สนมคนงามเรามาเล่นกันเถอะ

สนมคนงามเรามาเล่นกันเถอะ

last update최신 업데이트 : 2025-04-22
언어: Thai
goodnovel18goodnovel
10
3 평가 순위. 3 리뷰
33챕터
4.0K조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

นั่งด่าตัวละครอยู่ดีดี ดันเข้ามาอยู่ในร่างของนางร้ายในนิยายเสียได้ ซ้ำยังตกเป็นผู้ต้องสงสัยว่าสังหารพี่สาวตนเองอีกด้วย รอบด้านมีแต่คนหมายเอาชีวิต มารดามันเถอะ! ใครก็ได้ พาข้าออกจากนิยายเล่มนี้ที!

더 보기

1화

บทที่ 1 นางร้ายในนิยาย

M A N A N G

Capslock plus bold para ramdam.

Yeah! It’s me, the gorgeous, intense, beautiful, and amazing Allysa. Yes, ganyan ang tingin ko sa sarili ko at walang may pakialaman. Pero kung sa tingin niyo dahil manang ako ay binu-bully ako. Puwes, mali kayo. Dahil sa lahat ng manang ako ang nangbu-bully. Sa lahat ng manang ako ang hindi lonely, hindi inaapi, at hindi nagpapa-api.

Take note din na sa lahat yata ng manang ako ang may fansclub.

Bakit? May rules ba na nagsasabing ang manang ay kailangan nobody, iyakin, at inaapi. Tapos pagpa-pantasyahan ang famous sa school, aapihin dahil ambisyosa, paiiyakin, at lalait-laitin?

Wow ha!

New generation na ngayon. Uso lang yan noong panahon na hindi pa ako pinapanganak.

Ngayon na ang paghihigante ng mga tinatawag na manang na gaya ko, at kami naman ang lalait sa mga mapagmalaking feeling dyosa pero wala naman ganda.

Kaso, isaw araw ay nakilala ko ang pogi daw pero pikon na si Adrian Villafrancia. Asus! Kung di lang 'to pinsan ng nag-iisa kong pantasya na si Benedict ay matagal ko na 'tong ginilitan sa leeg. Nakikipagtalo pa, hindi naman nanalo sa ganda ko.

Ngayon na pinagtagpo kami ng tadhana ay isa lang sigurado.

Maganda ako at pikon siya. Kaya kung sa tingin niya ay uurungan ko siya dahil manang ako at Villafrancia siya?

In his nightmare, no way, high way, one way. Dahil hindi uubra ang pagiging poging pikon niya sa manang na palaban na gaya ko.

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기

리뷰

Vavar
Vavar
ชอบค่ะ เรื่องสั้น แรกๆก็ขัดใจในความหยาบของพระเอก แต่นางเอกตลกมาก จบได้ดี
2025-06-28 13:45:02
0
0
Paison Thimdib
Paison Thimdib
ขอบคุณอ่านจบแล้ว
2025-06-05 14:48:56
0
0
Nira Ho
Nira Ho
สนุกมากๆๆ ต้องอ่าน จบจริง
2025-05-28 10:21:45
1
0
33 챕터
บทที่ 1 นางร้ายในนิยาย
แคว้นตงหลางเมืองหลวง"คุณหนูรองเจ้าคะ รีบตื่นเถิดเจ้าค่ะ คุณหนูรอง!""จะเอะอะโวยวายไปไยกัน บิดาเจ้าตายหรือจึงมาปลุกข้ายามดึกเช่นนี้"เสียงของสาวใช้น้อยข้างกายที่เอ่ยร้องเรียกไม่หยุด ทำให้เสิ่นลี่จู คุณหนูรองแห่งจวนตระกูลเสิ่นต้องถูกปลุกให้ตื่นจากนิทราในกลางดึกอย่างไม่สบอารมณ์ นางค่อย ๆ หยัดกายลุกขึ้น ก่อนจะหันมามองสาวใช้นามว่าเมี่ยวเถียนด้วยแววตาที่เย็นเยียบ"ว่าอย่างไร มีสิ่งใดกัน"เมี่ยวเถียนมือไม้สั่นระริก เพราะยามนี้อากาศหนาวเย็นทำให้มือของนางสั่นเทาใบหน้าซีดเผือด เสิ่นลี่จูที่เห็นว่าสาวใช้ของตนยังไม่ยอมปริปากก็เริ่มมีโทสะขึ้นมา"เมี่ยวเถียน เจ้าคิดว่าข้าว่างมากนักหรือ ฮะ นังสารเลวนี่ ให้ข้าตบสั่งสอนเจ้าดีหรือไม่"เมี่ยวเถียนเมื่อได้ยินอย่างนั้นก็รีบโขกศีรษะกับพื้นเพื่อขอความเมตตา ก่อนจะรีบเอ่ยกับเจ้านายด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ"คือว่า ตอนนี้คุณหนูใหญ่เสิ่นอ้ายเยว่สิ้นใจตายแล้วเจ้าค่ะ""เจ้าว่าอย่างไรนะ"เสิ่นลี่จูถึงกับชะงักไปชั่วขณะเมื่อได้ฟังวาจาที่เมี่ยวเถียนมารายงาน"คุณหนูใหญ่เสิ่นอ้ายเยว่ผูกคอตายที่ใต้ต้นดอกเหมยเจ้าค่ะ ซ้ำร้ายท่านหมอที่ถูกส่งตัวมาชันสูตรศพยังพบว่า นางตั้งค
더 보기
บทที่ 2 สนมที่ไม่โปรดปราน
เสิ่นลี่จูพยายามใช้ความคิดว่าเหตุใดตนเองถึงมาอยู่ที่นี่ได้ แต่คิดเท่าไรก็คิดไม่ออก จนกระทั่งเธอเริ่มรู้สึกปวดหัวอย่างรุนแรง ภาพต่าง ๆ ของเจ้าของร่างเดิมพลันปรากฏชัดเจนภาพแล้วภาพเล่า"ฮือ ฝ่าบาทเพคะ หม่อมฉันกลัวแล้ว""กลัวหรือ เจ้าต้องมารับกรรมแทนพี่สาวเจ้า เป็นเช่นไร เจ้ารักข้ามากไม่ใช่หรือ เหตุใดไม่ยอมทำตามใจข้าเล่า หากเจ้าไม่ทำตามใจข้า ข้าจะโบยเจ้าจนตาย แล้วลากไปโยนทิ้งที่นอกวังหลวง""ฮือ ไม่นะเพคะ หม่อมฉันไม่ใช่เสิ่นอ้ายเยว่เสียหน่อย พระองค์จะเอาความแค้นมาลงที่หม่อมฉันเช่นนี้ไม่ได้นะเพคะ""เจ้ามีสายเลือดเดียวกับนาง อีกอย่าง เจ้าเองก็เคยกลั่นแกล้งนางสารพัด อ้อ ข้าเดาได้แล้ว เจ้าคงรู้เห็นเป็นใจกับนางสินะ เจ้ารู้เห็นเรื่องที่นางหักหลังข้าใช่หรือไม่ สารเลวทั้งพี่ทั้งน้อง!"ภาพที่เจ้าของร่างเดิมถูกฮ่องเต้เจิ้งจิ่งเหอทารุณกรรมจิตใจฉายชัดเข้ามาในมโนสำนึกของเสิ่นลี่จูคนใหม่ไม่หยุดยั้ง จนนางถึงกับเบ้หน้าด้วยความเจ็บปวดพลางยกมือทุบศีรษะของตนพร้อมกับร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด"โอ๊ย ปวดหัวเหลือเกิน ปวดหัวมาก อ๊า"อดทนอยู่นานในที่สุดอาการปวดหัวก็ทุเลาเบาบางลง เสิ่นลี่จูหายใจเหนื่อยหอบ ตอนนี้นางเข
더 보기
บทที่ 3 กลั่นแกล้ง
เวลาล่วงเลยมาจนถึงช่วงยามเย็น เพราะยามนี้เป็นช่วงที่สองของฤดูหนาวอากาศจึงเย็นลงเป็นอย่างมาก ในตำหนักของเสิ่นลี่จูแม้จะปิดหน้าต่างทุกบานจนสนิทแล้ว แต่ความหนาวเย็นกลับไม่ได้บรรเทาเบาบางลงเลยแม้แต่น้อย เมี่ยวเถียนเทชาร้อนใส่ถ้วยส่งให้เจ้านายของตน ชาป้านนี้เป็นเพียงชาธรรมดาที่ไม่ได้มีราคาค่างวดอันใด รสชาติจึงไม่ได้หวานละมุนเช่นชาดี ๆ ที่นางเคยดื่มก่อนหน้านี้ แต่เสิ่นลี่จูไม่ได้สนใจเท่าไรนัก ขอเพียงมีที่ให้นอน มีน้ำให้ดื่ม มีอาหารให้กินอิ่มท้อง นางก็พอใจแล้ว สถานการณ์ที่ไม่สู้ดีเช่นนี้ นางไม่อาจเรียกร้องอะไรได้มากนัก สิ่งที่นางจะต้องทำตอนนี้ก็คือคิดหาหนทางกลับไปยังโลกอนาคตที่นางจากมาแต่เสิ่นลี่จูคิดเท่าไรก็คิดไม่ออก นางจึงเลิกคิดเสียและเก็บแรงเอาไว้ก่อน รอให้สมองเข้าที่เข้าทางมากกว่านี้แล้วค่อยคิดหาหนทางบรรยากาศยิ่งดึกก็ยิ่งหนาวเย็น เสิ่นลี่จูมองไปที่เทียนไขซึ่งถูกจุดให้ความสว่างคราหนึ่ง เมี่ยวเถียนสาวใช้ของนางยามนี้อยู่เฝ้าที่หน้าประตู เสิ่นลี่จูรู้สึกไม่คุ้นชินกับที่นี่จึงทำให้ไม่อาจข่มตานอนหลับได้อย่างสบายใจ"เจ้านอนไม่หลับหรือแม่สาวน้อย"อยู่ ๆ ก็มีเสียงของสตรีวัยกลางคนผู้หนึ่งเอ่ยขึ
더 보기
บทที่ 4 ฝัน
เมื่อหาทางกลั่นแกล้งเสิ่นลี่จูไม่สำเร็จ เจิ้งจิ่งเหอก็ถึงกับอารมณ์เสียในทันที เขาจ้องมองนางอย่างไม่ชอบใจ ก่อนจะสั่งให้เหล่าขันทีและนางกำนัลเอาอาหารไปเททิ้งเสียให้หมด และเดินกลับตำหนักของตนไปในทันที เสิ่นลี่จูลอบเบ้ปากคราหนึ่งอย่างไม่ใส่ใจ รีบ ๆ กลับไปเสียก็ดีแล้ว อย่าได้คิดมาระรานนางเชียวเมื่อคนจากไปแล้ว สิ่งที่เสิ่นลี่จูต้องทำต่อก็คือให้เมี่ยวเถียนตามตัวนางกำนัลเหล่านั้นที่เอาของของนางไปกลับคืนมา เมื่อเรียกตัวคนมาแล้ว นากำนัลเจ้าเล่ห์เหล่านั้นกลับไม่ยอมรับหาทางบ่ายเบี่ยงสารพัด แต่เสิ่นลี่จูมีหรือจะยอม นางงัดสารพัดไม้เด็ดมาข่มขู่นางกำนัลเจ้าเล่ห์พวกนั้น อีกทั้งยังสั่งโบยพวกนางอย่างไม่ปรานี ท้ายที่สุดพวกนางจึงยอมรับสารภาพว่าเอาสินเดิมของนางไปจริง บางส่วนที่ได้คืนมาก็มีไม่น้อย บางส่วนก็ถูกนำไปขายแลกมาเป็นเงิน ซึ่งเสิ่นลี่จูก็ริบเงินของนางกำนัลเหล่านั้นเอาไว้ ไม่ยอมให้พวกนางได้มีโอกาสทำเรื่องชั่วช้าลับหลังนางได้อีกเรื่องที่เสิ่นลี่จูเรียกนางกำนัลมาสั่งสอน รู้มาถึงหูของเจิ้งจิ่งเหออย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มเพียงย่นหัวคิ้ว ก่อนจะส่งเสียงเหอะในลำคอคราหนึ่ง หลังจากที่นางหายจากอาการล้มป่วยก็ดูเ
더 보기
บทที่ 5 เริ่มต้นสืบหาเบาะแส
เพราะความฝันในวันนั้นทำให้เสิ่นลี่จูรู้สึกว่าภายในใจไม่ค่อยจะสงบเท่าใดนัก การเข้ามาในนิยายเรื่องนี้มีภารกิจที่นางต้องทำมากมาย ทั้งเรื่องของเจิ้งจิ่งเหอ และอาจจะต้องช่วยหาเบาะแสการตายของเสิ่นอ้ายเยว่ที่ยังคงเป็นปริศนา ดูเหมือนว่าวิญญาณของสตรีนางนั้นจะไม่ได้รับความเป็นธรรม และต้องการให้นางช่วยทวงคืนความเป็นธรรมให้แต่จะเริ่มจากตรงที่ใดก่อนดีเล่าการหาตัวฆาตกรไม่ใช่เรื่องง่าย โดยเฉพาะอย่างยิ่งนางไม่ใช่คนในยุคนี้ ไม่ได้รู้จักใครที่จะพอช่วยได้เลยด้วยซ้ำ สิ่งที่นางจะทำได้ก็คือ การไปเยือนจวนตระกูลเสิ่นสักครั้ง อย่างไรคงต้องเริ่มจากที่นั่นแต่ว่าการจะออกจากวังหลวงย่อมไม่ใช่เรื่องง่ายเสิ่นลี่จูครุ่นคิดอยู่นานก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าเจ้าของร่างเดิมทีมีวรยุทธ์สูงส่ง เสิ่นลี่จูจึงลองฝึกฝนอย่างง่าย ๆ โดยการใช้มีดสั้นและฝึกยิงธนู เหาะเหินขึ้นต้นไม้ ก่อนที่นางจะต้องร้องว้าวด้วยความดีใจ เพราะร่างนี้ช่างมีความสามารถเป็นอย่างมากนับว่าเป็นเรื่องที่ดียามเช้าของวันนี้อากาศเริ่มอบอุ่นขึ้นมากแล้ว เพราะเข้าสู่ช่วงปลายฤดูหนาว อีกไม่นานก็จะถึงวันปีใหม่ ทุก ๆ ที่ในเมืองหลวงล้วนจัดงานเฉลิมฉลองต้อนรับปีใหม่กันอย่าง
더 보기
บทที่ 6 ข้อตกลง
เสิ่นลี่จูค่อนข้างตกใจเป็นอย่างมาก แต่ในความตกใจนั้นยังคงมีความแปลกใจไม่น้อยอีกด้วย นางมาที่ี่นี่เพื่อสืบหาความจริงนับว่าไม่ใช่เรื่องแปลกอันใด แต่เจิ้งจิ่งเหอที่เกลียดพี่สาวของนางเข้ากระดูกดำนั้น เขามาที่นี่ด้วยเหตุอันใดกันไหนว่าเกลียดพี่สาวนางอย่างไรเล่าด้านเจิ้งจิ่งเหอเมื่อถูกล่วงรู้ตัวตนแล้ว เขาจึงเปิดผ้าคุลมหน้าออก ชายหนุ่มสวมชุดสีดำทั้งชุดเพื่อปิดบังอำพรางฐานะของตน เขาไม่เข้าใจตนเองเหมือนกัน ทั้งที่ปากเขาบอกว่าเกลียดเสิ่นอ้ายเยว่หนักหนา แต่กลับมายังสถานที่ที่นางเคยอยู่อย่างไม่อาจห้ามใจ อีกทั้งเรื่องที่เขาไม่คาดคิดก็คือ เขามาเจอเสิ่นลี่จูที่นี่โดยบังเอิญเสิ่นลี่จูเป็นสตรีที่มีวรยุทธ์ เขาเองก็รู้เรื่องของนางมาไม่น้อย นางเก่งกาจมากความสามารถแต่กลับมีจิตใจริษยา เห็นผู้อื่นดีกว่าตนไม่ได้เป็นต้องกลั่นแกล้ง เขาจึงไม่ชอบหน้านางชายหนุ่มปรายตามองสตรีตรงหน้าเมื่อเห็นว่านางยังคงไม่ยอมเอ่ยตอบคำถาม เขาก็ตรงเข้าไปกระชากตัวนางอย่างแรง"เจ้าตอบข้ามา ว่าเจ้ามาทำอันใดที่นี่ หรือว่าแท้จริงแล้วการตายของอ้ายเยว่เกี่ยวข้องกับเจ้า เจ้าเป็นคนทำร้ายนางใช่หรือไม่"เสิ่นลี่จูเมื่อได้ยินอย่างนั้นก็มองชาย
더 보기
บทที่ 7 ตำหนักเย็น
เช้าวันต่อมาอากาศค่อนข้างดีไม่น้อย แม้จะยังหนาวเย็นอยู่บ้าง แต่ก็นับว่าเบาบางลงไปไม่น้อยแล้ว อาหารเช้าวันนี้ที่เมี่ยวเถียนนำเข้ามาทำให้เสิ่นลี่จูค่อนข้างแปลกใจไม่น้อย เพราะมันมีทั้งเนื้อสัตว์และผลไม้หลายอย่าง ต่างจากก่อนหน้านี้ที่มีแต่ผักจนนางแทบทนไม่ไหวต้องไปติดสินบนพ่อครัวแลกกับอาหารดี ๆ สักมื้อ เสิ่นลี่จูทิ้งกายลงนั่งที่เก้าอี้ พลางเอ่ยถามสาวใช้ข้างกายตน"เหตุใดวันนี้จึงมีเนื้อเล่า"เมี่ยวเถียนยิ้มอย่างสุขใจ ก่อนจะเอ่ย"ทูลพระสนม นี่เป็นคำสั่งของฝ่าบาทเพคะ บอกว่าตอนนี้ไม่ต้องประหยัดงบประมาณแล้วเพคะ"เสิ่นลี่จูไม่ได้เอ่ยสิ่งใดเพียงคีบอาหารเข้าปากอย่างรวดเร็ว ในใจของนางรู้ดีว่าเขาทำเช่นนี้เพราะเหตุอันใด คงกลัวนางจะเอาเรื่องนั้นไปแพร่งพรายจึงมาทำดีกับนาง เพราะเขายังสังหารนางไม่ได้ เสิ่นลี่จูไม่ได้รู้สึกดีใจเลยแม้แต่น้อย แต่ก็ไม่ได้ต่อว่าต่อขานเขาหลังจากกินมื้อเช้าอิ่มแล้ว นางก็สั่งให้เมี่ยวเถียนนำเสื้อคลุมมาให้ตน นางต้องการจะไปเข้าเฝ้าเจิ้งจิ่งเหอที่ตำหนักมังกรสวรรค์เสียหน่อย เมื่อคืนนี้นางครุ่นคิดทั้งคืนว่าจะใช้แผนการใดที่จะลากตัวคนร้ายออกมาให้ได้ และก็สามารถคิดได้แผนการหนึ่งเดิมที
더 보기
บทที่ 8 แผนการ
"พระสนมเพคะ ตำหนักเย็นหนาวเหน็บไม่น้อยเลย แม้จะผ่านฤดูหนาวมาแล้ว แต่อย่างไรก็ยังหนาวอยู่ ซ้ำร้ายร่างกายพระองค์ก็ยังไม่สู้ดีหากต้องลมหนาวอาจจะเป็นหวัดเอาได้ พระองค์ไม่น่าไปทำให้ฝ่าบาททรงพิโรธเลยนะเพคะ"เมี่ยวเถียนเอ่ยไปพลางเก็บกวาดตำหนักเย็นไปพลาง เสิ่นลี่จูที่ได้ฟังก็ถึงกับส่ายหน้าไปมา นางยั่วโมโหเขาที่ไหนกัน คนโรคประสาทนั่นมันจงใจหาเรื่องนางไม่เลิกราต่างหาก เห็นทีนางจะต้องรีบสืบหาการตายของเสิ่นอ้ายเยว่ให้พบโดยเร็ว จะได้ไม่ต้องมาคอยรองรับอารมณ์คนบ้า ๆ อย่างเขาอีก"เจ้าก็รีบทำความสะอาดเถิด คิดเสียว่ามาพักผ่อนตากลมเย็นก็แล้วกัน เจ้าไม่ต้องห่วงข้า ข้าไม่เป็นอะไรหรอก"เอ่ยจบเสิ่นลี่จูก็เดินไปทิ้งกายลงนั่งบนเตียง พลางครุ่นคิดเรื่องอะไรไปเรื่อยเปื่อย ตอนนี้รอบกายนางล้วนมีแต่คนน่าสงสัยเต็มไปหมด ย่อมต้องระวังตนเองให้ดี ในเมื่อยามนี้ยังไม่ได้บอกแผนการให้เจิ้งจิ่งเหอรู้ ก็คงต้องระแวดระวังตนเองไปก่อนหลังจากที่เสิ่นลี่จูจากไปแล้ว เจิ้งจิ่งเหอก็นั่งครุ่นคิดถึงเรื่องที่เขาจะต้องจัดการ อีกไม่นานกู้อวิ๋นหาน ลูกพี่ลูกน้องของเขาก็จะเดินทางกลับมาเมืองหลวงแล้ว ก่อนหน้านี้เขาได้ให้กู้อวิ๋นหานไปสืบเรื่อง
더 보기
บทที่ 9 คำบอกเล่าจากศพ
เจิ้งจิ่งเหอเร่งรีบมาพบกับมารดาด้วยความดีใจ ก่อนหน้านี้เสด็จแม่ของเขาหรือก็คือกู้ไทเฮา ได้เสด็จไปไหว้พระขอพรที่วัดหรงหวาอยู่ร่วมเดือนแล้ว หลังจากเสด็จพ่อสวรรคตไปแล้ว เสด็จแม่ก็มักจะสวดมนต์ขอพรอยู่ตลอด เขาไม่ได้คัดค้านอันใด ขอเพียงมารดามีความสุขเขาล้วนสนับสนุนทั้งสิ้นเมื่อมาถึงที่ตำหนักของกู้ไทเฮา กู้อวิ๋นหานที่กำลังเดินออกมาจากตำหนักเมื่อพบเขาก็ยิ้มให้อย่างสนิทสนม"ถวายพระพรฝ่าบาท""ไม่ต้องมากพิธี เจ้าไปรอข้าที่ห้องอักษรสักครู่ ข้าจะรีบตามไป""ได้พ่ะย่ะค่ะ"กู้อวิ๋นหานพยักหน้ารับ หลังจากคนไปแล้ว เจิ้งจิ่งเหอก็รีบรุดเข้าไปในตำหนักของกู้ไทเฮาทันที เมื่อมาถึงเขาก็รีบเอ่ยถามหลี่หมัวหมัว"หลี่หมัวหมัว เสด็จแม่เล่า"หลี่หมัวหมัวที่เห็นเช่นนั้นก็รีบเอ่ยตอบอย่างนอบน้อม"ทูลฝ่าบาท ไทเฮาทรงนอนพักอยู่ในห้องนอนเพคะ ทรงกำลังรอพระองค์อยู่พอดี"เจิ้งจิ่งเหอพยักหน้า เขารีบเดินเข้าไปในห้องบรรทมของมารดาทันที เมื่อเข้ามาถึงภาพตรงหน้าก็ทำเอาเขาถึงกับยิ้มไม่ออกตอนนี้เสด็จแม่ของเขากำลังเอนกายพิงหมอน ในขณะที่มือข้างหนึ่งทรงถือจอกสุราเอาไว้"โอ๊ย ยามอยู่วัดข้าต้องละเว้นสุรา พวกเจ้ารู้หรือไม่ว่าข้ามือสั่นเพ
더 보기
บทที่ 10 เบาะแสจากสาวใช้
เจิ้งจิ่งเหอยกจอกสุราขึ้นดื่มอีกครั้ง พลางเอ่ย"ก่อนหน้านี้ตอนที่ข้าไปสืบหาความจริงในจวนตระกูลเสิ่น ได้พบกับเสิ่นลี่จูเข้า นางลอบออกจากวังหลวงกลางดึก บอกว่าต้องการสืบหาเบาะแสการตายของเสิ่นอ้ายเยว่"คำพูดนี้ของเจิ้งจิ่งเหอทำให้กู้อวิ๋นหานถึงกับชะงัก เขาจ้องมองเจิ้งจิ่งเหอ พลางเอ่ยตอบ"นางจะไปหาหลักฐาน หรือไปทำลายหลักฐานกันแน่ ฝ่าบาทอย่าได้วางใจ"เจิ้งจิ่งเหอไม่ตอบ เรื่องนี้เขาเองก็ไม่ได้ละเลยหรือไม่ระวัง เพียงแต่อยากรู้ว่าเสิ่นลี่จูแท้จริงแล้วคิดจะทำสิ่งใดกันแน่ สาเหตุที่เขาเอาตัวนางมาอยู่ในวังหลวงก็เพื่อให้ง่ายต่อการจับตาดูพฤติกรรมของนางด้านกู้อวิ๋นหานนั้น เมื่อได้ยินชื่อของเสิ่นลี่จูภาพแรกที่เขาคิดถึงก็คือภาพที่นางอาละวาดพี่สาวของตนและขว้างปาทำลายข้าวของ อีกทั้งยังต่อว่าต่อขานเขาอย่างไม่ไว้หน้า เขาไม่ถึงกับเกลียดนาง แต่การอยู่ให้ห่างจากสตรีเช่นนี้ย่อมดีมากกว่าและเขาเองก็คิดเช่นเดียวกับเจิ้งจิ่งเหอว่า การตายของเสิ่นอ้ายเยว่เก้าในสิบส่วนเป็นฝีมือของเสิ่นลี่จูเมื่อคิดถึงเสิ่นอ้ายเยว่ ใจของกู้อวิ๋นหานก็บีบรัด เขามีความลับหนึ่งที่ไม่เคยบอกกับผู้ใดนั่นก็คือ เขาหลงรักเสิ่นอ้ายเยว่ตอนที่
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status