Mag-log inShare
บทที่ 88 : ว่าไงไอ้น้อง!
Petsa ng paglalathala:
2026-03-06 23:57:53"คิกคัก ๆ , คิกคัก ๆ"
เสียงหัวเราะแบบปิดปากแหลม ๆ เล็กแบบเสียงผู้หญิงดังขึ้นข้าง ๆ
.
ซึ่งเมื่อกี้ก็เพิ่งบอกไปหยก ๆ ว่าเยว่เอ๋อไม่ได้ยินคนขำนางมาสักพักแล้ว แต่ตอนนี้และเดี๋ยวนี้มันกลับดังขึ้นอีกครั้ง แถมยังดังมาจากไอ้ฉากกั้นกระดาษสาที่อยู่ข้าง ๆ นี่เอง นางก็เลยริบเช็ดปากพลันหันควับไปมอง
.
"ใครอ่ะ?!"
นางถามแบบมีน้ำโหนิด ๆ
.
"นี่เจ้าจำข้ามิได้แล้วเหรอแม่หนูน้อย เราอาจจะมิได้พบกันนานแต่ข้าดูแค่ท่าจับถ้วยชาโดยมิใช้จานรองของเจ้า ข้าก็จำเจ้าได้แล้ว.."
มู่ซื่อหรานเอ่ยผ่านฉากกั้นกระดาษออกมา นางยังคงหัวเราะคิกคักตามมาเป็นปลายเสียง
.
"หืม.. ก็ข้านั่งฝั่งนี้ข้าเห็นท่านแค่เป็นเงา ๆ เองนี่นา ฝั่งท่านมีโคมไฟช่วยส่องสว่างท่านก็เป็นต่อข้าน่ะสิ ข้าชื่อจ้วงเยว่เอ๋อผู้สืบทอดร้านบะหมี่จวงจี้เมี่ยนก่วน (庄记面馆) บุตรีคนเดียวแห่งสกุลจ้วง พี่สาวอัธยาศรัยดีผู้นี้นามว่าอะไรหรือเจ้าคะ?"
.
มู่ซื่อหรานเอนกายไปด้านหลัง นางยื่นมือข้างหนึ่งใช้ตะเกียบคีบผัดหมี่มงคลฉางโซ่วเมี่ยน (长寿面) เข้าปากเคี้ยวกรุบกรับ และจังหวะที่นางใช้ผ้าเช็ดหน้าซับมุมปากนั้นเอง ที่ทำให้เยว่เอ๋อเริ่มจดจำบางอย่างได้
.
"นามของข้าคือ.."
.
"เดี๋ยว ๆ ข้ารู้แล้ว ๆ ผ้าเช็ดหน้ามุมแปดเหลี่ยมเช่นนั้นข้าเองก็มีเช่นกัน! เดี๋ยวรอข้าครู่หนึ่งนะ! เออ..! , ฮึบ! , นี่ไงเจอแล้ววว!"
พูดมิพูดเปล่านายน้อยเยว่เอ๋อยังอุตส่าห์ควักเอาผ้าผืนเล็กผืนหนึ่งออกมาจากเสื้อนอก
.
มันเป็นผ้าเช็ดหน้าชนิดพิเศษที่มิได้มีสี่มุมเช่นผ้าปกติ ส่วนปลายถูกตัดออกและมีมุมเพิ่มขึ้นมาถึงแปดมุม สิ่งนี้ถูกออกแบบมาเอาไว้เช็ดน้ำลายโดยเฉพาะ เพราะตอนที่ยังเด็กกว่านี้เยว่เอ๋อมักจะชอบน้ำลายไหลโดยมิรู้ตัว เวลาเจอของอร่อยก็ไหล เวลาเจอชายที่ใช่ก็แทบทะลัก!
.
"พรึบ! , พรับ! , พรึบ! , พรับ!"
โบกสะบัดชูสุดแขนตั้งใจจะให้พี่สาวที่นั่งอยู่ฉากกั้นข้าง ๆ เห็นผ้าชัด ๆ
.
"ท่านพี่มู่ข้าจำท่านได้แล้ว! มีแค่ข้ากับท่านเท่านั้นแหละที่จะมีผ้าเช็ดหน้าแบบนี้! ถูกไหม?! อิ ๆ , โบกผ้าในมือท่านด้วยสิ! เร็วเข้า! เพื่อแสดงรหัสลับของพวกเราไง.."
.
"พรึบ! , พรับ! , พรึบ! , พรับ!"
.
"ชู่ววว! , รักษากิริยาหน่อยเยว่เอ๋อ เจ้าจ่ะทะโมนเกินไปแล้วนะ!"
.
"งั้นก็แสดงว่าข้าทายถูก ท่านคือมู่ซื่อหรานแห่งร้านทอผ้าซู่จิ่นเก๋อ (素锦阁) ตอนเด็ก ๆ ท่านพ่อเคยสอนข้าว่า "รู้สิ่งใดมิสู้รู้วิชา" ครั้นอยากรู้ความจริงต้องแสวงหาและข้าก็จะพิสูจน์มัน ณ บัดนี้!"
.
"พรวววดดด!!!"
.
"แคว๊กกกก! , แคว๊กกกก! "
.
กูจะบ้าตายกับความซนเป็นลิงของดรุณน้อยนางนี้! ก็มิเข้าใจเหมือนกันว่าคำคมจากบิดามันไปเปิดก็อกความระห่ำในใจขึ้นมาตอนไหน เยว่เอ๋อถึงตัดสินใจเอาหัวโขกฉากกระดาษกั้นพังเข้ามาดื้อ ๆ ! นางทั้งมุดทั้งเอามือคว้าน เดชะบุญที่สายตาของแขกผู้ร่วมงานส่วนใหญ่ไปอยู่ที่พิธีสำคัญในงาน ไม่งั้นนายน้อยร้านบะหมี่รายนี้คงโดนจับข้อหาก่อวินาศกรรมในงานมงคลไปแล้ว
.
"เฮ๊ย! นี่เจ้าทำบ้าอะไรเนี่ยะ! เอาหัวออกมาก่อนแล้วนั่งดี ๆ"
.
"แฮะ ๆ ๆ ใช่พี่มู่จริง ๆ ด้วย ก็ข้ามิอยากเดานี่นา ข้าใจร้อนเลยอยากเฉลยเลย แฮะ ๆ ๆ"
.
"เจ็บไหมอ่ะ.. โดนซี่ไม้ไผ่ทิ่มหรือไม่?"
.
"ควับ! , ควับ!"
สะบัดหน้าฟึบฟับเป็นลูกแมวน้อยทำตาปิ๊ง ๆ
.
"พี่มู่สวยกว่าเดิมอีกอ่ะ เรามิได้เจอกันนานมาก แต่ข้าก็มิเคยเห็นท่านประทินแป้งกับเขียนตางดงามเช่นวันนี้.."
.
"หยุดชมก่อนเถอะ! ลุกขึ้นมาแล้วก็เอาโครงฉากกั้นออกจากคอก่อนเถอะ! พวกบ่าวรับใช้กรูกันมาโน่นแล้วเขาน่าจะช่วยเจ้าได้ แล้วก็ลากโต๊ะเจ้ามาต่อกับโต๊ะข้าเลย นั่งมันด้วยกันนี่แหละถือว่าออกงานคู่กันไปเลย"
.
มู่ซื่อหรานเริ่มรู้สึกแปลกต่อโชคชะตาของตนเอง จากตอนแรกที่ตั้งใจจะมาออกงานคู่กับคุณชายเซียว มิรู้หักมุมมาเจอกับเยว่เอ๋อได้อย่างไร ระหว่างที่พวกบ่าวรับใช้ผู้ชายจัดโต๊ะกับเคลียร์สถานที่ให้ใหม่ โต๊ะสั้นสองตัวก็ถูกนำมาต่อกัน เบาะนั่งสั้นกลายเป็นเบาะยาว สตรีสองนางนั่งใกล้แนบชิด ซึ่งพอมองไปฝั่งตรงข้ามดันเจอแต่ป้ายชื่อสกุลเซียวกับโต๊ะไม้ที่ว่างเปล่า!
Pinakabagong kabanata
สืบรักเส้นแดง (Nc18+) บทที่ 145 : แหกคุกแม่ง! (จะบ้าเหรอ?)
อาการครุ่นคิดกินมิได้นอนมิหลับเริ่มกลืนกินตัวตน มิน่าเชื่อว่าสตรีผู้วางแผนอะไรก็มิเคยผิดพลาดอย่างเหวินเหยาจะมีช่วงเวลาแบบนี้กับเขาด้วย! นางอยู่ที่โรงเตี๊ยมมามากกว่า 3 ราตรีกับอีก 4 อรุณรุ่ง ครานั้นกลวิธีในการนำตัวคุณชายเซียวออกจากหอกักขังก็ยังคงมืดแปดด้าน! ทำให้ชวนให้คิดว่าตกลงเป็นนางหรือเป็นเขากันแน่ที่ถูกจองจำ จนมิเห็นเดือนเห็นตะวัน."หรือเราจะแหกคุกเข้าไปชิงตัวเขาออกมาดี! คุณชายเซียวน่าจะถูกตัดเส้นลมปราณไปหมดแล้ว เขาคงต้านทานแรงปรารถนาของเรามิได้!?"เหวินเหยาถึงกับใช้หมึกพู่กันกากบาททับหน้ากระดาษแผ่นนั้นทิ้งแทบจะทันที เริ่มต้นบทเหมือนคุณชายเซียวถึงย่อหน้านี้นางก็ชักจะเหมือนเยว่เอ๋อเข้าไปอีก กิริยานางมิต่างจากนายน้อยสกุลจ้วงที่ขยำจดหมายทิ้งเป็นร้อย ๆ ฉบับ!.เพราะนางเองก็มีกระดาษขาวที่ใช้วาดแผนการต่าง ๆ ซึ่งใช้มิได้อยู่เกลื่อนโต๊ะเต็มไปหมด สิ่งนี้ตอกย้ำว่าจอมยุทธหญิงพยายามมาหลายวันแล้ว หากแต่ความเป็นไปได้ยังเท่ากับศูนย์ คุณชายเซียวจวิ้นอวี่ไม่มีคุณค่าพอที่จะให้นางเสี่ยงทำเรื่องเช่นนั้น การเลือกเป็นศัตรูกับราชสำนักก็มิต่างจากเอาคอขึ้นไปพาดไว้บนเขียง แค่คิดก็เสียสติสิ้นดี!."หรือต่อ
สืบรักเส้นแดง (Nc18+) บทที่ 144 : แผนสอง
"世上无难事 ，只怕有心人" สำนวนจีนนี้หากแปลเป็นไทยน่าจะตีความได้ว่า "ทุกปัญหามีทางแก้ อย่ายอมแพ้ต่ออุปสรรค" แล้วใครล่ะที่คู่ควรกับวลีนี้ที่สุดหากมิใช่เหวินเหยา! คดีพลิกเสียแล้วทั้ง ๆ ที่เมื่อครู่นายน้อยเยว่เอ๋อยังอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ จะบอกมิบอกแหล่ ทว่าพอนางโพล่งสิ่งที่อัดอั้นอยู่ในใจออกมา จอมยุทธหญิงที่เรียกตนว่าเป็นพาร์ทเนอร์ทางธุรกิจก็ถึงกับต้องกุมขมับ! กลายเป็นนางเสียเองที่ตะกุกตะกัก คิดมิตกว่าจะหาทางบอกเรื่องคุณชายเซียวกับคุกที่ขังเขาไว้ยังไง."เจ้าเงี่ยนมากเลยรึ? เจ้าทนมิไหวเลยใช่หรือไม่เยว่เอ๋อ?"เหวินเหยาพยายามถามด้วยเสียงอัดเงียบเบากึ่งกระซิบ."หงึก! , หงึก! , หงึก!"ร่างเล็กตอบผ่านการพยักหน้า พูดไปก็อายปากเลยเอาสีหน้ากับท่าทางนี่แหละใช้แทนคำตอบ.ซ้ำร้ายที่เพียงคิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมา หว่างขามันก็ร้อนวาบขึ้นอีกแล้ว! เยว่เอ๋อถึงกับต้องเอาต้นขาบี้บดใส่กันยืนบิดไปบิดมาคล้ายกับคนคลั่งควย! และถ้าหากมีกล้องอีกสักตัวอยู่ด้วยตัดภาพไปที่ห้องนอนบนชั้นสอง ป่านนี้ในลิ้นชักตรงเก๊ะที่ใส่ดิลโด้ยักษ์ไว้ก็คงจะสั่นโครมคราม! ปั๊ก! ๆ ๆ ๆ ประหนึ่งเปลี่ยนปราณแท้ที่เคลือบอยู่บาง ๆ ให้กลายเป็นเทคโนโลยีบลูทูธระดับสูง
สืบรักเส้นแดง (Nc18+) บทที่ 143 : เขาอยู่ในคุก
"ใจเย็นก่อนพี่สาว! เหตุไฉนท่านจึงต้องแสดงกิริยาน่ากลัวเช่นนั้น ข้ามิได้ไปสังหารใครมาสักหน่อย ข้าก็แค่สังหารพรหมจรรย์ของตนเอง ผ่านอุปกรณ์ที่ท่านนั่นแหละที่เป็นผู้ส่งมา!"ตรงพอไหมถามใจเหวินเหยาดู เพราะที่พูดมาก็เป็นความจริงล้วน ๆ ทำไมด้ายแดงของเยว่เอ๋อถึงสะบัดแรงจนนิ้วมือผู้ใช้วิชาแทบขาด นั่นก็เพราะดิลโด้ที่ส่งมาให้มิใช่หรือ?."นี่องคชาตปลอมของคุณชายเซียวมีฤทธิ์รุนแรงถึงเพียงนั้นเชียวรึ? เจ้าเย้าข้าเล่นใช่หรือไม่สาวน้อย?"เหวินเหยาถามขณะที่สาวเท้าเดินเข้ามาใกล้ หมายจะดูเศษซากจดหมายที่เขียนค้างไว้บนโต๊ะ."หาไม่เจ้าค่ะ! ก็ท่านน่ะเป็นคนเขียนวิธีใช้แนบมาเอง แล้วข้าก็ทะลวงผ่านไปถึงด่านที่ 5 ก้าวย่างปรมัตถ์เลยด้วย!"."ห๊า!!! เจ้าทำได้เยี่ยงไรกัน!!! ข้าประเมินเจ้าไว้เพียงแค่ระดับ 3 แดนสวรรค์เซียนเหยาเท่านั้น! ที่ระดับการสั่นนั้นมนุษย์ทั่วไปก็ถึงจุดสุดยอดได้แล้ว แต่นี่เจ้าเล่นอั้นไปจนถึงระดับ 5 เจ้าวิปลาศไปแล้วรึเยี่ยงไรเยว่เอ๋อ?! กลีบผกาเจ้าเป็นเช่นไรบ้าง?! ข้าจะพาเจ้าไปโรงหมอเพียงแค่เจ้าเอ่ยวาจา!"ฤทธิ์ความตกใจสุดขีดตรงนี้ เหวินเหยาก็ทราบแล้วว่าเหตุอันใดเสี่ยวผ่างถึงลงทุนบินมาฟ้อง เพราะตั้
สืบรักเส้นแดง (Nc18+) บทที่ 142 : เหวินเหยาเข้าชาร์ท!
ดวงตะวันเริ่มรับขอบฟ้าแสงตะเกียงจากชายคาอาคารร้านบะหมี่นวลสลัว เหล่าบรรดาคนงานพนักงานร้านเริ่มทยอยกลับเข้าเรือนพัก แม้แต่เสี่ยวโม่บ่าวรับใช้คนสนิทที่รักษาตัวจนหายดีจากเหตุปะทะที่สกุลเวยแล้ว ก็ยังขอตัวกลับเข้าเรือนคนใช้ไปพลางก่อน เยว่เอ๋อมิได้สนใจเขาเท่าไหร่นักหรอก อันที่จริงนางมิยอมสนใจใครเลย! พลางคร่ำครึอยู่กับจดหมายลายมือของนางที่เขียนแล้วก็ขยำทิ้ง! แล้วก็เขียนใหม่อยู่หลายต่อหลายรอบ! ."เจ้าจะขอตัวไปนอนก็ไปเถอะเสี่ยวโม่ บอกคนอื่น ๆ ด้วยว่าเดี๋ยวข้าเสร็จธุระข้าจะดับตะเกียงเก็บทุกอย่างเอง ขอบคุณที่ทุกคนเหน็ดเหนื่อยสำหรับวันนี้นะ.."นายน้อยพูดทั้ง ๆ ที่ดวงหน้ายังก้มเขียนจดหมายอยู่ ฝั่งเสี่ยวโม่เองก็เลยต้องผละตัวจากไปแบบงง ๆ เขาแทบจะไม่มีบทบาทในนิยายพาร์ทนี้อีกต่อไปแล้ว และหลังจากที่ด้ายแดงประจำตัวถูกตัดออกจากวิชาด้ายทอวิญญาณ (红魅织魂) เหวินเหยาเองก็แทบจะมิได้ใช้บริการจากเขาอีกเลย."ถ้าเช่นนั้นข้าน้อยก็ขอตัวก่อนนะขอรับคุณหนู คุณหนูเองก็รักษาตัวด้วย ใกล้เข้าเหมันต์ฤดูลมกลางคืนมักรุนแรง"."อืม..ม..ม ๆ ไปเหอะ ๆ ข้าดูแลตัวเองได้ เจ้าเองก็เพิ่งหายเจ็บกลับมา แทนที่จะเป็นห่วงข้าควรแบ่งไปห่วงตน
สืบรักเส้นแดง (Nc18+) บทที่ 141 : ฮู่ววว!
แข็งได้! โด่ได้! ยืดได้! ถอกได้! แล้วประสาอะไรทำไมจะหดไม่ได้! สังขารมนุษย์ก็แบบนี้ ต่อให้ดุ้นควยมหัศจรรย์นี้จะฉาบเคลือบไว้ด้วยปราณแท้แต่หลังจากมันกระทำชำเลาจิ๋มเยว่เอ๋อจนหนำใจแล้ว ก็ถึงกาลเวลาที่มันจะทำการละสังขาร ให้ตายเถอะ! ช่างเป็นภาพที่อิดหนาระอาใจ ใครเห็นก็อดสังเวชใจมิได้ หลังแท่งองคชาตหักคอห้อยต่องแต่งติดอยู่กับผนัง ราวกับมะเขือเผาที่งอมเพราะไฟแรง.ขนาดเยว่เอ๋อที่เพิ่งหลั่งน้ำเสร็จ นางได้เห็นสวรรค์เป็นครั้งแรก (แม้จะแค่แป๊บเดียว) แต่นางก็รู้ตัวดีว่าน่าจะรีบจัดการสิ่งนี้ให้เร็วที่สุด นางทนเห็นความกระเสือกกระสนอันเวทนาของลำควยดิลโด้นี้ต่อไปมิไหว มันผงกหัวดุ๊กดิก ๆ แต่ก็ทรงตัวไม่อยู่แล้ว เงยขึ้นได้นิดนึงก็หล่นป๊กลงไป! เงยแล้วก็หล่น! แล้วก็หล่นแล้วก็เงยอยู่เช่นนี้! ."เอาล่ะพอแล้ว ๆ ข้าจะให้เจ้าหยุดทำงานได้แล้ว เท่าที่ข้าจำได้หากข้าหยุดเงี่ยนเจ้าก็จะหยุดไปเองใช่หรือไม่?"เยว่เอ๋อถามใครก็มิรู้ล่ะ นางแค่ลุกขึ้นยืนด้วยชุดนุ่งลมห่มฟ้าพลางเดินตรงไปที่ผนังแล้วก็เตรียมจะดึงดุ้นยักษ์อันนี้กลับคืนสู่ที่เก็บ.จังหวะเอื้อมมือลงไปกำนั้นความอุ่นยังคงอยู่ และจังหวะที่นางออกแรงดึงแรงยื้อก็ยังพอ
สืบรักเส้นแดง (Nc18+) บทที่ 140 : ในที่สุดก็เสร็จจนได้
สารพัดแรงถาโถมผนวกรวมกันตั้งแต่ขั้น 1 ถึง ขั้น 4 ดุ้นควยอันนี้จัดประเคนมาให้เยว่เอ๋อครบแบบทบต้นทบดอก นางสัมผัสได้ถึงการกระทุ้งอันรุนแรงทั้ง ๆ ที่ตัวนางแทบมิได้เคลื่อนบั้นท้ายไปชนกับมันเลย นี่คืออานุภาพของขั้นที่ 5 "ก้าวย่างปรมัตถ์" เยี่ยงนั้นหรือ? อาจเป็นได้! เพราะนวลนมทั้งสองเต้านี่ถึงกับกระเพื่อมบึ้มบ้ำ ๆ เลย!.ร่างบางโยกโครมครามราวกับถูกประหารผ่านช่องรัก ศีรษะสั่นคลอนปอยผมกระเซอะกระเซิงช่างเป็นอะไรที่เร้าใจมาก! ๆ นายน้อยหญิงถึงกับต้องกัดปากซีดตามในทุก ๆ ครั้งที่ดุ้นข้างหลังกระซวกเสียบ! ๆ ๆ ๆ แก้มก้นของนางกระเพื่อมตีปัง ๆ ๆ จนกลีบผกาชักจะเผยออ้ากว้าง!.ความซิงได้ถูกพรากไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เยื่อพรหมจรรย์นางน่าจะขาดยับ มิหนำซ้ำเพื่อเพิ่มอรรถรสให้ถึงเครื่องมากขึ้น เยว่เอ๋อถึงกับลงทุนจินตนาการถึงใบหน้าของคุณชายเซียวไปด้วย! พอคิดถึงความหล่อเหลาของเขาไม่ว่าจะเป็นคนพี่หรือคนน้องนางก็จะยิ่งเงี่ยน! จังหวะถูกเย็ดในท่ายืนจึงเป็นอะไรที่เสียวเช่นนี้นี่เอง แล้วยิ่งเป็นการเย็ดกับคนรักของคนอื่น ฟิลลิ่งแห่งการคบชู้ก็ยิ่งทำให้นางฟินมากขึ้นกว่าเก่า."อ่าาาา! ขอบคุณพี่เหวินเหยายิ่งนักเจ้าค่ะ! อ่
สืบรักเส้นแดง (Nc18+) บทที่ 139 : โยกกับผนัง!
สองมือโอบอุ้มดุ้นหรรษาอันนี้ที่ดิ้นกระแด่วราวกับปลาเฮยอวี๋ (黑鱼) ในซุปหม้อไฟ ปลาขาดน้ำย่อมกระเสือกกระสนเช่นไร ควยปลอมดุ้นนี้กลับทำในสิ่งตรงข้าม! ตัวมันฉ่ำชุ่มไปด้วยน้ำเงี่ยน ทั้งยังหยดติ๋ง ๆ หยาดลงกับพื้นในทุกห้วงก้าวที่เยว่เอ๋อหอบหิ้วถือไป มันมิได้ดิ้นเพราะขาดน้ำ! หากแต่ดิ้นเพราะกระชุ่มกระชวยที่ได้
สืบรักเส้นแดง (Nc18+) บทที่ 138 : ขั้นที่ 5 ก้าวย่างปรมัตถ์
ลำตัวบอบบางจะทนกับสิ่งนี้ได้อีกสักเพียงไหน ความช้ำสะสมนี้เริ่มจะเปลี่ยนเยว่เอ๋อให้เป็นดั่งกลีบดอกเบญจมาศที่โดนฉีกทึ้ง ความสวยงามที่ต้องแลกมากับความเจ็บปวด ความแสบเสียวที่ต้องแลกมากับร่องเสียงอันแสบสัน ดุ้นควยปลอมของคุณชายเซียวช่างมิยอมรามือ แต่ส่วนหนึ่งก็ต้องโทษเยว่เอ๋อด้วยที่ส่งแรงกำหนัดพาดผ่านลงไ
สืบรักเส้นแดง (Nc18+) บทที่ 137 : ข้าต้องทนกว่านี้!
องศาการฉีกคว้านเข้าขั้นทะลุทะลวง เยื่อพรหมจรรย์ของเยว่เอ๋อน่าจะฉีกขาดไปสิ้นแล้ว หลังโดนการกระแทกตำที่ระห่ำซั่มแม่ถึงเพียงนี้ นางประคองดุ้นควยยักษ์ด้วยสองขาแทบมิไหว อัตราการกระทุ้งกึ่งหมุนควงส่งผ่านมาถึงกล้ามเนื้อหัวหน่าวจนกระเพื่อมเริงระบำ แทนที่เยว่เอ๋อจะเป็นคนคุมเกม กลับกลายเป็นนางเองที่โดนจู๋ปลอ
สืบรักเส้นแดง (Nc18+) บทที่ 136 : แค่โหมดที่ 3 ก็จะขาดใจแล้ว
ปล่อยองคชาตเทียมดิ้นกระแด่ว ๆ เป็นปลาช่อนขาดน้ำอยู่บนฟูกที่นอนต่อไป บัดนี้สมาธิความสนใจของเยว่เอ๋อน้อยได้ย้ายมายังกระดาษจดหมายแผ่นหนึ่ง ที่สอดไว้ด้านล่างสุด มันคือเอกสารคู่มือการใช้ดุ้นควยอันนี้ นางปราดสายตาผ่านอักษรท่อนที่เขียนถึงที่มาที่ไปว่าควยนี้มายังไง และใครเป็นคุณชายต้นแบบ พลันเลือกที่จะเพ่ง
Maaari mong magustuhan
เล่ห์รักพายุร้าย
Re-match I รีแมทช์85.7K viewsแต่พี่ไม่ได้ชอบเธอ | wanna be yours
ACHICHI79.6K viewsหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็กลายเป็นภรรยาคนโปรดของมหาเศรษฐี
กู่หลิงเฟย318.9K viewsราตรีสวัสดิ์ เซอร์อาเรส!
หยาน อัน309.7K viewsขยับสิครับ dont wait (NC 20+)
ผัดบวบ137 viewsของหวงเกมเดิมพัน
ซาลาห์122 viewsตั้งท้องลูกของเจ้านายซีอีโอจอมโหด
Mr. Rams87 viewsชายาข้ามภพ ปราบกฏด้วยการค้า
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์559 views
