16.2

               ศิวภัทรที่เพิ่งเสร็จจากประชุมพิจารณาอนุมัติละครเรื่องใหม่กับผู้จัดเจ้าใหญ่ของช่องเดินออกจากห้องประชุม จังหวะที่เดินผ่านจอโทรทัศน์ขนาดใหญ่แบบแขวนผนังที่กำลังออกอากาศสดรายการไฮโซกระซิบ ซึ่งกำลังนำเสนอข่าวที่ดานิกาทะเลาะกับแพรวพราวอยู่พอดีจึงหยุดดู

“อีกสิบห้านาทีคุณพอลต้องเข้าประชุมกับฝ่ายผลิตรายการเรื่องวางแผนกู้วิกฤติละครช่อง กับเรื่องข่าวของคุณเพลงคุณพีทที่กำลังเป็นกระแสอยู่ตอนนี้นะคะ” เลขานุการสาวที่เดินตามหลังมาแจ้งเตือน

               ชายหนุ่มพยักหน้ารับทราบก่อนจะละความสนใจจากจอโทรทัศน์ จากนั้นเดินกลับเข้าห้องทำงานพลางสั่งงานเลขานุการไปตลอดทางด้วยสีหน้าเคร่งขรึม เขาเคยคิดว่าดานิกาเป็นแค่คุณหนูเอาแต่ใจที่อยากได้คิรากรเพราะอยากเอาชนะเท่านั้น แต่ตอนนี้เขาคงต้องมองเธอใหม่

อลีนากลับเข้ามาในห้องนอนของตัวเองหลังจากที่กล่อมไออุ่นหลับแล้ว

               “ไออุ่นเป็นยังไงบ้าง งอแงมั้ย” คิรากรที่กึ่งนั่งกึ่งนอนพิงหัวเตียงอยู่ถามพลางวางไอแพดในมือลงที่โต๊ะหัวเตียง

               “ไม่เลยค่ะ ฉันบอกว่าคุณเจ็บแผลอยู่ ยังเล่านิทานให้แกฟังเหมือนทุกวันไม่ไม่ได้ แกยังบอกว่าจะมาเป่าแผลให้คุณอยู่เลย” หญิงสาวบอกขำๆ ขณะเดินเข้ามาประคองสามีให้นอนราบลงบนเตียงก่อนจะทิ้งตัวลงนอนเคียงข้างกัน “เมื่อกี้ดูอะไรอยู่คะ หน้าเครียดเชียว งานมีปัญหาเหรอคะ”

               “เลขาฯ ผมส่งคลิปที่พายกับแพรวทะเลาะกันมาให้ดู คุณเห็นหรือยัง”

               “เจ๊ปุยฝ้ายส่งมาให้ดูตั้งแต่เย็นแล้วค่ะ” เธอตอบเสียงเรียบ ไม่แสดงความรู้สึกใด

               “คุณรู้สึกยังไง” เขาถามหยั่งเชิง

               “ก็ไม่รู้สึกยังไง” ร่างบอบบางในชุดนอนแบบเสื้อเชิ้ตและกางเกงขายาวผ้าซาตินนุ่มลื่นสีฟ้าเบียดตัวซุกอกกว้าง “คุณพายรักคุณก็เป็นปัญหาของเขา แต่ถ้าคุณรักคุณพายเมื่อไหร่ คุณมีปัญหากับฉันแน่”

               “ผมหลงคุณจะแย่ ไม่มีใจเหลือเผื่อใครแล้ว” ว่าพลางกดจูบแผ่วเบาที่หน้าผากเกลี้ยงเกลาแล้วไล้ริมฝีปากลงมาตามสันจมูกแล้วหยุดที่เรียวปากนุ่ม จากนั้นออกแรงกดช้าๆ ทว่าหนักแน่นและเต็มไปด้วยความรักลึกซึ้ง

               “คุณเจ็บอยู่นะ” อลีนาประท้วงเสียงแผ่วแนบชิดริมฝีปากเขา

               “แค่จูบ ชดเชยกู๊ดบายคิสเมื่อเช้านี้ไง” เขาบดเบียดริมฝีปากลงมาอีกครั้งอย่างลึกล้ำกว่าเดิม สอดแทรกปลายลิ้นเข้ามาลูบโลมอย่างช่ำชอง

               อลีนาขยับริมฝีปากตอบสนองอย่างอ่อนหวาน ความอบอุ่นวาบหวามแผ่ซ่านไปทั่วทั้งตัวและหัวใจ

อลีนาตื่นขึ้นมาในอ้อมกอดอบอุ่นของคิรากรแต่เช้าตรู่ คนเจ็บยังนอนหลับสนิทอยู่ เธอจึงลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวอย่างเงียบเชียบที่สุดเพื่อไม่ให้รบกวนเขา จากนั้นก็เข้าไปปลุกไออุ่นให้ลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวเตรียมไปโรงเรียน

               “ตื่นได้แล้วค่ะคนเก่ง วันนี้วันศุกร์ ไปโรงเรียนอีกแค่วันเดียวพรุ่งนี้ก็ได้หยุดแล้วนะคะ”

               เด็กหญิงตัวน้อยลุกขึ้นนั่งอย่างงัวเงียแต่ไม่งอแง

               “เช้านี้ไออุ่นอยากทานอะไรคะ แม่เอิงจะทำให้”

               “ไข่ตุ๋นเด้งดึ๋งค่ะ”

               “คุณพ่อยังไม่ตื่นเลย” อลีนาคิดหนัก เมนูนี้เป็นสูตรลับของคิรากรที่เขาไม่ยอมสอนเธอทำ “แม่เอิงจะลองทำดู แต่ถ้าไม่อร่อยเท่าที่คุณพ่อทำ ไออุ่นห้ามว่าแม่เอิงนะ”

               “แม่เอิงต้องทำอร่อยอยู่แล้วค่ะ” ไออุ่นยิ้มน่ารัก

               “งั้นก็ไปอาบน้ำกัน แล้วเดี๋ยวเราลงไปช่วยกันทำเนอะ” คุณแม่หอมแก้มกลมนุ่มแล้วอุ้มลูกสาวเข้าไปในห้องน้ำ การที่พี่เลี้ยงลาหยุดทำให้เธอต้องดูแลไออุ่นด้วยตัวเองทุกอย่าง ทำให้รู้ว่า การเป็นแม่ไม่ง่ายเลย อย่างไรก็ตาม เธอก็เต็มใจและมีความสุขมากที่ได้ทำหน้าที่นี้

อลีนาเดินจูงมือไออุ่นที่อาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยแล้วเข้ามาในห้องรับประทานอาหาร

               “คุณคิม!” หญิงสาวแปลกใจระคนตกใจที่เห็นคิรากรกำลังยกถ้วยไข่ตุ๋นมาวางบนโต๊ะอาหารซึ่งมีขนมปังปิ้งและนมสดอีกหนึ่งแก้วของไออุ่นวางอยู่ และอีกที่ข้างกันมีออมเล็ตแฮมชีสหอมฉุยจัดวางไว้อย่างสวยงามพร้อมน้ำส้มคั้นหนึ่งแก้ว “เจ็บอยู่ยังจะลุกขึ้นมาทำอาหารเช้าอีกเหรอคะ”

               “ถ้าผมทำเรื่องที่ทำกับคุณเมื่อคืนได้ อาหารเช้าแค่นี้ก็สบายมาก” เขาพูดด้วยสีหน้ากรุ้มกริ่ม เลยถูกถลึงตาใส่เป็นเชิงปรามว่าไม่ให้พูดแบบนี้ต่อหน้าลูก

               “ไออุ่นนึกว่าวันนี้จะไม่ได้ทานไข่ตุ๋นฝีมือคุณพ่อซะแล้ว” เด็กหญิงยิ้มกว้างด้วยความดีใจ

               “ของโปรดลูกสาว เจ็บยังไงคุณพ่อก็ต้องลุกขึ้นมาทำให้ทาน” ชายหนุ่มพูดพลางนั่งลงที่เก้าอี้ว่างข้างตัวลูกสาวแล้วสังเกตเห็นทรงผมที่เป็นมวยจุกสองข้างแล้วติดด้วยกิ๊บแมวน้อยสีชมพู “แม่เอิงทำผมให้เหรอคะ”

               “ใช่ค่ะ คุณพ่อชอบมั้ยคะ”

               “ชอบค่ะ น่ารักมาก” คุณพ่อลูบศีรษะเล็กด้วยความรักและเอ็นดู “สงสัยคุณพ่อต้องให้แม่เอิงสอนซะแล้ว จะได้ทำให้ไออุ่นเป็น”

               “คุณก็ต้องสอนฉันทำไข่ตุ๋นเหมือนกัน ห้ามหวงสูตร” อลีนาที่นั่งกินออมเล็ตขนาบข้างไออุ่นพูดดักคอสามี

               “ก็ได้ พรุ่งนี้วันหยุดเดี๋ยวผมสอนคุณทำ”

               “พรุ่งนี้ฉันมีงานค่ะ” บอกไปแล้วก็หวั่นใจว่าเขาจะตอบกลับมาว่าอย่างไรที่เธอต้องไปทำงานวันหยุด

               “งานด่วนเหรอ”

               “ถ่ายปกหนังสือค่ะ ฉันกำหนดวันเองไม่ได้ ต้องแล้วแต่คิวว่างของนายแบบนางแบบ ทำงานกับซุป’ ตาร์ก็อย่างนี้แหละค่ะ เขาให้คิววันไหนก็ต้องวันนั้น ถ้าเรื่องมากเขาก็ไม่ให้คิว”

               “เหนื่อยมั้ย” น้ำเสียงที่เอ่ยถามทอดยาวอบอุ่น

               “ไม่เลยค่ะ สนุกดี”

               “ผมไม่ได้หมายถึงเรื่องงานอย่างเดียว ผมเป็นห่วงคุณทุกเรื่องเลย ช่วงนี้ชีวิตคุณมีแต่เรื่อง วิ่งวุ่นไม่หยุด”

               “สงสัยจะเป็นปีชงมั้งคะ”

               “ชงซะเข้มเลย” คิรากรยิ้มขำสร้างบรรยากาศไม่ให้ตึงเครียดเกินไป “เดี๋ยวผมพาไปไหว้พระแก้ชง ที่ฮ่องกงดีมั้ย จะได้พาไออุ่นไปเที่ยวดิสนีย์แลนด์ด้วย”

               “ดีค่ะ ไออุ่นอยากไปเที่ยว” เด็กน้อยที่เพิ่งกินไข่ตุ๋นหมดถ้วยรีบบอก

               “รอให้แผลคุณพ่อหายก่อนนะคะ” อลีนาบอกพลางเลื่อนแก้วนมสดให้ลูกสาว “ดื่มนมให้หมดแก้วค่ะ จะได้ไปโรงเรียนกัน”

               “ส่งลูกเสร็จแล้วคุณจะไปไหนต่อหรือเปล่า” คิรากรถาม

               “ต้องไปรับเอยไปให้ปากคำที่โรงพักค่ะ แล้วจะคุยกับเอยเรื่องที่มาหาคุณเมื่อวานด้วย เสร็จแล้วเข้าไปทำงาน ตอนเย็นไปรับไออุ่น แวะซูเปอร์ฯ ซื้อของมาทำเกี๊ยวน้ำให้ไออุ่นทานพรุ่งนี้ แล้วก็กลับบ้าน” อลีนาบอกคิวยาวเหยียด ทั้งเรื่องงานและเรื่องครอบครัว ไม่ขาดตกบกพร่อง

               “ขอบคุณนะเอิงที่รักและดูแลไออุ่นอย่างดี คุณมาเติมเต็มเราสองคนพ่อลูกให้เป็นครอบครัวที่สมบูรณ์นะรู้มั้ย”

               “คุณกับไออุ่นก็เป็นครอบครัวของฉันเหมือนกัน” อลีนายิ้มอบอุ่นให้สามีแล้วหยิบผ้ามาเช็ดปากให้ไออุ่นที่เพิ่งดื่มนมหมดแก้ว “ไปโรงเรียนกันได้แล้วนะคะ”

               “เรียนให้สนุกนะไออุ่น” คุณพ่อหอมแก้มลาลูกสาวเหมือนทุกวันที่ไปส่งที่โรงเรียน แล้วหันไปเอียงแก้มให้ภรรยา “จะไม่จุ๊บลาผมหน่อยเหรอ”

               อลีนาขึงตาใส่พร้อมพูดเสียงดุเบาๆ “ต่อหน้าลูกนะคุณ”

               “แค่จุ๊บเองเนอะไออุ่น” เขาหันไปหาแนวร่วม