เกิดใหม่ครั้งนี้ไม่ขอมีความรัก

เกิดใหม่ครั้งนี้ไม่ขอมีความรัก

last updateLast Updated : 2025-04-08
By:  วริษาOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
40Chapters
3.7Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เพราะช้ำจากรักที่แสนดีจนทำให้เธอถึงแก่ความตาย แต่ทว่าสวรรค์เมตตาให้เธอเกิดใหม่อีกครั้งแต่ทว่าเธอกลับเกิดใหม่ในมิติที่ไม่เคยอยู่ เมื่อเกิดใหม่ครั้งนี้จะไม่ขอมีความรักให้ช้ำใจอีก

View More

Chapter 1

บทที่ 1 ผลตอบแทนของความรัก

Harold claimed he was busy, so I busied myself setting up our wedding venue alone until midnight.

Over the years, he'd refused to marry me 108 times for various reasons—including but not limited to—his career that was just taking flight, not having a fitting suit, and ugly flowers at the venue.

This time, it was because of my future assignment to Touden, the capital city. He didn't want to be in a long-distance relationship.

And so I gave up on my bright future and organized the wedding by myself, down to the details.

I assumed that he was picky because he wanted to have a perfect wedding, but now, I was watching camera footage of him kissing another woman passionately in bed.

Elise leaned her head on his shoulder, scoffing. "What excuse are you planning to give her this time? I think you should just end this and marry her."

Harold frowned. He grabbed her wandering hand and kissed it. "Don't make a fuss," he said. "You know that I proposed to her just to rile you up. I didn't really want a family.

"You're my only true love. The moment you agree to it, I'll arrange a wedding with you."

My heart stung so painfully, I had to crouch down. My tears fell on the ring he used to propose to me.

It was stunning, with a pink diamond on it. He'd supposedly spent a handsome sum on it, having enlisted the services of an expert designer from overseas. Struck by his sincerity, I didn't mind even if it was a size smaller.

At this moment, though, I finally came to a realization. This ring didn't fit on me because it didn't belong to me in the first place.

Elise laughed right then, as if making fun of how pathetic I was. "Sure. We've fought and made up 108 times—I had fun, but I'm tired now. If you abandon Shana on the day of your wedding and propose to me in front of everyone, I'll marry you.

"Can you bear to treat her like that, though?"

My fiancé was always aloof, even when proposing to me. Yet, he was now pulling her into a hug, looking absolutely ecstatic. "As long as you're willing to marry me, I'm willing to humiliate her however you want.

"As if I won't bear to. You said you wanted to see me today, so I left her alone and came to you without waiting for even a second.

"I've broken my promise to marry her more than 100 times just for you! The last time I did that, you texted me the moment she said yes, so I tossed the ring aside and ran over to you. Do you still not realize how sincere I am?"

As they laughed together, I remembered how embarrassed I'd felt back then. Harold had left the venue, subjecting me to the weird looks of our guests. I had to make something up, wearing a forced smile on my face.

During the past eight years, I'd put myself down just to appease Harold, solely for the sake of having a family with him. Meanwhile, he was now clinging to Elise, kissing her passionately, as if trying to prove his sincerity.

My fiancé, who'd never let me hold his hand, was now disrobing Elise eagerly. Their bodies intertwined as they moved from the headboard to the end of the bed.

I turned the camera off and yanked the ring off, tossing it into the drain.

Then, I sent a message to Jim Perez, the director of the hospital I worked in. "Regarding the assignment to Touden that I rejected, Mr. Perez, is there any way I can take on the offer now? I can fly to Touden and start work there immediately."
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
40 Chapters
บทที่ 1 ผลตอบแทนของความรัก
บทนำเสี่ยวลี่เหมยสาวออฟฟิศอายุ 28 ปี เธอเป็นคนดีมีเมตตาชีวิตของเธอจึงได้พบเจอแต่สิ่งดี ๆ ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนที่ทำงานหรือแฟนของเธอ เมื่อครบรอบ 5 ปีที่คบกันเธอได้ทำเซอร์ไพรส์ให้แฟนของเธอ แต่ไม่คิดเลยว่าเธอจะเจอเรื่องที่มันเซอร์ไพรส์กว่าทำให้เธอช็อคไม่เชื่อในสิ่งที่เธอได้พบเจอ ร่างกายชาไปทั้งตัวเมื่อพบว่าคนที่ดีกับเธอเสมอมาหักหลังเธอได้ลงคอ เธอเสียใจเป็นอย่างมากหอบความช้ำใจวิ่งออกมาจากคอนโดท่ามกลางสายฝน เรื่องไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นเมื่อเธอวิ่งข้ามถนนโดยไม่ได้มองดูรถที่กำลังวิ่งอยู่บวกกับสายฝนที่โปรยลงมาทำให้คนขับรถมองทางไม่ถนัดชนเข้าร่างของเธออย่างแรง ความเจ็บปวดทั้งหมดได้ถาโถมเข้ามาเธอนอนแน่นิ่งอยู่บนถนนน้ำตาไหลอาบแก้มทั้งสองข้างสติค่อย ๆ เลืองลางและทุกอย่างก็ดับสูญไป แต่ทว่าเมื่อเธอลืมตามาอีกครั้งกลับพบว่าตัวเองไม่ได้อยู่ในโลกที่เคยอยู่อีกต่อไปบทที่ 1 ผลตอบแทนของความรัก"แหมวันนี้อารมณ์ดีเชียวนะ " หญิงวัยกลางคนได้เอ่ยถามหญิงสาวอายุ 28 ปี ที่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กำลังเก็บของกลับหลังจากเลิกงาน"ธรรมดาของเสี่ยวลี่เหมยนั้นแหละ วันนี้ใช่มั้ยวันครบรอบที่เธอกับแฟนของเธอคบกันมา 5 ปี ฉันล่ะอิจฉาเธอจริ
last updateLast Updated : 2025-03-27
Read more
บทที่ 2 คุณหนูตระกูลลู่
บทที่ 2 คุณหนูตระกูลลู่เสี่ยวลี่เหมยหอบเอาหัวใจที่บอบช้ำเดินลงมายังหน้าดอนโด โชคชะตาดันเล่นตลกราวกับว่าซ้ำเติมเธอ ท้องฟ้าที่ปลอดโปร่งบัดนี้กลับกลายเป็นท้องฟ้ามืดครึ้มลมพัดแรงฝุ่นคละคลุ้งพายุถล่มลงมาราวกับท้องฟ้าพิโรธ เสี่ยวลี่เหมยเงยหน้ามองบนท้องฟ้าพร้อมแสยะยิ้ม ขนาดท้องฟ้ายังสมน้ำหน้าเธอเลย น้ำตาของความเจ็บปวดไหลรินแข่งกับสายฝน เธอก้าวเท้าเดินตากฝนด้วยความเหม่อลอย แต่ว่าความโชคร้ายของเธอยังไม่จบลงเพียงเท่านี้ จู่ ๆ มีรถยนต์ขับขี่มาด้วยความเร็วแถมคนที่ควบคุมพวงมาลัยนั้นดื่มมาด้วยความมึนเมา ทำให้เสียการควบคุมพุ่งชนเสี่ยวลี่เหมยที่เดินอยู่ข้างถนนเข้าอย่างแรง"เอี๊ยดด!!!! โครม!!!..." เพียงแค่เศษวินาทีที่เสี่ยวลี่เหมยหันหน้าไปมองไม่ทันได้ให้เธอตั้งตัว ร่างของเธอก็ลอยขึ้นบนท้องฟ้าตกกระทบลงถนนอย่างแรง ความเจ็บปวดเปลี่ยนแปลงเป็นชาไปทั้งร่างกาย ดวงตาเริ่มพร่ามัว"ฉันคงเป็นคนมีกรรมมาสินะ ถึงได้ดวงซวยได้ขนาดนี้เอาสิพระเจ้า หากท่านอยากได้ชีวิตของฉันก็เอาไปเถอะ" เลือดเริ่มไหลออกมาจากร่างกายสติของเสี่ยวลี่เหมยเริ่มเลือนลางลงอย่างช้า ๆ ก่อนที่จะหมดสติเธอได้ตัดพ้ออย่างสิ้นหวัง ผู้คนที่เห็นเหตุการณ์
last updateLast Updated : 2025-03-27
Read more
บทที่ 3 คู่หมั้นของข้า
บทที่ 3 คู่หมั้นของข้าเสี่ยวลี่เหมยเดินออกมาจากห้องของตนโดยมีลี่อินพยุงให้เดินออกมา ร่างกายนี้เหนื่อยง่ายเหลือเกินเพียงก้าวเท้าออกมาเพียงไม่กี่ก้าวทำเอานางหายใจเหนื่อยหอบ สายตาของนางเหลียวมองไปรอบ ๆ ในเรือนแห่งนี้ช่างกว้างใหญ่นักเป็นวาสนาของนางเสียจริงที่ได้มาอยู่ในร่างของบุตรสาวขุนนางเสียเพียงอย่างเดียวคือสุขภาพของนางในตอนนี้ ป้ายเหนือประตูสลักตัวอักษรด้วยทองคำวาววับบ่งบอกความมั่งคั่งของตระกูล"ลี่อินวัน ๆ ข้าทำอันใดบ้างก่่อนที่ข้าจะนอนไม่รับรู้อยู่หลายวัน" แม้จะมีภาพความทรงจำแต่ก็มิได้รับรู้ทุกเรื่องราว นางจึงอยากรู้ว่าทำอันใดบ้าง"คุณหนูมิได้ทำอันใดเจ้าค่ะ มีเพียงกินนอนเดินเล่นเท่านั้น แล้วก็มีบางครั้งที่จะออกไปหาท่านจวิ้นอ๋องเจ้าค่ะ" ลี่อินรีบเล่าให้ฟังทันที เสี่ยวลี่เหมยคิ้วขมวดเข้าหากันอย่างสงสัย พร้อมทวนชื่อที่ลี่อินเอ่ยมาเมื่อครู่อย่างแผ่วเบา"จวิ้นอ๋อง แล้วจวิ้นอ๋องคือผู้ใดกัน""ท่านจวิ้นอ๋องนามของเขาคือ ‘จวิ้นอ๋องเจียวหั่ว’ เป็นคู่หมั้นคู่หมายของคุณหนูอย่างไรล่ะเจ้าคะ คุณหนูลืมได้อย่างไรกัน" ไป๋เซ่อที่ยืนถือร่มอยู่ด้านหลังก็เอ่ยขึ้น"อย่างนั้นหรือ" เสี่ยวลี่เหมยที่ตายจากควา
last updateLast Updated : 2025-03-27
Read more
บทที่ 4 แม่หมูในเล้า
บทที่ 4 แม่หมูในเล้าใต้เท้าลู่ไป๋เหวินมองใบหน้าที่แน่วแน่คำพูดที่หนักแน่นของบุตรสาวพอเข้าใจว่าครั้งนี้บุตรสาวตนเองทำอย่างที่เอ่ยมาจริง ๆ หากตอนนี้นางไม่อยากแต่งกับผู้ใดก็ดีเช่นกันเขาเองก็ไม่อยากบังคับเพราะที่ผ่านมาชีวิตของเสี่ยวลี่เหมยน่าสงสารมามากพอแล้ว เมื่อครั้งที่นางนอนไม่ฟื้นเขาทุกข์ทรมานใจอย่างมาก เฝ้าภาวนาให้บุตรสาวฟื้นขึ้นมาไม่ว่านางต้องการสิ่งใดเขาพร้อมทำให้เสมอ"หากเจ้าต้องกาเช่นนั้นข้าเองก็ไม่ขัดเจ้า แต่เจ้าอย่ามาร้องไห้ฟูมฟายทีหลังก็แล้วกัน""ไม่มีวันนั้นแน่นอนเจ้าค่ะ เช่นนั้นข้าออกเดินทางก่อนนะเจ้าคะ" เสี่ยวลี่เหมยยิ้มกว้างพร้อมเดินออกไปจากห้องของใต้เท้าลู่ไป๋ไปทำตามที่นางกล่าวมาเสี่ยวลี่เหมยย่างกรายออกจากเรือนด้วยเรือนร่างใหม่จากสตรีที่อวบอ้วนบัดนี้ได้กลายเป็นสตรีร่างบางเรียวขายาวใบหน้าผ่องใสมีชีวิตชีวาขึ้นไม่ได้น่าเบื่อเหมือนเมื่อก่อนนางออกเดินทางกับสาวใช้ทั้งสองคนกับผู้คุมม้าอีกหนึ่งคน จวนท่านจวิ้นอ๋องห่างไกลจากเรือนของนางมากนัก เมื่อเดินทางมาถึงครึ่งทางท้องของเสี่ยวลี่เหมยก็เริ่มเรียกร้องอาหาร นางจึงเปิดหน้าต่างดูด้านนอกพบว่าบัดนี้รถม้าเคลื่อนมาถึงหมู่บ้านของท่านอ๋
last updateLast Updated : 2025-03-27
Read more
บทที่ 5 ข้าคือ 'คุณหนูลู่เพ่ย'
บทที่ 5 ข้าคือ 'คุณหนูลู่เพ่ย'ชายทั้งสองตาพากันมองมาที่เสี่ยวลี่เหมย ดวงตาแวววาวจู่ ๆ ก็มีสตรีรูปงามมานั่งร่วมโต๊ะกับพวกเขาจึงเอ่ยถาม"แม่นาง ไม่ทราบว่าท่านเป็นสตรีบุตรสาวของตระกูลใดกันถึงได้งดงามราวกับนางฟ้าเช่นนี้ และที่แม่นางมานั่งร่วมโต๊ะกับพวกข้ามีเรื่องอันใดหรือขอรับ" เสี่ยวลี่เหมยพยายามควบคุมอารมณ์โมโหเอาไว้ก่อนจะแสยะยิ้มมุมปากราวนางมารร้าย เอ่ยถามเรื่องที่พวกเขากำลังพูกคุยกันอยู่"ข้าเป็นเพียงสตรีผู้ต่ำต้อยไม่สำคัญอันใด เมื่อครู่ข้าได้ยินพวกท่านกันกำลังคุยกันอย่างสนุกสนานมีเรื่องอันใดกันหรือเจ้าคะ ข้าเองก็อยากรับรู้ด้วย ข้าได้ยินพวกท่านกำลังเอ่ยถึงคุณหนูตระกูลลู่ใช่หรือไม่เจ้าคะ? ""ใช่แล้ว แม่นางช่างแตกต่างจากนางมากนัก หากเป็นแม่นางผู้นี้จะมีผู้ใดบ้างไม่อยากแต่งงานด้วย ฮ่า ฮ่า" เสี่ยวลี่เหมยกำหมัดแน่นก่อนจะเอ่ยออกมาอย่างเชื่องช้า"แล้วพวกท่านเคยเห็นนางหรือเจ้าคะ ถึงนำเรื่องนางมาเอ่ยเช่นนี้ให้เสียหาย""แม่นาง ไม่ว่าผู้ใดในใต้หล้านี้ไม่รู้จักหรอกนะขอรับ เพียงแค่นางเดินหนึ่งก้าวสามารถทำให้แผ่นดินแทบยุบสะเทือนราวกับเกิดแผ่นดินไหว ชาวบ้านลือกันช่างไม่เหมาะสมกับท่านอ๋องที่รูปงาม ห
last updateLast Updated : 2025-03-27
Read more
บทที่ 6 ข้าจะถอนหมั้น
บทที่ 6 ข้าจะถอนหมั้นท่านอ๋องที่ยืนอยู่ริมหน้าต่างจ้องมองไปด้านนอกเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าที่เดินเข้ามาก็คิดว่าเป็นบ่าวรับใช้เขาจึงได้เอ่ยถาม"นางกลับแล้วหรือ หึ! ช่างน่ารำคาญเสียจริง " เขาเอ่ยออกมาโดยไม่ได้หันมามองเลยว่าผู้ที่เข้ามาด้านในหาใช่บ่าวรับใช้ไม่"รำคาญอย่างนั้นหรือเพคะ ไหนท่านอ๋องบอกว่ามีงานมากมายที่ต้องทำ การยืนมองทอดสายตาไปยังด้านนอกคืองานของท่านอ๋องหรือเพคะ หม่อมฉันก็พึ่งจะได้รู้วันนี้นี่เอง " เสี่ยวลี่เหมยเก็บความโมโหเอาไว้ไม่ไหวเมื่อนางเห็นเรื่องราวที่ผ่านมาที่เขาได้ทำกับลู่เพ่ยยิ่งทำให้นางไม่ชอบขี้หน้าท่านอ๋องผู้นี้เลยแม้แต่น้อย"เจ้ากล้าดีอย่างไรเข้ามาในห้องของข้าโดยไม่ได้รับอนุญาต" เจียวหั่วหันควับกลับมาเมื่อรับรู้ว่าผู้ที่เข้ามามิใช่บ่าวรับใช้ แต่ทว่าเมื่อเขามองมายังนางต้องตกตะลึง สตรีที่ขึ้นชื่อว่าเป็นคู่หมั้นที่เขาเคยรำคาญและรังเกียจ สตรีที่อวบอ้วนน่าเบื่อผู้นั้นมายืนอยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ระยะเวลาเพียงหนึ่งฤดูที่นางหายหน้าหายตาไปไม่คิดเลยว่านางจะเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ ใบหน้าเรียวงามกระจ่างหมดจด ริมฝีปากบางแต้มด้วยชาดสีแดงขับผิวผุดผ่อง ดวงตาดำขลับ
last updateLast Updated : 2025-03-28
Read more
บทที่ 7 ข้าจะไปอยู่กับท่านอา
บทที่ 7 ข้าจะไปอยู่กับท่านอาจวนจวิ้นอ๋องตั้งแต่ที่ท่านอ๋องพบเจอลู่เพ่ยวันนั้นเขาก็เอาแต่คิดถึงใบหน้าที่หยิ่งพยองของนาง แตกต่างจากตอนที่นางอวบอ้วนยิ่งนักตอนนี้ความเจ็บปวดที่นางฝากไว้ให้เขาในวันนั้นก็ได้หายดีแล้ว ถึงคราวแล้วที่เขาจะไปเยือนและจะไม่ยอมถอนหมั้น"ผู้ใดอยู่ด้านนอกเข้ามาหาข้าที" เจียวหั่วตะโกนเรียกบ่าวรับใช้ที่อยู่ด้านนอกเพื่อทำในสิ่งที่เขาครุ่นคิดมาหลายวัน"ท่านอ๋องมีอันใดหรือพ่ะย่ะค่ะ""เจ้าไปจัดเตรียมทองคำ หยกและเบี้ยอัฐขึ้นเกี้ยวให้ข้าที ให้มากกว่าที่คุณหนูลู่เพ่ยเอามาคืน ข้าจะเดินทางไปที่เรือนของใต้เท้าลู่ไป๋เหวิน""พ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมจะรีบไปจัดเตรียมให้ท่านอ๋องโปรดรอสักครู่" พูดจบบ่าวรับใช้เดินออกจากห้องของเจียวหั่วไปทำตามคำสั่ง เจียวหั่วยืนขึ้นกอดอก ยิ้มมุมปากแววตาเจ้าเล่ห์"เจ้าหนีข้าไม่พ้นหรอกนะ คิดหรือว่าข้าจะยอมถอดหมั้นง่าย ๆ อำนาจที่อยู่ตรงหน้าไม่ว่าผู้ใดก็คงไม่ปล่อยให้หลุดมือไปง่าย ๆ " เจียวหั่วหัวเราะออกมาอย่างพึงพอใจพร้อมเดินออกจากห้องของตนเพื่อเดินทางไปที่เรือนตระกูลลู่ทำอย่างใจหวังเรือนตระกูลลู่"ขนมมาแล้วเจ้าค่ะคุณหนู" ลี่อินเดินถือถาดที่ใส่ขนมพร้อมน้ำชามา
last updateLast Updated : 2025-03-28
Read more
บทที่ 8 เตรียมรับมือ
บทที่ 8 เตรียมรับมือเจียวหั่วเดินทางมาถึงเรือนใต้เท้าลู่ไป่เหวินก็ต้องสงสัยเมื่อพบเจอชายมากมายมายืนรออยู่หน้าเรือนเต็มไปหมด จึงได้ให้บ่าวรับใช้ที่มากับตนไปสืบดูก็ได้รู้ความที่เหล่าบุรุษมาอยู่ที่หน้าเรือนเพราะต้องใจหมายตาคุณหนูลู่เพ่ยผู้งดงาม ทำให้จิตใจของเจียวหั่วร้อนรุ่มขึ้นมา ไม่คิดเลยว่าสตรีที่เขาไม่เคยสนใจใยดีจะมีบุรุษอยากครอบครองมากขนาดนี้ เจียวหั่วลงจากรถม้าเร่งรีบก้าวเท้าเข้าเรือนของใต้เท้าลู่ไป๋เหวินอย่างเร็ว"ท่านอ๋องมาพบใต้เท้าหรือพ่ะย่ะค่ะ" บ่าวรับใช้ที่ยืนอยู่หน้าเรือนได้เอ่ยถามขึ้นทำให้ผู้คนที่ยืนอยู่แถวนั้นหันมามองเป็นตาเดียว แถมยังหัวเราะกระซิบกระซาบนินทาเจียวหั่วกันใหญ่ เขายืนอยู่ไม่ไกลพลอยให้ได้ยินคำพูดที่ชายเหล่านั้นเอ่ยนินทาเขา"เฮอะ! มาหวงของทีหลังล่ะสิ ข้าได้ยินมาว่าเมื่อก่อนท่านอ๋องไม่เคยแยแสคุณหนูลู่เพ่ยแม้แต่น้อย พอนางงดงามคิดจะอยากนางคืนสินะ " คำพูดของคนเหล่านั้นทำให้เจียวหั่วโมโหแววตาดุดันมองขวับไปยังคนพวกนั้นจนต้องหลบสายตา"ใช่! ข้ามาหาใต้เท้าลู่ไป๋เหวิน และที่มาวันนี้ก็เรื่องการหมั้นหมาย เมื่อคราวที่คุณหนูลู่เพ่ยไปหาข้าที่จวนในครั้งนั้น ข้าไม่ได้จะถอนหมั้น
last updateLast Updated : 2025-03-28
Read more
บทที่ 9 เดินทาง
บทที่ 9 เดินทางเมื่อเก็บของเสร็จได้ไม่นานสาวใช้ทั้งสองก็พากันหอบถุงผ้าของตนเองมาหาคุณหนูเพื่อออกเดินทาง"คุณหนูเก็บของเสร็จหรือยังเจ้าคะ "ลี่อินวางถุงผ้าเอ่ยถามคุณหนูที่นั่งอยู่ที่โต๊ะน้ำชา"เสร็จแล้วเจ้าไปบอกให้บ่าวมายกไปที่รถม้าเถิดจะได้ออกเดินทาง""เจ้าค่ะ " ลี่อินรับคำสั่งพรางเดินออกไปด้านนอกส่วนไป๋เซ่อก็เดินเข้ามาใกล้เสี่ยวลี่เหมยมองดูคุณหนูที่ผมเผ้าปกปิดใบหน้าจากการเก็บของด้วยตัวเอง"คุณหนูข้าจะแต่งตัวให้นะเจ้าคะ ดูสิเผ้าผมของคุณหนูหลุดรุ่ยหมดแล้ว เป็นเพราะข้ากับลี่อินที่ไม่ได้มาช่วยคุณหนูเก็บของต้องขออภัยด้วยนะเจ้าคะ" นางพูดไปเดินไปหยิบหวี่มาแปรงผมแกะปิ่นออกพร้อมจัดแจงให้ผมเข้าทรงและปักปิ่นเข้าไปเช่นเดิม"ข้ายังไม่ได้ตำติเจ้าเสียหน่อย อีกอย่างข้าเองที่บอกให้พวกเจ้าไปเก็บของเจ้าไม่ต้องใส่ใจ เจ้าจัดผมให้ข้าเสร็จแล้วก็ออกไปข้างนอกกันเถอะ ข้าอยากไปร่ำลาท่านพ่อเสียหน่อย""เจ้าค่ะ" ทั้งสองออกมาข้างนอกก็พบใต้เท้าลู่ไป๋เหวินเดินมาพร้อมบ่าวรับใช้ที่ลี่อินไปตามมายกของใช้ของลู่เพ่ย"ท่านพ่อข้ากำลังจะไปหาท่านพ่อพอดีเลยเจ้าค่ะ""อย่างนั้นหรือ เฮ้อ! เจ้าอยู่กับข้ามาตั้งแต่เกิดไม่เคยห่างกาย
last updateLast Updated : 2025-03-28
Read more
บทที่ 10 ข้าจะปลูกผักเจ้าค่ะ
บทที่ 10 ข้าจะปลูกผักเจ้าค่ะหลังจากกินอาการอิ่มท่านอาก็พาเสี่ยวลี่เหมยมายังห้องนอนที่ถูกจัดเตรียมไว้ให้ได้ให้นางพักผ่อน เมื่อหัวถึงหมอนตัวนอนบนเตียงนอนนุ่มไม่นานเสี่ยวลี่เหมยก็ได้หลับลงรุ่งเช้ามาเยือนเสียงนกน้อยร้องตอบโต้กันไปมาเจี๊ยวจ้าว เสียงกระดิ่งดังราวกับสำนวนเพียงไพเราะ เสี่ยวลี่เหมยตื่นเช้าเพราะแปลกที่มายืนมองดูดวงอาทิตย์ขึ้นอย่างงดงาม เช้า ๆ ที่นี่อากาศเย็นสบายแม้ว่านางจะตื่นเช้าแต่ชาวบ้านที่นี่ก็ตื่นเช้ากันมาก ๆ"คุณหนูตื่นตั้งแต่เมื่อไหร่เจ้าคะ นี่ยังไม่สว่างเลย" ไป๋เซ่อที่นอนอยู่ข้าง ๆ ตื่นมาเพื่อดูแลก็ต้องตกใจที่เห็นลู่เพ่ยยืนอยู่หน้าระเบียงเสียแล้ว"ข้านอนไม่หลับนะ แล้วลี่อินเล่าไม่มาพร้อมกับเจ้าหรือ" นางมองไปด้านหลังไม่พบลี่อินจึงได้เอ่ยถามด้วยความสงสัย"ลี่อินไปที่ห้องครัวเจ้าค่ะ " เสี่ยวลี่เหมยพยักหน้ารับรู้"เช่นนั้นเจ้าก็ตามข้ามาเถิด ข้าจะไปหาท่านอา ""เจ้าค่ะ" เสี่ยวลี่เหมยเดินเล่นดูรอบ ๆ เรือน ก่อนจะมาพบท่านอาที่กำลังสั่งให้บ่าวไปทำหน้าที่ของตน เสี่ยวลี่เหมยไม่รอช้ารีบย้ำเท้าตรงเข้าไปหา"ท่านอาทำอันใดอยู่หรือเจ้าคะ" ซีเหนี่ยวได้ยินเสียงหลานสาวหันขวับมามองอย่างรวด
last updateLast Updated : 2025-03-28
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status