ตอนที่ 2 หวั่นไหว

 

KV Grand Club

ภายในห้องทำงานเจ้าของคลับมีเพียงหญิงสาวผู้เป็นพี่นั่งอยู่คนเดียวกับขวดเหล้ารสแรงนำเข้าจากต่างประเทศ ช่วงเวลาคร่ำเครียดมีแค่แอลกอฮอล์เท่านั้นที่ช่วยระบายได้

พลั่ก !

อารมณ์ที่กำลังขุ่นถูกก่อกวนให้หมองเพิ่มขึ้นอีกเมื่อเห็นว่าผู้เปิดประตูเข้ามาใหม่เป็นเพื่อนน้องชายคนที่หาว่าเธอเป็นชู้เมื่อวันนั้น

ทว่าแตกต่างจากชายหนุ่มที่รู้สึกว่าตัวเองกำลังดวงดี เพราะเหยื่ออวบอ้วนที่ตนหมายปองปรากฎตัวโดยที่ไม่ต้องเสียเวลาตามหาให้ยาก แม้จะอยู่ในสถานที่ที่ไม่เหมาะสมสักเท่าไหร่ก็เถอะ

แต่เนื่องด้วยท่าทางไม่พอใจนั้นแฝงไปด้วยแววตาแห่งความเครียดปนอยู่เขาจึงเลือกที่จะนั่งเงียบ ๆ ไม่ขัดอีกคนที่กำลังยกเหล้าอย่างเอาเป็นเอาตาย

“เจอนายอีกแล้ว”

ประโยคทักทายแปลก ๆ จากคนพี่เอ่ยขึ้นทำเอาชายหนุ่มขมวดคิ้ว ขนาดในตอนที่เธอกำลังเมามายยังไม่มีความอ่อนโยนฉบับหญิงสาวปนอยู่

“ทำไมครับ เจอหน้าผมแล้วหวั่นไหวหรือไง”

“จะอ้วก !”

คำตอบของเจ้าหล่อนนั้นไม่ทำให้เขาอารมณ์เสียลงได้ กลับกันยังรู้สึกอยากเล่นสนุกกับเธอต่อ อยากดูว่าเจ้าหล่อนจะเก่งกับเขาได้ถึงไหนกัน

“ยังไม่ได้เน็ดเลย ท้องแล้ว”

“ทุเรศ !”

‘ทุเรศอย่างนั้นเหรอ สักวันจะยัดเยียดความทุเรศใส่ตัวเธอจนมิดลำ’

เสียงในหัวดังก้องออกมาอย่างชัดเจนเมื่อได้ฟังคำด่าจากปากพี่สาวเพื่อน เขาไม่ได้รู้สึกโกรธเลยสักนิด แต่คิดหาแผนเตรียมจัดการกับหญิงผู้นี้เรียบร้อย

“ฮึ !”

เสียงหัวเราะในลำคอนั้นส่งผลให้ซาร่าฉุนเฉียว นัยน์ตาเขียวเต็มไปด้วยความเดือดดาลอยากจะฉีกร่างของชายกำยำตรงหน้าให้แหลกเป็นชิ้น ๆ

ซาร่าได้แต่นึกอยู่ในใจว่าน้องชายของตนลดตัวไปคบกับคนแบบนี้ได้อย่างไร ความกะล่อนเจ้าชู้แสดงออกอย่างชัดเจน เรียกได้ว่าไม่ต้องอ้าปากก็เห็นลิ้นไก่

สภาวะความรู้สึกต่างกันสุดขั้วของทั้งสองส่งผลให้ทั้งห้องเงียบสนิทไม่มีเสียงสนทนาสานต่อของทั้งคู่ มีเพียงเสียงกระดกเหล้าตามมาด้วยเสียงแก้วกระแทกกับโต๊ะเพียงเท่านั้น

พลั่ก ! ไม่นานนักประตูกระจกทึบก็ถูกเปิดออกอีกครั้ง และครั้งนี้ก็ยังไม่ใช่เจ้าของพื้นที่อยู่ดี แต่เป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยชื่อดังที่มาพร้อมสีหน้าฉงนสงสัย

“ใครวะ สวยฉิบ”

เสียงกระซิบที่เหมือนจงใจให้คนตรงข้ามได้ยินนั้นชวนให้ซาร่าเงยหน้าขึ้นมองผู้มาใหม่ ด้วยบุคลิกของผู้มีการศึกษาทำให้เธอแปลกใจอยู่บ้างว่าสองคนนี้คบกันได้อย่างไร

“ซาร่า ใช่ปะ.. พี่ไอ้เสือ”

เติร์กทั้งตอบเพื่อนและหันไปถามเพื่อความมั่นใจ เพราะที่เขาได้ยินเพื่อนเรียกวันนั้นไม่ถนัดนัก เกรงว่าจะเรียกชื่อคนสวยตรงหน้าผิดแล้วเธอจะโกรธอีก

ถึงกระนั้นความคิดของเขาก็ยังทำให้เธอที่มีอารมณ์ขุ่นอยู่เก่าก่อนหัวเสียได้เหมือนเดิม เพราะด้วยสรรพนามไร้ลำดับอาวุโสนำหน้านั่นแหละ

“พูดกับผู้ใหญ่หัดมีมารยาทหน่อย ไม่ใช่แม่ไม่ต้องให้สอน”

คำพูดหลุดปากไม่ทันคิดของคนเมาส่งผลให้ชายตรงข้ามหน้าเจือนลงอย่างเห็นได้ชัด จากที่หยิ่งผยองทำหน้ากวนอวัยวะเบื้องล่างอยู่ตลอดเวลา จนซาร่าตระหนักได้ว่าเธอเอ่ยบางอย่างที่ไม่ควรพูด กอปรกับท่าทางของชายผู้มาใหม่ที่กำลังตบบ่าเชิงปลอบใจนั่นอีก

“ขอโทษที ฉันไม่ได้ตั้งใจ”

เมื่อรู้ความผิดเจ้าหล่อนก็เอ่ยคำขอโทษในทันทีไม่ปล่อยผ่าน ทว่าอีกคนกลับไม่ได้มีปฏิกิริยาตอบโต้ราวกับคำพูดของเธอเข้าหูซ้ายทะลุหูขวาไม่รับรู้

“ช่างเถอะ อยากพูดอะไรก็พูด”

ร่างสูงเพรียวลุกขึ้นจากโซฟาก่อนจะก้าวเดินอย่างไม่สนใจทั้งสองคนที่นั่งร่วมวงอยู่ เพราะเขาตอนนี้ไม่อยากอยู่ตรงนั้นเกรงว่าตนจะควบคุมอารมณ์ไว้ไม่ไหว

หมับ ! แต่ยังก้าวไม่พ้นโต๊ะหญิงสาวก็คว้ามือเขาเอาไว้ก่อน พร้อมทั้งยื่นแก้วที่มีเหล้าอยู่ก้นแก้วให้ ด้วยเหตุนั้นเขาจึงต้องหยุดเดินและหันมาสบตาเธอเชิงเอ่ยถาม

“ถ้าไม่โกรธก็ดื่ม”

“หึ”

อึก อึก~ เหล้ารสเข้มสาดลงคอจนหมดก่อนที่แก้วจะถูกยื่นกลับสู่เจ้าของพร้อมกับฝ่ามือเล็กที่ปล่อยให้เขาเป็นอิสระ

“อ้าว ! รอกูด้วย แผนไอ้เหี้ยนี่ไหมวะกูเริ่มแยกไม่ออกแล้วแม่ง !”

ชายหนุ่มสองคนเดินตามกันออกไปอย่างรวดเร็วปล่อยให้หญิงสาวจมอยู่กับความรู้สึกผิดในอก ถึงเธอจะไม่ค่อยชอบหน้าเขาสักเท่าไหร่อย่างไรก็ไม่ควรลามปามถึงบุพการีเช่นนั้น