00:00 Novels & Stories

"It's someone she didn't think would kill her instead. Someone that was really close to her. I want you to put everything on its end, Daven. I'm counting on you…" I looked at my phone and saw that it's already 12 AM. The date has finally changed from 2019 to 2020. Sunod-sunod ang mga fireworks na nakikita ko sa langit pero hindi ko pinansin ang mga ito dahil may isang putok na nangibabaw sa lahat.

Pagkatapos nyang kausapin si Nate ngumiti sya saamin "Sorry pero may pupuntahan kase kami ni Nate so next time nalang girls"pagkatapos nyang sahihin yun dali-dali syang lumabas ng Hazel Restaurant "Tsk sya ang nagyaya pero sya rin itong aalis hmp!Anong oras naba?"Saad ni BenesseTumingin naman ako sa relo ko opss wala pala akong relo "It's 3:30 pm"Tanya said Tumayo naman si Benesse

Pero … Tahimik kaming nakain at tanging tunog ng kutsara ko at ang paghigop nito ng noodles ang naririnig namin. Pagkatapos naming kumain ay tinulungan ko siyang magligpit ng kinainan. Nang mabalik na ang mga tupperware sa loob ay nagpaalam ito ay nagpaalam na si Karrie. “I will only wait until nineteen hundred from now on.” Napakunot ang noo ko at pinanood na umalis ito. Nineteen hundred? Seven at night? When did she start using military clock?

😆 10:17 pm. Hindi naman sa... Aisssh! 10:17 pm. Natatawa talaga ako sa kanya. Napakapikonin e! Hanggang sa ang 'goodnight' kanina ay umabot pa ng alas dose. Grabe talaga! Nakadalawang oras pa tayo ah! 12:01 am. Oo nga! Naabutan pa tayo ng umaga. 😂 12:01 am. Hay naku! Last na talaga to!

"sir, about Lion Del. ngayon din po pala ang launching ng latest creation nila. what a coincidence," "well, anong oras daw? tapos na ba?" "hindi pa po tapos. actually, kakastart lang din po nila. 6 pm din po sila nag-start." inabot sa 'kin ni beth ang kaniyang cellphone. "eto po, nakalive po sila ngayon."

|DAWN AZURE POV| "We're home." Napalingon ako sa pintuan ng marinig ang boses ni Zero mula roon "Bakit natagalan 'ata kayo? 6 ang uwian niyo at 30 minutes ang byahe pauwi rito mga, 6:30 dapat narito na kayo pero ngayon 6:50 na. Late kayo ng 20 minutes." Seryosong sabi ni Zior kaya napakamot sa ulo si Zero at Zera

Ten minutes later, pumasok si Sebastian sa condo. Tahimik. Tanging ilaw mula sa mga monitor ang nagbibigay-liwanag. Nandoon si Lucas, seryoso, nakatingin sa screen. “Bro,” mahina niyang sabi, “handa ka ba?” Tumango si Sebastian, malamig ang mukha at umupo sa harap ng laptop. “Play it.” Tumakbo ang video. Grainy, black-and-white footage. Sa timestamp: 11:43 PM.

Nakatulala lang ako na parang wala ng buhay ang katawan ko dahil habang nakatingin sa nag-iisang linya na lumalabas sa machine, sa paghinto nito ay kasabay din ang pag-anunsyo ng doctor ng oras ng kanyang pagkawala. “Time of death 11:58 pm."

Hinigit niya iyon at tiningnan kung sino ang nagpadala ng mensahe. Napatingin siya sa wallclock niya. 12:20 na ng madaling araw. At gising pa si Darryl. Sabagay, baka gumimik pa ito. Agad na nireplayan niya ito. Marami na ring notification na nagmumula sa GC nila pero di niya pinapansin. Si Darryl lang ang naisip niyang replayan. Tinanong siya nito kung kumusta na. As usual, okay lang ang sinagot niya. Bigla niya itong natanong kung nasaan ito. 'Midnight stroll' lang ang sagot nito. Wala sa sariling nagreply siya ng 'sama', na agad naman nitong sinigundahan na susunduin nito.

Nakaupo sya sa aking paanan, malapit sa maliit na hagdanan pataas ng deck. "Ah Hi-i, I'm Zamara. Pasensya na sa istorbo pero kailangan mo ng gumising. Malapit nang mag alas tres. Actually, kanina pa nga silang 1 nagsisimula roon." Mahinhin na sambit neto. Hindi ko ito kinibo. Lumipat ang tingin ko sa kabilang kisame at nakita ang oras roon. It's 2:30 am. Why the fuck should I be ready in the midnight?