13 Hours Novels & Stories

Aside from the food that Sandro's cooking and Kareen baked, nag-order na sila ng cooked food na darating maya maya. Umabot pa hanggang apat na oras bago nagising si Demie. Nag-unat unat pa ito at agad kinuha ang naka-charge na smart phone para alamin ang oras. At agad siyang nataranta ng makitang ala syete na ng gabi. She slept for 8 hours. It must be the jetlag.

In all fairness, impressive ito. Nanatili ang kaniyang schedule na 12:00 hanggang 9:00 am samantalang naging 8:00 pm hanggang 5:00 am naman ang pasok nito. Minsan, ito na ang nagluluto ng almusal niya kapag gumagala si Jessica at Harry kaya kakain na lang siya pagdating sa bahay. At kapag nataon naman na 11:00 pm ang break nito ay sinusundo siya ng binata. ‘Di baleng gahulin ito sa oras ng pagkain ng lunch basta mapuntahan lang siya nito.

Aria's POV Nagising na lang ako matapos marinig ang alarm na nagmumula sa tabi ng aking kama. Agad ko na ring inasikaso ang lahat upang hindi malate. Mag aalas onse na ng umaga kaya sapat na sa akin ang 6 hours na tulog mula kaninang madaling araw matapos ang overtime ko sa trabaho. *DING

Tumingin si Ghill kay Kenneth at tumango lang ito sa kaniya pagkatapos ay umalis na ito. “Daddy, how many hours do we have to travel in air?” tanong ni Scarlett habang inaayos ni Kenneth ang seatbelt niya. “Not more than 20 hours,” “Wow that’s too long!” “Yes, don’t worry pwede kayo maglaro na tatlo mamaya kapag nagising sila kuya mo,”

Napaka-imposible sa isang tulad niya na mahalin nito, lalo na't galit at pagkamuhi ang nadarama nito para sa kanya. *** "Ilang oras daw ba ang biyahe ng jet from here to United Kingdom?" tanong ni Rebecca sa asawa na ngayo'y busy sa pagmamaneho ng kotse, patungo sila sa Montenegro Int. Airport. "15 hours and 10 minutes," tipid na sagot ni Zards sa asawa. Humigpit ang hawak niya sa manibela ng kotse nang muling maalala ang ginawang pamemeke nito sa kanilang marriage certificate. Mabuti na lamang at hindi iyon pinahintulutan ng Dios. Na siya namang labis na ipinag-pasalamat ni Zards.

No'ng una ay nagulat pa ako at nag-overthink na baka sumabog na ito, pero kalaunan ay naikalma ko rin ang sarili. Gusto ko sanang maidlip kaso pinigilan ako ng katabi. Mabilis lang daw ang flight at baka sumakit ang ulo ko kapag mabitin ako sa tulog. May point naman sya kaya hindi na ako nakipag-ariglo. 12 hours pa naman ang hinihinging tulog ng katawan ko. "Here," inabot niya sa akin ang isang bahagi ng kaniyang wireless headphone.

Matapos ay naghintay na lamang silang matapos ang nalalabing oras para makompleto ang 48 hours. Bawat segundo ay tila katumbas na ng oras para kay Chris. Hindi na siya makapaghintay na lumabas at umalis sa lugar na iyon. Sobrang higpit na ng hawak niya sa rehas habang nakatitig sa wallclock ng presinto.

“Are you sure? We can go to the doctor kapag nakauwi ako.” Sloane bit her lip. “Oo. Normal lang naman ‘yon.” Saint sighed. “Alright. Matagal pa kami bago mag-land, approximately 13-17 hours pa.” Hindi nakasagot si Sloane. ‘Matagal pa pala siya makakauwi…’ “O-okay, ingat,” tangi niyang sabi, mas bumusangot pa. “Matutulog ka na ba?” Saint asked gently, medyo inaantok na rin at tahimik na ang pakiramdam ngayong nakasiguro na siyang maayos na si Sloane.

aniya na sinundan ng paghikab. Napagod siya sa mahigit walong oras din nilang biyahe mula Maynila. Ala-singko na ng umaga. At bagamat iyon ang oras ng paggising dapat niya para asikasuhin ang mga trabaho niya sa farm niya, matutulog muna siya. Kahit tatlong oras lang ang itulog niya ay fully charged na siya. Noong nasa serbisyo pa nga siya, umaabot ng seventy-two hours na wala siyang tulog.

Tipid-tipid na lang muna sa ngayon ang kailangan. Matapos niyang esend ang CV at iba pang credentials at dokumento niya na nagpapatunay ng kanyang eligibility agad din itong nagreply. Twenry Four hours yata ang trabaho ng HR nito dahil kahit gabi nagrereply sa mga email niya.