บทที่ 2

เสียงเคาะประตูเบา ๆ ดังขึ้น ขัดจังหวะเสียงร้องไห้ของฉันและลูกสาว

แพทย์เจ้าของไข้เดินเข้ามาในห้องพัก หยิบแฟ้มเวชระเบียนที่ปลายเตียงขึ้นมาไล่ดูค่าต่าง ๆ อย่างรวดเร็ว ก่อนพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

“คุณนายครับ ผมนำข่าวดีมาครับ พบไตที่เข้ากันได้แล้ว จากสภาพร่างกายของคุณหนูเผยเนี่ยน เราสามารถจัดการผ่าตัดเปลี่ยนไตได้ภายในสามวัน”

ฉันยกมือปิดปากด้วยความดีใจ น้ำตาไหลออกมาจากหางตาอย่างห้ามไม่อยู่ ส่วนลูกสาวก็จับมือฉันแน่นด้วยความไม่อยากเชื่อ คอยถามย้ำซ้ำแล้วซ้ำเล่า

“จริงเหรอคะแม่? หนูจะไม่ต้องตายแล้วใช่ไหมคะ?”

ชาติที่แล้วจนกระทั่งเสียชีวิต ลูกสาวของฉันก็ยังไม่ได้รับไตที่เข้ากันได้ ภาพที่เธอจากไปอย่างทรมานยังคงฝังลึกอยู่ในความทรงจำของฉัน

แพทย์เจ้าของไข้ก้มตัวลง ก่อนยิ้มแล้วพูดกับเธอว่า

“หนูไม่ตายแน่นอน นี่เป็นการผ่าตัดที่มีความพร้อมมากแล้ว และคนที่จะผ่าตัดให้หนูคือ ดร.บราวน์ ศัลยแพทย์ระดับแนวหน้าของโลก หนูต้องเชื่อในการจัดการของคุณพ่อนะ”

ลูกสาวหันมามองฉันอย่างระมัดระวัง ราวกับต้องการคำยืนยัน

“แม่คะ นี่เป็นเรื่องจริงใช่ไหม? พ่อเตรียมทุกอย่างเพื่อหนูจริง ๆ เหรอคะ?”

ฉันฝืนกลั้นน้ำตาแล้วพยักหน้า ก่อนจะพูดคำโกหกที่หวังดีออกไป

“จริงสิลูกรัก ที่จริงพ่อรักหนูมาก พอรู้ว่าหนูป่วย เขาก็จัดเตรียมทุกอย่างไว้ให้ตั้งนานแล้ว”

ไม่แปลกที่ลูกสาวจะไม่อยากเชื่อ เพราะเมื่อสองปีก่อน หลังสามีของซูหว่านฉิงเสียชีวิต เขาได้ทิ้งมรดกมหาศาลและอำนาจควบคุมเขตท่าเรือทั้งหมดไว้ให้

แม่ลูกคู่นั้นจึงตกเป็นเป้าหมายของผู้คนมากมาย

เผยเจ๋อหย่วนใช้ข้ออ้างที่ว่า "ไปดูแลแม่หม้ายของเพื่อนเก่า" เข้าออกคฤหาสน์ของเธอทุกค่ำคืน เพื่อช่วยกำจัดภัยคุกคามในเงามืดและคอยปราบปรามพวกญาติพี่น้องที่จ้องจะฮุบสมบัติ

เขาเข้าร่วมทุกวันสำคัญของซูหยาง แม้แต่วันกิจกรรมผู้ปกครองที่โรงเรียนก็ยังยอมยกเลิกประชุมสำคัญเพื่อไปด้วยตัวเอง

แต่เขากลับไม่เคยไปงานวันเกิดของลูกสาว พิธีบรรลุนิติภาวะของเธอ หรือแม้กระทั่งตอนที่เธอถูกรังแกที่โรงเรียน เขาก็เพียงพูดอย่างเฉยเมยว่า

“เป็นถึงลูกของเจ้าพ่อมาเฟีย แต่กลับอ่อนแอขนาดนี้ น่าอายจริง ๆ”

ประสบการณ์ตลอดสองปีที่ผ่านมา ทำให้ฉันรู้ว่าเผยเจ๋อหย่วนไม่ได้รักฉันและลูกสาวเลย ในใจของเขามีเพียงซูหว่านฉิงกับลูกชายของเธอเท่านั้น

ลูกสาวเอื้อมมือเช็ดน้ำตาที่หางตาของฉันอย่างใส่ใจ แววตาของเธอราวกับเปล่งประกายขึ้นมา

“แม่คะ ถ้าพ่อรักหนูจริง ๆ งั้นพวกเราก็ไม่ต้องหนีไปไหนแล้วใช่ไหมคะ?"

หัวใจของฉันเหมือนถูกมือใหญ่ข้างหนึ่งบีบอย่างแรง เจ็บจนแทบหายใจไม่ออก ผ่านไปครู่ใหญ่ถึงได้กระซิบตอบเสียงเบาว่า

“ใช่แล้วจ้ะ ถ้าพ่อชอบเนี่ยนเนี่ยนจริง ๆ งั้นพวกเราจะให้โอกาสเขาอีกสักครั้ง ดีไหม?”

เผยเนี่ยนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดกับฉันด้วยสีหน้าจริงจัง

“พ่อไม่ใช่แค่ต้องดีกับเนี่ยนเนี่ยนนะคะ แต่ต้องดีกับแม่ด้วย!”

ฉันมองเธออย่างอ่อนโยน ราวกับกำลังมองโลกทั้งใบของตัวเอง

“จ้ะ!”

ลูกสาวเฝ้ารอคอยเผยเจ๋อหย่วนด้วยความหวังเต็มเปี่ยม จนกระทั่งถึงเวลาก่อนเข้าห้องผ่าตัด เขาก็ยังคงไม่กลับมา

ที่หน้าห้องผ่าตัด ลูกสาวจับมือฉันไว้ด้วยความผิดหวัง สายตาของเธอคอยเหลือบมองไปที่ทางเดินอยู่ตลอดเวลา

ฉันฝืนกลั้นความเจ็บปวดในใจแล้วปลอบเธอ

"เนี่ยนเนี่ยน พ่อแค่กำลังยุ่งมากน่ะลูก ให้แม่รออยู่เป็นเพื่อนหนูตรงนี้โอเคไหม? หนูทำใจให้สบายแล้วเข้าผ่าตัดเถอะนะ แม่จะอยู่รอหนูตรงนี้ตลอดเวลา ไม่ไปไหนแน่นอนจ้ะ"

ลูกสาวเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าอย่างว่าง่าย

“หนูเข้าใจแล้วค่ะแม่ หนูจะเป็นเด็กดี… ไม่ว่าพ่อจะมาหาหนูหรือไม่ หนูก็รักพ่อกับแม่ทั้งคู่!”

ดวงตาของฉันแดงก่ำ ขณะที่กำลังจะให้แพทย์เข็นลูกสาวเข้าห้องผ่าตัด โทรทัศน์ที่ติดอยู่บนผนังทางเดินก็เปลี่ยนเป็นข่าวบันเทิงด่วนขึ้นมา

ผู้ประกาศข่าวรายงานด้วยน้ำเสียงที่โอเวอร์และตื่นเต้นกระตือรือร้นว่า

"ค่ำคืนนี้ มีคนตาดีแชะภาพเผยเจ๋อหย่วน ผู้กุมอำนาจสูงสุดของตระกูลเผย กำลังควงคู่ซูหว่านฉิงและลูกชาย ไปเที่ยวลัลล้าที่สวนสนุกริมท่าเรือเมืองเนเปิลส์ครับ!"

"จากภาพจะเห็นได้ว่าทั้งสามคนมีความใกล้ชิดสนิทสนมกันมาก คาดว่าน่าจะย้ายเข้าไปอยู่กินด้วยกันเรียบร้อยแล้ว"

"ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีกระแสข่าวลือวงในแว่วมาว่า เด็กชายที่ไปด้วยได้เปลี่ยนสรรพนามเรียกคุณเผยว่าคุณพ่อเป็นการส่วนตัวแล้วครับ"

บนจอขนาดใหญ่ ภาพแอบถ่ายเหล่านั้นถูกเปิดวนซ้ำไปมา

เผยเจ๋อหย่วนอุ้มซูหยางด้วยแขนข้างเดียว ก้มหน้าลงเช็ดคราบไอศกรีมที่มุมปากให้เขา

ซูหว่านฉิงยืนอยู่ข้าง ๆ พร้อมรอยยิ้มอ่อนโยนและมีความสุข

ฉันกำลังจะก้าวไปบังสายตาของลูกสาว แต่ในตอนนั้นเอง ภาพบนโทรทัศน์กลับเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน

ซูหยางที่เมื่อกี้ยังหัวเราะร่าเริงอยู่ จู่ๆ ก็ยกมือขึ้นกุมลำคอ ใบหน้าเล็กๆ ทั้งใบเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำอย่างรวดเร็ว

เขาไออย่างรุนแรงหลายครั้ง ราวกับหายใจไม่ออก ก่อนที่ร่างทั้งร่างจะร่วงลงจากอ้อมแขนของเผยเจ๋อหย่วนอย่างกะทันหัน