13 Hours Novels & Stories

parinig ko sa kaniya. “Baby,” tugon niya nakangiti. “Ano tatawad pa ba mag-extend? Aba naman Martinez, late ka na nga ng thirty minutes. Tingnan mo one thirty na ng hapon," saad ko sa kaniya. Humalakhak si Atlas. Niyakap ako at maya rin bumaba upang pumantay sa tiyan ko dahil humalik siya sa medyo malaki ko ng tiyan.

Maybe next time magkikita at magkakausap ulit kami. Hindi ko na nagawang mag palit ng damit pang tulog dahil sa sobrang pagod sa 14 hours and 30 minutes flight time ko from Paris, France to Manila. At bukas maaga pa akong gigising dahil maguumpisa na ako magimbestiga sa kumpanya. Sana maging successful ang lahat para matapos na ang problema na ito at makabalik na ako sa France.

Pagpapaliwanag ni Chase habang kinukuha ang menu na nasa ibabaw nang mesa at nagsimula nang pumili nang kanilang makakain. "Maikli? Gaano ka ikli? Ilang oras? Tatlo? Dalawa o isang oras?" sunod-sunod na tanong ni Hermoine kay Chase na mukha namang walang pakialam. "15 hours," maikling sagot ni Chase habang pumipili parin nang kanilang makakain.

I immediately look at the outside of the window. Uwaa! Hindi ako maiinip basta nakikita ko yung labas. Sixteen-hours ang flight duration papuntang Madrid. I would sleep most of the time. Lumingon ako kay Thurstin, nagbubuklat na ulit siya ng magazine.

Wala sa loob na tanong ko. "Yes, Ma'am. Kahapon pa po kayo rito at ngayon lang kayo nagising after 13 hours of sleep." Napaawang ang bibig ko. "13 hours akong natulog?" "Yes, Ma'am. Mukhang nagbawi po ng tulog at pahinga ang katawan n'yo kaya ang tagal ng itinulog n'yo. Nagwo-worry na nga po si Sir Pogi, eh. Hindi na mapakali kagabi." Kuwento niya na tila kinikilig.

Imik n'ya sa tabi ko. Ang lugar kung nasaan ako ngayon ay ang pinaglalagyan ng higaan na mismong katabi rin nito ay ang sala na. Simple lang at elegante. Masarap sa mata at maaliwalas. Agad namang bumalik ang tuon ko sa salitang "Iceland". "Nasa Iceland tayo? Ilang oras ang naging byahe?" "Approximately 13 hours, Philippines to Iceland. Pero siguro 15 hours na ang lumipas. Sakto at finally nagising kana rin, baka kasi hindi mo maabutan ang Auroa Borealis." Sagot n'ya.

Kailangan ng tatlo hanggang limang minuto upang lumabas ang mga linya. Para kay Chrisha, ang limang minutong iyon ang naging pinakamahabang limang minuto sa buong buhay niya. Nakatayo lang siya sa gitna ng banyo, nakakuyom ang kaniyang mga kamao, habang ang kaniyang hininga ay putol-putol. Ang ingay ng aircon sa labas at ang sarili niyang tibok ng puso ang tanging naririnig niya.

-ˋˏ✄┈┈┈┈ Three hours. Three whole hours kaming nag-s*x ni Adam. Akala namin ay mabibinyagan namin bawat sulok ng penthouse niya, pero hindi pala. Sa sobrang luwang no'n, siguro ay 24 hours ang kailangan naming session para mabinyagan ang bawat parte. "You tired?"

Naglapat ang mga labi ni Raymond at nakakunot na sinulyapan ang tulog na si Dennis. Sabi na nga ba at hindi talaga 'to maaasahan sa pag-aalaga sa sarili, e! Nakailang paalala ba siya rito na huwag na huwag pilitin ang sarili at laging bumawi ng tulog kapag kailangan? "Ilang oras ang shift ni Dennis sa trabaho niya?" tanong ni Franco. "8 hours. Minsan 12 hours," sagot niya.