MasukShare
5
Tanggal publikasi:
2026-08-13 13:37:32“น้องมาแล้วนะตาปริ้นซ์ ตาปายทำคะแนนนำไปแล้วนะจ๊ะ”
“ครับแม่ครับ”
ปากตอบมารดาไป ตาก็มองมองหน้าจอ มือก็แชตคุยกับลูกค้าไปด้วย สมาธิของปภพตอนนี้อยู่ที่งาน มากว่าอยู่กับเรื่องของมารดา
“เห็นว่าจะขอไปรับน้องที่สนามบิน เราไม่อยากทำคะแนนตามเหรอ?”
“ผมน่ะ ปล่อยให้นายปายออกตัวไปก่อนได้เลยครับ ผมยังไงก็ตามทัน”
“แหม...ย่ะ พ่อคนมั่นใจในเสน่ห์ของตัวเอง”
คุณปณิตาว่า ตอนนี้ที่นางกำลังทำ คือบิ้วท์ลูกทั้งสองให้มุ่งมั่นแข่งขันกันเรื่องเอาชนะใจของอภิชาภา คนที่เธออยากได้มาเป็นลูกสะใภ้
“มีเยอะครับแม่ความหล่อและเสน่ห์ของผมเลยกล้ามั่น”
เย้าไปแบบนั้น ทางนั้นเลยถอนหายใจใส่ เขาแชตคุยตกลงกับลูกค้าแล้วเรียบร้อยพอดี ขอวางสายจากมารดา แล้วปิด แชตบอกล่าคู่ค้าคนสำคัญ หันมาสั่งเลขา...จริงๆ เขาควรได้เลขาของนายปาย คือทยิดา แต่ว่าน้องชายมาขอโยกเลขาสาวไปเป็นของตัวเอง โยกวรวงศ์กลับมาที่เขา อะไรของหมอนั่นกัน?
เลขานายปายดูจะเป็นสาวใสๆ หวานๆ มีความคล่องตัวสูง ผลการเรียนดี จบจากมหาวิทยาลัยดัง หน้าตาสเปกนายปาย ถึงได้ดึงไปเป็นเลขาของตัวเองแบบนั้น โยนเลขาผู้ชายมาให้เขาเฉยเลย แต่เขาไม่ได้เดือดร้อนอะไร น้องชอบก็ปล่อยน้อง บรรยากาศทำงานจะได้สดใสสดชื่น นายปายจะได้ตั้งใจทำงาน พักหลังมานี้น้องไม่ค่อยกลับบ้านกลับช่อง ไม่รู้ว่าเป็นเพราะคนนี้หรือว่าคนไหน?
เห็นเงียบๆ แต่สาวเพียบนั่นแหละปพล ชอบเลี้ยงไว้กินอีกต่างหาก แม่จับได้ไปทีคาดโทษน้องมาเผื่อเขาด้วย หนก่อนจับได้ปพลแทบจะคอนโดแตก เพราะไปซุกเด็กนักศึกษาไว้กินกรุบ โดนคุณปณิตาตัดโบนัสหน้าเหี่ยวไปเลย
เขาสงสัยเรื่องปพลกับเลขา คงไม่น่า...คงไม่หาเรื่องกินของใกล้ตัว เขาสะบัดหน้าน้อยๆ ไล่ความสงสัยไป ถึงเวลาที่เขาจะต้องรุกบ้าง
“วรวงศ์”
เขาเรียกเลขานุการหนุ่มที่กำลังนั่งพิมพ์เอกสาร ทางนั้นหยุดพิมพ์แล้วหันมามองหน้าเขา
“ครับคุณปริ้นซ์”
“เอ่อ...ช่วยหาข้อมูลของคุณอภิชาภา รายานุพรให้หน่อยสิ”
“คะ ครับ”
มองหน้าเจ้านายอย่างงงๆ สมองของเลขาหนุ่มก็หมุนคิดไปด้วยว่าเจ้านายต้องการข้อมูลของผู้หญิงคนนี้ไปทำไม
“คือว่า...”
เห็นสีหน้าสงสัยของวรวงศ์เขาก็ยืดตัวขึ้นเล็กน้อย ตาเหลือบมองนาฬิกา เขาอยากไปทิ้งทวนสักหน่อย ก่อนจะเข้าโหมดจีบผู้หญิงที่แม่อยากได้จริงจัง พักนั้นเขาจะแรดไม่ได้แหงๆ มารดาจะต้องคุมเข้มแน่ๆ
“ผมอาจจะต้องจีบผู้หญิงคนนี้ ช่วยหาข้อมูลที่ผู้ชายคนหนึ่งอยากไปทำความรู้จักผู้หญิงคนหนึ่งให้หน่อย”
“ครับ”
หนนี้ยิ่งงงหนัก ปภพหัวเราะแล้วประสานมือกันบนโต๊ะ เขามีทีท่าสบายๆ แต่ท่าทางก็น่าเกรงขามอยู่ดีในสายตาของเลขาหนุ่ม
“บอสใหญ่ตั้งกฎมา ให้ผมกับนายปายแข่งกันทำความรู้จักกับคุณอภิชาภา ถ้าใครชนะ บอสใหญ่ใจป้ำให้หุ้น ช่วยผมหน่อยสิวรวงศ์ ถ้าผมชนะ ผมได้หมั้นได้หุ้น คุณได้โบนัสด้วย”
“คะ ครับ”
เจ้านายเล่นสั่งอะไรแปลกๆ แถมมีของล่อใจแถมท้าย เลขาหนุ่มก็ไม่พูดมาก ทำตามที่เจ้านายสั่ง ปภพบอกว่าขอออกก่อนเวลา มีอะไรให้ไลน์ไปและให้ช่วยหาของขวัญต้อนรับ อภิชาภาให้ด้วย เมื่อเจ้านายไปแล้ว วรวงศ์ก็ยังคงมึนนิดๆ กับคำสั่งพิเศษนี้ แต่ก็จำต้องทำตามสั่งเจ้านายอยู่ดี ไม่รู้ว่าป่านนี้เลขาของทางปพลจะได้รับคำสั่งพิเศษเหมือนเขาหรือเปล่านะ?
“มาแต่วันเลยนะไอ้ปริ้นซ์”
ลภัสทักเพื่อนสนิท ที่พอมาถึงก็เอนตัวกับโซฟาตัวนุ่มตัวโปรดที่เขามักจะมานั่งเล่นเวลามาหาลภัสถึงร้านแบบนี้
“มีอะไรกินแก้เบื่อไหมวะ?”
“ถามแบบนี้ มีงบเท่าไหร่?”
ปภพหรี่ตาแล้วมองหน้าเพื่อนสนิท
“จะคิดเงินกูซะงั้น ไอ้งก”
ลภัสหัวเราะชอบใจ เขากอดอกพลางยักไหล่
“เชฟอย่างกูลงมือทำให้ทั้งทีต้องมีค่าวิชาชีพสิวะ คนเพิ่งสร้างตัว ไม่ใช่ลูกทายาทมหาเศรษฐีอย่างมึงนี่หว่า”
“ครับผมครับ จ่ายครับจ่าย งบกูให้มื้อนี้สามหมื่น”
“ค่าไวน์ที่กูจะเปิดเลี้ยงมึงเย็นนี้เลยสามหมื่นนี่ พวกอาหารกูแถมให้”
ว่าแล้วผิวปากหวือ ขอตัวไปทำอาหารมาเลี้ยงเพื่อน เขาเป็นเชฟโรงแรมห้าดาว ที่หันตัวเองออกมาเปิดร้าน ร้านนี้ปภพมีหุ้นด้วย เพราะเพื่อนขอยืมเงินเขามาทำตามความฝันคือมีร้านของตัวเอง
ไอ้คำสนทนานั่นก็แค่คำเย้าแหย่นั่นแหละ เหมือนโค้ดลับเฉพาะของสองเพื่อนซี้ ว่าเขาอยากกินอะไรแก้เบื่อ แล้วเพื่อนจะไปจัดอะไรมาให้กิน
ร้านของลภัสอยู่ในย่านทองของคนเมือง ค่าเช่าร้านราคาแพงโข กลุ่มลูกค้าคือระดับคนมีเงิน หนึ่งอาทิตย์จะเปิดเป็น เชฟเทเบิ้ลสองวัน และอีกสี่วันคือรับลูกค้าปรกติ วันที่ปภพมานี้เป็นวันเชฟเทเบิ้ล ลูกค้าที่จองโต๊ะไว้เพิ่งจะเช็กบิลออกไปก่อนหน้าปภพจะเข้ามา
รอไม่นานอาหารก็มาเสิร์ฟ พร้อมกับผู้หญิงหน้าตาสวยจิ้มลิ้มอีกสองคน คนหนึ่งของปภพ อีกคนของลภัส
“งบสามหมื่นของมึง”
ลภัสขยิบตากับปภพ ที่ยิ้มกริ่มชอบใจ พลางทำมือกดไลค์ให้เพื่อน
“มีอะไรเครียดหรือเปล่าวะ ถึงได้มาร้านกูแต่หัววัน”
ร่ำสุรา เคล้านารีไปสักพัก สองหนุ่มก็เริ่มสนทนากัน ปภพมาหาเขาไม่ใช่วันหยุดแบบนี้มันไม่ใช่วันปรกติที่เพื่อนจะมาหา
“นิดหน่อยว่ะ”
ปภพแม้จะรับปากมารดาว่าจะแข่งกันเอาชนะใจอภิชาภา นั่นเพราะมีของรางวัลล่อ แต่เอาจริงแล้วเขาก็ยังไม่ได้อยากมีคู่อะไรขนาดนั้น เขายังรักงาน รักอิสระ
“นึกว่ามีอะไร ถึงได้มาหากู ให้กูหาของเด็ดๆ มาให้กิน”
ปภพยิ้มร้าย มองสาวในอ้อมแขน ทางนั้นก็มองเขาอยู่ด้วยสายตาหยาดเยิ้มหวานฉ่ำ ซบอกเขาอย่างอ้อนๆ
“คงจะกินไม่ได้นานว่ะ วันนี้ต้องรีบกลับบ้าน พักนี้ต้องทำตัวดีหน่อย”
“คุณแม่ของมึง คุมความประพฤติเหรอวะ ลูกชายคนโตยังโสดแม่ต้องหวงแหละ”
“หวงอะไร แม่อยากผลักให้กูไปมีเมียอยู่ นี่ก็เสนอเงื่อนไขอยากได้ลูกสะใภ้ ด้วยการจะให้กูไปจีบสาวไฮโซ”
“โว๊ะ” ลภัสหัวเราะ
“ยังมีอยู่หรือวะเรื่องคลุมถุงชนอะไรแบบนี้ มึงยอมด้วยเหรอไอ้ปริ้นซ์”
“ก็...พอดีมีการเดิมพันระหว่างกูกับนายปายนิดหน่อย มึงก็รู้กูชอบการเดิมพัน ไม่ชอบแพ้”
“เอาที่มึงสบายใจเลยครับเพื่อน”
สองหนุ่มชนแก้วกัน ลภัสมองเพื่อนที่เริ่มหันไปนัวเนียสาวในอ้อมกอด แล้วก็สะกิดสาวข้างกายให้ลุกขึ้น ห้องนี้เป็นห้องทำงานของเขา ทำบัญชี เอาไว้รับแขก และ...เอาไว้พักผ่อน
ลภัสเองก็พาสาวไปที่ชั้นสอง...จัดให้เพื่อนแล้วก็จัดให้กับตัวเองบ้าง
อีกสามชั่วโมงต่อมา ปภพก็เดินตัวเบาออกจากร้านของเพื่อน วรวงศ์ส่งข้อมูลบางส่วนของอภิชาภามาให้เขา เขามองรูปของเธอพลางเม้มปากน้อยๆ ถึงกับซูมดูเลยละ โตมาแล้วสวยมาก ดูท่าทางผู้ดีไปทุกอิริยาบถ แบบนี้สินะแม่เขาถึงอยากได้ ไหนจะนามสกุลของเธออีก เงินต่อเงิน แฮปปี้ทุกฝ่าย
“อืม...นายปายจะมีแผนยังไงบ้างนะ หมอนั่นดูจะเอาจริงเหมือนกันแหะ”
บ่นพึมเบาๆ มองหน้าสาวแล้วก็นึกถึงน้องชาย เรื่องแบบนี้ยอมกันไม่ได้ มันคือศึกแห่งศักดิ์ศรีของสองพี่น้อง ที่เป็นคู่แข่งกันมาโดยตลอดนั่นแหละ
เขาเหลือบมองเจ้าหล่อนอีกหน อภิชาภาก็สวยดี เป็นคนเก่ง หน้าของหล่อนดูเชิดนิดๆ เวลามองกล้อง ทำให้เขารู้สึกเหมือนอภิชาภาเป็นคนที่เย่อหยิ่งในตัวเอง เขาชอบนักละผู้หญิงแบบนี้ ร้ายนิดๆ อันตรายหน่อยๆ ดูแล้วไม่ง่ายในการเข้าถึง
การจะต้องช่วงชิง มันทำให้เกมนี้สนุกมากขึ้น เขาแน่ใจว่าไม่ใช่แค่เขากับปพลแต่มีคนอยากจะเข้าถึงและชิงหัวใจอภิชาภาอีกมาก
รอพี่ปริ้นซ์นะครับน้องน้ำหนึ่ง
เขาบอกกับหล่อนในใจ ตามองจ้องภาพนั้นด้วยนัยน์ตาวาววับ
Bab terbaru
เรื่องบรรจบ ณ ตรงที่ใจ บทส่งท้าย
เสน่ห์จันทร์เรียนไม่จบจนได้เพราะเธอท้องตอนเรียนปี 2 เลยต้องดร็อปเรียนไว้ก่อ สามีของเธอบางทีก็ขี้หึงเกินไป ไม่ชอบหนุ่มๆ ที่มาวนเวียนใกล้จ้อยของเขา ไม่ต้องเรียนจบก็ได้เพราะประสบการณ์ชีวิตน้องเยอะแล้ว เขานี่แหละจะเป็นครูในชีวิตจริงให้เธอคุณปณิตาไม่ค่อยเห็นด้วยเพราะอยากให้สะใภ้เรียนต่อยอด ปภพบอกว่างั้นเขาจะเรียนด้วยพร้อมกับเธอ เอากับพ่อสิ หวงเมียเบอร์หนึ่งเลยพ่อคนนี้ และพอเสน่ห์จันทร์คลอดงานแต่งก็ถูกจัดขึ้นตามที่ได้สัญญากับเธอไว้ ว่าจะจัดงานให้เขาก็ทำให้เธอจริงๆ ในงานเต็มไปด้วยความอบอุ่นและซาบซึ้ง การเปิดตัวของเจ้าสาวของปภพ ลูกสะใภ้คนแรกของคุณปณิตากับสังคม ไม่มีใครดูแคลน มีแต่คนชื่นชมเมื่อรู้ประวัติความเป็นมาของเธอและครอบครัว ส่วนมากทึ่งในความเป็นคนเก่ง มีความรับผิดชอบ และความรักในครอบครัวของเสน่ห์จันทร์เสน่ห์จันทร์ได้ลูกสาวน่ารักน่าฟัด คือ เด็กหญิงจรัสจันทร์ หรือ ณจันทร์ อีกสี่ปีต่อมาก็คลอดเด็กหญิงจรัสดารินทร์ หรือ ณดาว เธอกับปภพแยกบ้านไปอยู่อีกหลังหนึ่งอยู่ในบริเวณรั้วเดียวกับบ้านใหญ่ ส่วนปพลนั้นก็กลับไปคืนดีกับทยิดาที่มีลูกสาวคือ นะนาย ที่ซ่อนแอบไว้ ความจริงปรากฏว่าเธอไม่ได้ทำลายเ
เรื่องบรรจบ ณ ตรงที่ใจ 37
บ้านเจนธรรมดีถูกสร้างใหม่จนเรียบร้อย ครอบครัวของเสน่ห์จันทร์ทั้งแปดคนและนิสา กลับไปยังบ้านหลังเดิมอีกครั้ง และอย่างที่ปภพสัญญาทุกคนจะได้ห้องส่วนตัว...ต้องเรียกว่าตึกมากกว่าบ้าน เพราะมีความสูงถึงห้าชั้นและมีชั้นดาดฟ้า ใช้พื้นที่ให้เกิดประโยชน์สูงสุด เด็กๆ ดีใจมากๆ กับบ้านหลังใหม่ นิสาเองตอนนี้มาอยู่กับเพื่อนเกือบจะถาวรแล้วเพราะไม่ได้กลับบ้านของตัวเองเลย ก็มีห้องของตัวเองด้วยที่บ้านหลังนี้ห้องของเสน่ห์จันทร์ มีข้าวของของปภพไปอยู่ในนั้นด้วย อย่างเป็นเจ้าของห้องอีกคน เหมือนกับที่คอนโดของเขา และ...ห้องของเขาที่บ้านด้วยเขาพาเสน่ห์จันทร์ไปนอนค้างที่บ้านมารดาทุกศุกร์-เสาร์ก่อน รอให้น้องเรียนมหาวิทยาลัยค่อยขยับเป็นมานอนทุกวันให้กลับบ้านเสาร์-อาทิตย์ และมารดาให้พื้นที่ว่างที่ตอนนี้ใช้เป็นพื้นที่สวน ให้เขาปลูกบ้านเพื่อจะเป็นเรือนหอในอนาคต คุณ ปณิตาตอนแรกก็วางท่ากับว่าที่สะใภ้สาวน้อย หลังๆ มาท่านก็แพ้กับความน่ารักของเสน่ห์จันทร์ แพ้เสน่ห์ปลายจวักของเธอด้วย ถ้าวันไหนอยู่นอนค้างที่บ้านวัชระโชติ วันนั้นเธอก็จะรับหน้าที่แม่ครัวทำอาหารขึ้นโต๊ะเอง ปพลเองก็ชอบฝีมือของเสน่ห์จันทร์มากเช่นกัน และนึ
เรื่องบรรจบ ณ ตรงที่ใจ 36
“ตาปริ้นซ์กับเด็กนั่น แกคบกับเขามากี่เดือนแล้ว” มารดาถามขึ้น ท่านสั่งให้เขามานั่งคุยในห้องนอน เพื่อจะได้เป็นส่วนตัว ปพลขยิบตาให้กับพี่ชายเมื่อเขาเดินตามท่านขึ้นมายังชั้นสอง พร้อมกับชูนิ้วสองนิ้วบอกใบ้ว่าสู้ตายนะครับพี่“ห้าหกเดือนแล้วครับ”“แม่คงไม่ต้องถามล่ะมั้งว่า...เรากับเขาถึงขั้นไหนกันแล้ว”ท่านทำสีหน้ารู้ทัน ขณะที่ชายหนุ่มกระแอม ท่านถอนใจเฮือกใหญ่พร้อมกับเอ่ยลอยๆ“ดีนะไม่สิบเจ็ด ถ้าสิบเจ็ดนี่แกติดคุกแน่ตาปริ้นซ์ เจอกันที่ตลาดของแม่หรือยังไงกัน”“ก็อะไรแบบนั้นครับ”เล่าไม่ได้หรอกว่าเจอน้องที่ไหน ขืนเล่าคงเรื่องใหญ่ เขานี่แหละจะโดนบ่นว่า ส่วนน้อง...ท่านคงจะมองว่าเด็กคนนี้มันแสบและเอาตัวรอดเก่งมาก ถ้าเขาไม่กลับไปซ้อนแผนก็คงจะไม่ได้น้องแน่นอนละ เขาพึ่งรู้จากนิสาว่า การที่เสน่ห์จันทร์กลับไปรับงานตกหลุมเขาได้ เพราะน้องชายประสบอุบัติเหตุเลยต้องใช้เงินด่วนเขาจะต้องขอบคุณทั้งทองเอกและทองนพคุณมากๆ ที่ทำให้เกิดเรื่อง จนเสน่ห์จันทร์ยอมรับงานอีกหน“เป็นคนที่เก่งนะ เก่งมากด้วย” ท่านพึมพำ จะว่าเกลียดก็ไม่พูดไม่ได้หรอก เพราะเด็กมันไม่น่ารังเกียจอะไร น่าทึ่งด้วยซ้ำไป ตัวแค่นั้นดูแลน้อ
เรื่องบรรจบ ณ ตรงที่ใจ 35
คุณปณิตาเข้าสู่ความรู้สึกอยากเป็นลม เมื่อเห็นว่าบุตรชายพาใครมาที่บ้าน เขาบอกกับท่านว่าวันนี้จะมีเซอร์ไพรส์ แล้วก็เซอร์ไพรส์มากจริงๆ นอกจากจะพา คนรัก มาพบกับท่านแล้ว แม่หนูนั่นยังพาน้องมาอีกโขยงหนึ่ง! โอย...ต้องเรียกยาดมกันเลยทีเดียวปพลที่อยู่ในเหตุการณ์ด้วย มองพี่ชายด้วยสายตาแบบว่าทึ่งมาก คุณปณิตาตอนนี้นั่งข้างกับเขา เอาเขาเป็นกำลังใจแหละ มือของท่านเย็นเจี๊ยบเมื่อท่านจับมือกับเขาไม่ต้องถามว่าลูกเต้าเหล่าใคร แต่อยากถามว่าตาปริ้นซ์ไปเจอมาได้ยังไงก่อน...รายการสัมภาษณ์ว่าที่ลูกสะใภ้จึงเริ่มขึ้น...เด็กๆ ถูกกันให้ไปอยู่กันในห้องนั่งเล่น มีหัวหน้าแม่บ้านคอยอยู่ดูแล พวกเขานั่งคุยกันในห้องโถงพักผ่อน มีกระจกกั้นเป็นสัดส่วน คุณปณิตามักจะใช้ที่นี่เวลาจะคุยกับลูกๆ เรื่องสำคัญเรื่องงาน“อายุเท่าไหร่? เราน่ะ”“สิบเก้าค่ะ”โก่งอายุให้ตัวเองนิดหน่อย เธอรู้ว่าถ้าบอกอายุจริงๆ ไป ท่านคงจะยิ่งหน้าเสียกว่านี้ อ้อ...เธอไม่ได้โกหก เดือนหน้าเธอก็อายุสิบเก้าแล้วจริงๆ“ตาปริ้นซ์” ท่านหันไปทำตาดุใส่ลูกชาย ที่ยิ้มแหยเล็กน้อย พลางยักไหล่“น้องอายุพ้นวัยที่ผมจะติดคุกแล้วนะครับ”“แต่เด็กสิบเก้า...ตาปริ
เรื่องบรรจบ ณ ตรงที่ใจ 34
ปภพโผล่ไปที่ห้องของครอบครัวเจนธรรมดีในเวลาเกือบสามทุ่มของอีกวันต่อมา เขามีตุ๊กตากระต่ายสีขาวสองตัวขนาดใหญ่ผูกโบเป็นของขวัญผูกโบให้น้องแฝด ดาวล้อมเดือนกับดาราทองดีใจมาก กับของขวัญของ พี่ปริ้นซ์ เด็กๆ ไหว้ขอบคุณเขา ดีใจกับวันเกิดครบอายุ 11 ปีมาก เพราะปีนี้ได้ทั้งจัดวันเกิด ไปเที่ยวสวนสนุก และเป็นวันที่ได้ของขวัญมากที่สุดตั้งแต่เกิดมา ชีวิตของพวกเธอดีขึ้นตั้งแต่ที่มีปภพก้าวเข้ามาในบ้าน ทุกคนไม่ต้องเครียด กินอิ่มนอนหลับ มีเวลาคิดเรื่องเรียน ไม่ต้องเห็นพี่จ้อยแอบซึม ถ้าพี่จ้อยคือเสาหลัก เปรียบเป็นบ้านหลังหนึ่ง พวกเธอน้องๆ ก็ต่างมีหน้าที่ของตัวเอง บางคนเป็นประตู บางคนเป็นหน้าต่าง พื้นบ้าน เสริมให้บ้านหลังนี้แข็งแรงไม่ล้มครืน วันนี้เป็นวันที่เห็นพี่น้องหัวเราะเสียงดัง มีความสุขกับเครื่องเล่น ไปกันครบหน้าทั้งแปดคน เจ้าจิ๋วที่กำลังซนเริ่มหัดเดินก็ไปกับเขาด้วย เสร็จแล้วพากันไปดูบ้านหลังเดิมแวะซื้อของฝากให้ ยายสมพร เพราะพวกเธอไม่ได้อยู่บ้านเดิมกันพักนี้ พี่จ้อยบอกว่าจะสร้างใหม่ เห็นเขากำลังก่อสร้างเริ่มขึ้นโครงร่างแล้ว ครอบครัวจับมือกันและมองบ้านที่เริ่มก่อสร้างอีกหนด้วยสายตาปลาบปลื้
เรื่องบรรจบ ณ ตรงที่ใจ 33
“พักนี้อยู่บ้านได้แหะ”ปภพเอ่ยหยอกน้องชาย ปพลยิ้มน้อยๆ ส่งให้ ก่อนจะก้มหน้ารับประทานอาหารตรงหน้า ถ้าเขาไม่มีเรื่องในใจ คงจะสังเกตว่าพักนี้น้องชายดูซึมๆ แปลกไปไม่เหมือนเดิม อาหารเย็นวันนี้เขารับประทานมาแล้วกับวรวงศ์แวะเข้าไปเคลียร์งานที่ออฟฟิศมาก่อนเข้าบ้าน“น้องอยู่บ้านได้ แต่แกออกบ้านบ่อยนะตาปริ้นซ์” มารดาเอ่ยมาเสียงนิ่ง มองจ้องลูกคนโตเขม็ง คนเล็กก็อย่าง คนโตก็อย่างไม่ได้ดั่งใจสักคน คนเล็กมีเรื่องให้นางต้องเคลียร์ไปสิบล้าน แถมนึกโมโห อีกอย่างแอบรู้สึกบาป ถ้าเกิดว่าเด็กนั่นมีหลานนางจริงๆ แล้วต้องไปทำแท้ง ต่อให้เรื่องไม่จริงก็รู้สึกไม่ดี คุณปณิตาหนีไปบวชมาเจ็ดวันถึงจิตใจสงบลง นางไม่คุยกับปพลเลย ลูกชายนั้นกลับบ้านทุกวัน พยายามคุยกับท่าน และไม่ไปค้างที่คอนโดอีก ส่วนแม่ทยิดานั่นก็ออกไปแบบทิ้งงาน ก็วุ่นวายกันอยู่บ้าง เพราะงานเอกสารต้องกลับมาต่อ มาเคลียร์กัน ต้องหาคนมาช่วย ตอนนี้ก็มีความวุ่นวายนิดหน่อยในออฟฟิศ เลขาของท่านเลยต้องไปช่วยเคลียร์งานฝั่งของปพลด้วย ให้ยืมไปใช้นั่นแหละ ตอนนี้ลูกชายยังไม่มีเลขา ให้หาคนให้อยู่แน่นอนว่าหนนี้ท่านจะคัดเลือกด้วยตัวเอง ไม่ไว้ใจปพลอีกแล้ว“ก็งานมันยุ
Anda juga akan menyukai
ท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน
เจียงจื่อหยา145.5K Dibaca(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
ลำเจียก190.2K Dibacaบ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ
เด็กลำดับที่สิบหก451.2K Dibacaบำเรอรัก❤️คุณหมอมาเฟีย NC18++
Me'JinJIn98.2K DibacaYou're my baby. ตื๊อรักลุงจอมโหด
Melyssa651 Dibacaพี่คะหนูจะจีบพี่แล้วนะ
อักษราลัย36 Dibacaราตรีสีเทา
ผัดบวบ32 Dibacaเอาดอร์
เฮียกังฟู87 Dibaca
