ตอนที่ 66

ยามเฉินแก่ๆ (ประมาณ 08.20 น.) ณ ลานพิธีเก้าชั้นฟ้า ยอดสวรรค์สูงสุด

โครกคราก... จ๊อกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!

เสียงกระเพาะอาหารของ ‘มหาเทพผู้ครองสวรรค์’ และ ‘พญายมราชจอมราชันแห่งนรก’ ยังคงคำรามก้องสะท้านฟ้าสะเทือนดินประหนึ่งอัสนีบาตฟาดซ้ำซ้อน!

กลิ่นเนยสดเกรดพรีเมียมที่ละลายบนกระทะทองคำมังกรแท้ กลิ่นเนื้อแกะแดนเหนือหมักพริกหม่าล่า กลิ่นเนื้อวัว A5 ลายหินอ่อนที่ไขมันหยดติ๋งๆ ลงบนเตาไฟดัง ฉ่าาาาาา! และกลิ่นน้ำซุปหม่าล่าเดือดพล่านพริกสิบเม็ดปะทะน้ำซุปกระดูกหมูทิพย์สีขาวข้น... กำลังทำลายระบบประสาทสัมผัสและตบะฌานของสองผู้นำภพจนแหลกละเอียดเป็นผุยผง!

มะลิที่ยืนคุมเชิงอยู่กึ่งกลาง สองมือเท้าสะเอว เชิดหน้าขึ้น มือขวาถือตะเกียบทองคำยาวสองคืบ คีบเนื้อแกะย่างเนยชิ้นหนานุ่มฉ่ำซอส ควันสีส้มทองลอยฟุ้ง ชี้สลับไปมาระหว่างพระพักตร์มหาเทพกับเคราเพลิงของพญายมราช!

“มหาเทพคะ! พญายมราชคะ!” มะลิแผดเสียงแปดหลอดสดใสลั่นลานประลอง “จะยืนเบ่งกล้ามทำตาถลนใส่กันจนตาเหล่เพื่ออะไรคะ?! ศักดิ์ศรีผู้นำภพเนี่ย... มันกินประทังหิวได้ไหมคะ?! แต่เนื้อแกะย่างเนยหม่าล่าฉ่ำๆ ชิ้นนี้ กับซุปกระดูกหมูทิพย์ช่องนี้น่ะ กินเข้าไปคำเดียว ตาสว่างโล่งยันก้นบึ้งดวงวิญญาณเลยนะคะ!”

มะลิยื่นข้อเสนอเด็ดขาด:

“แทนที่จะเปิดศึกสงครามสามภพให้เลือดท่วมเก้าชั้นฟ้า ให้ทหารสวรรค์และทัพนรกแปดแสนนายต้องมาเจ็บตัวฟรี... มานั่งล้อมวงกินหมูกระทะจิ้มน้ำจิ้มงาบดสูตร 2026 เปิดโต๊ะเจรจาสันติภาพแบบ Win-Win Solution กันเดี๋ยวนี้ค่ะ!”

กริบ...

พญายมราชร่างยักษ์สามวามองเนื้อแกะย่างเนยที่ส่งควันหอมฉุย น้ำลายเพลิงไหลย้อยเปรอะเคราเพลิงดัง แหมะ!

ความอดอยากปากแห้งในนรกภูมิมานับล้านปี ที่ต้องทนดมแต่กลิ่นขี้เถ้ากระทะทองแดง... พลันระเบิดทำลายกำแพงศักดิ์ศรีของพญามัจจุราชแห่งความตายจนราบคาบ!

ฉึก!

พญายมราชโยนตรีศูลเพลิงบรรลัยกัลป์ปักลงบนพื้นหยกขาวหน้าตาเฉย ร่างยักษ์ทรุดลงนั่งขัดสมาธิหน้าเตาหมูกระทะดัง ตึงงงงง! สองมือคว้าตะเกียบเหล็กเพลิง คีบเนื้อแกะย่างเข้าปากเคี้ยวดัง กร้วมมมมมมม!

ซู่ซ่าาาาาาาาาาาาาาาาาาา!!

“อ๊าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาากกกกกกกกกกกส์!!”

พญายมราชแหงนหน้าคำรามลั่นสวรรค์! เคราเพลิงที่เคยลุกโชนพลันมอดดับไปครึ่งแถบด้วยความฟินระดับมหาจักรวาล! น้ำตาเพลิงสีแดงชาดไหลพรากอาบสองแก้มยักษ์ ร้องไห้สะอึกสะอื้นโฮลั่นลาน:

“อร่อยสะท้านนรกกกกกกกกกกกกกก!! เนื้อแกะย่างเนยสิ่งนี้มันคืออันใดกันนนน! ความนุ่มชุ่มฉ่ำที่ละลายในปาก... กลิ่นเนยสดที่เคลือบลิ้น... และความเผ็ดร้อนสะท้านวิญญาณนี้! อร่อยกว่าน้ำต้มกะโหลกในกระทะทองแดงล้านเท่าโว้ยยยยยยยยยยย!!”

มหาเทพบนบัลลังก์ทองคำเห็นพญายมราชนั่งเคี้ยวเนื้อตุ้ยๆ ปากมันแผล็บ ซดน้ำซุปหม่าล่าดัง ซู้ดดดดดดด!...

พระเนตรของมหาเทพเบิกกว้าง พระศอขยับกลืนน้ำลายลงคอดัง เอื๊อกใหญ่!

(ชิบหายแล้ว... ไอ้พญายมราชหน้าด้านมันแย่งกินเนื้อแกะย่างไปสามจานแล้ว! โควตาหมูกระทะ VIP ของเจิ้นที่ไม่ได้เสวยมาตั้งสามวัน... ขืนเจิ้นมัวแต่นั่งเก๊กฟอร์มอยู่บนบัลลังก์ เนื้อวัว A5 ลายหินอ่อนกับลูกชิ้นเอ็นเนื้อของโปรดเจิ้นมิโดนมันกวาดลงหลุมนรกหมดรึ?!)

ฟึ่บ!

มหาเทพไม่รอช้า สลัดความสุขุมของประมุขสวรรค์ทิ้งไปในเสี้ยววินาที เหาะดิ่งลงมาจากบัลลังก์เก้าสิบเก้าขั้น ทรุดองค์ลงนั่งขัดสมาธิฝั่งตรงข้ามพญายมราชทันควัน!

มหาเทพรีบกระแอมไอเบาๆ “อะแฮ่ม!” เพื่อรักษาฟอร์ม:

“เจิ้นเห็นแก่ความสงบสุขของสามภพดอกนะ! มิได้เห็นแก่เนื้อย่างเนยสดเลยแม้แต่น้อย!”

ว่าแล้ว มหาเทพก็คว้าตะเกียบหยกขาว จุ่มเนื้อวัว A5 ลายหินอ่อนลงในน้ำซุปกระดูกหมูทิพย์สีขาวข้น แกว่งไปมาสามวินาทีดัง ซู่... จิ้มน้ำจิ้มงาบดสูตร 2026 แล้วยัดเข้าปากเต็มคำ!

เปรี๊ยะ... ชิ้งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!

ดวงตาของมหาเทพสว่างวาบเป็นประกายทองคำบริสุทธิ์! ตบะเซียนแสนปีสั่นสะเทือนปานแผ่นดินไหว! พระพักตร์ที่เคยเขียวคล้ำเปลี่ยนเป็นสีชมพูระเรื่อ เคี้ยวเนื้อนุ่มละลายในปากจนพระเนตรลอยเคลิ้มฝัน!

“อาาาาาาาาาาาาาาาห์...!” มหาเทพครางเสียงสั่นอย่างลืมตัว “เนื้อวัว A5 จุ่มซุปกระดูกหมูทิพย์รอบนี้... รสเลิศกว่าเตาที่ส่งไปตำหนักเจิ้นเมื่อสามวันก่อนเสียอีก! รสชาติเตาไฟสดๆ หน้าเตามันช่างชุ่มฉ่ำถึงเพียงนี้!”

ทว่า พอหันไปเห็นพญายมราชกำลังจะเอาตะเกียบเพลิงจิ้มลูกชิ้นเอ็นเนื้อลูกใหญ่... มหาเทพก็ตาวาวโรจน์ทันควัน!

“เฮ้ยยยยย! ไอ้แก่หน้าเหม็นบนฟ้า!” พญายมราชตวาดลั่น ตะเกียบเพลิงพุ่งเข้าสกัดตะเกียบหยกของมหาเทพดัง เปรี้ยง! “ลูกชิ้นเอ็นเนื้อลูกนี้ข้าเล็งไว้ตั้งแต่แรกโว้ย! เจ้าบังอาจมาใช้ตะเกียบหยกแย่งลูกชิ้นข้าเรอะ!”

“บังอาจไอ้หน้าผีใต้ดิน!” มหาเทพตวาดกลับ สองตาเขียวปั๊ด ตะเกียบหยกปัดตะเกียบเพลิงกระเด็น “ลูกชิ้นเอ็นเนื้อนี่มันของโปรดประจำเตา VIP ของเจิ้น! อีกอย่างเตานี้ก็ตั้งอยู่บนลานพิธีสวรรค์ของเจิ้น! ไสหัวไปแทะเนื้อแกะของเจ้าไป๊ อย่ามาแตะต้องลูกชิ้นของเจิ้น!”

เปรี้ยง! ปัง! เคร้งงงงงงงง!

สองบอสใหญ่แห่งจักรวาล... เปิดศึกตะเกียบชนตะเกียบแย่งลูกชิ้นเอ็นเนื้อและเนื้อแกะย่างกันหน้าดำหน้าแดง! ตะเกียบหยกปะทะตะเกียบเพลิงดังลั่นลานประลองปานเด็กประถมแย่งขนมหน้าโรงเรียน!

ทหารสวรรค์และกองทัพนรกแปดแสนนาย: “...!!” (ยืนตาค้าง กรามค้าง อ้าปากหวอมองเจ้านายตนเองจนอาวุธในมือแทบร่วง!)

ตัดภาพมาที่... ด้านข้างเตาหมูกระทะทองคำ

ในขณะที่สองผู้นำภพกำลังแย่งลูกชิ้นกันเอาเป็นเอาตาย... บรรยากาศตรงนี้กลับหวานหยดย้อยจนมดแทบขึ้นลานพิธีเก้าชั้นฟ้า!

‘เวินเชียนฟาน’ มิได้สนใจสองบอสใหญ่ที่กำลังตีกันแม้แต่น้อยนิด...

ชินอ๋องนั่งซ้อนอยู่ด้านหลังมะลิ สองท่อนแขนแกร่งสอดประสานโอบรัดเอวคอดของนางไว้บนตักกว้างอย่างทะนุถนอม คางสากเกยอยู่บนไหล่บางของภรรยา มือหนาถือตะเกียบทองคำ คอยคีบเนื้อแกะย่างเนยชิ้นที่นุ่มที่สุด ฉ่ำที่สุด จุ่มน้ำจิ้มงาบดจนทั่ว แล้วยกขึ้นเป่าลมเบาๆ...

ฟู่ๆ... ฟู่ๆ...

“อ้าปากเถิด... ยอดดวงใจของข้า ชิ้นนี้สุกกำลังดี” ชินอ๋องกระซิบชิดริมหู สุรเสียงทุ้มต่ำอ่อนหวานจนน้ำผึ้งยังยอมพ่ายแพ้

มะลิเคี้ยวแก้มตุ่ย หันไปยิ้มตาหยีให้สามี อ้าปากรับเนื้อแกะย่างเข้าปากดัง ง่ำ!

“อื้มมมม! อร่อยมากค่ะคุณพี่! หวานฉ่ำสุดๆ เลย!” มะลิเคี้ยวตุ้ยๆ พลางเอียงหัวซบแผงอกอุ่นของเขา

เวินเชียนฟานยกยิ้มละมุนละไม โน้มหน้าลงบรรจงประทับจุมพิตลงบนขมับเนียนของนางอย่างแสนรัก แววตาคมกริบเหลือบไปมองมหาเทพกับพญายมราช แผ่รังสีปราณเหมันต์ทมิฬข่มขู่หน้าตาย:

“อย่าได้ริอาจเอื้อมตะเกียบมาเฉียดจานเนื้อของภรรยาข้า...”

มหาเทพและพญายมราชที่กำลังแย่งลูกชิ้นกันอยู่ ชะงักตะเกียบไปเสี้ยววินาที...

สองบอสใหญ่พร้อมใจกันปรายตามองชินอ๋อง พลางกลอกตามองบนด้วยความรำคาญใจในความคลั่งรักไม่ดูเวล่ำเวลา!

(เหอะ! ไอ้เด็กเมื่อวานซืน... ใครเขาอยากจะแย่งเศษเนื้อของเมียเจ้ากันวะ!) พญายมราชแค่นเสียงในคอ แต่ก็ยอมเบี่ยงตะเกียบเพลิงหลบจานของมะลิไปแต่โดยดี เพราะกลัวแม่ครัวจะงอนแล้วสั่งยกเลิกโควตาสามหม้อใหญ่!

ส่วนมหาเทพก็กระแอมไอเบาๆ รักษาฟอร์ม รีบตวัดตะเกียบหยกกลับไปแย่งลูกชิ้นเอ็นเนื้อในหม้อต่อทันควัน:

“เจิ้นมิได้จะแย่งจานของภรรยาเจ้าสักหน่อย! เจิ้นกำลังจะสกัดตะเกียบไอ้หน้าผีใต้ดินนี่ต่างหากล่ะโว้ย!”

ยามสาย (ประมาณ 09.30 น.)

หลังจากเนื้อแกะสามพันจาน เนื้อวัว A5 ห้าร้อยถาด และน้ำซุปสองหม้อยักษ์ถูกกวาดเรียบจนหยดสุดท้าย...

เอิ๊บบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ!!

พญายมราชเรอเสียงดังสนั่นลั่นสะท้านเก้าชั้นฟ้า พุงยักษ์กางพลุ้ย เอนหลังพิงตรีศูลเพลิงอย่างมีความสุข

มหาเทพหยิบผ้าไหมสีทองขึ้นมาเช็ดพระโอษฐ์ที่มันแผล็บ พระพักตร์เปล่งปลั่ง ตบะฌานที่เคยเคร่งเครียดผ่อนคลายลงอย่างสมบูรณ์แบบ

มะลิเห็นจังหวะทองคำมาถึง สัญญาณสมอง 5G ตัวแม่สายปิดดีลทำงานทันที!

นางผุดลุกขึ้น ยืนเท้าสะเอวบนตักชินอ๋อง (ชินอ๋องโอบเอวนางไว้แน่น) กางม้วนสัญญาจัดสรรโควตาสามภพออกอย่างสง่างาม:

“อิ่มหนำสำราญกันแล้วใช่ไหมคะมหาเทพ! พญายมราช! ถึงเวลาเซ็นสัญญา ‘สนธิสัญญาสันติภาพสามภพแลกหมูกระทะ’ อย่างเป็นทางการค่ะ!”

มะลิชี้แจงเงื่อนไขฉะฉาน:

“ข้อที่หนึ่ง ฝั่งนรกภูมิ: หนูจะเปิดโควตาส่ง ‘เนื้อแกะย่างเนยสดและหมูกระทะส่งตรงถึงตำหนักยมราชสัปดาห์ละ 3 หม้อใหญ่’ แลกกับการที่พญายมราชต้องยอมอัปเดตระบบบัญชีวิญญาณ ลบประวัติความผิดพลาดของฝ่ายทะเบียน และออก ‘ใบรับรองการถือครองร่างมังกรเก้าเล็บอย่างถูกต้องตามกฎแห่งกรรม’ ให้แก่หนูเดี๋ยวนี้ค่ะ!”

“ข้อที่สอง ฝั่งแดนสวรรค์: มหาเทพจะได้สิทธิ์ ‘สัมปทานแฟรนไชส์หมูกระทะและสตรีทฟู้ดแปดประตูสวรรค์’ รับส่วนแบ่งกำไรมหาศาลและบัตร VIP เสวยฟรีตลอดชีพ แลกกับการรับรองสถานะ ยุติคดีเรือรบ 100 ลำ และสถาปนาหนูอย่างเป็นทางการ!”

“และข้อที่สาม ฝั่งแดนมนุษย์: ชินอ๋องเวินเชียนฟานจะเป็นผู้คุมอำนาจทหาร ดูแลความสงบสุขของสองมหาทวีป และเป็นเสาหลักแห่งมรรคาเตาไฟ!”

พญายมราชลูบพุงกาง หัวเราะร่าเสียงดังสนั่นสะท้านภพ:

“ฮ่าๆๆๆๆ! ยุติธรรมยิ่งนัก! สัปดาห์ละสามหม้อใหญ่... ดีลนี้ข้าเอาด้วย!”

พรึ่บ!

พญายมราชสะบัดมือ ควัก ‘สมุดบัญชีเกิดดับแห่งสามภพ’ เล่มยักษ์สีดำทมิฬออกมา สะบัด ‘พู่กันเพลิงโลกันตร์’ ขีดฆ่าชื่อ ‘วิญญาณผิดกฎหมาย’ ทิ้งไปอย่างไม่ใยดี! แล้วประทับอักขระเพลิงศักดิ์สิทธิ์ รับรองสถานะของมะลิลงในบัญชีเกิดดับฉบับสมบูรณ์:

[วิญญาณผู้ถือครองร่างมังกรบรรพกาลเก้าเล็บแห่งสามภพ อย่างถูกต้องตามกฎแห่งกรรมและลิขิตฟ้าดิน!]