14 Days With You の小説・ストーリー

I smiled bitterly. Twelve days, Kien. You have twelve days to fall in love with me. A week and five days. Give me twelve days to be happy with you. And after that, I will start to move on. I will start a new life without you and I will accept the fact that you can't and will never love me back. Just twelve days.

IT'S BEEN THREE DAYS when I decided to leave the country--- to leave him to be exact... Tatlong araw na rin ang lumipas ng huli kaming mag-usap ni Rexx at magkita, And now, while waiting the time for our flight to be announced, hindi ko maiwasang hilingin na sana ay kahit sa huling pagkakataon ay makita ko ang asawa ko.---but it's better not to see him right? Baka kasi maging makasarili na naman ako at masaktan ko lang ulit siya...

“Two weeks para patunayan…” “Two weeks nang pagpapanggap,” tinama ko siya. “Kunwaring masaya para sa nanay niya. Holding hands pero deep inside, binibilang niya yung mga araw kung kelan niya ako bibitawan. Fourteen days na nakatira sa isang bahay na hindi man lang niya ako matingnan sa sobrang pagkasuklam niya sakin.”

Napabuga na lang ako ng malalim na paghinga at pumasok ako sa loob ng aking kuwarto. Fourteen days na lang ang natitirang araw na mayroon ako para magawa ko ang napagkasunduan naming dalawa ni Lolo kung hindi ay mapapalayas ako sa mansyon na ito at hindi ko alam kung saan ako pupulutin kapag nangyari nga iyon.

Bakit kailangan pa niyang bilangin ang mga araw ng kanilang pag-aaway? Gulong-gulo ang isip ni Janella at nakaramdam ng kaba ngunit dahil nakikita naman niyang may intensyon si Vernon na makipagkasundo o magbaba ng pride ay hindi niya isinampal sa mukha nito ang kanyang tunay na inis at takot. Matapos mag-isip nang malalim at magkwenta ng mga nagdaang araw sa kanyang isip, sa wakas ay sumagot siya sa isang pautal-utal na tono. "Seventeen days?"

Tahimik. Dalawang segundo. Tatlong segundo. “ANO?!” halos tumalon siya sa couch at muntik matapon ang milk tea niya. “THREE DAYS?!” “Oo,” sagot ko nang walang energy. “Three. Days.” Hinawakan niya ang ulo niya. “Girl, hindi ‘to wedding. Ito ay emergency meeting ng destiny!”

And I want to witness that magical moment. "You seems so happy ha. Ano meron?" "Wala naman. I'm just excited for our barkada trip" "Ilang days kayo don?" "3 days 2 nights" "Kasama talaga si Niko?" "Malamang. We're on the same circle of friends." "Oh." "Bakit? Ayaw mo ba?" "Hindi naman. I'm just afraid." "Afraid of?" "Wala. Matulog na tayo," sabi niya sabay higa

“Why would I?” “She's just a plaything to you, right?” isang makahulugang tawa ang pinakawalan nito, “Kung ayaw mo, pwede naman nating pag—usapan. She's with you for 4 days, the rest is mine. Huwag ka namang masyadong gahaman sa laman, gusto ko ring tikman ang lamang hinahangad ng karamihan.” Silence embraced. Halos manlumo ako sa tinuran ni Damian. “In exchange of what? ”

“Ah, busy ka pala. Hindi na kita iistorbohin. Gusto ko lang sanang sabihin na hindi mo na kailangang dalawin ako. Plano ko nang magpa-discharge bukas.” Biglang kumunot ang noo ni Harold. “Ilang araw ka pa lang dyan.” “Seven days na~” malambing na sagot ni Adeliya, tila natuwa nang maramdaman niyang nag-aalala si Harold.