หน้าหลัก / โรแมนติก / หวานในเจ้าของอู่ / บทที่ 12 ขอโอกาสอีกครั้งนะ

แชร์

บทที่ 12 ขอโอกาสอีกครั้งนะ

ผู้เขียน: เมย์สิริน
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-02-02 18:27:09

ขิมและไหมเดินออกมาจากห้องหลังจากเหตุการณ์เกือบจะจูบกันของเฮียไทและขิม ทั้งสองพยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุด แต่พอออกมาถึงบริเวณหน้าอู่ก็ต้องตกใจกับภาพที่เห็น

อู่เฮียไท ที่ปกติมีแต่ผู้ชายกับเสียงเครื่องยนต์ วันนี้กลับเต็มไปด้วย สาวสวยนมโตเต็มไปหมด

"โอ๊ย! อะไรกันวะเนี่ย! ทำไมวันนี้ลูกค้าผู้หญิงมาเยอะขนาดนี้อะ เฮียกูมันไปทำอะไรไว้อีก" 

สาว ๆ แต่ละคนดูดีมาก บางคนก็ใส่ชุดสวยมาถ่ายรูปกับรถ บ้างก็ขอถ่ายวิดีโอคู่กับบรรดาช่างผู้ชาย โดยเฉพาะ ไท ที่ต้องคอยโพสท่าอยู่ตลอดเวลา

ขิมมองภาพนั้นด้วยความมึนงง แต่ก็อดที่จะยอมรับไม่ได้ว่าไทดูดีกว่าปกติในสภาพแวดล้อมที่ผู้หญิงรุมล้อมแบบนี้ ยิ่งโพสต์ท่าทางแบบนี้ยิ่งเหมือนนายแบบเข้าไปใหญ่

ไหมเดินไปหาไทที่กำลังยิ้มรับกล้องอย่างภาคภูมิใจ

"เฮีย! ทำไมวันนี้มีแต่ลูกค้าผู้หญิงมาเยอะจังอะ เกิดอะไรขึ้นหรอเฮีย" 

ไทที่กำลังเท้าแขนกับรถ แล้วหันมาตอบน้องสาวด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความมั่นอกมั่นใจระดับสิบ

"อ๋อ!!! ก็วันนั้นไง พวกสาวนมโต ที่มาถ่ายรูปกับเฮียมันเอาไปลง TikTok แล้วคนดูกูยอดวิวเป็นล้านเลยเค้าก็แห่กันมาสิ พี่ชายตัวเองหล่อขนาดนี้ สาว ๆ ถึงมากันเต็มอะ ผิดกับคนบางคนที่ตาถั่ว"

ไหมกับขิมมองหน้ากัน แล้วพร้อมใจกันเบะปาก ให้กับความมั่นหน้าของไท

"จ้าาา! พ่อคนหล่อ หล่อมากเลย หล่อจนหนูอยากจะอ้วก!" ไหมพูดประชด

"เพ้อเจ้อ!" ขิมเสริมสั้น ๆ แต่ก็อดที่จะจี๊ดไม่ได้ที่เห็นสาว ๆ รุมไทขนาดนั้น

ขณะที่ไหมกำลังบ่นเรื่องสาว ๆ ที่มาวอแวพี่ชายตัวเองอยู่นั้น โทรศัพท์ของขิมก็ดังขึ้นมาถี่ ๆ ด้วยเสียงข้อความเข้า หลายข้อความติดต่อกัน

ขิมรู้สึกแปลกใจจึงกดเข้าไปดู แล้วก็ต้องใจเต้นแรง เป็นข้อความจาก 'ภาค' แฟนเก่าของเธอ

ภาค: "ขิม...ภาคขอโทษเรื่องเมื่อคืนนี้นะ... ภาคแค่เมาแล้วคิดถึงขิมมากจริง ๆ อย่าโกรธกันเลยนะ"

ภาค: "ภาครู้ว่าภาคเป็นคนผิด... ที่นอกใจขิมไป... แต่ขิมคือคนที่ภาครักจริง ๆ นะ... ภาคเลิกกับผู้หญิงคนนั้นแล้ว"

ภาค: "ภาครู้ว่าพูดไปขิมคงไม่เชื่อ... แต่ภาคยอมรับว่าตั้งแต่เราเลิกกันไป มันไม่มีความสุขเลย..."

ภาค: "ให้โอกาสภาคได้คุยกับขิมอีกครั้งได้ไหม? สัญญาว่ารอบนี้จะไม่มีเรื่องแบบนั้นอีกแน่นอน" ขิมอ่านข้อความเหล่านั้นแล้วรู้สึกสับสนและใจสั่นขึ้นมา เธอรีบแยกตัวออกมาจากไหม แล้วเดินไปยืนอยู่ข้างเสาอู่เพื่อพิมพ์ตอบกลับภาค

ไทที่กำลังยิ้มรับการถ่ายรูปอยู่ แต่สายตาก็ยังคงจับจ้องอยู่ที่ขิม เขาเห็นขิมก้มหน้ามองโทรศัพท์แล้วยิ้มเล็ก ๆ ก็ถึงกับขมวดคิ้ว ด้วยความหงุดหงิดในใจ

ไอ้ขิมมันคุยกับใครวะ ยิ้มทีแก้มแทบแตก!

ไทอยากจะเดินเข้าไปกระชากโทรศัพท์มาดูสะเหลือเกิน แต่ก็ทำไม่ได้เพราะมีลูกค้าหญิงยืนเรียงคิวรอถ่ายรูปกับเขาอยู่

 

ขิมพิมพ์ตอบกลับภาคไปเพียงสั้น ๆ ว่า 'ขอคิดดูก่อน' แล้วรีบเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าทันที

เธอรู้ดีว่าถ้าไทกับไหมถ้าเห็นเธอคุยกับภาคเรื่องคงไม่จบแน่ และเธอก็ไม่อยากให้ไทมาสั่งห้ามเธอเรื่องนู้นเรื่องนี้อีก

ขิมเดินกลับมาหาไหมด้วยสีหน้าเร่งรีบ

"ไหม...เดี๋ยว...เดี๋ยวกูจะกลับคอนโดก่อนนะมึง" 

"ห้ะ!!! จะกลับแล้วหรอ ทำไมรีบจังอะ ไหนบอกจะช่วยกูเคลียร์งานก่อนไงมึง ไปไหนวะ" 

"เอ่อ…พอดีกูมีธุระด่วนอะมึง เดี๋ยวกูนั่งแก๊ปกลับเองนะไม่ต้องส่ง บายมึง เจอกันวันจันทร์เด้อ" ขิม พูดจบก็ไม่รอให้ไหมได้ซักไซร้อะไรต่อ เธอรีบเดินออกจากอู่ไปในท่าทีที่รีบร้อน

ไทที่พึ่งถ่ายรูปเสร็จเห็นขิมรีบเดินออกไปอย่างมีพิรุธ ก็รีบเดินมาหาน้องสาวทันที

"ไอ้ไหม! ขิมมันไปไหน ทำไมมันรีบอย่างนั้นวะ!" 

ไหมส่ายหัวอย่างงง ๆ "ไม่รู้ดิเฮีย มันบอกมีธุระด่วนอะ แล้วมันก็รีบนั่งแก๊ปไปเลย ไม่ได้บอกด้วยว่าไปไหน"

ไทกัดฟันกรอดด้วยความหงุดหงิดที่อยากรู้ว่าขิมออกไปไหน ธุระด่วนอะไร หรือว่า... ไปหาไอ้ภาคนั่นหรือป่าว  กูไม่ยอมให้แย่งขิมกลับไปง่าย ๆ หรอก

ไทที่กำลังจะพุ่งตัวออกจากอู่เพื่อตามขิม ก็ถูกสาวสวยกลุ่มใหม่ดึงไว้ขอถ่ายรูปอีกครั้ง ไทได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ ถ่ายรูปกับสาวๆ แต่ในใจร้อนรุ่มราวกับถูกไฟเผา

ขิมรีบนั่งรถแก๊ปกลับมาถึงคอนโดภายในไม่กี่นาที หัวใจของเธอยังคงเต้นไม่เป็นจังหวะจากข้อความของภาค เธอไม่ได้ตอบตกลงว่าจะเจอ แต่ความรู้สึกที่สับสนก็ทำให้เธอเลือกที่จะกลับมาที่ห้อง เพื่อรอคอยอย่างมีความหวัง

ขิมเปิดประตูห้องแล้วเดินไปนั่งรอที่โซฟาอย่างกระวนกระวายใจ เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูข้อความของภาคอีกครั้ง... เขาบอกว่ารักเธอ... เขาบอกว่าคิดถึง...

ไม่นานหลังจากนั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

ก๊อก ๆ!

ขิมรีบวิ่งไปเปิดประตูด้วยความตื่นเต้น

"ภาค!"

ภาคยืนอยู่หน้าห้องด้วยสีหน้าสำนึกผิด เขามีรอยช้ำจาง ๆ ที่มุมปากจากการโดนไทต่อยเมื่อคืน

"ขิม! ให้ภาคเข้าไปคุยด้วยหน่อยได้ไหม" 

ขิมลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ความรู้สึกที่ว่า เขาคือรักแรกของเธอ ก็ทำให้เธอถอยหลังเปิดประตูให้ภาคเดินเข้ามา

"ทำไมต้องมาหาขิมด้วย!" 

ภาคเดินเข้ามาในห้อง แล้วคว้ามือขิมมากุมไว้แน่นเพื่อจะอธิบายสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้น

"ภาคขอโทษจริง ๆ ขิม...ภาคมันโง่! ยอมรับว่านอกใจขิมไปจริง ๆ แต่ก็ไม่เคยลืมขิมได้เลย... ยิ่งเห็นอยู่กับผู้ชายคนคนอื่น... ภาคก็ยิ่งรู้ว่าจะเสียเธอไปไม่ได้!" 

"แล้วเมียภาคล่ะ ไหนว่ารักเขามาก จนยอมเลิกกับขิมไง!" ขิมถามด้วยความเจ็บปวด

"เรื่องนั้นมันจบไปแล้ว ภาคเลือกขิมนะ เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม?" ภาคพูดจบก็โน้มตัวลงมาประชิดตัวขิม

ขิมมองหน้าภาคด้วยความสับสน... จังหวะนี้เอง ภาพรอยยิ้มกวน ๆ ของไทที่แย่งขนมเธอ และมือที่แข็งแรงของไทตอนที่อุ้มเธอเมื่อคืนก็ผุดขึ้นมาในหัว...

"เอ่อ…ขิมให้โอกาสแต่เรายังไม่ได้คบกันนะ จะให้เวลาภาคพิสูจน์ตัวเองก่อน ถ้ามีอีกครั้งคงรู้ตัวนะภาคว่าจะเป็นอย่างไง"

 

"โอเคๆ…ได้เลยขิม ขอบคุณที่ให้กาศครับ สัญญาว่าจะไม่มีแบบเดิมอีกแล้ว" แล้วภาคก็ดึงขิมเข้ามากอด

การตัดสินใจครั้งนี้เธอคิดถูกไหมนะ เฮียไทกับไหมแล้วเพื่อนคนอื่นๆจะเกลียดเธอหรือป่าว แต่เธอยอมรับว่ารักภาคมากจริงๆ ถึงยอมให้โอกาสเขา

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • หวานในเจ้าของอู่   บทที่ 40 อยากขอโทษ

    เป็นเช้าอีกวันของสัปดาห์ต่อมา ที่ขิมไม่มีไทอยู่ข้างกาย เธอข้างลากสังขารที่ไม่สู้ดีมาที่มหาลัย วันนี้เธอแต่งหน้ากลบความโทรมมาอย่างดีแต่ดวงตามันยังฟ้องว่าผ่านการร้องไห้มาอย่างหนักหน่วงทุกวัน ระหว่างที่กำลังเดินเข้าคณะ รถกระบะคุ้นตาที่เธอเคยนั่งทุกเช้าก็เลี้ยวเข้ามาจอดไม่ไกลจากเธอหัวใจขิมเต้นรัวด้วยความหวังว่าไทจะมาง้อ แต่ภาพที่เห็นกลับทำให้เธอเหมือนโดนฟ้าผ่าที่กลางใจซ้ำสอง ไทขับรถมาส่งไหม แต่ที่เบาะข้างคนขับนี่สิกลับมี ผู้หญิงหน้าตาสวยสะดุดตา กำลังนั่งยิ้มแย้มอยู่ตรงนั้น ตำแหน่งที่เคยเป็นของเธอมาโดยตลอดเวลาที่ผ่านมาขิมยืนนิ่งงัน มองภาพตรงหน้าด้วยสายตาที่แตกสลาย 'แค่สามวัน... เฮียมีคนใหม่แล้วเหรอ? ไหนบอกว่ารักหนูนักหนาไงไอ้เฮีย ขิมเม้มปากแน่นก่อนจะรีบก้มหน้าเดินเลี่ยงเข้าไปในตึกเรียนทันที น้ำตามันรื้นขึ้นมาจนมองทางเดินแทบไม่ชัดทางด้านบนรถ ไทมองตามแผ่นหลังบางของขิมไปจนสุดสายตา สภาพขิมที่เขาเห็นเมื่อกี้มันดูแย่จนใจเขาไขว้เขวไปหมด ทั้งผอมลงทั้งดูซึมอย่างเห็นได้ชัด มันไม่ใช่ขิมคนเดิมเลย"ไอ้ไท... คนนั้นเหรอวะที่ทำให้มึงเป็นบ้าแดกเหล้าเหมือนน้ำเปล่าอยู่สามวันน่ะ?" จอย ลูกพี่ลูกน้องสาวสวยที

  • หวานในเจ้าของอู่   บทที่ 39 มึงลองสืบหาความจริงรึยัง

    เช้าวันรุ่งขึ้น ขิมลากสังขารที่แทบจะดูไม่ได้ไปมหาลัย ตาที่เคยกลมโตบวมเป่งจนแทบจะปิด สภาพจิตใจของเธอในตอนนี้มันยับเยินยิ่งกว่าตอนที่โดนภาคทิ้งร้อยเท่าพันเท่า เพราะตอนนั้นเธอแค่เสียหน้า แต่ตอนนี้เธอเสียคนที่รักที่สุดไปเพราะความโง่และใจอ่อนของตัวเองทันทีที่เดินเข้าห้องเรียน ขิมเห็นไหมนั่งอยู่มุมเดิม เธอรีบเดินเข้าไปหา หวังว่าเพื่อนจะช่วยเป็นกาวใจให้เธอได้บ้าง"ไหม... มึง ฟังกูก่อน..." ขิมเรียกเสียงแผ่วแต่สิ่งที่ได้รับคือ ไหมมองด้วยหางตา ก่อนจะเชิดหน้าหนีไปก้มเล่นโทรศัพท์ต่ออย่างไม่แยแส กลิ่นอายความเย็นชาแผ่ซ่านจนเพื่อนคนอื่นในห้องยังสัมผัสได้ ขิมใจหายวาบ... ไหมคงรู้เรื่องนี้แล้วชัวร์ และที่สำคัญ ไหมก็คงต้องเลือกข้างไทอย่างแน่นอน"ไหม... มึงโกรธกูหรอ กูอธิบายได้นะ" ขิมยังไม่ยอมแพ้ พยายามสะกิดแขนเพื่อน"อย่ามาแตะ กูไม่มีอะไรจะคุยกับคนอย่างมึงขิม เฮียกูอุตส่าห์ตั้งใจรักมึง แต่มึงกับทำกับเขาแบบนี้เนี่ยนะ ทุเรศวะ" ไหมสะบัดมือออกไม่ให้ขิมจับ"มึงกับเฮียกำลังเข้าใจกูผิดนะ…เดี๋ยวกูให้ดูแช…" ขิมยังไม่ทันพูดจบ ไหมก็พูดตัดบทขึ้นมา"มึงไม่ต้องมาอธิบายอะไรหลอก ภาพมันฟ้องขนาดนั้น""เฮ้ย เป็นไรกันวะ

  • หวานในเจ้าของอู่   บทที่ 38 เฮียเข้าใจหนูผิด

    อู่เฮียไท... ไทที่กำลังนั่งตรวจเช็คอะไหล่รถอย่างอารมณ์ดี เขามองนาฬิกาเป็นระยะ รอเวลาเมียกลับมาจู๋จี๋กันตามที่นัดไว้ติ๊ง!เสียงข้อความเข้า ไทหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูด้วยรอยยิ้ม เพราะนึกว่าเป็นขิม แต่พอเปิดดู รอยยิ้มของไทกับหายวับไปกับตา ตัวแข็งค้างราวกับหินที่ถูกสาปภาพที่ส่งมาจากเมสเสจภาค คือภาพ ขิมที่กำลังก้มลงไปหาภาคบนเตียงในห้องที่ดูยังไงก็ไม่ใช่ห้องนอนของขิม พร้อมกับข้อความสั้น ๆ ที่บาดลึกไปถึงกระดูก"เมียมึงมาหากูถึงห้อง... ขอบใจนะที่ดูแลให้ซะดิบดี แต่ดูเหมือนขิมจะยังลืมรสชาติของเก่าไม่ได้ว่ะ!""ไอ้สัส…มึงทำอะไรขิม""อยากรู้ก็ถามเมียมึงเอาเองดิ…ไอ้โง่"ไทนั่งกำโทรศัพท์จนสั่นไปทั้งตัว น้ำตาที่ลูกผู้ชายอย่างเขาไม่เคยให้ใครเห็น กลับไหลคลอเบ้าด้วยความเสียใจและผิดหวังกับสิ่งที่เกิดขึ้น"กูรักมึงขนาดนี้... กูประเคนให้มึงทุกอย่าง แต่มึงกลับไปหามันอีกแล้วเหรอวะขิม?"เขาทุบโต๊ะทำงานดัง ปัง! จนลูกน้องในอู่สะดุ้งกันหมด"ไอ้เหี้ย ใครก็ได้ไปเอารถออก กูจะไปฆ่าคน" ไทตะโกนลั่นอู่ ท่าทางเหมือนยักษ์ปักหลั่นที่พร้อมจะทำลายทุกอย่างที่ขวางหน้าเป็นจังหวะเดียวกับที่รถแกร็บของขิมเลี้ยวเข้ามาจอดที่หน้าอู

  • หวานในเจ้าของอู่   บทที่ 37 แกล้งทำเป็นว่าป่วย

    เวลาผ่านไปเกือบหนึ่งเดือน ความรักของไทและขิม ยังคงหวานชื่นจนใครๆ ก็ต่างที่จะอดอิจฉาไม่ได้ ลูกน้องทุกคนต่างยินดีกับไทที่สมหวังกับความรักในครั้งนี้ พวกเขาเห็นขิมที่อยู่ในอู่และคอยช่วยไทคิดบัญชีจนชินตากัน เธอแทบไม่ได้กลับไปนอนคอนโดตัวของเองเลย เพราะไทประเคนทั้งเงิน ทั้งทอง ทั้งตัว (ที่ขยันทำการบ้าน…) จนขิมต้องมาสิงสถิตอยู่ที่นี่ได้ถาวรเลยเช้านี้ไททำหน้าที่ขับรถไปส่งขิมที่มหาลัยเหมือนเดิมทุกวัน แต่สายตาเจ้ากรรมดันเหลือบไปเห็นกระโปรงทรงเอของเมียเข้านี่สิ"ขิม... ทำไมวันนี้กระโปรงมันสั้นจังวะ? ไม่มีตัวอื่นใส่แล้วหรอ นั่งทีนี่จะเห็นไปถึงไหนต่อไหนแล้วนะ" ไททักพลางขมวดคิ้วชนเป็นปม"มี แต่มันอยู่ที่คอนโดไงเฮีย อีกอย่างขิมใส่กางเกงสเตย์ข้างในด้วย มันไม่เห็นหรอกน่า หนูเซฟตัวเองอยู่แล้วไม่ต้องกลัวว่าจะเห็นน้องสาวหนูหลอก" ขิมก้มมองตัวเองแล้วเถียงกลับ"ก็เฮียไม่ชอบไง ขาขาว ๆ ของขิม เฮียดูได้คนเดียวเท่านั้น" ไทบ่นอุบอิบ ขี้หวงจนจะบ้า"คราวหน้าใส่กระโปรงพีทยาว ๆ เลยนะ ถ้าไม่ใส่เฮียจะจับขิมถอดเสื้อผ้าออกให้หมด แล้วจะเอาจนกว่าจะยอมเปลี่ยนอะ""มาโรคจิตใส่อีกแล้ว" "รึอยากลองอะ ตอนนี้เลยก็ได้นะ พร้อมตอ

  • หวานในเจ้าของอู่   บทที่ 36 โหมกระหน่ำ NC20+++

    ไทวางขิมลงบนเตียงนุ่มอย่างเบามือแต่แววตากับฉายแววพลุ่งพล่านไปด้วยความหื่นกระหาย เขาไม่ปล่อยให้เธอได้พักหายใจ รีบตามขึ้นมาคร่อมร่างบางไว้ทันที"เฮีย! พอแล้ว ขิมเหนื่อย เมื่อกี้ก็ทำกันไปในห้องน้ำเอง" ขิมประท้วงพลางเอามือดันอกแกร่งให้ออกห่างจากตัว"เหนื่อยอะไรนี่มันพึ่งเริ่มเอง เมื่อกี้ในห้องน้ำมันแค่ล้างตัวกันเฉยๆ ของจริงมันต่อจากนี้ต่างหาก" มือหนาเริ่มซนลูบไล้ไปทั่วส่วนเว้าส่วนโค้ง จนขิมเริ่มเคลิ้มตามอีกรอบ ใบหน้าหล่อก้มลงซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่น โน้มตัวพรมจูบปรนเปรอเธอทั่วร่างกายไล่ตั้งแต่ปากอวบอิ่มลงมาเรื่อยๆ และค่อยๆ เลื่อนตัวลงไปที่ปลายเตียง ขิมที่กำลังนอนหอบหายใจโรยรินถึงกับสะดุ้งเมื่อรู้สึกถึงลมหายใจร้อนๆ ที่วนเวียนอยู่แถวโคนขา"อ๊ะ…เฮีย จะทำอะไรน่ะ" ขิมถามเสียงสั่น พยายามจะหุบขาเข้าหากันด้วยความอาย"จะเลีย…ทักทำไม คนกำลังมีฟิวเลย" ไทเงยหน้าขึ้นมาตอบคำถามเธอ ก่อนจะจับขาเรียวสวยของขิมแยกออกกว้างแล้วแทรกตัวเข้าไปอยู่ตรงกลาง"แต่มันสกป…." ยังไม่ทันที่เธอจะพูดจบชายหนุ่มก็ก้มลงตรงกลางระหว่างขาของขิมไทไม่ฟังให้ขิมพูดจบ เขาโน้มใบหน้าลงไปหา ช่องทางรักสีหวานของขิมที่ตอนนี้ฉ่ำแฉะและบวมแดงเล็ก

  • หวานในเจ้าของอู่   บทที่ 35 เสร็จในห้องน้ำ NC20+++

    ขิมและไทอยู่ใต้ฝักบัว น้ำอุ่น ๆ เปิดใส่ตัวเปียกโชกไปทั่วทั้งสองร่าง ไทก้มลงมาจูบปากขิมอย่างดูดดื่ม แลกลิ้นสลับกันไปมาเปียกปอนไปด้วยน้ำลาย ไทครางออกมาเมื่อลิ้นเล็ก ๆ เป็นฝ่ายแทรกลึกเข้ามาในอุ้งปากของเขาเสียเอง ขิมตวัดลิ้นหวาน ๆ นั้นกับลิ้นใหญ่ของเขา ก่อนจะดูดกลืนมันคล้ายกับลิ้นของไท ไม่ต่างจากขนมหวานที่เธอเคยกินมาก่อน ขิมเอื้อมแขนไปคล้องคอไทไว้แน่น"อื้ม…วันนี้ดุจังคนสวยของเฮีย"ใบหน้าสวยแดงก่ำขณะเงยขึ้นไปมองเมื่อคนตรงหน้าเธอเคลื่อนริมฝีปากร้อนลงมาดูดเม้มเนื้อนุ่มที่ซอกขาว เขาชุกไช้เบาๆ ด้วยความหิวกระหาย สองมือใหญ่เคล้าคลึงบั้นท้ายอวบกับยอดอกอวบสีชมพูอย่างเมามัน"อื้อออออ! เสียว... เฮีย...อ๊ะ.." ขิมร้องครางเสียงหลง มือหยาบอีกข้างของไทก็ แหย่เข้าไปในช่องทางรัก ของขิมที่เปียกแฉะอยู่แล้วใบหน้าหล่อเริ่มก้มลงดูดกลืนยอดอกสีหวานเข้าไปในปากร้อนของตนเอง เขาดูดด้วยปาก ขบด้วยฟันคม ๆ จากนั้นก็ดึงแรง ๆ แล้วปล่อย ขิมกรีดร้องด้วยความเสียวซ่านจนจะขาดใจ"อ๊าาาา…อย่ากัด..อื้ม..!" "อยากได้มากกว่านี้มั้ยขิม เฮียอยากเอาจนจะขาดใจแล้ว" "อยากได้...อยากได้มากกว่านี้แล้ว เฮียรีบ ๆ ใส่เข้ามาเลย…อื้ออ" ขิมพยัก

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status