12:30 Novels & Stories

Hindi ko alam kung nakailang putok siya pero ang alam ko lang parang gusto kong matulog ng isang buong linggo sa sobrang pagod. Bago ako hilain ng antok ng tuluyan naaninag ko pa ang orasan. It's 12:37 PM. ____

bati ng mga ito. "Good afternoon?" nangunot ang kanyang noo sa bati ng mga ito. "Opo mam, 12:30 na po ng tanghali." Doon pa lang niya naisipang tumingin sa pendulum clock na nasa salas. Oo mga, malinaw na malinaw! tanghali na siya nagising. Agad siyang bumalik sa kanilang kwarto, at kinuha ang kanyang cellphone. May mgaessages doon mula kay Ludwig.

Rinig kong bulong ni artemis kay laira at diko ma intindihan pa ang ibang sinabi nila. "Anong oras na?" Tanong ko sa kanila habang pinagmamasdan parin ang sarili ko sa salamin at nasa likod ko lang sila. "Around 12: 30 Pm na Ms. Iris," Sagot ni artemis habang naka tingin sa kanyang relo na nasa kaliwang kamay niya.

This one's one of my favorite subject kaya di ako na bored. Seconds turns to minutes and minutes turns to hours and it's finally lunch break. "Okay, goodbye students." Our last subject teacher for the morning, said. "Goodbye, Miss Lucero." We shouted back. "Have a good lunch!" And miss Lucero exits the room. "Finally!" I heard Larriel exclaimed at pasalampak na umupo sa kanyang upuan para mag-ligpit ng gamit. "I'm already hungry."

Agad akong napangiti nang pangalan ni Levi ang rumehistro sa screen nito. “Hey, Batman Lover.” Agad n’yang bati sa kabilang linya. “Hi.” “Lunch time na po. Huwag magpapagutom.” “Tumawag ka ba para sabihin lang ‘yan?” Nangingiti kong tanong. Sumulyap ako sa relo ko, three minutes before twelve noon.

Tanong naman nito sa akin. Anong maaga pa eh 10: 30 na kaya ng umaga. Hindi lang kasi namalayan nito ang oras kasi nga ay tuwang tuwa siya sa tubig. Parang bata nga ito kung titignan mo na sabik na sabik eh. "Hon 10:30 na po ha. Hindi mo lang namalayan. Maligo ka lang dyan at mag ihaw lang ako saglit at sasamahan na rin kita dyan maya maya lang." Sagot ko naman dito.

Nasa isip niya ang eksena kung saan nagsasalita si Joshua ng may pananalig kahapon, na sisiguraduhin ni Joshua na hindi magsasalita si Gwen. Ngunit, hindi nagpakita si Joshua. Tulad ng inaasahan, hindi talaga maaasahan si Joshua. Umupo si Luna at tumingin siya sa baba, nakatingin siya sa kanyang phone. Ang press conference ay magsisimula ng 9am. Ang oras ngayon ay 8:40am na. Kung gumana ang plano nila, maliligtas nila si Andy Larson bago pa makapagsalita si Gwen.

aniya at umakyat na. Hindi pa naman oras ng tanghalian. Mag a-alas onse pa. Sinundan ko siya sa taas at kumatok ako sa kanyang pintuan. “Uh . . . Anong oras ba ang in mo?” “12:30,” tipid niyang tugon. Nagbaba ako ng tingin sa relong suot-suot ko. Mag a-alas onse pa naman. Kapagka nagluto ako ngayon ay siguradong makakakain pa siya bago umalis.

pagsingit ni Gabriel. Napakamot nalang sa batok si Larson at nahihiyang sumagot. “Y-Yes? Ahmm... maybe?” “Alright! We gotta go, gumagabi na, umuwi narin kayo before 12 or else, malilintikan tayo ni panot bukas!” tumuwa ang tatlo at tumango-tango sa sinabi ni Larson. Tumakas lang kasi sila, mabuti at ka-vibes nila ang guard ng school kaya pinalabas sila.

Nag-aalangan pa nga akong bumili, kapag kasi sa tyange ako bumili madami pa ang mabibili ko noon. Nang nasa parking area na kami ay huminto ang sasakyan, napatingin si Sir Yusuf sa mamahaling relo niya. Pasimple din akong tumingin para malaman kung anong oras na. Eleven thirty na pala, ang bilis naman ng oras. “Comeback around 2 pm, Bert.” Bilin niya kay Bert. “Ayos na ayos, Sir!”