Dark Romance Divorce Web Novels & Stories

Sa araw na dapat sana’y pinakamasaya sa buhay ni Althea Bautista—ang araw ng kanyang kaarawan—malamig at walang laman ang kanyang piling. Ang kanyang asawa na si Joaquin Valdemere, na nangakong siya lang ang iibigin habambuhay, ay hindi man lang nag-iwan ng kahit isang sulyap. Sa halip, naroon ito sa loob ng ospital, walang pagod na nagbabantay at nakahawak sa kamay ng sarili nitong hipag na kasalukuyang nagsisilang ng isang sanggol. Sa mata ng buong mundo, ang batang pumipiglas sa tiyan ng kanyang hipag ay ang naiwang alaala at supling ng namayapang kambal na kapatid ni Joaquin. Ngunit para kay Althea, ang kwentong iyon ay isang napakagandang kasinungalingang itinayo sa ibabaw ng kanyang sariling libingan. Nakatatak sa kanyang utak ang nakamamatay na katotohanan: ang batang iyon ay hindi mula sa kabilang buhay, kundi bunga ng mismong binhi ni Joaquin na ipinahiram nito nang palihim sa dilim. Ngunit ang pusong labis na nasaktan ay ang pusong pinakamabilis na nagiging bakal. Sa gitna ng mga patak ng luha at nawasak na tiwala, pinunasan ni Althea ang kanyang mga mata at binunot ang natitirang pagmamahal para sa lalaking walang galang sa kanyang dignidad. Bitbit ang sarili niyang lihim—isang buhay na pumipintig sa loob ng kanyang tiyan—tuluyan niyang tinalikuran ang pangalang Valdemere at naglaho na tila ba usok sa hangin. Subalit gaano kabigat ang sampal ng tadhana nang ang dating tahimik, martir, at inaaping asawa ay muling lumabas sa ilaw... hindi upang magmakaawa, kundi upang tumayo sa tabi ng pinakamakapangyarihang lalaki sa bansa— na kinatatakutan ng lahat, na walang atubiling sumalo sa kanya at buong-pusong inangkin ang batang nasa kanyang tiyan. Muling lumuhod ang lalaking minsan niyang sinamba, ngunit sa pagkakataong ito, si Althea na ang nakatayo sa tuktok at malamig na nakatitig sa kanya.

“Siya pa rin.” Tatlong salita lamang. Ngunit iyon lang ang kinailangan upang gumuho ang mundong maingat kong binuo sa loob ng limang taon. Hindi man lang umiwas ng tingin si Zane nang sabihin niya iyon. Sa loob ng dalawampung taon, ako ang laging nasa gilid—ang maaasahang anino ng maningning na si Jovienne. Inilibing ko nang malalim ang nararamdaman ko para kay Zane at inamin ko lamang ang mga iyon matapos umalis si Jovi ng bansa at iwan siyang wasak ang puso. Bumuo kami ng buhay. Isang pagsasama. At naniwala akong iyon na ang magiging masayang wakas ko. Ngayon, bumalik na si Jovienne, at nawala ang lahat ng ilusyon. Ang lalaking minahal ko ay hindi pala ako tunay na minahal. Isa lamang akong kapalit. Habang gumuho ang mundo ko, ang huling taong inaasahan kong magbibigay sa akin ng ginhawa ay ang asawa niya—isang lalaking kasing lamig, elegante, at makapangyarihan. Nakita ni Vance sa mga mata ko ang parehong pagtataksil na nakikita niya sa mga mata ng sarili niyang asawa. Lumapit siya at bumulong nang mapanganib. “Nabubuhay sila sa nakaraan. Gawin nating paghihiganti ang isa’t isa. Ano sa tingin mo, Nerissa?” Dapat akong lumayo sa kanya. Ngunit nang tumingin ako sa kanyang mga mata at makita roon ang parehong sakit at kahihiyan na nararamdaman ko, hindi **“hindi”** ang sagot na namuo sa aking mga labi. Isa itong nakakatakot ngunit nakapupukaw na tanong. “Ano,” bulong ko, kahit mas matatag ang tinig ko kaysa sa nararamdaman ko, “ang nasa isip mo?”

“Piliin mo ako, Zarie. Hayaan mong makita ng lalaking nanloko sa iyo kung sino ang tunay na karapat-dapat sa pusong kanyang sinayang.” Akala ni Zarie ay mahal siya ng asawang si Diego nang tunay — ngunit minahal lamang siya dahil sa kanyang yaman. Kaya noong nawala ang lahat ng kanyang kayamanan, doon na rin siya itinakwil. Habang kasal pa sila, lihim na naging magkarelasyon si Diego at ang sarili niyang kaibigan na si Amara. Isang gabi, isinama siya ni Miguel — ang ama ni Amara — sa isang marangyang pagtitipon. Doon, nakita niya silang dalawa na masayang magkahawak-kamay. At mas lalo siyang nasaktan nang malaman na sa paningin ng iba, akala nila ay siya ang umalis at humanap ng mayaman — habang ang totoo, siya ang binabaliwala ng asawang tila inosente sa paningin ng lahat. Si Miguel, makapangyarihan at dominante, ay nakita ang lahat. Sa halip na kumampi sa sariling anak, siya ang lumapit kay Zarie upang ipakita kung paano dapat mahalin ang isang babae. Hindi akalain ni Zarie na sa piling ng ama ng babaeng sumira sa kanyang pamilya, doon niya mararamdaman ang tunay na pagmamahal na kailanman ay hindi ibinigay ng kanyang asawa. Si Miguel ay handang harapin ang lahat, kahit sariling anak, upang siya ay makapiling. Paano kung sa huli, mapagtanto ni Zarie na ang tunay na pag-ibig ay hindi sa asawang nang-iwan, kundi sa ama ng kaibigang nanloko sa kanya? Makakaya kaya niyang piliin ang pagmamahal na ipinagbabawal ng lahat — at gamitin ito upang ipakita sa kanila kung gaano kalaki ang kanilang pagkakamali?

Sa loob ng limang taon, naniwala si Carmella na siya ang pinili. Na siya ang mahal. Na siya ang asawa. Pero sa isang iglap—gumuho ang lahat. Sa araw na akala niya’y ibibigay niya ang pinakamasayang balita sa kanyang asawa, siya mismo ang iniwan… at pinalitan. Harap-harapan. Walang paliwanag. Walang pagsisisi. “Hindi na kita mahal.” Isang pangungusap na sumira sa buong pagkatao niya. Ginamit lang siya. Isang kapalit. Isang pansamantalang babae habang wala ang tunay na minamahal ng kanyang asawa. Pero ang hindi alam ng lahat— Umalis si Carmella na hindi nag-iisa. May dinadala siyang lihim. Isang anak. Isang dahilan para bumangon. At isang dahilan para maghiganti. Mula sa pagiging isang babaeng iniwan at minaliit, babangon siya—mas matatag, mas matalino, at mas mapanganib. At sa pagbabalik niya… Hindi na siya ang babaeng minahal ng kanyang asawa. Kundi ang babaeng pagsisisihan nito habang buhay.

Apat na taon ng kasal sila Xyriel at Ralph nang bumalik ang isang babaeng minahal ni Ralph. Noon lamang napagtanto ni Xyriel na kaya pala malamig na pagtrato at tila walang pagnanasa sa kanya ni Ralph ay hindi pala siya ang totoong mahal nito. Siya ang kasama sa bahay at katabi sa kama ngunit ang puso at isip ni Ralph ay nasa babaeng nililihim niyang mahalin, ang kabit nito. Binibigyan siya ni Ralph lagi ng panggastos buwan-buwan, tatlong libo ang saktong pera ngunit kulang ito sa mga gastusin sa pang-araw-araw ni Xyriel. Habang si Ralph ay tinitipid ang pera sa kanyang asawa na si Xyriel, nagwawaldas naman ng halos tatlong milyon para sa paghahanap sa kanyang kabit, ang babaeng matagal ng nakaukit sa puso nito. Sobrang sakit para kay Xyriel na hindi niya mapapantayan ang pagmamahal na pinaparamdam ni Ralph sa kabit nito.

Sa isang kasal na nagsimula bilang kontrata, si Jasmine Elise Santillan-Aragon ay tahimik na nagtiis sa malamig na trato ng kaniyang asawang si Zayn Theodore Aragon, habang lihim na inaalagaan ang kambal nilang mga anak na hindi nito alam na isinilang. Ngunit isang iskandalo sa ospital ang muling naglapit sa kanila at kasabay nito, ang mapanlinlang na si Celestine Arabella Marquez, ang babaeng pinaniniwalaang mahal ni Zayn. Habang papalapit ang kanilang divorce, unti unting mabubunyag ang mga lihim na itinago ni Jasmine sa loob ng apat na taon. At nang muling magkrus ang landas ni Zayn at ng kaniyang mga anak, kaya pa ba niyang manatiling estranghero sa pamilyang hindi niya alam na kaniya pala?

Ikinasal si Cassandra Fuentes kay Sebastian Knight hindi dahil sa pag-ibig, kundi dahil sa kasunduan ng kanilang mga pamilya. Sa loob ng dalawang taon, ibinigay niya ang lahat, ngunit tanging lamig at kawalang-pansin ang natanggap niya. Nang hilingin ni Sebastian ang diborsyo upang pakasalan si Isabella—anak ng kanyang kasosyo sa negosyo—tinanggap ito ni Cassandra nang buong sakit at umalis patungo sa probinsya. Doon, ibinalik niya ang kanyang mga pangarap, tinapos ang pag-aaral ng arkitektura, at nagtagumpay sa larangang ito. Lumipas ang limang taon at bumalik si Cassandra bilang isang kilala at matagumpay na arkitekto. Nang magtrabaho silang muli ni Sebastian para sa isang malaking proyekto, nakita ng dating asawa ang kanyang pagbabago at muling umalab ang kanyang pagmamahal at pagsisisi. Ibinunyag ni Sebastian ang katotohanan: hindi niya minahal si Isabella, at ginawa niya iyon upang protektahan si Cassandra mula sa banta ng kanyang pamilya. Matapos ang maraming pagsubok at muling pagtatagpo ng kanilang mga puso, nagkaroon sila ng pangalawang pagkakataon—sa kasal na itinayo hindi sa kasunduan, kundi sa tunay at wagas na ppag-ibig

Isinuko ni Solene ang mga pangarap niya para maging asawa ng lalaking sa unang tingin pa lang ay minahal na niya, si Brent. Pero sa loob ng dalawang taon nilang pagsasama ay pangmamaliit at paghihirap ang natanggap at tiniis niya ang lahat ng ‘yon hanggang sa isang araw, may natanggap siyang video na tuluyan nang nagpamulat sa kanya at doon kitang-kita niya kung paano siya lokohin ni Brent. Ang mas masakit ay kita niya sa mga mata ng asawa ang paghanga at lambing nito sa ibang babae na kailanman ay hindi nito ipinaranas sa kanya kaya sa pagkakataong iyon, pinili na ni Solene ang sarili niya. At nang malaman ni Brent ang pakikipaghiwalay ni Solene sa kanya ay kampante pa rin itong babalik sa kanya at magmamakaawa katulad ng dati nitong ginagawa pero nagkamali siya dahil hindi na muling bumalik pa sa piling niya si Solene. Dahil nagsimula itong muling buoin ang sarili na kahit minamaliit siya ni Brent ay pinatunayan niyang kaya niyang mabuhay nang wala ito. Unti-unti niyang binuo ang career na minsan niyang isinuko at kalaunan ay nakilala siya bilang isang sikat na designer. At nang dumating si Duke sa buhay niya, ang bilyonaryong seryoso at totoong mahal siya ay doon lang nagsimulang mataranta si Brent at sa mismong araw ng kasal ni Solene ay dumating si Brent para pigilan iyon pero huli na. “I loved you once, Brent. But losing you taught me how to love myself.” Bulong ni Solene sa sarili ng magtama ang mga mata nila ng dating asawa.

Sa araw ng kaarawan ni Seriña, kasama ng asawa niyang si Khalil ang sister-in-law nito na si Amarah sa ospital habang nanganganak ito. Karamihan ay naniniwalang ang batang isinilang nito ay anak ng namayapang kakambal ng kanyang asawa. Pero alam ni Seriña ang totoo—niloko siya ng kanyang asawa. Nang malaman niya ang katotohanan, nagdesisyon siyang iwan ito. Ngunit hindi alam ni Khalil na ang akala niyang ordinaryong asawa ay may tinatagong lihim.

Pitong taon na naitapon sa dilim. Pitong taon na pilit na itinago at ipinagkait sa mundo. Sa loob ng pitong taon na iyon, tiniis ni Eliana Cojuangco ang lahat ng lamig at pagbabalewala ni Matthew Alcantara—ang lalaking iniyakan, ipinaglaban, at inakala niyang kanya habambuhay. Ngunit ang huling natitirang piraso ng kanyang nawasak na puso ay tuluyang nadurog nang makita ang lalaking kanyang minahal na buong-galang at buong-tamis na iniharap sa altar ang sarili nitong estudyante. Mas matindi ang sakit dahil sa gilid ng kasal, hindi lang saksi ang kanyang sariling biyenan at anak sa pagtataksil... kundi silang dalawa pa ang mismong unang humawak ng latigo upang itaboy, ipahiya, at yurakan si Eliana. Sa gitna ng unos ng traydor na pamilya, doon natapos ang tanga at marupok na Eliana. Sa wakas, nagising siya mula sa mahabang panaginip ng pagiging mariposa sa apoy. Tinalikuran niya ang titulong "Misis Alcantara." Binitawan niya ang anak na kailanman ay hindi nagpahalaga sa kanya. Nagdesisyon siyang mahalin na lang ang sarili at hayaang lumiyab ang galit na matagal niyang kinimkim. Buo ang paniniwala ni Matthew na si Eliana—ang babaeng ginawa ang lahat para lang makasal sa kanya—ay gagapang pabalik, iiyak, at mamamatay kapag nawala ang kanyang pangalan. Akala lang niya 'yon. Hindi alam ng pamilya Alcantara na ang babaeng itinuring nilang basahan at walang silbi ay isang dakilang henyo sa mundo ng akademya—isang utak na sa isang galaw lang ng daliri ay kayang sakalin at ibagsak ang buo nilang angkan. Nang malantad ang katotohanan at maglaho ang lahat ng maling pag-aakala, sinakmal ng matinding takot at pagsisi si Matthew. Ngunit huli na ang lahat. Ang espasyo sa tabi ni Eliana ay sinakop na ng isang lalaking higit pa sa hari—isang elite at sinasamba sa mundo ng negosyo na walang sinumang nangangahas na harangan.

Nag-file siya ng diborsyo at umasang lalabanan niya ito. Pumirma siya sa parehong araw, at nadama ang isang bagay na hindi pa niya handang aminin, kahit sa sarili niya. Ginhawa. Apat na taon na nawawala si Selene Whitmore sa loob ng kasal niya sa isang lalaking hindi kailanman totoong nakita siya. Nang mag-file si Dominic Hartley ng diborsyo, hindi umiyak, hindi tumawag, hindi nagmakaawa si Selene. Binawi niya ang totoong pangalan niya, at nagsimulang bumuo ng buhay na ganap na kanya. Ang katahimikan mismo ang siyang wumasak kay Dominic. Nagsimula siyang muling lumitaw sa buhay niya. Hindi dala ang abogado, kundi dala ang katotohanan, tungkol sa pagkabata na binuo sa may-kondisyong pagmamahal, at isang kasal na winasak niya dahil inakala niyang ang kontrol ay pareho ng pagmamahal. Hindi interesado si Selene na mabawi ng isang lalaking natutong makadama nang apat na taong huli na. May karera siyang binuo mismo, isang piniling pamilya, at isang kapayapaang ayaw niyang ipagpalit para sa pangalawang pagkakataong baka muling saktan siya. Pero hindi lang si Dominic ang nagbabantay sa kanya ngayon. May nakatagong sekreto ng pamilya. May pinsang hindi niya kailanman nalaman. May karibal na may matagal nang sama ng loob. At may isang taong nagbabantay kay Selene mula sa dilim, mas matagal pa sa napagtanto ng kahit sino. Halos winasak siya ng halaga ng pag-alis. Baka wasakin ng halaga ng pananatili silang dalawa. Ang ibang love story ay natatapos dahil hindi kailanman naging sapat na matibay. Ang kuwentong ito ay hinahanap pa rin kung gaano siya katibay para maging isang bagong bagay.