หว่ออ้ายหนี่คุณภรรยาสุดที่รัก

หว่ออ้ายหนี่คุณภรรยาสุดที่รัก

last updateÚltima atualização : 2025-05-18
Idioma: Thai
goodnovel16goodnovel
4
1 classificação. 1 avaliação
45Capítulos
1.3Kvisualizações
Ler
Adicionar à biblioteca

Compartilhar:  

Denunciar
Visão geral
Catálogo
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

เมื่อ ชุยซินอี๋ หญิงสาวที่เพิ่งเรียนจบ กลับไปมีความสัมพันธ์เพียงชั่วข้ามคืนกับ เฝิงอี้ เรื่องราวความรักที่แสนละมุนและอบอุ่นจึงเกิดขึ้น อีกทั้งคนทั้งสองยังต้องจับมือกันก้าวข้ามอันตรายและความลับที่รออยู่ และยังต้องช่วยกันดูแลเจ้าก้อนแป้งอ้วนกลมตัวน้อยซึ่งเป็นลูกของคนทั้งสองอีกด้วย เรื่องราวความรักโรแมนติกในยุค 80 กำลังจะพาคุณย้อนเวลาไปพบกับความหวานละมุนกลมกล่อม และความสนุกที่จะจดจำไม่รู้ลืม

Ver mais

Capítulo 1

บทที่ 1 ช่วงชีวิตแรกเริ่ม

"Congratulations, Mrs. Carter, you’re having a pair of twins.” The gynecologist handed the ultrasound report to Sylvia.

Sylvia took the sheet with trembling hands.

Twins!

Odell must be ecstatic to hear of this piece of news.

Sylvia thanked the gynecologist earnestly before leaving the hospital with her copy of the report.

She entered the car.

The driver promptly asked, “Madam, would you like to head home?”

With a flick of her hand, Sylvia instructed, “Take me to Victoria Lake Villa.”

The driver hesitated. “Are you sure, madam? That’s where—“

Sylvia cut him off and said with a steely gaze in her eyes, “I’m sure.”

The driver sighed silently and began to steer the car toward the direction of Victoria Lake Villa which was located southwest of Westchester City.

Victoria Lake Villa was an extremely upper-class residence area developed in recent years in Westchester City. There were only ten sparse villas in the community, one of which was owned by the Carters. However, the lady of the house was not Sylvia Carter, the missus of Odell Carter, but his one true muse, Tara Avery.

Half an hour later, the vehicle came to a halt.

Sylvia took a deep breath and strode into the house with the ultrasound report.

Unsurprisingly, she chanced upon Tara as soon as she entered.

Tara was draped in an elegant dress that seemed like something nobilities would wear.

As if she was already anticipating Sylvia to show up, she was not surprised by her appearance. She shot a haughty look at Sylvia that displayed her authority over the house and asked, “Sylvia, what are you doing here?"

Sylvia looked at this former friend of hers who was now playing the role of the mistress in her marriage. She responded with a cold expression in her eyes, "I'm here for Odell."

"That's too bad. Odell worked late last night but still somehow found the energy to wake me up for some action. He only dozed off around the time the sun came up and is still sound asleep, so why don’t you go back for now?"

She shot Sylvia a sly and smug grin.

Although Sylvia knew that this woman was goading her intentionally, she still felt a tightness in her chest.

Nevertheless, she managed to compose herself as best as she could and asked politely, "Where is his room? I'll leave after I discuss something with him.”

Tara glanced at the top of the stairs and answered impatiently, "Sylvia, do you, by any chance, happen to speak a different language? I already told you that Odell is sleeping and doesn't have time to see you. If you have anything to tell him, just wait until after he gets home.”

Sylvia felt another pang in her chest.

Odell had not been home for two full months since he managed to take back his Carter Corporation shares from his stepmother.

Needless to say, Tara was saying this to provoke her.

Sylvia took a deep breath.

She loved Odell; she had always loved him since she was a child.

During their two years of marriage, she had tried her best to fulfill her duties as Mrs. Carter and would do everything she could for him. Although he rarely if ever came home to her, she thought it was worth another try.

After all, this was the man she had loved for so many years, not to mention the fact that she was now carrying his children.

She did not want her children to be born into a broken family.

She found herself walking up the stairs the very next second.

Just as she was about to reach the second floor, Tara suddenly caught up with her and grabbed her while yelling, "Sylvia, have you no sensibility?! I already told you not to disturb Odell’s rest. Get the hell out of here.”

Sylvia was anxious to see Odell and belted angrily, "Tara, Odell is my husband. You have no right to stop me from seeing him!"

Tara scoffed, "If it wasn't for your nasty conniving two years ago that left Odell no choice but to marry you, I would've been the one to marry him instead. You were never meant to be Mrs. Carter in the first place!”

Sylvia was not expecting Tara to bring up what happened two years ago. She was so upset by this that her eyes turned red as she spat out, “Odell and I were promised to each other when we were young. Also, I was just as much a victim on that night two years ago. And don’t even get me started on you, Tara. You were supposed to be my best friend, but you seduced my fiancé behind my back!”

When Sylvia was a year old, her mother passed away. After her father found himself a new wife, he abandoned Sylvia and left her to live with her grandparents downtown. That was where she ended up meeting Tara.

When her grandparents passed away, she ended up living with her father again. During that period, Tara, who was very fond of her, frequently took her to the affluent part of town where the two would kill time together, Tara even went as far as to buy her expensive bags and jewelry with her own pocket money. Never in her wildest imaginations would she have thought that Tara would secretly seduce Odell!

It was only some time ago when Odell settled the matter with his stepmother when Sylvia finally learned that the identity of Odell’s ex-girlfriend that he had been keeping secret this entire time was Tara. The revelation ravaged her emotionally, and she nearly had a miscarriage.

Throughout the two years when she and Odell had been married, Sylvia frequently invited Tara to come over to visit, and Odell was home during most of those occasions as well.

The thought that the two were hooking up in her house was immensely infuriating to her.

How could she be so idiotic to let herself be played like a fool by others?!

Fixating on these issues would only further sour her mood now, thus she resolved her mind to tell Odell about her being pregnant with twins.

She yelled at Tara, “Let go!”

Tara suddenly darted a glance at the corner rounding the corridor and quickly put on a troubled expression as she voiced out, "Sylvia, what are you doing? Let go! I’m pregnant with Odell’s child!”

Sylvia froze for a moment.

What did she say?

What was even more astonishing was the way Tara immediately loosened her grip and drew her momentum backward.

Thump, thump, thump…

She immediately rolled down the stairs and fell hard against the floor. A spot of bright red blood slowly soaked the bottom of her outfit.

Sylvia froze in disbelief with her eyes widened like two large pearls.

It was at this very moment that a tall figure emerged from the corner of the second-floor corridor.

Dressed in a black shirt, his appearance was dashing, and he wore a dark look on his face.

It was none other than Odell.

He had witnessed everything. The temperature in the room dropped by several degrees, and the atmosphere became unbearably tense.

"Sylvia, what did you do to Tara?!” His voice was filled with rage as he uttered these words.

Sylvia turned pale when she felt Odell’s rage directed at her, and she hurried to explain, "Odell, it wasn’t me who pushed her. She fell on her own!”

"Do I look blind to you?” His gaze was icy and piercing like a gleaming katana that penetrated Sylvia in an instant.

Sylvia shuddered.

The man in front of her was supposed to be her husband. To think that this was their first meeting after two months of not seeing each other! He was not even remotely interested in hearing her explanation before forming his conclusion.

After all, she was his actual wife!

Sylvia felt an unbearable sadness swelling inside her.

When Odell walked past her, she subconsciously tugged at his arm and tried to explain, "Odell, I didn’t push her. I..."

Before she could finish speaking, his response came in the form of a heartless shrug.

“Scram!”

Sylvia almost lost her footing, but the man barely cast her a glance in her direction.

She managed to catch herself, but by then, Odell had walked down the stairs and approached Tara's side.

Tara's skirt was soaked with blood by this point, and the scene was especially gruesome to behold.

Tara's face was pale as a sheet of paper. She looked utterly devastated as she sobbed into Odell’s chest, “Odell, our child… our child is gone.”

"Let's go to the hospital right now, everything will be fine."

Odell picked her up as he comforted her. Before he left, he shot a murderous glance at Sylvia.

"Sylvia, if there turns out to be any complications with Tara, I’ll make sure you pay for what you’ve done!”

A relentless chill invaded her body when she felt Odell’s piercing gaze on her.

After the man left without hesitation, Sylvia involuntarily reached for her belly with her palm. She felt as if her heart had dropped into a deep, dark abyss where nothing but the chill of winter reigned.
Expandir
Próximo capítulo
Baixar

Último capítulo

Mais capítulos

avaliações

Anděl K
Anděl K
เรื่องนี้ ของ องค์หญิงโนเนมทำไมกร่อยจัง ไม่สนุกเลย น่าเบื่อ
2026-01-31 02:59:15
0
0
45 Capítulos
บทที่ 1 ช่วงชีวิตแรกเริ่ม
เมืองกวานซี มณฑลซานซี"ซินซิน ลูกแต่งตัวเสร็จหรือยัง เดี๋ยวก็ไปโรงเรียนสายหรอก""เสร็จแล้วค่ะแม่"เสียงหวานใสของหญิงสาววัยสิบแปดปีเอ่ยขึ้นด้วยความไม่รีบไม่ร้อน ใบหน้างดงามไม่ได้แต่งแต้มเครื่องประทินผิว จึงดูงดงามตามวัย ดวงตาของเธอกลมโต ริมฝีปากบางสวย รูปร่างบอบบาง ผิวขาวเนียนละเอียดราวกับน้ำนม ใครๆ ที่ได้เห็นต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าเธอสวยงามเป็นอย่างยิ่งชุยซินอี๋ ยกมือขึ้นจับผมที่ถักเปียทั้งสองข้างของตนเองเพื่อดูความเรียบร้อยอีกครั้ง ก่อนจะเดินออกมาจากห้องนอน เมื่อออกมาถึงก็พบกับแม่ของเธอที่กำลังเตรียมอาหารใส่กล่องเอาไว้และยื่นมาตรงหน้าของหญิงสาว"เอาไปกินที่โรงเรียนนะจ๊ะ จะได้ประหยัดค่าอาหาร""เข้าใจแล้วค่ะแม่ หนูไปเรียนก่อนนะคะ"ชุยซินอี๋เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่สดใส ผู้เป็นแม่มองลูกสาวของตนเองเล็กน้อย ก่อนจะพูดขึ้นมา"ซินซิน อีกไม่นานลูกก็จะจบมัธยมปลายแล้ว ลูกก็รู้ว่าบ้านเราไม่มีเงินส่งลูกเรียนต่อมหาวิทยาลัย ต้องให้ลูกเข้ามาช่วยแม่ทำงานที่ภัตตาคารของคุณนายเฝิง"ชุยซินอี๋ที่ได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มออกมาเล็กน้อย เธอเข้าใจแม่ดีและไม่ได้โกรธอะไร เงินที่แม่ส่งเธอเข้าเรียนโรงเรียนมัธยมปลายได้ ส
Ler mais
บทที่ 2 กลับบ้าน
หลังจากเรียนจบมาได้ไม่กี่วัน ชุยซินอี๋ก็มาทำงานที่ภัตตาคารของตระกูลเฝิงพร้อมกับแม่ของเธอ เมื่อได้พบกับคุณนายเฝิงอีกครั้งชุยซินอี๋ก็ทำความเคารพอย่างนอบน้อม คุณนายเฝิงยิ้มเล็กน้อย พร้อมกับมองดูเด็กสาวตรงหน้าด้วยสายตาที่เอ็นดู"ไม่เจอกันไม่นานมานี้เอง โตขึ้นเยอะเลยนะซินซิน""คุณนายเฝิงก็สวยเหมือนเดิมเลยนะคะ"คุณนายเฝิงที่ได้ยินแบบนั้นก็หัวเราะออกมาเล็กน้อย ก่อนจะพูดขึ้นมา"ได้ยินว่าเธอมีฝีมือทำอาหารใช่ไหม แต่ตอนนี้พ่อครัวของเรามีแล้ว เอาอย่างนี้ เธอมาทำงานอยู่ในโรงครัวเป็นผู้ช่วยพ่อครัวไปก่อน งานที่นี่ค่อนข้างหนักอยู่นะ เธอไหวไหม หากไม่ไหวฉันจะให้ไปทำงานที่ร้านผ้าของฉันในตลาดแทน"ชุยซินอี๋ที่ได้ยินแบบนั้นก็รีบส่ายหน้าทันที หากให้เธอไปทำงานที่ร้านผ้า เธอยอมอยู่ในครัวดีกว่า เธอไม่ได้เก่งเรื่องผ้า เธอชอบทำอาหารมากกว่า"หนูอยู่ที่ครัวดีกว่าค่ะคุณนายเฝิง""ได้สิ งั้นเรามาเริ่มงานกันเลยดีไหม ฉันจะให้เธอไปเรียนรู้งานกับพ่อครัวในห้องครัว ช่วยเขาล้างจานหั่นผักไป เริ่มจากงานเล็กๆ น้อยๆ ก่อน แม่เธอน่ะทำงานกับฉันมานาน แทบจะเป็นมือซ้ายขวาของฉันไปแล้ว รอเธอเก่งแล้ว เราค่อยมาหางานใหม่ที่เหมาะกับเธอนะ"
Ler mais
บทที่ 3 ความสัมพันธ์ที่รวดเร็ว
ด้านชุยซินอี๋นั้นก่อนหน้านี้เธอกำลังเรียนรู้งานครัวอยู่กับพ่อครัวจ้าวในห้องครัว พ่อครัวจ้าวนั้นเป็นคนที่ใจดีมาก แม้ว่าจะอายุไม่น้อยแล้วแต่กลับมีฝีมือในการทำอาหารเป็นเลิศ อีกทั้งยังทำงานอยู่ที่ภัตตาคารของตระกูลเฝิงมาตั้งแต่ภัตตาคารเปิดใหม่แล้วด้วยซ้ำ ได้ยินว่าพ่อครัวจ้าวมีลูกสาวหนึ่งคนที่ทำอาหารเก่งไม่แพ้กัน ตอนนี้เรียนอยู่ที่ปักกิ่ง อีกไม่นานก็คงจะกลับมาทำงานกับพ่อของตนเองที่นี่เพราะวันนี้มีคนงานลาป่วยไปหลายคน ทำให้งานต่างๆ เริ่มวุ่นวายไม่เป็นไปอย่างที่มันควรจะเป็น แม่ของเธอก็ไปทำงานอีกร้านหนึ่งให้คุณนายเฝิง "นี่ซินซิน เธอช่วยเอาของไปส่งที่บาร์เหล้าหน่อยสิ ตอนนี้ไม่มีใครว่างเลย คนดูแลบาร์เหล้าต้องการของด่วน เดินไปไม่กี่สิบก้าวก็ถึงแล้ว บาร์เหล้าอยู่ตรงหัวมุมถนนใกล้กับตลาดนั่นน่ะ"ชุยซินอี๋ไม่ได้คิดอะไรมากเพียงพยักหน้าเล็กน้อยเท่านั้น เธอไม่ได้สนใจว่าในกล่องนั้นจะเป็นอะไร เพียงอยากทำงานที่ได้รับมอบหมายให้เสร็จ เธอตั้งใจว่าจะทำงานเก็บเงินแล้วมาต่อทุนเปิดร้านอาหารเล็กๆ ขายผักขายบะหมี่ แม่ของเธอจะได้ไม่ต้องทำงานหนักอีกชุยซินอี๋รับกล่องของจากมือของพี่หวัง ซึ่งเป็นคนเก่าแก่ของที่ภัตตาคาร
Ler mais
บทที่ 4 ร้อนรน
ชุยซินอี๋ลงจากรถมาอย่างเงียบๆ เธอมองซ้ายมองขวาเพื่อหาจักรยานของตนเอง รอบด้านมีเพียงต้นไม้ทั้งสองฝั่ง ไม่รู้ว่าเธอถูกพามาที่ไหน หญิงสาวตัวสั่นลนลาน รีบเดินย้อนกลับมาทางเดิม ก่อนจะพบกับจักรยานของตัวเองที่จอดอยู่ข้างทาง เธอรีบคว้ามันขึ้นมาและปั่นจักรยานกลับบ้านตนเองทันทีสือชิงแม่ของเธอกำลังรอลูกสาวด้วยความร้อนใจ เมื่อคืนชุยซินอี๋ไม่ได้กลับบ้านทั้งคืน เธอคิดจะไปตามหาที่ภัตตาคาร แต่ทว่าอยู่ๆ ก็หน้ามืดเวียนหัว คงเพราะว่าช่วงนี้เธอทำงานหนักเกินไป จึงทำได้เพียงแค่รอเท่านั้นไม่นานก็มีรถจักรยานขี่มาจอดที่หน้าบ้าน สือชิงรีบวิ่งออกไปดู ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ลนลาน"ซินซิน ลูกไปที่ไหนมา ทำไมไม่กลับบ้าน!!!"ชุยซินอี๋ยังอยู่ในอาการตกใจ เมื่อได้ยินแม่ตะโกนถามแบบนั้นก็สะดุ้งเล็กน้อย เธอพยายามตั้งสติและหาทางตอบคำถาม เรื่องนี้เธอไม่กล้าบอกแม่เลยด้วยซ้ำ ไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นยังไงดีชุยซินอี๋สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะพูดขึ้นมา"แม่คะ หนูขอโทษนะคะ พอดีว่าเมื่อคืนดื่มเหล้าไปแก้วหนึ่งแล้วรู้สึกมึนๆ ตอนที่เดินออกมาจากภัตตาคารหนูไปเจอผู้ชายไม่น่าไว้ใจสองคนยืนอยู่ หนูเลยไม่กล้ากลับ จึงขอนอนที่ภัตตาคาร โชคดีที่
Ler mais
บทที่ 5 คลาดกัน
เมื่อออกมาจากภัตตาคารตระกูลเฝิงแล้ว เฝิงอี้ก็ยืนนิ่งอยู่พักหนึ่ง เดิมทีคิดอยากจะไปเยี่ยมชุยซินอี๋เสียหน่อย อยากรู้ว่าเธอจะดีใจไหมที่ได้พบกับเขาอีกครั้ง เป็นเพราะเขารีบเดินทางกลับมาจึงไม่ได้ซื้อของมาฝากเธอเลย ไว้คราวหน้าเขาจะต้องซื้อของมาฝากเธอให้ได้แต่คิดดูอีกที เขาไม่ไปรบกวนเวลาพักของเธอจะดีกว่า ไว้กลับมากวานซีคราวหน้า เขาจะต้องไปพบกับเธอให้ได้ อีกไม่นานก็จะเรียนจบแล้ว เขาคงได้กลับมาอยู่ที่กวานซีถาวรด้านชุยซินอี๋นั้น เธอนอนอย่างหมดอาลัยตายอยากแบบนี้ต่อไปอีกไม่ไหวแล้ว เธอรู้สึกว่าหากเธอยังเอาแต่นอนซมและไม่ทำอะไรแบบนี้ เธอจะเป็นบ้าไปเสียก่อน ในเมื่อเรื่องมันเกิดขึ้นแล้วคงไม่อาจจะแก้ไขได้อีก เธอก็หวังเพียงว่ามันจะไม่เกิดเรื่องที่ไม่คาดฝันอะไรขึ้นกับเธออีกหญิงสาวที่บริสุทธิ์ไร้เดียงสา ไม่ได้ฉุกคิดเลยว่าอีกไม่นานชีวิตของเธอจะผันเปลี่ยนไปมากขนาดไหนเมื่อเริ่มปลงตกได้แล้ว ชุยซินอี๋จึงลุกขึ้นมาล้างหน้าล้างตาและเปลี่ยนเสื้อผ้า ใช้ชีวิตให้ปกติ แม้ว่ามันจะยากสักเพียงใดก็ตามตอนเย็นสือชิงกลับมาที่บ้าน ก็พบว่าลูกสาวกำลังทำงานบ้านเหมือนปกติ สีหน้าก็ดูดีขึ้นไม่น้อยแล้ว"ซินซิน ลูกตื่นแล้วเหรอ หา
Ler mais
บทที่ 6 ไม่ลืม
ด้านเฝิงอี้นั้นเมื่อเดินทางมาถึงปักกิ่งเขาก็ใช้ชีวิตเหมือนเดิม แต่ในใจกลับไม่ได้สงบสุขเท่าใดนัก เขารู้สึกว่าใจมันสับสนปั่นป่วนเหมือนจะไม่สบายใจ อีกทั้งยังรู้สึกว่าสังหรณ์ใจไม่ดีอีกด้วยเขานอนกับผู้หญิงมาก็มาก แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกผิดกับเธอคนนั้น นับตั้งแต่คืนนั้นเวลาก็ล่วงเลยผ่านมาสองปีแล้ว แต่เขาก็ยังไม่ลืมเธอเสียที"เฝิงอี้ ฉันอยากไปซื้อของต่ออีก นายไปกับฉันหน่อยนะ"เฝิงอี้ที่กำลังคิดถึงเรื่องคืนนั้นก็พลันได้สติตื่นจากความคิด ก่อนจะหันไปมองสวีเพ่ยที่กำลังมองเขาด้วยดวงตาที่เป็นประกายสวีเพ่ยเรียนอยู่มหาวิทยาลัยเดียวกับเขา เธอมักจะตามมาเกาะแกะเขาอยู่เสมอ เขาเองก็หาทางหนีจากเธออยู่ตลอดเช่นกัน"ฉันไม่ว่างหรอกนะสวีเพ่ย""อะไรกัน ครั้งก่อนนายก็บอกว่าไม่ว่าง""อ้าว เติ้งเทียนอวี้!!!”"สวีเพ่ยรีบหันไปมองทันที แต่เมื่อหันกลับมาก็พบว่าเฝิงอี้วิ่งหนีไปไกลเสียแล้ว หล่อนกระทืบเท้าเร่าๆ ด้วยความโกรธเฝิงอี้!!! นายหลอกฉันอีกแล้วนะ เหอะ!!! ต่อให้นายคิดจะหนีฉันไปสุดขอบฟ้า ฉันก็จะตามนายไม่เลิกแน่นอน เรากำลังจะหมั้นกันแล้วนะ!!!เฝิงอี้ที่เห็นว่าสวีเพ่ยไม่ตามเขามาแล้วก็ทิ้งกายนั่งลงข้างเติ้งเท
Ler mais
บทที่ 7 เจ้าก้อนแป้ง
วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ตอนนี้ชุยซินอี๋คลอดลูกชายตัวอวบอ้วนออกมาหนึ่งคน เธอตั้งชื่อว่าชุยเป่า เมื่อได้ประคบประหงมเลี้ยงดูเธอก็รักชุยเป่าอย่างสุดหัวใจ เธอรู้ว่าเด็กน้อยคนนี้ไม่ได้ทำผิดอะไรเลย เป็นเธอที่ไม่ระวังตนเองให้ดีเรื่องนี้จะโทษชุยเป่าไม่ได้ สองปีที่ผ่านมาเธอเลี้ยงดูเขาเป็นอย่างดีชุยเป่าอยู่ในวัยซุกซนกำลังเริ่มหัดเดิน มักจะเดินเตาะแตะๆ ไปมาอยู่เช่นนั้น เธอเองก็ไม่ได้ไปทำงานที่ภัตตาคารตระกูลเฝิงอีกแล้ว เพราะว่าไม่มีคนเลี้ยงลูก เธอจึงต้องออกจากงานมาเลี้ยงดูชุยเป่าเองชุยซินอี๋ใช้เวลาว่างที่มีปลูกผักขายที่หน้าบ้านของเธอ เดิมทีคิดว่าจะเก็บเงินอีกสักหน่อยแล้วจะเปิดร้านบะหมี่เล็กๆ ขาย ระหว่างที่เธอตั้งท้องจนมาถึงวันที่คลอดชุยเป่าออกมา ชีวิตของเธอก็เปลี่ยนไป เธอเข้มแข็งมากขึ้น อดทนต่อคำดูถูกและเหยียดหยามจากสายตาคนรอบข้างได้มากกว่าแต่ก่อน พวกผู้ชายแถวนี้ก็คอยมาพูดจาแทะโลมเธอตลอดเวลา มีเพียงหยางตงที่ออกรับและปกป้องเธอทุกครั้งที่เห็นว่าคนเหล่านั้นมาสร้างความวุ่่นวายให้กับเธอตอนที่หยางตงรู้ว่าเธอท้องเขาตกใจไม่น้อยเลย คิดอยากจะไปตามหาตัวผู้ชายคนนั้นแล้วกระทืบสักยก อีกทั้งยังบอกกับเธอว่าอ
Ler mais
บทที่ 8 พบกันอีกครั้ง
ชุยซินอี๋ที่ได้ยินแบบนั้นก็จ้องมองเฝิงอี้ด้วยแววตาที่สั่นไหว มันมีทั้งความสับสนและมึนงงในดวงตาคู่สวยของเธอเฝิงอี้จ้องมองชุยซินอี๋อย่างไม่ลดละ ตอนนี้เขารู้แล้วว่าครั้งแรกที่เจอหน้าของเธอ ทำไมเขาถึงรู้สึกว่ามันดูคุ้นตาเหลือเกิน จนวันนี้เขาเข้าใจแล้วว่า เพราะหญิงสาวที่สวยงามเหมือนดาราคนนั้นก็คือชุยซินอี๋นั่นเอง"ซินซิน พี่..."เฝิงอี้ยังไม่ทันพูดอะไรออกไป ชุยซินอี๋ก็รีบอุ้มชุยเป่าวิ่งหนีเข้าไปในบ้านเสียแล้ว เธอปิดล็อกประตูอย่างแน่นหนา และขังตัวเองกับลูกชายเอาไว้ในบ้าน หัวใจของเธอสั่นระรัวอย่างบ้าคลั่ง มันเต้นแรงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ทุกเรื่องราวมันสับสนไปหมด ที่แท้ผู้ชายคนนั้นที่เธอมีความสัมพันธ์ด้วยเมื่อสองปีก่อนก็คือเฝิงอี้อย่างนั้นหรือนี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ยชุยซินอี๋ก้มลงมองหน้าของชุยเป่า ก่อนจะเม้มริมฝีปากแน่น ชุยเป่าของเธอคือลูกของเฝิงอี้อย่างนั้นเหรอด้านเฝิงอี้นั้นเขายืนมองชุยซินอี๋ที่วิ่งหนีเข้าบ้านไปด้วยแววตาที่สั่นไหว เธอโกรธเขาอย่างนั้นหรือ?เธอโกรธที่เขาปล่อยให้เธอลำบากกับลูกเพียงลำพังใช่หรือไม่ในขณะที่เฝิงอี้กำลังยืนอยู่ที่หน้าบ้านของชุยซินอี๋อย่างไร้จุดหมายอยู่น
Ler mais
บทที่ 9 ขอดูแล
เมื่อกลับมาถึงบ้านแล้ว เฝิงอี้ก็เข้าไปพูดคุยเล่นกับพ่อของเขา ไม่นานนักคุณนายเฝิงก็กลับมาที่บ้าน ก่อนจะเอ่ยถามเขา"อาอี้ ลูกไปที่ไหนมาเหรอ พ่อบ้านหม่าบอกว่าลูกดูรีบร้อนมากเลย"เฝิงอี้ที่ได้ยินแบบนั้นก็เม้มริมฝีปากแน่น ก่อนจะคิดถึงชุยซินอี๋ขึ้นมา เธอห้ามเขาไม่ให้บอกเรื่องนี้กับใคร เขาเองแม้จะไม่เข้าใจเธอเท่าใดนัก แต่ก็ไม่อยากขัดความต้องการของเธอ เขายิ้มให้แม่ของตนเองเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยตอบ"ผมแวะไปเยี่ยมซินซินมาน่ะครับ อยากไปเห็นลูกชายของเธอ เด็กน้อยน่ารักมากเลยครับแม่"คุณนายเฝิงที่ได้ยินก็ยิ้มออกมาเล็กน้อย ก่อนจะตอบ"นั่นสินะ แม่เองก็รู้สึกถูกชะตากับชุยเป่ามากเลยแหละอาอี้ ไม่รู้สิ เขาดูน่ารักน่าถนอมมากเลย"เฝิงอี้ไม่ตอบเพียงยิ้มออกมาเล็กน้อยเท่านั้น ก่อนจะขอตัวไปอาบน้ำ ค่ำคืนนั้นเขานอนไม่หลับ เอาแต่คิดถึงชุยซินอี๋และชุยเป่า ไม่รู้ตอนนี้สองแม่ลูกจะทำอะไรอยู่ แล้วจะกินข้าวเย็นหรือยัง ชุยเป่าจะมีของเล่นใหม่บ้างไหม ใจของเขามันไม่สงบเอาเสียเลยก่อนจะกลับกวานซี เขาไปบอกลาเติ้งเทียนอวี้ เจ้าหมอนั่นบอกว่ามีเวลาจะมาเยี่ยมเขาเสียหน่อย ตอนนี้เรียนจบแล้วต่างคนต่างก็มีภาระหน้าที่ของตระกูลที่ต้องดูแ
Ler mais
บทที่ 10 ตามดูแล
เมื่อคนจากไปแล้ว ชุยซินอี๋จึงถอนหายใจออกมาเล็กน้อย ความรู้สึกอุ่นร้อนที่แก้มขาวนวลยังคงหลงเหลือให้เธอสัมผัสถึง ใบหน้าสวยหวานพลันแดงระเรื่อขึ้นมา เธอพยายามข่มกลั้นความรู้สึกที่เลยเถิดของตนเอง ก่อนจะเดินกลับเข้ามาในบ้าน เมื่อเข้ามาก็พบว่าชุยเป่านั้นตื่นนอนแล้ว เด็กน้อยยกมือขึ้นขยี้ตาตนเอง ก่อนจะเดินเตาะแตะไปคว้าหยิบของเล่นที่เฝิงอี้ซื้อมาให้ขึ้นมาเล่นอย่างอารมณ์ดีสือชิงเดินออกมาจากห้อง ก่อนจะเอ่ยกับลูกสาวของตนเอง"ซินซิน คราวหน้าหากคุณชายซื้อของให้อีก ลูกก็ปฏิเสธบ้างนะ แม่เกรงใจเขา""ค่ะแม่"ชุยซินอี๋แม้จะรับปากเอ่ยตอบรับแม่ตนเอง แต่เธอเองกลับลอบถอนหายใจ ไม่รู้ว่าจะห้ามปรามเฝิงอี้ได้ไหม เธอไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าเขาจะเป็นคนที่ดื้อรั้นได้ถึงเพียงนี้ด้านเฝิงอี้นั้นเมื่อกลับมาถึงบ้านก็พบกับคุณนายเฝิงแม่ของตนเองที่กำลังป้อนผลไม้ให้สามีตนเองอยู่ เขายิ้มออกมาเล็กน้อย ตั้งแต่พ่อป่วยแม่ก็ดูแลพ่อแบบนี้มาตลอด มันเป็นภาพที่เขาเห็นอยู่บ่อยครั้ง"อ้าวอาอี้ กลับมาแล้วเหรอลูก ไปที่ไหนมากัน อย่าเที่ยวเล่นให้มากนักนะ อีกสองวันแม่จะให้ลูกมาดูแลกิจการแล้ว แม่จะได้พักเสียที"คุณนายเฝิงเอ่ยกับลูกชายด้วยใบหน
Ler mais
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status