ตอนที่4 กล้าๆกลัวๆ

เขาถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย ดึงข้อมือเธอมาให้เดินตามมาที่โซฟา  มือแกร่งกดไหล่ให้เธอนั่งลง ตอนนี้เนี่ยหรานหรานมีเพียงชุดชั้นในลูกไม้ปกปิด  ดวงตาคมกริบจ้องมองจนเธอหน้าแดงจัดยกมือขึ้นปิดเนินอกขนาด34นิ้ว เขาเลื่อนมือไปปลดตะขอด้านหลังให้บราหลุดออก

            “ขอดูหน่อย” เขาพูดหน้านิ่ง “ผมไม่ถือเรื่องทำศัลยกรรม แต่คุณกรอกในใบประวัติว่าไม่เคยทำก็ขอดูว่ามีรอยเย็บหรือเปล่า”

            เมื่อผู้กำกับพูดแบบนั้น เนี่ยหรานหรานก็ลดมือลง เธอไม่รู้จะวางมือที่ไหนจึงเกาะขอบโซฟากำมะหยี่ที่นั่งอยู่ ฝ่ามือใหญ่ลูบไล้หน้าอกกลมกลึง ความรู้สึกแปลกประหลาดที่เคยรู้จัดทำให้หญิงสาวทำหน้าไม่ถูก มันหวิวไปถึงปลายนิ้วเท้า ฉู่อี้ผิงเลิกคิ้วประหลาดใจ  เธอทำเหมือน ‘ไม่เคย’ ถูกสัมผัส หรือว่าเธอกำลัง ‘แสดง’ บทสาวน้อยไร้เดียงสาที่เขาพูดไปเมื่อครู่ คิดได้ดั่งนั้นเขาก็กระตุกยิ้มมุมปากแล้วออกแรงบีบเคล้น

            “อื้ม ของจริงไม่รอยเย็บ”

เขาโน้มหน้าไปใกล้ ผู้หญิงคนนี้ไม่พรมน้ำหอมที่ทำให้เขารู้สึกฉุนจมูก กลิ่นกายของเธอเป็นกลิ่นสะอาด ใบหน้าแดงก่ำและกัดริมฝีปากอย่างกลั้นเสียงร้อง เธอหลุบตาลงทำให้ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายยิ้มพอใจกับท่าทางของเธอ  สองนิ้วคีบยอดอกสีหวานจนเป็นตุ่มไต เธอหลุดเสียงครางออกมาและเมื่อรู้ตัวก็รีบยกมือขึ้นปิดปาก

            “จะร้องก็ได้ ผมอยากได้ยินเสียงคุณ หนังของผมต้องเล่นเป็นธรรมชาติ ไม่ต้องดัดจริตแหกปากส่งเสียงให้มันหนวกหู”  เขาพูดทั้งที่นวดคลึงทรวงอกคู่สวย

            เนี่ยหรานหรานไม่เคยถูกสัมผัสแบบนี้มาก่อน แม้แอบดูคลิปโป้หรือลองลูบคลำหน้าอกตัวเองก็ไม่ได้รู้สึกแบบที่ผู้กำกับกำลังทำอยู่ เธอถึงกับเอนหลังพิงพนักโซฟาอย่างไร้เรี่ยวแรง แล้วเธอก็ต้องผวาเฮือกเมื่อเขาก้มหน้าลงใช้ปลายลิ้นตวัดที่ปลายยอดอกของเธอ

            “อ๊า!”  ราวกับถูกไฟฟ้าช็อต! สัมผัสเปียกชื้นของเขาทำให้เธอเสียวซ่าน ร่างกายเกร็งไปหมดอย่างไม่รู้ว่าต้องตอบสนองอย่างไร  ฉู่อี้ผิงดูดปลายถันสีหวานในอุ้งปากสลับกับใช้ฟันขบกัดเบาๆ แต่ทำเอาร่างเล็กบิดตัวเร่าๆ เมื่อเขาเลื่อนมือลงไปสองขาของเธอหนีบแน่น เขาคลายปากจากจุกสีหวานแล้วพูดน้ำเสียงราบเรียบ

            “ให้ผมเช็กช่วงล่างด้วย”  ฉู่อี้ผิงถอดกางเกงชั้นในของเธอออกพลางบ่นพึมพำ “ปกติผมไม่ทำแบบนี้ให้นางแบบคนอื่นหรอกนะ พวกเธอถอดให้ผมดูทั้งนั้น”

            ผิวของจวีหรานขาวจัดแต่ก็เป็นแบบคนสุขภาพดี ยามนี้เนี่ยหรานหรานรู้สึกร้อนผ่าวไปทั่วร่าง ใบหน้าแดงก่ำ ดวงตาฉ่ำวาวด้วยหยาดน้ำตา เธอปล่อยให้ผู้กำกับฉู่ถอดชิ้นสุดท้ายออกแล้วแยกขาของเธออก เขาเพียงแค่ก้มมองส่วนนั้นที่เปียกชุ่ม ไรขนที่ถูกตบแต่งบางๆ ทำให้เห็นกลีบเนื้อสีแดงสด  คลายมีรอยยิ้มพอใจเกิดที่มุมปากของผู้กำกับหนุ่ม เขาสอดนิ้วเข้าไปในร่องรัก เนี่ยหรานหรานอ้าปากส่งเสียงร้อง

            “อร๊ายยย” 

            “อื้ม ทำไมแน่นแบบนี้ ฝึกขมิบทุกวันเหรอ”

เขาถาม เกิดความประหลาดใจกับนางแบบเซ็กซี่ที่ผันตัวเป็นนักแสดงหนังผู้ใหญ่คนนี้

 “แค่นิ้วเดียวยังแน่นขนาดนี้ เธอจะรับขนาดของเดม่อนไหวเหรอ”  

            “อึก อึก...”   ใบหน้าสวยสะบัดไปมาจนผมยาวคลี่สยาย ความเสียวซ่านราวกระแสไฟไหลไปทั่วร่าง นิ้วกระด้างขยับเข้าออกในร่องสวาทเขาเพิ่มเป็นสองนิ้วอย่างเป็นจังหวะ ควานหาจุดเสียวซ่านแล้วกดกระตุ้นจนน้ำหวานไหลเยิ้ม

            “น้ำเยอะดีแบบนี้เวลาทำจริงคงไม่เจ็บเท่าไหร่” 

เขายังคงพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ดวงตาจับจ้องสีหน้าของหญิงสาว และนึกชื่นชมที่เธอเป็นนักแสดงที่เก่งกาจเพราะทำให้เขาเชื่อว่าเธอยังเวอร์จิ้นได้ เสียงโทรศัพท์มือถือของฉู่อี้ผิงดังขึ้น เขาถอนนิ้วออกอย่างไม่สนใจว่าหญิงสาวจะรู้สึกอย่างไรแล้วเดินไปหยิบสมาร์ทโฟนที่วางอยู่ไม่ไกลนักมากดรับสาย

            “นักแสดงมาถึงแล้ว นายจะมาถึงเมื่อไหร่”

 ฉู่อี้ผิงถามแล้วเดินกลับมาที่จวีหราน เขาใช้นิ้วที่ยังเปื้อนเมือกวาวใสส่งเข้าปากของเธอที่เผยอหอบหายใจอยู่

“อื้ม นักแสดงใหม่ ต้องลำบากนายมาสอนเอง”

            เธอดูดนิ้วเขาอย่างกล้าๆกลัวๆ  ใบหน้าเรียบเฉยแต่แววตาเหมือนขบขัน

            “อยากได้อีกใช่ไหม ยังไม่เสร็จสินะ เอาไงดี รูเธอมันคับแน่นมาก แค่นิ้วคงไม่พอเดี๋ยวลองเอาอุปกรณ์ที่ลูกค้าส่งมาให้ลองใช้กับคุณก็แล้วกัน”

            ตอนนี้หัวสมองของเนี่ยหรานหรานประมวลผลไม่ทันแล้ว เธอไม่เคยเสียวซ่านอย่างนี้มาก่อน เหมือนคนปีนป่ายไขว้คว้าสายรุ้งตรงหน้า เอื้อมไปสุดแขนจะคว้าได้แล้วแต่กลับเหมือนถูกกระตุกขาให้ร่วงลงมา เธอไม่รู้ว่าผู้กำกับฉู่ทำอะไร ขณะที่กำลังพยายามปรับลมหายใจให้เป็นปกติก ก็มีอะไรบางอย่างแข็งๆ ดุดดันเข้ามา