2 Hours Novels & Stories

Iniisip ko pa lang, parang gusto ko nang iuntog ang noo ko sa lamesa. "Kailan ka nga ba ulit manganganak?" "Two months from now... Malapit na." "Kaunting paghihintay na lang, magiging mommy ka na talaga." Bakas na bakas ang tuwa sa boses at reaksyon ni Lyden. "At kaunting panahon na lang din at magiging ninang na kayo." Hapyaw ko sa kanila na nakangiti naman nilang tinanggap.

"Pauwi na rin, dala ko na lahat ng gamit ko." "Pinayagan ka agad na umalis?" "Y-Yes…" hindi na niya nagawa pang magsalita dahil naiiyak na naman siyang muli. "Okay ka lang? Gusto mo bang sunduin na kita?" "Hindi na saka, ang layo mo kaya. Two hours ang biyahe," ani Clara. "Well, pwede naman akong lumipad. Hanapin ko lang langis ko rito," biro pa ni Janice.

“Okay?” Bahagyang kumurba ang manipis na labi ni Kian. “Okay,” sagot niya sa wakas, “pero hindi puwedeng mawala sa tabi mo si Luca. Twenty-four hours.” “Deal.” Pagkasabi niyon, siya na ang lumapit at humalik.

Nasa pintuan sila, tulad ng dati. Pero ngayon, mas tahimik. “Two weeks lang parang dalawang minuto,” pilit na biro ni Trevor. “Three months hindi,” sagot niya at patuloy sa pamimigil ng damdamin. Ngumiti ito at hinaplos ang pisngi niya. “Babalik ako.” “Totoo?” “Totoo.” Yumakap siya nang mahigpit, parang gusto niyang pigilan ang oras.

I hope papayag ito. "How long will you be there?" tanong niya. "1-2 hours matatapos dahil marami kami" sabi ko sa kanya. Napalingon naman siya sakin while naka kunot noo. Ano na naman kaya problema nito.

None of my business at all. Aalis muna ako para bumili ng milktea at maglilibot-libot din muna ako. Hindi naman aalis si Mr. Abs sa coffee shop. Aabangan ko rin si Tito Pong sa may parking area at sabay kaming haharap kay Mr. Abs mamaya. Marami pa akong magagawa sa loob ng two hours wahaha! Things to do for two hours:

Sagot ng asawa ko at inayos nito ang buhok ko. “Ganun ba? Ilang oras ako natulog?” Tanong ko dito at lalo akong sumiksik. “2 hours mahigit honey..” sagot nito na kina laki ng mata ko. “Dalawang oras?” Hindi makapaniwala kong tanong. Tumango ito at hindi na rin nakasagot dahil baba na kami. NANG MAKAPASOK KAMI sa mismong farm napansin ko ang pag distansya nito sa amin. Hanggang lumapit na ito sa akin.

The problem with this state of mine is kailangan ko pang ihanda ang sarili ko bago ko magawa at kapag binibigla ko ito ay sumasakit nang husto ang ulo ko. "We need to move quickly Mino kaya papahirapan na kita nang husto, it's been two months now since we are here in you world which means dalawang oras na tayong nawawala sa mundo ng mga bampira," he stated coldly pero agad na napakunot ang noo ko. Anong klaseng timeline ang meron sa kanila? A month is equivalent for an hour? "Woah! Calm down! Dalawang oras pa lamang," I stated at him dahil masyado siyang natatakot sa dalawang oras na pagkawala namin sa kanilang magulong mundo.

Pagkatapos niya ibaba ang phone, bumalik siya sa kanyang laptop. Mabilis niyang pinanood ulit ang lahat ng mga video ng normal ang bilis. Nilagyan niya ng marka at inisip ang lahat ng blind spot sa lugar. Sinabi niya rin sa mga tao niya na hanapin ang lahat ng posibleng taguan. Lumipas ang labindalawang oras. Dalawang araw silang walang pahinga. 1 PM na ngayon, at wala pa rin silang nahanap.

Tumingin si Ghill kay Kenneth at tumango lang ito sa kaniya pagkatapos ay umalis na ito. “Daddy, how many hours do we have to travel in air?” tanong ni Scarlett habang inaayos ni Kenneth ang seatbelt niya. “Not more than 20 hours,” “Wow that’s too long!” “Yes, don’t worry pwede kayo maglaro na tatlo mamaya kapag nagising sila kuya mo,”