Semua Bab ในปกครองบรวิชทร์: Bab 1 - Bab 10

"โอ๊ะ! ระวังค่ะ"เสียงหวานอุทานขึ้นอย่างตกใจ เมื่อร่างสูงใหญ่ของใครบางคนพุ่งพรวดพราดออกมาจากเงามืดของซอกตึกแคบๆชนเข้ากับร่างบางของเธออย่างจัง แพรขวัญที่เพิ่งเดินหิ้วถุงพลาสติกบรรจุบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปและนมสดออกมาจากมินิมาร์ทหน้าปากซอยถึงกับผงะ สัญชาตญาณทำให้เธอรีบยื่นมือออกไปคว้าแขนและพยุงร่างหนานั้นไว้เพื่อไม่ให้ล้มกลิ้งไปกองกับพื้นทั้งคู่ทว่าวินาทีที่ฝ่ามือเล็กสัมผัสเข้ากับช่วงเอวสอบหนา ความรู้สึกเหนอะหนะและกลิ่นคาวสนิมที่ลอยเตะจมูกก็ทำให้เด็กสาวเบิกตากว้าง แสงไฟสลัวจากเสาไฟริมทางสาดส่องให้เห็นของเหลวสีเข้มที่เปรอะเปื้อนเสื้อเชิ้ตสีดำราคาแพงของเขาจนชุ่มเลือด!"เฮ้ย!" แพรขวัญร้องเสียงหลง รีบดีดตัวถอยห่างออกมาทันที ถุงมินิมาร์ทในมือแทบจะร่วงหล่นลงพื้น ดวงตากลมมองสลับระหว่างฝ่ามือที่เปื้อนเลือดของตัวเองกับร่างสูงที่กำลังยืนโซเซเอามือกุมสีข้างอยู่ตรงหน้า"ช่วย... ช่วยฉันที"เสียงทุ้มพร่าเอ่ยออกมาอย่างยากลำบาก เขากัดฟันกรอด ข่มความเจ็บปวดจากบาดแผลถูกเฉี่ยวด้วยกระสุนปืนที่สีข้างซ้าย ดวงตาคมช้อนขึ้นมองเด็กสาวตรงหน้า เขาเพิ่งฝ่าวงล้อมการลอบสังหารจากพวกหมาลอบกัดมาได้ ลูกน้องคนสนิทถูกจับ

"งั่ม หมูปิ้งป้าหน้าปากซอยเจ้านี้อร่อยที่สุดในโลกเลย"เสียงหวานพึมพำอย่างอารมณ์ดี แพรขวัญในชุดนักศึกษากระโปรงพลีทความยาวเหนือเข่า สวมรองเท้าผ้าใบสีขาวสะอาดตา กำลังเดินฮัมเพลงไปตามทางเท้าที่มุ่งหน้าเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัย มือเล็กข้างหนึ่งถือถุงพลาสติกใส่น้ำเต้าหู้ ส่วนอีกข้างถือไม้ข้าวเหนียวหมูปิ้งที่เพิ่งซื้อมาจากแผงลอยหน้าปากซอยเด็กสาวกัดหมูปิ้งเนื้อฉ่ำเข้าปาก เคี้ยวตุ้ยๆ สลับกับปั้นข้าวเหนียวคำโตตามเข้าไป ใบหน้าจิ้มลิ้มประดับไปด้วยรอยยิ้ม วันนี้โลกทั้งใบของเธอดูสดใสไปหมด อาจจะเพราะรายงานวิชาเอกที่สูบพลังชีวิตไปหลายวันเพิ่งถูกปรินต์ออกมาเป็นรูปเล่มสวยงามเรียบร้อย แถมในกระเป๋าสตางค์ใบเก่งยังมีเงินทอนสีแดงๆ และสีเขียวๆนอนนิ่งเป็นค่าขนมให้อุ่นใจ ทั้งหมดนี้ต้องยกความดีความชอบให้กับคุณลุงหน้าโหดที่มอบเงินสองพันบาทให้เธอเมื่อคืนก่อนด้วยความเบิกบานใจ ขาเรียวเล็กจึงเผลอกระโดดหย็อยๆข้ามรอยแตกบนพื้นฟุตบาทไปเรื่อย อย่างเริงร่าราวกับเด็กประถม ทว่าในจังหวะที่กำลังจะอ้าปากงับหมูปิ้งไม้ที่สอง ความรู้สึกแปลกประหลาดบางอย่างก็แล่นขึ้นมาตามแนวสันหลังมันเป็นความรู้สึกเย็นยะเยือก เหมือนกำลังถูกใครบ

"นี่คุณ!"แพรขวัญเบิกตากว้าง ตกใจจนเผลอร้องเสียงหลง ทันทีที่สมองประมวลผลได้ว่าผู้ชายร่างยักษ์ที่เพิ่งซัดนักเลงขี้เมาจนหมอบไปเมื่อครู่คือใคร สัญชาตญาณเอาตัวรอดก็สั่งให้ขาทั้งสองข้างก้าวถอยหลังเพื่อเตรียมจะวิ่งหนี แต่ทว่าความไวของเธอกลับเทียบไม่ได้เลยกับสัญชาตญาณของคนตรงหน้าหมับ!"อ๊ะ!"ยังไม่ทันจะได้ก้าวหนีไปไหน ท่อนแขนแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามก็ตวัดรวบเข้าที่เอวของเธออย่างรวดเร็วและหนักหน่วง บรู๊คออกแรงรั้งเพียงนิดเดียว ร่างบางที่สวมเพียงชุดเดรสสายเดี่ยวรัดรูปก็ปลิวหวือเข้าไปปะทะกับแผงอกกว้าง"ปล่อยหนูนะ จะทำบ้าอะไรของคุณเนี่ย" แพรขวัญแหวลั่น พยายามดิ้นรนขลุกขลักอยู่บในอ้อมแขนที่รัดแน่น มือเล็กกำหมัดทุบลงบนแผงอกกำยำของเขา แต่ดูเหมือนคนโดนตีจะไม่สะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย เขายังคงยืนนิ่ง แถมยังก้มหน้าลงมาหาจนปลายจมูกแทบจะชนกันลมหายใจอุ่นร้อนที่เจือกลิ่นวิสกี้เป่ารดลงบนพวงแก้มใส บรู๊คหรี่ตามองปฏิกิริยาตื่นตระหนกของลูกแมวพยศในอ้อมแขน มุมปากหยักกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์"ทำไมกลัวเหรอ?" น้ำเสียงทุ้มต่ำแหบพร่าเอ่ยกระซิบชิดริมฝีปากบาง แววตาพราวระยับอย่างคนชอบใจที่ได้กลั่นแกล้ง"ใครกลัว! หนูไม่

"สวัสดีค่ะ เอ่อ สวัสดีค่ะพี่ๆทุกคน ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ"แพรขวัญยกมือไหว้ทักทายทีมงานในสตูดิโออย่างเก้ๆกังๆ ใบหน้าหวานประดับด้วยรอยยิ้มเจื่อนเล็กน้อยด้วยความประหม่า เมื่อสองวันก่อนหลังจากที่ผู้ชายบ้าอำนาจคนนั้นยัดนามบัตรใส่มือ เธอแค่นึกสนุกและลองโทรไปตามเบอร์ที่ให้ไว้ ปรากฏว่าไม่ถึงชั่วโมงหลังจากนั้น เธอก็ได้รับคิวงานให้มาถ่ายแบบแฟชั่นเสื้อผ้าแบรนด์ดังคอลเลกชันใหม่ล่าสุดทันที ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วจนเธอตั้งตัวแทบไม่ทัน"ต๊ายตาย! น้องแพรขวัญใช่ไหมลูก!"เสียงแหลมปรี๊ดของเจ๊เหมยผู้จัดการโมเดลลิ่งชื่อดังระดับประเทศดังขึ้น ก่อนที่เจ้าตัวจะรีบวิ่งถลาเข้ามาหาเด็กสาวราวกับเห็นทองคำเดินได้ เจ๊เหมยคว้าหมับเข้าที่มือของแพรขวัญแล้วลูบคลำอย่างประคบประหงม แววตาเต็มไปด้วยความเอาใจใส่ขั้นสุด เพราะคนวงในอย่างเจ๊เหมยรู้ดีกว่าใคร ว่าเด็กสาวหน้าตาจิ้มลิ้มคนนี้ไม่ใช่เด็กกะโปโลธรรมดา แต่เป็นถึงคนที่คุณบรู๊คเอ่ยปากฝากฝังมาด้วยตัวเอง"สวัสดีค่ะเจ๊เหมย แพรขวัญค่ะ""อุ๊ย ไม่ต้องไหว้ลูกไม่ต้องไหว้ มาๆๆ เข้ามาข้างในเลยค่ะ วันนี้หนูแพรของเจ๊ต้องสวยที่สุด เริ่ดที่สุด! เจ๊เตรียมช่างแต่งหน้าคิวทองไว้ให้หนูแล้

ควันบุหรี่สีเทาหม่นลอยอวลอยู่ภายในห้องทำงานสุดหรูบนชั้นสูงสุดของคาสิโนเบรคคิง อาณาจักรธุรกิจสีเทาที่เต็มไปด้วยเม็ดเงินมหาศาลหมุนเวียนในแต่ละค่ำคืน บรรยากาศด้านนอกอาจจะเต็มไปด้วยเสียงจอแจของนักพนันและแสงไฟนีออนสว่างไสว ทว่าภายในห้องนี้กลับเงียบสงบจนได้ยินเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ครางต่ำๆร่างสูงของบรู๊คนั่งเอนหลังพิงพนักเก้าอี้หนังบุนวมตัวโต บนโต๊ะทำงานที่มีแฟ้มเอกสารสีน้ำตาลวางเปิดกางอยู่ มันคือเอกสารข้อมูลเชิงลึกที่ทิม.มือขวาคนสนิทของเขา ไปสืบเสาะหามาให้ตั้งแต่ช่วงเช้าตรู่ ทว่าชายหนุ่มเพิ่งจะเคลียร์งานสะสางบัญชีเสร็จและเพิ่งมีเวลาได้เปิดอ่านมันอย่างละเอียดปลายนิ้วหยาบกร้านลากไล้ไปตามตัวอักษรบนหน้ากระดาษอย่างเชื่องช้า นัยน์ตาจับจ้องรูปถ่ายเก่าๆ และข้อมูลบางอย่างในนั้นด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความซับซ้อนและยากจะคาดเดา ภาพของเข็มกลัดรูปผีเสื้อประดับคริสตัลที่แพรขวัญทำตกบนรถเมื่อคืน ซ้อนทับเข้ากับเข็มกลัดอีกอันที่ถูกเก็บรักษาไว้อย่างดีในตู้เซฟของเขาราวกับภาพสะท้อน"โลกมันจะกลมขนาดนี้... เลยเหรอวะ"เสียงทุ้มพึมพำกับตัวเองแผ่วเบา มุมปากหยักลึกกระตุกขึ้นเล็กน้อย ความจริงบางอย่างที