สตรีแพศยาภรรยาจอมทมิฬ

สตรีแพศยาภรรยาจอมทมิฬ

last update最後更新 : 2026-07-20
作者:  ไห่ถาง連載中
語言: Thai
goodnovel16goodnovel
評分不足
24章節
433閱讀量
閱讀
加入書架

分享:  

檢舉
作品概覽
目錄
掃碼在 APP 閱讀

故事簡介

นายเอกเก่ง

พระเอกเก่ง

ตามใจภรรยา

ฝาแฝด

พระชายา

แก้แค้น

การแต่งงานตามสัญญา

มื่อน้องสาวฝาแฝด ต้องตายเพื่อรักษาเกียรติ พี่สาวเยี่ยงนางหรือจะไม่ออกหน้าทวงแค้น ส่วนเขาบุรุษที่ผู้คนยำเกรง ทว่าแท้จริงแล้วถูกควบคุมจากพิษร้าย เมื่อพยัคฆ์ร้ายทั้งสองโคจรมาพบกัน ผลจะออกมาเป็นเช่นไร...

查看更多

第 1 章

ตอนที่1 คุณหนูสามสกุลเยว่

氷室彩葉(ひむろ いろは)は力なくベッドに横たわり、冷たい器具が、鈍く痛む下腹部を滑っていく感触に耐えていた。

「赤ちゃんは……大丈夫ですか……?」震える声で尋ねると、医師は憐れむように溜息をついた。

「切迫流産です。残念ながら……お子さんの心音は、もう聞こえません」

その瞬間、彩葉はシーツを強く握りしめた。心臓が氷の手で鷲掴みにされたように、軋む。

「仮に心音が確認できたとしても、出産は推奨できませんでした。火災で大量の有毒煙を吸い込まれている。胎児への影響は計り知れません」

二時間前──氷室グループ傘下の新エネルギー研究室で火災が発生し、彩葉は開発中の最新チップを守るため、躊躇なく炎の中に飛び込んだ。

チップは守れたものの、彼女自身は濃い煙に巻かれて意識を失ったのだ。

救急室に運ばれた時、体は擦り傷だらけで、下半身からは血が流れ、目を覆いたくなるほどの惨状だったという。

家庭と仕事に昼夜を問わず奔走し、心身ともに疲れ果てていた彼女は、この時になって初めて、自分のお腹に新しい命が宿っていたこと──妊娠二ヶ月だったことを知った。

「あなたはまだ若い。きっとまた授かりますよ」

医師はそう慰めながら、「今は安静が第一です。ご主人に連絡して、付き添ってもらってください」と告げた。

身を起こすことすら億劫な体で、彩葉は夫である氷室蒼真(ひむろ そうま)に電話をかけるのを躊躇った。

二日前、彼は息子の氷室瞳真(ひむろ とうま)を連れてM国へ出張したばかりだ。

「プロジェクトの商談だ」と彼は言っていた。仕事中の彼が、邪魔をされることを何よりも嫌うことを、彩葉は知っていた。ここ二日間、彼からの連絡は一切ない。それほど忙しいのだろうか。

その時、携帯の短い振動が静寂を破った。

画面に表示されたのは、異母妹である林雫(はやし しずく)の名前。

震える指でメッセージを開いた彩葉は、息を呑んだ。

そこに添付されていたのは、一枚の写真。雫が息子の瞳真を抱きしめ、二人で笑顔のハートマークを作っている。そしてその隣には、眉目秀麗な夫・蒼真が静かに座っていた。

結婚写真すら「くだらない」と撮ろうとしなかった彼が、その写真の中では、薄い唇の端をわずかに上げ、滅多に見せない穏やかな笑みを浮かべていた。

その姿は、まるで幸せな三人家族そのものだった。

【お姉ちゃん、今ね、蒼真さんと瞳真くんとミュージカルを観てるの。「ナイチンゲールの歌」って、お姉ちゃんが一番好きな作品よね?お姉ちゃんの代わりに、私が先に観ちゃった!】

チケットは常に完売で、手に入れることすら困難な人気の演目。

いつか一緒に観に行きたい、と何度も蒼真に伝えたが、いつも冷たく突き放されるだけだった。

「今忙しいんだ。それに瞳真もまだ小さい。また今度だ」

……忙しいんじゃなかった。ただ、自分と行きたくなかっただけなんだ。

元々張り裂けそうだった胸に、鋭い杭を打ち込まれたような激痛が走る。

それでも諦めきれず、病室に戻った彩葉は腹部の痛みに耐えながら、蒼真に電話をかけた。

数回のコールの後、低く、それでいて芯のある冷ややかな声が鼓膜を揺らす。

「……どうした」

「蒼真……ごめんなさい、体調が悪くて、病院にいるの。少しだけ、早く帰ってきてもらえないかな……?」彼女の顔は蒼白で、声には力がなかった。

「こっちはまだ商談中だ。戻るのは二日後になる。家のことは山根に任せろ」蒼真の態度は、どこか冷めていた。

彩葉はスマホとを握りしめる。「……ねえ。もしかして、雫と一緒にいるの?」

その問いに、蒼真の声は露骨な苛立ちを滲ませた。「彩葉、そんな詮索に何の意味がある?もう五年だぞ。雫は妹のようなものだと何度も言ったはずだ。仮に一緒にいたとして、それがどうした。

最近のお前は、仮病まで使って同情を引こうとするようになったのか?」

「パパ、声大きいよ!僕と雫の邪魔しないでよ!」

電話の向こうから、瞳真の高い声が響いた。「もうママなんてほっときなよ!本当にうざいんだから!」

彩葉が何かを言う前に、通話は一方的に切られた。

ほんの少しの時間すら、彩葉のために割いてはくれない。

がらんとした病室で、彼女は布団を固く握りしめ、体の芯から冷えていくのを感じていた。

三日後、彩葉は無理を言って退院した。

研究開発部の仕事が、まだ山のように残っていたからだ。

特に今回の新製品発表会は、蒼真も期待を寄せている。そして自分にとっても、この二年間心血を注いできたプロジェクトを、成功させたかった。

夕方、疲れ切った体を引きずってブリリアージュ潮見の自宅に戻ると、リビングから楽しげな笑い声が聞こえてきた。

息子の瞳真と、雫の声だ。

胸がどきり、と嫌な音を立てる。彩葉はとっさに身を隠し、鉢植えの影からリビングの様子を窺った。

ソファには、氷室父子の間に座る雫の姿があった。テーブルの上には、バースデーケーキ。そして彼女の首には、赤いルビーのネックレスが輝いていた。それは某高級ブランドの世界限定品だ。

先月、ショーウィンドウで見かけて心惹かれたものの、目を見張るような値段に諦めた、あのネックレス。

それが今、雫の胸元を飾っている。

「蒼真さん、素敵なプレゼントをありがとう。すごく嬉しいわ」雫はペンダントに優しく触れ、潤んだ瞳で男の端整で凛々しい顔を見つめる。「でも、こんな高価なもの……これからは無理しないで。気持ちだけで十分嬉しいから」

蒼真は淡然とした表情で言った。「金などどうでもいい。お前が喜んでくれるなら、それが一番だ」

「ねえねえ雫、お目々閉じて!」瞳真がはしゃいだ声で言った。

雫が素直に瞳を閉じると、瞳真は小さな手で、色とりどりのクリスタルが繋がれたブレスレットを彼女の腕に通した。

「もう開けていいよ!」

「わぁ、綺麗!」雫は驚きの表情を見せた。

瞳真はへへっと笑い、頭を掻く。「これね、僕が一つひとつ選んで、糸に通したんだ。雫への誕生日プレゼント!」

「ありがとう、瞳真くん。一生大切にするわ」雫が身をかがめて瞳真の額にキスをしようとした、その時。

瞳真は自ら顔を上げ、ちゅっ、と音を立てて雫の頬にキスをした。

瞳真は父親に似て、どこか冷めた子供だった。実の母親である彩葉にさえ、ほとんど懐こうとしなかったのに。

自分が喉から手が出るほど欲しかったものを、雫はこんなにもたやすく手に入れてしまう。

嫉妬と絶望で、胸の奥がキリキリと痛んだ。

瞳真はキラキラした目で雫を見つめ、真剣な顔で言う。「雫は体が弱いから、これからは僕とパパが守ってあげる。だから安心してね」

「ふふっ……ありがとう。頼りにしてるわね」雫は恥じらうように頬を染め、ちらりと隣の男に視線を送る。

蒼真は切れ長の瞳を細め、自らケーキを一切れ切り、雫の手に渡す。

血の気が、すうっと引いていく。立っていられなくなりそうだった。

全身全霊で愛した夫は、他の女の誕生日を祝い、命がけで産んだ息子は、母親からすべてを奪った女を守ると誓う。

彩葉は、赤く染まった目で静かに笑った。そして踵を返すと、五年もの間自分を縛り付けた結婚という名の牢獄から、毅然と歩み出した。

自宅の外は、冷たい雨が降っていた。

全身ずぶ濡れになりながら、彩葉は道端に立ち、久しぶりにかける番号を呼び出す。電話の向こうから、懐かしい声が聞こえた。

「お嬢!お久しぶり!元気か?」

「えぇ、元気よ」彼女は微笑んだ。その美しい瞳には、かつてないほど冷徹な光が宿っていた。

「離婚することにしたの。だからお願い、離婚協議書を用意してちょうだい。なるべく、早くね」

展開
下一章
下載

最新章節

更多章節
暫無評論。
24 章節
ตอนที่1 คุณหนูสามสกุลเยว่
เส้นทางสู่เมืองหลวง แคว้นเป่ย รถม้าคันใหญ่ ที่ไม่บ่งบอกว่าเป็นของสกุลใด ทว่าความหรูหรานั้น ก็บอกชัดว่าผู้ที่โดยสาร ย่อมเป็นคนสำคัญและมีฐานะ แต่ถ้าหากเป็นคนที่คร่ำวอดในวงการค้า หรือแม้แต่โจรป่าที่ว่าร้ายเมื่อเห็นพู่สีม่วงทั้งสี่ทิศ ซึ่งห้อยอยู่ข้างตัวรถม้า ต่างก็รู้ดีว่ามิควรข้องแวะ หรือคิดมีปัญหากับคณะเดินทางนี้ เพราะนี่คือสัญลักษณ์ ของสำนักคุ้มภัยฟ่านปิง สำนักคุ้มภัยที่ขึ้นชื่อในฝีมือดีเป็นอันดับหนึ่ง ในชายแดนตะวันตก และคนในรถม้า คือคุณหนูสามเยว่ฟ่านถิง บุตรสาวแม่ทัพเยว่ฟ่านตง ผู้รั้งตำแหน่งเจ้าเมืองเป่ยหนาน เมืองหน้าด่านตะวันตก หญิงงามผู้เลื่องชื่อ ได้รับสมรสพระราชทานให้แก่จ้าวอ๋อง จ้าวเทียนหลง ผู้บัญชาการใหญ่ กรมองครักษ์หลวงรักษาการณ์เมือง การเดินทางในครั้งนี้ มีเรื่องติดขัดหลายสิ่งอย่าง ทำให้ท่านแม่ทัพเยว่ผู้เป็นบิดา และแม่ทัพซ้ายเยว่ฟ่านเจ๋อพี่ชายคนโต มิอาจติดตามเข้าเมืองหลวงได้ส่วนมารดาก็ต้องทำหน้าที่ภรรยาเจ้าเมือง ต้อนรับขุนนางใหญ่และภรรยา ที่เดินทางมายังชายแดน ทั้งสามจึงตั้งใจจะติดตามไปพร้อมสินเดิม ที่เยว่ฟ่านถิงมิได้นำไปพร้อมตัวนาง “พี่รอ
閱讀更多
ตอนที่2 หวาดกลัว
“เจ้ายังกล้าถามแบบคนโง่อยู่อีกรึ! หากไม่ใช่ฐานะของบุตรสาวสกุลเยว่ เจ้าก็แค่คนโง่คนหนึ่งเท่านั้น พี่ชายก็โง่ พี่สาวก็ทำตัวกร้านโลก น้องชายเจ้าก็ขี้ขลาด ชีวิตเจ้า! นอกจากเป็นคนสกุลเก่าแก่ มีตรงไหนดีบ้างเยว่ฟ่านถิง”ไป่หลี แสยะยิ้มประหนึ่งคนวิปลาส นางเคยคิดว่าตนเองคงมีวาสนาเป็นได้แค่สาวใช้ จนวันที่คนรัก เดินทางมารับตัวผู้เป็นนาย ตามคำสั่งจ้าวอ๋อง เข้าเมืองหลวง เขาทำให้นางต้องร่วมมือ เพื่อเปลี่ยนฐานะของตนเอง ให้ทัดเทียมต่อคนชั้นสูง“ทำไม...สกุลเยว่ดีต่อเจ้าเยี่ยงนี้ เจ้ายัง...”“แล้วอย่างไร! ใครจะสนกันเล่า ข้าต้องการชีวิตที่ดีกว่า เมื่อมีโอกาสยื่นมาให้ ไยข้าจะต้องปฏิเสธด้วย”ไป่หลี ตอบกลับผู้เป็นนาย ด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความทะเยอทะยาน ใครทันจะอยากดักดานอยู่ที่เดิม ถ้ามีเส้นทางให้เลือกทำไมนางจะไม่เลือก... เสียงการต่อสู้จากด้านนอกยุติลง ประตูรถม้าได้เปิดออก ก่อนที่ชายหน้าตาดุดัน จะพุ่งพรวดเข้ากระชากร่างหญิงชราให้พ้นทาง แม้ว่าลมหายใจจะรวยระริน แม่นมจูก็หาได้ยอมแพ้ นางพยายามใช้ร่างตัวเอง ขวางชายหยาบช้านั้นอย่างสุดกำลัง “ยายแก่ผู้นี้ มิรู้ชะตาตนเองเลย” ชายผู้แปลกหน้าตวาดห
閱讀更多
ตอนที่3 แฝดพี่
“คุณหนูคนงาม เจ้าไม่น่าทำให้ตนเอง ต้องบอบช้ำถึงขนาดนี้เลยนะขอรับ แค่ยินยอมพวกเราแต่โดยดี ย่อมไม่ต้องเจ็บตัวเลยสักนิด”น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความหื่นกระหาย ทำให้หญิงสาวผู้ไม่เคยรู้จักโลกภายนอก ทำได้เพียงกระถดกายหนี ทั้งยังส่ายหน้าไปมา ด้วยความกลัวและรู้สึกคลื่นเหียน จนแทบจะอาเจียนออกมา เมื่อเห็นสายตาโลมเลีย ของชายหลายคน ที่ห้อมล้อมนางอยู่ประหนึ่งสุนัขหิวโซ“พวกเจ้าต้องการเงินเท่าไหร่ ข้ากลับถึงจวนแล้วจะมอบมันแก่พวกเจ้า ขอแค่ปล่อยข้าไป”หญิงสาวทำการต่อรอง แม้จะรู้อยู่แล้วว่ามันไม่เป็นผล แต่อย่างน้อยก็ขอลองดูสักครั้ง“เห็นพวกข้าเป็นทารกอมมือหรืออย่างไร จึงตั้งข้อเสนอที่เป็นกลลวง เจ้าคิดว่าเราไม่รู้รึ! ว่าเจ้าคิดจะทำอะไร ถ้าพวกข้าปล่อยเจ้าไป มิเกินครึ่งวันทหารของทางการ ก็คงตามมาจับกุมพวกข้า”“ข้าสาบาน ว่าจะไม่บอกเรื่องนี้แก่ทางการ”“เงินเราต้องอยากได้อยู่แล้ว แต่ตัวเจ้า…สตรีสูงศักดิ์ มันน่าพิสมัยกว่าหลายเท่า ฮ่าๆ ไม่ใช่ว่าจะมีโอกาสพบเจอบ่อยๆ เสียเมื่อไหร่กัน”มิพูดเปล่า…มืออันหยาบกร้าน ลูบไปตามร่างกาย ที่สิ้นไร้เรี่ยวแรงอย่างสื่อความนัย“เอามือสกปรกของเจ้าออกไปนะ!”น้ำเสียงที่เปล่งออกมา มั
閱讀更多
ตอนที่4 เด็กดี
“ข้าต้องการความจริงจากปากของพวกมัน ว่าใครที่สั่งการ!”แม้ปากจะสั่งการเสียงกร้าว ทว่าดวงตาหาได้ละไปจากใบหน้าขาวซีดของน้องสาวไม่ ใจของนางในตอนนี้ ราวกับถูกปีศาจร้ายกระชากออกจากอก“เด็กดี...เจ้าต้องสู้รู้ไหม พี่จะพาเจ้ากลับบ้าน ฮึกๆ”เยว่ฟ่านปิง กลั้นสะอื้น ในขณะที่ปลอบประโลมน้องสาว นางไม่อาจทำสิ่งใดได้ในตอนนี้ คณะของนางไม่มีหมอติดตาม ด้วยทุกคนรู้วิชาแพทย์ แต่บาดแผลของน้องสาว ยากนักที่พวกนาง จะทำสิ่งใดได้...มันคือบาดแผล ที่แม้แต่หมอเทวดาก็ยากยื้อชีวิตหมับ! มือที่อ่อนแรง คว้าจับข้อมือสั่นระริก ของผู้เป็นพี่เอาไว้แน่น ดวงตาที่เริ่มอ่อนแสง บอกชัดแล้วว่าคุณหนูสาม กำลังจะจากทุกคนไป“น้องพี่! ถิงถิง! ไม่!!! อย่าทำกับข้าเยี่ยงนี้ อ๊ากกก!!!”เยว่ฟ่านปิง เรียกน้องสาว ด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด ไม่เว้นแม้แต่เหล่าผู้ติดตาม ที่มีดวงตาแดงก่ำจากการข่มกลั้นน้ำตา ใครบ้างที่ไม่รักเอ็นดูคุณหนูสาม สตรีผู้พร้อมทั้งกิริยาหน้าตาฝ่าเท้าหนาของเหล่าผู้ติดตาม ที่ยังเหยียบอยู่เหนือร่างคนร้าย ต่างบดขยี้ลงไปอย่างไร้ความปราณี หากทำให้พวกมันตายได้ในตอนนี้เลยจะยิ่งดี แต่เพราะนายยังไม่เอ่ยปาก พวกเขามิอาจทำตา
閱讀更多
ตอนที่5 ความเสียใจของครอบครัว
สำนักคุ้มภัยฟ่านปิง เรือนหลังใหญ่ ที่ถูกสร้างแยกห่างจากสำนักพอสมควร ถูกจัดเตรียมสำหรับงานไว้ทุกข์ โดยที่เจ้าสำนักได้ให้คนไปรับบิดามารดา มาที่นี่แทนการพาร่างน้องสาวกลับจวนเยว่ ด้วยยังไม่รู้ตัวคนร้าย ก็มิควรให้ใครรู้ถึงการสูญเสียนี้ สองสามีภรรยา ก้าวผ่านประตูเรือนเข้ามา ก่อนจะชะงักค้าง เมื่อเห็นแพรพรรณสีขาวดำ ประดับอยู่ทั่วทั้งเรือน ใจของคนเป็นพ่อแม่ มีหรือจะนิ่งนอนได้ ยิ่งบุตรสาวคนรอง เดินทางไปทั่วสารทิศ อันตรายรอบด้าน จะมีสิ่งใดเกิดขึ้นต่อนางหรือไม่ “ปิงเอ๋อร์! เกิดอะไรขึ้น ไย...” เยว่ฮูหยินเอ่ยถามบุตรสาว และรู้สึกโล่งอกไปมาก เมื่อยังเห็นบุตรสาวยังคงปลอดภัยดีอยู่ แต่ความเป็นแม่ก็ทำให้เยว่ฮูหยิน มองสำรวจตลอดร่างของคนเป็นลูกก่อนจะสะดุดกับดวงตา ที่แดงก่ำราวสีเลือดของบุตรสาว ใจของคนเป็นแม่กระตุกวูบ ก่อนจะถลาเข้าหาบุตรสาว แล้วใช้สองมือโอบประคองใบหน้านั้นด้วยความห่วงใย“ไยดวงตาของเจ้า…” “ท่านพ่อ ท่านแม่ ทางนี้เจ้าค่ะ” หญิงสาวข่มน้ำเสียงให้เป็นปกติ ชวนพ่อแม่เข้าไปภายในเรือน เยว่ฟ่านปิงคว้ามือมารดามากุมไว้ แรงบีบและอาการสั่นน้อยๆ ทำให้เยว
閱讀更多
ตอนที่6 การต้อนรับที่หยาบกระด้าง
“ถิงถิง พี่ซื้อไข่มุกสีชมพูมาหลายเม็ดเชียวนะ พี่กำลังทำปิ่นปักผมให้เจ้า รองเท้าของเจ้าพี่เย็บเสร็จแล้ว เจ้าไม่รอใส่หน่อยหรือ ไยเจ้าง่วงแล้วไม่รอพี่มาก่อน…ค่อยหลับ ทำไมเจ้าทิ้งพี่กับหลานไปเยี่ยงนี้ พี่...พี่ชายทำผิดอันใด เจ้าจึงไม่ตื่นมาคุยกันก่อน ถิงถิงน้อยของพี่ ฮึกๆ”ภาพของแม่ทัพผู้แข็งแกร่ง ทรุดลงร้องไห้ข้างเตียงน้องสาว ทำให้ทุกคนยากนักจะกลั้นน้ำตาเอาไว้ได้ และนั่นเองทำให้เด็กชายที่ถูกผู้เป็นย่ารวบไว้ เหมือนที่บิดาทำกับเขา ดิ้นรนจนหลุดจากพันธนาการ“ท่านอาสาม”เด็กชายเรียกผู้เป็นอา ด้วยน้ำเสียงเบาหวิว เขาถูกสอนมาตั้งแต่จำความได้ ว่าการตายถือเป็นการสิ้นสุดชะตา แต่เขาไม่คิดว่าจะมีวันนี้ ท่านอาสามจะทอดทิ้งเขาไปไกลฟ่านจื่อ ไม่ส่งเสียงใดออกมาอีก เด็กชายจูงมือผู้เป็นย่า พาเดินไปหาท่านอาสาม ภาพทั้งหมดที่เกิดขึ้นในตอนนี้ บีบคั้นหัวใจของท่านแม่ทัพเยว่ยิ่งนัก หากเลือกได้เขาอยากเป็นเพียงชาวบ้านสามัญ ที่มิยากจนหรือร่ำรวยเกินไปแต่เพราะชีวิตของสกุลเยว่ ตั้งแต่บรรพบุรุษสืบทอดอำนาจทางทหารมาตลอด เขาและลูกหลานจึงยากนักจะหลีกหนีได้ แม้แต่การแต่งงานของบุตรสาว ที่อยู่ๆ ก็ถูกดึงเข้าสู่วังวนอำนาจ ทั้งที
閱讀更多
ตอนที่7 ไยข้าต้องคิด
“คุณหนูระวังด้วย”ชายหนุ่มเอ่ยกับพี่สาว ด้วยน้ำเสียงหยอกเย้า แม้ว่าใจลึกๆ เขาคิดถึงหญิงสาวอีกคนไม่แพ้กัน สตรีผู้มีใบหน้า แบบคนที่ก้าวลงมายืนเคียงเขาในตอนนี้ ไม่มีคำลา ไม่มีแววตาอ่อนโยน หรือรอยยิ้มสดใส ให้แก่เขาเป็นครั้งสุดท้ายเลยเขาได้รับสารด่วนจากบิดา ให้มารอพี่สาวเข้าเมืองหลวง พร้อมเนื้อความที่บีบหัวใจ จนเขาอยากที่จะกลับไปเป่ยหนานเสียในตอนนั้น แต่การที่บิดาให้มาดักรอเข้าเมืองหลวง พร้อมพี่สาวคนรอง เพราะการค้นหาคนลงมือ สำคัญกว่าในเวลานี้“เจ้านี่นะ...” หญิงสาวแสร้งเย้าน้องชาย“ท่านอาเล็ก”เยว่ฟ่านจื่อ เรียกผู้เป็นอา เพื่อให้ช่วยพาเขาลงจากรถม้า ทว่ากลับได้รับสัญญาณให้เขาลงเอง เด็กชายจึงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วยืดหลังตรง ใบหน้าเชิดเล็กน้อย ใบหน้าเยี่ยงเด็กน้อยอารมณ์ดี พลันเปลี่ยนเป็นนิ่งเรียบ เช่นเดียวกับผู้เป็นอาทั้งสองเยว่ฟ่านถง ยักคิ้วให้หลานชาย ก่อนจะเก็บรอยยิ้ม กลายเป็นความราบเรียบบนใบหน้าและแววตา เมื่อหลานชายก้าวลงจากรถม้า ด้วยท่าทางอันสง่า จะเกิดอยู่บ้านนอกแล้วอย่างไร ในเมื่อพวกเขามีการศึกษา และการอบรมที่ดีจากสตรีชั้นสูง ผู้เป็นหนึ่งเดียวในใจท่านเจ้าเมืองเป่ยหนานใครหน้าไหนจะอาจ
閱讀更多
ตอนที่8 กล้าเกินไปแล้ว
“เช่นนั้นเราออกไปพัก ที่โรงเตี๊ยมกันดีกว่านะขอรับพี่หญิง เราเดินทางมาไกล เหนื่อยล้ามากพอแล้ว หากเขาไม่ต้อนรับ ก็ไม่เห็นต้องเสียเวลาพูดให้มากความ”เยว่ฟ่านถง รีบเสริมต่อคำของพี่สาว ใช่ว่าเขาอยากพักที่นี่เสียเมื่อไหร่ เพราะมันไม่สะดวก ต่อการทำงานของเขา แต่จุดเริ่มต้นของการสูญเสีย เกิดจากจวนอ๋อง การมาพำนักที่นี่ตามคำเชิญ จึงเป็นเรื่องจำเป็น เพื่อความสะดวกในการเข้าออกที่นี่แต่เมื่อเจ้าบ้านไม่เต็มใจ ไยเขาและพี่สาวต้องง้อด้วยเล่า เพราะมันมีอีกนับล้านวิธี ที่จะเข้ามาสืบหาเรื่องราวจากจวนแห่งนี้ แค่มีเงินสิ่งใดเล่าจะเรียกว่ายาก“ไปเถอะ! ข้าเองก็เหนื่อยมากแล้ว”เอ่ยจบร่างงาม ขยับหมุนกายเปลี่ยนทิศทาง เพื่อออกจากจวนไป และนั่น...ทำให้พ่อบ้านชราแทบสิ้นสติ ด้วยความหวาดกลัวหัวจะหลุดจากบ่า“คุณหนูเยว่ โปรดอภัยต่อข้าที่มิเห็นเขาไท่ซาน ดูเบาในตัวคุณหนูไปขอรับ”พ่อบ้านชรารีบถลามาคุกเข่าต่อหน้าหญิงสาว ท่าทางหยิ่งผยองได้หายไปจนสิ้น ยิ่งเห็นแววตาที่เหลือบมองลงมา เหมือนเขาเป็นเพียงสิ่งเล็กๆ ที่ขวางทาง ใจของพ่อบ้านชรา ยิ่งร้อนรุ่มเกรงหญิงสาวจะก้าวจากไปจริงๆเพราะหากเป็นเช่นนั้น เท่ากับจวนอ๋องหมิ่นพระประสงค์
閱讀更多
ตอนที่9 ขายหน้า
โรงเตี๊ยมฟ่านปิง สาขาย่อยสำนักคุ้มภัยฟ่านปิง คณะเดินทางของพี่น้องสกุลเยว่ เลือกที่จะเข้าพักในโรงเตี๊ยมอันดับหนึ่งของเมือหลวง ซึ่งแท้จริงแล้ว ล้วนเป็นเพียงฉากบังหน้า เยว่ฟ่านปิง น้องชายและหลาน ได้เข้าพักในเรือนส่วนตัวหลังโรงเตี๊ยม แต่แสร้งปิดชั้นบนสุดของโรงเตี๊ยม ว่าเป็นคณะของนางเข้าพักทั้งหมด แน่นอนว่าเรื่องการมาของนาง ทำให้เหล่าขุนนางหลายฝ่าย เลือกที่จะส่งคนมาสอดแนม “หากเป็นถิงถิง นางจะรับมือได้หรือ” เยว่ฟ่านปิง เอ่ยกับคนสนิท ที่รินสุราเติมให้แก่ผู้เป็นนาย หญิงสาวยืนมองถนนสายยาว จากจุดชมวิวของโรงเตี๊ยม แค่นางก้าวพ้นประตูเมืองเข้ามา สายข่าวจากหลายจวน ล้วนจับจ้องนางแทบจะไม่กระพริบตา เรื่องนี้มิใช่แค่การแต่งงานโดยทั่วไป แต่มีเบื้องหลังที่ซับซ้อนกว่านั้น... “เรื่องเช่นนี้ ไม่ควรเกิดแต่แรกแล้วขอรับ” “คนที่อยู่เบื้องหลัง จงใจทำเช่นนี้เพื่อกดดันท่านพ่อ เช่นนั้นข้าจะให้พวกเขา อยู่เยี่ยงไฟรนก้น เมื่อไม่ชอบความสงบ ข้าก็จะมอบเปลวไฟให้พวกเขา ตามที่เรียกร้อง” หญิงสาวยกสุราขึ้นดื่มรวดเดียวหมด ภาพความตายของน้องสาว ทำให้นิ้วเรียวงามกำรอบ
閱讀更多
ตอนที่10 เพียงผู้อ่อนแอ
“ข้ายินดีแต่งงานกับใครก็ได้ ที่มิใช่คนเยี่ยงท่าน บุรุษที่คิดว่าตนมากด้วยอำนาจ ทั้งที่เป็นแค่สกุลตราตั้งเพียงสามชั่วอายุคน แต่อาจหาญหยามเกียรติสกุลเยว่ ด้วยการคิดแต่งหญิงอื่น ร่วมหอพร้อมข้า การกระทำเยี่ยงนี้มันสมควรแล้วหรือ” “หญิงแพศยาเยี่ยงเจ้า ใครกันจะอยากได้ ที่ข้ายินยอมรับเจ้า เพราะเป็นพระราชโองการ หาไม่แล้วแม้แต่หน้าข้า! เจ้าก็ไม่มีวันได้เห็น” “พูดเหมือนข้าอยากพบหน้าท่าน ตอนแรกข้าคิดทำใจเรื่องร่วมเคียงในฐานะสามีภรรยา แต่พอได้รู้เห็นตัวตนของท่านในตอนนี้ นับว่าเป็นโชคดีของข้า ที่ยังยุติมันได้ทัน” “อย่ามาถกเถียงให้มากความ กลับจวนกับข้า!” มือหนาตั้งใจคว้าแขนของหญิงสาว ทว่าร่างงามกลับหลีกหนีได้อย่างว่องไว “บุรุษในนี้มากมาย หากข้าจะเลือกใครสักคนมาแทนที่ท่าน แน่นอนว่าฝ่าบาทย่อมมิขัดข้อง ป้ายอาญาสิทธิ์ที่ข้าถือมาด้วย คงมากพอให้ข้าเลือกสามีด้วยตนเองได้” หญิงสาวไม่ได้ใส่ใจคำของจ้าวอ๋อง แต่กลับเดินกรีดกราย กวาดสายตามองชายหนุ่มมากหน้าหลายตา นางไม่ได้คิดยั่วเย้าเขา เพื่อเรียกร้องความสนใจ แต่นางตั้งใจเปลี่ยนว่าที่สามีจริง เพราะตราบใ
閱讀更多
探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說,下載喜歡的書籍,隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status