13 Hours Novels & Stories

Matapos ay naghintay na lamang silang matapos ang nalalabing oras para makompleto ang 48 hours. Bawat segundo ay tila katumbas na ng oras para kay Chris. Hindi na siya makapaghintay na lumabas at umalis sa lugar na iyon. Sobrang higpit na ng hawak niya sa rehas habang nakatitig sa wallclock ng presinto.

Puro palayan daw kasi ang mga madaraanan at makikitid ang daan. "Dior, gaano pa katagal bago tayo makarating doon?" tanong ko sa kaniya. Tiningnan naman niya ang Waze at sinasabi roon na halos three hours pa ang ibabyahe namin. Dahil sa pagkabagot, napagdesisyunan ko na lamang na makinig ng music. Nilagay ko ang headphones ko sa aking tainga hanggang sa hindi ko na namalayan na nakatulog na pala ako.

“Are you sure? We can go to the doctor kapag nakauwi ako.” Sloane bit her lip. “Oo. Normal lang naman ‘yon.” Saint sighed. “Alright. Matagal pa kami bago mag-land, approximately 13-17 hours pa.” Hindi nakasagot si Sloane. ‘Matagal pa pala siya makakauwi…’ “O-okay, ingat,” tangi niyang sabi, mas bumusangot pa. “Matutulog ka na ba?” Saint asked gently, medyo inaantok na rin at tahimik na ang pakiramdam ngayong nakasiguro na siyang maayos na si Sloane.

aniya na sinundan ng paghikab. Napagod siya sa mahigit walong oras din nilang biyahe mula Maynila. Ala-singko na ng umaga. At bagamat iyon ang oras ng paggising dapat niya para asikasuhin ang mga trabaho niya sa farm niya, matutulog muna siya. Kahit tatlong oras lang ang itulog niya ay fully charged na siya. Noong nasa serbisyo pa nga siya, umaabot ng seventy-two hours na wala siyang tulog.

Tipid-tipid na lang muna sa ngayon ang kailangan. Matapos niyang esend ang CV at iba pang credentials at dokumento niya na nagpapatunay ng kanyang eligibility agad din itong nagreply. Twenry Four hours yata ang trabaho ng HR nito dahil kahit gabi nagrereply sa mga email niya.

She rolled her eyes lalo na ng marinig niya ang pinag uusapan ng mga ito thru headphones. "Ok,. I think mapapatumba niya ang tatlo nayan within 8 minutes" (Blake) "I doubt that bro, it's 10mins" (Lucas) "Of course patatagalin niya yan, because Aria is here it's fifteen" (Blake) "Ok bet, ten million" (Lucas) "Sure! fifteen" (Marco) "Awesome, I'm good at ten. " (Lucas) " Then, it's ten, "

alanganing tanong ko sa babaeng katabi niya. "Me too! What's your name again?" tanong niya pabalik kaya napahalakhak ako. "Astrid," nakangising tanong ko at tinignan ang kamay niyang nakahawak pa rin sa matipunong braso ni Felix. Ayaw niya talagang alisin, huh?! "Gaano na kayo katagal?" kuryosong tanong ko para mas makilala siya lalo. "13 hours? Kahapon lang naging kami!" masayang sagot nito dahilan para mas lalong lumakas ang tawa ko.

JAEL'S POINT OF VIEW Tatlong araw na akong hindi pumapasok sa school dahil sa pinapasukan kong trabaho. Simula alas siete nang umaga hanggang alas otso nang gabi ang pasok ko, totoo nga ang sinabi ni Ate Cath na sa 13 hours na 'yon, naka tayo lang kaya sobrang paguran. Isang chicken factory ang napasukan ko, na atasan ako sa pag m-marinate nang mga manok at pag hiwa. Mabuti nalang ay marunong ako sa mga ganitong bagay kaya medyo nagamay ko na rin kaso lang ay sobrang malansa.

Naganap ito same day ng chapter 7 RICHARD’S POV Dahil sabado at pareho kaming walang klase, niyaya ko si Ice na pumunta ng mall. “1300H na ngayon, dapat makabalik kayo ng 1800H” paalala sa amin ng office on duty. Maximum 5 hours lang kasi binibigay sa amin para lumabas. “Rich, uulan ata” sabi ni Ice sa akin.

Busy ang tatlo kaya hinayaan na niya, hanggang sa makauwe na sila ng bahay. Kinaumagahan ay excited na kinuha ni Abi ang cellphone niya at tiningnan kung may tawag ba ang asawa niya. Pero wala pa rin. Iniisip niya na baka hindi pa ito nakakarating sa switzerland dahil sa haba ng oras ng biyahe mula manila. And it takes 18 hours and 54 minutes. Inilapag niya ang cellphone sa bedside table at bumangon na.