13 Hours Novels & Stories

Umalis ang barko na sinasakyan ko before seven in the evening. “Ganoʼn ba, Apple? Eight, nine, ten, eleven, twelve, one. . . Six hours pa pala ang hihintayin ko. Matutulog muna ulit ako them gigising akong before twelve midnight. Hindi naman traffic ng ganitong oras.” I nodded to her. “Okay! Lakasan mo ang volume ng phone mo para tatawag ako kapag nasa Alabang na ako.” “Copy, Apple. See you later! Ang dami ko pang chika sa iyo mamaya! Alam mo na ang daming tsismis na dumating sa akin.” Hagikhik niyang sabi kaya tumango ako at nag—end call na muli.

Okay, nasa kaniya na naman ang usapan. “Ayaw niya kasing gayahin si Xhander, laging may 69,” komento ni Adminicous na muling ikina-halakhak ni Dammier. Naku talaga. “Tangina, Dammier, kung makahagalpak ka wagas. Tuwang-tuwa sa 69, hindi ba puwedeng 60 seconds everyday within 9 days, before change?” paliwanag ni Xhander na siyang ikinailing niya. Isa rin sa abnormal. Ginatungan pa ang trip ng mga ito.

I immediately look at the outside of the window. Uwaa! Hindi ako maiinip basta nakikita ko yung labas. Sixteen-hours ang flight duration papuntang Madrid. I would sleep most of the time. Lumingon ako kay Thurstin, nagbubuklat na ulit siya ng magazine.

Wala sa loob na tanong ko. "Yes, Ma'am. Kahapon pa po kayo rito at ngayon lang kayo nagising after 13 hours of sleep." Napaawang ang bibig ko. "13 hours akong natulog?" "Yes, Ma'am. Mukhang nagbawi po ng tulog at pahinga ang katawan n'yo kaya ang tagal ng itinulog n'yo. Nagwo-worry na nga po si Sir Pogi, eh. Hindi na mapakali kagabi." Kuwento niya na tila kinikilig.

Imik n'ya sa tabi ko. Ang lugar kung nasaan ako ngayon ay ang pinaglalagyan ng higaan na mismong katabi rin nito ay ang sala na. Simple lang at elegante. Masarap sa mata at maaliwalas. Agad namang bumalik ang tuon ko sa salitang "Iceland". "Nasa Iceland tayo? Ilang oras ang naging byahe?" "Approximately 13 hours, Philippines to Iceland. Pero siguro 15 hours na ang lumipas. Sakto at finally nagising kana rin, baka kasi hindi mo maabutan ang Auroa Borealis." Sagot n'ya.

Kailangan ng tatlo hanggang limang minuto upang lumabas ang mga linya. Para kay Chrisha, ang limang minutong iyon ang naging pinakamahabang limang minuto sa buong buhay niya. Nakatayo lang siya sa gitna ng banyo, nakakuyom ang kaniyang mga kamao, habang ang kaniyang hininga ay putol-putol. Ang ingay ng aircon sa labas at ang sarili niyang tibok ng puso ang tanging naririnig niya.

-ˋˏ✄┈┈┈┈ Three hours. Three whole hours kaming nag-s*x ni Adam. Akala namin ay mabibinyagan namin bawat sulok ng penthouse niya, pero hindi pala. Sa sobrang luwang no'n, siguro ay 24 hours ang kailangan naming session para mabinyagan ang bawat parte. "You tired?"

Naglapat ang mga labi ni Raymond at nakakunot na sinulyapan ang tulog na si Dennis. Sabi na nga ba at hindi talaga 'to maaasahan sa pag-aalaga sa sarili, e! Nakailang paalala ba siya rito na huwag na huwag pilitin ang sarili at laging bumawi ng tulog kapag kailangan? "Ilang oras ang shift ni Dennis sa trabaho niya?" tanong ni Franco. "8 hours. Minsan 12 hours," sagot niya.

Pwede rin ang minutes away, kukuha na lang ako ng sasakyan para I could travel din in places by myself. After ng pag-uusap namin ay pinagpatuloy ko na ang pag-aayos. My flight is early in the morning na tatagal ng more than thirteen hours if straight flight. Isipin pa lamang ay nakaiinip sa haba ng biyahe pero mas excited akong makabalik sa Pilipinas kaya hindi ko na iniisip kung gaano katagal akong uupo at maghihintay ng paglapag ng eroplano.

"Tatlong beses kang pinaupo ng nurse." "Dahil kinakabahan ako." "Exactly." Napangiti ako. "Daddy, scared ka talaga noon?" "Terrified." "Talaga?" "Twelve hours akong paikot-ikot sa waiting room." "Twelve hours?" tanong ni Kimberly. "Twelve hours." "Grabe." "Nang makita ko si Sebastian, nanginginig ang kamay ko habang buhat siya." "Aww." "Huwag kayong mag-aaww diyan."