4:00 Novels & Stories

Ngumiti ito sa sinabi niya. “That’s my girl!” Kahit paano ay lumakas ang loob niya nang kausapin siya nito. Tumayo na ito at sinipat ang suot na relong pambisig. “Halika na, sweetheart. It’s already seven thirty. Alas otso ang opening, so, mayroon pa tayong thirty minutes para makapag-announce.”

Nakatulog na nga rin si Android e’, pero hindi pa rin natapos sa pagta-type at pag guhit si Lucas. KINABUKASAN, maagang kumatok si Lucas sa pad ni Theo. Pagtingin sa kanyang relo ay nasa bandang alas singko na ang oras mismo. Pero laglag ang panga ni Lucas sa sinabi ng kasambahay nito. “Ay sir, maagang umalis e’. Mga nasa bandang alas kuwatro.”

May bahagyang pag-click sa kabilang linya. “Kaya,” sagot niya sa wakas. “Pero kailangan ko ng eksaktong oras.” “7:12 to 7:18 a.m.” “Specific.” “I am.” Tahimik ulit siya. “Nyx,” sabi niya, mas mababa ang tono. “Hmm?” “Hindi ito bahagi ng mission outline.” “Alam ko.” “Then why?”

tanong ni Kerby sa mga players niya nang makitang nagsi-upuan na ang lahat. "Coach anong oras na po?" balik tanong ni Laarni sa kanya. Napatingin naman si Kerby sa relo niya. Napa sapo na lang siya ng noo nang mapagtantong 11:45 na pala ng tanghali. Napasarap ang kwentuhan nila ng jowa ni Laarni.

Lahat ng ginawa at yung mga sinabi niya. Hindi ko namalayan ang oras maaga na pala 4:00 am na. Wala na akong nagawa kundi bumangon na lang at mag exercise.

Huwag na umangal. So ito ang oras na pwede ako pumasok sa kwato niya--- 4:00-5:30 am - sa oras din yan ay dadalhan ko siya ng breakfast 2:00-2:10 pm - visit time. Ayaw nga sana iyan ni Shann dahil 10 minutes lang pero bawal daw magreklamo. Kung ano na daw ang nakasulat iyon na. 10:00-11:00 pm - night activity. Err d ko alam pero natatawa ako. Sa oras na iyan? May activity? Tang*na ano naman iyon? Haha iba talaga mag-isip itong tomboy na ito.

Vanessa's POV “Where have you been?” tanong ko kay Sebastian nang pumasok siya sa kwarto namin. Naupo ako sa gilid ng kama habang nakakrus ang mga braso ko at padabog na tinatapik ang paa sa sahig. Nakalagay sa clock sa bedside table ang oras na 9:47 PM. Tanghali pa umalis si Sebastian. Siyam na oras.

seryoso kong tanong. Nagaalangan pa siya pero tinaasan ko lamang siya ng kilay. “Alas sinco po kasi ‘yon.” Kaagad ko siyang sinamaan ng tingin. Dali-dali kong iniangat ang sleeves na tumatakip sa ’king palapulsuhan para siguraduhing tama ang oras doon. It was 4:55 in the evening. “Bakit ngayon mo lang sinabi?!”

Mayroong ngalang nauuna at mayroon namang nahuhuli. "Time of death; 10:45 am..." Saad ng doctor.

I snapped out, trying to get his attention. "Amethyst, it's still 5:23 in the afternoon. Wala pang bar na bukas sa ganitong oras. Alas otso o alas nuwebe pa ng gabi ang start niyon," sagot niya habang nasa camera pa rin ang atensyon.