MasukShare
ตอนที่ 4/2 ตบหัวแล้วลูบหลัง
Tanggal publikasi:
2025-12-31 10:25:19“หยง พวกพี่ๆ เขาคือใครเหรอ” เห็ดที่ยืนตาค้างอยู่นานสะกิดถามอย่างสงสัยใคร่รู้เต็มประดา
“เอ่อ ลูกน้องของเจ้านายฉันเอง” “คนที่แกไปติวให้ลูกชายเขาน่ะเหรอ” “ใช่ๆ คนนั้นแหละ” ฉันแถไปเรื่อย พอได้รู้คำตอบ เห็ดที่ซื่ออยู่แล้วก็ไม่คิดจะถามอะไรต่อ “นายฝากมาบอกอีกว่าถ้าเสร็จงานที่โรงเรียนแล้วให้ผมรอรับคุณต้นหยงกลับด้วยกัน” “คะ?” ฉันมีสีหน้าตาตื่น คุณพายัพจะมาไม้ไหนของเขาอีก “เห็ด งั้นฉันกลับก่อนนะ แกรอปะป๊ามารับใช่ไหม” “อื้อ แกกลับก่อนเลย” เห็ดส่งบ๊ายบายให้ฉัน จากนั้นขบวนชายชุดดำที่นำโดยพี่องอาจก็เดินตามเป็นพรวนออกมา รถตู้คันหรูระดับวีไอพีจอดสนิทรออยู่ไม่ไกลจากประตูโรงเรียน ทันทีที่ประตูรถเปิดออกก็เผยให้เห็นชายร่างสูง ใบหน้าเคร่งขรึมที่มีแว่นดำอำพรางสายตาเย็นชาคู่นั้นไว้ “จะไปไหน มานั่งนี่” “ไม่ หนูจะนั่งข้างพี่คนขับ” ฉันพูดจบก็เตรียมเดินไปนั่งตามที่บอกจริงๆ เพียงแต่น้ำเสียงเยียบเย็นของคุณพายัพกลับฉุดกระชากขาไม่ให้ก้าวไปไหน “อย่ามาอวดดีกับฉัน บอกให้มานั่งตรงนี้ก็รีบๆ ขึ้นมาซะ” “ก็ได้ค่ะ” ฉันถอนหายใจเซ็งจัด ใบหน้าบูดบึ้งไม่สบอารมณ์มองคนตัวสูงที่ถอดแว่นดำออกเป็นที่เรียบร้อย ก่อนจะเดินขึ้นไปหย่อนสะโพกนั่งลงข้างๆ เขา “แล้วนี่ไม่คิดจะไหว้ผู้ใหญ่หน่อยรึไง ที่โรงเรียนไม่สอนเรื่องมารยาทเหรอ” ‘ก็สอน แต่ไม่อยากเอามาใช้กับคนแบบคุณ’ ฉันได้แต่พูดคำนี้ในใจ “สวัสดีค่ะ” แต่ความเป็นจริงคือยกมือไหว้เขาไปตามระเบียบ “อืม แบบนี้ค่อยดีขึ้นมาหน่อย” เขาพยักหน้าพร้อมส่งสายตามองฉันหัวจรดเท้า ด้วยความสงสัยบวกกับเป็นคนขี้ประชดประชัน ฉันก็เลยยั้งปากไว้ไม่อยู่ “แล้วคุณมารับหนูทำไมคะ คิดจะตบหัวแล้วลูบหลังเหรอ” “หรือว่าเธอไม่ชอบ” เขาเลิกคิ้วหยั่งเชิง “ก็ชอบค่ะ แต่ว่าเงินนี่ หนูต้องคืนคุณไหม” ฉันมองพวงธนบัตรที่ห้อยคออย่างหวงแหน “ไม่ต้อง” “แล้วหนูจะเป็นหนี้คุณเพิ่มรึปล่าว” “ก็บอกว่าไม่ ในสมองเธอคิดแต่เรื่องหนี้ของฉันรึไง” เขาตอบด้วยสีหน้าหงุดหงิดติดจะรำคาญหน่อยๆ และฉันก็พยักหน้าให้อีกรอบ แน่นอนว่าสมองฉันคิดแต่เรื่องหนี้มากมายมหาศาลที่ติดเขาจริงๆ “เรียนจบเธออยากไปเที่ยวที่ไหน” “คุณถามหนูเหรอคะ” “เธอนี่ซื่อบื้อจริงๆ ก็ฉันคุยกับเธออยู่สองคน ไม่ถามเธอแล้วจะถามแมวที่ไหน” “ในนี้มีแมวด้วยเหรอคะ” ฉันทำเป็นมองหา “เธอกวนตีนฉันเหรอต้นหยง” “ปล่าวสักหน่อย แล้วคุณถามหนูแบบนี้จะพาหนูไปเที่ยวรึไง” ฉันเฉไฉเปลี่ยนเรื่องก่อนที่ผีบ้าจะเข้าสิงเขาอีก “อืม เธออยากไปไหนบ้างล่ะ” “เอ๊ะ! แต่หนูเป็นลูกหนี้คุณนิคะ ทำไมหนูได้เซอร์วิสดีจัง” ทั้งช่อดอกไม้ ทั้งเงิน ไหนจะยังพาไปเที่ยวอีก ตกลงเขาเป็นเจ้าหนี้ประเภทไหน “จะถามอะไรเยอะแยะ แค่ตอบมาว่าอยากไปเที่ยวไหนมันยากนักเหรอ” เขาเริ่มเสียงเข้มเมื่อเห็นว่าฉันยังลีลาไม่เลิก ก็แหม…ถามนิดถามหน่อยไม่ได้เลยหรือไง “หนูก็ไม่เคยไปเที่ยวไกลๆ นอกจากทัศนศึกษากับที่โรงเรียน ไม่รู้หรอกค่ะว่าอยากไปไหนมากที่สุด” “งั้นไปทะเลเป็นไง” ฉันตาลุกวาวในทันที “ทะเลเหรอคะ…ไปค่ะไป หนูอยากไปดำน้ำดูปะการัง” “ก็แค่นั้น เอาเป็นว่าเตรียมตัวให้พร้อม พรุ่งนี้ฉันจะให้คนมารับ” “เย้ ขอบคุณนะคะ คุณเป็นเจ้าหนี้ที่ใจดีที่สุดในโลกเลย” ฉันแทบจะหมอบกราบเขาสักร้อยรอบ เอาเป็นว่าเรื่องเมื่อวานที่เขาทำให้ฉันเกือบโดนเสือตะปบลากไปเปิบ จะทำเป็นลืมๆ มันไปก็แล้วกัน เช้าวันต่อมา ฉันตื่นเต้นที่จะได้ไปทะเลอีกครั้งหลังจากที่ครั้งล่าสุดมันก็นานเป็นเวลาหลายปีแล้ว ส่วนเรื่องบอกที่บ้านก็หายห่วงได้ เพราะฉันบอกแม่และยายว่าจะไปเที่ยวฉลองเรียนจบกับเห็ด “เดินทางไปดีมาดีนะลูก ถ้าขาดเหลืออะไรก็โทรมาหาแม่นะ” “รับทราบค่า งั้นหนูไปแล้วนะคะ” ฉันไหว้ลาแม่และยาย กอดต้นไผ่แรงๆ ให้ชื่นใจหนึ่งทีก่อนสะพายกระเป๋าออกมาจากบ้าน คุณพายัพให้ฉันไปรอที่ร้านอาหารร้านเดิม จากนั้นรถตู้คันคุ้นตาก็แล่นมาจอด พอเปิดประตูฉันก็เจอเข้ากับสายตาคมดุของเขาที่มองแรงอย่างไม่พอใจอะไรสักอย่าง “ทำไมใส่สั้นแบบนี้” “ก็เราจะไปทะเล” “แล้วจำเป็นต้องสั้นขนาดนี้มั้ย” อ้าว ฉันชักจะงงๆ กับเขาแล้วนะ “ในกระเป๋าเธอมีแต่เสื้อผ้าแบบนี้รึปล่าว” พอเขาถามจึงค่อยๆ พยักหน้าให้ ในเมื่อไปเที่ยวทะเลแล้วเรื่องอะไรฉันต้องเอาขายาวแขนยาวไปด้วยล่ะ มันก็ต้องแต่งตัวสบายๆ ไม่ใช่เหรอ เขานี่แปลกคน คุณพายัพส่ายหน้าใส่ฉันก่อนจะทำการโทรหาใครสักคน แต่สายตาคมกริบก็ยังคงจ้องมองอย่างน่ากลัวอยู่ดี “ซื้อเสื้อผ้าผู้หญิงสำหรับใส่เที่ยวทะเลแบบไม่โป๊มาหน่อย ไซต์ของต้นหยงน่ะพอจะกะเอาได้ไหม” เขาออกคำสั่งกับปลายสายซึ่งคงจะเป็นลูกน้องคนหนึ่งคนใดสักคน แต่ว่าเสื้อผ้าที่ฉันใส่มันโป๊เหรอ พอก้มสำรวจตัวเองก็ปกติดีนี่นา เสื้อยืดสีขาว กางเกงยีนส์ขาสั้น คีบรองเท้าแตะ “อืม แล้วเอาไปให้กูที่ภูเก็ตเลย” หา! นี่เขาจะพาฉันไปถึงภูเก็ตเลยเหรอ เมื่อคุณพายัพวางสายฉันที่จ้องเขาตาปริบๆ ก่อนโดนดุให้รีบขึ้นรถ เสียงถอนหายใจหนักๆ ของเขาบ่งบอกว่าเอือมระอาในตัวฉันอีกแล้ว “สั้นขนาดนี้ก็ยังจะใส่มานะ เป็นเด็กเป็นเล็กอยู่แท้ๆ” “หนูไม่เด็กแล้วนะคะ” ฉันสวนเขากลับในทันที แต่คุณพายัพที่ได้ยินกลับกระตุกยิ้มมุมปาก สายตาเจ้าเล่ห์มองฉันอย่างมีอะไรแอบแฝง “ถ้าเป็นตรงนี้ก็พอจะเชื่อว่ามันไม่เด็กแล้ว” เขาชี้ที่หน้าอกฉัน “แต่ถ้าเป็นนิสัย เธอยังเด็กน้อยอยู่มาก” ฉันเนี่ยนะเด็กน้อย งั้นเขาก็คงจะเป็นไอ้คนแก่หงำเหงือก “ไอ้องอาจถอดเสื้อมึงมาให้กู” เขาหันไปออกคำสั่งกับพี่องอาจที่นั่งด้านหลัง วันนี้มีลูกน้องมาแค่ไม่กี่คน แถมยังแปลกตากว่าที่เคยเห็นเพราะพวกเขาไม่ใส่สูทดำสนิทเหมือนทุกครั้ง แต่เป็นแค่ชุดลำลองไปเที่ยวทะเลแบบที่คนปกติเขาใส่กัน แม้แต่คุณพายัพเองก็เช่นกัน เพียงแต่ยังคงความเนี้ยบเอาไว้ พอพี่องอาจถอดเสื้อส่งให้เขา ฉันก็อดไม่ได้ที่จะร้องอุทาน ตาลุกวาวกับการเห็นซิกแพคผู้ชายแบบจะๆ “หูว! กล้ามพี่แน่นมาก” “เด็กทะลึ่ง! หันหน้าไปเดี๋ยวนี้ น้ำลายเธอมันจะหยดลงขาแล้ว” เขาจับใบหน้าฉันให้หันกลับมาเหมือนเดิมจนคอแทบเคล็ด “เอาคลุมขาตัวเองซะ” แล้วก็ส่งเสื้อพี่องอาจยัดใส่มือฉันแทน เขาเว่อร์เกินไปหรือเปล่ากับอีเรื่องแค่นี้ หรือว่าแท้จริงแล้ว… “ฮันแน่! คุณเป็นห่วงหนูเหรอคะ” “อย่าสำคัญตัวเอง ฉันก็แค่รำคาญลูกกะตา” เขาถลึงตาให้หนึ่งที ก่อนจะรีบหยิบแว่นดำขึ้นสวม ซึ่งฉันว่าอารมณ์ของเขามันแปรปรวนยิ่งกว่าผู้หญิงเป็นประจำเดือนเสียอีก
Bab terbaru
หนี้รักสยบมาเฟีย ตอนที่ 47/2 กันและกัน จบบริบูรณ์
พายัพวางเค้กบนโต๊ะทรงกลมก่อนหยิบกล่องของขวัญห่อด้วยริบบิ้นสีแดงสดส่งยื่นให้คนน้อง “ของหนูค่ะ”“อะไรเหรอคะ”“ลองเปิดดูสิ” สีหน้ายิ้มภูมิใจของเขาทำให้เธอตื่นเต้นไปด้วยต้นหยงบรรจงแกะริบบิ้นและเปิดกล่องของขวัญอย่างทะนุถนอม ของด้านในไม่ใช่เครื่องประดับราคาสูงลิ่ว หากแต่มันคือน้ำหอมขวดหนึ่งเท่านั้น “กลิ่นหอมจังเลยค่ะ กลิ่นมันคุ้นๆ จัง” สีหน้าสงสัยพยายามครุ่นคิดอย่างหนัก “นี่มันกลิ่นเดียวกับเมื่อวานที่ติดเสื้อพี่นิคะ” “เก่งจริงๆ เลย เธอชอบไหมคะ พี่ทำเองเลยนะ”“ทำเอง?” เธอเบิกตามองแฟนหนุ่มอย่างประหลาดใจ “เอาเวลาที่ไหนไปทำคะ”“ก็หลังจากเลิกงาน ที่พี่กลับดึกก็เพราะแบบนี้แหละ พี่ลงคอร์สเรียนทำน้ำหอมค่ะ พี่ตั้งใจทำเพื่อเธอเลยนะ อุตส่าห์เลือกกลิ่นที่คิดว่าเข้ากับเธอที่สุดเพื่อจะเอามาเซอไพรส์วันนี้ แต่เมื่อวานเกือบแผนแตก” เขาหัวเราะร่า แต่ต้นหยงกำลังตื้นตันกับคำพูดของเขา“ที่รัก..” เรียกอีกคนเสียงแผ่วก่อนจะสวมกอดเขาทั้งน้ำตาอีกครั้ง “หนูขอโทษ ที่รักทำให้หนูตั้งขนาดนี้ แต่หนูคิดมากสารพัดเลย”“ไม่เอาน่า อย่าร้องไห้สิคะ”“ฮึก! เมื่อคืนหนูก็ไม่ได้ให้ที่รักกอด เพราะหนูน้อยใจคิดว่าที่รักไป
หนี้รักสยบมาเฟีย ตอนที่ 47/1 กันและกัน
พักหลังๆ มานี้พายัพทำงานหามเช้าหามค่ำเป็นว่าเล่น ทั้งต้องดูแลกิจการที่มีอยู่ ไหนจะมีกิจการใหม่ที่ร่วมกับหุ้นส่วนอย่างพวกเพื่อนๆ แล้วก็ยังมีร้านขนมหวานของแม่ที่คืบหน้าไปได้ด้วยดี เขาจัดการทุกอย่างไม่มีขาดตกบกพร่อง สมกับเป็นท่านประธานของแบล็คเรดแต่ก็เพราะหน้าที่การงานมันรัดตัวด้วยนี่ยังไงล่ะ เขาจึงไม่ค่อยมีเวลาให้แฟนสาวมากเท่าที่ควร ได้แต่หวังว่าเธอจะเข้าใจต้นหยงเปิดเทอมแล้ว เด็กสาวไปเรียนตามปกติพร้อมด้วยเพื่อนสนิททั้งสามคน ชีวิตของเธอมันควรเป็นไปอย่างเรียบเฉยเหมือนเมื่อก่อน หากไม่ใช่เพราะรูปบิกี่ที่เคยลงไปเมื่อสองเดือนที่แล้ว “ใช่น้องต้นหยงปะครับ”“คะ? อะ..เอ่อ ใช่ค่ะ”“พี่ชื่อแบงค์นะ ติดตามเราในไอจี น้องสนใจมาเป็นถ่ายแบบโฆษณามั้ยครับ”“เอ่อ คือว่าหนู..” มันกระอักกระอ่วนใจเหลือเกิน เพราะต้นหยงไม่ใช่แม่เน็ตไอดอลสาวอย่างเห็ดหอมเพื่อนสนิท เธอไม่รู้จะรับมือกับความโด่งดังชั่วข้ามคืนได้ยังไง ทั้งที่ลบรูปนั้นออกไปแล้ว ก็ไม่วายมีแมวมองและรุ่นพี่ชวนไปถ่ายแบบ เล่นโฆษณาอยู่เสมอ “หนูขอเก็บไปคิดดูก่อนได้มั้ยคะพี่”“ได้สิครับ ได้เลย พี่จะรอคำตอบนะ หวังว่าเราคงได้ร่วมงานกัน” รุนพี่คนนั้
หนี้รักสยบมาเฟีย ตอนที่ 46/2 ที่รักของหนู
ก่อนเรื่องมันจะบานปลายไปกันใหญ่ ฉันรีบดึงแขนคนตัวสูงที่กร่างจะเข้าไปหาเรื่องแม่เลี้ยง มันคงไม่ดีต่อภาพลักษณ์ของเขาแน่ ถึงแม้ว่าฝ่ายนั้นจะกวนโมโหกันอยู่มากก็ตาม “อย่าเอาพิมเสนไปแลกเกลือค่ะ” ฉันเตือนสติเขา พี่พายัพถอนหายใจเฮือกใหญ่ “หนูไม่แคร์ว่าพวกคุณจะมองพี่พายัพยังไง แต่สำหรับหนูเขาคือคนที่ดีที่สุด ถ้าพวกคุณคิดว่าเขาคือคนในครอบครัวก็คงไม่พูดจาทำร้ายจิตใจกันขนาดนี้หรอกค่ะ” ไม่อยากปล่อยให้พี่พายัพเสียสุขภาพจิตไปมากกว่านี้ ฉันดึงแขนลากคนตัวสูงมาด้วยกัน ปล่อยให้เสียงด่าหยาบคายไร้วุฒิภาวะดังไล่หลัง ภายในรถขับกลับคอนโดปกคลุมไปด้วยความอึมครึมและเงียบเชียบ “พี่โอเคไหมคะ” ฉันแตะแขนคนตัวสูงเบาๆ ส่งสายตาอ่อนโยนและปลอบใจไปในตัว “ไม่ค่อยโอเคเท่าไรหรอกค่ะ พี่ไม่อยากเจอหน้าพวกเขาเลย ไม่คิดว่าจะบังเอิญเจอเหมือนกัน” เสียงเหนื่อยอ่อนยิ่งทำให้ฉันเป็นห่วง ความสัมพันธ์ของเขาและทั้งสามคนคงไม่ดีเลยสินะ ไม่อย่างนั้นเขาก็คงพูดเรื่องที่บ้านให้ฉันฟังบ้างแล้วล่ะ “เธอไม่ต้องคิดมากนะคะ พี่ไม่เป็นอะไรหรอก แค่เซ็งเฉยๆ” ฉันยิ้มอ่อน มือที่เคลื่อนมาวางบนหน้าขาแข็งแรง บีบเบาๆ อย่างให้กำลังใจ “พี่มีเธออยู่
หนี้รักสยบมาเฟีย ตอนที่ 46/1 ที่รักของหนู
แม้งานประชุมจะสิ้นสุดลงแล้ว ทว่าพี่พายัพทำตามสัญญาที่ให้ไว้คืออยู่พักผ่อนตามลำพังสองคนต่ออีกสองคืนก่อนจะกลับไปทำงานเหมือนเดิม แม้เป็นเพียงระยะเวลาสั้นๆ แต่ฉันก็มีความสุข ได้รับการเติมเต็มความรักจนอิ่มล้น เขาทำให้ฉันรู้สึกว่าตัวเองเป็นผู้หญิงที่โชคดีมากคนหนึ่ง “ตกลงลูกชอบเตียงแบบไหน” แม่หันมาถามฉันที่ยืนใจลอยคิดถึงแฟนหนุ่ม ขณะนี้เราอยู่กันที่ร้านเฟอร์นิเจอร์นำเข้าจากต่างประเทศชั้นนำโดยพี่คิเรย์เป็นคนพาเข้ามา แม่ได้บ้านแล้วเรียบร้อย เป็นบ้านจัดสรรในโครงการสุดหรูของย่านท่องเที่ยวแห่งนั้น ตัวหมู่บ้านอยู่ใกล้กับที่ดินซึ่งพี่พายัพจะทำร้านขนมให้ท่าน ตอนนี้ได้ดำเนินการลงเสาเข็มไปบ้างแล้ว “หรือถ้าหนูไม่ชอบเตียงที่นี่ ให้พี่สั่งนำเข้าดีไหมคะ” พี่คิเรย์ถามอย่างเอาใจเมื่อยังเห็นฉันนิ่งเฉยไม่ยอมตอบ “ไม่ต้องหรอกค่ะ หนูเอาเตียงนี้ก็ได้” ฉันชี้สุ่มไปยังเตียงคิงไซต์แต่ทว่าพอดูราคาชัดๆ อีกทีก็ต้องเบิกตากว้าง“ผมเอาเตียงนี้ด้วยนะครับ” พี่คิเรย์บอกกับพนักงานขายเฟอร์นิเจอร์อย่างรวดเร็ว “เปลี่ยนทันมั้ยคะ หนูลืมดูราคา” ฉันกระซิบเสียงแผ่วกับพี่ชาย“ทำไมคะ ราคามันยังไง”“มัน เอ่อ มันแพงค่ะ”“อ
หนี้รักสยบมาเฟีย ตอนที่ 45/2 เจ้าข้าวเจ้าของ (nc18+)
ต้นหยง | Partฉันสูดลมหายใจเข้าออกสุดปอด ระงับความตื่นเต้นที่วิ่งจู่โจมหัวใจให้เต้นแรง ดวงตากลมโตจับจ้องบานประตูห้องน้ำด้วยความกลัวระคนกล้า ทั้งกลัวและกล้าก็ฉันนี่ไง…“เอาวะ แกทำได้ต้นหยง แกทำได้!” ฉันเรียกความมั่นใจกลับมา มองดูเสื้อคลุมอาบน้ำสีขาวที่สวมใส่ก่อนมือเรียวเอื้อมบิดที่จับประตูเปิดเข้าห้องน้ำซึ่งไม่ได้ล็อคราวกับรู้ว่ามีคนอยากเข้ามาหา ร่างสูงสง่าของพี่พายัพนอนแช่น้ำอุ่นอย่างสบายอารมณ์ มองเห็นกล้ามหน้าท้องเป็นลอนแข็งแรง เขารับรู้ถึงการมาของฉันเปลือกตาถึงได้ลืมขึ้นมามาเล็กน้อย ตามด้วยคิ้วเข้มเลิกสูงอย่างมีคำถามว่าเข้ามาทำไม “หนูขออาบน้ำด้วยคนนะคะ”เขาไม่ตอบและฉันก็ไม่รอ มือบางกระตุกเชือกรัดชุดคลุมจนคลายออกง่ายดายเห็นไปถึงไหนต่อไหน ฉันขยับแขนเพียงนิดเดียวชุดคลุมที่ว่าก็ไถลหลุดจากตัวลงไปกองที่ข้อเท้า เห็นได้ชัดว่าตอนนี้สายตาพี่พายัพเริ่มไม่มั่นคง เขามองฉันก่อนหันไปมองทางอื่นและหันมามองฉันอีกที อารมณ์ประมาณอยากมองตาไม่อยากเสียฟอร์มฉันยิ้มออกมาเล็กน้อย ขาเรียวสวยก้าวลงอ่างด้วยท่าทางมั่นใจ จนถึงตอนนี้พี่พายัพยังคงเมินเฉยไม่ยอมสบตาได้อย่างไรกัน “หนูถูสบู่ให้เอาไหมคะ”
หนี้รักสยบมาเฟีย ตอนที่ 45/1 เจ้าข้าวเจ้าของ
การประชุมหารือสำคัญประจำปีกินเวลายาวนานกว่าสามชั่วโมง เสร็จจากประชุมคืองานเลี้ยงที่รวมเหล่าสมาชิกแก๊งแบล็คเรดและครอบครัวของแต่ละคนไว้อย่างคับคั่ง “โอ้โห! สุดจัด” เสียงมาร์ตินที่เดินตามหลังเพื่อนออกจากห้องประชุมร้องทึ่งกับบางอย่าง ดวงตาคมวาวจ้องมองบางสิ่งในสมาร์ตโฟนเครื่องหรู “รีบๆ เดินหน่อยไอ้นี่ ส่องสาวอยู่อีกล่ะสิ” คิเรย์หันไปเร่งเพื่อน แค่เห็นท่าทางของเขามันก็ดูออกหมดแล้ว “สาวที่กูส่องพวกมึงก็รู้จักกันดี” ทีแรกพายัพจะไม่สนใจด้วยซ้ำ ทว่ามาร์ตินเดินแทรกระหว่างกลางเขาและคิเรย์ มันส่งมือถือให้ดูจนทั้งสองคนหยุดเดินพร้อมกันขาแข็ง หัวใจเต้นเร็วขึ้น ใบหน้าเห่อร้อนพร้อมความโกรธที่ค่อยๆ ปกคลุมร่างกายที่เห็นนี่มันคืออะไร!เด็กสาวสองคนในชุดบิกินี่สีหวานหวาบหวิว โพสต์ท่าทางน่ารักโชว์เนื้อหนังมังสาให้คนติดตามนับแสนได้เชยชม ลำคอพายัพแห้งผาก เส้นเลือดตรงขมับเต้นตุบๆ เขาและคิเรย์เงยหน้ามองตากันอย่างไม่ต้องนัดหมาย ต่างรู้กันดีว่าครั้งนี้มันยอมตามใจไม่ได้จริงๆ ในส่วนของต้นหยงและเห็ดหอม พวกเธอได้รับข้อความให้มารอในงานเลี้ยงได้เลย สถานที่ในโรงแรมหรูซึ่งมีโดมกระจกกว้าง ทำให้บรรยากาศยามค่ำ
หนี้รักสยบมาเฟีย ตอนที่ 28/1 เป็นห่วงเป็นใย เป็นอะไรกับเขาก่อน
เมื่อคืนที่ผ่านมา พายัพทำงานลืมดูเวลาจนต้องนอนค้างที่คาสิโน เช้านี้หลังจากตรวจดูความเรียบร้อยเมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรแล้ว จึงได้ฝากงานเล็กๆ น้อยๆ ให้องอาจช่วยดูแล จากนั้นตัวเขาเองและลูกน้องอีกสองคนคือสิงหาและตะวัน เตรียมตัวไปยังที่แห่งหนึ่งเพื่อรอเจอใครบางคน “คุณต้นหยงอยู่ที่ร้านนี้จริงๆ ด้วยครับนาย
หนี้รักสยบมาเฟีย ตอนที่ 26/3 ชิงชังน้ำหน้า
ขณะนั้นเองแสงไฟจากรถมอเตอร์ไซค์คันใหญ่ขับผ่านมาทางนี้ตามด้วยเสียงเป่านกหวีดแหลมบาดหู ปี๊บๆ! “มีอะไรกันรึเปล่าครับ” ดั่งสวรรค์เห็นใจผู้หญิงตัวเล็กๆ ต้นหยงมองผู้พิทักษ์สันติราษฏร์ทั้งสองนายที่จอดรถมองเธอและคุณพายัพอย่างสงสัย ได้ทีของเด็กสาวที่จะหนีเอาตัวรอดและเล่นงานไอ้คนโรคจิตคืน “คุณตำรวจช่
หนี้รักสยบมาเฟีย ตอนที่ 25/2 ทวงคืน
“ตกลงจะเอาไง ที่ดินแม่มึงอะ จะเอาคืนมั้ย” “ทำไมมึงชอบเสือกจังวะ!” “งั้นเรากลับกันเถอะครับคุณลุง ไปต้นหยง..” “เดี๋ยว!” พายัพกดอารมณ์ไม่พอใจต่างๆ ไว้ให้ลึกที่สุด เขายอมรั้งอีกฝ่ายเมื่อเห็นว่าทางนั้นเอาจริง หากเขาไม่ยอมตกลงเรื่องยกเลิกสัญญาที่ทำไว้กับต้นหยง เห็นทีที่ดินของแม่คงไม่ได้กลับคืนง่ายๆ “
หนี้รักสยบมาเฟีย ตอนที่ 24/2 พี่น้อง
ต้นหยงรับฟังเรื่องราวทั้งหมดจนจบด้วยความรู้สึกหลากหลาย ที่ผ่านมาแม่ไม่เคยเล่าเรื่องครอบครัวฝั่งพ่อให้ฟัง หากเธอตั้งคำถามก็เอาแต่เลี่ยงที่จะตอบจนคิดว่าแม่อาจมีความทรงจำไม่ดีเกี่ยวกับครอบครัวของพ่อเลยไม่อยากพูดถึง ไม่เหมือนพ่อของต้นไผ่ที่แม่เต็มใจเล่าทุกๆ อย่างให้น้องชายเธอฟัง เด็กสาวยืนตัวแข็งทื่อร
Anda juga akan menyukai
เจ้าสาวมาเฟีย
มดตัวจี๊ด37.9K Dibacaพิษรักมาเฟียร้าย
มงกุฎดอกหญ้า32.3K Dibacaมาเฟีย บ้าเซ็กซ์ 3P (แซ่บ)
เด็กหญิงพุงกลม22.1K Dibacaประธานมาเฟียร้ายรัก (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น39.2K Dibacaหลอกหมอมาเป็นเมีย
คิมฮานึล381 Dibacaดอกไม้นายหัวเถื่อน
เย้ายวน416 DibacaDangerous ex-boyfriend นายแฟนเก่า
Tiwa1.4K DibacaBAD STORIES หนี้มาเฟีย | 20+ |
ลิลลี่สีกุหลาบ570 Dibaca
