โรแมนติก

บอสคะ เรื่องเมื่อคืน พิมพ์ขอโทษนะคะ คือ พิมพ์เมาไปหน่อย ยัยซื่อบื้อ หล่อนคิดว่าหล่อนเป็นใครถึงกลัวการตั้งท้องทายาทของเขา หญิงทั่วบ้านทั่วเมือง ต่างอยากเป็นแม่ของลูกเขาทั้งนั้น

“เป็นพี่เลี้ยง ห้ามคิดเกินเลยกับคุณหนูเด็ดขาด” นั้นเป็นคำพูดที่เขาใช้พูดบอกตัวเองมานานหลายปีตั้งแต่ได้รับตำแหน่งพี่เลี้ยงของเธอ แต่เหมือนยิ่งซ่อนความรู้สึก มันกลับยิ่งล้นทะลักออกมา...

เจมส์ ศุภวิชญ์ หงส์ไตรหยก อายุ 29 ปี อาชีพ นักร้อง นิสัย อบอุ่น ใส่ใจคนรอบข้าง ใจดี อ่อนไหวง่าย เจ ศุภวัฒน์ หงส์ไตรหยก อายุ 29 ปี อาชีพ เจ้าของร้านนั่งชิว นิสัย เจ้าชู้ อารมณ์ร้อน ใจแข็ง รุนแรง พวกเขาคือพี่น้องฝาแฝดที่นิสัยต่างกันสุดขั้ว แต่กลับชอบอะไรเหมือนๆกัน ยิ่งรสนิยมทางเพศพวกเขาชอบทำอะไรร่วมกันเป็นบางครั้ง หมวย กมลชนก ปานทิพย์ภา อายุ 23 ปี อาชีพ ขายบริการ นิสัย ใจดี อ่อนไหวง่าย ร่าเริง เธอเป็นเด็กกำพร้าตั้งแต่เกิดมาหน้าพ่อแม่ก็ไม่เคยเห็น พอเริ่มจำความได้เธอก็ถูก ชบา รับเลี้ยง พามาอยู่ที่ร้าน ส่งเสียให้เรียนหนังสือ เมื่อบรรลุนิติภาวะก็ถูกพามาทำงาน แต่ไม่มีใครได้เปิดความบริสุทธิ์ของเธอเลยสักคน เพราะทุกครั้งที่เข้าห้องกับแขก เธอจะทายานอนหลับไว้ทั่วตัว และนั่นทำให้เธอถูกพี่ๆในที่ทำงานเรียกว่า 'ตัวแสบ' ชบารู้เรื่องแต่ไม่ได้ดุหรือว่าอะไรแต่กลับพูดไปว่า "ถ้าวันหนึ่งเจอคนที่ถูกใจ หมวยมันจะไม่ทำแบบนี้ ฉันรู้จักนิสัยเด็กคนนี้ดี!"

เธอเป็นเพื่อนรุ่นน้องของแม่ผม และผมชื่นชอบเธอตั้งแต่วัยเยาว์ ความรู้สึกของผมก็ไม่เคยเปลี่ยน ความต้องการครอบครองในใจผมมีแต่เพิ่มมากขึ้นจนเรียนจบมหาวิทยาลัย

“คุณคิดว่าตัวเองเป็นนางเอกละครน้ำเน่าหรือไง ผมหวังดีกับคุณแท้ๆ ไม่ได้คิดจะทำอะไรคุณสักหน่อย หรือคิดว่าตัวเองน่าพิศวาส? รู้ตัวไว้ด้วยว่าคุณน่ะจูบไม่เป็นสับปะรด” คนถูกว่าจูบไม่เป็นสับปะรดน้ำตาไหลพรั่งพรูด้วยความเจ็บใจ จนเผลอเงื้อมือเรียวขึ้นอีกครั้งอย่างลืมตัว “ถึงคุณอยากจะตบผม แต่ผมคงไม่นึกอยากจะจูบคุณอีกหรอกครับคุณบุษบามินตรา” “คุณ...มันเป็นพวกรังแกผู้หญิง” “แล้วคุณคิดว่าหน้าผมมีไว้ให้ตบเล่นๆ หรือไงครับ คุณตบผมได้ผมก็จูบคุณได้เหมือนกัน และรู้เอาไว้เถอะ ว่าคุณเป็นผู้หญิงคนแรกที่ผมจูบแล้วไม่ได้เกิดอารมณ์พิศวาสอะไรขึ้นมาเลยสักนิด” เทวินทร์ตอกกลับด้วยคำพูดเชือดเฉือนพอกัน แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าที่พูดออกไปไม่ได้เป็นความจริง เจ้าของดวงหน้างดงามจ้องหน้าเขาอย่างขุ่นเคืองใจ น้ำตาพานหยุดไหลเอาดื้อๆ นึกอยากจะตะกุยหน้าขาวๆ นั่นให้เป็นรอยนัก ผู้ชายอะไรปากเสียแถมยังหลงตัวเอง!

เป็นนักเขียนชื่อดังอยู่ดีๆ ดันทะลุมิติเข้ามาในนิยายที่ตัวเองเขียน แม่ตาย พ่อมีชู้ คู่หมั้นก็ไม่ใยดี เห็นทีต้องเปลี่ยนบทนางร้ายที่เป็นตัวประกอบของเรื่องเสียแล้ว แต่เอ๊ะ...ขอเปลี่ยนพระเอกของเรื่องด้วยนะ

เมื่อวิวาห์ในฝันของจันดาลี กลับต้องกลายเป็นวิวาห์เป็นสุด ป่วน เมื่อเจ้าบ่าวที่เข้าหอกับเธอ กลายเป็นแฝดนรกของผู้ชายที่เธอแต่งงานด้วย! นี่มันอะไรกัน เอาพรหมจรรย์ของแก้มหอมคืนมานะ แง๊ "มันจะเป็นจั่งชี้ (แบบนี้)บ่ได้" "มันเป็นไปแล้ว" "โอ๊ย.มันเป็นไปบ่ได้" "ก็เป็นไปแล้ว" "อ้ายลักษณ์ นี่จะกวนกันให้สูน (โกรธ) ใช่ไหมนะ" จันดาลีเริ่มกรี๊ด เธอหันรีหันขวาง มองหาอะไรที่จะเอาปาไปตรงคนที่นั่งต่อปากต่อคำยียวนกวนกันบนเตียงสักที ปาตรงไหนดี นะ มือน้อยนั่นคว้าหมับเข้าที่แจกันขนาดเล็ก ธงลักษณ์หรี่ตา ก่อนจะส่งเสียงทุ้มปราม "ห้ามนะน้องแก้มหอม ห้ามทำร้ายร่างกายสามี" ฟิ้ววว แจกันถูกขว้างมาทันที เขาเอียงตัวหลบ มันร่วงตกลงบนเตียง เชื่อฟังกันเหลือเกินนะ ธงลักษณ์คำรามฮื่มฮั่มในลำคอแล้วลุกขึ้นยืน เดินอาดๆ เข้าหาแมวน้อยที่เริ่มขู่พ่อ เมื่อในมือหมดอาวุธ ได้แต่ถอยกรูจนหลังชนฝา "ปล่อยแก้มหอมนะ แก้มหอมจะกลับบ้าน"

เมื่อศัลยแพทย์หนุ่มมาดนิ่งอย่าง ‘ณณณ’ กลับมาทวงสัญญาที่เธอมัดจำไว้ด้วยบุญคุณในอดีต หญิงสาวสู้ชีวิตอย่าง ‘น้ำขิง’ จึงต้องจำยอมจดทะเบียนสมรสกับเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้ ยิ่งใกล้ชิด เสน่ห์อันร้ายกาจของเขาก็ยิ่งทำให้หัวใจเธอสั่นคลอน ทว่าภายใต้ความแสนดีที่เขาปรนเปรอให้ กลับมีความลับล้ำลึกที่เขาซ่อนไว้ แผนการที่เขาเตรียมไว้เพื่อล่อลูกแมวให้ติดกับนั้นลึกล้ำกว่าที่เธอคาดคิด! นี่คือความบังเอิญ หรือเป็นหมากที่เขาเดินไว้เพื่อครอบครองเธอเพียงคนเดียว? และเมื่อ "ความลับ" ในแผงยาถูกเปิดเผย... เธอจะจัดการกับสามีเจ้าแผนการคนนี้อย่างไร? "พี่บอกแล้วไงน้ำขิง... ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น พี่ไม่มีทางปล่อยเราไปเด็ดขาด"

เขาสั่งจับผู้หญิงอีกคนมาแก้แค้น แต่กลับได้อีกคนมาเป็นเมียรักเมียสวาท +++ กุมภ์ ธีรดล นายหัวหนุ่มเจ้าของเกาะแห่งรัก เขาไม่คิดว่าการพลั้งปากด้วยความเมาสั่งลูกน้องไปจับตัวผู้หญิงคนหนึ่งมาจะทำให้เขาได้เมียสมใจมารดา กุลยา พิทักษ์โสภณ เธอไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าชีวิตจะต้องมาเจอคนเถื่อนแบบกุมภ์ แต่ทำไมคนป่าเถื่อนเช่นเขาถึงทำให้เธอหวั่นไหวได้ขนาดนี้

ชีวิตมอบเพื่อชาติ วิญญาณมอบแด่ผืนทะเล หัวใจรัก มอบไว้...เพียงเธอ

ความรักที่ไม่คิดว่าจะลงเอ่ยกันได้ ภพ ทายาทเพียงคนเดียวของ ฟรุ๊ตเอ็มไพร์ ชายหนุ่มที่หยิ่งทนงค์ในศักดิศรีของตัวเอง เรียนไม่จบ ดื้อรั้นจนเป็นนิสัย ไม่ฟังใคร ไม่สนใจโลกภายนอกทำให้ชีวิตพลิกผันมาเป็นกรรมกรเข็นผัดรับจ้างรายวันที่แทบจะไม่พอกินได้ค่าแรงอันน้อยนิด ไม่มีที่ซุกหัวนอน มาเจอเข้ากับคุณหนูหลิน ที่ขี้วีนขี้เหวี่ยง ดูถูกคนเป็นนิสัย ทายาทเจ้าของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ เอาแต่ใจตัวเองเป็นใหญ่ เห็นแกตัวเป็นที่สุด เรื่องชุลมุนเริ่มต้นขึ้นเมื่อภพได้ย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านของหลินในฐานะคนดูแลน้องหมา เมื่อหนุ่มกรรมกรมาเจอกับสาวขี้วีน ชอบดูถูกคนอื่น ชอบทำตามใจตัวเองไม่ยอมใคร แต่ภพก็ทำหน้าที่ของตัวเองได้ดีที่สุด เรื่องสนุกเริ่มต้นขึ้นทันทีที่ภพก้าวขามาอยู่ในบ้านของหลินตั้งแต่ก้าวแรก จากไม่ชอบหน้า กลายมาเป็นคู่กัดที่ไม่น่าจะมีวันลงรอยกันได้ เหมือนน้ำมันกับไฟเจอกันเมื่อไหร่ก็พร้อมจะเผาทุกอย่างให้วอดวาย

เมยรักของภีมภัทร โปรย การแก้ปัญหามีมากมาย ไม่จำเป็นต้องใช้วิธีการแต่งงานก็ได้ ไม่ใช่หรือ เขาบอกเธอด้วยรอยยิ้มเอื้อเอ็นดู และนั่นคือคำตอบของเหตุผลทั้งหมดที่เขาแต่งงานกับเธอ เมียรักของภัทรศักดิื โปรย เขาทิ้งเธอไป ในวันที่เธอมีลูกให้เขา อีกหลายปีต่อมาเธอก็กลับมาในชีวิตเธออีกครั้ง พร้อมกับความจริงที่ได้ถูกเปิดเผย ตัวอย่างบางช่วงบางตอน... “ที่ฉันไม่อยากยุ่งกับคุณไม่ใช่อะไรหรอก แต่เพราะฉัน... รังเกียจ!!!” ประโยคนั้นของอดีตแฟนเก่าที่เขาไม่เอาแล้วทำให้ภัทรศักดิ์ใบหน้ากระตุก เขากระชากเธอมาหาเต็มแรง ก่อนจะบดจูบอย่างดุเดือด เนตรดาวไม่ทันได้ตั้งตัว เธอเจ็บริมฝีปากไปหมด เบิกตากว้าง ได้สติก็รัวกำปั้นใส่เขาไม่ยั้ง “นี่คุณปล่อยนะ” เธอแหวใส่ เขาก็ผลักเธอออก เช็ดปากอย่างรังเกียจ “คนเลว” “อย่ามาปากดีกับฉันอีก” ประโยคของเขาไม่ได้ทำให้เธอกลัวเท่ากับไม่อยากยุ่งเกี่ยวด้วย เธอถอยหนีวิ่งเข้าบ้านไป

อยู่มาวันหนึ่ง 'ลิลิท' เลขาสาวหน้าใหม่ไฟแรงได้บังเอิญไปล่วงรู้ความลับบางอย่างเข้าอย่างไม่ตั้งใจ.. "บอสใหญ่ของบริษัทนี้ความจริงแล้วก็คือแวมไพร์งั้นเหรอ?!"

พี่ว้ากสุดโหดพ่วงตำแหน่งประธานรุ่นผู้เนี้ยบกริบ แต่บทจะบทรั่วก็หลับลึกจนปลุกไม่ตื่นเรน น้องร่วมคณะที่ดูเรียบร้อยใส่แว่นหนาเตอะในเวลากลางวัน แต่กลางคืนเธอรับจ้างเป็น "เพื่อนคุย"

เมื่อภาคเรียนแรกมะปรางเข้าเรียนปี 1 ด้วยความอึดอัด เพราะพ่อแท้จริงและแม่เลี้ยงพยายามจับคู่เธอกับอันธพาลที่มีอิทธิพลเพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจ บาสพยายามเข้ามาดูแลและขอคบ แต่มะปรางปฏิเสธเสียงแข็งเพราะไม่อยากดึงเขาเข้ามายุ่งกับเรื่องน้ำเน่าในครอบครัวตัวเอง แต่ความพลาดพลั้งในทริปเพื่อนสนิทที่ทะเลคืนนั้น เกมส์ทนเห็นเพื่อนสนิทกินเหล้าประชดรักไม่ไหว จึงแอบวางยาเพื่อให้ทั้งคู่ได้เปิดใจคุยกัน แต่ฤทธิ์ยาทำให้ทุกอย่างเกินเลยจนมีอะไรกันในที่สุด หลังจากคืนนั้น มะปรางพยายามหนีและทำตัวเหินห่าง แต่บาสในโหมดพี่ว้ากจอมโหดกลับรุกหนักกว่าเดิมเขาประกาศกร้าวว่า "ในเมื่อได้แล้ว ก็ไม่มีวันปล่อยให้ไปเป็นของไอ้กุ๊๊ยที่ไหนแน่" บาสใช้ทั้งอำนาจมืดของพ่อและฝีปากร้ายๆ ของตัวเองคอยกันท่าอันธพาลที่พ่อแม่มะปรางทีี่ยัดเยียดให้ มะปรางเธอต้องสู้กับความรู้สึกผิดและความกลัวมาตลอด สุดท้ายบาสต้องยอมให้ความพ่ายแพ้เมื่อมะปรางบอกเลิกและประกาศตัดขาดจริงๆ มะปรางไม่มาเรียนครึ่งเทอมหนีไปโดยไม่ให้ใครติดต่อ รวมถึงบาสที่อกหักกลายเป็นคนนิ่งเงียบขรึม โหด เปลี่ยนไปจนดูหน้ากลัวปากร้ายขึ้นเป็น100

ถ้าคำว่ารักเดียวใจเดียวมันจะทำให้ฉันต้องมานั่งเสียใจแบบนี้ฉันคงจะเลือกมากรักเช่นเดียวกับคุณ ในเมื่อคุณไม่รู้จักพอฉันเองก็จะไม่พอเช่นกัน คุณมีอีกหนึ่งคนเข้ามา ฉันก็จะมีอีกสองและสามเข้ามา แต่ฉันคงจะไม่ให้โอกาสคุณถ้าคุณพยายามกลับมาหาฉันและขอคืนดีฉันไม่เอาคุณแล้ว หนังสือเล่มแรกคุณเป็นคนทำพัง ส่วนหนังสือเล่มที่สองฉันจะเป็นคนที่ขีดเขียนและสร้างขึ้นมาใหม่ในแบบที่ฉันต้องการ…

บางครั้งความรักก็ไม่ได้สวยงามเสมอไป ทุกสิ่งที่วาดไว้กลับพังทลายลง การกลับมารักตัวเอง ในขณะที่มีแรงกำลัง ใช้ชีวิต และใช้เงินที่มีซื้อความสุขให้ตัวเองดีกว่ามานั่งรักใครอย่างจริงจังดีกว่า... ความผิดหวังทำให้เธอแข็งแกร่งขึ้น จนความสุขกลายเป็นการซื้อขาย แต่แล้วเขาก็เข้ามา แต่ทว่าจิตใจที่ปิดด้วยประตูเหล็กหนากลับเหมือนถูกไฟที่ร้อนรุ่มแผดเผาจนรุ่มร้อน เธอจะรักษาปณิธานที่ตัวเองตั้งไว้ได้หรือไม่.. ติดตาม...

จู่ ๆ พอได้กันปุ๊บเขาก็เปลี่ยนไปจากฝ่าตีนเป็นเล็บขบ ไม่มีเหตุผล ไม่มีอารมณ์จะคุย อยากอยู่คนเดียวสักพัก นี่มันข้ออ้างของผู้ชายเฮงซวยที่จะเขี่ยทิ้งกันชัด ๆ

เธอครางเสียงหลง ส่ายหน้าไปมา ยามเมื่อเขากระแทกลงมาหา ปากร้อนดูดรวบยอดอกของเธอจนแข็งเป็นไต ขนในกายของพลอยใสลุกซู่ด้วยความกระสันเสียวเจ็บแปลบปนเปกันไปหมด เขาช้อนสะโพกของเธอขึ้นให้รับการกดคลึง เธอหอบหายใจรุนแรง จิกมือกับแผ่นหลังของเขาแน่น ปากน้อยที่เผยออ้าค้าง ทำให้เขาต้องบดจูบหนักๆ เสียงครวญครางของสาวน้อยดังสะท้านอยู่บนเตียงนอนใหญ่เกือบค่อนคืน เธอถึงได้ถูกปล่อยตัวจากอ้อมแขนแกร่งของเขา “จะไปไหน” เขาเกี่ยวเอวบางเอาไว้ พลอยใสไม่ตอบ เธอจะหนีลงจากเตียงท่าเดียว “ฉันถามว่าเธอจะไปไหน” “พลอยจะกลับห้องค่ะ” “ยังไม่ให้ไป” เขารั้งร่างน้อยมากอด บดจูบแก้มนวลอย่างหนักหน่วง “อุ๊ย! คุณนัส” เธอลูบแก้มตัวเองเบาๆ ซุกหน้าเข้าหาหมอนอย่างเขินอาย ไม่กล้าหันไปมองเขา “ฉันชอบหมอนข้างดิ้นได้ ถ้ายังไม่อนุญาตให้ไป เธอก็ไปไหนไม่ได้” คนเผด็จการสั่ง รัดเอวบางเอาไว้แน่นขึ้น เธอเลยหยุดดิ้น เพราะรู้สึกว่ายิ่งดิ้นยิ่งเสียดสีกับสัดส่วนที่ไม่สมควรมากขึ้น

“ออกมาได้แล้วครับ มีคนมาประกันตัวแล้ว” เสียงพูดของตำรวจทำให้ชายหนุ่มที่นั่งพิงผนังอยู่ในห้องขังหันมามองแล้วถอนหายใจ ก่อนจะดันตัวลุกขึ้น เมื่อตำรวจไขกุญแจ ภาคินทร์ ก็ก้าวเท้าเดินออกมาด้วยสีหน้าที่นิ่งเรียบ ใบหน้าหล่อเหลาที่ตอนนี้เต็มไปด้วยรอยฟกช้ำ “สวัสดีครับคุณหนู นายท่านรออยู่ข้างล่างครับ” ภาคินทร์เหลือบมองลูกน้องของคนเป็นพ่อเล็กน้อย ก่อนจะเดินออกไป ชายหนุ่มสาวเท้าเดินตรงไปที่รถของคนเป็นพ่อ ท่านขจรจ้องมองลูกชายเพียงคนเดียวด้วยสายตาแข็งกร้าว เพี้ยะ!! เสียงฝ่ามือของท่านขจร กระทบลงบนใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยช้ำอย่างแรงทันที ที่คนเป็นลูกเดินเข้ามาถึงตัว ทำให้หน้าของภาคินทร์หันไปตามแรงตบ ชายหนุ่มยกมือขึ้นมาเช็ดมุมปากที่มีเลือดซิบ ก่อนจะหันหน้ากลับมามองคนเป็นพ่อด้วยแววตาเย็นชาและดูว่างเปล่า