14 Days With You の小説・ストーリー

Saad ko tsaka umiwas ng tingin. Kinuha niya ang kamay ko at hinalikan ang likod ng kamay ko. "I'm always here for you, you can call me everytime. Okay?" Malambing niyang saad. Saglit pa 'kong natulala bago binitawan ang salitang ilang linggo ko rin pinag isipan. Sasagutin ko na siya, gusto ko siya at gusto niya rin ako. Gusto ko habang kinikilala namin ang isa't isa ay may karapatan kami.

saad na lamang ni Fortuna. "Because we don't calculate the days we're having. We enjoy our relationship without thinking about it."

Hindi ako makapaniwal. Kahit ang punla ni Celeste, matalino pala talaga at mahirap paikutin. Tangina, nasa lahi ba yon? Okay. Pero bibigay ka rin, Craig. May 28 days pa ako dito, baka akala mo!

"Napag-usapan ninyo na ba ulit ni Adrian kung kailan ninyo idadaos ang kasal ninyo Jade?" Bumaling siya kay tita Amanda. "Ahm, yes tita, around april po ang plano namin pero wala pa po kaming specific date." "Nasabi niya sa akin noon ang rason kung bakit naantala and the moment I heard the reason ay napahanga ninyo ako. Ikaw, dahil hindi ka naging selfish, and Adrian for being such an understanding man. Sana gumaling na ang kaibigan mo."

Puno nang pangungulila ang mga halik na iginagawad nila sa isa’t isa. Mapaghanap at puno ng pananabik. “Days without you were too long . . . I couldn’t stop thinking about you, like ever. Missed you so much . . . ”

Nag-type ulit. Binura na naman. Sa huli, wala rin siyang ipinadala. Mapait siyang napangiti. Ano bang silbi ng sama ng loob at pagdurusa kung wala namang puso sa'yo ang taong mahal mo? Pinalitan niya ang wallpaper ng cellphone niya. Isang countdown. 23 days. Dalawampu't tatlong araw na lang bago tuluyang matapos ang kasal nila ni Clint.

"I won't do that again Darsy, pero hayaan mo munang bigyan ako ng oras upang mag luksa sa nararamdaman ko" Tumango ng marahan ang kaibigan, mahigpit siya nitong hinawakan sa kanyang mga kamay. She knows that Darsy will never leave her. Pinahiran niya ang mga mata ng panyo saka huminga ng malalim. "Alright, Leila bibigyan kita ng panahon para makapag isip ng mabuti" "2 days is enough Darsy, I need to sleep whole day and I need to drink at the club kahit isang gabi lang"

umiiyak na sabi ni Celine, habang mabilis na lumapit at hinawakan ang kamay nito. Marahang tinapik ni Amara ang balikat niya, mahina ang boses nito habang nagsasalita. “Celine, I need your help… so hindi ako pwedeng magsinungaling sa’yo.” Napamulagat si Celine, biglang kinabahan sa tono ng kaibigan. “A-anong ibig mong sabihin?” nanginginig niyang tanong. “I don’t have much time left,” mahina ngunit diretsong sabi ni Amara. “Best-case scenario… fourteen days na lang ang itatagal ko.”

Mahina rin akong nagmamakaawa, nagmamakaawa na bigyan pa ako ng pagkakataon na manatili. Manatili sa tabi nila. Pero wala... Walang nangyari. The System only give me 24 hours to be with them. To be with the people I treasured and loved. Ang unti, ang ikli ng oras, kung alam ko lang na may System pa pala sa isipan ko, at anytime ay magigising dahil sa nangyaring pagkasira ng Plot, sana nilubos-lubos ko na ang mga araw naming magkakasama.