เข้าสู่ระบบดวงอาทิตย์เริ่มโผล่พ้นของฟ้า ขิมตื่นขึ้นมาก่อนใครเพื่อนตอนเจ็ดโมงเช้า อากาศหนาวจัดจนต้องรีบคว้าเสื้อกันหนาวอีกชั้นมาสวม
เธอเดินกุมท้องน้อยเบา ๆ เพราะเมื่อคืนนี้เป็นครั้งแรกทำให้ช่องท้องรู้สึกหน่วง ๆ และมีอาการแสบเล็กน้อยบริเวณช่องคลอด
ขิมเดินไปนั่งลงข้างกองไฟที่มอดดับลงไปแล้ว เธอจ้องมองเถ้าถ่านอย่างเหม่อลอย นึกถึงฉากอันวาบหวามเมื่อคืนนี้
สักพักไทก็ตื่นตามเธอมา เขาสวมเสื้อยืดแขนยาวสีดำกับกางเกงวอร์ม แล้วเดินออกมาจากเต็นท์ด้วยใบหน้าอิ่มเอมกว่าปกติ ทำให้ดูน่าหมั่นไส้เขาเป็นอย่างมาก
ทั้งสองคนสบตากันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่ขิมจะรีบหลบสายตาเพราะความเขินอายกับเรื่องเมื่อคืนนี้
ไทเดินมาหาขิมแล้วทรุดตัวลงนั่งข้าง ๆ เธอ
"ยังเจ็บอยู่มั้ย..." ไทถามเพราะความเป็นห่วง
"จะ…เจ็บสิ ถามมาได้ ขิมไม่เคยสักหน่อย!"
ไทรีบจับมือขิมขึ้นมากุมไว้แน่น "ขอโทษนะ...เดี๋ยวก็หาย เฮีย...จะรับผิดชอบขิมเอง"
ขิมรู้สึกอึดอัดกับคำว่ารับผิดชอบ เธอไม่อยากให้ไทมาผูกมัดเพราะความรู้สึกผิด เพราะเธอรู้ว่าเมื่อคืนเราทั้งสองคนเมาจนควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ จึงรีบพูดตัดบทไป
"ไม่เป็นไรหรอกเฮีย...เมื่อคืนเฮียก็แค่เมา... ไม่ได้ตั้งใจใช่มั้ย ขิมไม่ถือหรอก ไม่ต้องมารับผิดชอบขิมก็ได้ หนูโอเค"
ไทที่ได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกโมโหขึ้นมา เธอเป็นผู้หญิงแบบไหนกัน ปกติต้องให้รับผิดชอบสิ
"อะไรของขิมวะ! ถึงจะเมาแต่สติเฮียครบถ้วนดีนะ ที่พูดออกไปก็ออกมาจากภายในใจทั้งนั้น เฮียบอกแล้วว่าชอบมึง!" ไทเริ่มขึ้นเสียงใส่ขิม
"แล้วเฮียก็จะบอกขิมอีกครั้ง…." เขาอ้ำอึ้งไม่กล้าพูดออกมา
"อะไรละเฮีย…ติดอ่างหรอ"
"ดูปากเถอะน่าตบจัด…คะ…คบกับเฮียมั้ย"
ขิมนั่งอึ้ง... นิ่งไปเลยเพราะช็อก! ไม่คิดว่าไทจะขอเธอเป็นแฟนเร็วขนาดนี้
ไทเห็นขิมเงียบไป ก็เลยตอบตกลงแทนเธอเอง!
"เงียบแบบนี้... ถือว่า ตกลงแล้วนะ นับจากวันนี้ไปขิมคือแฟนเฮีย เห๊ยย…ต้องเมียดิวะ แล้วอย่าคิดที่จะไปยุ่งกับไอ้เหี้ยภาคนั่นอีก…ตานี้เฮียเอาจริงด้วย ถ้ามันมายุ่งกับขิมอะ"
"เฮ้ย! ยังไม่ได้ตกลงเลย ใครไปตกลงกับเฮียก่อน หนูยังไม่..." ขิมพยายามแย้ง
"ไม่ต้องมาเถียง ตกลงก็คือตกลงจ้ะเมียจ๋า" ไทพูดยียวนกวนขิม
"ไม่ใช่เมีย ขิมไม่ใช่เมียเฮียสะหน่อย"
"ไม่ใช่หรอ…ต้องให้ลื้อฟื้นความทรงจำเมื่อคืนปะ"
"อย่าบ้า ขิมไม่เอาด้วยหลอก ลามก"
ขิมกับไทที่เริ่มทะเลาะกันสลับไปมา แต่เสียงก็เริ่มดังขึ้นเรื่อย ๆ
"ก็บอกว่าไม่ใช่เมีย! ปล่อยนะ…ไอ้เฮียบ้า"
"เป็นแล้ว ขิมหนีไม่พ้นหรอก…เมียจ๋าาาาา"
เสียงทะเลาะไปมาของทั้งคู่ทำให้เพื่อน ๆ ที่นอนในเต็นท์เริ่มตื่นขึ้นมาพร้อมกัน ทุกคนนอนหลับต่อไม่ได้ เป็นเพราะเสียงของไทกับขิม
ไหมรูดซิปเต็นท์ออกมาด้วยใบหน้ายับยู่ยี่ "โอ๊ย!!!ทะเลาะอะไรกันแต่เช้าเนี่ยคู่นี้ ยังเช้าอยู่เลย โอ้โห่คนจะหลับจะนอน"
ไทกับขิมหยุดทะเลาะกัน แล้วหันมาตอบพร้อมกันว่า "สมน้ำหน้า!"
ปอที่เดินออกมาจากเต็นท์ด้วยสภาพหัวยุ่ง ๆ ก็พูดขึ้นมาด้วยสีหน้าผวาๆ
"เห้ย!!!...เมื่อคืนพวกมึงได้ยินเสียงอะไรกันปะ...เหมือนเสียงคนร้องโหยหวน ใกล้ๆ เต็นท์พวกเรานี้แหละ...กูได้ยินแล้วกูนี่ถึงกับคลุมโปงเลย…แม่งเจ้าป่าเจ้าเขาเล่นกูเข้าแล้ว"
ไหมที่จำได้ว่าได้ยินเสียงเมื่อคืนเหมือนกันก็พยักหน้าทันที "หนูก็ได้ยินเหมือนกันพี่ปอ เสียงกรี๊ดแหลม ๆ เลย น่ากลัวชิบ!"
เพชรที่เดินออกมาพร้อมผ้าห่มพันรอบตัวก็บอก "กูไม่ได้ยินเลยว่ะ เมาชิพหายเมื่อคืนนี้ สงสัยพวกมึงหูฝาดเปล่า รึกูหลับลึกไปวะ"
ปอกับไหมจึงหันมาถาม ไท และ ขิม ที่กำลังหน้าตาเลิ่กลั่ก
"แล้วทั้งสองคนล่ะ ได้ยินเหมือนพวกเราบ้างปะ"
ไทกับขิมหันมามองหน้ากันด้วยความตกใจ... เสียงโหยหวนที่ว่า...คงเป็นเสียงขิมที่กรี๊ดตอนโดนแกล้งผี... และเสียงครางตอนที่มีอะไรกันเมื่อคืนแน่นอน ทั้งสองจึงรีบบ่ายเบี่ยงเรื่องนี้
"ไม่ได้ยินเลยว่ะ กูหลับลึก คงเป็นเสียงหมาเห่าแหละ"
"ใช่ ขิมก็ไม่ได้ยินนะ หลับเป็นตายเลย" ขิมพูดเสริม
ขิมที่กลัวเรื่องจะโป๊ะก็รีบเปลี่ยนเป็นเรื่องทันที
"ไหม ไปอาบน้ำกันเถอะ แต่งตัวสวย ๆ จะได้ไปเที่ยวกันต่อ เฮีย ไปปลุกพวกเพื่อน ๆ เฮียด้วยนะ กว่าจะเเต่งตัวกันเสร็จอีก เดี๋ยวสาย"
"วันนี้พวกเราจะไป ให้อาหารแกะที่ฟาร์มโชคชัย กันนะ ฝากบอกพวกเขาด้วย" ขิมบอกอย่างตื่นเต้น โดยไม่ลืมที่จะเหลือบมอง แฟนหนุ่มคนใหม่ ที่กำลังยิ้มกรุ้มกริ่มอยู่ข้าง ๆ
ขิมรีบพาไหมเดินจ้ำอ้าวเข้าไปในบ้านพักเพื่ออาบน้ำเตรียมตัวไปเที่ยว ขณะที่ขิมกำลังยืนอาบน้ำอยู่ภายใต้ฝักบัว สายน้ำอุ่น ๆ ที่ชำระล้างร่างก็ยิ่งทำให้เธอรู้สึกถึงความระบมบริเวณใจกลางสาว ยังคงมีความรู้สึกเจ็บแสบเล็กน้อยอยู่
ขิมเผลอยกมือขึ้นมาสัมผัสริมฝีปากตัวเองเบา ๆ ภาพที่ไทจ้องมองเธอด้วยสายตาหวานตอนขอเป็นแฟน และความเร่าร้อนในเต็นท์เมื่อคืยก็ผุดขึ้นมาในหัว
บ้าจริง! นี่เราเป็นแฟนกับเฮียไทไปแล้วจริง ๆ หรอเนี่ย แถมยัง... เอ่อ... ยอมให้เขาทำอีก...
ขิมส่ายหน้าแรง ๆ พยายามขับไล่ความคิดทะลึ่งของตัวเองออกไป แต่ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา
ไม่! ไม่ใช่เพราะเมา! เฮียไทบอกว่าจริงจัง! ขิมรู้สึกได้ถึงความจริงใจที่ไทแสดงออกเมื่อเช้า ทำให้เธอรู้สึกอุ่นใจอย่างประหลาดใจ
หลังจากอาบน้ำเสร็จ ขิมกับไหมก็นั่งแต่งหน้าทำผมอยู่ที่โต๊ะในห้องนั่งเล่น
ทั้งสองสาวเริ่มสลับกันเลือกชุดให้กัน เพราะวันนี้ต้องไปเที่ยวฟาร์มแกะ จึงต้องเลือกชุดที่ดูเข้ากับสถานที่ด้วย
"มึงว่าชุดเดรสลายดอกสีเหลืองนี่ดีปะ น่ารัก ๆ ใส ๆ เหมาะกับฟาร์มแกะ" ไหมยื่นชุดเดรสมาให้
ขิมส่ายหน้า "ไม่เอา! วันนี้กูอยากใส่ชุดที่ดู ซน ๆ หน่อย อยากใส่คู่กับเฮียไท"
" เห๊ยยย!! แสดงว่าตกลงคบกับเฮียกูแล้วสิสารภาพมานะ" ไหมรีบคาดคั้นรีบเอาคำตอบจากขิม
ขิมยิ้มเขิน "ก็... ก็เขาบอกว่าเขาจริงจัง...แล้วก็ยังตกลงแทนกูไปแล้วเมื่อเช้า กูยังไม่ได้ตอบตกลงเต็มปากเลยนะ แต่... ก็นั่นแหละ วันนี้กูจะใส่เสื้อแขนยาวสีครีมกับกางเกงยีนเอวสูงตัวนี้ มันดูทะมัดทะแมงดี แล้วมึงล่ะ ใส่ชุดนี้ไปเลย เดรสสั้นสีขาว เปิดไหล่นิดหน่อยรับรองพี่ปอเหลียวหลังแน่นอน ฮ่าๆ"
"บ้า! ใครจะใส่ให้พี่ปอมอง กูแค่...จะแต่งตัวให้สวยตามปกติเท่านั้นแหละ"
สองสาวหัวเราะคิกคัก แล้วรีบแต่งตัวให้เสร็จ เพื่อออกไปเที่ยวกับพวกหนุ่มๆ ที่กำลังรออยู่ข้างนอก
เป็นเช้าอีกวันของสัปดาห์ต่อมา ที่ขิมไม่มีไทอยู่ข้างกาย เธอข้างลากสังขารที่ไม่สู้ดีมาที่มหาลัย วันนี้เธอแต่งหน้ากลบความโทรมมาอย่างดีแต่ดวงตามันยังฟ้องว่าผ่านการร้องไห้มาอย่างหนักหน่วงทุกวัน ระหว่างที่กำลังเดินเข้าคณะ รถกระบะคุ้นตาที่เธอเคยนั่งทุกเช้าก็เลี้ยวเข้ามาจอดไม่ไกลจากเธอหัวใจขิมเต้นรัวด้วยความหวังว่าไทจะมาง้อ แต่ภาพที่เห็นกลับทำให้เธอเหมือนโดนฟ้าผ่าที่กลางใจซ้ำสอง ไทขับรถมาส่งไหม แต่ที่เบาะข้างคนขับนี่สิกลับมี ผู้หญิงหน้าตาสวยสะดุดตา กำลังนั่งยิ้มแย้มอยู่ตรงนั้น ตำแหน่งที่เคยเป็นของเธอมาโดยตลอดเวลาที่ผ่านมาขิมยืนนิ่งงัน มองภาพตรงหน้าด้วยสายตาที่แตกสลาย 'แค่สามวัน... เฮียมีคนใหม่แล้วเหรอ? ไหนบอกว่ารักหนูนักหนาไงไอ้เฮีย ขิมเม้มปากแน่นก่อนจะรีบก้มหน้าเดินเลี่ยงเข้าไปในตึกเรียนทันที น้ำตามันรื้นขึ้นมาจนมองทางเดินแทบไม่ชัดทางด้านบนรถ ไทมองตามแผ่นหลังบางของขิมไปจนสุดสายตา สภาพขิมที่เขาเห็นเมื่อกี้มันดูแย่จนใจเขาไขว้เขวไปหมด ทั้งผอมลงทั้งดูซึมอย่างเห็นได้ชัด มันไม่ใช่ขิมคนเดิมเลย"ไอ้ไท... คนนั้นเหรอวะที่ทำให้มึงเป็นบ้าแดกเหล้าเหมือนน้ำเปล่าอยู่สามวันน่ะ?" จอย ลูกพี่ลูกน้องสาวสวยที
เช้าวันรุ่งขึ้น ขิมลากสังขารที่แทบจะดูไม่ได้ไปมหาลัย ตาที่เคยกลมโตบวมเป่งจนแทบจะปิด สภาพจิตใจของเธอในตอนนี้มันยับเยินยิ่งกว่าตอนที่โดนภาคทิ้งร้อยเท่าพันเท่า เพราะตอนนั้นเธอแค่เสียหน้า แต่ตอนนี้เธอเสียคนที่รักที่สุดไปเพราะความโง่และใจอ่อนของตัวเองทันทีที่เดินเข้าห้องเรียน ขิมเห็นไหมนั่งอยู่มุมเดิม เธอรีบเดินเข้าไปหา หวังว่าเพื่อนจะช่วยเป็นกาวใจให้เธอได้บ้าง"ไหม... มึง ฟังกูก่อน..." ขิมเรียกเสียงแผ่วแต่สิ่งที่ได้รับคือ ไหมมองด้วยหางตา ก่อนจะเชิดหน้าหนีไปก้มเล่นโทรศัพท์ต่ออย่างไม่แยแส กลิ่นอายความเย็นชาแผ่ซ่านจนเพื่อนคนอื่นในห้องยังสัมผัสได้ ขิมใจหายวาบ... ไหมคงรู้เรื่องนี้แล้วชัวร์ และที่สำคัญ ไหมก็คงต้องเลือกข้างไทอย่างแน่นอน"ไหม... มึงโกรธกูหรอ กูอธิบายได้นะ" ขิมยังไม่ยอมแพ้ พยายามสะกิดแขนเพื่อน"อย่ามาแตะ กูไม่มีอะไรจะคุยกับคนอย่างมึงขิม เฮียกูอุตส่าห์ตั้งใจรักมึง แต่มึงกับทำกับเขาแบบนี้เนี่ยนะ ทุเรศวะ" ไหมสะบัดมือออกไม่ให้ขิมจับ"มึงกับเฮียกำลังเข้าใจกูผิดนะ…เดี๋ยวกูให้ดูแช…" ขิมยังไม่ทันพูดจบ ไหมก็พูดตัดบทขึ้นมา"มึงไม่ต้องมาอธิบายอะไรหลอก ภาพมันฟ้องขนาดนั้น""เฮ้ย เป็นไรกันวะ
อู่เฮียไท... ไทที่กำลังนั่งตรวจเช็คอะไหล่รถอย่างอารมณ์ดี เขามองนาฬิกาเป็นระยะ รอเวลาเมียกลับมาจู๋จี๋กันตามที่นัดไว้ติ๊ง!เสียงข้อความเข้า ไทหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูด้วยรอยยิ้ม เพราะนึกว่าเป็นขิม แต่พอเปิดดู รอยยิ้มของไทกับหายวับไปกับตา ตัวแข็งค้างราวกับหินที่ถูกสาปภาพที่ส่งมาจากเมสเสจภาค คือภาพ ขิมที่กำลังก้มลงไปหาภาคบนเตียงในห้องที่ดูยังไงก็ไม่ใช่ห้องนอนของขิม พร้อมกับข้อความสั้น ๆ ที่บาดลึกไปถึงกระดูก"เมียมึงมาหากูถึงห้อง... ขอบใจนะที่ดูแลให้ซะดิบดี แต่ดูเหมือนขิมจะยังลืมรสชาติของเก่าไม่ได้ว่ะ!""ไอ้สัส…มึงทำอะไรขิม""อยากรู้ก็ถามเมียมึงเอาเองดิ…ไอ้โง่"ไทนั่งกำโทรศัพท์จนสั่นไปทั้งตัว น้ำตาที่ลูกผู้ชายอย่างเขาไม่เคยให้ใครเห็น กลับไหลคลอเบ้าด้วยความเสียใจและผิดหวังกับสิ่งที่เกิดขึ้น"กูรักมึงขนาดนี้... กูประเคนให้มึงทุกอย่าง แต่มึงกลับไปหามันอีกแล้วเหรอวะขิม?"เขาทุบโต๊ะทำงานดัง ปัง! จนลูกน้องในอู่สะดุ้งกันหมด"ไอ้เหี้ย ใครก็ได้ไปเอารถออก กูจะไปฆ่าคน" ไทตะโกนลั่นอู่ ท่าทางเหมือนยักษ์ปักหลั่นที่พร้อมจะทำลายทุกอย่างที่ขวางหน้าเป็นจังหวะเดียวกับที่รถแกร็บของขิมเลี้ยวเข้ามาจอดที่หน้าอู
เวลาผ่านไปเกือบหนึ่งเดือน ความรักของไทและขิม ยังคงหวานชื่นจนใครๆ ก็ต่างที่จะอดอิจฉาไม่ได้ ลูกน้องทุกคนต่างยินดีกับไทที่สมหวังกับความรักในครั้งนี้ พวกเขาเห็นขิมที่อยู่ในอู่และคอยช่วยไทคิดบัญชีจนชินตากัน เธอแทบไม่ได้กลับไปนอนคอนโดตัวของเองเลย เพราะไทประเคนทั้งเงิน ทั้งทอง ทั้งตัว (ที่ขยันทำการบ้าน…) จนขิมต้องมาสิงสถิตอยู่ที่นี่ได้ถาวรเลยเช้านี้ไททำหน้าที่ขับรถไปส่งขิมที่มหาลัยเหมือนเดิมทุกวัน แต่สายตาเจ้ากรรมดันเหลือบไปเห็นกระโปรงทรงเอของเมียเข้านี่สิ"ขิม... ทำไมวันนี้กระโปรงมันสั้นจังวะ? ไม่มีตัวอื่นใส่แล้วหรอ นั่งทีนี่จะเห็นไปถึงไหนต่อไหนแล้วนะ" ไททักพลางขมวดคิ้วชนเป็นปม"มี แต่มันอยู่ที่คอนโดไงเฮีย อีกอย่างขิมใส่กางเกงสเตย์ข้างในด้วย มันไม่เห็นหรอกน่า หนูเซฟตัวเองอยู่แล้วไม่ต้องกลัวว่าจะเห็นน้องสาวหนูหลอก" ขิมก้มมองตัวเองแล้วเถียงกลับ"ก็เฮียไม่ชอบไง ขาขาว ๆ ของขิม เฮียดูได้คนเดียวเท่านั้น" ไทบ่นอุบอิบ ขี้หวงจนจะบ้า"คราวหน้าใส่กระโปรงพีทยาว ๆ เลยนะ ถ้าไม่ใส่เฮียจะจับขิมถอดเสื้อผ้าออกให้หมด แล้วจะเอาจนกว่าจะยอมเปลี่ยนอะ""มาโรคจิตใส่อีกแล้ว" "รึอยากลองอะ ตอนนี้เลยก็ได้นะ พร้อมตอ
ไทวางขิมลงบนเตียงนุ่มอย่างเบามือแต่แววตากับฉายแววพลุ่งพล่านไปด้วยความหื่นกระหาย เขาไม่ปล่อยให้เธอได้พักหายใจ รีบตามขึ้นมาคร่อมร่างบางไว้ทันที"เฮีย! พอแล้ว ขิมเหนื่อย เมื่อกี้ก็ทำกันไปในห้องน้ำเอง" ขิมประท้วงพลางเอามือดันอกแกร่งให้ออกห่างจากตัว"เหนื่อยอะไรนี่มันพึ่งเริ่มเอง เมื่อกี้ในห้องน้ำมันแค่ล้างตัวกันเฉยๆ ของจริงมันต่อจากนี้ต่างหาก" มือหนาเริ่มซนลูบไล้ไปทั่วส่วนเว้าส่วนโค้ง จนขิมเริ่มเคลิ้มตามอีกรอบ ใบหน้าหล่อก้มลงซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่น โน้มตัวพรมจูบปรนเปรอเธอทั่วร่างกายไล่ตั้งแต่ปากอวบอิ่มลงมาเรื่อยๆ และค่อยๆ เลื่อนตัวลงไปที่ปลายเตียง ขิมที่กำลังนอนหอบหายใจโรยรินถึงกับสะดุ้งเมื่อรู้สึกถึงลมหายใจร้อนๆ ที่วนเวียนอยู่แถวโคนขา"อ๊ะ…เฮีย จะทำอะไรน่ะ" ขิมถามเสียงสั่น พยายามจะหุบขาเข้าหากันด้วยความอาย"จะเลีย…ทักทำไม คนกำลังมีฟิวเลย" ไทเงยหน้าขึ้นมาตอบคำถามเธอ ก่อนจะจับขาเรียวสวยของขิมแยกออกกว้างแล้วแทรกตัวเข้าไปอยู่ตรงกลาง"แต่มันสกป…." ยังไม่ทันที่เธอจะพูดจบชายหนุ่มก็ก้มลงตรงกลางระหว่างขาของขิมไทไม่ฟังให้ขิมพูดจบ เขาโน้มใบหน้าลงไปหา ช่องทางรักสีหวานของขิมที่ตอนนี้ฉ่ำแฉะและบวมแดงเล็ก
ขิมและไทอยู่ใต้ฝักบัว น้ำอุ่น ๆ เปิดใส่ตัวเปียกโชกไปทั่วทั้งสองร่าง ไทก้มลงมาจูบปากขิมอย่างดูดดื่ม แลกลิ้นสลับกันไปมาเปียกปอนไปด้วยน้ำลาย ไทครางออกมาเมื่อลิ้นเล็ก ๆ เป็นฝ่ายแทรกลึกเข้ามาในอุ้งปากของเขาเสียเอง ขิมตวัดลิ้นหวาน ๆ นั้นกับลิ้นใหญ่ของเขา ก่อนจะดูดกลืนมันคล้ายกับลิ้นของไท ไม่ต่างจากขนมหวานที่เธอเคยกินมาก่อน ขิมเอื้อมแขนไปคล้องคอไทไว้แน่น"อื้ม…วันนี้ดุจังคนสวยของเฮีย"ใบหน้าสวยแดงก่ำขณะเงยขึ้นไปมองเมื่อคนตรงหน้าเธอเคลื่อนริมฝีปากร้อนลงมาดูดเม้มเนื้อนุ่มที่ซอกขาว เขาชุกไช้เบาๆ ด้วยความหิวกระหาย สองมือใหญ่เคล้าคลึงบั้นท้ายอวบกับยอดอกอวบสีชมพูอย่างเมามัน"อื้อออออ! เสียว... เฮีย...อ๊ะ.." ขิมร้องครางเสียงหลง มือหยาบอีกข้างของไทก็ แหย่เข้าไปในช่องทางรัก ของขิมที่เปียกแฉะอยู่แล้วใบหน้าหล่อเริ่มก้มลงดูดกลืนยอดอกสีหวานเข้าไปในปากร้อนของตนเอง เขาดูดด้วยปาก ขบด้วยฟันคม ๆ จากนั้นก็ดึงแรง ๆ แล้วปล่อย ขิมกรีดร้องด้วยความเสียวซ่านจนจะขาดใจ"อ๊าาาา…อย่ากัด..อื้ม..!" "อยากได้มากกว่านี้มั้ยขิม เฮียอยากเอาจนจะขาดใจแล้ว" "อยากได้...อยากได้มากกว่านี้แล้ว เฮียรีบ ๆ ใส่เข้ามาเลย…อื้ออ" ขิมพยัก







