بيت / โรแมนติก / สืบรักเส้นแดง (Nc18+) / บทที่ 88 : ว่าไงไอ้น้อง!

مشاركة

บทที่ 88 : ว่าไงไอ้น้อง!

مؤلف: L.sunanta
last update تاريخ النشر: 2026-03-06 23:57:53

"คิกคัก ๆ , คิกคัก ๆ"

เสียงหัวเราะแบบปิดปากแหลม ๆ เล็กแบบเสียงผู้หญิงดังขึ้นข้าง ๆ

.

ซึ่งเมื่อกี้ก็เพิ่งบอกไปหยก ๆ ว่าเยว่เอ๋อไม่ได้ยินคนขำนางมาสักพักแล้ว แต่ตอนนี้และเดี๋ยวนี้มันกลับดังขึ้นอีกครั้ง แถมยังดังมาจากไอ้ฉากกั้นกระดาษสาที่อยู่ข้าง ๆ นี่เอง นางก็เลยริบเช็ดปากพลันหันควับไปมอง

.

"ใครอ่ะ?!"

นางถามแบบมีน้ำโหนิด ๆ

.

"นี่เจ้าจำข้ามิได้แล้วเหรอแม่หนูน้อย เราอาจจะมิได้พบกันนานแต่ข้าดูแค่ท่าจับถ้วยชาโดยมิใช้จานรองของเจ้า ข้าก็จำเจ้าได้แล้ว.."

มู่ซื่อหรานเอ่ยผ่านฉากกั้นกระดาษออกมา นางยังคงหัวเราะคิกคักตามมาเป็นปลายเสียง

.

"หืม.. ก็ข้านั่งฝั่งนี้ข้าเห็นท่านแค่เป็นเงา ๆ เองนี่นา ฝั่งท่านมีโคมไฟช่วยส่องสว่างท่านก็เป็นต่อข้าน่ะสิ ข้าชื่อจ้วงเยว่เอ๋อผู้สืบทอดร้านบะหมี่จวงจี้เมี่ยนก่วน (庄记面馆) บุตรีคนเดียวแห่งสกุลจ้วง พี่สาวอัธยาศรัยดีผู้นี้นามว่าอะไรหรือเจ้าคะ?"

.

มู่ซื่อหรานเอนกายไปด้านหลัง นางยื่นมือข้างหนึ่งใช้ตะเกียบคีบผัดหมี่มงคลฉางโซ่วเมี่ยน (长寿面) เข้าปากเคี้ยวกรุบกรับ และจังหวะที่นางใช้ผ้าเช็ดหน้าซับมุมปากนั้นเอง ที่ทำให้เยว่เอ๋อเริ่มจดจำบางอย่างได้

.

"นามของข้าคือ.."

.

"เดี๋ยว ๆ ข้ารู้แล้ว ๆ ผ้าเช็ดหน้ามุมแปดเหลี่ยมเช่นนั้นข้าเองก็มีเช่นกัน! เดี๋ยวรอข้าครู่หนึ่งนะ! เออ..! , ฮึบ! , นี่ไงเจอแล้ววว!"

พูดมิพูดเปล่านายน้อยเยว่เอ๋อยังอุตส่าห์ควักเอาผ้าผืนเล็กผืนหนึ่งออกมาจากเสื้อนอก

.

มันเป็นผ้าเช็ดหน้าชนิดพิเศษที่มิได้มีสี่มุมเช่นผ้าปกติ ส่วนปลายถูกตัดออกและมีมุมเพิ่มขึ้นมาถึงแปดมุม สิ่งนี้ถูกออกแบบมาเอาไว้เช็ดน้ำลายโดยเฉพาะ เพราะตอนที่ยังเด็กกว่านี้เยว่เอ๋อมักจะชอบน้ำลายไหลโดยมิรู้ตัว เวลาเจอของอร่อยก็ไหล เวลาเจอชายที่ใช่ก็แทบทะลัก!

.

"พรึบ! , พรับ! , พรึบ! , พรับ!" 

โบกสะบัดชูสุดแขนตั้งใจจะให้พี่สาวที่นั่งอยู่ฉากกั้นข้าง ๆ เห็นผ้าชัด ๆ 

.

"ท่านพี่มู่ข้าจำท่านได้แล้ว! มีแค่ข้ากับท่านเท่านั้นแหละที่จะมีผ้าเช็ดหน้าแบบนี้! ถูกไหม?! อิ ๆ , โบกผ้าในมือท่านด้วยสิ! เร็วเข้า! เพื่อแสดงรหัสลับของพวกเราไง.."

.

"พรึบ! , พรับ! , พรึบ! , พรับ!"

.

"ชู่ววว! , รักษากิริยาหน่อยเยว่เอ๋อ เจ้าจ่ะทะโมนเกินไปแล้วนะ!"

.

"งั้นก็แสดงว่าข้าทายถูก ท่านคือมู่ซื่อหรานแห่งร้านทอผ้าซู่จิ่นเก๋อ (素锦阁) ตอนเด็ก ๆ ท่านพ่อเคยสอนข้าว่า "รู้สิ่งใดมิสู้รู้วิชา" ครั้นอยากรู้ความจริงต้องแสวงหาและข้าก็จะพิสูจน์มัน ณ บัดนี้!"

.

"พรวววดดด!!!"

.

"แคว๊กกกก! , แคว๊กกกก! "

.

กูจะบ้าตายกับความซนเป็นลิงของดรุณน้อยนางนี้! ก็มิเข้าใจเหมือนกันว่าคำคมจากบิดามันไปเปิดก็อกความระห่ำในใจขึ้นมาตอนไหน เยว่เอ๋อถึงตัดสินใจเอาหัวโขกฉากกระดาษกั้นพังเข้ามาดื้อ ๆ ! นางทั้งมุดทั้งเอามือคว้าน เดชะบุญที่สายตาของแขกผู้ร่วมงานส่วนใหญ่ไปอยู่ที่พิธีสำคัญในงาน ไม่งั้นนายน้อยร้านบะหมี่รายนี้คงโดนจับข้อหาก่อวินาศกรรมในงานมงคลไปแล้ว

.

"เฮ๊ย! นี่เจ้าทำบ้าอะไรเนี่ยะ! เอาหัวออกมาก่อนแล้วนั่งดี ๆ"

.

"แฮะ ๆ ๆ ใช่พี่มู่จริง ๆ ด้วย ก็ข้ามิอยากเดานี่นา ข้าใจร้อนเลยอยากเฉลยเลย แฮะ ๆ ๆ"

.

"เจ็บไหมอ่ะ.. โดนซี่ไม้ไผ่ทิ่มหรือไม่?"

.

"ควับ! , ควับ!"

สะบัดหน้าฟึบฟับเป็นลูกแมวน้อยทำตาปิ๊ง ๆ

.

"พี่มู่สวยกว่าเดิมอีกอ่ะ เรามิได้เจอกันนานมาก แต่ข้าก็มิเคยเห็นท่านประทินแป้งกับเขียนตางดงามเช่นวันนี้.."

.

"หยุดชมก่อนเถอะ! ลุกขึ้นมาแล้วก็เอาโครงฉากกั้นออกจากคอก่อนเถอะ! พวกบ่าวรับใช้กรูกันมาโน่นแล้วเขาน่าจะช่วยเจ้าได้ แล้วก็ลากโต๊ะเจ้ามาต่อกับโต๊ะข้าเลย นั่งมันด้วยกันนี่แหละถือว่าออกงานคู่กันไปเลย" 

.

มู่ซื่อหรานเริ่มรู้สึกแปลกต่อโชคชะตาของตนเอง จากตอนแรกที่ตั้งใจจะมาออกงานคู่กับคุณชายเซียว มิรู้หักมุมมาเจอกับเยว่เอ๋อได้อย่างไร ระหว่างที่พวกบ่าวรับใช้ผู้ชายจัดโต๊ะกับเคลียร์สถานที่ให้ใหม่ โต๊ะสั้นสองตัวก็ถูกนำมาต่อกัน เบาะนั่งสั้นกลายเป็นเบาะยาว สตรีสองนางนั่งใกล้แนบชิด ซึ่งพอมองไปฝั่งตรงข้ามดันเจอแต่ป้ายชื่อสกุลเซียวกับโต๊ะไม้ที่ว่างเปล่า!

  

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • สืบรักเส้นแดง (Nc18+)   บทที่ 145 : แหกคุกแม่ง! (จะบ้าเหรอ?)

    อาการครุ่นคิดกินมิได้นอนมิหลับเริ่มกลืนกินตัวตน มิน่าเชื่อว่าสตรีผู้วางแผนอะไรก็มิเคยผิดพลาดอย่างเหวินเหยาจะมีช่วงเวลาแบบนี้กับเขาด้วย! นางอยู่ที่โรงเตี๊ยมมามากกว่า 3 ราตรีกับอีก 4 อรุณรุ่ง ครานั้นกลวิธีในการนำตัวคุณชายเซียวออกจากหอกักขังก็ยังคงมืดแปดด้าน! ทำให้ชวนให้คิดว่าตกลงเป็นนางหรือเป็นเขากันแน่ที่ถูกจองจำ จนมิเห็นเดือนเห็นตะวัน."หรือเราจะแหกคุกเข้าไปชิงตัวเขาออกมาดี! คุณชายเซียวน่าจะถูกตัดเส้นลมปราณไปหมดแล้ว เขาคงต้านทานแรงปรารถนาของเรามิได้!?"เหวินเหยาถึงกับใช้หมึกพู่กันกากบาททับหน้ากระดาษแผ่นนั้นทิ้งแทบจะทันที เริ่มต้นบทเหมือนคุณชายเซียวถึงย่อหน้านี้นางก็ชักจะเหมือนเยว่เอ๋อเข้าไปอีก กิริยานางมิต่างจากนายน้อยสกุลจ้วงที่ขยำจดหมายทิ้งเป็นร้อย ๆ ฉบับ!.เพราะนางเองก็มีกระดาษขาวที่ใช้วาดแผนการต่าง ๆ ซึ่งใช้มิได้อยู่เกลื่อนโต๊ะเต็มไปหมด สิ่งนี้ตอกย้ำว่าจอมยุทธหญิงพยายามมาหลายวันแล้ว หากแต่ความเป็นไปได้ยังเท่ากับศูนย์ คุณชายเซียวจวิ้นอวี่ไม่มีคุณค่าพอที่จะให้นางเสี่ยงทำเรื่องเช่นนั้น การเลือกเป็นศัตรูกับราชสำนักก็มิต่างจากเอาคอขึ้นไปพาดไว้บนเขียง แค่คิดก็เสียสติสิ้นดี!."หรือต่อ

  • สืบรักเส้นแดง (Nc18+)   บทที่ 144 : แผนสอง

    "世上无难事 ,只怕有心人" สำนวนจีนนี้หากแปลเป็นไทยน่าจะตีความได้ว่า "ทุกปัญหามีทางแก้ อย่ายอมแพ้ต่ออุปสรรค" แล้วใครล่ะที่คู่ควรกับวลีนี้ที่สุดหากมิใช่เหวินเหยา! คดีพลิกเสียแล้วทั้ง ๆ ที่เมื่อครู่นายน้อยเยว่เอ๋อยังอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ จะบอกมิบอกแหล่ ทว่าพอนางโพล่งสิ่งที่อัดอั้นอยู่ในใจออกมา จอมยุทธหญิงที่เรียกตนว่าเป็นพาร์ทเนอร์ทางธุรกิจก็ถึงกับต้องกุมขมับ! กลายเป็นนางเสียเองที่ตะกุกตะกัก คิดมิตกว่าจะหาทางบอกเรื่องคุณชายเซียวกับคุกที่ขังเขาไว้ยังไง."เจ้าเงี่ยนมากเลยรึ? เจ้าทนมิไหวเลยใช่หรือไม่เยว่เอ๋อ?"เหวินเหยาพยายามถามด้วยเสียงอัดเงียบเบากึ่งกระซิบ."หงึก! , หงึก! , หงึก!"ร่างเล็กตอบผ่านการพยักหน้า พูดไปก็อายปากเลยเอาสีหน้ากับท่าทางนี่แหละใช้แทนคำตอบ.ซ้ำร้ายที่เพียงคิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมา หว่างขามันก็ร้อนวาบขึ้นอีกแล้ว! เยว่เอ๋อถึงกับต้องเอาต้นขาบี้บดใส่กันยืนบิดไปบิดมาคล้ายกับคนคลั่งควย! และถ้าหากมีกล้องอีกสักตัวอยู่ด้วยตัดภาพไปที่ห้องนอนบนชั้นสอง ป่านนี้ในลิ้นชักตรงเก๊ะที่ใส่ดิลโด้ยักษ์ไว้ก็คงจะสั่นโครมคราม! ปั๊ก! ๆ ๆ ๆ ประหนึ่งเปลี่ยนปราณแท้ที่เคลือบอยู่บาง ๆ ให้กลายเป็นเทคโนโลยีบลูทูธระดับสูง

  • สืบรักเส้นแดง (Nc18+)   บทที่ 143 : เขาอยู่ในคุก

    "ใจเย็นก่อนพี่สาว! เหตุไฉนท่านจึงต้องแสดงกิริยาน่ากลัวเช่นนั้น ข้ามิได้ไปสังหารใครมาสักหน่อย ข้าก็แค่สังหารพรหมจรรย์ของตนเอง ผ่านอุปกรณ์ที่ท่านนั่นแหละที่เป็นผู้ส่งมา!"ตรงพอไหมถามใจเหวินเหยาดู เพราะที่พูดมาก็เป็นความจริงล้วน ๆ ทำไมด้ายแดงของเยว่เอ๋อถึงสะบัดแรงจนนิ้วมือผู้ใช้วิชาแทบขาด นั่นก็เพราะดิลโด้ที่ส่งมาให้มิใช่หรือ?."นี่องคชาตปลอมของคุณชายเซียวมีฤทธิ์รุนแรงถึงเพียงนั้นเชียวรึ? เจ้าเย้าข้าเล่นใช่หรือไม่สาวน้อย?"เหวินเหยาถามขณะที่สาวเท้าเดินเข้ามาใกล้ หมายจะดูเศษซากจดหมายที่เขียนค้างไว้บนโต๊ะ."หาไม่เจ้าค่ะ! ก็ท่านน่ะเป็นคนเขียนวิธีใช้แนบมาเอง แล้วข้าก็ทะลวงผ่านไปถึงด่านที่ 5 ก้าวย่างปรมัตถ์เลยด้วย!"."ห๊า!!! เจ้าทำได้เยี่ยงไรกัน!!! ข้าประเมินเจ้าไว้เพียงแค่ระดับ 3 แดนสวรรค์เซียนเหยาเท่านั้น! ที่ระดับการสั่นนั้นมนุษย์ทั่วไปก็ถึงจุดสุดยอดได้แล้ว แต่นี่เจ้าเล่นอั้นไปจนถึงระดับ 5 เจ้าวิปลาศไปแล้วรึเยี่ยงไรเยว่เอ๋อ?! กลีบผกาเจ้าเป็นเช่นไรบ้าง?! ข้าจะพาเจ้าไปโรงหมอเพียงแค่เจ้าเอ่ยวาจา!"ฤทธิ์ความตกใจสุดขีดตรงนี้ เหวินเหยาก็ทราบแล้วว่าเหตุอันใดเสี่ยวผ่างถึงลงทุนบินมาฟ้อง เพราะตั้

  • สืบรักเส้นแดง (Nc18+)   บทที่ 142 : เหวินเหยาเข้าชาร์ท!

    ดวงตะวันเริ่มรับขอบฟ้าแสงตะเกียงจากชายคาอาคารร้านบะหมี่นวลสลัว เหล่าบรรดาคนงานพนักงานร้านเริ่มทยอยกลับเข้าเรือนพัก แม้แต่เสี่ยวโม่บ่าวรับใช้คนสนิทที่รักษาตัวจนหายดีจากเหตุปะทะที่สกุลเวยแล้ว ก็ยังขอตัวกลับเข้าเรือนคนใช้ไปพลางก่อน เยว่เอ๋อมิได้สนใจเขาเท่าไหร่นักหรอก อันที่จริงนางมิยอมสนใจใครเลย! พลางคร่ำครึอยู่กับจดหมายลายมือของนางที่เขียนแล้วก็ขยำทิ้ง! แล้วก็เขียนใหม่อยู่หลายต่อหลายรอบ! ."เจ้าจะขอตัวไปนอนก็ไปเถอะเสี่ยวโม่ บอกคนอื่น ๆ ด้วยว่าเดี๋ยวข้าเสร็จธุระข้าจะดับตะเกียงเก็บทุกอย่างเอง ขอบคุณที่ทุกคนเหน็ดเหนื่อยสำหรับวันนี้นะ.."นายน้อยพูดทั้ง ๆ ที่ดวงหน้ายังก้มเขียนจดหมายอยู่ ฝั่งเสี่ยวโม่เองก็เลยต้องผละตัวจากไปแบบงง ๆ เขาแทบจะไม่มีบทบาทในนิยายพาร์ทนี้อีกต่อไปแล้ว และหลังจากที่ด้ายแดงประจำตัวถูกตัดออกจากวิชาด้ายทอวิญญาณ (红魅织魂) เหวินเหยาเองก็แทบจะมิได้ใช้บริการจากเขาอีกเลย."ถ้าเช่นนั้นข้าน้อยก็ขอตัวก่อนนะขอรับคุณหนู คุณหนูเองก็รักษาตัวด้วย ใกล้เข้าเหมันต์ฤดูลมกลางคืนมักรุนแรง"."อืม..ม..ม ๆ ไปเหอะ ๆ ข้าดูแลตัวเองได้ เจ้าเองก็เพิ่งหายเจ็บกลับมา แทนที่จะเป็นห่วงข้าควรแบ่งไปห่วงตน

  • สืบรักเส้นแดง (Nc18+)   บทที่ 141 : ฮู่ววว!

    แข็งได้! โด่ได้! ยืดได้! ถอกได้! แล้วประสาอะไรทำไมจะหดไม่ได้! สังขารมนุษย์ก็แบบนี้ ต่อให้ดุ้นควยมหัศจรรย์นี้จะฉาบเคลือบไว้ด้วยปราณแท้แต่หลังจากมันกระทำชำเลาจิ๋มเยว่เอ๋อจนหนำใจแล้ว ก็ถึงกาลเวลาที่มันจะทำการละสังขาร ให้ตายเถอะ! ช่างเป็นภาพที่อิดหนาระอาใจ ใครเห็นก็อดสังเวชใจมิได้ หลังแท่งองคชาตหักคอห้อยต่องแต่งติดอยู่กับผนัง ราวกับมะเขือเผาที่งอมเพราะไฟแรง.ขนาดเยว่เอ๋อที่เพิ่งหลั่งน้ำเสร็จ นางได้เห็นสวรรค์เป็นครั้งแรก (แม้จะแค่แป๊บเดียว) แต่นางก็รู้ตัวดีว่าน่าจะรีบจัดการสิ่งนี้ให้เร็วที่สุด นางทนเห็นความกระเสือกกระสนอันเวทนาของลำควยดิลโด้นี้ต่อไปมิไหว มันผงกหัวดุ๊กดิก ๆ แต่ก็ทรงตัวไม่อยู่แล้ว เงยขึ้นได้นิดนึงก็หล่นป๊กลงไป! เงยแล้วก็หล่น! แล้วก็หล่นแล้วก็เงยอยู่เช่นนี้! ."เอาล่ะพอแล้ว ๆ ข้าจะให้เจ้าหยุดทำงานได้แล้ว เท่าที่ข้าจำได้หากข้าหยุดเงี่ยนเจ้าก็จะหยุดไปเองใช่หรือไม่?"เยว่เอ๋อถามใครก็มิรู้ล่ะ นางแค่ลุกขึ้นยืนด้วยชุดนุ่งลมห่มฟ้าพลางเดินตรงไปที่ผนังแล้วก็เตรียมจะดึงดุ้นยักษ์อันนี้กลับคืนสู่ที่เก็บ.จังหวะเอื้อมมือลงไปกำนั้นความอุ่นยังคงอยู่ และจังหวะที่นางออกแรงดึงแรงยื้อก็ยังพอ

  • สืบรักเส้นแดง (Nc18+)   บทที่ 140 : ในที่สุดก็เสร็จจนได้

    สารพัดแรงถาโถมผนวกรวมกันตั้งแต่ขั้น 1 ถึง ขั้น 4 ดุ้นควยอันนี้จัดประเคนมาให้เยว่เอ๋อครบแบบทบต้นทบดอก นางสัมผัสได้ถึงการกระทุ้งอันรุนแรงทั้ง ๆ ที่ตัวนางแทบมิได้เคลื่อนบั้นท้ายไปชนกับมันเลย นี่คืออานุภาพของขั้นที่ 5 "ก้าวย่างปรมัตถ์" เยี่ยงนั้นหรือ? อาจเป็นได้! เพราะนวลนมทั้งสองเต้านี่ถึงกับกระเพื่อมบึ้มบ้ำ ๆ เลย!.ร่างบางโยกโครมครามราวกับถูกประหารผ่านช่องรัก ศีรษะสั่นคลอนปอยผมกระเซอะกระเซิงช่างเป็นอะไรที่เร้าใจมาก! ๆ นายน้อยหญิงถึงกับต้องกัดปากซีดตามในทุก ๆ ครั้งที่ดุ้นข้างหลังกระซวกเสียบ! ๆ ๆ ๆ แก้มก้นของนางกระเพื่อมตีปัง ๆ ๆ จนกลีบผกาชักจะเผยออ้ากว้าง!.ความซิงได้ถูกพรากไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เยื่อพรหมจรรย์นางน่าจะขาดยับ มิหนำซ้ำเพื่อเพิ่มอรรถรสให้ถึงเครื่องมากขึ้น เยว่เอ๋อถึงกับลงทุนจินตนาการถึงใบหน้าของคุณชายเซียวไปด้วย! พอคิดถึงความหล่อเหลาของเขาไม่ว่าจะเป็นคนพี่หรือคนน้องนางก็จะยิ่งเงี่ยน! จังหวะถูกเย็ดในท่ายืนจึงเป็นอะไรที่เสียวเช่นนี้นี่เอง แล้วยิ่งเป็นการเย็ดกับคนรักของคนอื่น ฟิลลิ่งแห่งการคบชู้ก็ยิ่งทำให้นางฟินมากขึ้นกว่าเก่า."อ่าาาา! ขอบคุณพี่เหวินเหยายิ่งนักเจ้าค่ะ! อ่

  • สืบรักเส้นแดง (Nc18+)   บทที่ 111 : คุณชายเซียว vs เหวินเหยา (อีกครั้ง)

    ฟ้าโล่งโปร่งสบายประหนึ่งจิตใจของเจ้านายที่ได้รับการปลดเปลื้อง เช้านี้บรรยากาศช่างเป็นใจนัก เมฆหมอกมีไม่มาก แสงแดดพอกระซาบผิว เสี่ยวผ่างพิราบอ้วนจึงตีปีกได้อย่างอิสระ ปกติแล้วถึงมันจะอ้วนตุ๊ต๊ะจากอาหารการกินที่เหลือเฟือจากร้านบะหมี่ไปสักหน่อย แต่พอได้ทะยานขึ้นฟ้าแล้วพิราบอาคมก็ยังคงความขลัง ขนของมัน

  • สืบรักเส้นแดง (Nc18+)   บทที่ 110 : คิดผิดคิดใหม่

    ปลดกระดาษจดหมายออกจากข้อเท้าเจ้านกอ้วนเสร็จ มันก็หันไปก้มหน้าก้มตากินอาหารในโลกส่วนตัวของมันต่อไป ทิ้งให้เยว่เอ๋อนั่งลุ้นชิบหายว่าเหวินเหยาจะสรุปภารกิจแบบคร่าว ๆ ออกมาว่าอย่างไรบ้าง ต้องออกตัวก่อนว่าจดหมายข่าวฉบับนี้เป็นเพี่ยงแค่เอกสารฉบับร่างเท่านั้น จอมยุทธหญิงผู้ทำภารกิจยังมิได้งัดเอาไหสุราจตุรส

  • สืบรักเส้นแดง (Nc18+)   บทที่ 109 : ข้าว่าไม่น่าใช่!

    "นี่เจ้ากล้ากล่าวหาขนาดนี้เชียวเรอะ!?""นี่แหนะ!!!"."จ๋อม..ม..ม!"คว้าก้อนหินแถวนั้นได้ก็ปาลงไปใส่ดื้อ ๆ.แพรน้ำกระเพื่อมตัวออกเป็นระลอก ส่งผลให้เยว่เอ๋อลำธารหน้าตาบิดเบี้ยวแหยเก จัวหวะนั้นเองที่ทำให้เยว่เอ๋อตัวจริงคิดถึงเสี่ยวโม่ขึ้นมา ในมือนางยังมีก้อนหินอีกก้อนที่ต่างจากเมื่อครู่ ก้อนนี้แบนกว

  • สืบรักเส้นแดง (Nc18+)   บทที่ 108 : เสียงในหัว

    3 วันผ่านไปหลังจากเกิดเรื่อง จดหมายสรุปผลงานและรายชื่อสุดท้ายว่าใครคือรักแท้! ก็ได้ถูกส่งมาผ่านทางเจ้าพิราบอ้วนเสี่ยวผ่าง เหวินเหยาไม่ค่อยมั่นใจนักแต่ก็คิดว่าใช่! ก็เลยเร่งเขียนจดหมายพร้อมทั้งอธิบายเหตุผลต่าง ๆ นา ๆ ไว้เพียบ มีภาพประกอบพร้อมเหมือนที่เคยทำ นางผูกทุกอย่างมากับขาของเสี่ยวผ่าง กะว่าลำด

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status