เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 3 ชายพเนจร
วันที่เผยแพร่:
2026-05-08 15:47:383 ชายพเนจร
รถพยาบาลนำร่างคนเจ็บนำส่งโรงพยาบาลใกล้เคียงโดยพลอยลินขับรถตามไปติด ๆ ‘น่าแปลกจริง ที่ด้านหน้ารถไม่มีรอยอะไรเลย ถ้าหากเราซนแรงขนาดนั้นทำไมไม่มีรอย’
เมื่อมาถึงโรงพยาบาลเธอก็รีบตรงดิ่งไปยังห้องฉุกเฉิน แต่คุณหมอบอกว่าให้เธอนั่งรอด้านนอก เพราะต้องนำตัวคนไข้เอกซเรย์ร่างกายและทำCT scan สมอง
“เป็นหนักขนาดนั้นเลยเหรอคะ”
“เพื่อความปลอดภัยของคนเจ็บครับ”
“ค่ะ”
รอไม่นานบุรุษพยาบาลก็เข็นวีแชร์พาเขากลับมา
คุณหมอเรียกพลอยลินเข้าพบ เพื่อรับทราบอาการ เมื่อเข้าภายในห้องตรวจเธอเพิ่งสังเกตสีหน้าคนเจ็บจริง ๆ ก็ครั้งนี้ เป็นชายสูงราว ๆ 180 ซม. ผิวพรรณดูสะอาดสะอ้านเกินกว่าจะมาเป็นคนเก็บเร่ร่อนเก็บของเก่า ดวงตาไร้ซึ่งความรู้สึกเหม่อมอง
“สวัสดีครับ คุณคือ…”
“ดิฉันคือคนที่ขับรถชนเองค่ะ ไม่ทราบว่าคนเจ็บอาการเป็นอย่างไรบ้างคะ” พลอยลินยอมรับว่าเธอเองก็ตกใจ เพราะไม่คิดว่าเขาจะเป็นมากขนาดนี้
“เบื้องต้นผลเอกซเรย์ร่างกายไม่พบว่ามีสิ่งใดหักนะครับ แผลถลอกก็มีแค่หัวเข่าแค่นิดเดียว แต่ไม่ทราบว่าสมองได้รับการกระเทือนหรือเปล่า ทางเราทำ CT scan แล้วไม่พบความผิดปกติอะไร แต่คนเจ็บไม่ยอมพูดคุยเลยครับ ไม่รู้ว่าเกิดจากความตกใจตอนโดนชนหรือเปล่าเกิดภาวะช็อคทำให้เป็นโรคหลงลืมชั่วคราว
“โรคหลงลืมชั่วคราวเหรอคะ คุณหมอ”
พลอยลินยอมรับว่าเพิ่งเคยได้ยินโรคนี้ครั้งแรก เธอหันไปมองคนนั่งข้าง ๆ ดวงตาดำนิลย์มองออกหน้าต่างตลอดเวลา เพราะไม่รู้จะทำอย่างไร ทั้งเธอและคุณหมอพยายามสอบถามอาการว่าเขาเจ็บปวดตรงไหนหรือเปล่า หรือแม้กระทั่งถามชื่อญาติเขาก็ไม่ยอมตอบ จนเธอเองก็จนปัญญา สุดท้ายก็ต้องพาเขากลับมาพักที่ห้องด้วย
“นี่คุณเข้าใจที่ฉันพูดไหมคะ”
เขาผงกศีรษะรับ
“ตอนนี้เรามาถึงคอนโดฉันแล้วนะ ฉันชื่อพลอยลิน คุณจะพักที่นี่ไปก่อนจนกว่าความทรงจำของคุณจะกลับมา หรือญาติตามหา”
ก่อนกลับคอนโดพลอยลินได้แวะไปยังสถานีตำรวจเพื่อลงบันทึกประจำวันและเผื่อมีญาติตามหาเขา
“นี่คือห้องของฉัน มันอาจจะเล็กไปหน่อยแต่ก็ตามสบายนะคะ เดี๋ยวฉันจะไปหาเสื้อผ้ามาให้เปลี่ยน”
พลอยลินกลับมาพร้อมเสื้อยืดตัวใหญ่กับกางเกงขาก๊วย
“นี่คือผ้าขนหนูค่ะ…ในห้องน้ำจะมีแปรงสีฟันอันใหม่อยู่ในกล่องสามารถหยิบมาใช้ได้เลยนะคะ”
เขารับเสื้อผ้าแล้วเดินเข้าห้องน้ำอย่างช้า ๆ พลอยลินหอบเอาที่นอนสำรองที่มีไว้ เผื่อครอบครัวเธอมาเยี่ยม หอบมาวางให้เขาตรงห้องนั่งเล่น ดีที่ห้องเธอเป็น 1 ห้องนอนนั่นคงต้องนอนอย่างหวาดระแวงแน่ ๆ เพราะอยู่ ๆ ไม่รู้ไปเอาใครมาอยู่ด้วย มันอันตรายมากสำหรับผู้หญิงตัวคนเดียว
เช้าวันต่อมา
พลอยลินตื่นมาด้วยความงัวเงีย เหนื่อยล้า เมื่อคืนเธอนอนไม่หลับทั้งคืนเพราะรู้สึกกลัว เธอวางเครื่องช็อตไฟฟ้าไว้ข้าง ๆ ตลอด เวลาได้ยินอะไรก็คิดว่าเขากำลังจะงัดแงะประตูห้องเข้ามา
“สวัสดีค่ะ” มือเล็กเลื่อนเปิดประตูห้องนอน เห็นชายผู้ไร้นามนั่งอยู่บนโซฟา พับที่นอนเรียบร้อย
“ขอโทษนะคะ หิวหรือเปล่าพอดีวันนี้นอนตื่นสายนิดหน่อย” แววตาหันมองเล็กน้อยก่อนจะหันกลับไปมองทีวีเหมือนเดิม
“ดูอะไรเหรอคะ ดูข่าวต่างประเทศฟังออกเหรอคะ” พลอยลินมองอธินด้วยความรู้สึกแปลกใจ และเช่นเดิมคำถามไร้ซึ่งคำตอบใด ๆ
“นั้นรอพลอยแป๊บหนึ่งนะคะ ขอไปอาบน้ำก่อนเดี๋ยวไปทานข้าวกัน” ต้องยอมรับว่าหลังจากเขาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วราศีจับดูดีมากไม่เหมือนคนหาเก็บของเก่าขาย ถึงแม้ผิวจะคล้ำหน่อยเหมือนโดนแดดแผดเผา แต่เค้าโครงหน้านั้นหล่อระดับดารา จมูกโด่ง ดวงตาสองชั้นทรงเฉี่ยว
“พอจะเดินไหวไหมคะ”
ชายร่างสูงผงกศีรษะ แล้วลุกขึ้นยืนสุดความสูงรอให้เธอเดินนำหน้า
“เราไปทานข้าวกันเสร็จ เดี๋ยวจะพาไปซื้อเสื้อผ้า แล้วไปตัดผมโกนหนวดโกนเคราโอเคไหมคะ” ครั้งนี้เขาไม่ตอบ แววตามองไปบนท้องถนน พลอยลินเลยถือวิสาสะ พาเขาไปตัดผมใหม่แล้วโกนหนวดเครา
“เป็นอย่างไรบ้างคะ ดูดีขึ้นเยอะไหม” ดวงตาดำเข้มสั่นไหวเล็กน้อยเมื่อเห็นตัวเองในกระจกบานใหญ่ตรงหน้า ถึงแม้เธอจะชวนเขาคุยเท่าไรเขาก็ไม่ยอมปริปากพูด มีเพียงสายตาเท่านั้นเป็นคำตอบว่าเขาตกลงหรือไม่ตกลง
“ออกมาข้างนอกอย่างนี้จำอะไรได้บ้างไหมคะ” ครั้งนี้เขาส่ายศีรษะช้า ๆ
“นั้นไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้เราลองกันใหม่ เผื่อคุณจะจำอะไรได้บ้าง แต่ตอนนี้ต้องกลับไปทำงานก่อนนะคะ พลอยลินทำงานหลายอย่างทั้งขายของออนไลน์ ทั้งรับจ้างเขียนบทความ เธอแทบจะไม่ได้ออกไปไหน วัน ๆ อยู่แต่ในห้องถ้าหากเบื่อจริง ๆ ก็จะออกไปนั่งเขียนบทความที่ร้านกาแฟแถว ๆ บ้าน
ชายไร้นามมองดูอุปกรณ์ไลฟ์สดที่เธอหอบออกมาจากห้องตัวเอง ในห้องนอนพื้นที่แคบมาก แทบจะวางสินค้าไม่ได้เลยต้องกลับมาไลฟ์ที่ห้องนั่งเล่นเหมือนเดิม
“ขอโทษนะคะ เวลาที่ฉันไลฟ์สดขายของอยู่ คุณไปนั่งเล่นในห้องนอนฉันได้นะ เพราะขนาดห้อง 40 ตรม. ค่อนข้างจะแคบ เธอกลัวจะทำให้อีกคนอึกอัด
ชายหนุ่มค่อย ๆ เดินไปหยุดหน้าห้องนอนของเธอก่อนจะหันกลับมองเธออีกครั้งเหมือนเป็นเชิงขออนุญาต หญิงสาวยิ้มพยักหน้ารับ ก่อนจะหันไปคุยกับลูกค้าในไลฟ์
ร่างสูงใหญ่กวาดสายตาสำรวจห้องนอน เตียงนอนขนาด 6 ฟุตวางเกือบชิดกระจกระเบียง ถัดมาเป็นตู้เสื้อผ้าบิ้วอินขนาดสูงและใหญ่มาก ถัดไปก็จะเป็นห้องน้ำ การตกแต่งห้องนอนที่เรียบง่ายก็คงบ่งบอกนิสัยเจ้าของห้อง
เขาล้มตัวนอนลงบนที่นอนสปริง ที่นอนนี่สบายกว่าผ้าห่มหนาสองชั้นปูซ้อนกันเสียอีก ‘สบายดีจัง’ อดคิดถึงที่นอนนุ่ม ๆ ของตัวเองที่บ้านไม่ได้ เมื่อนึกถึงภาพวันเวลาเก่า ๆ น้ำตาก็ไหลออกจากหางตา
บทล่าสุด
แผนร้ายรักของท่านประธาน บทที่ 25 ยอมรับ
25 ยอมรับเมื่อคุณหมอออกมาจากห้องฉุกเฉิน พลอยลินและบาสปรี่ตัวเข้าหาเพื่อสอบถามอาการ“อาการยังน่าเป็นห่วงครับ” คุณหมอแสดงสีหน้าหนักใจ“ถ้าหากอย่างนั้น ผมขอย้ายไปรักษาที่กรุงเทพได้ไหม โดยลำเลียงผ่านเฮลิคอปเตอร์ เพราะญาติของคนป่วยได้ติดต่อโรงพยาบาลและอาจารย์หมอที่เชี่ยวชาญไว้แล้วครับ”“นั้นเดี๋ยวผมขอปรึกษากับทางคณะแพทย์ก่อนนะครับ ว่าอย่างไร”ไม่นานทางคณะแพทย์ก็ลงมติให้สามารถเคลื่อนย้ายอธินไปรักษาต่อที่กรุงเทพได้ เพราะอาการของอธินตอนนี้ยังทรงตัว ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงขณะที่เคลื่อนย้าย“พลอยลินจองไฟล์กลับกรุงเทพไฟล์เร็วที่สุดหลังจากเก็บของเช็คเอ้าท์ที่โรงแรม บาสก็มาส่งพลอยลินที่สนามบิน“ขอโทษนะครับที่ผมไปด้วยไม่ได้ ผมจะรีบเคลียร์ทางนี้แล้วตามไป” บาสจอดรถส่งพลอยลินที่ด้านหน้าอาคารผู้โดยสารขาออก“ไม่เป็นไรค่ะ แค่นี้ก็ขอบคุณมากที่คุณบาสเป็นธุระจัดการให้ทุกอย่าง”เมื่อถึงกรุงเทพพลอยลินก็ตรงดิ่งไปยังโรงพยาบาลที่คุณแม่ของอ
แผนร้ายรักของท่านประธาน บทที่ 24 โดนยิง
24 โดนยิง“พลอยกลับกรุงเทพได้หรือยังคะ พอดีพี่มีงานที่ต้องทำ” อธินซบไหล่คนน้องด้วยท่าทางออดอ้อน“มีงานที่ต้องทำหรืออยากจะไปไกล ๆ จากคุณบาสคะ” หญิงสาวเหลือบตามองบนเพราะรู้ทัน“ห๊า! ทำไมเมียพี่ถึงได้รู้ใจขนาดนี้ก็พี่กลัวว่าคนอื่นจะมาแย่งพลอยไปไง” อธินโอบกอดร่างเล็กไว้“ไม่มีใครแย่งไปได้หรอกค่ะ ถ้าหากวันหนึ่งพลอยไม่ได้รักพี่ก็แสดงว่า พี่ทำตัวของพี่เอง”“พลอยขา พี่ผิดไปแล้วยกโทษให้พี่ด้วยนะ นะคะ”“ยังไม่รู้ค่ะ ถ้าหากพี่ธินอยากกลับกรุงเทพ ไปก่อนก็ได้นะคะ พลอยยังไม่อยากกลับ”“ทำอย่างไรพลอยถึงจะหายโกรธคะ พี่ขอโทษแล้วไง สัญญานะว่าต่อไปนี้จะไม่โกหกพลอยอีก มีอะไรก็จะบอก”“พี่ธินไม่ต้องสัญญาหรอกค่ะ แล้วอีกอย่างพลอยก็ไม่ได้โกรธพี่ด้วย พี่จะพูดอะไรก็แล้วแต่ไม่ได้สนใจ”‘ใจแข็งยังกะหิน’ ดวงตาเข้มมองคนรักด้วยท่าทางอ่อนใจเช้าวันต่อมา&nbs
แผนร้ายรักของท่านประธาน บทที่ 23 ไม่สนว่ามีแฟน
23 ไม่สนว่ามีแฟน“ห๊า! พี่อธินว่าอย่างไงนะ” บาสทำหน้าไม่เข้าใจ เหมือนหูดับไป“นี่เป็นอะไร พี่บอกว่า พลอยลินเป็นภรรยาของพี่ไง”“คุณพลอยเป็นเมียพี่ ๆ คิดอยากจะมีเมียตั้งแต่ตอนไหน” บาสไม่เข้าใจจริง ๆ อธินเป็นเสือผู้หญิงเขาไม่เคยคิดจริงจังกับใคร มองผู้หญิงเป็นของเล่น ไม่เคยให้ค่า หรือยกย่องให้เกียรติใครทั้งสิ้น ตั้งแต่รู้จักกันมา และนิสัยของอธินและพลอยลินต่างกันยังกะฟ้ากับเหว อย่างไรก็อยู่ด้วยกันไม่ได้ บาสยังคงทำหน้าไม่อยากจะเชื่ออธินเห็นสายตาบาสก็เดาออก จมูกโด่งจึงจรดเข้าที่แก้มของพลอยลิน“พี่ธินทำอะไร” พลอยลินตกใจจนหน้าซีด ขยับตัวออกห่าง“บาสไม่ยอมเชื่อว่า พลอยเป็นเมียของพี่ไง”อธินกล่าวด้วยใบหน้ายิ้มแย้มเหมือนมองว่าเป็นเรื่องตลก แต่ข้างในใจ เขาไม่ชอบผู้ชายหน้าไหนก็ตามที่มองเมียเขาด้วยสายตาหว่านเสน่ห์แบบนี้หลังจากทานอาหารเสร็จพลอยลินรู้สึกปวดหัวอยากกลับมาพัก ซึ่งบาสก็แสดงออกถึงความเป็นห่วงอย่างเห็นได้ชัด เขาให้พนักงานเตรียมอาหารให้เ
แผนร้ายรักของท่านประธาน บทที่ 22 ยอมเธอแค่คนเดียว
22 ยอมเธอแค่คนเดียวเช้าวันต่อมาพลอยลินตื่นขึ้นในอ้อมกอดของอธิน เธอและเขาบรรเลงเพลงรักเกือบทั้งคืน ทั้ง ๆ ที่บอกตัวเองว่าให้เลิกชอบคนอย่างอธิน แต่ทุกครั้งที่อยู่ใกล้ ๆ เธอก็อดห้ามใจตัวเองไม่ได้ ด้วยความรู้สึกยังรักและผูกพันธ์ข้างในลึก ๆ“ตื่นแล้วเหรอจ้ะ เมียจ๋า” อธินหรี่ตาข้างเดียวมองใบหน้าที่งดงามของภรรยา“เลิกเรียกพลอยว่า เมียซะทีเถอะ ไม่ชอบ”“ไม่ให้เรียกเมียแล้วจะให้พี่เรียกว่าอะไร เอากันขนาดนี้แล้ว”“ใช่ว่าพี่ธินจะไม่เคยเอากับใครนี่ค่ะ สมัยก่อนพี่ธินก็ใช่เล่น” พลอยลินเด่าเล่น ๆ แต่รู้ว่าคนระดับอธินทั้งหล่อทั้งรวยมีผู้หญิงให้เข้ามาเลือกมากมาย“แต่ก่อนก็แต่ก่อนนี่ค่ะ ไม่ใช่ตอนนี้ ๆ พี่ไม่ได้อยากมีใครคนอื่นแล้ว พี่อยากมีแค่พลอยคนเดียว…นั่นพี่จะปล่อยข้างในเหรอ”“ห๊า! ใช่แล้วเธอต้องรีบไปซื้อยาคุมฉุกเฉิน พลอยลินเด้งตัวออกจากเตียงรีบตรงดิ่งเข้าห้องน้ำ เพื่ออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า
แผนร้ายรักของท่านประธาน บทที่ 21 ถูกใจผัวใหม่เด็กกว่า
21 ถูกใจผัวใหม่เด็กกว่าทันทีที่คีย์การ์ดเตะประตูห้อง ก็มีฝ่ามือใหญ่ปิดปากเธอไว้ แล้วรวบร่างเล็กจากด้านหลังเข้าไปในห้องพักก่อนใช้เท้าปิดประตู เสียงร้องอู้อี้พยายามดิ้นให้หลุดจากอ้อมแขนที่โอบไว้“ดิ้นทำไมนักหนา”น้ำเสียงไม่พอใจแต่ก็ยังฝืนทนเก็บอาการไว้ เขาไม่ชอบใจตั้งแต่ตามคนทั้งคู่ไปร้านอาหารเห็นคุยกันกระหนุงกระหนิง หัวเราะมีความสุข พลอยลินไม่เคยหัวเราะอย่างนี้เวลาอยู่กับเขาเลยเขาปล่อยร่างเล็กบนเตียงเบา ๆ“พี่ธิน!”ครั้งแรกเมื่อเห็นอธิน พลอยลินเผลอเรียกชื่อเขาอย่างตกใจ ไม่คิดว่าเขาจะยังตามหาเธออยู่“จำพี่ได้ด้วยเหรอ นึกว่าจำได้แต่ผัวเด็ก”“พี่ธินมาได้ไงคะ”“พี่นั่งเครื่องมา”“ไม่ใช่ พลอยหมายถึงว่า รู้ได้ไงว่าอยู่นี่”“พลอยเป็นเมียพี่ ไม่ว่าพลอยจะอยู่ไหน พี่ก็จะตามหาให้จนเจอ”“พลอยไม่ใช่เมียพี่ เลิกพูดมั่ว ๆ ได้แล้วและพี่ธินก็ออกไปจากห้องพลอยได้แล้
แผนร้ายรักของท่านประธาน บทที่ 20 จับตัวได้แล้ว
20 จับตัวได้แล้วอธินยังคงอยากเห็นว่า ที่เธอหนีมาเป็นเพราะเธอมีคนอื่นหรือเปล่า เขายังคงนั่งนิ่งจ้องมองหญิงสาวอย่างเงียบ ๆ แต่ก็ไม่เห็นมีใครก็มีแต่พนักงานร้านจะว่าพนักงานร้านก็ไม่เชิงที่เทียวไล้เทียวขื่อ ยิ่งเห็นก็ยิ่งน่าหมั่นไส้จริง ๆ“เย็นนี้คุณพลอยว่างไหมครับ ผมอยากชวนคุณพลอยไปทานข้าว พอดีมีร้านมาเปิดใหม่อร่อยมากเลย”บาริสต้าหนุ่มรวบรวมความกล้าเดินมายันโต๊ะที่เธอนั่งก่อนเอ่ยปากชวน“ชวนพลอยเหรอคะ” เธอผละสายตาออกจากหน้าจอคอม“ใช่ครับ”“อืม”“ก็ได้ค่ะ” ไม่ใช่เพราะเห็นเขาหล่อ แต่อยากมีคนพื้นที่เป็นเพื่อน เพราะไม่แน่เธออาจจะอยู่ที่นี้ต่ออีกหลายเดือน มีเพื่อนอยู่นนี่ไว้ก็ไม่เสียหาย ใบหน้าหล่อเหล่ายิ้มไม่หุบเมื่อเห็นเธอตอบตกลง“ผมสามารถออกไปได้ตอนนี้” เขามองดูเวลาประมาณ 4 โมงเย็น“ไม่เป็นไรค่ะ รอให้คุณเลิกงานก่อนก็ได้ค่ะ พลอยยังไม่หิว”“ไม่เป็นไรครับ ผมอยากพาคุณพลอยนั่งรถชมวิวเกาะภูเก็ต
แผนร้ายรักของท่านประธาน บทที่ 5 ตามหา
5 ตามหา“เป็นอย่างไรบ้างวะ ตามหาตัวไอ้ธินเจอไหม” ชายหนุ่มอายุราว ๆ 30 นิด ๆ ใส่เสื้อเชิ้ตสีดำกาเกงสแล็คสีดำรองเท้าขัดมันเงาวับ ยืนอยู่หน้ารถตู้อาพาท“ไปตามหามันจนกว่าจะเจอ สายบอกว่ามันอยู่ที่นี้แหละ”“ครับนาย!”คนของอำพลกระจายกันตามหาตามโรงแรมใหญ่ ที่คิดว่า ธิน จะเข้าพักแต่กลับไม่พบตะวันคล้อยบ่าย
แผนร้ายรักของท่านประธาน บทที่ 4 ความไว้ใจ
4 ความไว้ใจห๊า!เมื่อกี้พี่พูดว่าอะไรนะ แล้วพี่เป็นอะไรหรือเปล่า” เสียงปลายสายดังเล็ดลอดออกมาจากโทรศัพท์“เปล่า นี่ไม่ได้เป็นอะไรเลย แต่คนที่โดนชนเหมือนเขาจำอะไรไม่ได้เลยพามาอยู่ที่นี่ไปก่อน”“ห๊า!! พี่ไปเอาใครมาอยู่ด้วยได้ไง เผื่อเขาทำไม่ดีไม่ร้ายจะทำอย่างไรพี่เป็นผู้หญิงนะ แล้วยิ่งอยู่คนเดียว สม
แผนร้ายรักของท่านประธาน บทที่ 2 ชีวิตที่ผ่านมา
2 ชีวิตที่ผ่านมา“พี่โชคะ คือพลอยลินต้องไปหาหมอ ๆ บอกว่าเป็นเส้นเอ็นร้อยหวายฝอยฉีกขาด ถ้าหากพลอยอยากจะขอยืมเงินพี่โชสักหมื่นจะได้ไหมคะ พลอยเห็นมีคลีนิคที่เปิดรักษาโรคกระดูกและข้อโดยเฉพาะค่ารักษาน่าจะประมาณ 7,000 - 8,000 บาท” พลอยลินทำใจกล้าหน้าด้านโทรไปขอความช่วยเหลือจากแฟนที่คบกันมาเกือบ ๆ 3 ปี“พ
แผนร้ายรักของท่านประธาน บทที่ 1 ใกล้จะเสร็จ
“ฮือ ฮือ อย่าหยุดนะ ใกล้จะเสร็จแล้ว”เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังกึกก้องห้องพักหรูในย่างธุรกิจของตัวเมืองท่องเที่ยวชื่อดัง ไม่นานร่างบนก็ล้มทับร่างบางด้วยความเหนื่อยล้า ก่อนจะพลิกลำตัวออกให้คนใต้ร่างได้หายใจช่วงนี้พี่เป็นอะไร เครียดเหรอ กว่าจะเสร็จได้ทำเอาผมซะเข่าอ่อน“ใช่ ๆ เครียดเรื่องงานนิดหน่อย”ร่
บางทีคุณอาจจะชอบ
บำเรอรักนายมาเฟีย
ลินญาร์25.9K viewsFAKE LOVE หลอกว่ารัก
Piggy.g102.5K viewsดอกรักของฟาร์ริก(NC25+)
Time To Love32.6K viewsพรากรักมาเฟียเถื่อน
Philipnana30.1K viewsตรวนรักสีชาด Crimson Fetters
H.O.Darkness694 viewsดีลลับประธานมาเฟีย
นามปากกา อายดอลลี่625 viewsนางบำเรอรักของมาเฟียร้าย
อิแย้ม1.2K viewsYAKUZA VS MAFIA สิ้นลายพยศรัก
นัวร์เนีย404 views
