โรแมนติก

สัญญาลวงจากผู้ชายสารเลว ทำให้นาตาชาหรือ ‘นังช้อย’ ของเพื่อนๆ ต้องตกอยู่ในสภาวะอกหักรักคุด เป็นเหตุให้ค่ำคืนเคาท์ดาวน์ที่แสนเงียบเหงากลายเป็นค่ำคืนเคาท์ดาวน์ที่เร่าร้อนอย่างไม่น่าจะเป็นไปได้ และผู้ชายที่ทำให้นาตาชากลายเป็นผู้หญิงร้อนแรงชนิดเจ้าตัวยังตกใจนั้นไม่ใช่ใคร แต่เป็นเพื่อนของไอ้ผู้ชายเฮงซวยคนนั้นนั่นเอง!! แต่ในความสับสน กลับเกิดเป็นความสะใจอยู่ลึกๆ ผู้หญิงไม่จำเป็นต้องทำตัวน่าสมเพช ร้องไห้ฟูมฟายเมื่อผิดหวังกับความรักเสมอไป ในเมื่อเรามีสิทธิ์ที่จะเลือก และตัวเลือกที่แสนจะเพอร์เฟกต์ก็ยืนอยู่ตรงหน้าแล้วทั้งคน... ความสับสน ปนอ้างว้าง ผิดหวัง ทำให้แรงต่อต้านของนาตาชาค่อยๆ หย่อนยาน แล้วในที่สุดก็เปลี่ยนเป็นคลายลงอย่างสิ้นเชิง ทั้งยังหยุดนิ่ง ยอมให้เขาเปิดเรียวปากแล้วส่งปลายลิ้นเข้ามาทักทายความนุ่มหวานในโพรงปากที่อวลไปด้วยรสชาติของแอลกอฮอล์ กระตุ้นอารมณ์ของคนตัวโตให้โหมแรง เช่นเดียวกับคนที่อ่อนประสบการณ์ให้ฮึกเหิมลิงโลดไปกับสัมผัสที่เกิดขึ้นกับคนไม่คุ้นใจ...

“ทำไมความรักมันถึงเข้าใจยากจังวะ คณิตศาสตร์กูดูง่ายไปเลย” “ความรักมันไม่ได้เข้าใจยากหรอก แต่ที่ยากคือการเข้าใจคนมากกว่า"

เสียงหัวใจเต้นด้วยจังหวะหนักหน่วง ลมหายใจสม่ำเสมอ อ้อมกอดที่ไม่คุ้นชินและ...กลิ่นกายแปลกใหม่ สิ่งเหล่านี้ทำให้ปนัสยาที่รู้สึกตัวแล้วแต่ยังไม่ยอมลืมตาหวนรำลึกถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมา แล้วภาพต่างๆ นานาก็โถมกระหน่ำระลอกแล้วระลอกเล่า คิ้วเรียวสวยขมวดมุ่น เหตุการณ์ในความทรงจำช่างบาดลึกเสมือนจริง หญิงสาวค่อยๆ เปิดเปลือกตาขึ้นเพื่อให้แน่ใจว่าความเร่าร้อนที่ผ่านมานั้นเป็นเพียงแค่ความฝันที่ถูกปรุงแต่งโดยจิตที่ไม่มั่นคงของหล่อนเอง เพราะอะไร เมา  ผิดหวัง หรือว่าชอบเขา เขาหล่อหรือ มีเสน่ห์ลึกล้ำหรือ             ไม่รู้...นั่นคือเสียงกระซิบที่ดังออกมาจากสำนึก  หญิงสาวตอบตัวเองไม่ได้เลยนอกจากความเสียวสยิวที่เขาปรนเปรอ คิ้วงามโก่งขมวดมุ่น ร่างกายอ่อนปวกเปียกร้อนรุ่ม ขนกายลุกชัน มือเรียวเลื่อนลูบไล้ศีรษะได้รูปและบ่าไหล่กว้าง ก่อนจะสะดุ้งเฮือกขมวดคิ้วเม้มปาก เมื่อส่วนอ่อนไหวถูกชำแรกเข้ามา             “เจ็บ อือ” หญิงสาวกระซิบเสียงแผ่วเบา ก่อนจะขบเม้มเรียวปากเอาไว้แน่น น้ำตาซึมออกจากหางตา

ชีวิตกำลังบัดซบแต่โชคชะตาดันเล่นตลก…ให้เธอไปเป็นลูกหนี้ดาราตัวท็อประดับประเทศ! แม้ต้องแลกมาด้วยข้อตกลงบางอย่าง กับความเป็นจริงที่ชีวิตของเขาอาจไม่ได้สวยหรูอย่างที่คิด… ‘เอวา’ หญิงสาววัยเพียงยี่สิบสามปีที่อยู่ดี ๆ ก็ต้องมาแบกรับภาระหนี้สินก้อนโตกับแม่ที่ล้มป่วยเพราะหัวหน้าครอบครัวเห็นแก่ตัว และไร้ความรับผิดชอบ พ่อเธอเอาตัวรอดชิ่งหนีไปคนเดียวจากธุรกิจที่พังไม่เป็นท่า…ความโชคร้ายที่เกิดขึ้นทำให้เธอได้เจอกับ ‘ธีโอ’ ดาราตัวท็อปอันดับหนึ่งของวงการ เขากำลังหาแม่บ้านประจำเพนต์เฮาส์ เมื่อคนไม่มีทางเลือกต้องยอมทุกอย่างเพื่อหาเงิน มาเจอกับคนที่มีพร้อมทุกอย่างแต่ต้องการที่ระบาย ความต่างสุดขั้วเกิดเป็นความช่วยเหลือ กับข้อแลกเปลี่ยนที่จะเปลี่ยนชีวิตเอวาไปตลอดกาล…

หลินเสี่ยวเยว่ลืมตาขึ้นมาอีกที ก็ทะลุมิติมาเป็น “เมียตัวร้าย” ที่กำลังหอบสมบัติหนีตามชายชู้ ในนิยาย นางหลอกใช้สามี ฮุบสมบัติจวนโหว ก่อนจะถูกเพื่อนรักหักหลังและจบชีวิตอย่างอนาถ แต่ขอโทษที นางยังไม่อยากตาย บัณฑิตยากจนหรือ ไสหัวไป! เพื่อนดอกไม้ขาวหรือ เตรียมรับกรรม! ส่วนสามีท่านโหวผู้หล่อเหลา ร่ำรวย และเย็นชา... “ท่านพี่ ข้าคิดดีแล้ว ชาตินี้ข้าจะรักเพียงท่าน!” จากฮูหยินที่ทุกคนรังเกียจ นางจึงเริ่มภารกิจเอาใจสามี ดูแลจวน กอดทรัพย์สินไว้ให้แน่น และกำจัดตัวร้ายให้พ้นทาง แต่ประจบไปประจบมา เหตุใดท่านโหวถึงได้ติดเมียหนักขึ้นทุกวัน! “ท่านโหว หากข้าขอหย่า...” “ฝันไปเถอะ ชาตินี้เจ้าอย่าหวังว่าจะหนีจากข้า!”

เขาคือ ชินอ๋องผู้เลื่องชื่อเรื่องความโหดเหี้ยม ผู้มีโรคประหลาด ลิ้นรับรสผิดเพี้ยนจนเสวยอาหารไม่ได้ และเคยสั่งประหารแม่ครัวมาแล้วถึงแปดคน ส่วนนางคือ เชฟมิชลินจากโลกปัจจุบัน ที่ดันทะลุมิติมาอยู่ในร่างนางโลมขี้โรค ซึ่งถูกซื้อตัวเข้าวังอ๋องเพื่อเป็นแม่ครัวคนที่เก้า เมื่อชีวิตต้องแขวนอยู่บนปลายคมดาบ สวี่สิ่นเอ๋อร์จึงไม่มีทางเลือก นอกจากงัดศาสตร์การทำอาหารสุดล้ำมาประยุกต์กับวัตถุดิบโบราณ เปลี่ยนซุปไก่ธรรมดาให้กลายเป็นรสชาติที่ทำให้บุรุษผู้ไม่เคยกินอาหารได้มาหลายปีถึงกับชะงัก จากแม่ครัวที่ทุกคนรอวันถูกตัดหัว กลับค่อย ๆ กลายเป็นคนเดียวที่ชินอ๋องยอมเสวยอาหารฝีมือ แต่ยิ่งนางรักษาลิ้นของเขาได้มากเท่าไร หัวใจของท่านอ๋องก็ยิ่งป่วยหนักขึ้นเท่านั้น "อาหารของเจ้า ข้ากินได้ "แล้วอย่างอื่นล่ะเพคะ" "อย่างอื่น ข้าก็อยากกินเช่นกัน" เมื่อเชฟสาวปากแซ่บ ต้องรับมือกับท่านอ๋องผู้เย็นชานอกวัง แต่ขี้อ้อนและขี้หวงเวลาอยู่กับนาง เรื่องราวความรักสุดฟินจึงเริ่มต้นขึ้น ท่ามกลางกลิ่นหอมของอาหารสุดสร้างสรรค์ และแผนร้ายในราชสำนักที่พร้อมจะพรากทั้งชีวิตและหัวใจของทั้งสองไปทุกเมื่อ