Beranda / โรแมนติก / หวานในเจ้าของอู่ / บทที่ 12 ขอโอกาสอีกครั้งนะ

Share

บทที่ 12 ขอโอกาสอีกครั้งนะ

last update Tanggal publikasi: 2026-02-02 18:27:09

ขิมและไหมเดินออกมาจากห้องหลังจากเหตุการณ์เกือบจะจูบกันของเฮียไทและขิม ทั้งสองพยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุด แต่พอออกมาถึงบริเวณหน้าอู่ก็ต้องตกใจกับภาพที่เห็น

อู่เฮียไท ที่ปกติมีแต่ผู้ชายกับเสียงเครื่องยนต์ วันนี้กลับเต็มไปด้วย สาวสวยนมโตเต็มไปหมด

"โอ๊ย! อะไรกันวะเนี่ย! ทำไมวันนี้ลูกค้าผู้หญิงมาเยอะขนาดนี้อะ เฮียกูมันไปทำอะไรไว้อีก" 

สาว ๆ แต่ละคนดูดีมาก บางคนก็ใส่ชุดสวยมาถ่ายรูปกับรถ บ้างก็ขอถ่ายวิดีโอคู่กับบรรดาช่างผู้ชาย โดยเฉพาะ ไท ที่ต้องคอยโพสท่าอยู่ตลอดเวลา

ขิมมองภาพนั้นด้วยความมึนงง แต่ก็อดที่จะยอมรับไม่ได้ว่าไทดูดีกว่าปกติในสภาพแวดล้อมที่ผู้หญิงรุมล้อมแบบนี้ ยิ่งโพสต์ท่าทางแบบนี้ยิ่งเหมือนนายแบบเข้าไปใหญ่

ไหมเดินไปหาไทที่กำลังยิ้มรับกล้องอย่างภาคภูมิใจ

"เฮีย! ทำไมวันนี้มีแต่ลูกค้าผู้หญิงมาเยอะจังอะ เกิดอะไรขึ้นหรอเฮีย" 

ไทที่กำลังเท้าแขนกับรถ แล้วหันมาตอบน้องสาวด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความมั่นอกมั่นใจระดับสิบ

"อ๋อ!!! ก็วันนั้นไง พวกสาวนมโต ที่มาถ่ายรูปกับเฮียมันเอาไปลง TikTok แล้วคนดูกูยอดวิวเป็นล้านเลยเค้าก็แห่กันมาสิ พี่ชายตัวเองหล่อขนาดนี้ สาว ๆ ถึงมากันเต็มอะ ผิดกับคนบางคนที่ตาถั่ว"

ไหมกับขิมมองหน้ากัน แล้วพร้อมใจกันเบะปาก ให้กับความมั่นหน้าของไท

"จ้าาา! พ่อคนหล่อ หล่อมากเลย หล่อจนหนูอยากจะอ้วก!" ไหมพูดประชด

"เพ้อเจ้อ!" ขิมเสริมสั้น ๆ แต่ก็อดที่จะจี๊ดไม่ได้ที่เห็นสาว ๆ รุมไทขนาดนั้น

ขณะที่ไหมกำลังบ่นเรื่องสาว ๆ ที่มาวอแวพี่ชายตัวเองอยู่นั้น โทรศัพท์ของขิมก็ดังขึ้นมาถี่ ๆ ด้วยเสียงข้อความเข้า หลายข้อความติดต่อกัน

ขิมรู้สึกแปลกใจจึงกดเข้าไปดู แล้วก็ต้องใจเต้นแรง เป็นข้อความจาก 'ภาค' แฟนเก่าของเธอ

ภาค: "ขิม...ภาคขอโทษเรื่องเมื่อคืนนี้นะ... ภาคแค่เมาแล้วคิดถึงขิมมากจริง ๆ อย่าโกรธกันเลยนะ"

ภาค: "ภาครู้ว่าภาคเป็นคนผิด... ที่นอกใจขิมไป... แต่ขิมคือคนที่ภาครักจริง ๆ นะ... ภาคเลิกกับผู้หญิงคนนั้นแล้ว"

ภาค: "ภาครู้ว่าพูดไปขิมคงไม่เชื่อ... แต่ภาคยอมรับว่าตั้งแต่เราเลิกกันไป มันไม่มีความสุขเลย..."

ภาค: "ให้โอกาสภาคได้คุยกับขิมอีกครั้งได้ไหม? สัญญาว่ารอบนี้จะไม่มีเรื่องแบบนั้นอีกแน่นอน" ขิมอ่านข้อความเหล่านั้นแล้วรู้สึกสับสนและใจสั่นขึ้นมา เธอรีบแยกตัวออกมาจากไหม แล้วเดินไปยืนอยู่ข้างเสาอู่เพื่อพิมพ์ตอบกลับภาค

ไทที่กำลังยิ้มรับการถ่ายรูปอยู่ แต่สายตาก็ยังคงจับจ้องอยู่ที่ขิม เขาเห็นขิมก้มหน้ามองโทรศัพท์แล้วยิ้มเล็ก ๆ ก็ถึงกับขมวดคิ้ว ด้วยความหงุดหงิดในใจ

ไอ้ขิมมันคุยกับใครวะ ยิ้มทีแก้มแทบแตก!

ไทอยากจะเดินเข้าไปกระชากโทรศัพท์มาดูสะเหลือเกิน แต่ก็ทำไม่ได้เพราะมีลูกค้าหญิงยืนเรียงคิวรอถ่ายรูปกับเขาอยู่

 

ขิมพิมพ์ตอบกลับภาคไปเพียงสั้น ๆ ว่า 'ขอคิดดูก่อน' แล้วรีบเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าทันที

เธอรู้ดีว่าถ้าไทกับไหมถ้าเห็นเธอคุยกับภาคเรื่องคงไม่จบแน่ และเธอก็ไม่อยากให้ไทมาสั่งห้ามเธอเรื่องนู้นเรื่องนี้อีก

ขิมเดินกลับมาหาไหมด้วยสีหน้าเร่งรีบ

"ไหม...เดี๋ยว...เดี๋ยวกูจะกลับคอนโดก่อนนะมึง" 

"ห้ะ!!! จะกลับแล้วหรอ ทำไมรีบจังอะ ไหนบอกจะช่วยกูเคลียร์งานก่อนไงมึง ไปไหนวะ" 

"เอ่อ…พอดีกูมีธุระด่วนอะมึง เดี๋ยวกูนั่งแก๊ปกลับเองนะไม่ต้องส่ง บายมึง เจอกันวันจันทร์เด้อ" ขิม พูดจบก็ไม่รอให้ไหมได้ซักไซร้อะไรต่อ เธอรีบเดินออกจากอู่ไปในท่าทีที่รีบร้อน

ไทที่พึ่งถ่ายรูปเสร็จเห็นขิมรีบเดินออกไปอย่างมีพิรุธ ก็รีบเดินมาหาน้องสาวทันที

"ไอ้ไหม! ขิมมันไปไหน ทำไมมันรีบอย่างนั้นวะ!" 

ไหมส่ายหัวอย่างงง ๆ "ไม่รู้ดิเฮีย มันบอกมีธุระด่วนอะ แล้วมันก็รีบนั่งแก๊ปไปเลย ไม่ได้บอกด้วยว่าไปไหน"

ไทกัดฟันกรอดด้วยความหงุดหงิดที่อยากรู้ว่าขิมออกไปไหน ธุระด่วนอะไร หรือว่า... ไปหาไอ้ภาคนั่นหรือป่าว  กูไม่ยอมให้แย่งขิมกลับไปง่าย ๆ หรอก

ไทที่กำลังจะพุ่งตัวออกจากอู่เพื่อตามขิม ก็ถูกสาวสวยกลุ่มใหม่ดึงไว้ขอถ่ายรูปอีกครั้ง ไทได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ ถ่ายรูปกับสาวๆ แต่ในใจร้อนรุ่มราวกับถูกไฟเผา

ขิมรีบนั่งรถแก๊ปกลับมาถึงคอนโดภายในไม่กี่นาที หัวใจของเธอยังคงเต้นไม่เป็นจังหวะจากข้อความของภาค เธอไม่ได้ตอบตกลงว่าจะเจอ แต่ความรู้สึกที่สับสนก็ทำให้เธอเลือกที่จะกลับมาที่ห้อง เพื่อรอคอยอย่างมีความหวัง

ขิมเปิดประตูห้องแล้วเดินไปนั่งรอที่โซฟาอย่างกระวนกระวายใจ เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูข้อความของภาคอีกครั้ง... เขาบอกว่ารักเธอ... เขาบอกว่าคิดถึง...

ไม่นานหลังจากนั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

ก๊อก ๆ!

ขิมรีบวิ่งไปเปิดประตูด้วยความตื่นเต้น

"ภาค!"

ภาคยืนอยู่หน้าห้องด้วยสีหน้าสำนึกผิด เขามีรอยช้ำจาง ๆ ที่มุมปากจากการโดนไทต่อยเมื่อคืน

"ขิม! ให้ภาคเข้าไปคุยด้วยหน่อยได้ไหม" 

ขิมลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ความรู้สึกที่ว่า เขาคือรักแรกของเธอ ก็ทำให้เธอถอยหลังเปิดประตูให้ภาคเดินเข้ามา

"ทำไมต้องมาหาขิมด้วย!" 

ภาคเดินเข้ามาในห้อง แล้วคว้ามือขิมมากุมไว้แน่นเพื่อจะอธิบายสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้น

"ภาคขอโทษจริง ๆ ขิม...ภาคมันโง่! ยอมรับว่านอกใจขิมไปจริง ๆ แต่ก็ไม่เคยลืมขิมได้เลย... ยิ่งเห็นอยู่กับผู้ชายคนคนอื่น... ภาคก็ยิ่งรู้ว่าจะเสียเธอไปไม่ได้!" 

"แล้วเมียภาคล่ะ ไหนว่ารักเขามาก จนยอมเลิกกับขิมไง!" ขิมถามด้วยความเจ็บปวด

"เรื่องนั้นมันจบไปแล้ว ภาคเลือกขิมนะ เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม?" ภาคพูดจบก็โน้มตัวลงมาประชิดตัวขิม

ขิมมองหน้าภาคด้วยความสับสน... จังหวะนี้เอง ภาพรอยยิ้มกวน ๆ ของไทที่แย่งขนมเธอ และมือที่แข็งแรงของไทตอนที่อุ้มเธอเมื่อคืนก็ผุดขึ้นมาในหัว...

"เอ่อ…ขิมให้โอกาสแต่เรายังไม่ได้คบกันนะ จะให้เวลาภาคพิสูจน์ตัวเองก่อน ถ้ามีอีกครั้งคงรู้ตัวนะภาคว่าจะเป็นอย่างไง"

 

"โอเคๆ…ได้เลยขิม ขอบคุณที่ให้กาศครับ สัญญาว่าจะไม่มีแบบเดิมอีกแล้ว" แล้วภาคก็ดึงขิมเข้ามากอด

การตัดสินใจครั้งนี้เธอคิดถูกไหมนะ เฮียไทกับไหมแล้วเพื่อนคนอื่นๆจะเกลียดเธอหรือป่าว แต่เธอยอมรับว่ารักภาคมากจริงๆ ถึงยอมให้โอกาสเขา

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • หวานในเจ้าของอู่   ตอนพิเศษ 1 วันนี้วันดี NC18+++

    2 ปีผ่านไป... ไวเหมือนโกหก!เป็นเช้าวันสำคัญที่ขิมรอคอยมาตลอดชีวิต วันที่เธอจะได้รับปริญญาเป็นบัณฑิตเต็มตัวแล้ว แต่บรรยากาศในห้องนอนหลังอู่ตอนนี้กลับไม่ได้ดูเหมือนวันมงคลเอาเสียเลย ขิมในชุดกระโปรงซับในสีขาว ผมทำทรงเกล้าเนี๊ยบกริบ หน้าจัดเต็มสวยกว่าทุกวันไหนๆ กำลังยืนเกาะขอบโต๊ะเครื่องแป้ง หายใจหอบถี่จนตัวโยน"เฮีย... อ๊ะ! เร็วๆ หน่อย ขิมใกล้ต้องไป... ไปรวมแถวแล้วนะ!" ขิมเม้มปากแน่น พยายามค้ำยันโต๊ะเครื่องแป้งไม่ให้เครื่องสำอางราคาแพงต้องกระจัดกระจาย"แป๊บหนึ่งดิขิม ก็มึงสวยขนาดนี้ ใครจะอดใจไหววะ!" ไทในสภาพเปลือยท่อนบน สวมเพียงกางเกงยีนส์ตัวเก่งที่รั้งลงไปอยู่ที่สะโพก กำลังซ้อนหลังกระแทกกระทั้นแกนกายใส่เมียรักอย่างบ้าคลั่ง มือหนาฟ้อนเฟ้นไปตามส่วนเว้าส่วนโค้งที่ตอนนี้มันเต็มไม้เต็มมือกว่าเมื่อสองปีก่อนเยอะ"ทำไมเดี๋ยวนี้ มันเต็มไม้เต็มมือยิ่งกว่าเก่าวะ… ซี้ดด""อื้อออ... เฮียไท! อย่าทำรอยที่คอนะ ขิมปิดรองพื้นเหนื่อยนะ…อ๊ะๆ" ขิมหันไปดุเสียงหลง แต่ใบหน้ากลับบิดเบี้ยวด้วยความเสียวซ่านไทไม่ฟังเสียงคัดค้าน เขาซุกหน้าลงกับไหล่เนียน สูดดมกลิ่นน้ำหอมผสมกลิ่นตัวของขิมอย่างหิวโหย "รอยน่ะไม่

  • หวานในเจ้าของอู่   43 บทส่งท้าย

    วันนี้เป็นวันที่ขิมออกจากโรงพยาบาล ไทขับรถกระบะคู่ใจบึ่งไปมารับ ขิมดูสดใสขึ้นมากแม้จะยังมีอาการเพลียอยู่บ้าง พอรถเลี้ยวเข้ามาจอดที่หน้าอู่ กองทัพลูกน้องของไทก็นำโดยไอ้กัส ต่างพากันโห่ร้องต้อนรับเมียเจ้านายกลับบ้านกันยกใหญ่"ยินดีต้อนรับกลับครับน้องขิม อู่เงียบเหงาอย่างกับป่าช้าเลยตอนน้องขิมไม่อยู่เนี่ย" กัสตะโกนแซว จนไทต้องหันไปชี้หน้าคาดโทษแต่แอบอมยิ้มออกมาขิมเดินลงจากรถมาด้วยรอยยิ้ม แต่แล้วเธอก็ต้องชะงักเมื่อเห็น ไหม ยืนรออยู่หน้าห้องทำงานด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก ไหมยืนกุมมือตัวเองแน่น แววตาที่เคยแข็งกร้าวตอนอยู่มหาลัย ตอนนี้มันกับสั่นคลอนด้วยความรู้สึกผิด"เฮียไปเช็กอะไหล่แป๊บ ทั้งสองเคลียร์กันเองนะ" ไทเห็นท่าไม่ดีเลยเดินเลี่ยงไปหาไอ้กัสบรรยากาศเงียบลงครู่หนึ่ง ก่อนที่ไหมจะก้าวเข้ามาหาขิมช้าๆ "ขิม... มึง...""ว่าไงมึง..." ขิมทักเสียงเรียบ"ขิม กูขอโทษ" ไหมพูดพรวดออกมาพร้อมกับน้ำตาที่ร่วงเผาะ "กูแม่งเป็นเพื่อนที่แย่มากเลยว่ะ ที่ไม่ฟังมึง แถมยังมองมึงด้วยหางตาแบบนั้นอีก ทั้งที่กูรู้ดีที่สุดว่ามึงรักเฮียไทแค่ไหน แต่กูดันหูเบาเชื่อรูปโง่ๆ นั่น กูขอโทษมึงจริงๆ นะมึงจะตบหน้ากูคืนก็ได้นะ

  • หวานในเจ้าของอู่   บทที่ 42 ส่งของดีไปให้

    เช้าวันรุ่งขึ้น ณ โรงพยาบาล ขิมเริ่มมีหน้าสดใสขึ้น ไทที่นั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงมาทั้งคืนก็เริ่มปฏิบัติล้างแค้นไอ้ภาค เขาหันไปหาขิมที่กำลังนั่งกินโจ๊กอยู่"ขิม... เฮียขอยืมโทรศัพท์ขิมหน่อยดิ" "เอาไปทำไมอ่ะเฮีย จะเช็คแชทขิมเหรอ?" ขิมขมวดคิ้วสงสัย"เปล่าๆ เฮียแค่อยากดูว่าไอ้ภาคมันส่งอะไรมาอีกมั้ย จะดูแชทเฉยๆ " ไทยิ้มกริ่ม ขิมที่ตอนนี้เชื่อใจไทเต็มร้อยก็ยอมยื่นโทรศัพท์ให้แต่โดยดีพอได้เครื่องมา ไทก็รีบเดินออกไปนอกระเบียงห้องพักฟื้นทันที เขาไม่ได้แค่จะเช็คแชท แต่เขากำลังจะล่อเหยื่อให้ติดกับไทกดเข้าแชทของภาคที่เคยทิ้งข้อความระยำไว้ แล้วพิมพ์เลียนแบบสไตล์ขิมส่งไปทันทีขิม (ไทพิมพ์) : "ภาค... ขิมขอโทษนะเรื่องวันนั้นที่รีบกลับ วันนี้ขิมจะไปหาที่คอนโดตอนบ่ายๆ นะ เฮียไทเขาไม่อยู่เขาไปดูงานที่ต่างจังหวัด ขิมคิดถึงภาคจัง"เพียงไม่ถึงนาที ภาคที่จ้องโทรศัพท์อยู่แล้วก็ตอบกลับมาอย่างไวภาค: "จริงเหรอขิม ภาคก็คิดถึงขิม ภาคจะรอนะครับประตูไม่ได้ล็อค เข้ามาได้เลย""หึ...มึงเตรียมตัวขึ้นสวรรค์ชั้นเจ็ดแบบเซอร์ไพรส์ได้เลยไอ้เหี้ยภาค" ไทแสยะยิ้มออกมาอย่างอารมณ์ดีไทรีบกดโทรหา ไอ้กัส ลูกน้องคนสนิททันที "กัส!

  • หวานในเจ้าของอู่   บทที่ 41 รู้ความจริง

    ไทรีบพุ่งตัวเข้าห้องมาด้วยหัวใจที่เต้นรัว แต่แล้วเขาก็ต้องตกใจจนหน้าถอดสี เมื่อเห็นร่างบางของขิมนอนสลบอยู่ตรงแทบเท้า ตรงทางเข้าประตูห้อง เธอคงพยายามจะเดินไปนอนแต่ร่างกายกลับรับไม่ไหวจนฟุบลงไปกองกับพื้น"ขิม! ขิม! ตื่นๆ มึงอย่าล้อกูเล่นแบบนี้ดิ" ไทถลาเข้าไปช้อนร่างขิมขึ้นมาประคองไว้บนตัก มือหนาสั่นเทาไปหมดเมื่อสัมผัสถูกผิวเนื้อที่ร้อนจัดจน ขิมหน้าซีดเผือด ริมฝีปากแห้งแตกและไร้การตอบสนอง"อย่าเป็นอะไรนะขิม"ไทไม่รอช้า เขาอุ้มขิมขึ้นในท่าเจ้าสาวแล้ววิ่งลงจากคอนโดอย่างไม่คิดชีวิต อุ้มเธอขึ้นรถกระบะแล้วบึ่งไปโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดทันที ในหัวเขาตอนนี้ไม่มีเรื่องอื่นเลย ไม่มีความโกรธ มีแต่คำว่า "ขออย่าให้ขิมเป็นอะไร" วนเวียนอยู่ซ้ำ ๆหลังจากที่พยาบาลเข็นเตียงขิมเข้าห้องฉุกเฉินไป ไทก็นั่งกุมขมับอยู่หน้าห้องเหมือนคนเสียสติ จนกระทั่งคุณหมอเดินออกมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย"ญาติคุณขิมใช่ไหมครับ?" หมอถาม"ครับหมอ เมีย... เอ่อ แฟนผมเป็นยังไงบ้างครับ?" ไทรีบเด้งตัวขึ้นถาม"คนไข้มีอาการไข้สูงมากครับ สาเหตุหลักมาจากการพักผ่อนไม่เพียงพอและร่างกายขาดสารอาหารอย่างหนัก เหมือนไม่ได้ทานอะไรเลยมาหลายวัน แถมยังมีส

  • หวานในเจ้าของอู่   บทที่ 40 อยากขอโทษ

    เป็นเช้าอีกวันของสัปดาห์ต่อมา ที่ขิมไม่มีไทอยู่ข้างกาย เธอข้างลากสังขารที่ไม่สู้ดีมาที่มหาลัย วันนี้เธอแต่งหน้ากลบความโทรมมาอย่างดีแต่ดวงตามันยังฟ้องว่าผ่านการร้องไห้มาอย่างหนักหน่วงทุกวัน ระหว่างที่กำลังเดินเข้าคณะ รถกระบะคุ้นตาที่เธอเคยนั่งทุกเช้าก็เลี้ยวเข้ามาจอดไม่ไกลจากเธอหัวใจขิมเต้นรัวด้วยความหวังว่าไทจะมาง้อ แต่ภาพที่เห็นกลับทำให้เธอเหมือนโดนฟ้าผ่าที่กลางใจซ้ำสอง ไทขับรถมาส่งไหม แต่ที่เบาะข้างคนขับนี่สิกลับมี ผู้หญิงหน้าตาสวยสะดุดตา กำลังนั่งยิ้มแย้มอยู่ตรงนั้น ตำแหน่งที่เคยเป็นของเธอมาโดยตลอดเวลาที่ผ่านมาขิมยืนนิ่งงัน มองภาพตรงหน้าด้วยสายตาที่แตกสลาย 'แค่สามวัน... เฮียมีคนใหม่แล้วเหรอ? ไหนบอกว่ารักหนูนักหนาไงไอ้เฮีย ขิมเม้มปากแน่นก่อนจะรีบก้มหน้าเดินเลี่ยงเข้าไปในตึกเรียนทันที น้ำตามันรื้นขึ้นมาจนมองทางเดินแทบไม่ชัดทางด้านบนรถ ไทมองตามแผ่นหลังบางของขิมไปจนสุดสายตา สภาพขิมที่เขาเห็นเมื่อกี้มันดูแย่จนใจเขาไขว้เขวไปหมด ทั้งผอมลงทั้งดูซึมอย่างเห็นได้ชัด มันไม่ใช่ขิมคนเดิมเลย"ไอ้ไท... คนนั้นเหรอวะที่ทำให้มึงเป็นบ้าแดกเหล้าเหมือนน้ำเปล่าอยู่สามวันน่ะ?" จอย ลูกพี่ลูกน้องสาวสวยที

  • หวานในเจ้าของอู่   บทที่ 39 มึงลองสืบหาความจริงรึยัง

    เช้าวันรุ่งขึ้น ขิมลากสังขารที่แทบจะดูไม่ได้ไปมหาลัย ตาที่เคยกลมโตบวมเป่งจนแทบจะปิด สภาพจิตใจของเธอในตอนนี้มันยับเยินยิ่งกว่าตอนที่โดนภาคทิ้งร้อยเท่าพันเท่า เพราะตอนนั้นเธอแค่เสียหน้า แต่ตอนนี้เธอเสียคนที่รักที่สุดไปเพราะความโง่และใจอ่อนของตัวเองทันทีที่เดินเข้าห้องเรียน ขิมเห็นไหมนั่งอยู่มุมเดิม เธอรีบเดินเข้าไปหา หวังว่าเพื่อนจะช่วยเป็นกาวใจให้เธอได้บ้าง"ไหม... มึง ฟังกูก่อน..." ขิมเรียกเสียงแผ่วแต่สิ่งที่ได้รับคือ ไหมมองด้วยหางตา ก่อนจะเชิดหน้าหนีไปก้มเล่นโทรศัพท์ต่ออย่างไม่แยแส กลิ่นอายความเย็นชาแผ่ซ่านจนเพื่อนคนอื่นในห้องยังสัมผัสได้ ขิมใจหายวาบ... ไหมคงรู้เรื่องนี้แล้วชัวร์ และที่สำคัญ ไหมก็คงต้องเลือกข้างไทอย่างแน่นอน"ไหม... มึงโกรธกูหรอ กูอธิบายได้นะ" ขิมยังไม่ยอมแพ้ พยายามสะกิดแขนเพื่อน"อย่ามาแตะ กูไม่มีอะไรจะคุยกับคนอย่างมึงขิม เฮียกูอุตส่าห์ตั้งใจรักมึง แต่มึงกับทำกับเขาแบบนี้เนี่ยนะ ทุเรศวะ" ไหมสะบัดมือออกไม่ให้ขิมจับ"มึงกับเฮียกำลังเข้าใจกูผิดนะ…เดี๋ยวกูให้ดูแช…" ขิมยังไม่ทันพูดจบ ไหมก็พูดตัดบทขึ้นมา"มึงไม่ต้องมาอธิบายอะไรหลอก ภาพมันฟ้องขนาดนั้น""เฮ้ย เป็นไรกันวะ

  • หวานในเจ้าของอู่   บทที่ 34 มีเรื่องต้องเคลียร์กัน

    เสียงนกร้องปลุกให้ไทและขิมตื่นแต่เช้ามืดตามที่ตกลงกันไว้ เพื่อจะเดินทางกลับกรุงเทพฯ ไวๆ พ่อแม่ขิมออกมาส่งที่รถ พร้อมอวยพรให้ทั้งสองเดินทางกลับอย่างปลอดภัยแม่ขิม: "อ้ายไท! ฝากดูแลน้องขิมตวยเน้อ ดูแลหื้อดี ๆ!" (พี่ไท! ฝากดูแลน้องขิมด้วยนะ ดูแลให้ดี ๆ!)"สบายใจได้เลยครับคุณแม่ ผมจะดูแลขิมให้ดียิ่งกว

  • หวานในเจ้าของอู่   บทที่ 33 Happy New Year

    พอตกกลางคืน บรรยากาศก็เริ่มครึกครื้น ทุกคนต่างมารวมตัวกัน ปาร์ตี้จับฉลากแลกของขวัญกันอย่างสนุกสนาน มีการดื่มกินกันเล็กบ้างน้อยตามประสาญาติ ๆ ส่วนผาก็ยังคงนั่งเงียบ ๆ กินเหล้าอยู่คนเดียวตามมุมของตัวเองขิมกำลังหัวเราะสนุกสนานกับน้ำและญาติผู้หญิงคนอื่น ๆ แล้วพึ่งนึกขึ้นได้ว่าลืมโทรหาไหมเลยตั้งแต่เม

  • หวานในเจ้าของอู่   บทที่ 32 ศึกชิงนาง

    พอขิมเดินออกมาจากบริเวณนั้นเพื่อไปเตรียมอาหารว่างให้ไท อยู่ดี ๆ ผาที่นั่งอยู่อีกฝั่งก็พูดขึ้นมาลอย ๆ"บ่ฮู้จักก๋าละเทศะ เป๋นแค่แฟนยังบ่ได้แต่งงาน เข้าไปนอนในห้องของลูกสาวเปิ้น!" (ไม่รู้จักกาลเทศะเป็นแค่แฟนยังไม่ได้แต่งงาน เข้าไปนอนในห้องของผู้หญิง!)ไท ที่ได้ยินแบบนั้นก็คิ้วขมวดเข้าหากัน แล้วหันหน้

  • หวานในเจ้าของอู่   บทที่ 31 เฮียขอจับเฉยๆเอง

    ทุกคนขับรถขึ้นมาจนถึงบนดอย ที่นี่มีผู้คนมากมายมาเที่ยวช่วงวันปีใหม่ วันนี้เป็นวันสิ้นปี บรรดาหลายครอบครัวเลยพากันมาเที่ยวที่นี่ บนยอดดอยนี้มี ดอกไม้นานาพรรณบานสะพรั่ง เป็นจุดแลนด์มาร์กของจังหวัด และที่สำคัญคืออากาศที่หนาวมากจนแทบจะแข็งได้เลยไทสั่นหงึก ๆ ตลอดเวลา เพราะความหนาว แม้จะใส่เสื้ออุ่นแล้ว

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status