2 Hours Novels & Stories

malamig padin ang boses ni Nathaniel. Alex smiled, "So you're still waiting." "No!" mabilis na sagot ni Nathaniel. Muling tumayo si Alex inayos niya ang kanyang suit, "Okay, if you say so, malapit na ang lunch break, can I take 2hours break? Wala ka naman nang meeting, wala din naman pa akong gagawin." "Bakit kailangan mo pa ng dalawang oras?"

sagot ko sa amo ko. "Hindi naman kasi talagang 24 hours lang ang deodorant kundi may 48 hours o 72 hours na 3x stronger protection at long-lasting protection! Gumagamit ka ng deodorant ng hindi mo naman pala binabasa ang nakasulat," singhal ng amo ko sa akin. "May mga deodorant na walang oras at pang short time lang na gustong laging nagpapahid ng deodorant sa kili-kili kada minuto," dagdag pa niya.

Ngumiti ito, “Good to hear that.” Hindi siya nakasagot. “Is there a problem?” “Pwede ko ba siyang bisitahin kahit na sandali lang? Babalik din ako kaagad para kung kailangan mo ako ay nandito agad ako. Sandali lang ako mga dalawang oras.” “Three hours? That’s quite long.” Nalaglag ang kanyang mga panga, “I-Ilan ang gusto mo? Bibyahe pa kasi ako. Two and a half hours na lang.”

Nakakalito na! "Saan ba kasi tayo pupunta?" Hindi rin ako nakatiis at nagtanong. Plano ko sanang manahimik hanggang sa kung saan kami dadalhin ng sasakyan niya, e, pero mukhang imposible na mangyari iyon! Dahil wala sa ugali ko ang hindi magtanong. Madaldal ako masyado! "We will get there in two hours." "Two hours? Okay, just wake me up then," I said as I rested my back, making myself comfortable, and shut my eyes.

Iniisip ko pa lang, parang gusto ko nang iuntog ang noo ko sa lamesa. "Kailan ka nga ba ulit manganganak?" "Two months from now... Malapit na." "Kaunting paghihintay na lang, magiging mommy ka na talaga." Bakas na bakas ang tuwa sa boses at reaksyon ni Lyden. "At kaunting panahon na lang din at magiging ninang na kayo." Hapyaw ko sa kanila na nakangiti naman nilang tinanggap.

"Pauwi na rin, dala ko na lahat ng gamit ko." "Pinayagan ka agad na umalis?" "Y-Yes…" hindi na niya nagawa pang magsalita dahil naiiyak na naman siyang muli. "Okay ka lang? Gusto mo bang sunduin na kita?" "Hindi na saka, ang layo mo kaya. Two hours ang biyahe," ani Clara. "Well, pwede naman akong lumipad. Hanapin ko lang langis ko rito," biro pa ni Janice.

“Okay?” Bahagyang kumurba ang manipis na labi ni Kian. “Okay,” sagot niya sa wakas, “pero hindi puwedeng mawala sa tabi mo si Luca. Twenty-four hours.” “Deal.” Pagkasabi niyon, siya na ang lumapit at humalik.

Nasa pintuan sila, tulad ng dati. Pero ngayon, mas tahimik. “Two weeks lang parang dalawang minuto,” pilit na biro ni Trevor. “Three months hindi,” sagot niya at patuloy sa pamimigil ng damdamin. Ngumiti ito at hinaplos ang pisngi niya. “Babalik ako.” “Totoo?” “Totoo.” Yumakap siya nang mahigpit, parang gusto niyang pigilan ang oras.

I hope papayag ito. "How long will you be there?" tanong niya. "1-2 hours matatapos dahil marami kami" sabi ko sa kanya. Napalingon naman siya sakin while naka kunot noo. Ano na naman kaya problema nito.

None of my business at all. Aalis muna ako para bumili ng milktea at maglilibot-libot din muna ako. Hindi naman aalis si Mr. Abs sa coffee shop. Aabangan ko rin si Tito Pong sa may parking area at sabay kaming haharap kay Mr. Abs mamaya. Marami pa akong magagawa sa loob ng two hours wahaha! Things to do for two hours: