14 Days With You Novels & Stories

Kiarra De Vera's POV Three days. Ilang beses ko nang tinitigan ang maliit na number na iyon sa calendar ko, pero hanggang ngayon, parang hindi pa rin pumapasok sa isip ko. Three days before I leave. Three days before everything becomes calls, messages, time differences, and stolen hours between meetings. Three days before I have to learn how to wake up in a room without him beside me. Napabuntong-hininga ako habang inilalagay ang isa ko pang blazer sa maleta.

Tahimik. Dalawang segundo. Tatlong segundo. “ANO?!” halos tumalon siya sa couch at muntik matapon ang milk tea niya. “THREE DAYS?!” “Oo,” sagot ko nang walang energy. “Three. Days.” Hinawakan niya ang ulo niya. “Girl, hindi ‘to wedding. Ito ay emergency meeting ng destiny!”

Sa nanginginig niyang mga kamay, dumampot siya ng isang sobre. Based on the date, it was written four years ago. Dahan-dahan niya iyong binuksan kung saan bumungad sa kanya ang isang pamilyar na sulat kamay. 'Day 150... It's one hundred fifty days since I woke up. I am still not alright. Kumusta ka na, Love? I miss you so fúcking bad… Every breath is so hard to make. I still can't walk but I'm trying. I hope you're here with me...'

I smiled and blushed a bit. "You too, and I also miss you too. See you in 4 days" he slightly smiled and he ended the call. I continue cleaning up while smiling hanggang sa makarating ang dalawa ay hindi natanggal ang ngiti ko. Kahit nung nag dinner kami, my sweet smile still plastered in my face. Nung nag aral kami sobrang ganado ko rin, tinuruan ko rin sila sa mga natutunan ko and sobrang na gulat sila dahil sa pagiging ganado ko. Syempre, the person I love misses me. I will be on cloud nine after that stunt. 4 days have passed at uuwi na rin ngayon si Zach, excited na rin akong makita siya. I was just reading books inside my room, when all of the sudden someone knocked at my door.

Tiningnan ko siya sa mata na puno nh pagmamahal. "Talaga?" nakangiti kong tanong. "Talagang-talaga." Sagot niya at kumindat. "Well, 2 days ka lang namang wala ayos-" "Anong 2 days? 1 week akong mawawala. I'll be with you for one whole week." nakakaloko niyang sabi kaya napabalikwas ako ng bangon habang nanlali ang aking mga mata.

“Ayaw mo bang samahan kita?” “Gustong-gusto ko para makilala mo si Tatay. Pero matagal ang one week. Unless, payag ka mauna sa ‘min ni Seven.” “What?!” “Anong what? Sasama ka pero mauna kang uuwi. Pero kami ni Seven, maiiwan doon. One week kami roon ikaw two days lang. Kung ayaw mo ‘wag ka na sumama kaya mamili ka!” “Wifey hindi ako makatulog kapag wala ka.”

Kumunot ang noo ko nang makapasok kami sa parking area. “Ginagawa natin dito?” tanong ko. “We have four days, pinapaalam mo sa akin at kila Celene one week kang mawawala. Nagpaalam din ako na ten days akong mawawala para hindi tayo mahalata. Now, we have remaining days and I wanna spend my days with you. You want to know me more, right? This is the chance.”

kuwento ko at napatingin siya sa akin. "Ano'ng usapan?" kuryos na tanong niya. "Fifteen days lang akong kasama niya at pagkatapos no'n wala na. Pang-thirteen days na ngayon, dalawang araw na lang." malungkot kong sabi at napangiti si Andrea pero hindi ko yun binigyan ng malisya. "Ganun ba? Ibig sabihin pagkatapos ng fifteen days aalis ka na? Saan ka naman pupunta?"

'Beautiful Days with You' iyon ang napili niyang theme sa scrapbook niya. Inisa-isa niyang tiningnan ang mga picture na kuha nila ni Niel at sa loob ng anim na buwan na magkasama sila ay parang ang dami na nilang memories na nagawa together. Bigla siyang natawa ng maalala niya na sabay silang mag-jogging noon at hinabol ng aso. Muntik na siyang madapa non mabuti na lang at maagap sumalo si Niel.

I just let him think while I just enjoyed my moment hugging him. "Is that your deal?" he asked. "Yeah, four days. But promise me, do not date anyone, except me. Promise me, Braden..."