หย่าสามีชั่วเพื่อเป็นตัวท็อป

ตอนที่ 2 วันครบรอบวันแต่งงาน เสียงเครื่องยนต์รถซุปเปอร์คาร์คำรามต่ำภายนอกบ้าน ตามด้วยเสียงปิดประตูรถที่ดังแว่วเข้ามา ลลินลืมตาขึ้นมาในความมืด ความง่วงงันมลายหายไปในพริบตา หัวใจของเธอเต้นรัวไม่ใช่เพราะความตื่นเต้นหรืออะไร แต่เป็นเพราะความสงสัยที่ล้นอกของเธอ ลลินลุกขึ้นจากเตียง จัดเสื้อคลุมให้เรียบร้อยก่อนจะเดินลงบันไดไปด้านล่าง ประตูบ้านถูกเปิดออก พีทเดินเข้ามาในสภาพที่เนกไทถูกคลายออกหลวมๆ ผมเผ้าที่เคยเซ็ตทรงอย่างดีดูยุ่งเหยิงเล็กน้อย ใบหน้าของเขาดูอิดโรยและเคร่งเครียด แต่สิ่งที่สะดุดใจลลินทันทีที่เขาเดินเข้ามาใกล้ ไม่ใช่ท่าทางเหนื่อยล้าของเขา หากแต่เป็นกลิ่น กลิ่นที่เธอไม่คุ้นเคย แต่เธอก็พอจะรู้ว่ามันคือกลิ่นน้ำหอมของผู้หญิง และที่สำคัญมันไม่ใช่กลิ่นน้ำหอมที่เธอใช้ “กลับมาแล้วเหรอคะพีท” ลลินเอ่ยทักทายสามี น้ำเสียงของเธอนิ่งเรียบ ทว่าสายตากลับจับจ้องไปที่เขาไม่วางตา พีทชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นภรรยายืนอยู่ตรงโถงทางเดิน เขามีท่าทีลนลานอยู่เสี้ยววินาทีก่อนจะปรับสีหน้าให้เป็นปกติอย่างรวดเร็ว “อืม ลินลุกขึ้นมาทำไมแต่เช้าเนี่ย พีทบอกให้นอนก่อนไ

บทที่ 4 เปลือกหอยที่แตกสลายความตึงเครียดหลังจากการปะทะคารมในห้องครัวไม่ได้จางหายไปพร้อมกับเสียงฝีเท้าของแม่สามีที่เดินกระแทกส้นออกไปจากบ้าน ตรงกันข้าม มันกลับกลายเป็นความอึดอัดที่ทึบตัน ลอยอวลอยู่ทุกตารางนิ้วในบ้านหลังใหญ่ ลลินขังตัวเองอยู่ในห้องนอนหลังจากวางสายจากชิชา เธอนั่งนิ่งปล่อยให้เข็มนาฬิกาเดินผ่านไปชั่วโมงแล้วชั่วโมงเล่าโดยไม่ขยับเขยื้อน ก้อนสะอื้นที่เคยจุกอยู่ที่คอหอยมลายหายไปหมดแล้ว เหลือเพียงความนิ่งชันและแผนการมากมายที่เริ่มตกผลึกในสมองเมื่อคืนเธอเพิ่งเจอข้อความในมือถือของสามี แชตสั้น ๆ จากผู้หญิงที่ใช้ชื่อโปรไฟล์ว่าเมจิ ข้อความออดอ้อนระคนนัดแนะที่ทำเอาหัวใจของคนเป็นภรรยาชาหนึบ และในเช้าวันนี้เธอก็เพิ่งฟาดฝีปากกับคุณหญิงประภาจนบ้านแทบแตก ผลลัพธ์ที่ตามมาคือความห่างเหินอย่างสิ้นเชิงของพีทแทนที่พีทจะรู้สึกผิดหรือเข้ามาขอโทษที่ปล่อยให้แม่ของตัวเองมาด่าทอภรรยาแต่ง เขากลับเลือกที่จะแสดงท่าทีฮึดฮัด ขนหมอนและผ้าห่มย้ายเข้าไปนอนในห้องทำงานส่วนตัวที่อยู่อีกฝั่งของตัวบ้านอย่างประชดประชัน ตอนที่เดินสวนกันที่โถงทางเดิน พีทไม่แม้แต่จะมองหน้าลลินตรง ๆ เขาทำเพียงแค่ปัดเสียงรำคาญใส่เธอ

บทที่ 5 จับชู้คาหนังคาเขากระเป๋าเดินทางใบใหญ่สีดำสนิทวางนิ่งอยู่บนเตียง ลลินยืนมองมันด้วยความรู้สึกที่ว่างเปล่า มือเรียวยังคงพับเสื้อเชิ้ตเนื้อดีของสามีใส่ลงไปทีละตัวอย่างประณีต เป็นภรรยาผู้แสนดีที่คอยดูแลปรนนิบัติสามีไม่เคยขาดตกบกพร่องพีทเดินไปเดินมารอบห้องพลางเช็กนาฬิกาข้อมืออยู่ตลอดเวลา ท่าทางลุกลี้ลุกลนและรีบร้อนจนผิดปกติของเขาไม่ได้รอดพ้นสายตาของลลินไปได้เลยสักนิด"พี่ต้องไปดูงานที่รีสอร์ตต่างจังหวัดสักสามวันสองคืนนะลิน" พีทเอ่ยขึ้น น้ำเสียงติดจะห้วนและไม่ยอมสบตาเธอตรง ๆ"โปรเจกต์อัญมณีชุดใหม่มันมีปัญหาเรื่องการส่งมอบวัตถุดิบ พี่ต้องลงไปคุมหน้างานเอง ไม่อย่างนั้นคุณแม่คงกินหัวพี่แน่""ค่ะ ลินจัดเสื้อผ้าเผื่อไปให้สามวันนะคะ เผื่อพี่พีทต้องอยู่ต่อ" ลลินตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ไม่มีกระแสความประชดประชันหรือความจับผิดใด ๆ ในน้ำเสียงนั้นเลยแม้แต่น้อยพีทชะงักไปนิดหนึ่ง แววตาฉายความแปลกใจออกมาวูบหนึ่งที่เห็นภรรยาเซื่องซึมและยอมง่ายผิดปกติ แต่ความโลภและความต้องการที่บังตาทำให้เขาเลือกที่จะมองข้ามมันไป เขารีบรูดซิปกระเป๋าเดินทางแล้วคว้ามันขึ้นมาถือไว้ทันที"ดี อยู่บ้านก็ทำตัวดี ๆ ล

บทที่ 6 หักพังเสียงล้อกระเป๋าเดินทางบดไปกับพื้นหินอ่อนราคาแพงดังก้องสะท้อนในโถงบ้านใหญ่ ลลินก้าวเท้าฉับ ๆ ขึ้นบันไดไปยังห้องนอนเดิมของเธอโดยไม่คิดจะแวะทักทายใคร หน้าตาของเธอเรียบตึงและเย็นเฉียบจนแม่บ้านที่เดินสวนกันถึงกับรีบก้มหน้าหลบสายตา ไม่มีอีกแล้วลลินคนเก่าที่คอยส่งยิ้มอ่อนหวานและเอ่ยปากถามไถ่สารทุกข์สุกดิบของคนในบ้านด้วยความเกรงใจเธอเปิดประตูห้องนอน คว้ากระเป๋าเดินทางใบใหญ่ที่สุดในตู้ออกมาเปิดกางออกบนเตียง มือเรียวกวาดเอาเสื้อผ้าข้าวของจำเป็น และที่สำคัญคือเอกสารส่วนตัวทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นพาสปอร์ต ทะเบียนบ้าน หรือใบสำคัญการสมรส ใส่ลงกระเป๋าอย่างรวดเร็วและบ้าคลั่ง"นี่หล่อนทำบ้าอะไรของหล่อนน่ะ! แม่ลลิน!"เสียงแหลมสูงของคุณหญิงประภาดังก้องขึ้นมาจากประตูห้องที่ถูกผลักออกอย่างแรง แม่สามีเดินนวยนาดเข้ามาด้วยท่าทางฮึดฮัด ใบหน้าที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางหนาเตอะบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเมื่อเห็นสะใภ้รองกำลังเก็บข้าวของ"ลินกำลังเก็บของค่ะคุณแม่" ลลินตอบโดยไม่แม้แต่จะหันไปมอง มือยังคงพับเสื้อผ้าใส่กระเป๋าต่อ"ฉันรู้ตาฉันไม่บอด! แต่ที่ฉันถามคือหล่อนจะขนของหนีไปไหน! ตาพีทโทรมาบอกฉันหมดแล้วน

บทที่ 7 กลิ่นยาสูบและน้ำตาลลินรู้สึกถึงกระแสไฟบางอย่างที่แล่นปราดจากใบหูลงไปถึงปลายเท้า เสียงของภามทุ้มต่ำ พร่าสั่นทว่าหนักแน่นคล้ายคาถาโบราณที่สะกดให้เธอตกอยู่ในภวังค์ กลิ่นวู้ดดี้เข้ม ๆ และยาสูบฉุนจาง ๆ ที่ลอยอยู่รอบตัวเขาในระยะประชิดนี้กลายเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้เธอรู้สึกว่าตัวเองยังคงหายใจอยู่"มายั่วผม แก้แค้นเขาไม่มันกว่าหรือลิน"ประโยคกระซิบนั้นไม่ต่างอะไรจากขวานที่จามลงบนโซ่ตรวนแห่งความอดทนเส้นสุดท้ายจนขาดสะบั้นลลินนิ่งงันไปอึดใจใหญ่ ดวงตากลมโตที่เคยเต็มไปด้วยความอ่อนโยนบัดนี้ไหวระริกด้วยไฟแค้นลุกโชน ความทรงจำสามปีในฐานะของตายของสามีไหลย้อนกลับเข้ามาในหัวเหมือนภาพสไลด์ท่าทางกอดก่ายของพีทกับนังเด็กเมจิในห้องชุดราคาแพง เงินผ่อนคอนโดที่ถูกหักจากบัญชีร่วม คำด่าทอไร้ราคาของคุณหญิงประภาที่ตราหน้าว่าเธอเป็นผู้หญิงตลาดล่างและไล่เธอออกมาตัวเปล่าในเมื่อพวกมันเหยียบย่ำฉันจนไม่เหลือชิ้นดี แล้วทำไมฉันต้องรักษาศีลธรรมบ้าบอนั่นไว้อีก?ลลินค่อย ๆ ผละใบหน้าออกห่างจากภามเพียงคืบ แอลกอฮอล์รสเข้มที่ดื่มเข้าไปกระตุ้นให้หัวใจเต้นรัวแรงจนแทบหลุดจากอก เธอมองจ้องเข้าไปในดวงตาคมกริบดุจพญาเสือคู่ นั้น