน้อย  ที่ตามดาวตั้งชื่อให้เสร็จสรรพ  แถมยังใช้คำศัพท์แบบหนอนหนังสือ  เธอกอดอกแล้วพูดออกมาอย่างเขินอาย  สายตาเลิ่กลั่ก

              "แมวอาจเติมเต็มซัมเมอร์ก็ได้  แบบถูกรักอะไรแบบนั้น  คือ..ซัมเมอร์จะรับไปเลี้ยงเองค่ะ"

              "แต่ถึงอย่างนั้น  ตามดาวก็ต้องชดใช้ค่าเสียหาย"

              ตามดาวเป็นถึงผู้สตรีมเกมมืออาชีพ  เธอจึงไม่เดือดร้อนกับเงินที่ต้องจ่าย  แต่ก็ยังรู้สึกผิดไม่น้อยที่ทำทุกคนวุ่นวาย  เธอเงยหน้าประสานสายตากับซัมเมอร์  ผู้ช่วยรับอาสารับไทเกอร์ไปเลี้ยง

              "ขอบคุณนะ  ซัมเมอร์"

              คนปากร้าย  ใจดีกับเธอเสมอ  เธออยากขอไปเยี่ยมไทเกอร์บ่อยๆ  แต่ก็ไม่กล้าเอ่ยปาก

              "มาเยี่ยมมันด้วยนะ"

              คนเท่เอ่ย  จูเลียยิ้มก่อนส่ายหัว  ไม่ใช่ไม่รู้ว่าซัมเมอร์เป็นคนเจ้าแผนการ  แต่ไม่คิดว่าจะขนาดนี้   ทำเป็นอาสารับแมวไปเลี้ยง  ที่จริงคงอยากพาสาวไปดูแมวที่ห้อง

              "พวกแกไปถึงไหนกันแล้ว"

              จูเลยบังคับถามมาแบบนี้หลายครั้งแล้ว  แต่ถามตอนไม่มีใครได้ยิน

              "..."

              "ไม่บอกก็แล้วไป  ฉันจะได้รู้อยู่ดี"

              "เสือก"

              "เดี๋ยวแม่ตบปากแตก"

.

.

              สามวันถัดมา

              ตามดาวที่ยืนอยู่หน้าบ้านซัมเมอร์  เพราะคืนก่อนเจ้าตัวเกือบเป็นลมในร้านโฮมรัน  สีหน้าซีดเซียว  พอถามว่ารักษาไปถึงไหนแล้ว  ก็ตอบแค่ว่า  ไม่มีเวลาทาลิปเฉยๆ  ดังนั้น  เพื่อเป็นการไม่เสียเวลา  เธอจึงมาเยี่ยมอดีตแฟน  พร้อมกับไทเกอร์ด้วย 

              สายลมเย็นพัดมาต้องตัวเธอ  ละลายความกังวลใจ  ก่อนยิ้มเรียกความรู้สึกดีๆ แล้วกดกริ่งหน้าบ้านเข้าไป

              วินเทอร์เป็นคนเปิดประตูบ้าน  เขาเอียงหน้าสี่สิบห้าองศา  ที่เป็นมุมหล่อของตัวเอง  ซึ่งคนปกติจะทำเฉพาะตอนถ่ายรูป  แต่นาซีซัสตัวพ่อคนนี้  ทำในชีวิตประจำวันด้วยเช่นกัน

              "พี่ซัมเมอร์กำลังแต่งตัวครับ  อยู่คุยกับผมก่อน"

              "..."

              "พวกพี่กลับมาคบกันอีกแล้วเหรอ?"

              "พอดีพี่มาทำธุระหลายอย่าง  เรื่องมันยาว"

              "ผมมีเวลาฟังทั้งวัน"

              ทำเสียงละมุน  แบบพร้อมจีบทุกเมื่อ  ทำให้ตามดาวหน่ายและต้องพูดตรงๆ

              "พี่ชอบผู้หญิง  รู้ตัวตั้งแต่เด็ก"

              "..."

              ถึงกับไปไม่เป็น  เมื่อถูกปฏิเสธ  เหมือนโดนตีแสกกลางหน้า  เขากระแอมก่อนเปลี่ยนเรื่อง

              "ตอนนี้ผมขายขนมคีโต  ทางตุ๊กติ๊ก  ถ้าพี่จะช่วยกดไลค์  กดแชร์  หรือสั่งซื้อก็จะขอบคุณมากนะครับ

              อ่อ  ผมทำมาได้สามวันแล้ว  ขายได้เป็นพัน  ผมว่าเริ่มต้นได้ดีเลย  ใครมีปัญหาน้ำหนักเกิน  หรือเบาหวาน  พี่ตามดาวช่วยแชร์ขนมผมด้วยนะครับ"

              วินเทอร์พูดไม่หยุด  ราวกับทุกคำคือการไลฟ์ผ่านตุ๊กติ๊ก

              "..."

              ตามดาวสูดลมหายใจ  แต่กลั้นใจไม่ถอนหายใจแรงออกไป

              "ชื่อ  บ้านนายวินเทอร์"

              "..."

              ไม่เปิดช่องว่างให้คุยต่อ  วินเทอร์พล่ามอีกนาน  แม้ตามดาวจะเป็นผู้หญิงที่ดีเพียงไร  ก็แทบเสียสติ  เพราะข้อมูลมหาศาล  แล้วยังเป็นไปเพื่อชมตัวเองล้วนๆ

              ตามดาวนึกย้อนกลับไปถึงครอบครัวตัวเอง  ไม่มีใครดีร้อยเปอร์เซ็นต์  และเธอก็แน่ใจเพราะประสบการณ์ตรง  การมาที่นี่  และได้เจอวินเทอร์  ทำให้เธอนึกเรื่องครอบครัวตัวเองอีกครั้ง

.

.

              ย้อนกลับไปเมื่อเกือบสองปีก่อน

              พ่อของตามดาวเคยเป็นนักธุรกิจที่ร่ำรวย  แต่เพื่อเพิ่มอัตราผลตอบแทนของตัวเอง  อดิเรกจึงกู้เงินมา  จนทำให้หากเกิดปัญหาเพียงเล็กน้อย  บริษัทก็อาจล้มละลายได้  และเพราะอยากผูกขาดธุรกิจเป็นของตัวเอง  เขาจึงจดทะเบียนแบบห้างหุ้นส่วนจำกัด  ที่รับผิดชอบหนี้แบบไม่จำกัด

              แล้วเหตุการณ์เลวร้ายก็เกิดขึ้น  เมื่อลูกค้าชักดาบ  ทำให้ธุรกิจอดิเรกเริ่มมีปัญหา  และถึงขั้นล้มละลาย

              "หนูไม่เข้าใจเลย  ว่าทำไมพ่อต้องจดทะเบียนแบบรับผิดชอบไม่จำกัด  ทั้งที่ปู่ก็เตือนแล้ว"

              "ไม่มีใครอยากให้เรื่องนี้เกิดขึ้น    อย่าโทษพ่อเลย  ตัวแม่เองก็ทำเต็มที่เหมือนกัน  เอาเงินที่ตาให้ไว้  มาอุดรอยรั่วธุรกิจจนหมด"

              สถานการณ์ทางบ้านตามดาวจึงวิกฤตแบบนี้มาได้ปีกว่าแล้ว  อดิเรกเอาแต่ยืมเงินคนรู้จักมาจ่ายภายในบ้าน  แล้วไม่ยอมออกไปทำอะไร  นอกจากกินเหล้าไปวันๆ

              "พ่อจะกินเหล้า  หนูก็ไม่ว่าหรอก  แต่ช่วยกันหาเงินบ้าง"

              "แกจะให้พ่อไปเป็นพ่อค้าตามตลาดนัดหรือไง  ก็รู้อยู่ว่าพ่อหน้าบาง"

              ตามดาวเก็บสีหน้า  เพราะพ่อเธอไม่ชอบให้ใครแสดงกิริยาไม่เหมาะสมกับเขา  และอาจหนีออกจากบ้าน  ถ้าเธอไม่เก็บอาการ"

              "แล้วเราจะเอาอะไรกิน  จะขอเงินคนอื่นไปแบบนี้เหรอคะ?"

              "คนอื่นที่ไหน  พ่อขอเงินญาติๆ มาใช้ทั้งนั้น  นู่นไปสั่งแม่แกไป  ให้หางานทำบ้าง  เอาแต่ทำงานบ้านไร้สาระไปวันๆ"

              "ได้  งั้นหนูจะหาเงินเลี้ยงทุกคนเอง  แต่หนูไม่ให้ค่าเหล้าหรอกนะคะ  พ่อจะได้แค่ค่าอาหารเท่านั้น”

              "..."

              "พ่อตั้งสติสักทีเถอะ  กลับมาเป็นนายอดิเรก  เจ้าของกิจการที่ผู้คนนับถือเหมือนเดิมได้แล้วนะคะ"

              "..."

              "แล้วไม่ต้องห่วงเรื่องค่าเทอม  หนูจะกู้เรียน"

              "..."

              "พ่อเลิกเป็นแบบนี้นะคะ  แม่ร้องไห้เสียใจทุกวัน  กลับมาเป็นพ่อคนเดิมนะคะ  เป็นพ่อที่หนูเคยรู้จัก  กว่าเราจะรอให้ครบสามปี  หนูว่าตอนนี้พ่อไปขายอะไรที่ตลาดนัดก่อนดีกว่า  ไหนๆ พ่อก็ไม่คิดจะเป็นลูกจ้างใครอยู่แล้ว

              หนูเห็นบางร้าน  ขายดีจนคนต่อคิวยาว  บางร้านขายหมดในสองชั่วโมง  เราก็อาจทำได้นะคะ  ถึงเราจะทำธุรกรรมหลายๆ อย่าง  ยังไม่ได้ก็เถอะ  แต่ประเทศไทยก็เปิดโอกาสให้เราทำอาชีพได้อย่างอิสระนะคะ"

              ตามดาวพูดทุกอย่างในใจออกมา  แม้ว่าจะไม่เคยพูดแบบนี้ในชีวิตประจำวันมาก่อน  อดิเรกเงียบฟัง  เพราะรู้ดีว่าอะไรเป็นอะไร  แต่ก็อดดื้อไม่ได้

              "สู่รู้  พ่อจะเมามันทุกวันแบบนี้แหละ  ใครจะทำไม"

              เขาเอ่ยก่อนทิ้งส้นหนักๆ ทุกก้าวที่เดิน  ออกจากบ้านไป  ทิ้งให้ตามดาวน้ำตาซึม  อยากให้ทุกอย่างกลับมาเป็นเหมือนเดิม  แต่ยากเต็มที

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • ฤดูร้อนซ่อนรักโดยMe.Daisy   ตอนพิเศษบทที่ 5 ประกาศความเป็นเจ้าของ

    ในมุมมองของซัมเมอร์ หลังแต่งงาน ฉันมีเวลาอยู่กับตามดาวน้อยมาก สัปดาห์ละครั้ง เดือนละครั้ง หรือแค่วิดีโอคอล ถึงตามดาวจะพูดไม่มากตอนคอลกัน แต่แค่ได้เห็นหน้าเธอ ฉันก็ดีใจ เราเคยใช้เวลาด้วยกัน แอบไปเดินห้างด้วยกัน แต่แฟนๆ ก็ชอบแอบถ่ายรูปเราสวมแว่นดำ เดินจูงมือกัน อันที่จริง นั่นเป็นแผนของฉันเอง เป็นการประกาศความเป็นเจ้าของ ว่าตามดาวน่ะของซัมเมอร์ คนที่มีข่าวกับเธอมีแค่คนเดียว คือฉัน และอย่าเอารูปตามดาวไปลงกับใคร จำไว้! ประสบการณ์เฉียดตายตลอดหลายปีที่ผ่านมา สอนให้ฉันรักและหวงแหนคนสำคัญ แม้ฉันจะตีตราจองสำเร็จ แต่ฉันก็ยังหวงเธออยู่ดี

  • ฤดูร้อนซ่อนรักโดยMe.Daisy   ตอนพิเศษบทที่ 4 งานแต่งงานที่ลานน้ำพุ

    งานเลี้ยงฉลองวันแต่งงานของเจ้าสาวและเจ้าสาว จัดขึ้นที่ต่างจังหวัด ที่ตั้งอยู่ในหุบเขาลึกลับ เป็นโรงแรมเพื่อนของเพื่อนซัมเมอร์ ซึ่งถูกเหมาทั้งโรงแรมเป็นเวลาสองคืนเต็ม วินเทอร์และมินนี่นั่งรถตู้ติดฟิล์มดำเข้ามาในงาน ลงจากรถราวกับเจ้าชายในสายตาศศิธร เธอยืนรอเขาอยู่ตรงลานน้ำพุหน้าโรงแรม ก่อนหญิงกลางคนจะหันไปยิ้มให้มินนี่อย่างอ่อนโยน กาลเวลาทำให้แม่สามีและลูกสะใภ้เข้ากันได้เป็นอย่างดี "เหนื่อยไหมลูก?" "ผมต้องถามแม่มากกว่า มาช่วยพี่ซัมเมอร์เตรียมงานตั้งแต่สามวันก่อน เหนื่อยไหมครับ?" "ไม่เหนื่อยจ้ะ แต่งานนี้ไม่มีหลานให้อุ้ม แม่ก็เสียดายนิดหน่อย" หันมามองยิ้มๆ แบบไม่อยากกดดันคู่รักอีกคู่ที่ยังไม่แต่งงานสักที "มินนี่อยากเรียนให้จบปริญญาเอกก่อน เธออยากเป็นอาจารย์และนักวิจัยอย่างที่ฝันครับ" "ที่จริง วินเทอร์ก็เป็นพ่อค้าออนไลน์ร้อยล้านแล้ว เขียนหนังสือก็หลายเล่ม จะขวนขวายไปอีกทำไม ก็ไม่รู้" "หนูฝันมาตั้งแต่เด็กๆ แล้วค่ะ ว่าอยากทำงานวิจัย อยากค้นคว้ายาที

  • ฤดูร้อนซ่อนรักโดยMe.Daisy   ตอนพิเศษบทที่ 3 กลัวจะเสียเธอไป

    ตามดาวเพิ่งเสร็จทัวร์คอนเสิร์ตไปทั่วเอเชียเมื่อคืนนี้ เธอไม่เจอซัมเมอร์มาหลายวันแล้ว ขอบตาดำถูกปกปิดด้วยเครื่องสำอางชั้นดี น้ำหอมกลิ่นลึกลับแผ่ตัวออกมาจากเธอ จนทำให้ซัมเมอร์ยิ่งส่งสายตาหลงใหลมาให้ตามดาว ก่อนหันไปอีกทางเพื่อห้ามตัวเองไว้ แต่ตามดาวไม่คิดแบบนั้น "เหนื่อยมาก เหนื่อยเหมือนร่างจะแตกเป็นเสี่ยงๆ ซัมเมอร์กอดตามดาวหน่อย อยากชาร์ตแบต" แต่ซัมเมอร์นั่งหันหลังให้คนน่ารัก และคุยโทรศัพท์จนไม่ได้ยินถ้อยคำไหน นอกจากในมือถือของตน ตามดาวทิ้งตัวลงบนเตียงโรงแรม ด้วยอารมณ์อันหลากหลาย ผ้าม่านถูกปิดอย่างระมัดระวังแบบนี้เสมอ แม้แฟนๆ จะรู้ว่าพวกเธอคบกัน แต่ก็ไ

  • ฤดูร้อนซ่อนรักโดยMe.Daisy   ตอนพิเศษบทที่ 2 เรื่องของเราในอดีต

    ในมุมมองของซัมเมอร์ ในครั้งแรกที่เราเจอกัน ฉันก็ใจสั่น มือเปียก และอดจดจ้องไปที่เธอไม่ได้ เราเป็นนักศึกษาเฟรชชี่ของมหาวิทยาลัยเอสด้วยกัน ฉันเป็นแกนนำชั้นปี ส่วนเธอเป็นซอกหลืบคณะ ไม่เข้ากิจกรรม เน้นเรียนและเรียนอย่างเดียว เพื่อนฉันเล่าว่า เธอชื่อตามดาว ฟังดูธรรมดาๆ แต่ความหมายโคตรดี แปลว่า ผู้ที่ไล่ตามดวงดาวไป มีดาวเป็นเป้าหมาย และตอนนี้ฉันก็อยากตามดาวดวงนี้ไปยังไงล่ะ การจีบเธอเป็นไปด้วยความยากลำบาก เพราะที่ผ่านมาฉันคิดว่าตัวเองชอบผู้ชาย แม้ไม่เคยตกหลุมรักใคร จึงคิดตามประสาคนซื่อว่า ผู้หญิงต้องคู่กับผู้ชายเท่านั้น&n

  • ฤดูร้อนซ่อนรักโดยMe.Daisy   ตอนพิเศษบทที่ 1 หาเงินด้วยมือถือเครื่องเดียว

    "จะเอายังไงเรื่องหาเงิน" เข้าเรื่องโดยไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย แต่ทำให้น้องชายเงยหน้าจากมือถือได้ "ไม่เอาไง ไม่มีทางอยู่แล้ว ใครจะจ้างเด็กแบบผม แล้วถ้าให้ทำงานพิเศษกระจอกๆ ผมไม่เอาด้วยหรอก พี่จะพูดอะไรก็เรื่องของพี่" "ถ้าพี่แนะนำวิธีง่ายๆ แถมเข้ากับไลฟ์สไตล์แกด้วย เอาป่ะ?" "..." เริ่มเงยหน้าด้วยความสนใจนิดหนึ่ง กดหยุดเกมเอาไว้ "มีมือถือเครื่องเดียว ก็ทำได้แล้ว" "ผมไม่รู้จะขายอะไร ถ้าพี่จะเสนอว่าต้องหาลูกค้าจากรูปภาพหรือคลิป" "ไม่รู้จริงๆ เหรอ" "ครับ" "วันนั้นที่ฉันด่าแก ว่าอยากเป็นแม่บ้านเหรอ ฉันมาคิดดูแล้ว แกอาจเป็นเชฟที่ยอดเยี่ยมเลยก็ได้นะ" "อาฮะ" "พี่จะแนะนำแกเอง แม่จะช่วยแกด้วย เราคุยกันแล้ว" "แกรู้ไหมวินเทอร์ ว่าขายของออนไลน์ไม่ต้องมีทุนก็เริ่มได้?" "อะไรเนี่ย พี่จะขายตรงกับผมเหรอ"

  • ฤดูร้อนซ่อนรักโดยMe.Daisy   บทที่ 36 บทสัมภาษณ์แห่งความสุข(ตอนจบ)

    ซัมเมอร์ตื่นเต้นที่วันนี้มหาวิทยาลัยชั้นนำเชิญเธอมาบรรยาย จากความสำเร็จของเธอในฐานะอินฟลูเอ็นเซอร์เบอร์ต้นๆ ของประเทศ "ไม่มีใครไม่รู้จักช่องฤดูร้อนซ่อนรักนะครับ และวันนี้ผมต้องบอกว่า ตื่นเต้นมากที่ได้คุยกับเธอ ขอเชิญพับกบ เอ้ย พบกับ คุณซัมเมอร์ หรือคุณนารา ตั้งจิตดีนะครับ" เสียงปรบมือดังอย่างกระตือรือร้นจากฝั่งนักศึกษา ทำให้ซัมเมอร์ที่เกร็งในตอนแรก สามารถระบายยิ้มออกมาได้ "เรามาถามกันสักหน่อย ว่าตอนนี้ช่องเป็นยังไงบ้าง ทำแนวไหน อัปเดตให้เราฟังหน่อยนะครับ" 

  • ฤดูร้อนซ่อนรักโดยMe.Daisy   บทที่ 35 ความลับของจูเลีย

    ในมุมมองของจูเลีย เรื่องมันเริ่มจากข่าวดีที่ว่า ยัยเพื่อนตัวแสบแค่หมดสติไป แล้วก็ฟื้นมาในโรงพยาบาล แถมยังบริจาคเงิ

  • ฤดูร้อนซ่อนรักโดยMe.Daisy   บทที่ 34 ร้านลับตลาดยายไผ่

    "ขอจับมือได้ไหม?" ซัมเมอร์หันไปถามคนน่ารัก อีกฝ่ายไม่ตอบแต่พยักหน้าเขินอาย ในใจผู้บริหารสาวรู้สึกแต่ว่าแฟนสาวน่ารัก ไม่ว่าจะทำอะไร หรือแสดงอาการอะไร เธอก็ดูจะชอบไปหมด จากนั้นเมื่อพร้อมแล้ว ซัมเมอร์ส่งสัญญาณให้ตากล้อง "สวัสดีค่ะ ซัมเมอร

  • ฤดูร้อนซ่อนรักโดยMe.Daisy   บทที่ 2 ไปหาหมอกันเถอะ

    "นี่ถ้าฉันไม่ออกสาว คนคงเข้าใจว่าฉันพาเมียมาฝากท้อง และเมียฉันก็แพ้ท้องหนักซะด้วย" "พูดอะไรให้เกียรติฉันบ้าง ฉันเพิ่งยี่สิบ" "แค่อยากให้ยิ้มเฉยๆ" จูเลียยิ้มมุมปากอย่างหล่อเหลา แต่ไม่อาจทำให้ซัมเมอร์ใจกระตุกได้เท่าที่ตามดาวทำ

  • ฤดูร้อนซ่อนรักโดยMe.Daisy    บทที่ 1 โอกาสครั้งสำคัญของซัมเมอร์

    "ขอโทษนะคะ มาทำงานวันนี้เป็นวันแรกค่ะ" ซัมเมอร์เงยหน้ามองเสียงขึ้นจมูกอย่างคุ้นหู ใบหน้าเรียวเล็กนั้นออกจะน่ารักเกินกว่าจะเรียกว่าสวย อย่างไรเสีย ไม่ว่าจะมองกี่ครั้ง เธอก็ไม่เคยเบื่อเลย "ซัมเมอร์!" "ตามดาว!" ซัมเมอร์แอบมูอย

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status