Beranda / โรแมนติก / หวานในเจ้าของอู่ / บทที่ 21 แวะทำไมรีสอร์ต?

Share

บทที่ 21 แวะทำไมรีสอร์ต?

last update Tanggal publikasi: 2026-02-10 13:09:42

ทุกคนเดินทางมาถึง ฟาร์มโชคชัย ที่มีทุ่งหญ้ากว้างขวาง บรรยากาศเต็มไปด้วยความสุข มีผู้คนมากมายต่างพามาเที่ยวกันในวันหยุด ขิม ไหม ปอ เพชร และเพื่อน ๆ ต่างก็สนุกกับการให้อาหารแกะและวัว ถ่ายรูปกับแลนด์มาร์คต่าง ๆ

"ไท…ถ่ายรูปให้เจนบ้างสิ นิวมันถ่ายให้ไม่สวยเลยอะ"

"เอ่อ…มาสิ เร็วๆ นะ ไทจะไปถ่ายกับขิม"

ตลอดเวลาที่เที่ยว เจนพยายามมากั้นกลางระหว่างไทกับขิมตลอด คอยแทรกตัวเข้ามาถ่ายรูปข้างไท หรือชวนไทคุยเรื่องไร้สาระ แต่ขิมก็ไม่ได้พูดอะไรมาก เพราะเธอถือว่า เธอคือตัวจริงของไทอยู่แล้ว

ส่วนไท... เขากลับ ชอบเดินหนีเจน ตลอดเวลา แล้วพยายามหาจังหวะเดินไปหาขิม เพราะกลัวเธอจะงอนที่เขาปล่อยให้เจนทำแบบนั้น

ขณะที่ไทกำลังเดินมาหาขิม เธอก็รีบลากไทออกมาคุยกันสองคน ในที่ลับตาผู้คนมากมายเพื่อไม่ให้เป็นจุดสังเกตมากนัก

"เฮีย ยาคุม เราต้องไปซื้อยาคุมนะ เมื่อคืนเฮียปล่อยในเฮียลืมไปแล้วหรอ!"

ไทขมวดคิ้วงง เขาเพิ่งนึกขึ้นได้จริง ๆ ว่าตัวเองลืมเรื่องนี้ไปเลย อีกใจหนึ่งเขาก็แอบคิดเข้าข้างตัวเอง อยากให้ขิมท้องกับเขาไปเลย จะได้ผูกมัดกัน แต่ก็กลัวขิมจะโกรธเขาเอา

"เอ้อ!!! เฮียลืมไปเลย งั้น...ให้ขิมโกหกว่าปวดท้อง เดี๋ยวเฮียจะพาลงไปซื้อยาที่แถบชานเมือง ไม่มีร้านขายยาแถวนี้หรอก"

ขิมแซวเอ่ยปากแซว "ฉลาดจังนะเฮีย โกหกบ่อยสิท่า ถึงได้คิดแผนออกเร็วขนาดนี้อะ"

"ไม่ใช่ค้าบ เฮียคิดได้เฉพาะเรื่องของขิมเท่านั้นแหละ รักเมียขนาดนี้" ไทแก้ตัว

"แหว่ะ!!! จะอ้วก"

"อ้าว…พึ่งปี้กันไปเมื่อคืนเอง…แพ้ท้องแล้วหรอ"

"จะบ้าหรอ เฮียก็พูดไปเรื่อย คนยิ่งกลัวๆ อยู่"

ทั้งสองคนก็กลับไปยังกลุ่มเพื่อนที่กำลังถ่ายรูปกับแกะกันอยู่ เพื่อน ๆ ต่างก็แซวเมื่อเห็นขิมกับไทเดินกลับมาคู่กัน

"ฮันแน่! มีอะไรในกอไผ่หรือเปล่าสองคนนี้ กูเห็นตั้งแต่มาตัวติดกันตลอดเชียว"

ขิมที่เลิ่กลั่ก แต่ไทกลับตอบไปอย่างมั่นใจเรื่องที่พวกเขาคบกันแล้ว

"ก็ขิมแฟนกูหนิ่ ตัวจะติดกันมันก็ไม่แปลกหลอก" 

เจนที่ได้ยินดังนั้นก็ถึงกับหงุดหงิดในใจขึ้นมาทันที สีหน้าเธอบึ้งตึงอย่างเห็นได้ชัด

"ขิมมันปวดท้องวะพวกมึง สงสัยจะมาไม่สบายเดี๋ยวจะพาลงไปซื้อยาที่แถบชานเมืองก่อนนะ"

ไหมรีบถามเพื่อนด้วยความเป็นห่วง "ปวดมากมั้ยขิม เป็นอะไรหรือเปล่า"

ขิมพยักหน้าเล็กน้อย "ยังปวดๆ อยู่..."

"เดี๋ยวพาขิมไปก่อนนะ พวกมึงเที่ยวกันไปก่อนเลย ไม่ต้องห่วง"

เจนที่เห็นโอกาสนี้เพื่อจะขัดขวางเลยรีบเสนอตัวทันที "อ้าว เดี๋ยวฉันพาไปด้วย ไทจะได้ไม่เหนื่อยขับรถคนเดียว ฉันช่วยดูแลขิมได้"

"ไม่ต้องหรอกเจน ไทพาขิมไปเองได้ เจนไปเที่ยวกับเพื่อน ๆ นู่นเถอะ อุตส่าห์มาทั้งทีต้องเที่ยวเยอะๆ"

เจนเลยนิ่งไปเพราะหน้าแตก แผนเธอไม่เป็นผล ไทจึงพาขิมขับรถกระบะลงไปที่ชานเมืองทันที

ไทพาขิมขับรถลงจากเขามาจนถึงร้านขายยาที่แถบชานเมือง ขิมทำท่าจะเดินลงไปซื้อยาคุมเอง แต่ไทกลับจับมือขิมเอาไว้

"เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวเฮียไปซื้อเอง ขิมนั่งรออยู่บนรถนี่แหละ"

ขิมรู้สึกดีในใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูกที่ไทใส่ใจรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเธอมากกว่าที่คิดไว้  

 "ก็ได้ค่ะ..."

ไทเดินเข้าไปในร้านยาสักพัก แล้วเดินกลับออกมาพร้อมถุงซองยา เมื่อขึ้นมาบนรถ เขาก็แกะยาเม็ดให้ขิม พร้อมกับยื่นน้ำดื่มให้เธอ

ขิมกินยาคุมเข้าไปอย่างว่าง่าย แล้วหันไปบอกไท "งั้นก็กลับไปหาเพื่อน ๆ กันเถอะเฮีย"

ไทมองขิม แล้วทำสีหน้าไม่อยากกลับ

"ยังไม่อยากกลับตอนนี้เลยอะขิม อยากอยู่กับมึงสองคนนาน ๆ เดี๋ยวเฮียแวะไปซื้อของที่เซเว่นแป๊บหนึ่งด้วย"

"จะซื้ออะไรหรอเฮีย!" ขิมถามด้วยความสงสัย

ไทไม่บอก เขาเดินเข้าไปซื้อของในเซเว่นแล้ว กลับขึ้นมาที่รถ แต่ขิมก็ไม่เห็นของที่เขาซื้อมาเลย 

"ไหนของอะ ไม่เห็นมีเลย"

"เป็นความลับ เดี๋ยวค่อยบอก!" เขาซ่อนสิ่งนั้นเอาไว้ในกระเป๋ากางเกง

ไทขับรถออกจากเซเว่นไปตามถนนในเมือง ขิมมองไปที่วิวข้างทางเรื่อยจนเริ่มสงสัย

"เฮียจะพาไปไหนเนี่ย ไม่กลับไปหาเพื่อน ๆ หรอ"

ไทมองขิมด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม "เดี๋ยวก็รู้ เฮียจะพาขิมไปสวีทกันสองคนอะดิ ถือว่า...เป็นเดทแรกของการเป็นแฟนกันไง"

"หวานเป็นกับเค้าด้วยหรอ แล้วโทรบอกไหมรึยัง เดี๋ยวมันเป็นห่วง"

 

"ทักบอกเรียบร้อยแล้ว แต่ไหมมันจะได้อ่านรึเปล่า สัญญาณบนเขาไม่ค่อยมี"

"เออวะ…ขิมลืมเลย"

รถของไทเริ่มเลี้ยวเข้าไปในซอยเล็ก ๆ ที่ค่อนข้างเงียบสงบ ก่อนจะไปจอดที่ด้านหน้าของ รีสอร์ตเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง ที่ดูสะอาดและบรรยากาศดี

ขิมหันไปมองไทด้วยความตกใจ "เฮ้ย! เฮีย! พามาที่นี่ทำไมเนี่ย"

ไทดับเครื่องยนต์แล้วยิ้มกรุ้มกริ่มใส่เธอ "ก็บอกแล้วไง... เดทแรกของการเป็นแฟนกันไง เฮียจองห้องไว้แล้ว เมื่อคืนขิมคงปวดหลังมาก วันนี้เลยเปลี่ยนสถานที่ไง"

ขิมหน้าแดง "บ้า! เฮียจะมามัดมือชกหนูไม่ได้นะ ขิมไม่คิดว่าเฮียจะหื่นกามขนาดนี้"

"ฮ่าๆ เมื่อคืนขิมให้เฮียปี้เลย จะมาเล่นตัวตอนนี้ก็ไม่ทันแล้วนะ อีกอย่างที่นี่เงียบดีออก ร้องเสียงดังเท่าไหร่ก็ได้" ไทพูดพร้อมกับเอื้อมมือไปเปิดประตูรถลงไป

"ก็เมื่อคืนมันเมา ไอ้เฮียบ้า" ขิมพยายามแย้ง แต่ในใจก็เริ่มอ่อนยวบ

"เฮียแค่จะพามานอนพักผ่อน กินข้าวหน่า เฮียไม่ได้จะทำอะไรขิมหรอก! มั้ง?" ก่อนที่จะเดินลงจากรถแล้วอ้อมมาเปิดประตูให้ขิม

"มาเถอะน่าเมียจ๋า เฮียจองห้องไว้แล้ว ถ้าไม่มาเดี๋ยวเฮียงอนนะ!" ไทพูดอย่างยียวน

"งอนไปเถอะ ไม่ง้อหลอก" ขิมได้แต่ถอนหายใจ แต่ก็ยอมเดินตามไทเข้าไปในรีสอร์ตอย่างไม่มีทางเลือก เพราะเธอรู้ดีว่าต่อให้เถียงไปก็คงสู้ความเอาแต่ใจของไทไม่ได้อยู่ดี

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • หวานในเจ้าของอู่   ตอนพิเศษ 1 วันนี้วันดี NC18+++

    2 ปีผ่านไป... ไวเหมือนโกหก!เป็นเช้าวันสำคัญที่ขิมรอคอยมาตลอดชีวิต วันที่เธอจะได้รับปริญญาเป็นบัณฑิตเต็มตัวแล้ว แต่บรรยากาศในห้องนอนหลังอู่ตอนนี้กลับไม่ได้ดูเหมือนวันมงคลเอาเสียเลย ขิมในชุดกระโปรงซับในสีขาว ผมทำทรงเกล้าเนี๊ยบกริบ หน้าจัดเต็มสวยกว่าทุกวันไหนๆ กำลังยืนเกาะขอบโต๊ะเครื่องแป้ง หายใจหอบถี่จนตัวโยน"เฮีย... อ๊ะ! เร็วๆ หน่อย ขิมใกล้ต้องไป... ไปรวมแถวแล้วนะ!" ขิมเม้มปากแน่น พยายามค้ำยันโต๊ะเครื่องแป้งไม่ให้เครื่องสำอางราคาแพงต้องกระจัดกระจาย"แป๊บหนึ่งดิขิม ก็มึงสวยขนาดนี้ ใครจะอดใจไหววะ!" ไทในสภาพเปลือยท่อนบน สวมเพียงกางเกงยีนส์ตัวเก่งที่รั้งลงไปอยู่ที่สะโพก กำลังซ้อนหลังกระแทกกระทั้นแกนกายใส่เมียรักอย่างบ้าคลั่ง มือหนาฟ้อนเฟ้นไปตามส่วนเว้าส่วนโค้งที่ตอนนี้มันเต็มไม้เต็มมือกว่าเมื่อสองปีก่อนเยอะ"ทำไมเดี๋ยวนี้ มันเต็มไม้เต็มมือยิ่งกว่าเก่าวะ… ซี้ดด""อื้อออ... เฮียไท! อย่าทำรอยที่คอนะ ขิมปิดรองพื้นเหนื่อยนะ…อ๊ะๆ" ขิมหันไปดุเสียงหลง แต่ใบหน้ากลับบิดเบี้ยวด้วยความเสียวซ่านไทไม่ฟังเสียงคัดค้าน เขาซุกหน้าลงกับไหล่เนียน สูดดมกลิ่นน้ำหอมผสมกลิ่นตัวของขิมอย่างหิวโหย "รอยน่ะไม่

  • หวานในเจ้าของอู่   43 บทส่งท้าย

    วันนี้เป็นวันที่ขิมออกจากโรงพยาบาล ไทขับรถกระบะคู่ใจบึ่งไปมารับ ขิมดูสดใสขึ้นมากแม้จะยังมีอาการเพลียอยู่บ้าง พอรถเลี้ยวเข้ามาจอดที่หน้าอู่ กองทัพลูกน้องของไทก็นำโดยไอ้กัส ต่างพากันโห่ร้องต้อนรับเมียเจ้านายกลับบ้านกันยกใหญ่"ยินดีต้อนรับกลับครับน้องขิม อู่เงียบเหงาอย่างกับป่าช้าเลยตอนน้องขิมไม่อยู่เนี่ย" กัสตะโกนแซว จนไทต้องหันไปชี้หน้าคาดโทษแต่แอบอมยิ้มออกมาขิมเดินลงจากรถมาด้วยรอยยิ้ม แต่แล้วเธอก็ต้องชะงักเมื่อเห็น ไหม ยืนรออยู่หน้าห้องทำงานด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก ไหมยืนกุมมือตัวเองแน่น แววตาที่เคยแข็งกร้าวตอนอยู่มหาลัย ตอนนี้มันกับสั่นคลอนด้วยความรู้สึกผิด"เฮียไปเช็กอะไหล่แป๊บ ทั้งสองเคลียร์กันเองนะ" ไทเห็นท่าไม่ดีเลยเดินเลี่ยงไปหาไอ้กัสบรรยากาศเงียบลงครู่หนึ่ง ก่อนที่ไหมจะก้าวเข้ามาหาขิมช้าๆ "ขิม... มึง...""ว่าไงมึง..." ขิมทักเสียงเรียบ"ขิม กูขอโทษ" ไหมพูดพรวดออกมาพร้อมกับน้ำตาที่ร่วงเผาะ "กูแม่งเป็นเพื่อนที่แย่มากเลยว่ะ ที่ไม่ฟังมึง แถมยังมองมึงด้วยหางตาแบบนั้นอีก ทั้งที่กูรู้ดีที่สุดว่ามึงรักเฮียไทแค่ไหน แต่กูดันหูเบาเชื่อรูปโง่ๆ นั่น กูขอโทษมึงจริงๆ นะมึงจะตบหน้ากูคืนก็ได้นะ

  • หวานในเจ้าของอู่   บทที่ 42 ส่งของดีไปให้

    เช้าวันรุ่งขึ้น ณ โรงพยาบาล ขิมเริ่มมีหน้าสดใสขึ้น ไทที่นั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงมาทั้งคืนก็เริ่มปฏิบัติล้างแค้นไอ้ภาค เขาหันไปหาขิมที่กำลังนั่งกินโจ๊กอยู่"ขิม... เฮียขอยืมโทรศัพท์ขิมหน่อยดิ" "เอาไปทำไมอ่ะเฮีย จะเช็คแชทขิมเหรอ?" ขิมขมวดคิ้วสงสัย"เปล่าๆ เฮียแค่อยากดูว่าไอ้ภาคมันส่งอะไรมาอีกมั้ย จะดูแชทเฉยๆ " ไทยิ้มกริ่ม ขิมที่ตอนนี้เชื่อใจไทเต็มร้อยก็ยอมยื่นโทรศัพท์ให้แต่โดยดีพอได้เครื่องมา ไทก็รีบเดินออกไปนอกระเบียงห้องพักฟื้นทันที เขาไม่ได้แค่จะเช็คแชท แต่เขากำลังจะล่อเหยื่อให้ติดกับไทกดเข้าแชทของภาคที่เคยทิ้งข้อความระยำไว้ แล้วพิมพ์เลียนแบบสไตล์ขิมส่งไปทันทีขิม (ไทพิมพ์) : "ภาค... ขิมขอโทษนะเรื่องวันนั้นที่รีบกลับ วันนี้ขิมจะไปหาที่คอนโดตอนบ่ายๆ นะ เฮียไทเขาไม่อยู่เขาไปดูงานที่ต่างจังหวัด ขิมคิดถึงภาคจัง"เพียงไม่ถึงนาที ภาคที่จ้องโทรศัพท์อยู่แล้วก็ตอบกลับมาอย่างไวภาค: "จริงเหรอขิม ภาคก็คิดถึงขิม ภาคจะรอนะครับประตูไม่ได้ล็อค เข้ามาได้เลย""หึ...มึงเตรียมตัวขึ้นสวรรค์ชั้นเจ็ดแบบเซอร์ไพรส์ได้เลยไอ้เหี้ยภาค" ไทแสยะยิ้มออกมาอย่างอารมณ์ดีไทรีบกดโทรหา ไอ้กัส ลูกน้องคนสนิททันที "กัส!

  • หวานในเจ้าของอู่   บทที่ 41 รู้ความจริง

    ไทรีบพุ่งตัวเข้าห้องมาด้วยหัวใจที่เต้นรัว แต่แล้วเขาก็ต้องตกใจจนหน้าถอดสี เมื่อเห็นร่างบางของขิมนอนสลบอยู่ตรงแทบเท้า ตรงทางเข้าประตูห้อง เธอคงพยายามจะเดินไปนอนแต่ร่างกายกลับรับไม่ไหวจนฟุบลงไปกองกับพื้น"ขิม! ขิม! ตื่นๆ มึงอย่าล้อกูเล่นแบบนี้ดิ" ไทถลาเข้าไปช้อนร่างขิมขึ้นมาประคองไว้บนตัก มือหนาสั่นเทาไปหมดเมื่อสัมผัสถูกผิวเนื้อที่ร้อนจัดจน ขิมหน้าซีดเผือด ริมฝีปากแห้งแตกและไร้การตอบสนอง"อย่าเป็นอะไรนะขิม"ไทไม่รอช้า เขาอุ้มขิมขึ้นในท่าเจ้าสาวแล้ววิ่งลงจากคอนโดอย่างไม่คิดชีวิต อุ้มเธอขึ้นรถกระบะแล้วบึ่งไปโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดทันที ในหัวเขาตอนนี้ไม่มีเรื่องอื่นเลย ไม่มีความโกรธ มีแต่คำว่า "ขออย่าให้ขิมเป็นอะไร" วนเวียนอยู่ซ้ำ ๆหลังจากที่พยาบาลเข็นเตียงขิมเข้าห้องฉุกเฉินไป ไทก็นั่งกุมขมับอยู่หน้าห้องเหมือนคนเสียสติ จนกระทั่งคุณหมอเดินออกมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย"ญาติคุณขิมใช่ไหมครับ?" หมอถาม"ครับหมอ เมีย... เอ่อ แฟนผมเป็นยังไงบ้างครับ?" ไทรีบเด้งตัวขึ้นถาม"คนไข้มีอาการไข้สูงมากครับ สาเหตุหลักมาจากการพักผ่อนไม่เพียงพอและร่างกายขาดสารอาหารอย่างหนัก เหมือนไม่ได้ทานอะไรเลยมาหลายวัน แถมยังมีส

  • หวานในเจ้าของอู่   บทที่ 40 อยากขอโทษ

    เป็นเช้าอีกวันของสัปดาห์ต่อมา ที่ขิมไม่มีไทอยู่ข้างกาย เธอข้างลากสังขารที่ไม่สู้ดีมาที่มหาลัย วันนี้เธอแต่งหน้ากลบความโทรมมาอย่างดีแต่ดวงตามันยังฟ้องว่าผ่านการร้องไห้มาอย่างหนักหน่วงทุกวัน ระหว่างที่กำลังเดินเข้าคณะ รถกระบะคุ้นตาที่เธอเคยนั่งทุกเช้าก็เลี้ยวเข้ามาจอดไม่ไกลจากเธอหัวใจขิมเต้นรัวด้วยความหวังว่าไทจะมาง้อ แต่ภาพที่เห็นกลับทำให้เธอเหมือนโดนฟ้าผ่าที่กลางใจซ้ำสอง ไทขับรถมาส่งไหม แต่ที่เบาะข้างคนขับนี่สิกลับมี ผู้หญิงหน้าตาสวยสะดุดตา กำลังนั่งยิ้มแย้มอยู่ตรงนั้น ตำแหน่งที่เคยเป็นของเธอมาโดยตลอดเวลาที่ผ่านมาขิมยืนนิ่งงัน มองภาพตรงหน้าด้วยสายตาที่แตกสลาย 'แค่สามวัน... เฮียมีคนใหม่แล้วเหรอ? ไหนบอกว่ารักหนูนักหนาไงไอ้เฮีย ขิมเม้มปากแน่นก่อนจะรีบก้มหน้าเดินเลี่ยงเข้าไปในตึกเรียนทันที น้ำตามันรื้นขึ้นมาจนมองทางเดินแทบไม่ชัดทางด้านบนรถ ไทมองตามแผ่นหลังบางของขิมไปจนสุดสายตา สภาพขิมที่เขาเห็นเมื่อกี้มันดูแย่จนใจเขาไขว้เขวไปหมด ทั้งผอมลงทั้งดูซึมอย่างเห็นได้ชัด มันไม่ใช่ขิมคนเดิมเลย"ไอ้ไท... คนนั้นเหรอวะที่ทำให้มึงเป็นบ้าแดกเหล้าเหมือนน้ำเปล่าอยู่สามวันน่ะ?" จอย ลูกพี่ลูกน้องสาวสวยที

  • หวานในเจ้าของอู่   บทที่ 39 มึงลองสืบหาความจริงรึยัง

    เช้าวันรุ่งขึ้น ขิมลากสังขารที่แทบจะดูไม่ได้ไปมหาลัย ตาที่เคยกลมโตบวมเป่งจนแทบจะปิด สภาพจิตใจของเธอในตอนนี้มันยับเยินยิ่งกว่าตอนที่โดนภาคทิ้งร้อยเท่าพันเท่า เพราะตอนนั้นเธอแค่เสียหน้า แต่ตอนนี้เธอเสียคนที่รักที่สุดไปเพราะความโง่และใจอ่อนของตัวเองทันทีที่เดินเข้าห้องเรียน ขิมเห็นไหมนั่งอยู่มุมเดิม เธอรีบเดินเข้าไปหา หวังว่าเพื่อนจะช่วยเป็นกาวใจให้เธอได้บ้าง"ไหม... มึง ฟังกูก่อน..." ขิมเรียกเสียงแผ่วแต่สิ่งที่ได้รับคือ ไหมมองด้วยหางตา ก่อนจะเชิดหน้าหนีไปก้มเล่นโทรศัพท์ต่ออย่างไม่แยแส กลิ่นอายความเย็นชาแผ่ซ่านจนเพื่อนคนอื่นในห้องยังสัมผัสได้ ขิมใจหายวาบ... ไหมคงรู้เรื่องนี้แล้วชัวร์ และที่สำคัญ ไหมก็คงต้องเลือกข้างไทอย่างแน่นอน"ไหม... มึงโกรธกูหรอ กูอธิบายได้นะ" ขิมยังไม่ยอมแพ้ พยายามสะกิดแขนเพื่อน"อย่ามาแตะ กูไม่มีอะไรจะคุยกับคนอย่างมึงขิม เฮียกูอุตส่าห์ตั้งใจรักมึง แต่มึงกับทำกับเขาแบบนี้เนี่ยนะ ทุเรศวะ" ไหมสะบัดมือออกไม่ให้ขิมจับ"มึงกับเฮียกำลังเข้าใจกูผิดนะ…เดี๋ยวกูให้ดูแช…" ขิมยังไม่ทันพูดจบ ไหมก็พูดตัดบทขึ้นมา"มึงไม่ต้องมาอธิบายอะไรหลอก ภาพมันฟ้องขนาดนั้น""เฮ้ย เป็นไรกันวะ

  • หวานในเจ้าของอู่   บทที่ 30 ก้างขวางคอกูจริงๆ

    เวลา 05:30 นาฬิกาไทตื่นตั้งแต่เช้ามืดราวตีห้าครึ่ง ไม่ใช่เพราะความสดชื่น แต่เป็นเพราะว่าเขานอนไม่หลับต่างหาก!เมื่อคืนเขาต้องนอนเตียงเดียวกับไอ้เด็กที่ชื่อ ภู ที่เขาไม่ชอบขี้หน้าตั้งแต่แรกเห็น แถมไอ้ภูนี่มันนอนดิ้น ชิบหายเลย ดิ้นจนไทแทบจะตกเตียงไปหลายรอบ จนเขาหงุดหงิดมากไอ้แม่เย* กูไม่ได้นอนเพรา

  • หวานในเจ้าของอู่   บทที่ 29 พูดคุยกับแม่

    พอทั้งสองเดินชมสวนกินลิ้นจี่เล่นกันจนหนำใจและกำลังจะเดินลงไป พ่อของขิมก็มาตามไทและขิมลงไปบ้านพอดี เพราะตอนนี้พวกญาติ ๆ มาถึงกันหมดแล้วพอลงไปถึง ขิมก็เจอกับพวกลุงป้าน้าอา และลูกพี่ลูกน้องของเธอเต็มไปหมด มี พี่ผา ที่อายุมากกว่าขิม คงจะอายุเท่าเฮียไท กับ ภู ที่กำลังเรียนอยู่ชั้นม. 5 ทั้งสองหนุ่มเป็นค

  • หวานในเจ้าของอู่   บทที่ 28 ว่าที่ลูกเขย

    วันนี้เป็นวันเดินทางกลับช่วงวันหยุดยาวปีใหม่ ขิมขนและไทช่วยกันขนของขึ้นรถกระบะเพื่อจะเดินทางไปต่างจังหวัดในโซนภาคเหนือ ซึ่งเป็นบ้านเกิดของขิมไหมเดินมาช่วยด้วยพร้อมกระเป๋าเดินทางเล็ก ๆ ของตัวเอง"ไปหาพ่อแม่ใช่มั้ยไหม ให้เฮียไปส่งเปล่า" ไทหันไปถามน้องสาวไหมรีบปฏิเสธ "ไม่เป็นไรๆ เดี๋ยวหนูไปเอง เฮียกั

  • หวานในเจ้าของอู่   บทที่ 27 พาสองสาวไปช็อปปิ้ง

    ขิมตื่นแต่เช้าลุกจากเตียงขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวเตรียมไปมหาลัยอย่างเร่งรีบ เมื่อคืนไททำเธอเพลียจนแทบหมดแรงเลย พอเธอแต่งตัวเสร็จก็เดินเข้าไปปลุกไทที่นอนขี้เซา อยู่บนเตียง ท่าทีดูไม่ยอมตื่นเอาง่ายๆแน่"เฮีย!!! ตื่นๆๆๆๆ"ขิมทั้งส่งเสียงดังทั้งเขย่าตัว ไทก็ไม่ยอมตื่น"เฮียไท! ตื่นได้แล้ว! หนูจะไปมหาลัยสาย

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status