Home / โรแมนติก / หวานในเจ้าของอู่ / บทที่ 12 ขอโอกาสอีกครั้งนะ

Share

บทที่ 12 ขอโอกาสอีกครั้งนะ

last update publish date: 2026-02-02 18:27:09

ขิมและไหมเดินออกมาจากห้องหลังจากเหตุการณ์เกือบจะจูบกันของเฮียไทและขิม ทั้งสองพยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุด แต่พอออกมาถึงบริเวณหน้าอู่ก็ต้องตกใจกับภาพที่เห็น

อู่เฮียไท ที่ปกติมีแต่ผู้ชายกับเสียงเครื่องยนต์ วันนี้กลับเต็มไปด้วย สาวสวยนมโตเต็มไปหมด

"โอ๊ย! อะไรกันวะเนี่ย! ทำไมวันนี้ลูกค้าผู้หญิงมาเยอะขนาดนี้อะ เฮียกูมันไปทำอะไรไว้อีก" 

สาว ๆ แต่ละคนดูดีมาก บางคนก็ใส่ชุดสวยมาถ่ายรูปกับรถ บ้างก็ขอถ่ายวิดีโอคู่กับบรรดาช่างผู้ชาย โดยเฉพาะ ไท ที่ต้องคอยโพสท่าอยู่ตลอดเวลา

ขิมมองภาพนั้นด้วยความมึนงง แต่ก็อดที่จะยอมรับไม่ได้ว่าไทดูดีกว่าปกติในสภาพแวดล้อมที่ผู้หญิงรุมล้อมแบบนี้ ยิ่งโพสต์ท่าทางแบบนี้ยิ่งเหมือนนายแบบเข้าไปใหญ่

ไหมเดินไปหาไทที่กำลังยิ้มรับกล้องอย่างภาคภูมิใจ

"เฮีย! ทำไมวันนี้มีแต่ลูกค้าผู้หญิงมาเยอะจังอะ เกิดอะไรขึ้นหรอเฮีย" 

ไทที่กำลังเท้าแขนกับรถ แล้วหันมาตอบน้องสาวด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความมั่นอกมั่นใจระดับสิบ

"อ๋อ!!! ก็วันนั้นไง พวกสาวนมโต ที่มาถ่ายรูปกับเฮียมันเอาไปลง TikTok แล้วคนดูกูยอดวิวเป็นล้านเลยเค้าก็แห่กันมาสิ พี่ชายตัวเองหล่อขนาดนี้ สาว ๆ ถึงมากันเต็มอะ ผิดกับคนบางคนที่ตาถั่ว"

ไหมกับขิมมองหน้ากัน แล้วพร้อมใจกันเบะปาก ให้กับความมั่นหน้าของไท

"จ้าาา! พ่อคนหล่อ หล่อมากเลย หล่อจนหนูอยากจะอ้วก!" ไหมพูดประชด

"เพ้อเจ้อ!" ขิมเสริมสั้น ๆ แต่ก็อดที่จะจี๊ดไม่ได้ที่เห็นสาว ๆ รุมไทขนาดนั้น

ขณะที่ไหมกำลังบ่นเรื่องสาว ๆ ที่มาวอแวพี่ชายตัวเองอยู่นั้น โทรศัพท์ของขิมก็ดังขึ้นมาถี่ ๆ ด้วยเสียงข้อความเข้า หลายข้อความติดต่อกัน

ขิมรู้สึกแปลกใจจึงกดเข้าไปดู แล้วก็ต้องใจเต้นแรง เป็นข้อความจาก 'ภาค' แฟนเก่าของเธอ

ภาค: "ขิม...ภาคขอโทษเรื่องเมื่อคืนนี้นะ... ภาคแค่เมาแล้วคิดถึงขิมมากจริง ๆ อย่าโกรธกันเลยนะ"

ภาค: "ภาครู้ว่าภาคเป็นคนผิด... ที่นอกใจขิมไป... แต่ขิมคือคนที่ภาครักจริง ๆ นะ... ภาคเลิกกับผู้หญิงคนนั้นแล้ว"

ภาค: "ภาครู้ว่าพูดไปขิมคงไม่เชื่อ... แต่ภาคยอมรับว่าตั้งแต่เราเลิกกันไป มันไม่มีความสุขเลย..."

ภาค: "ให้โอกาสภาคได้คุยกับขิมอีกครั้งได้ไหม? สัญญาว่ารอบนี้จะไม่มีเรื่องแบบนั้นอีกแน่นอน" ขิมอ่านข้อความเหล่านั้นแล้วรู้สึกสับสนและใจสั่นขึ้นมา เธอรีบแยกตัวออกมาจากไหม แล้วเดินไปยืนอยู่ข้างเสาอู่เพื่อพิมพ์ตอบกลับภาค

ไทที่กำลังยิ้มรับการถ่ายรูปอยู่ แต่สายตาก็ยังคงจับจ้องอยู่ที่ขิม เขาเห็นขิมก้มหน้ามองโทรศัพท์แล้วยิ้มเล็ก ๆ ก็ถึงกับขมวดคิ้ว ด้วยความหงุดหงิดในใจ

ไอ้ขิมมันคุยกับใครวะ ยิ้มทีแก้มแทบแตก!

ไทอยากจะเดินเข้าไปกระชากโทรศัพท์มาดูสะเหลือเกิน แต่ก็ทำไม่ได้เพราะมีลูกค้าหญิงยืนเรียงคิวรอถ่ายรูปกับเขาอยู่

 

ขิมพิมพ์ตอบกลับภาคไปเพียงสั้น ๆ ว่า 'ขอคิดดูก่อน' แล้วรีบเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าทันที

เธอรู้ดีว่าถ้าไทกับไหมถ้าเห็นเธอคุยกับภาคเรื่องคงไม่จบแน่ และเธอก็ไม่อยากให้ไทมาสั่งห้ามเธอเรื่องนู้นเรื่องนี้อีก

ขิมเดินกลับมาหาไหมด้วยสีหน้าเร่งรีบ

"ไหม...เดี๋ยว...เดี๋ยวกูจะกลับคอนโดก่อนนะมึง" 

"ห้ะ!!! จะกลับแล้วหรอ ทำไมรีบจังอะ ไหนบอกจะช่วยกูเคลียร์งานก่อนไงมึง ไปไหนวะ" 

"เอ่อ…พอดีกูมีธุระด่วนอะมึง เดี๋ยวกูนั่งแก๊ปกลับเองนะไม่ต้องส่ง บายมึง เจอกันวันจันทร์เด้อ" ขิม พูดจบก็ไม่รอให้ไหมได้ซักไซร้อะไรต่อ เธอรีบเดินออกจากอู่ไปในท่าทีที่รีบร้อน

ไทที่พึ่งถ่ายรูปเสร็จเห็นขิมรีบเดินออกไปอย่างมีพิรุธ ก็รีบเดินมาหาน้องสาวทันที

"ไอ้ไหม! ขิมมันไปไหน ทำไมมันรีบอย่างนั้นวะ!" 

ไหมส่ายหัวอย่างงง ๆ "ไม่รู้ดิเฮีย มันบอกมีธุระด่วนอะ แล้วมันก็รีบนั่งแก๊ปไปเลย ไม่ได้บอกด้วยว่าไปไหน"

ไทกัดฟันกรอดด้วยความหงุดหงิดที่อยากรู้ว่าขิมออกไปไหน ธุระด่วนอะไร หรือว่า... ไปหาไอ้ภาคนั่นหรือป่าว  กูไม่ยอมให้แย่งขิมกลับไปง่าย ๆ หรอก

ไทที่กำลังจะพุ่งตัวออกจากอู่เพื่อตามขิม ก็ถูกสาวสวยกลุ่มใหม่ดึงไว้ขอถ่ายรูปอีกครั้ง ไทได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ ถ่ายรูปกับสาวๆ แต่ในใจร้อนรุ่มราวกับถูกไฟเผา

ขิมรีบนั่งรถแก๊ปกลับมาถึงคอนโดภายในไม่กี่นาที หัวใจของเธอยังคงเต้นไม่เป็นจังหวะจากข้อความของภาค เธอไม่ได้ตอบตกลงว่าจะเจอ แต่ความรู้สึกที่สับสนก็ทำให้เธอเลือกที่จะกลับมาที่ห้อง เพื่อรอคอยอย่างมีความหวัง

ขิมเปิดประตูห้องแล้วเดินไปนั่งรอที่โซฟาอย่างกระวนกระวายใจ เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูข้อความของภาคอีกครั้ง... เขาบอกว่ารักเธอ... เขาบอกว่าคิดถึง...

ไม่นานหลังจากนั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

ก๊อก ๆ!

ขิมรีบวิ่งไปเปิดประตูด้วยความตื่นเต้น

"ภาค!"

ภาคยืนอยู่หน้าห้องด้วยสีหน้าสำนึกผิด เขามีรอยช้ำจาง ๆ ที่มุมปากจากการโดนไทต่อยเมื่อคืน

"ขิม! ให้ภาคเข้าไปคุยด้วยหน่อยได้ไหม" 

ขิมลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ความรู้สึกที่ว่า เขาคือรักแรกของเธอ ก็ทำให้เธอถอยหลังเปิดประตูให้ภาคเดินเข้ามา

"ทำไมต้องมาหาขิมด้วย!" 

ภาคเดินเข้ามาในห้อง แล้วคว้ามือขิมมากุมไว้แน่นเพื่อจะอธิบายสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้น

"ภาคขอโทษจริง ๆ ขิม...ภาคมันโง่! ยอมรับว่านอกใจขิมไปจริง ๆ แต่ก็ไม่เคยลืมขิมได้เลย... ยิ่งเห็นอยู่กับผู้ชายคนคนอื่น... ภาคก็ยิ่งรู้ว่าจะเสียเธอไปไม่ได้!" 

"แล้วเมียภาคล่ะ ไหนว่ารักเขามาก จนยอมเลิกกับขิมไง!" ขิมถามด้วยความเจ็บปวด

"เรื่องนั้นมันจบไปแล้ว ภาคเลือกขิมนะ เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม?" ภาคพูดจบก็โน้มตัวลงมาประชิดตัวขิม

ขิมมองหน้าภาคด้วยความสับสน... จังหวะนี้เอง ภาพรอยยิ้มกวน ๆ ของไทที่แย่งขนมเธอ และมือที่แข็งแรงของไทตอนที่อุ้มเธอเมื่อคืนก็ผุดขึ้นมาในหัว...

"เอ่อ…ขิมให้โอกาสแต่เรายังไม่ได้คบกันนะ จะให้เวลาภาคพิสูจน์ตัวเองก่อน ถ้ามีอีกครั้งคงรู้ตัวนะภาคว่าจะเป็นอย่างไง"

 

"โอเคๆ…ได้เลยขิม ขอบคุณที่ให้กาศครับ สัญญาว่าจะไม่มีแบบเดิมอีกแล้ว" แล้วภาคก็ดึงขิมเข้ามากอด

การตัดสินใจครั้งนี้เธอคิดถูกไหมนะ เฮียไทกับไหมแล้วเพื่อนคนอื่นๆจะเกลียดเธอหรือป่าว แต่เธอยอมรับว่ารักภาคมากจริงๆ ถึงยอมให้โอกาสเขา

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • หวานในเจ้าของอู่   ตอนพิเศษ 1 วันนี้วันดี NC18+++

    2 ปีผ่านไป... ไวเหมือนโกหก!เป็นเช้าวันสำคัญที่ขิมรอคอยมาตลอดชีวิต วันที่เธอจะได้รับปริญญาเป็นบัณฑิตเต็มตัวแล้ว แต่บรรยากาศในห้องนอนหลังอู่ตอนนี้กลับไม่ได้ดูเหมือนวันมงคลเอาเสียเลย ขิมในชุดกระโปรงซับในสีขาว ผมทำทรงเกล้าเนี๊ยบกริบ หน้าจัดเต็มสวยกว่าทุกวันไหนๆ กำลังยืนเกาะขอบโต๊ะเครื่องแป้ง หายใจหอบถี่จนตัวโยน"เฮีย... อ๊ะ! เร็วๆ หน่อย ขิมใกล้ต้องไป... ไปรวมแถวแล้วนะ!" ขิมเม้มปากแน่น พยายามค้ำยันโต๊ะเครื่องแป้งไม่ให้เครื่องสำอางราคาแพงต้องกระจัดกระจาย"แป๊บหนึ่งดิขิม ก็มึงสวยขนาดนี้ ใครจะอดใจไหววะ!" ไทในสภาพเปลือยท่อนบน สวมเพียงกางเกงยีนส์ตัวเก่งที่รั้งลงไปอยู่ที่สะโพก กำลังซ้อนหลังกระแทกกระทั้นแกนกายใส่เมียรักอย่างบ้าคลั่ง มือหนาฟ้อนเฟ้นไปตามส่วนเว้าส่วนโค้งที่ตอนนี้มันเต็มไม้เต็มมือกว่าเมื่อสองปีก่อนเยอะ"ทำไมเดี๋ยวนี้ มันเต็มไม้เต็มมือยิ่งกว่าเก่าวะ… ซี้ดด""อื้อออ... เฮียไท! อย่าทำรอยที่คอนะ ขิมปิดรองพื้นเหนื่อยนะ…อ๊ะๆ" ขิมหันไปดุเสียงหลง แต่ใบหน้ากลับบิดเบี้ยวด้วยความเสียวซ่านไทไม่ฟังเสียงคัดค้าน เขาซุกหน้าลงกับไหล่เนียน สูดดมกลิ่นน้ำหอมผสมกลิ่นตัวของขิมอย่างหิวโหย "รอยน่ะไม่

  • หวานในเจ้าของอู่   43 บทส่งท้าย

    วันนี้เป็นวันที่ขิมออกจากโรงพยาบาล ไทขับรถกระบะคู่ใจบึ่งไปมารับ ขิมดูสดใสขึ้นมากแม้จะยังมีอาการเพลียอยู่บ้าง พอรถเลี้ยวเข้ามาจอดที่หน้าอู่ กองทัพลูกน้องของไทก็นำโดยไอ้กัส ต่างพากันโห่ร้องต้อนรับเมียเจ้านายกลับบ้านกันยกใหญ่"ยินดีต้อนรับกลับครับน้องขิม อู่เงียบเหงาอย่างกับป่าช้าเลยตอนน้องขิมไม่อยู่เนี่ย" กัสตะโกนแซว จนไทต้องหันไปชี้หน้าคาดโทษแต่แอบอมยิ้มออกมาขิมเดินลงจากรถมาด้วยรอยยิ้ม แต่แล้วเธอก็ต้องชะงักเมื่อเห็น ไหม ยืนรออยู่หน้าห้องทำงานด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก ไหมยืนกุมมือตัวเองแน่น แววตาที่เคยแข็งกร้าวตอนอยู่มหาลัย ตอนนี้มันกับสั่นคลอนด้วยความรู้สึกผิด"เฮียไปเช็กอะไหล่แป๊บ ทั้งสองเคลียร์กันเองนะ" ไทเห็นท่าไม่ดีเลยเดินเลี่ยงไปหาไอ้กัสบรรยากาศเงียบลงครู่หนึ่ง ก่อนที่ไหมจะก้าวเข้ามาหาขิมช้าๆ "ขิม... มึง...""ว่าไงมึง..." ขิมทักเสียงเรียบ"ขิม กูขอโทษ" ไหมพูดพรวดออกมาพร้อมกับน้ำตาที่ร่วงเผาะ "กูแม่งเป็นเพื่อนที่แย่มากเลยว่ะ ที่ไม่ฟังมึง แถมยังมองมึงด้วยหางตาแบบนั้นอีก ทั้งที่กูรู้ดีที่สุดว่ามึงรักเฮียไทแค่ไหน แต่กูดันหูเบาเชื่อรูปโง่ๆ นั่น กูขอโทษมึงจริงๆ นะมึงจะตบหน้ากูคืนก็ได้นะ

  • หวานในเจ้าของอู่   บทที่ 42 ส่งของดีไปให้

    เช้าวันรุ่งขึ้น ณ โรงพยาบาล ขิมเริ่มมีหน้าสดใสขึ้น ไทที่นั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงมาทั้งคืนก็เริ่มปฏิบัติล้างแค้นไอ้ภาค เขาหันไปหาขิมที่กำลังนั่งกินโจ๊กอยู่"ขิม... เฮียขอยืมโทรศัพท์ขิมหน่อยดิ" "เอาไปทำไมอ่ะเฮีย จะเช็คแชทขิมเหรอ?" ขิมขมวดคิ้วสงสัย"เปล่าๆ เฮียแค่อยากดูว่าไอ้ภาคมันส่งอะไรมาอีกมั้ย จะดูแชทเฉยๆ " ไทยิ้มกริ่ม ขิมที่ตอนนี้เชื่อใจไทเต็มร้อยก็ยอมยื่นโทรศัพท์ให้แต่โดยดีพอได้เครื่องมา ไทก็รีบเดินออกไปนอกระเบียงห้องพักฟื้นทันที เขาไม่ได้แค่จะเช็คแชท แต่เขากำลังจะล่อเหยื่อให้ติดกับไทกดเข้าแชทของภาคที่เคยทิ้งข้อความระยำไว้ แล้วพิมพ์เลียนแบบสไตล์ขิมส่งไปทันทีขิม (ไทพิมพ์) : "ภาค... ขิมขอโทษนะเรื่องวันนั้นที่รีบกลับ วันนี้ขิมจะไปหาที่คอนโดตอนบ่ายๆ นะ เฮียไทเขาไม่อยู่เขาไปดูงานที่ต่างจังหวัด ขิมคิดถึงภาคจัง"เพียงไม่ถึงนาที ภาคที่จ้องโทรศัพท์อยู่แล้วก็ตอบกลับมาอย่างไวภาค: "จริงเหรอขิม ภาคก็คิดถึงขิม ภาคจะรอนะครับประตูไม่ได้ล็อค เข้ามาได้เลย""หึ...มึงเตรียมตัวขึ้นสวรรค์ชั้นเจ็ดแบบเซอร์ไพรส์ได้เลยไอ้เหี้ยภาค" ไทแสยะยิ้มออกมาอย่างอารมณ์ดีไทรีบกดโทรหา ไอ้กัส ลูกน้องคนสนิททันที "กัส!

  • หวานในเจ้าของอู่   บทที่ 41 รู้ความจริง

    ไทรีบพุ่งตัวเข้าห้องมาด้วยหัวใจที่เต้นรัว แต่แล้วเขาก็ต้องตกใจจนหน้าถอดสี เมื่อเห็นร่างบางของขิมนอนสลบอยู่ตรงแทบเท้า ตรงทางเข้าประตูห้อง เธอคงพยายามจะเดินไปนอนแต่ร่างกายกลับรับไม่ไหวจนฟุบลงไปกองกับพื้น"ขิม! ขิม! ตื่นๆ มึงอย่าล้อกูเล่นแบบนี้ดิ" ไทถลาเข้าไปช้อนร่างขิมขึ้นมาประคองไว้บนตัก มือหนาสั่นเทาไปหมดเมื่อสัมผัสถูกผิวเนื้อที่ร้อนจัดจน ขิมหน้าซีดเผือด ริมฝีปากแห้งแตกและไร้การตอบสนอง"อย่าเป็นอะไรนะขิม"ไทไม่รอช้า เขาอุ้มขิมขึ้นในท่าเจ้าสาวแล้ววิ่งลงจากคอนโดอย่างไม่คิดชีวิต อุ้มเธอขึ้นรถกระบะแล้วบึ่งไปโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดทันที ในหัวเขาตอนนี้ไม่มีเรื่องอื่นเลย ไม่มีความโกรธ มีแต่คำว่า "ขออย่าให้ขิมเป็นอะไร" วนเวียนอยู่ซ้ำ ๆหลังจากที่พยาบาลเข็นเตียงขิมเข้าห้องฉุกเฉินไป ไทก็นั่งกุมขมับอยู่หน้าห้องเหมือนคนเสียสติ จนกระทั่งคุณหมอเดินออกมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย"ญาติคุณขิมใช่ไหมครับ?" หมอถาม"ครับหมอ เมีย... เอ่อ แฟนผมเป็นยังไงบ้างครับ?" ไทรีบเด้งตัวขึ้นถาม"คนไข้มีอาการไข้สูงมากครับ สาเหตุหลักมาจากการพักผ่อนไม่เพียงพอและร่างกายขาดสารอาหารอย่างหนัก เหมือนไม่ได้ทานอะไรเลยมาหลายวัน แถมยังมีส

  • หวานในเจ้าของอู่   บทที่ 40 อยากขอโทษ

    เป็นเช้าอีกวันของสัปดาห์ต่อมา ที่ขิมไม่มีไทอยู่ข้างกาย เธอข้างลากสังขารที่ไม่สู้ดีมาที่มหาลัย วันนี้เธอแต่งหน้ากลบความโทรมมาอย่างดีแต่ดวงตามันยังฟ้องว่าผ่านการร้องไห้มาอย่างหนักหน่วงทุกวัน ระหว่างที่กำลังเดินเข้าคณะ รถกระบะคุ้นตาที่เธอเคยนั่งทุกเช้าก็เลี้ยวเข้ามาจอดไม่ไกลจากเธอหัวใจขิมเต้นรัวด้วยความหวังว่าไทจะมาง้อ แต่ภาพที่เห็นกลับทำให้เธอเหมือนโดนฟ้าผ่าที่กลางใจซ้ำสอง ไทขับรถมาส่งไหม แต่ที่เบาะข้างคนขับนี่สิกลับมี ผู้หญิงหน้าตาสวยสะดุดตา กำลังนั่งยิ้มแย้มอยู่ตรงนั้น ตำแหน่งที่เคยเป็นของเธอมาโดยตลอดเวลาที่ผ่านมาขิมยืนนิ่งงัน มองภาพตรงหน้าด้วยสายตาที่แตกสลาย 'แค่สามวัน... เฮียมีคนใหม่แล้วเหรอ? ไหนบอกว่ารักหนูนักหนาไงไอ้เฮีย ขิมเม้มปากแน่นก่อนจะรีบก้มหน้าเดินเลี่ยงเข้าไปในตึกเรียนทันที น้ำตามันรื้นขึ้นมาจนมองทางเดินแทบไม่ชัดทางด้านบนรถ ไทมองตามแผ่นหลังบางของขิมไปจนสุดสายตา สภาพขิมที่เขาเห็นเมื่อกี้มันดูแย่จนใจเขาไขว้เขวไปหมด ทั้งผอมลงทั้งดูซึมอย่างเห็นได้ชัด มันไม่ใช่ขิมคนเดิมเลย"ไอ้ไท... คนนั้นเหรอวะที่ทำให้มึงเป็นบ้าแดกเหล้าเหมือนน้ำเปล่าอยู่สามวันน่ะ?" จอย ลูกพี่ลูกน้องสาวสวยที

  • หวานในเจ้าของอู่   บทที่ 39 มึงลองสืบหาความจริงรึยัง

    เช้าวันรุ่งขึ้น ขิมลากสังขารที่แทบจะดูไม่ได้ไปมหาลัย ตาที่เคยกลมโตบวมเป่งจนแทบจะปิด สภาพจิตใจของเธอในตอนนี้มันยับเยินยิ่งกว่าตอนที่โดนภาคทิ้งร้อยเท่าพันเท่า เพราะตอนนั้นเธอแค่เสียหน้า แต่ตอนนี้เธอเสียคนที่รักที่สุดไปเพราะความโง่และใจอ่อนของตัวเองทันทีที่เดินเข้าห้องเรียน ขิมเห็นไหมนั่งอยู่มุมเดิม เธอรีบเดินเข้าไปหา หวังว่าเพื่อนจะช่วยเป็นกาวใจให้เธอได้บ้าง"ไหม... มึง ฟังกูก่อน..." ขิมเรียกเสียงแผ่วแต่สิ่งที่ได้รับคือ ไหมมองด้วยหางตา ก่อนจะเชิดหน้าหนีไปก้มเล่นโทรศัพท์ต่ออย่างไม่แยแส กลิ่นอายความเย็นชาแผ่ซ่านจนเพื่อนคนอื่นในห้องยังสัมผัสได้ ขิมใจหายวาบ... ไหมคงรู้เรื่องนี้แล้วชัวร์ และที่สำคัญ ไหมก็คงต้องเลือกข้างไทอย่างแน่นอน"ไหม... มึงโกรธกูหรอ กูอธิบายได้นะ" ขิมยังไม่ยอมแพ้ พยายามสะกิดแขนเพื่อน"อย่ามาแตะ กูไม่มีอะไรจะคุยกับคนอย่างมึงขิม เฮียกูอุตส่าห์ตั้งใจรักมึง แต่มึงกับทำกับเขาแบบนี้เนี่ยนะ ทุเรศวะ" ไหมสะบัดมือออกไม่ให้ขิมจับ"มึงกับเฮียกำลังเข้าใจกูผิดนะ…เดี๋ยวกูให้ดูแช…" ขิมยังไม่ทันพูดจบ ไหมก็พูดตัดบทขึ้นมา"มึงไม่ต้องมาอธิบายอะไรหลอก ภาพมันฟ้องขนาดนั้น""เฮ้ย เป็นไรกันวะ

  • หวานในเจ้าของอู่   บทที่ 38 เฮียเข้าใจหนูผิด

    อู่เฮียไท... ไทที่กำลังนั่งตรวจเช็คอะไหล่รถอย่างอารมณ์ดี เขามองนาฬิกาเป็นระยะ รอเวลาเมียกลับมาจู๋จี๋กันตามที่นัดไว้ติ๊ง!เสียงข้อความเข้า ไทหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูด้วยรอยยิ้ม เพราะนึกว่าเป็นขิม แต่พอเปิดดู รอยยิ้มของไทกับหายวับไปกับตา ตัวแข็งค้างราวกับหินที่ถูกสาปภาพที่ส่งมาจากเมสเสจภาค คือภาพ ขิมท

  • หวานในเจ้าของอู่   บทที่ 37 แกล้งทำเป็นว่าป่วย

    เวลาผ่านไปเกือบหนึ่งเดือน ความรักของไทและขิม ยังคงหวานชื่นจนใครๆ ก็ต่างที่จะอดอิจฉาไม่ได้ ลูกน้องทุกคนต่างยินดีกับไทที่สมหวังกับความรักในครั้งนี้ พวกเขาเห็นขิมที่อยู่ในอู่และคอยช่วยไทคิดบัญชีจนชินตากัน เธอแทบไม่ได้กลับไปนอนคอนโดตัวของเองเลย เพราะไทประเคนทั้งเงิน ทั้งทอง ทั้งตัว (ที่ขยันทำการบ้าน…)

  • หวานในเจ้าของอู่   บทที่ 36 โหมกระหน่ำ NC20+++

    ไทวางขิมลงบนเตียงนุ่มอย่างเบามือแต่แววตากับฉายแววพลุ่งพล่านไปด้วยความหื่นกระหาย เขาไม่ปล่อยให้เธอได้พักหายใจ รีบตามขึ้นมาคร่อมร่างบางไว้ทันที"เฮีย! พอแล้ว ขิมเหนื่อย เมื่อกี้ก็ทำกันไปในห้องน้ำเอง" ขิมประท้วงพลางเอามือดันอกแกร่งให้ออกห่างจากตัว"เหนื่อยอะไรนี่มันพึ่งเริ่มเอง เมื่อกี้ในห้องน้ำมันแค่

  • หวานในเจ้าของอู่   บทที่ 35 เสร็จในห้องน้ำ NC20+++

    ขิมและไทอยู่ใต้ฝักบัว น้ำอุ่น ๆ เปิดใส่ตัวเปียกโชกไปทั่วทั้งสองร่าง ไทก้มลงมาจูบปากขิมอย่างดูดดื่ม แลกลิ้นสลับกันไปมาเปียกปอนไปด้วยน้ำลาย ไทครางออกมาเมื่อลิ้นเล็ก ๆ เป็นฝ่ายแทรกลึกเข้ามาในอุ้งปากของเขาเสียเอง ขิมตวัดลิ้นหวาน ๆ นั้นกับลิ้นใหญ่ของเขา ก่อนจะดูดกลืนมันคล้ายกับลิ้นของไท ไม่ต่างจากขนมหวา

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status