Beranda / โรแมนติก / หวานในเจ้าของอู่ / บทที่ 20 เสียงอะไรวะเมื่อคืน

Share

บทที่ 20 เสียงอะไรวะเมื่อคืน

last update Tanggal publikasi: 2026-02-10 13:08:24

ดวงอาทิตย์เริ่มโผล่พ้นของฟ้า ขิมตื่นขึ้นมาก่อนใครเพื่อนตอนเจ็ดโมงเช้า อากาศหนาวจัดจนต้องรีบคว้าเสื้อกันหนาวอีกชั้นมาสวม

เธอเดินกุมท้องน้อยเบา ๆ เพราะเมื่อคืนนี้เป็นครั้งแรกทำให้ช่องท้องรู้สึกหน่วง ๆ และมีอาการแสบเล็กน้อยบริเวณช่องคลอด

ขิมเดินไปนั่งลงข้างกองไฟที่มอดดับลงไปแล้ว เธอจ้องมองเถ้าถ่านอย่างเหม่อลอย นึกถึงฉากอันวาบหวามเมื่อคืนนี้

สักพักไทก็ตื่นตามเธอมา เขาสวมเสื้อยืดแขนยาวสีดำกับกางเกงวอร์ม แล้วเดินออกมาจากเต็นท์ด้วยใบหน้าอิ่มเอมกว่าปกติ  ทำให้ดูน่าหมั่นไส้เขาเป็นอย่างมาก

ทั้งสองคนสบตากันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่ขิมจะรีบหลบสายตาเพราะความเขินอายกับเรื่องเมื่อคืนนี้

ไทเดินมาหาขิมแล้วทรุดตัวลงนั่งข้าง ๆ เธอ

"ยังเจ็บอยู่มั้ย..." ไทถามเพราะความเป็นห่วง

"จะ…เจ็บสิ ถามมาได้ ขิมไม่เคยสักหน่อย!"

ไทรีบจับมือขิมขึ้นมากุมไว้แน่น "ขอโทษนะ...เดี๋ยวก็หาย เฮีย...จะรับผิดชอบขิมเอง"

ขิมรู้สึกอึดอัดกับคำว่ารับผิดชอบ เธอไม่อยากให้ไทมาผูกมัดเพราะความรู้สึกผิด เพราะเธอรู้ว่าเมื่อคืนเราทั้งสองคนเมาจนควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ จึงรีบพูดตัดบทไป

"ไม่เป็นไรหรอกเฮีย...เมื่อคืนเฮียก็แค่เมา... ไม่ได้ตั้งใจใช่มั้ย ขิมไม่ถือหรอก ไม่ต้องมารับผิดชอบขิมก็ได้ หนูโอเค"

ไทที่ได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกโมโหขึ้นมา เธอเป็นผู้หญิงแบบไหนกัน ปกติต้องให้รับผิดชอบสิ 

"อะไรของขิมวะ! ถึงจะเมาแต่สติเฮียครบถ้วนดีนะ ที่พูดออกไปก็ออกมาจากภายในใจทั้งนั้น เฮียบอกแล้วว่าชอบมึง!" ไทเริ่มขึ้นเสียงใส่ขิม

"แล้วเฮียก็จะบอกขิมอีกครั้ง…." เขาอ้ำอึ้งไม่กล้าพูดออกมา

"อะไรละเฮีย…ติดอ่างหรอ"

"ดูปากเถอะน่าตบจัด…คะ…คบกับเฮียมั้ย"

ขิมนั่งอึ้ง... นิ่งไปเลยเพราะช็อก! ไม่คิดว่าไทจะขอเธอเป็นแฟนเร็วขนาดนี้

ไทเห็นขิมเงียบไป ก็เลยตอบตกลงแทนเธอเอง!

"เงียบแบบนี้... ถือว่า ตกลงแล้วนะ นับจากวันนี้ไปขิมคือแฟนเฮีย เห๊ยย…ต้องเมียดิวะ แล้วอย่าคิดที่จะไปยุ่งกับไอ้เหี้ยภาคนั่นอีก…ตานี้เฮียเอาจริงด้วย ถ้ามันมายุ่งกับขิมอะ"

"เฮ้ย! ยังไม่ได้ตกลงเลย ใครไปตกลงกับเฮียก่อน หนูยังไม่..." ขิมพยายามแย้ง

"ไม่ต้องมาเถียง ตกลงก็คือตกลงจ้ะเมียจ๋า" ไทพูดยียวนกวนขิม

"ไม่ใช่เมีย ขิมไม่ใช่เมียเฮียสะหน่อย"

"ไม่ใช่หรอ…ต้องให้ลื้อฟื้นความทรงจำเมื่อคืนปะ"

"อย่าบ้า ขิมไม่เอาด้วยหลอก ลามก"

ขิมกับไทที่เริ่มทะเลาะกันสลับไปมา แต่เสียงก็เริ่มดังขึ้นเรื่อย ๆ

"ก็บอกว่าไม่ใช่เมีย! ปล่อยนะ…ไอ้เฮียบ้า"

"เป็นแล้ว ขิมหนีไม่พ้นหรอก…เมียจ๋าาาาา"

เสียงทะเลาะไปมาของทั้งคู่ทำให้เพื่อน ๆ ที่นอนในเต็นท์เริ่มตื่นขึ้นมาพร้อมกัน ทุกคนนอนหลับต่อไม่ได้ เป็นเพราะเสียงของไทกับขิม

ไหมรูดซิปเต็นท์ออกมาด้วยใบหน้ายับยู่ยี่ "โอ๊ย!!!ทะเลาะอะไรกันแต่เช้าเนี่ยคู่นี้ ยังเช้าอยู่เลย โอ้โห่คนจะหลับจะนอน"

ไทกับขิมหยุดทะเลาะกัน แล้วหันมาตอบพร้อมกันว่า "สมน้ำหน้า!"

ปอที่เดินออกมาจากเต็นท์ด้วยสภาพหัวยุ่ง ๆ ก็พูดขึ้นมาด้วยสีหน้าผวาๆ

"เห้ย!!!...เมื่อคืนพวกมึงได้ยินเสียงอะไรกันปะ...เหมือนเสียงคนร้องโหยหวน ใกล้ๆ เต็นท์พวกเรานี้แหละ...กูได้ยินแล้วกูนี่ถึงกับคลุมโปงเลย…แม่งเจ้าป่าเจ้าเขาเล่นกูเข้าแล้ว"

ไหมที่จำได้ว่าได้ยินเสียงเมื่อคืนเหมือนกันก็พยักหน้าทันที "หนูก็ได้ยินเหมือนกันพี่ปอ เสียงกรี๊ดแหลม ๆ เลย น่ากลัวชิบ!"

เพชรที่เดินออกมาพร้อมผ้าห่มพันรอบตัวก็บอก "กูไม่ได้ยินเลยว่ะ เมาชิพหายเมื่อคืนนี้ สงสัยพวกมึงหูฝาดเปล่า รึกูหลับลึกไปวะ"

ปอกับไหมจึงหันมาถาม ไท และ ขิม ที่กำลังหน้าตาเลิ่กลั่ก

"แล้วทั้งสองคนล่ะ ได้ยินเหมือนพวกเราบ้างปะ"

ไทกับขิมหันมามองหน้ากันด้วยความตกใจ... เสียงโหยหวนที่ว่า...คงเป็นเสียงขิมที่กรี๊ดตอนโดนแกล้งผี... และเสียงครางตอนที่มีอะไรกันเมื่อคืนแน่นอน ทั้งสองจึงรีบบ่ายเบี่ยงเรื่องนี้

"ไม่ได้ยินเลยว่ะ กูหลับลึก คงเป็นเสียงหมาเห่าแหละ" 

"ใช่ ขิมก็ไม่ได้ยินนะ หลับเป็นตายเลย" ขิมพูดเสริม

ขิมที่กลัวเรื่องจะโป๊ะก็รีบเปลี่ยนเป็นเรื่องทันที

"ไหม ไปอาบน้ำกันเถอะ แต่งตัวสวย ๆ จะได้ไปเที่ยวกันต่อ เฮีย ไปปลุกพวกเพื่อน ๆ เฮียด้วยนะ กว่าจะเเต่งตัวกันเสร็จอีก เดี๋ยวสาย"

"วันนี้พวกเราจะไป ให้อาหารแกะที่ฟาร์มโชคชัย กันนะ ฝากบอกพวกเขาด้วย" ขิมบอกอย่างตื่นเต้น โดยไม่ลืมที่จะเหลือบมอง แฟนหนุ่มคนใหม่ ที่กำลังยิ้มกรุ้มกริ่มอยู่ข้าง ๆ

ขิมรีบพาไหมเดินจ้ำอ้าวเข้าไปในบ้านพักเพื่ออาบน้ำเตรียมตัวไปเที่ยว ขณะที่ขิมกำลังยืนอาบน้ำอยู่ภายใต้ฝักบัว สายน้ำอุ่น ๆ ที่ชำระล้างร่างก็ยิ่งทำให้เธอรู้สึกถึงความระบมบริเวณใจกลางสาว ยังคงมีความรู้สึกเจ็บแสบเล็กน้อยอยู่

ขิมเผลอยกมือขึ้นมาสัมผัสริมฝีปากตัวเองเบา ๆ ภาพที่ไทจ้องมองเธอด้วยสายตาหวานตอนขอเป็นแฟน และความเร่าร้อนในเต็นท์เมื่อคืยก็ผุดขึ้นมาในหัว

บ้าจริง! นี่เราเป็นแฟนกับเฮียไทไปแล้วจริง ๆ หรอเนี่ย แถมยัง... เอ่อ... ยอมให้เขาทำอีก...

ขิมส่ายหน้าแรง ๆ พยายามขับไล่ความคิดทะลึ่งของตัวเองออกไป แต่ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา

ไม่! ไม่ใช่เพราะเมา! เฮียไทบอกว่าจริงจัง! ขิมรู้สึกได้ถึงความจริงใจที่ไทแสดงออกเมื่อเช้า ทำให้เธอรู้สึกอุ่นใจอย่างประหลาดใจ

หลังจากอาบน้ำเสร็จ ขิมกับไหมก็นั่งแต่งหน้าทำผมอยู่ที่โต๊ะในห้องนั่งเล่น

ทั้งสองสาวเริ่มสลับกันเลือกชุดให้กัน เพราะวันนี้ต้องไปเที่ยวฟาร์มแกะ จึงต้องเลือกชุดที่ดูเข้ากับสถานที่ด้วย

"มึงว่าชุดเดรสลายดอกสีเหลืองนี่ดีปะ น่ารัก ๆ ใส ๆ เหมาะกับฟาร์มแกะ" ไหมยื่นชุดเดรสมาให้

ขิมส่ายหน้า "ไม่เอา! วันนี้กูอยากใส่ชุดที่ดู ซน ๆ หน่อย อยากใส่คู่กับเฮียไท"

" เห๊ยยย!! แสดงว่าตกลงคบกับเฮียกูแล้วสิสารภาพมานะ" ไหมรีบคาดคั้นรีบเอาคำตอบจากขิม

ขิมยิ้มเขิน "ก็... ก็เขาบอกว่าเขาจริงจัง...แล้วก็ยังตกลงแทนกูไปแล้วเมื่อเช้า กูยังไม่ได้ตอบตกลงเต็มปากเลยนะ แต่... ก็นั่นแหละ วันนี้กูจะใส่เสื้อแขนยาวสีครีมกับกางเกงยีนเอวสูงตัวนี้ มันดูทะมัดทะแมงดี แล้วมึงล่ะ ใส่ชุดนี้ไปเลย เดรสสั้นสีขาว เปิดไหล่นิดหน่อยรับรองพี่ปอเหลียวหลังแน่นอน ฮ่าๆ" 

"บ้า! ใครจะใส่ให้พี่ปอมอง กูแค่...จะแต่งตัวให้สวยตามปกติเท่านั้นแหละ"

สองสาวหัวเราะคิกคัก แล้วรีบแต่งตัวให้เสร็จ เพื่อออกไปเที่ยวกับพวกหนุ่มๆ ที่กำลังรออยู่ข้างนอก

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • หวานในเจ้าของอู่   ตอนพิเศษ 1 วันนี้วันดี NC18+++

    2 ปีผ่านไป... ไวเหมือนโกหก!เป็นเช้าวันสำคัญที่ขิมรอคอยมาตลอดชีวิต วันที่เธอจะได้รับปริญญาเป็นบัณฑิตเต็มตัวแล้ว แต่บรรยากาศในห้องนอนหลังอู่ตอนนี้กลับไม่ได้ดูเหมือนวันมงคลเอาเสียเลย ขิมในชุดกระโปรงซับในสีขาว ผมทำทรงเกล้าเนี๊ยบกริบ หน้าจัดเต็มสวยกว่าทุกวันไหนๆ กำลังยืนเกาะขอบโต๊ะเครื่องแป้ง หายใจหอบถี่จนตัวโยน"เฮีย... อ๊ะ! เร็วๆ หน่อย ขิมใกล้ต้องไป... ไปรวมแถวแล้วนะ!" ขิมเม้มปากแน่น พยายามค้ำยันโต๊ะเครื่องแป้งไม่ให้เครื่องสำอางราคาแพงต้องกระจัดกระจาย"แป๊บหนึ่งดิขิม ก็มึงสวยขนาดนี้ ใครจะอดใจไหววะ!" ไทในสภาพเปลือยท่อนบน สวมเพียงกางเกงยีนส์ตัวเก่งที่รั้งลงไปอยู่ที่สะโพก กำลังซ้อนหลังกระแทกกระทั้นแกนกายใส่เมียรักอย่างบ้าคลั่ง มือหนาฟ้อนเฟ้นไปตามส่วนเว้าส่วนโค้งที่ตอนนี้มันเต็มไม้เต็มมือกว่าเมื่อสองปีก่อนเยอะ"ทำไมเดี๋ยวนี้ มันเต็มไม้เต็มมือยิ่งกว่าเก่าวะ… ซี้ดด""อื้อออ... เฮียไท! อย่าทำรอยที่คอนะ ขิมปิดรองพื้นเหนื่อยนะ…อ๊ะๆ" ขิมหันไปดุเสียงหลง แต่ใบหน้ากลับบิดเบี้ยวด้วยความเสียวซ่านไทไม่ฟังเสียงคัดค้าน เขาซุกหน้าลงกับไหล่เนียน สูดดมกลิ่นน้ำหอมผสมกลิ่นตัวของขิมอย่างหิวโหย "รอยน่ะไม่

  • หวานในเจ้าของอู่   43 บทส่งท้าย

    วันนี้เป็นวันที่ขิมออกจากโรงพยาบาล ไทขับรถกระบะคู่ใจบึ่งไปมารับ ขิมดูสดใสขึ้นมากแม้จะยังมีอาการเพลียอยู่บ้าง พอรถเลี้ยวเข้ามาจอดที่หน้าอู่ กองทัพลูกน้องของไทก็นำโดยไอ้กัส ต่างพากันโห่ร้องต้อนรับเมียเจ้านายกลับบ้านกันยกใหญ่"ยินดีต้อนรับกลับครับน้องขิม อู่เงียบเหงาอย่างกับป่าช้าเลยตอนน้องขิมไม่อยู่เนี่ย" กัสตะโกนแซว จนไทต้องหันไปชี้หน้าคาดโทษแต่แอบอมยิ้มออกมาขิมเดินลงจากรถมาด้วยรอยยิ้ม แต่แล้วเธอก็ต้องชะงักเมื่อเห็น ไหม ยืนรออยู่หน้าห้องทำงานด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก ไหมยืนกุมมือตัวเองแน่น แววตาที่เคยแข็งกร้าวตอนอยู่มหาลัย ตอนนี้มันกับสั่นคลอนด้วยความรู้สึกผิด"เฮียไปเช็กอะไหล่แป๊บ ทั้งสองเคลียร์กันเองนะ" ไทเห็นท่าไม่ดีเลยเดินเลี่ยงไปหาไอ้กัสบรรยากาศเงียบลงครู่หนึ่ง ก่อนที่ไหมจะก้าวเข้ามาหาขิมช้าๆ "ขิม... มึง...""ว่าไงมึง..." ขิมทักเสียงเรียบ"ขิม กูขอโทษ" ไหมพูดพรวดออกมาพร้อมกับน้ำตาที่ร่วงเผาะ "กูแม่งเป็นเพื่อนที่แย่มากเลยว่ะ ที่ไม่ฟังมึง แถมยังมองมึงด้วยหางตาแบบนั้นอีก ทั้งที่กูรู้ดีที่สุดว่ามึงรักเฮียไทแค่ไหน แต่กูดันหูเบาเชื่อรูปโง่ๆ นั่น กูขอโทษมึงจริงๆ นะมึงจะตบหน้ากูคืนก็ได้นะ

  • หวานในเจ้าของอู่   บทที่ 42 ส่งของดีไปให้

    เช้าวันรุ่งขึ้น ณ โรงพยาบาล ขิมเริ่มมีหน้าสดใสขึ้น ไทที่นั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงมาทั้งคืนก็เริ่มปฏิบัติล้างแค้นไอ้ภาค เขาหันไปหาขิมที่กำลังนั่งกินโจ๊กอยู่"ขิม... เฮียขอยืมโทรศัพท์ขิมหน่อยดิ" "เอาไปทำไมอ่ะเฮีย จะเช็คแชทขิมเหรอ?" ขิมขมวดคิ้วสงสัย"เปล่าๆ เฮียแค่อยากดูว่าไอ้ภาคมันส่งอะไรมาอีกมั้ย จะดูแชทเฉยๆ " ไทยิ้มกริ่ม ขิมที่ตอนนี้เชื่อใจไทเต็มร้อยก็ยอมยื่นโทรศัพท์ให้แต่โดยดีพอได้เครื่องมา ไทก็รีบเดินออกไปนอกระเบียงห้องพักฟื้นทันที เขาไม่ได้แค่จะเช็คแชท แต่เขากำลังจะล่อเหยื่อให้ติดกับไทกดเข้าแชทของภาคที่เคยทิ้งข้อความระยำไว้ แล้วพิมพ์เลียนแบบสไตล์ขิมส่งไปทันทีขิม (ไทพิมพ์) : "ภาค... ขิมขอโทษนะเรื่องวันนั้นที่รีบกลับ วันนี้ขิมจะไปหาที่คอนโดตอนบ่ายๆ นะ เฮียไทเขาไม่อยู่เขาไปดูงานที่ต่างจังหวัด ขิมคิดถึงภาคจัง"เพียงไม่ถึงนาที ภาคที่จ้องโทรศัพท์อยู่แล้วก็ตอบกลับมาอย่างไวภาค: "จริงเหรอขิม ภาคก็คิดถึงขิม ภาคจะรอนะครับประตูไม่ได้ล็อค เข้ามาได้เลย""หึ...มึงเตรียมตัวขึ้นสวรรค์ชั้นเจ็ดแบบเซอร์ไพรส์ได้เลยไอ้เหี้ยภาค" ไทแสยะยิ้มออกมาอย่างอารมณ์ดีไทรีบกดโทรหา ไอ้กัส ลูกน้องคนสนิททันที "กัส!

  • หวานในเจ้าของอู่   บทที่ 41 รู้ความจริง

    ไทรีบพุ่งตัวเข้าห้องมาด้วยหัวใจที่เต้นรัว แต่แล้วเขาก็ต้องตกใจจนหน้าถอดสี เมื่อเห็นร่างบางของขิมนอนสลบอยู่ตรงแทบเท้า ตรงทางเข้าประตูห้อง เธอคงพยายามจะเดินไปนอนแต่ร่างกายกลับรับไม่ไหวจนฟุบลงไปกองกับพื้น"ขิม! ขิม! ตื่นๆ มึงอย่าล้อกูเล่นแบบนี้ดิ" ไทถลาเข้าไปช้อนร่างขิมขึ้นมาประคองไว้บนตัก มือหนาสั่นเทาไปหมดเมื่อสัมผัสถูกผิวเนื้อที่ร้อนจัดจน ขิมหน้าซีดเผือด ริมฝีปากแห้งแตกและไร้การตอบสนอง"อย่าเป็นอะไรนะขิม"ไทไม่รอช้า เขาอุ้มขิมขึ้นในท่าเจ้าสาวแล้ววิ่งลงจากคอนโดอย่างไม่คิดชีวิต อุ้มเธอขึ้นรถกระบะแล้วบึ่งไปโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดทันที ในหัวเขาตอนนี้ไม่มีเรื่องอื่นเลย ไม่มีความโกรธ มีแต่คำว่า "ขออย่าให้ขิมเป็นอะไร" วนเวียนอยู่ซ้ำ ๆหลังจากที่พยาบาลเข็นเตียงขิมเข้าห้องฉุกเฉินไป ไทก็นั่งกุมขมับอยู่หน้าห้องเหมือนคนเสียสติ จนกระทั่งคุณหมอเดินออกมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย"ญาติคุณขิมใช่ไหมครับ?" หมอถาม"ครับหมอ เมีย... เอ่อ แฟนผมเป็นยังไงบ้างครับ?" ไทรีบเด้งตัวขึ้นถาม"คนไข้มีอาการไข้สูงมากครับ สาเหตุหลักมาจากการพักผ่อนไม่เพียงพอและร่างกายขาดสารอาหารอย่างหนัก เหมือนไม่ได้ทานอะไรเลยมาหลายวัน แถมยังมีส

  • หวานในเจ้าของอู่   บทที่ 40 อยากขอโทษ

    เป็นเช้าอีกวันของสัปดาห์ต่อมา ที่ขิมไม่มีไทอยู่ข้างกาย เธอข้างลากสังขารที่ไม่สู้ดีมาที่มหาลัย วันนี้เธอแต่งหน้ากลบความโทรมมาอย่างดีแต่ดวงตามันยังฟ้องว่าผ่านการร้องไห้มาอย่างหนักหน่วงทุกวัน ระหว่างที่กำลังเดินเข้าคณะ รถกระบะคุ้นตาที่เธอเคยนั่งทุกเช้าก็เลี้ยวเข้ามาจอดไม่ไกลจากเธอหัวใจขิมเต้นรัวด้วยความหวังว่าไทจะมาง้อ แต่ภาพที่เห็นกลับทำให้เธอเหมือนโดนฟ้าผ่าที่กลางใจซ้ำสอง ไทขับรถมาส่งไหม แต่ที่เบาะข้างคนขับนี่สิกลับมี ผู้หญิงหน้าตาสวยสะดุดตา กำลังนั่งยิ้มแย้มอยู่ตรงนั้น ตำแหน่งที่เคยเป็นของเธอมาโดยตลอดเวลาที่ผ่านมาขิมยืนนิ่งงัน มองภาพตรงหน้าด้วยสายตาที่แตกสลาย 'แค่สามวัน... เฮียมีคนใหม่แล้วเหรอ? ไหนบอกว่ารักหนูนักหนาไงไอ้เฮีย ขิมเม้มปากแน่นก่อนจะรีบก้มหน้าเดินเลี่ยงเข้าไปในตึกเรียนทันที น้ำตามันรื้นขึ้นมาจนมองทางเดินแทบไม่ชัดทางด้านบนรถ ไทมองตามแผ่นหลังบางของขิมไปจนสุดสายตา สภาพขิมที่เขาเห็นเมื่อกี้มันดูแย่จนใจเขาไขว้เขวไปหมด ทั้งผอมลงทั้งดูซึมอย่างเห็นได้ชัด มันไม่ใช่ขิมคนเดิมเลย"ไอ้ไท... คนนั้นเหรอวะที่ทำให้มึงเป็นบ้าแดกเหล้าเหมือนน้ำเปล่าอยู่สามวันน่ะ?" จอย ลูกพี่ลูกน้องสาวสวยที

  • หวานในเจ้าของอู่   บทที่ 39 มึงลองสืบหาความจริงรึยัง

    เช้าวันรุ่งขึ้น ขิมลากสังขารที่แทบจะดูไม่ได้ไปมหาลัย ตาที่เคยกลมโตบวมเป่งจนแทบจะปิด สภาพจิตใจของเธอในตอนนี้มันยับเยินยิ่งกว่าตอนที่โดนภาคทิ้งร้อยเท่าพันเท่า เพราะตอนนั้นเธอแค่เสียหน้า แต่ตอนนี้เธอเสียคนที่รักที่สุดไปเพราะความโง่และใจอ่อนของตัวเองทันทีที่เดินเข้าห้องเรียน ขิมเห็นไหมนั่งอยู่มุมเดิม เธอรีบเดินเข้าไปหา หวังว่าเพื่อนจะช่วยเป็นกาวใจให้เธอได้บ้าง"ไหม... มึง ฟังกูก่อน..." ขิมเรียกเสียงแผ่วแต่สิ่งที่ได้รับคือ ไหมมองด้วยหางตา ก่อนจะเชิดหน้าหนีไปก้มเล่นโทรศัพท์ต่ออย่างไม่แยแส กลิ่นอายความเย็นชาแผ่ซ่านจนเพื่อนคนอื่นในห้องยังสัมผัสได้ ขิมใจหายวาบ... ไหมคงรู้เรื่องนี้แล้วชัวร์ และที่สำคัญ ไหมก็คงต้องเลือกข้างไทอย่างแน่นอน"ไหม... มึงโกรธกูหรอ กูอธิบายได้นะ" ขิมยังไม่ยอมแพ้ พยายามสะกิดแขนเพื่อน"อย่ามาแตะ กูไม่มีอะไรจะคุยกับคนอย่างมึงขิม เฮียกูอุตส่าห์ตั้งใจรักมึง แต่มึงกับทำกับเขาแบบนี้เนี่ยนะ ทุเรศวะ" ไหมสะบัดมือออกไม่ให้ขิมจับ"มึงกับเฮียกำลังเข้าใจกูผิดนะ…เดี๋ยวกูให้ดูแช…" ขิมยังไม่ทันพูดจบ ไหมก็พูดตัดบทขึ้นมา"มึงไม่ต้องมาอธิบายอะไรหลอก ภาพมันฟ้องขนาดนั้น""เฮ้ย เป็นไรกันวะ

  • หวานในเจ้าของอู่   บทที่ 34 มีเรื่องต้องเคลียร์กัน

    เสียงนกร้องปลุกให้ไทและขิมตื่นแต่เช้ามืดตามที่ตกลงกันไว้ เพื่อจะเดินทางกลับกรุงเทพฯ ไวๆ พ่อแม่ขิมออกมาส่งที่รถ พร้อมอวยพรให้ทั้งสองเดินทางกลับอย่างปลอดภัยแม่ขิม: "อ้ายไท! ฝากดูแลน้องขิมตวยเน้อ ดูแลหื้อดี ๆ!" (พี่ไท! ฝากดูแลน้องขิมด้วยนะ ดูแลให้ดี ๆ!)"สบายใจได้เลยครับคุณแม่ ผมจะดูแลขิมให้ดียิ่งกว

  • หวานในเจ้าของอู่   บทที่ 33 Happy New Year

    พอตกกลางคืน บรรยากาศก็เริ่มครึกครื้น ทุกคนต่างมารวมตัวกัน ปาร์ตี้จับฉลากแลกของขวัญกันอย่างสนุกสนาน มีการดื่มกินกันเล็กบ้างน้อยตามประสาญาติ ๆ ส่วนผาก็ยังคงนั่งเงียบ ๆ กินเหล้าอยู่คนเดียวตามมุมของตัวเองขิมกำลังหัวเราะสนุกสนานกับน้ำและญาติผู้หญิงคนอื่น ๆ แล้วพึ่งนึกขึ้นได้ว่าลืมโทรหาไหมเลยตั้งแต่เม

  • หวานในเจ้าของอู่   บทที่ 32 ศึกชิงนาง

    พอขิมเดินออกมาจากบริเวณนั้นเพื่อไปเตรียมอาหารว่างให้ไท อยู่ดี ๆ ผาที่นั่งอยู่อีกฝั่งก็พูดขึ้นมาลอย ๆ"บ่ฮู้จักก๋าละเทศะ เป๋นแค่แฟนยังบ่ได้แต่งงาน เข้าไปนอนในห้องของลูกสาวเปิ้น!" (ไม่รู้จักกาลเทศะเป็นแค่แฟนยังไม่ได้แต่งงาน เข้าไปนอนในห้องของผู้หญิง!)ไท ที่ได้ยินแบบนั้นก็คิ้วขมวดเข้าหากัน แล้วหันหน้

  • หวานในเจ้าของอู่   บทที่ 31 เฮียขอจับเฉยๆเอง

    ทุกคนขับรถขึ้นมาจนถึงบนดอย ที่นี่มีผู้คนมากมายมาเที่ยวช่วงวันปีใหม่ วันนี้เป็นวันสิ้นปี บรรดาหลายครอบครัวเลยพากันมาเที่ยวที่นี่ บนยอดดอยนี้มี ดอกไม้นานาพรรณบานสะพรั่ง เป็นจุดแลนด์มาร์กของจังหวัด และที่สำคัญคืออากาศที่หนาวมากจนแทบจะแข็งได้เลยไทสั่นหงึก ๆ ตลอดเวลา เพราะความหนาว แม้จะใส่เสื้ออุ่นแล้ว

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status