ลิขิตรักเจ้าสาวเทพมังกรฟ้า

ลิขิตรักเจ้าสาวเทพมังกรฟ้า

last updateآخر تحديث : 2025-02-04
لغة: Thai
goodnovel18goodnovel
لا يكفي التصنيفات
48فصول
1.3Kوجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

"เจ้ากล้ายุ่งกับคนของข้า พร้อมที่จะรับโทษทัณฑ์แล้วหรือไม่" ทั้งหมดมิใช่คำถาม หากแต่เป็นการประกาศว่าเขาไม่มีวันยกโทษให้คนที่กล้าทำร้ายคนของตน #มังกรฟ้าเทียนหั่วหลงผู้คลั่งรัก

عرض المزيد

الفصل الأول

บทนำ

ตั้งแต่จักรวาลถือกำเนิดขึ้น ดินแดนอันกว้างใหญ่ไพศาลถูกแบ่งออกเป็นสามส่วน แดนสวรรค์ชั้นฟ้า โลกมนุษย์ และพิภพปีศาจ สำหรับแดนสวรรค์นั้นเล่ากันว่าเทพบรรพกาลเป็นผู้สร้างขึ้นและมอบหน้าที่ปกครองดินแดนแห่งนี้ให้มหาเทพผู้ยิ่งใหญ่เหนือเทพเซียนทั้งปวงปกครอง

ทั้งยังแบ่งทิศทั้งสี่ให้มีสัตว์เทพที่สร้างขึ้นจากพลังวิญญาณของมหาเทพกาลเวลานั้น ๆ ปกครอง สัตว์เทพแต่ละตนจะมีอายุตามกาลดับสูญของอายุขัยองค์มหาเทพที่สร้างพวกเขาขึ้นมา เว้นเสียแต่ว่า มหาเทพผู้ปลุกพลังสัตว์เทพขึ้นมาจะปลดปล่อยสัตว์เทพของตนให้เป็นอิสระก่อนหมดอายุขัยหน้าที่ของสัตว์เทพทั้งสี่ยิ่งใหญ่ยิ่งนัก แต่ละตนต้องคอยสร้างเขตอาคมปกคลุมแดนสวรรค์ที่ไม่มีพื้นที่สิ้นสุดเพื่อเป็นเกราะคุ้มภัยอันตรายจากพิภพปีศาจที่เล่าลือกันว่าปกครองโดยจอมมารชั่วร้ายที่ถือกำเนิดมาพร้อมเทพบรรพกาลของสวรรค์

แดนสวรรค์ถูกเปลี่ยนองค์มหาเทพและสัตว์เทพมาแล้วนับไม่ถ้วน กระทั่งครั้งนี้แดนสวรรค์มีองค์มหาเทพนามว่า 'เทียนวั่ง' ปกครองอยู่ สัตว์เทพทั้งสี่ทิศจึงได้ถือกำเนิดขึ้นใหม่อีกครา...

แดนเป่ย(ทิศเหนือ)

ปกครองโดยเต่าดำ เสวียนอวี่ อายุสี่พันปี

แดนหนาน(ทิศใต้)

ปกครองโดยหงส์แดง จูฮวาเหยียน อายุสองพันปี

แดนซี(ทิศตะวันตก)

ปกครองโดยพยัคฆ์ขาว ไป๋จินซวน อายุสองพันห้าร้อยปี

และแดนตง(ทิศตะวันออก)

ปกครองโดยมังกรฟ้า เทียนหั่วหลง อายุสามพันปี

มังกรฟ้าเทียนหั่วหลงถูกปลุกขึ้นจากศิลาศักดิ์สิทธิ์ของเทพบรรพกาล หล่อหลอมกับเลือดและพลังวิญญาณของมหาเทพเทียนวั่งทำให้เขาเกิดมาเป็นสัตว์เทพที่พิเศษกว่าสัตว์เทพตนอื่น ๆ ที่ตื่นขึ้นมามีสองดวงจิตในกายเดียว นั่นคือ...

มังกรฟ้านามว่าเทียนหั่วหลง ส่วนอีกหนึ่งดวงจิตนามว่าเทียนหลงเซ่อ

เทียนหลงเซ่อคือมังกรทมิฬเป็นสัตว์เทพคู่กายของมหาเทพเทียนวั่งที่เกิดจากเลือดในกายของเขาตอนที่ใช้ปลุกมังกรฟ้านั่นเอง

เพราะมีเขตอาคมจากสัตว์เทพทั้งสี่คอยเป็นเกราะคุ้มภัยจากจอมมารและแดนปีศาจ ทั้งแดนสวรรค์จึงสงบสุขมาชั่วกัปชั่วกัลป์

หากแต่วันหนึ่งมังกรฟ้าเทียนหั่วหลงได้ลงมาบำเพ็ญตบะเพื่อเพิ่มพูลพลังวิญญาณที่เขาเซียนลู่บนโลกมนุษย์ และบังเอิญได้พบกับสตรีท้องแก่นางหนึ่งกำลังได้รับบาทเจ็บอยู่ที่ตีนเขา ชะตาของนางและเด็กในท้องคือต้องดับสูญในวันนั้น แต่ด้วยความสงสารเหลือคณา เทียนหั่วหลงเกิดใจอ่อนทำผิดกฎสวรรค์อย่างร้ายแรง เขาแบ่งพลังวิญญาณครึ่งหนึ่งของตนที่บำเพ็ญมานับสามพันปีเพื่อช่วยหญิงท้องแก่นางนั้นเอาไว้จนนางสามารถให้กำเนิดทารกผู้นั้นได้สำเร็จ

ใครจะรู้การฝืนลิขิตสวรรค์ในครั้งนั้น หนึ่งปี(1 ปีสวรรค์ = 10 ปีโลกมนุษย์) ให้หลังได้นำพาแดนสวรรค์สั่นคลอน เขตอาคมแดนบูรพาที่มังกรฟ้าเทียนหั่วหลงดูแลอยู่เกิดอ่อนแรงเป็นรอยร้าวขึ้น เหล่าทวยเทพเกรงจะนำภัยมายังแดนสวรรค์จึงทูลให้มหาเทพเทียนวั่งลงโทษมังกรฟ้าด้วยการส่งเขาลงมายังโลกมนุษย์เพื่อตามหาพลังวิญญาณที่สูญหายกลับไปซ่อมแซมรอยร้าวของเขตอาคม

เรื่องราวเกี่ยวพันดวงชะตาของสัตว์เทพมังกรฟ้ากับมนุษย์ผู้มีพลังวิญญาณของเทพจึงเริ่มต้นขึ้น

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى
لا توجد تعليقات
48 فصول
บทนำ
ตั้งแต่จักรวาลถือกำเนิดขึ้น ดินแดนอันกว้างใหญ่ไพศาลถูกแบ่งออกเป็นสามส่วน แดนสวรรค์ชั้นฟ้า โลกมนุษย์ และพิภพปีศาจ สำหรับแดนสวรรค์นั้นเล่ากันว่าเทพบรรพกาลเป็นผู้สร้างขึ้นและมอบหน้าที่ปกครองดินแดนแห่งนี้ให้มหาเทพผู้ยิ่งใหญ่เหนือเทพเซียนทั้งปวงปกครองทั้งยังแบ่งทิศทั้งสี่ให้มีสัตว์เทพที่สร้างขึ้นจากพลังวิญญาณของมหาเทพกาลเวลานั้น ๆ ปกครอง สัตว์เทพแต่ละตนจะมีอายุตามกาลดับสูญของอายุขัยองค์มหาเทพที่สร้างพวกเขาขึ้นมา เว้นเสียแต่ว่า มหาเทพผู้ปลุกพลังสัตว์เทพขึ้นมาจะปลดปล่อยสัตว์เทพของตนให้เป็นอิสระก่อนหมดอายุขัยหน้าที่ของสัตว์เทพทั้งสี่ยิ่งใหญ่ยิ่งนัก แต่ละตนต้องคอยสร้างเขตอาคมปกคลุมแดนสวรรค์ที่ไม่มีพื้นที่สิ้นสุดเพื่อเป็นเกราะคุ้มภัยอันตรายจากพิภพปีศาจที่เล่าลือกันว่าปกครองโดยจอมมารชั่วร้ายที่ถือกำเนิดมาพร้อมเทพบรรพกาลของสวรรค์แดนสวรรค์ถูกเปลี่ยนองค์มหาเทพและสัตว์เทพมาแล้วนับไม่ถ้วน กระทั่งครั้งนี้แดนสวรรค์มีองค์มหาเทพนามว่า 'เทียนวั่ง' ปกครองอยู่ สัตว์เทพทั้งสี่ทิศจึงได้ถือกำเนิดขึ้นใหม่อีกครา...แดนเป่ย(ทิศเหนือ)ปกครองโดยเต่าดำ เสวียนอวี่ อายุสี่พันปีแดนหนาน(ทิศใต้)ปกครองโดยหงส์แดง จูฮวา
اقرأ المزيد
เขาว่าข้าคือปีศาจ
"ปีศาจมาแล้ว""ปีศาจตาแดงมาแล้ว"เสียงโห่ร้องขับไล่ดรุณีน้อยวัยเก้าขวบที่กำลังเดินถือตะกร้าซื้อของในตลาดของหมู่บ้านตงเหลียงมณฑลตี้เจิงดังขึ้นทุกย่างก้าวที่นางเดินผ่าน"เถ้าแก่ ข้าเอาซาลาเปาห้า หมั่นโถวหก""ไม่ขาย ๆ ไปซื้อที่อื่นเลยไป!"เสียงเถ้าแก่ร้านซาลาเปาดังขับไล่ดรุณีน้อยที่ยืนรอของหน้าร้านลั่นขึ้นเหล่าพ่อค้าแม่ค้าร้านอื่น ๆ ต่างพากันมองมาที่นางด้วยสายตาเดียวกันคือรังเกียจ...หวาดกลัว..."เถ้าแก่ขายให้ข้าเถอะ ถ้าวันนี้ข้าซื้อของกินกลับไปที่บ้านไม่ได้ท่านพ่อต้องดุข้าอีกเป็นแน่"ดรุณีน้อยร้องขอความเมตตาด้วยเสียงสั่นเครือ ดวงตาสีสวยราวตะวันทอแสงฉ่ำไปด้วยม่านน้ำตาที่รอเวลาหลั่งไหลอาบแก้มหากยังไม่ได้สิ่งที่นางต้องการ"ที่นี่ไม่มีใครอยากขายของให้ปีศาจเช่นเจ้า ไป ๆ รีบออกไปจากหมู่บ้านเราได้แล้ว"แม่ค้าร้านข้าง ๆ รีบออกปากขับไล่เรียกความฮึกเฮิมให้กับร้านอื่น ๆ เอาเยี่ยงอย่างหยิบจับขว้างปาข้าวของใส่ดรุณีน้อยที่น่าสงสารผู้นี้อย่างไร้เมตตา"โอ้ย! ข้าเจ็บ ข้าไม่ใช่ปีศาจ ข้าไม่ใช่ปีศาจสักหน่อย"ร่างบอบบางวัยเก้าขวบนั่งคุดคู้กอดตัวเองซบหน้าลงกับหน้าตักเพื่อปกป้องใบหน้าที่แสนจิ้มลิ้มไม่ให้ถูก
اقرأ المزيد
ความขมขื่นที่ปกปิดไว้ / 1
เพล้ง!เสียงของตกแตกดังขึ้นภายในกระท่อมหลังหนึ่ง เศษไหสุรากระจายเต็มพื้นไม้ใกล้กับดรุณีวัยเก้าขวบที่นั่งคุกเข่ากับพื้นก้มหน้ามองหน้าขาตนเองด้วยตัวสั่นเทาหลังจากสองอาหลานกลับจากตลาดในหมู่บ้าน หลี่ต้งผู้เป็นใหญ่สุดในกระท่อมหลังนี้เอาแต่ใส่อารมณ์กับหลี่ชิงชิงเพราะก่อนหน้าเขาถูกชาวบ้านระแวกใกล้เคียงบีบคั้นให้ออกจากหมู่บ้านนี้ไปด้วยข่าวลือเรื่องที่ลูกสาวบ้านนี้เป็นปีศาจครั้นคนสร้างเรื่องกลับมาถึงพอดีหลี่ต้งจึงระเบิดอารมณ์ใส่บุตรสาวอย่างไร้การถามไถ่"พี่ใหญ่ ท่านอย่าไปเชื่อข่าวลือพวกนั้นเลย เสี่ยวชิงของเราจะเป็นปีศาจได้เยี่ยงไร"หลี่จงพยายามพูดเตือนสติพี่ชายที่เป็นบิดาแท้ ๆ ของหลี่ชิงชิง หากแต่บัดนี้เขากำลังมองบุตรสาวด้วยดวงตาขวางราวคนตรงหน้าเป็นคนแปลกหน้าไปแล้ว"เจ้าไม่ต้องแก้ตัวแทนนาง ถ้าไม่มีมูลมีหรือคนทั้งตลาดจะเล่าลือกันเช่นนั้น มิหนำซ้ำยังคอยมาขับไล่ครอบครัวเราออกจากหมู่บ้านอีก!"หลี่ต้งกล่าวอย่างฉุนเฉียวพลางมองหน้าบุตรสาวที่เอาแต่ก้มหน้างุดไม่ยอมแก้ตัวสักครึ่งคำ"พี่ใหญ่ ท่านก็เห็นเสี่ยวชิงตั้งแต่ตัวแดงแล้ว เหตุใดถึงไปเชื่อคำคนนอกพวกนั้นเล่า"ลมหายใจหลี่ต้งสะดุดครู่หนึ่งเหมือนฉุกคิ
اقرأ المزيد
ความขมขื่นที่ปกปิดไว้ / 2
"เหตุใดตอนนั้นท่านไม่พูดเช่นนี้"หลี่จงยังคงไม่เชื่อสิ่งที่พี่ชายกล่าวหาพี่สะใภ้เขา แต่หากมองความเป็นจริงอย่างใจเป็นกลาง หรือว่าตลอดเวลาที่ผ่านมา ทุกวันครบรอบการจากไปของพี่สะใภ้ ที่พี่ชายเขาไม่เคยไปเยี่ยมหลุมศพนางเลยเพราะฝังใจเรื่องนี้มาโดยตลอด"ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นคนที่เชื่อเพียงสิ่งที่ตาเห็น ใจที่เจ้าแอบรักหยวนชิงตั้งแต่ก่อนที่นางจะแต่งกับข้าเลยไม่เชื่อสิ่งที่ข้าเล่า เจ้าโชคดีแล้วที่มิใช่ผู้ถูกนางเลือก มิเช่นนั้นเจ้าจะเจ็บปวดเช่นข้าจนถึงทุกวันนี้"หลี่จงได้แต่นั่งเงียบหลังจากฟังพี่ชายระบายความลับนี้ออกมาจะเป็นดั่งพี่ชายเขากล่าวมาจริงหรือ สตรีจิตใจดีมีเมตตาอย่างหยวนชิงจะสมสู่กับปีศาจ หากเป็นเช่นนั้นจริง หยวนชิงจะใช้เวลาตอนไหนออกไปพบเจอกับปีศาจตนนั้นในเมื่อหลี่ต้งไม่เคยให้นางออกจากเรือนไปที่ใดเลยด้วยซ้ำ"ท่านพ่อ ท่านบอกข้าได้หรือไม่ ปีศาจที่สังหารท่านแม่คือปีศาจตนใด"หลี่ชิงชิงปาดน้ำตาออกจากแก้มความเสียใจแปรเปลี่ยนให้นางกลายเป็นคนเข้มแข็งและฝังแค้นไว้ในอก"เจ้าถามเพื่อการใด จะแก้แค้นแทนแม่เจ้าหรือ"หลี่ต้งประชดประชันบุตรสาว หากแต่เสียงตอบกลับที่แสนหนักแน่นของดรุณีน้อยตรงหน้าทำเขากลั้วห
اقرأ المزيد
ความขมขื่นที่ปกปิดไว้ / 3
"ท่านคือ..."หลี่จงเคยเห็นการแต่งกายเช่นนี้ หากแต่เขากลับไม่รู้ชื่อนักพรตหญิงตรงหน้า"ข้าคือเจ้าสำนักเมฆาล่องลอย หยวนจี""ท่านแซ่หยวนหรือ ไม่ทราบท่านเกี่ยวข้องอันใดกับหยวนชิง"หลี่ต้งได้ยินชื่อแซ่ของนักพรตท่านนี้จากปากนางเองจึงใคร่สงสัย"เจ้ารู้จักหยวนชิง?"เจ้าสำนักหยวนจีทั้งดีใจระคนแปลกใจที่ชาวบ้านผู้นี้เอ่ยนามของพี่น้องร่วมสาบานนาง"นางคือพี่สะใภ้ข้า" หลี่จงเป็นคนตอบคำถามเพราะกลัวพี่ชายจะพลั้งปากพูดอะไรไม่เข้าหูนักพรตหญิงตรงหน้าเข้า"เช่นนั้นเองรึ ข้ากับหยวนชิงเป็นศิษย์จากสำนักเมฆาล่องลอยรุ่นแรก ถูกเจ้าสำนักรุ่นก่อนเก็บมาเลี้ยงจึงใช้แซ่เดียวกัน เปรียบเสมือนพี่น้องร่วมสาบานกัน"เจ้าสำนักเมฆาล่องลอยหยวนจีอธิบายสิ่งที่สกุลหลี่ไม่เคยรู้มาก่อนให้ฟัง"เหตุใดพี่สะใภ้ถึงไม่เคยบอกเรื่องนี้แก่เรา""เรื่องนี้หากเล่าแล้วยาวนัก เมื่อยี่สิบปีก่อน หยวนชิงกับข้าต่างก็ถูกอาจารย์หมายหัวไม่คนใดก็คนหนึ่งจะต้องได้ขึ้นเป็นเจ้าสำนักคนต่อไป ทว่าหยวนชิงมีนิสัยเป็นคนรักอิสระ ไม่ชอบอยู่ในกฎในเกณฑ์ นางไม่อยากถูกจองจำไว้ที่เขาเมฆาที่เงียบสงบนั้น สุดท้ายจึงตัดสินใจหนีลงจากเขาและปกปิดตัวตนจากสำนักเมฆาล่องลอยไม่ใ
اقرأ المزيد
สำนักเมฆาล่องลอย
แปดปีต่อมา..."สงบดั่งสายน้ำ แข็งแกร่งดั่งภูผา เมตตาดั่งท้องนภา คุณธรรมยิ่งใหญ่เหนือทั้งปวง"เสียงท่องปณิธานของสำนักเมฆาล่องลอยดังขึ้นจากเหล่าดรุณและดรุณีน้อยรุ่นที่แปดของสำนักศึกษาแห่งนี้"เสี่ยวโยวเจ้าว่าศิษย์พี่ห้ากำลังเข้าฌานหรือหลับกันแน่"เสียงกระซิบดังขึ้นเบา ๆ หลังจากศิษย์รุ่นเยาว์ท่องกฎของสำนักศึกษาจบไปสามรอบแล้ว ทว่าศิษย์พี่ที่ทำหน้าที่สอนสั่งพวกเขาในวันนี้กลับนั่งขัดสมาธิหลับตานิ่งไม่ออกคำสั่งอันใดเฉกเช่นทุกวัน"ข้าว่าศิษย์พี่ห้าต้องหลับแน่ ๆ"เจ้าของชื่อเสี่ยวโยวตอบกลับพลางป้องปากส่งต่อแผนการที่ผุดขึ้นมาในหัวหมาด ๆ ให้กับเหล่าศิษย์ชั้นเดียวกันส่งต่อจนครบทุกคน"พร้อมนะ"ดรุณีน้อยเสี่ยวโยวที่ทั้งแสบ ทั้งแก่นแก้ว ผู้นำจอมวางแผนมองสบตาศิษย์คนอื่น ๆ พร้อมทั้งส่งสัญญาณชูนิ้วขึ้นทีละนิ้วจนครบสามนิ้วแล้วเอ่ย"คำนับอาจารย์อาหยวนอวิ๋น"เสียงเหล่าศิษย์วัยเยาว์จอมแสบดังลั่นจนคนที่แอบงีบหลับสะดุ้งตื่นเมื่อได้ยินว่าผู้ใดมา"ศิษย์พี่ใหญ่ข้าไม่ได้หลับนะเจ้าคะ""ฮ่า ๆ ศิษย์พี่ห้าถูกพวกเราหลอกแล้ว"บรรดาศิษย์รุ่นเยาว์ต่างพากันหัวเราะเสียงลั่นเมื่อปลุกคนขี้เซาที่แอบหลับได้สำเร็จ ทว่าเวลาต่อม
اقرأ المزيد
คัมภีร์ลับเจ้าสำนัก
"อาจารย์ป้า"ทันทีที่มาถึงที่พำนักส่วนตัวของเจ้าสำนักหยวนจี หลี่ชิงชิงก็รีบเข้ามากอดมาหอมผู้มีพระคุณของนางทันที"นี่ผู้ใดกัน เหตุใดถึงไม่คุ้นหน้า"หยวนจีแกล้งเย้าแหย่หลานรักเล่น ทำเอาคนถูกแกล้งถึงกับอมลมจนแก้มป่องทั้งสองข้าง แต่ก็แค่ประเดี๋ยว แก้มน้อย ๆ นั้นก็ซุกถูบนตักนิ่มของหยวนจีอย่างออดอ้อนเช่นเดิม"ชิงชิงคิดถึงอาจารย์ป้าที่สุดเจ้าค่ะ"มือบางเอื้อมขึ้นมาลูบผมบุตรสาวของศิษย์น้องนางที่ทิ้งไว้ให้ดูต่างหน้าด้วยความเอ็นดู"คิดถึงอาจารย์แล้วตั้งใจใฝ่เรียน ฝึกในวิชาหรือไม่"คำถามแรกพุ่งเป้าไปเช่นนี้เลยหรือ แต่ไม่เป็นไร หลี่ชิงชิงไม่เคยออกนอกลู่นอกทางอยู่แล้ว"ตอนนี้ข้าฝึกชำระจิตที่ถ้ำเหมันต์จนเรียกว่าสนิทกับภูติน้ำแข็งได้แล้ว"คนถูกถามคุยโวโอ้อวดอย่างภูมิใจ"หืม... เหมือนเรื่องนี้จะเป็นเรื่องเล่าตั้งแต่อาจารย์ยังไม่เข้าฌานมิใช่หรือ"คนถูกจับได้ว่าแอบเกเรวิชาไม่เลื่อนขั้นถึงกับยิ้มแห้งหัวเราะแหะ ๆ แก้เขิน"โธ่ ท่านป้าคนสวย ชิงเอ๋อร์หมายถึงว่าตอนนี้มีเพื่อนเป็นภูติน้ำแข็งเพิ่มมาอีกเป็นกองทัพ เยอะกว่าเมื่อก่อนตั้ง..."นัยน์ตาน้ำหมึกกลอกกลิ้งไปมาคล้ายกำลังนับจำนวนในใจ เวลาที่หลี่ชิงชิงจะออดอ
اقرأ المزيد
สี่สัตว์เทพสวรรค์ / 1
แดนสวรรค์ , หุบเขาวังมังกรฟ้า"เรียนมหาเทพ นายท่านยังไม่ออกจากฌานขอรับ"ภูติหิ่งห้อยอาเล่ย ภูติรับใช้คนสนิทของเทียนหั่วหลงรายงานมหาเทพผู้ครองแดนสวรรค์ที่วันนี้เขามีเรื่องต้องคุยกับเจ้าของหุบเขาวังมังกรฟ้าแห่งนี้ให้กระจ่าง"ข้าจะเข้าไปดึงเจ้ามังกรหัวดื้อออกจากฌานให้ท่านเอง"เสียงหงุดหงิดใจของพยัคฆ์ขาวไป๋จินซวนเอ่ยขึ้นเดิมที่วิสัยของไป๋จินซวนชอบอิสระ เป็นหนุ่มเจ้าสำราญ พูดจาโผงผาง หากคนไม่สนิทด้วยจะมองว่าเขาก้าวร้าวไม่รู้จักยำเกรงผู้อาวุโสกว่า"เจ้าเสือขาวอันธพาล เอะอะก็จะใช้แต่กำลัง"เสียงสตรีนางหนึ่งเหินเวหาลงมายืนเคียงข้างมหาเทพเทียนวั่งพร้อมกล่าวตำหนิไป๋จินซวน"หงส์เพลิงเช่นเจ้ากล้าตำหนิผู้อาวุโสกว่าเช่นข้ารึ!""ทำไมจะไม่ได้ในเมื่อเจ้าแก่แต่อายุ หากสมองอ่อนกว่าข้ายิ่งนัก"หงส์เพลิงจูฮวาเหยียน สตรีนางเดียวที่เป็นหนึ่งในสี่สัตว์เทพแลบลิ้นปริ้นตาเย้าแหย่คู่กัดอย่างพยัคฆ์ขาวไป๋จินซวน"พวกเจ้าสำรวมด้วย"เสียงทุ้มมาพร้อมรูปลักษณ์ที่สงบนิ่งและงดงามของเต่าดำเสวียนอวี่ดังปราม"คาราวะมหาเทพเทียนวั่ง"ผู้อาวุโสสุดอย่างเต่าดำรีบค้อมคำนับองค์มหาเทพผู้ยิ่งใหญ่ ทำให้ทั้งไป๋จินซวนและจูฮวาเหยียนรีบ
اقرأ المزيد
สี่สัตว์เทพสวรรค์ / 2
"มนุษย์ผู้ใดถึงได้มีอาคมแก่กล้าสามารถปิดผนึกพลังสัตว์เทพอย่างพวกเราได้"เสวียนอวี่กล่าวอย่างสงสัย"ผู้ที่สามารถผนึกพลังเทพได้ต้องเป็นขั้นปรมาจารย์หรือไม่ก็นักพรตที่บำเพ็ญเพียรไม่ต่ำกว่าหนึ่งร้อยปีมนุษย์"ทั้งเต่าดำและมังกรฟ้าต่างคิดเช่นเดียวกับสิ่งที่มหาเทพเทียนวั่งกล่าว"ที่เจ้าออกฌานในครั้งนี้เพราะสะสมพลังวิญญาณได้มากแล้วหรือ"มหาเทพเทียนวั่งรับรู้ถึงพลังที่ไหลเวียนในตัวของตนเองเพิ่มพูลขึ้น เช่นนี้แปลว่ามังกรฟ้าคงสั่งสมพลังมาได้มากเช่นกัน"ได้กลับคืนมาประมาณหนึ่ง แต่ยังไม่เพียงพอถึงห้าในสิบส่วน"เข้าฌานมาครึ่งปี อย่างน้อยพลังใหม่บวกพลังเก่าที่หลงเหลืออยู่ต้องได้กลับคืนมามากกว่าแปดส่วนถึงจะถูก หากเป็นเช่นนี้เท่ากับว่าการเข้าฌานของเขาเสียเวลาเปล่าแล้ว"หรือเพราะพลังวิญญาณครึ่งหนึ่งของเจ้าอยู่กับมนุษย์ ทำให้การเพิ่มพลังวิญญาณขัดแย้งกัน"เทียนหั่วหลงก็คิดเช่นเดียวกับที่มหาเทพเทียนวั่งกล่าว"แล้วเหตุใดจู่ ๆ เจ้าถึงออกจากฌาน หรือว่าพวกข้ามารบกวน" เสวียนอวี่ถามไถ่บ้าง"มิใช่เพราะเหตุนั้น เมื่อครู่แม้จะแค่ประเดี๋ยวเดียวแต่ข้าก็รับรู้ได้ถึงพลังวิญญาณที่หายไป""หมายความเช่นไร"ไม่ใช่แค่มหาเทพ
اقرأ المزيد
ลงเขา
"ศิษย์จะรีบไปรีบกลับ ท่านเจ้าสำนักโปรดดูแลตนเองด้วย"วันนี้เป็นวันที่หลี่ชิงชิงจะได้ลงเขาครั้งแรกตั้งแต่มาอาศัยอยู่ที่นี่บรรดาศิษย์พี่ศิษย์น้องต่างพากันมายืนส่งนางลงเขาด้วยความเป็นห่วง ยกเว้นคนเดียวที่ใบหน้าบ่งบอกถึงความสุขยามที่ไม่มีนางอยู่บนเขาเมฆาแห่งนี้"ศิษย์น้องห้า เจ้าต้องรักษาตัวเองให้ดี อย่าได้ใจร้อนโผงผาง พบเจอมิตรจงผูกไมตรี หากพบอันตรายจงเอาตัวรอดให้ได้"หยวนอวิ๋นกล่าวสั่งสอนศิษย์น้องที่เขาทั้งรักและเอ็นดูนางเป็นที่สุด โดยหารู้ไม่ว่าการกระทำที่อบอุ่นของเขาทำให้จิตใจของสตรีนางหนึ่งเกิดความมืดขึ้น"ศิษย์น้องสาม เจ้าดูสายตาศิษย์พี่ใหญ่สิ อาลัยอาวรน้องห้ายิ่งนัก"หงยวี่ ศิษย์ลำดับที่สองของสำนักเมฆาล่องลอยพูดเชิงเสี้ยมให้อีกคนที่มีใจให้กับหยวนอวิ๋นเกิดความคับแค้นใจต่อหลี่ชิงชิงสองมือแน่งน้อยกำหมัดแน่นยามที่ได้ฟังคำยุยงนั้นของศิษย์พี่รองนาง"ท่านเจ้าสำนักจะให้น้องห้าลงเขาคนเดียวหรือเจ้าคะ"เยว่ฟางปรับเปลี่ยนสีหน้าได้เร็วยิ่งนัก ความมาดร้ายในดวงตาเมื่อครู่หายไปแล้ว มีแต่ความใสซื่อปรากฎขึ้นแทนหงยวี่เห็นศิษย์น้องสามตีสองหน้าเก่งเช่นนี้ถึงกับชื่นชมในใจ"ความจริงมีเสี่ยวเซียงไปกับข
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status